장음표시 사용
411쪽
quae diximus, accessisse existimet. Immixti namque passim sunt Iibilli & tractatus singulares seorsim antea a Natali Alexandro evulga ti, quorsum referas Apologeticam & Anti Criticam adversus Claudium Frassenium Dissertationem, Parisiis A. 1682 editam, & a nobis quoque in Actis istius anni mense Decembri recensitam, quae una cuna ista, unde litis materiam Fractentus desumsit, trigesimam nonam &quadragesimam seculo IV constituit. Parilem in modum Duserta. tiones de divina Episcoporum super presbyteros eminentia adversus Plondellum,&de sacrorum Ministrorum coelibatu, Parisis is 8 -- pressae,una cumappendice deChorepiscopis,seculo IV seiuntur. ae dudum Eruditis innotuit concepta adversus Waldenses , Albigenses dc Wiclefianos in Calvinianis redivivos de Sacramentali Confessione Disputatio,locum suum nunc tomo VII p. 397. seq. sortita est. Huictomo subnectuntur quoque duo opuscula A. us8o. vulgata, Unum, cui titulus: Collatio Dominicani ciun F. Minore de titulo Praecepto. ris S. Thomae ex elogio Alexandri Halensis expungendo, alterumque, 'uod Panegyricus audit Thomae Aquinati dictus. Denique & istud a nobis silentio haud est praetereundum,quod novam plane & typis nunquam antea impressam Dissertationem ei. dem huic tomo septimo Autor inseruerit, directam adversus Quieti. stas,in quibus Beguardorum errores novam quasi vitam adeptos dicit. Ea fini octo propositiones format, quarum prima est: homo in vita
praesentiscundum legem communem tantum ac talem perfectionis gra-
Eum consequinon potes, ut reddatur imprecabilis oe amplius proficerenoa oaleat. Secunda: Nullus est in hac vitaperfectionis sus, in quo jusi jejunare σ orare, bonaque sipiritualia, remissionem Peccatorum, gratiam perseverannae , vitam aeteream, erc. desiderare oesupplicesperere a Deo non debeant. Tertia: Psi spiritualesque Viri,in quocunque perfectionis gradu consitutisupponaritur, Ecclesiaeraecepta ferrare renen.ων, es Pasoribus ac Praeposcis obedire, non solum in his, qua disciplinam exteriorem, νerum etiam in iis, quae Hrectionem interioris animorum suarum octiant. Quarta: Homo nonpotest ita inalem beatis
Anemsecundum omnem gradum perfectionis inpraesemi assequi, ut eam nulla beata obtinebit. Quinta: Nulla natura intellectualis creata in se ipsa naturaliter beata es: anima vero indiget lumine gloriae ad Deum
412쪽
, MENSIS SEPTEMB. A. M DC XCIX. m
fectionem pertinet exerceresi in actib s virtutum. Septima: AF pejofornicationem ahoste carnales actus non esse peccata, cum graviter tentior exercens, haereticum est. Octava: Asserere, cogitationem de Ch Asto Iesu re ejus mysteriis omnemque erga MO LUotionem a conis latione excludi,haeresis est. Harum propositionum quamlibet e domesti. cis primum Theologiae suae principiis probatam dat; post thesin cuique contrariam in Beguardis olim damnatam,ast a Quietistis nihilose. cius resuscitatam fuisse innuit, eamque operose refutat. Quinimo&latus Archi Episcopi Cameracensis hodierni, ubiubi potest, haudiabscure pungit,& idcirco antagonistis ejus, quos magno alibi numero nominavimus, accenseri utique meretur.
OGRAPHIAE VETERIS SCRIPTORES GRAECI MINORES,
Cum interpretatione Latina, Dissertationibus, ac M.
