장음표시 사용
411쪽
tinet Sanctus praesul ex multis rationum momentis apud san n. 6 ctam bellem supplicauit uti Sorores ad recitationem precum hO paruo s. rariarum Canonicarum , quod magnum Oricium appellatur, μ' minime tenerentur, sed Oricium partium Beatissimae Virginis Mariae in choro serio,grauiter, lente, deuote ac religiose quotidie ut antea solebant recitando, ab alia ossicij recitandi obligatione liberae & exemptae remanerent,quod postea Summus Po-tifex benigne indulsit,& rationum praecipuae fuerunt istae. Quia
cum Mulieres ut plurimum Latinum eloquium ignorent, maxime vero in Gallicis Regionibus parum interest quod ad earum
aedificationem de consolationem spiritalem attinct , siue unum siue aliud officium recitent, dummodo rite ac deuote recitCnt. Vt autem rite & deuote Officium recitent, multum interest ut semper idem Oricium recitet: clarius enim, distinctius & certi is illud pronunciant, quod tam saepe pronunciare consueuerunt, neque totam suam attentionem in recta lectione ec pronunciatione ponunt; ut faccre illis necesse est quando quotidie noua ac inusitata legenda sunt. Hoc autem maxime locum habet in Gallicis regionibus in quibus non sollim ineptissimam,sed ridiculam plane habet Latini sermonis pronunciationem, ita ut plerunque qui in aliis Monasteriis Officia audiunt,vix ac ne vix quidem risum tenere possint, nisi potius rubore perfundantur. Quare qua do idem Officium quotidie recitabunt, facilius accuratius id
praestabunt,& ad cantum poterunt deuotionem & attentionem interiorem in Deum attollere. Ac quidem Sorores Visitationis, tam deuotc , punctuatim & grauiter horas illas Beatissimae Vir sinis quantumuis breues pronuntiant & cantant,ut non minoris spatium temporis illis recitandis impendant, quam soleant Alo'niales aliae in ossicio magno cantando. Et quc madmodum. Inquiebat Magnus Pr sul ad summum Pontificem Ecclesiia unum diem singulis fere hebdomadis destinauit cultui Beatissimae Virginis, ita nihil indecorum , nihil insuaue secerit tua Sanctitas, si unum ordinem maxime mulierit quotidianis illius Christi Domini , ac totius Christianismi Matris laudibus publice cantandis destinaueriti imo potius rem dc Christo & Matri ec omnibus e rum deuotis, gratissimam prς stiterit. Denique plersque V irgines& etiam viduae prouectioris aetatis vix ossicium magnu unquaml exacte addiscunt,quae propterea ab ingressu religionum ut plu-
412쪽
Liber Oelaum. 397 Beatus Antistes Filiabus suis in Christo charissimis dedit, reliquas vulgare ut incongruit ita superfluum cssent. Agitur enim in iis de modis re domestica gubernandi, clectiones factedi, Nouitias dirige ii, Praete lentes cognoscedi, Poenitetias imponedi,e rates corrige di, ac deniq, Sorores sepeliendi. Quς omnia Cogregationi peculiariter propria sunt. V t aute quidqua sanctius, prudentius, recti is dc dulcius costituatur,vix ac ne vix quidem fieri potes . C ter im Superiores Monasteriorum a Summo Pontifice Asbniatis
iunt locorum ordinari j, seu Episcopi &corii Generales Vicat ij, quod prudentillime Sanctus institutor voluit. Ita enim fiet ut mi ni me omnino labatur haec Religio, quandoquidem si unus Episcopus laguida agat manu, succedet qui releuet, dic si in illa Di ne ce si non ita bene erit, melius habebit in alia. Denique ex multis rationibus stabit semper oliua illa fructifera in domo Domini,&erit tanquam lignum quod plantatum est secus decursus aquarum , quod fructum suum dabit in tempore suo, & folium eius non defluet, N. Omnia quaecumque faciet semper prosperabuntur. At dum tam sancta statuit Religiosi stimus Patriarcha, non 'cessarunt ab impiis persequutiones. Nobilis quidam ipsi Salesio μααὶ allinis dum se laesum temere iudicat,venit in eius palatium cum
cani biis tanquam ad venationem, necnon buccinis & classicis subiis b.
