장음표시 사용
351쪽
uius spicilegium Ssaeatrum ut & Haereticorum seculi post Christum
natum primi, pero mense Iunio pag. 2J6. seq. recensitimus, adornandam. In ea praeter antiquam Latinam versionem ex manuscriptis codicibus emendatam, Graeca etiam Fragmenta ex variis manuscriptis codicibus collecta, cum variorum notis continebuntur. Ibi
dem Vir Clarissim: Io. Hudson, cuius scriptorum Graecoxum mano rum Geographiae veteris Volumen primum nuper ad nos pervenat, in Actis hisce proxime recensendum,Dionysii Halicarnasi xi novam e ditionem meditatur. A italodami Iudaei, cura I epH AEM, Mauno. nidis operum omnium ediIionem parant, in qua omnium commentatorum Glosiae ac Animadversiones, quae separatim hactenus prodie runt, peculiares item notae R. Leviaben Charin, nec non Ois Praecepti
Mosaica cum discrepantiis Nachmani dis & R. Isaaci de Leon exhibe, buntur. Ibidem Emncisius idibliopola hactenus ultra jectinus,
deinceps Amitelodamensis, Historiae Byzantinae Scriptorum, ut hac-ienus Potentissimi Galliarum Regis aulpiciis ac sumptibus prodierunt, novam, sorte & accuratiorem,editionem molitur, vitas do tis id daturus negotii, ut Graecorum scriptorum Latinas versiones iube. xamen revocent, atque ubi opus fuerit, emendent. Editurus ins per proxime est Amstelodami Vir Eruditissimus Ianus illelmus i Hotomannorum Epistolas, una cum Centuria Epistolarum diversorum auctorum. Dion ivero Pet. iiDogmata Theologica, lex voluminibus in folio comprehendenda, nonnullisque adaugenda tractatibus, qui in prima editione non comparent, sub praelo dudum gemunt. Opera etiam AUUim ibidem, ju ta editionem Parisiensera Patrum Benedic inorum, denuo imprimuntur, decem in folio voluminibu*, nec sine accessione novarum notarum criticarum. Denaque nec id ignorare Lectorem Benevolum cupimus, Viri doctissimi int cerrimiq: Vincentii Piaccis, hoc ipso anno d.6. Apr. deiuncti,magnum de Scriptoribus Monymis di Pseudonymis opus, duobus in folio, invocant, voluminibus comprchensum, absolutum a Viro beato furibe, nuncque in manibus celeberrimi Viri Gerba H On Mastricti Reipublicae Bremensis Syndici, versari, publicae luci exponendum, quamprimum Bibliopola quis sumptus in eam rem faciem d s in se receperit. .
352쪽
fripti cim antiquarum, quae in adibin paternis acer vantur, explicatis N additamentum. nae ex ossic. Dom. Ant. Herculis cla. lac. XCIX. fol. Alph. 8.pl. 16.
re aut aere, arcubus aut pilis,statuis & saxis, atque aliis publicis privatisque operibus, ad omnem posteritatis memoriam factis consecratisque continetur ; ii quo dolent magis, nihil prope ejus industriae ad nostram mansisse aetatem, quam in describendis lapidibus,ex iisque colligendis insignium rerum momentis, Philochorum Atheniensem, Polemonem Perlegetae nomine celebratum, Aristodemum, aliosque, priscis temporibus collocasse, e Suida, Athenaeo, enarratore Apollonii, & aliunde constat: hoc vehementius gaudent, cum literis,in lucem revocatis, fortissimos antiquitatis hujus vindices extitisse, horumque principes, Cyriacum Anconitanum, Felicem Felicianum Veronensem, ejusque aequalem Io. Marcanoram Patavinum medicum, sigillatimque Ianum Gruterum, & secundum Ant. Bosium Mediolanensem,aliosque,Th. Reinosium, ac lac. Sponium, qui partim itineribus longe lateque susceptis, partim incredibili labore, aliorumque ope,antiqua Graeciae Latiique, quae quidem explorari potuerint, monimentae disjunctis terrarum partibus in unum contulerint,digesserintque fere ordine, nec segniustam emendarint, quam explanarint. Ac quum jam pridem ii, qui his de literis recte sentiunt, optarint, in Italia potissimum tanquam in ipsus sede antiquitatis, tot hominum eruditistimorum excitari ali
353쪽
Pagii, aliorumque ingeniis Italico nomini nostra memoria partarii, hac praecipue cura illustret, ut saxa, in oculis omnium infiga, coram inspiciat, horumque exempla, ves exscriptorum ad antiquae fidem