Oxoniae e Theatro Sheldoniano, I 698. 8. Alphab. a. GAvisus estVir in primis magnus,IsaacusCasaubonus,vehementero , laetatus quondam illis Davidis Hoeschelii literis, quibus renun-
stabatur, fore proxime, ut minora quaedam veteris Geographiae monimenta , Graecis tradita literis, in vulgus ederentur. Neque id inju.ria. Intellexit enim summae Vir doctrinae, quanti ad Historiae co. gnitionem intersit, veteres evolvi Geographos , quamque multa in Scriptoribus antiquis sine regionum, locorumque, ac fluviorum nolitia ne intelligantur quidem, aut perperam explicentur, & quantus elegantis doctrinae fructus ex iis capiatur libris, qui non magis terrarum situm, quam ingenia gentium mores lue, memoriae prodant . Hortatus igitur est triceschelium, urgeret propositum,atque existima' ret,hac futurum industria, ut stuperioribus,quae ab eo acceperit, bene ficiis magnus meritorum cumulus adjiciatur. Nec vero coepto priuβdestitit Hoeschelius, quam Marcianum Heracleotam, Scylacem Caryadensem, Artemidorum Ephesiim, Dicaearchum Messenium,Isido. rumq; Characenum conjunctim Augustae Vindelicorum A. cla. lac. raece edidisset. At quantopere putamus gavisurum fuisse doisi istinum hunc Isaacum,si ad nostra reservatus tempora, illum vidisset laborem, quem non postremum Britanniarum ornamentum, 'ohannes
413쪽
Hudson, superiore anno suscepit. Neque enim illa contentiis sa ina , quam nova scitaque Thucydidis recognitione nomini peperit suo,id quoque opus, eruditissimo cuique optatissimum, moliri coepit, quod nonnulli, veteris Geographiae peritissimi, promiterunt quide antehac, sed nondum confecerunt, aliis fortasse occupationibus distrocti, fatove occupati. Nimirum constituit Geographorum Graecorum scripta, eademque minora, sparsa passim ac disjecta, undique conquirere,aliorumque vel enarrationibus uberioribus,vel notis bre vioribus,suis etiam intextis,emendare partim, partim eXplanare. Ve' rum institutum, laudis plenissinuina, nec molestia, nec taedio vacavit. Nam Vir CL. neque aliorum, qui ejusdem forte operis periculum fecerunt, schedas oculis usurpavit, nec per literas exorare potuit lucubrationes L. Holitenti, aut Isaaci Vositi commentarium, quo Hanno nem &Scylacem fertur illustraste. Reliquum adeo erat,ut sine illo apparatu ad opus hoc aggrederetur, ab iis tantum praesidiis instructus, quae ad manum essent. Neque eo secius propositum tenuit, opusque adornandum in tria partiri volumina decrevit. Amicis igitur in consilium adhibitis, scriniisque sitis excussis, optime se facturum ratus est, si praecipuos Scriptores hoc, quod manu tenemus, primo compleisteretur. Idemque illud digessit ita,ut suum cuique scriptori locum tribuerit pro ratione aetatis, qua floruisse eum crediderat,quo ad majus ei lumen praetulerunt exquisitae Diilertationes, quarum copiam ei fecit insignis rei Chronologicae disceptator, Henricus Dod-Wellus. Quas quidem in ipso primi voluminis aditu collocavit Hus sonus,quum omnium interesse videretur, ante,quam ipsi legantur scri plores, has legi, quae de aetate illorum scriptisque diligenter, nec vulgari quadam ratione exponant. Atque id quidem caussae est,quam Obrein stet nobis, Dissertationes tam praeclaras in aliud differre tem.