clangique ad arma insolenti clamore N. tumultu iussit: tum ipse in Episcopi cubiculum minas intentans assecndit, cui quidquid indigni esse potest dc probrosi facinoris dixit,nullo conuiciorum
genere omisib. Audiuit mansuetus furentem Salcsus,nec quidquam praeter no nulla comitatis verba respondit ei quamobrem maiori percitus ira recessit demens ille,cognitoque postmodum errore grauissimo, flens quasi rcdiit ad Praesulem & veniam in plorauit: scd cum primum recederet, Cocsius Talloriensis Prior insolentiae factae testis interrogauit in haec verba Salcsium, Re verediis me Domine, quomodo facis in his occasionibus ut non prorumpas in iram, videtur enim debuisse te acriter in vesanum increpare, dc aspcrrimis verbis cius insolentiam reprimere, &
cliaritatis potius opus Q isset. Cui Salesius, vide inquit Pater mi, pactum in ij cum lingua mea ut cum molesti aliquid aduersumme proferetur quod ad iram vertere possit, nihil dicat. Et vero casionibus non oportebat virum illum asperioribus Verbis temeritatis a
guere, sapiet aliquando,& secti poenitebit illum. Quod sane st,
413쪽
tim verum fuit. Non minus indigna Causidici cuiusdam actio,&ille quidem idem fuit quom Salcsius in vico publico obuiam habens amicissime salutauerat, dixeratque se eum benigne r specturum quamuis alterum oculum perfodi siet. Is igitur Causidicus in Monitoriales litteras ad Ecclesiarum valvas arixasqu- tum S stercus proiecerat, & aliquando in sancti Praesulis fenestras stlopum emiserat. Postremo quod restabat ad scelus in Philibertum Rogem Doctorem Theologum Cathedralis Eccle. siae Canonicum de sancti Praesulis ossicialem, violentas manus risis, Pi iniecit. Territa est facinore uniuersa Ciuitas,& a Senatu Cani b isi iii, bcriensi statim venere cum lictoribus litterae , quibus reus in t ' ' obscurum carcerem deturbatus cst. Peribat miser de capitali crimine damnatus mortem expectabat, nisi Salesus tantum apud Senatum, dc quod summum, apud Principem egi sic t,ut vi tae relinqueretur Sane ab codem Causidico Salesius aliquando veniam petierat, quandoquidem nolebat eam ab ipso ille petere, cuius rei certior facta est: uniuersa etiam Civitas ; sed idem ille postmodum iusto sorte Dei iudicio miserri md perii : dc haec i sunt Salesianae patientiae, mansuetudinis, humilitatis, & charitatis testimonia. En aliud in dissimili genere, non tam dissimile
Propugnabantur in Aula Chapuisiani Gymnasj Clericorum Σ - Regularium sancti Pauli propositiones Philosophicae, de Salesus
ina; iis in candidatum argumentabatur. Post aliquot iacta syllogismo rum tela , temerarius ἰmdam Thcologus ex Religioso de eo c lebri ordine ausus est loquentem interrumpere, bc cius assumere argumentum. Quid haec increrctur insolentia sat sciunt Phi losophi Sc Theologi , dc reuera nullus tota aula crat, qui non indignatione marccsseret, & nisi demistis oculis tacuisset bonus Antistes, erant qui ad amentem virgis abigendum cxclamasse sent, Cathedralis Ecclesiae Canonici inprimis & ipsi disputatio nis Praesides Barnabitae frendebant, at Sanctus expectauit quid- . nam tandem ageret planus ille, qui reduci se ad Asinorum Pon tem passi is, non solum imprudentiς sed etiam stoliditatis de igno rantiae sibi notam acquisiuit, tunc Salesius argumentum tam re sumpst apposite, tam prudenter alterius occultare conatus est ignominiam , ut haeserint spectatores dubitauerintque plusne Pontificis mirari humilitatem debercnt an prudentiam, plusne patientiam an in proximum charitatem. Sic in minimis Maximus erat Salesius. D E
414쪽
Eximiae Sanotitatis Viri FRANCIsCI SAL Esii Episcopi In Principis Gebennensis.