normae exigat, vel nondum cognitorum naviter conquirat, ac quicquid omnino veterum inscriptionum adhuc latuerit, id pro virili parte e Museis aliorum, ac schedis,&undecunque, excusium promat: dubitare profecto non possiimus, quin amplissimus labor, ab eodem Raphaele Fabretto,V. C. eodem in studio consumtus, apud intelligen tes antiquarum rerum existimatores gratiam inierit, quem multi, qui talem tantumque norunt Virum, suspensis expectarunt animis ex quo Io. Mabillonius, ex Italia redux factus, orbi humanitate imbuto eum spopondit. Quo quidem opere quid tandem rerum agat CL.Fabretius, ne nesciamus, intelligendurn est, eum quidem, qua utitur verbo rum modestia, non tam per omnia placere eruditis, quam imperitioribus ac tironibus prodesse voluisse ; re autem vera id dedisse operam, ut rem epigrammaticam iis ornet augeatque subsidiis, quae in domestico Museo, multorum pervestigatione annorum instructo,aliorum que vel opera, vel muneribus. locupletato, possedit ipse mei; iisdemque adjumentis inscriptiones, a superioriluis in vulgus editas, emendet passim ac restituat, Castiget atque explanet, ab aliorumque corruptelis vindicet, & quicquid disserat, id e suis doctrinae praesidiis repetat moderate, praecipuaque inscriptionum fide comprobet, suis nixus opibus, relictisque aliorum scriniis, a quibus compilandis prorsus abhorret. Ne vero miremur,undena in V. C L. tam lautam rerum harum sepellectilem sibi compararit, meminisse juvabit, eum Io. Lucii Traguriensis, mathematici pariter atque omnis antiquitatis investigatoris,exemplo hortatuque ad hoc studiorum genus incubuisse,& quicquid otii a reliquis fuerit negotiis, id demum in describendos contulisse lapides, paullatimque ditasse atque exornasse Musteum, cum ope aliorum beneficioque, tum sua ipsus arte quadam; id quod ipsemet
noluit ignorari. Nam a fossoribus, modico invitatis pretio, inscriptiones & signa laterum accepit, sacrisque reliquiis extrahendis . c cu'stodiendis adurpuratoPatre,Gaspare de Carpineo, praefectus, quo munus hoc gestit triennio, omnibus omnino inscriptionibus potitus est, quotquot in locis religiosis comparuerunt. Quibus magna est ac
cςllio postς facta, quum Carolui is arberiau 3, mas ni illius Francisci
354쪽
Barberini fratris filius, ex illustri bibliotheca copiam ei fecit omnium
inscriptionum, quas patruus quondam ex omnibus orbis Romani par. tibus coegerat, quasque tanto comprehensis Volumine reliquerat, uti Gruterianum Thesaurum numero stiperarent. Nec parvo ei ustii fuit humanitas Laurentii Corsini, qui caementa villae, ad portam Aureliam exaedificandae, cum quaereret, eam sepulcrorum, vetustate collapsorum, copiam aperuit, ut parvam quasi urbem detexerit, ex iisque marmora plura muneri dedit Fabretto, multaque alia monimenta concessit describenda. Accessit liberalitas Caesarini Signinae urbis, & Alexandri Jovit Ducum, qui eum lapidum non paucorum munere assece
runt ; singularisque Iustiniani Basiani Principis gratia, qui ei, in siiorum ad Flaminiam hortorum adyta admisso, interiora ostendit cuncta, quae nemini adhuc visa, binas terrenas aulas acervatim opplebant. Grata etiam commemoratione recoluit memoriam Iosephi de Juliis, sigillatimque Philippi Bonarroti,quo comite, vineas omnes, a quibus inscriptiones sibi prona iserat, perscrutatus est; neque id sine periculo, cum rustici tantum perquirendi studium aegre ferrent. Tacemus Phi. lippum Abbatem a Turre Forojuliensi,& Canonicum Franc. Blanchinum Veronensem,aliosque complures, qui laudantur passim,ab eoque eodem, quo pighius,Velserus, & Smelius a Grutero, numero habentur. Illud praetermittendum non est, indoctorum quoque hominum manus profuisse Fabretto, quibus praeceperat, ut summos lapides le viter abstergerent, sic ut pulvis situsque in concavo literarum spatio relinqueretur. Chartam deinde bene humentem applicari, & linteolo in globum circumvoluto, sive arida spongia imposita, tantisper comprimi jussit, dum ea in vacuum elementorum spatium descenderet,&sordibus ibi relictis tingeretur, quo literarum color aliquis & profum ditas impressa conspiceretur, atque adeo eadem, denuo exsiccata, non minus colore, quam duritie, literas affabre sculptas servaret. His igitur fretus adminiculis, magno animo laborem suscepit, opusque in decem tribuit Capita, quorum I. exponit de Titulis & Columbariis, II. de Operculis ad lacrymasdclibationes excipiendas,deq; Centis,ac Manibus, III. Affectus cognatorum, atque parentum in fi lios & contra, IV. Affectus con jugum, V. inscriptiones a Patronis &Dominis, & contra, atque ab incertis, & singularibus, positas, i V. Sacra &Ministros sacrorum, VII. Figlinarum Tigna, aliaque miscella' uu a ma