pus, qVO a nobis cum cura capitulatimque recenseantur. Proxime,
suo quemque loco, Geographos constituit Vir CL. primumque Hannonem. Eundem superiori ieculo in lucem protulit Sigismundus Ge- lenius Basileae A. cla. D. XXX lIl, atq; aliquot post annis Latine conversum, & annotationum specimine illustratum, cum Io. Leonis Africa edidit Conradu, Gesiae rus, demumque A. cla. lac. LXXIV. recudendii in curavit Abrah. Berkelius, subtextis Bocharti animadversionibus, quas QS secunda parte Geographiae Sacrae mutuatus est. Hannoni
414쪽
subjecit Scylacem. Quem quidem A. cla lac Augustae Vindelicorum
cum aliis, quae diximus, Geographorum scriptis edidit Dav. Hoeschelius interpretatus autem est, Guisque castigationibus juvenis admodum illustravit Is. Vostius Amstelodami A. . lac. XXXIX, demumq; celeberrimus Cronovius refinxit,& pluribus locis scite castigatum dedit Lugduni Bat. A. cla. lac. XCVIIi Scylaci subjunxit Agatarchidem, ex Photii Bibliotheca descriptum, atque a Laurentio Rhodomanno versum inLatinum. Cognoverat enim,illius Excerpta apud pliotium longe auctiora extarς, quam in editione Henr. Stephani, quae Lut. Parisi orum A.cla.D. LVII prodiit,aut in altera ejusdem ibid. A. cla la.XCIUadornata, aut in Oxoniensi, qua cum interpretatione A. G.D. XCVII accuravit Brettus. Agatarchidi subdidit Arriani Periplum Ponti Euxini, itemque alterum maris Erythraei, eidem vulgo attributum. Quorum utrumque, a Gelenio quondam pariter cum Hannone in lucem editum,cum interpretatione, multisque enarrationum accessionibus, Lugduni A. cla. D. LXXVI ad prel.m revocavit Guil. Stuckius, ab eoque Nic. Blancardus Amstet. cla lac. LXXXIII, cui fuit curae, recognoscere Stuckii interpretationem, aliquot locis paulo negligentiorem. Periplo maris Erythraei ob argumenti similitudinem adjunxit Nearchi Paraptum, ex Arriani Indicis delibatum, & Bodlejani codicis manu exarati ope saepius emendatum, atque a Bonaventura Vulcanio versum. Nearcho postposuit Marcianum Heracleotam, ab Hoe. schelio una cum Scylace, atq; aliis divulgatum illum quidem, sed temporum corruptelis depravatum, nec diligenter superioris interpretis conatu exprestiam. Hunc igitur & castigare, & interpretari denuo instituit, cumque idem praeter duos priores libros, quibus Ptolemaei vestigiis institit, Artemidori Ephesi,& Menippi Pergameni epitomen comprehendat, eundem cumulavit horum scriptorum fragmentis, quae ex variis Scriptoribus decerpsit. Extremum attulit Anonymi Periplum Ponti Euxini, ab Isaaco Vosio e bibliotheca Salmasiana cum annotatis editum, & Scylaci subjunctum , nuperque a CL. Grono vio cum Scylace recensitum. His ita constitutis, operam dedit, ut Scriptoris cujusque contextum ad emendatissimi codicis exemplum exigeret ; ea tamen judicii libertate, ut nonnunquam lectionem ejectam restitueret, & male assectae integriorem sussiceret,reliquarumque editionum varietates, ibidem atque alibi passim obvias, stibinde indicaret. Cumque stricturas breviusculas ad imam cujusvis paginae
415쪽
partem subjecerit, tum observationes Hoeschelii, vossii,pocharti,Pal. merit,Crono uti, ampliores in unum collegit corpus, iisdemque interseruit notas Gesneri, Stuckii, Blan cardi selectas, ac quicquid demum usui scriptoribus ornamentoque futurum, aut obscrvavit ipsemet,aut ab aliis observatum esse comperit legendo. Concinnatis ad extremum indicibus, brevique omittarum & Corrigendorum Appendice adjecta, volumini huic ultimam imposuit manum. Illud autem Lectorem rogat Vir CL. ut sibi faciat indicium, si quod forte opusculum, Geographiae hujus rationibus innexum, quod quidem nondum in vulgus emanarit, in bibliothecarum pluteis scriniisve mominerit asservari. Quibus quidem precibus omnes, nisi nos fallunt Omnia, vota conjungunt sua, qui egregium CL. Hudsonis institu. tum comprobant, & quod apparatur opus, sua metiuntur utilitate,eoque reliquas ejusdem partes &lautissime instrui volunt, & cupidissime expectant.