LIBER NONUS.ΑM instabat tempus Aduentus Dominici, quo coram celeberrimo Delphinatus Senatu ex tot purpuratorum Patrum postulatis concionati rus erat. V enerunt idcircb capturi eum Senatores duo,quorum unus Saltarellius fuit Vir Sancto
charissimus. Igitur Gratianopoli in templo Diui Andreae Ge- Et
bennensis Episcopus suo more, id est, piissime dc eruditissime poli eΛη- cociones habuit, quas ad Quadragintadiale ieiuniu anni mille simi sexcentesimi decimi septimi continuauit : primam autem Quadragesimalem Concione, seria quarta cinerum sic exorsus est. Ecce me in Cathedra veritatis positum. Omnino dicturus sum eam,nec quidquam in mundo erit impedimento mihi quineam dixero. Si vero eam nollem dicere, Deum oro ut adhaereat lingua mea saucibus meis 6c medio sub palato exsiccetur, famque mutus.Quae verba tam potenter Ec pie pronunciauit,ut Auditores suos maxime mouerit, id aiebat haec , quia praecipue de rebus Controucrsis acturus crat, quandoquidem pertinacissimis quampluribus H reticis Caluinianis scatebat per ea tepora Gratianopolis. Primus fuit qui in Ecclesiae Romanae Caula reuersu. a.... L. est Claudius Boucardus Virdunensis, quem de sui relapsus mise- d oro a ria, de de resurrectionis causis cum lachrymis dis serentem audi- F ' is re, de sancto Praesuli dc omnibus pia etiam lachrymarum causa II . fuit.Ego inquiebat in Lotharingia ex honcstis parentibus natus, dc in Ecclessia Catholica baptinatus dc educatus, nuc vero agens
415쪽
oo De iit a T.Francisci Salesii
annum aetatis meae quinquagesimum ingenue faleerme adoles
centiae tempore Societatem Iesu ingrestum fuisse, atque in ea vota simplicia emisisse, non autem professionem solemnem, &ub blutis studiis Theologicis integram Philosophiam per trien' nium docuisse Parisiis, tum sacris etiam Presbyteratus Ordinibus initiatum, ac Theologiam Scholasticam publice per annum in Academia Mussi pontana professum esse , postea verbad Caluinianorum partes tran si ste cuius rei coram Domino nostro Iesu Christo, de sancta eius Ecclesia admodum me poenitetὶ non quod de fide Calliolica ullatenus dubitarem, sed tantum ut libertatis,quae est secundum mundum & carnem, potiundae mihi copia fieret ac facultas. Idcirco autem ad Caluinistas accessi, quia illi primi sese obtulerunt quos compellarem, non autem quod sectam illorum doctrinamve sectae ac dogmatibus Lutheran ortam aut aliorum quorumcunque Sechariorum praeferrem,
adeo ut cum rem diligenter perpedo, schismaticus potius quam haereticus ex animo fuerim, neque enim religione ductus id se-ci,vel quod haeresi ex animo adhaererem, sed temporariae cuius dam commoditatis causa. Porro apud Caluinistas nec Ministri munus obivi, nec publice concionatus sum unquam, nec scriptum ullum in lucem emis aduersus Ecclesiam Catholicam: sed tantlim Prosessor Philosophiς & liberalium artium Lausanae extiti. Quam professionem cum per octo circiter annos sit stinuis sem, parum de animae meae salute sollicitus,placuit tandem Deo Patri misericordiarum me respicere,& ad cor meum pulsare Nimirum sterilitatem sectae illius Caluinisticae exiguumque amoris Dei de uniuersae pietatis sensum qui in illa conspicitur, mirari
coepi : contra vero in memoriam reuocare pietatem eximiam,
quam in Ecclesia Romana clim in aliis videram ue tum in me ipso senseram , sicque coepit in me reuiuiscere patriae spiritalis
reuisendae desiderium , cum per me non raro dicerem tacitus. Quot Mercenari j in domo Patris mei abundant panibus 3 ego autem hic fame pereo. Subinde incidi in lectionem Centuriarum Illyrici, Reuerendissime Domine, Salesium h c dicens alloquebatur) quas quidem diligenter peruolui, maximeque exeat stione in proposito confirmatus sum: nam inde perspexi eamdem nunc esse fidem Ecclesiae Romanae, quae fuit omnibus praecedentibus saeculis ascendendo usque ad Apostolo
416쪽