355쪽
nea, IIX Monumenta Christianorum, M. Gentilitia nomina, qu rum Gruterus non meminit, X. Miscellanearum inscriptionum Syl vam. Eam autem ordinis rationem iniit, ut primo e Musci sui copiis efferat inscriptiones, harumque plerasque quidem Latinas, Graeca. rum tamen etiam noη nullas, easdemque, ut proprias ac domesticas, a mutuatitiis ac peregrinis Romani signo numeri distinguat. Has porro vel temporum iniquitate corruptas, quoad ejus fieri potest, reficit, vel obscuras illustrat, idque cum aliorum doctrina scriptorum,tum so lemni inscriptionum comparatione. quas, barbaris dispunctas notis, vel jam divulgatas a Grutero, Reinesio, Sponio, ceterisque , vel non' dum eruditorum usu tritas , e schedis Vaticanis, hisiis,Fr. Cameli, Peniae, e Sabbatino, Clampino, Bellorio, Carpineo, Magnino Mu'seis, ex M S. L. Holstenti, ex suis etiam commentariis , sigillatimque e schedis Barberinis, aliorumque, accepit. Sub calcem vero librorum plerorumque subjunxit Notas , quibus vel explanationem superiorem reddit explicatiorem, vel quae uberius explicanda
videbantur, exponit, idque cum judicio modi, quo nihil ei antiquius est, servandi, pagina asteriscoque semper adjectis, quo locum explica'
tum invenire possis. Perpetua vero oratione Gasp. Fabretium, cui
librum inscripsit,affatur,& docet. Quem quidem fratris filium quid
doceat tandem, ut ii, qui nondum hunc legerunt librum,nonnihil sciant, animadvertendum est, eum,Capite dirimo de Titulis & Columba riis cum agatur, per Titulos intelligere contractas nominum tabellas, quae ollis cinerariis praefixae fuerint, eolque negare negligendos esse, e quibus praenominum ratio, & columbariorum notitia, peti possit. Hos ait plebejorum, atque a deo servilium capitum nominibus iu- fgnitos, horumque binos plerumque per singulos loculos parieti aExos, suis quemque ollis subditos fuisse. Saepe vero binis ejusdem loculi ollis duplices respondere titulos, uno quodam lapide comprehensos. Columbaria exponit per loculos ollis cinerariis asservandis destinatos, subditque inferius,crebrius duplices ollas in quovis columbario receptas futile. Mox refellitReinesii m, qui perea alicubi iam tellexerit columbarii, in quo alerentur coluia. bae, locationem; idque expressa quadam e iugie,quae exhibet decem columbaria, in iisque qua 'draginta ollas,quae in agroFontejano sub scalispalangariorum ad viam
Aureliam apparuerunt. Postea vero, quam adversus Gutherium evi
cit, vasa Obrendaria ea esse ipsa, quae alibifictilia sarcubasa dicantur,
356쪽
MENSIS AUGUSTI A. MDC XClX. 3 r
eademque ad corpora integra obruenda comparata ; docet, quum corporum alia combusta, in ollisque & urnis tam fictilibus, quam marmoreis, condita fuerint; alia integra in arcis lapideis seu sarcophagis deposita; alia denique in fictilibus infossa capsis: varia quoque uisse conditoria, ollasque minores in suis columbariis, urnulas ollasque majores in aediculis & cinerariis,arcas lapideas in superioribus partibus collocatas,& sarcophagos fictiles in pavimento defossos. In
quo quidem argumento praecipua inscriptionum opera pervincit adversus Alex. ab Alexandro, de cujus plagiis, male compactis, inferius male sentit, usium tam cremandi, quam humandi, eorundem consuetudine temporum celebratum, nec lege quadam, quae conficta sit, sed more, neque eo quidem constanti, receptum fuisse, uti corpora, quae primum humi condebantur, crebrius posthac cremarentur. Quam quidem consuetudinem ad Theodosi usque M. patuisse tempora, elac. Gothosredi animadversione, posteaque humandi more cre mandi ritum extinctum e Macrobio demonstrat. Ad extremum ollariorum seu columbariorum ichnographiam, justis distinctam intervallis, ollarumque formam & magnitudinem, excudendam cura vit. Capite altero cum agit de Operculis, illud titulorum genus persequitur, quo cinerariae angusti oris urnae contegebantur. Hic ubi ostendit, ramina,quibus pertusa fuerint opercula,recipiendis paren, tum conjugumque lacrymis inprimis servivisse, Geniorum varieta tem quo exponat, tradit primo, inscriptionum auctoritate fultus,Ge.