DE LAPIDIB PsDAGRA ET CHIRAGRA IN HUMANO
G Fore productis. Auctore IO. BAPTISTA CONTULO, Bononiensi Philosephiae ac Medicina
Romae, apud sesnabo, l69'. in . Plag. 2o. Fig. Tab. Io. lam Nobilissimus Autor de calculorum & arthritidis generatione ac curatione foveat sententiam,in Actis superiori jam dum anno strictim indigitavimus, cum Brevis ipsius Instructio Medica de
Clutine Italico conscripta sermone, atque hic etiam denuo annexa, esset recensenda. Ne repetendo itaque nunc eandem actum agamus, e praesenti scripto, specialius cumprimis tum calculorum in diversis corporis nostri partibus,ipsisque vesicae quoque vulneribus ac steatomate cruris productorum exempla enumerante, tum methodum do. Cente, qua vesicae calculis, sive marmoreis, sive mucosis, argillosis &sa ponaceis in principio debeat succurri,unicam figurarum Tabulam, γῆ ψ VI, cutis quae structuram illustrat, nobisque VI est, una cum Autoris O servationibus nonnullis, e cadaverum sectione petitis, liceat transscri bere. Nempe quemadmodum Pertingerius Gipseus,profestar quondam Bononiςnsis, in cerebro aegri, praeter naturali capitis figura dotati
418쪽
MENSIS SEPTEMB. A. M DC XC X. 3 r
tati, ae ex continua demum cephalalgia denati, pinealem glandulam totam petrosam, magnitudine nucem avellanam adaequantem anno. tavit, aeri incisam: ita Noster in gibba dextra pulmonum adolescentis, a fixo pectoris dolore pertinaci consem ii, calculum marmoreum striatum,ovi columbini speciem prae se ferentem, cum alio in iobis illis prope arteriam asperam haerente, deprehendit ; in atramentorum autem fusore quinquagenario, qui de capitis & ventriculi doloribus inappetentia febrique continuis fuerat conquesu. laterem quasi perdurum & excoctum in ventriculi fundo prope pylorum observa vit. Neque negligenda,quae anno elapso in Eminentissimi Cardinatist
Frangoni, anno aetatis octogesimo se to defuncti, tam thorace, quam abdomine apertis, fuere detecta: ibi enim pulmones parvae molis prorsus putridi;hic vero ren dexter multo minor ac flaccidior sinistro, in sinistri tamen ureteris extremitate prope vesicam duo calculi,ma, 'gnitudine ili pondere olivarum ossiculis respondentes, sed inae platea ac fere triangulares, tandem praeter utramque arteriam cruralem , cartilagineo osicam, in vesica tres calculi perquam scabri, alter rotumdus, reliqui autem ferme semiiunares, omnes sibi invicem combinati ac interiori vesicae membranae stricte agglutinati,cum prioribu, librae unius pondus attingentes,comparuerunt.
DESCRIPTIO AlIIN UE PARIUM MUSCULORUM, DIVE
D capitis motibus super primam rescundam cervicis vertebram insem vientium, nec non duorum ligamentorum,Pel caput cum prima vertebra, vel hanc eum fecunda connectentium G. a Du. Dupre Chirurgo X nodochii Parisiensis, quod Hotet Dieu vocant, edita, oe in Transactis philosophicis Anglicanis N. 23 i. i. e. mense Aprilis anni praesentis, a Guillelmo Compero cum Epicrisi recensita. Ex Anglico sermone in Latinum translata.
CRactatum hunc parvum in Gallia nuper typis exscriptum Autor ad
Liperum misit, qui mecum eum communicavit. Autor ipse magnifice de eodem videtur sentire, durn obvia talia organa hactenus Anatomicos latuis e miratur hisq; inventis aemulationem in iis,qui arti
suae addicti sunt, egregie incitatum iri siperat, ceu quae & palmaria sibi fuerit ratio,cur Chirurgis Xenodochii Hotel-m: illum inscripserit.