stolorum aetatem: & eo maxime nomine omnes omnium saeculorum Doctores a C enturiatoribus reprehendi capite quarto singularum Centuriarum, quod cam doctrinam in suis scriptis tradiderint, quae nunc ab Ecclesia Romana retinetur. Vidi sui mam unionem omnium Ecclesiarum cum eadem Ecclesia Romana. Itaque factum est, ut quos libros Matthias ille Illyricus, ictusque affectae in antinarum perniciem composuerunt,mirabili
Dei prouidentia mihi in salutem cesserint. Quod quidem beneficium magis magisque confirmaui assidua lectione librorum Cardinalis Bellarmini de Ecclesia id de Romano Pontifice, Nicolai Sanderi de visibili Monarchia Ecclesiae, dc aliorum Docto-'rum Catholicorum. Hoc igitur modo atque his mediis Spiritus sanctus firmum in me desiderium excitauit redeundi ad sau
ctam Romanam Ecclesiam. Et licet culpae meae grauitatem animo reputarem, consolabar tamen ipse me: dc in spem ablinendae veniae crigebam , consideratione benignitatis sanctae Ecclesiae,
quam ex veterum mouimentis adnotaram redeuntibus ab haeresi & poenitentibus impertitam fuisse. Quapropter egi tecum per litteras, Illustrissime N. Reuerendissime Domine, teque rogaui,ut mihi veniam, pacem & unionem Ecclesiae conciliares, Mapud te tandem Tononi Allobrogum haeresim omnem vere &cX animo abiuraui anno millesimo sexcentesimo octavo, & tu idem Praesul optime, authoritate a sanctissimo Domino nostro
Paulo Papa quinto tibi peculiariter ad id delegata, absoluisti me
ab omni excommunicatione, quibuscunque censuris ac poenis propter lucre sirin incursis, in utroque foro,nec non a quibuscunque votis,legibus,& vinculis quibus Societati Iesu adstrictus alias fueram, aut tunc essem, & laureae sacrae Theologiae Docto ratus qua ante dcfcctione insignitus eram restituisti, ac demum imposita saeculari poenitentia communioni Ecclesiae Catholicae me reddidisti. Sed heu me miserum s non diu in ea perstiti, mduorum annorum spatio grauissma tcntatione & acerbo animi dolore continuo sum agitatus, ex assidua recordatione & commiseratione liberorum meorum,quos paruulos reliqueram, nec ad eos mihi licebat accedere : urgebat me quoque erga V orem dilectio & charitas. Qui sane assectus adeo me vexarunt, Vtitorum ad haereticos redire me compulerint,neque ulla alia fuit reuersionis meae causa. V crum nec adhuc me dereliquit Dorub.
417쪽
nus, qui non vult mortem peccatoris, sed magis ut conuertatur S uiuat, eodemque fere quo prius modo me ad saniorem mentem reuocauit. Tantisper demistis oculis conticescentem Salesius interrogauit ulterius de nouis aliquibus eius conue
sonis causis , quas ille sic edisserere perrexit. Primum timquit in fastidire coepi eos montes Gelboe , in quibus aberrabam, dc super quos nec ros nec pluuia coelestis consolationis descendit. Consideraui vanitatem Sc confii sionem turris illiusquam contra Christi Ecclesiam Lutherus aedificare conatus est, ut scilicet in sectas innumeras dissecta sit, quarum nulla aliarum linguam intelligit, sed singulae singulis haereticae sunt, de peculiaria, sibique inuicem repugnantiaamplectuntur dogmata. Ex citauit in me Spiritus sanctus ingens secundo & serio ad sanctae
Romanae Ecclesiae communionem reuertendr desiderium ,-cius nimirum quae cum toto terrarum Orbe diffusa sit, communicat
cum Episcopo Romano tanquam Christi Vicario, de vord Diui Petri successore, visibilique in terris omnium fidelium capite: quia mani seste cognoui, & firmiter credidi Ecclesiam hanc&Catholicam veram esse, SI Christi sponsam, extra quam ad sali aem aeternam nulli aditus pateat Ego igitur de Dei misericordia&Ecclesiς lenitate confisus, rursus opem tuam imploraui per litteras , Reuerendissime dc piissime Domine,ut si qua tandem ra etione ficri posset absolutionem dc Ecclesiae communionem mihi