nium defuncti sumi pro ipsius Manibus ; deinde ex Apulejo atq; Au
gustino, Genium humanum esse animum, quoad in corpore versetur;
tertio fide Plutarchi, Platonis apud Apulejum, & Censorini, esse potestatem quandam inter hominem & Deum, atque adeo disserit de duplici genio ,1 quarto ex Festo Pompeio, este Deum, qui vim obtineat omnium rerum gerendarum ; quincto subjicit inscriptiones, Genio
viventium nuncupatas, vel ut animo humano, vel ut bonae cuidam
ipsius animi cupidini; sexto e Cens rino & Apulejo, Genium nobis. cum gigni,vel esseDeorum filium,e Festo ; septimo dedicationes non raro fieriGeniis ipsarum rerum inanimarum, corporisque alicujus pOlitici, suarum exemplis inscriptionum comprobat; demum ex Petro' nu fragmento observat,Genios etiam fine adjectione appellari tutilas, quorsum explicat inscriptionem Gruterianam. Exposito Geniorum
357쪽
argumento, Manes pertractat, quos cum H. Norisso contendit sit inatim, est e vel ipsas defunctorum animas, vel Deos inferos, sub quorum potestatem hae, orporeis solutae vinculis, redigantur. Alterum auctorit te inscriptionum, quemadmodum solet, firmat, lectoremque ad ampliorem Norisii enarrationem delegat; alterum perinde, prolatis inscriptionum testimoniis, conficit, speciatimque inscriptio nibus Graecis, in quibus Dii manes O EOI KA TAXOON IOI vocantur. Iisdem, subtexit, Manibus antiquitatem, superstitione depravatam, Iucis hujus fruendae arbitrium permisisse, idque hascriptione evincit illa, qua manes fatorum arbitri appellantur. Omittimus, quae de si-glis notisque, vel inferius de horis, earumque divisione,&segmentis, in inscriptionibus obviis, de scrupulis item ex Jul. Polluce, Ptolemaeo, Plutarcho, Irenaeo,Rhabano Mauro,Iosepho Scaligero,& aliunde; de
execrandi item ritu, a paganis aeque, ac Christianis, adversus violatores sepulcrorum adhibito, atque adversus Reinesium excusato, aut amplius traduntur. At CL. Fabretium, reticere nod postlimus,novam
Theonis recensionem orbi erudito polliceri ab Eruditissimo Benedi
cto Averano, quem confirmet hunc Ptolemaei enarratorem cum codice manu exarato, qui Medicere sit bibliothecae, diligenter comparare, novamque ejus interpretationem moliri. Capite tertio ex occasione inscrip t. XIII. de Praetoriis cohortibus, ab Augusto institutis, dicere ingressus, quarum Tacitus Annali quarto novem, Dio. lib. LV. decem, memoriae prodiderunt; utrumque scriptorem pro sui ratione aevi exponit, repudiato Lipsi judicio, qui Tacitum secutus Dionen erroris accusarat. Mox eidem negat Lipso, causiam esse,quam o rem apud Tacitum quatuordecim, quam quatuor, urbanas sub Vitellio cohortes legi malit, demonstratque,quod quidem sciat,primus,
quatuor illis cohortibusVitellianis cum numero decimae tertiae cohortis urbanae bene convenire, modo recogitemus, primam urbanarum
cohortium decimam esse appellatam,& continuata quadam progressi'one post novem, munere suo digniores,Praetorias cohortes,sub Tiberio ex ultima Augusti institutio e silc numeratas,de quibus loquaturTacitus, subsequentes numeros X.XI.XH.tres primi illius census cohortes urbanas occupasse, quas quidem ad Constantini mansisse tempora, seu tandem ad pristinum numerum, numerandique rationem superi
358쪽
cere parat, Lipsium dubia admodum fide Dionis aevo plures denis cohortes Praetorias tribuere, quoque declaret, seb M. Aurelio, pii F. e.