impetrare dignareris, & tu significasti singulari sanctissimi D mini nostri Pauli Pontificis maximi clamentia mihi Ecclesiae sinum aperiri: tunc nihil cunctandum ratus sum, quo minus ex pestilenti illa lacuna emergerem , dc oblatum tantum bene scium avide complecterer. Hac igitur de causa, non obstanti-,bus multis grauibsisque quae me circumstabant dicticultatibus, sponte huc veni ad te Reuerendissime Domine, cum scirem conciones sacras habere,ic tibi etiam nunc cum omni humilit re dc animi sum millione me praesentem sisto, culpam de apost sana meam agnoscens ec accusans, que admodum supplex oro dc postulo, in communionem sanctae Romanae Ecclesiae ex integro restitui, α imposita salutari poenitentia perfecte in utroque foro absolui. Ego vero omnem omnino haeresim fidei sacrosa viae Romanae Ecclesiae contrariam ex animo ab iuro, praesertim aurum Caluinianam , dc promitto me in eadem Ecclesia Roma
418쪽
navsque ad mortem constanter perseuerare velle, eique fide Iem obedientiam praestare, dc me omnium haeresum expugnatorem , dc Cathedrae sancti Petri omniumque successorum eius in Ecclesia Romana acerrimum defensorem diuina gratia futurum. His dictis Boucardus lachrymas retinere non potuit, dcci Salesius absolutionem in utroque foro cst: impertitus, adstanti' bus Proceribus & Ciuibus quam plurimis, qui postea per uni Uersam Gratianopolitanam Civitatem famam dispergentcs aliis atque aliis haereticis ut ad Salesium irent authorcs fucrunt. Mi raculum erat qua ratione dc concionibus quotidianis, dc alidi - r ristidis consessionibus, dc visitationibus excipiendis, dc disputationibus accerrimis poterat satisfacere; siquide prςter haec omnia sae- ρ.K. pissime ad Monasteria accedebat Montalium Montis floridi, dc Septum, cum illis de resormatione acturus,dc concionabatur. At in urbe tantum eius fama valebat. Viri quamplures avide quies quid diceret scriptis mandabant, inter quos Dominicanus Religiosus unus, dc Franciscanns alter, necnon dc Faurus Senatoria vir dignita ic praefulgens, neque sane fastidiebant illi laborem suum, cum noua in dies doctrinae miracula Salesius operaretur, unde Dominica quadam die cum exiret e concione populus, stupens dc plaudens stetit in platea sancti Andreae, vir Doctissimus in omni scientiarium genere,sed in omni Theologia praeci- s,istb-puE,linguarumque Hebraicae, Graecae dc Latinae peritia excel- i . lens Rigucita Cathedralis Ecclesiae Canonicus, ecquis est hic δε sta
exclamauit, qui sic de Theologia tractat vires dissicillimas , dc mm. altissimas mulieribus ipsis idiotis & humillimis homuncionibus reddat intelligibiles λ siquidem ea praestabat Magnus Episcopus ut cum doceret nihil intactum relinqueret, de nihil proferret quod no mira facilitate adductis similitudinibus dc parabolis cxplicaret: ita ut non semel & Gratianopoli & alibi dixerint Theologi, atque inprimis Sorbonici, verum eum esse Theologum,qui sanctitatem cum doctrina misceret; dc inquiebat borum aliquis, non mirum cst si quod docemus perperam est, de nullius utilitatis: dicimus enim quod plerianque non intelligimus, id concionamur absque pietate. At Salesius dicit de intelligit, docet de facit. Hinc post auditam a tot viris grauissimis elub virtutem, tan s,,ἡ.D; dem eum audiendi Franciscus Bonna Dux Digui crianuS Deu sisi mimphiriatus Prorex Caluinianae sectae haereticus desiderium ha-
419쪽
buit, crediturque in his Concionibus suae conuersonis ad R manam fidem iecisse sendanacta, neque enim mult6 pd si fiam
haeresim abiurauit. Siquidem cum Salesio multus aliquando ei at, & die quadam de religionis rebus agens cum eo quatuor horarum spatio remansit inclususruum autem exeundo precare tur Salesius, uti si quid molestum torte dixisset condonaret, respondit,nihil, nisi bene dictum, seque velle omnia attextius considerare. Deincers Salesium nragnis extollebat encona iis, dcvirum e ite omnium amore dignum, inquiebat, quibus cx dictis Caluiniani Ministri coeperunt mald coniicere , scilicet Digui e-rianum motum a Salusio ad Romanam religionem inclinare. neque prosccto decipiebantur. Ex his unus,& quidem agm.. .. , .. D'mini ,prudentior & sapientior fuit, auditis enim Sales' rationibus haeres nuntium misit. Barberio huic nomen erat, qui po'stea contra Caluitiisticam luem egregius scriptor extitit. Duobus item nobilibus sanctus Antistes in staculi vanitatibus occin iis inter concionandum recedendi a mundi strepituo nimiam dedit, cum inductione ostenderet nullum animal esse homine in elicius, ubi non is ad Deum attonderet, illudque E esiastis
inculcaret, anitatem vanitatum & omnia vanitatem. Non poterat in ius actionibus fieri quin sanctus existimaretur: quamobrem quam plures ad eum accedebant ut sanarentur a languoribus suis, de alio eum aduocabant. Vir crat in Ciuitate magni no
minis filiam habens a Cacodaemone posscstam, & multum iam temporis fluxerat a quo misere puella vexabatur. Rogatus fuit Salesiusvi eam dignaretur inuisere ue Promisit, & diem dixit:
Verunitamen cum expectarcnt omnes, puella a nemine admonita cxclamati it , volebatis huc ad me enire Gebennensem Episcopum, minime vcni , & iterauit, minime veniet, quod verum fuit: nam Salesius aliis cx necessitate disti ctus nex iis promissim adimplere non potuit, qua de re ceri. tiores facti puellae parentes & consanguinei, eam vere cilla pol sc Tam cognoueriint. Dic tamen postera aduenit Praesul, puellam est alloquutus, priliatim sibi videntibus tamen procul do-- , . . .. mςstici adhibuit, interrogauit de vita & miseria, tetigit ad gut- ,- . tur, benedictionem ei sitam sacram est impertitus, & recedens Patri dixi' Nihil hoc erit. Sana est puella,at nemini dicendum,
matrimonio enim proxima est. Altero aut tertio die penitus
420쪽
puella liberata, &. posthaec breui virum sua: conditionis Nobilem iniienit. Per hos dies litteras accepit Salesius a Roberto Car dinale Bellacinino responsorias ad cas, 'uas circa Congregationem Marianarum Sororum scripsserat, antequam eas aperiret .multa in tanti Cardinalis laudem effudit inter caetera autem,
Magnus hic Cardinalis, inquit, adeo bonus et , ut mali libri luos ad haereticorum confutationem legit , nullo modo suis inhaerere cogitationibus potuerint , nihil ita ignorat ac malitiam nihil minus cognoscit quam quod scriptit. Miror autem, subiungebat , magni huius Doctoris obedientiam, qui nullas vitae delitias se nolle vere potest dicere : quos enim labores non sustulit in reuoluendis haeresum sordibus λ Et sane re
voluit montes librorum ut murium partum reperiret. His ais-εiebattar erga Sanctum Saucius, qui alias cum Cardinalis eiusdem librum recepisset de columbae gemitu: hei inquit, columba innocens gemis in hoc saeculo, sed 1n coelo in foraminibus . putrae & cauerna maceriae laboribus tuis finem dabis, &. vocem tuam in auribus coelestis sponsi sonare facies, & faciem tuam ostendes: vox enim tua dulcis,& animae tuae facies perquam decora. Profectb eadem de Saleso Magnus Bellarminus sentiebat,
aiebatque aliquando, Miraculo eum Sabaudie datum ac natum, Salsis.& miraculo factum Episcopum Cesconiis comparabat, qΠq Venerimi antequam visae sint. Innocentiam inprimis eius commenda. bat, & Adanaum in eo peccasse non videri ad omnem occasionem inquiebat. Sed exeunte Quadragesima redire etiam in s iam Dioecesim cupiebat Salesius, non prius tamen quam in fraternitatis sacri ordinis Minimorum cinguli catalogo inscriptus foret, ' quod gloriosum Franciscum a Paula mirifica pietate coleret, &cius filios impensissime amaret: cinctus est igitur in Monasterio Diui Andreae ab Antonio Billiaco Superiore, ει in fratrum n merum relatus est, quo etiam tempore pallium ei Diui Francisci a Paula offensum, quodque sic ille veneratus est, ut irruentequamuis in eum prae deuotionis impetu turba ne minimum quidem impatientiae genuflexus & coarctatus signum ediderit. Deinceps cum ex minimis aliquos inter eundum Ossenderct, cingulum illud trahens e petula. Videte inquiebat num ego mire ter vester sim, atqui reuera non solo nomine sum Minimus. Denique totPatratis Gratianopoli miraculis, quot lard actibas iis a