asdem ad decem jam redactas fuisse; expromit marmor, quod eo ra' rius judicat, quo clarius Centurias Statorum Evocatorum idem com memoret, quos, nec fortasse alios, cum apud Tranquillum legeret Lipsius , miratus est, nullam eorum memoriam, aliis literarum moni. mentis consignatam, extare. Ut mittamus, quae de apicum in lapi idibus usu, a temporibus inde Augustis repetito, docet; quam dignum lectu est perelegans funebris orationis fragmentum, quod e Mus eo Carpineo promit, inferiusque conjectura quadam resarcire studet, tam laudandus profecto conatus, quo clarissimam Helvidiorum stirpem inde a Caecinna Paeto atque Arria e lapidibus, aequalibusque scriptoribus, refert, justaque ordinis serie contexit. Nec nullius sunt ingenii, quae exponit de ratione Asciae, quae in summo incisa lapide, eruditorum conjeelitras in diversa sententiarum studia distraxit, cum
primisque in lapidibus Lugdunensibus conspicitur, ubi extat: ET SUB ASCIA DEDICAVIT. Derelictis Manutii, Aimari Rivalii, Pierii Va leriani, Reinesii, Chorerit, Sponiique, judiciis, eos putat,quibus per
mediocris fortunae rationes marmoreos condere tumulos minus licta'
erit, lateritios hos exquisito fabricandi artificio struX iste, ejusque moderationis suae testimonio, &forsan cum quadam magnificentiae, inmodico quaesitae, ostentatione , professos esse, se SUB ASCIA, hoς est , unius asciae ope opus tam praeclarum fecisse. Inde profert in medium Rusticeliorum monimentum, quod anno superiore negotiatores vinarii sub Testaceo tumulo aperuerunt, veterum dignitate possestarum insigne, atque antiquitate ipsis R. P. temporibus conjunchim. . E quo Carolum Palinum corrigit, nummumque ab eo editum, & Celiae attributum, Rusticeliis reddit, ejusdemque occaso. ne perobscuram investigat originem Testacei collis, sub quo monimentum , id quod praediximus, inventum est, nemini veterum, nisi. Sex. Aurelio Victori,&scriptori Notitiae Imperii, Dolioli nomine me. morati. Capite quarto inter alia veteres tam effuse laudasse mor. tuos, ut nulla non inscriptio sepulcralis hyperbolica sit dicenda, positis ante oculos exemplis, ostendit. Postea de militia Vigilum, quae alibi minus inveneris, exponit. Ac primo quidem muros, quos se'
359쪽
regionis stationes, Fam. Nardino, postremo argumenti hujus expla natore ,confutato ; quem nec Dionem capere, nec falso non opinari, septem illas cohortes ad triginta & octo progressu temporum auctas fuisse, ut pervincat, Rufum, Victorem, ac Notitiam Imperii emendat; quadamque inscriptionum accessione Gruterianis adjuncta , ubi VII tantum cohortes comparent, editoqueVictoris fragmento,quod
Illustris Vir Gu. Godeseidus Leibnietius qui & ipse adjectis quibusdam
animadversionibus eundem refellit Nardinum) cum eo communicavit, observat demum, illarum VII cohortium singulas totidem centuriis constitisse. Miratur inde, qui factum,quod Laur. Pignorius, doctissimus Servorum expositor, data disterendi occasione, munus Vi cariorum ne attingat quidem. Quos cum per substitutos exposuerit Sponius, refellitur, aliisque deinde interpositis, feruntur demum Christiani ultimorum temporum memorias titulosque Paganis non-minquam abstulisse, eisque suos occlusisse loculos, suis ipsorum nominibus insculptis, prioribusque profanorum inductis,aut erasis;id quod Paganis lege interdictum fuisse docetur. Nec nullius sunt momenti, quae edisseruntur de conjugibus Virginiis sive Univiris, earumque praerogativa, ex inscriptionibus, Livio, Tertulliano; de iis itidem,
in quorum vita obituque annorum, mensium, dierumque numerus exaequatur, quique diem eundem natalem, ac fatalem, habuerunt ,
quorsum Attalus rex, Pompejus, Ofilius Hilarus, Henricus Cardina lis idemq; Rex Portiagalliae, referuntur. Quoq; intelligas,veteres c mu quoque fidem, avicularumque dulcedinem, memoria dignam habu isse, quaedam inscriptionum exempla producuntur, in iisque lepidam lusciniae epitaphium, quod fuit in antiquo vase minutissimis literis inscriptum. Capite quincto non luserit fortasse operam, qui legerit, quae disseruntur de Equitibus Singularibus, argumento certe, quam
inscriptionum veterum usu contrito, tam eruditorum sententiis discrepante.Quos quidem constituit CL. Fabretius gradu militiae Praetorianis proximos, cum munere custodiae, tum praetenturae vicinia, &Norisio assentitur, Neronis principatum aetate antecessisse, Marcello Donato, Claudioque Salmasio, refutatis, Lipsit etiam atq; Hermanni Hugonis silentio in re commemorabili castigato, Reinesioque pro parte collaudato, qui Singulares quasi Singularios, Singulatores,uno merentes equo, interpretatur. Nee taedeat perlustrare monimentum,
360쪽
Marcio Hermae factum, cui Phoenix, suo insistens rogo, utrinque ad jectus exponitur de spe aeternitatis, seu persuasione aeternae feliciorisque post praesentem vitae, Poetis pariter, ac plerisque Philo Ephorum familiis, nec minus Inscriptionibus, quae SPEI AETERNAE,&PERPETUAE FELICITATI,aut AETERNAE ANIMAE nuncupatae
sunt, celebratae. Ut autem silentio transimus, quae de Castris Pri . oribus conjicit primus: ita summatim indicamus, quae de Octoviris &Seviris Augustalibus uberius disputantur. Principio Fabretto negotium exhibuerunt Octoviri, de quibus omnes silere ait: id tamen ipse collegit demum, magistratum hunc non fuisse perpetuum, &convenisse quidem quadam ex parte cum Seviris, his tamen dignitate in se. riorem fuisse: eosdemque Octoviros fuiste fanorum atque aerariorum curatores, Edilicia vero potestate praeditos, quo muneri suo majorem afferrent auctoritatem. Injecta deinde controversiae,quae Norisio cuni Reinesio de Sacerdotio Sevirum Augustilium intercedit,mentione , Norisio suffragatus, negat Reinesio, Seviros inter magistratus,& quidem juris dicundi potestate praeditos, numerari debere, quos Sacerdotii munere perfunctos esse, auctore Tacito comprobat;horumq; nil miratur aliquando plures quam sex simul nominari,quum sex tantum vere ejusdem temporis munus gesserint , ceteri vero nominis hujus honorem ex temporaria superioriq; muneris hujus perfunctione, eademque vel unius, vel quinq; annorum, servarint. Tacemus reliqua, quae de aliis Seviris, Equestri militiae cognitis,eorumque sex,uel, quas quidem in lapidibus viderit, quinque turmis, ex Iul. Capitolino, Reinesio, Spanhemio, speciatimque, sicuti solet, e lapidum indiciis arcessit, pariter atque alia, quae de Latina, Lauicana, Praenestinaque viis, dc de aliis denique rebus,erudite exposita, industriae lectorum judicioque relinquenda putamus. Capite sexto edit lapides, AEgyptia superstitione imbutos,horumque Romae duos, tertium Urbini, invenistos, postq; illos Graecum Herophili epitaphium,elςgantia non minus, quam pergrata simplicitate, ad memoriam insigne. Ex cujus occasione de licentia Bacchanalium,& symbolis ad sacra haec pertinentibus disserit,eorundemque e Livio initia ab ultima origine repetit, ac S. C. ab eodem historico c. XVIII. lib. XXXIX brevi quadam summa comprehensum,perantiquo illustrat monimento,Postumio Consule in tabulam aeream inciso, priscaque scribendi ratione exarato, quod ex illa