419쪽
Ad ipsam transres procUsus primae cervicis vertebrae rassice Musulas linquit utrinque oritur quatuor lineas tertiam pollicis pariem) latus, qui oblique ad interiora pergens in parrum ac levem quendum sinum ovatem,processuilloidi anterius in culptum , amplantatur, ac in F gura prima delineatus Eraenator Rengorgeur in capitis oblivus appellatur. Par hocce musculorum in 1θotomia mea Reformata A. I69 diuulgata p. a siub titulo rectorum internorum minorem descripsi, quod adsitum rectum vergant reritis majoribus subjecti, atque rectorum minorum posteriorum antagonistae existant. Ab usu annuentes poterunt dici, cum caput antrorsum recta nutent. Alter eorum in situ in Tractatus mei citati Fid. i. meaeque Appen icis ad Anatomiam Corporis Humani Fig. I. H. & Fig. V. i. exprimitur. Atransperso processu inquit,)prima cerpicis renebrae cras usminutus carneus emergit, digitum circiter latus, qui perpendiculariter
Uendens subprocessu floide inter hunc N processum missotritim inseritur,atque Franatoris capitis recti nomine insignitur. Hoc non minus, ac antecedens mustulorum par, tredecim abhinc annis in corpore humano detexi,tuncque temporis D. Briurn,Capitaneo Wine honoratissimo meo amico ptae sente, monstravi; verum
primarios Myographos evolvens mox deprehendi,ultimum istud par post Galenum ab Oribasio ex parte commemoratum, & satis exacte a
Popio subsequentibus deseriptum D i ste verbis: Ultimo in loco notandi sunt Musculi duo admodumparvi, qui a processu traUverso rimae
vertebrae orti valde graciles ascendunt ad caput, re in illud inferuntur prope mammisiarem processum. Iidem in Tractatu superius allegatop. lay. Fig. 3. h. describuntur ac depinguntur. Tertium musculorum par Franatorum posteriorum titulo a
Dia. Dupre indigitatum, neutiquam juxta ipsius descriptionem ab
iis,de quibus Autores communiter obliquorum superiorum nomine agunt, videtur differre. Quartum par, cujus meminit, Rectorum minorum videtur portio. Hi inquit,) musculorum obliquorum majorumo minorum xistunt auxiliarii; id quod tamen erroneum censeo, cum musculi hi in diversis capitis motibus super primam & secundam vertebram adhi-bςantur, ideoque unum mustulorum par utriusque adjutor elle nequeat.
420쪽
MENSIS SEPTEMB. A. M DC XC X. 3 s
queat. Recte observat, tertium hoc & quartum musculorum par in omnibus subjectis haud reperiri, a rectis videlicet minoribus, ut conjicio, distinctum. Certe si musculos multiplicare licet, prout in variis Oppareant subjectis, Myologia perfecta nunquam valebit obtineri, quia in corporibus nonnullis distincti haud raro reperiuntur musculi, quibus tamen alia destituuntur, quemadmodum in Rhomboide, Psas,
Elevatore S apulae,multisque aliis saepe annotatum fuit. Ultimum musculorum par, ab Autore nostro memoratum, almedioprocessuum tranfremorum secundae vertebrae proficiscitur, tenue ac brere, in radice ub transpersis processibus vertebrae primae desinens. Quos musculos ab usu Flexores vertebraprimae super secundam appellat. Cum occasio nuper daretur partes has in puero quamvis multum emaciato indagandi, carneas detegere poteram fibras musculos ejusmodi referentes, & quidem non solum inter processiis transversos primae & secundae vertebrae,sed & duarum vicinarum,quin ex mea conjectura simili quoque ratione proximarum , tempus tamen inve
stigationi ulterius in sinere haud permittebat. Quomodocunque autem res se habeat, dissiculter mihi persuadere valeo, a musculis istis primam vertebram super secundam posse flecti. Motionis ejusmodi indictis vertebris dissicultas promte cui.
libet patebit, qui modum, quo invicem articulantur,volet examinare. Constat namque, processiis duos planos harum vertebrarum horizon. taliter inter se adaptari, adeoque aptos unice esse, qui in alterutrum latus, interveniente axe sive processito dontoide vertebrae secundae, moveantur. Mihi potius iidem musculi obliquos inferiores videntur juvare, sed cum exiles admodum existant, usum tantum habent in capite demittendo seu leniter in alterutrum latus inclinando,in quantum alteruter se contrahens processum transversum vertebrae primae perpendiculariter ad secundam adducit, v. g. quando caput demittendo moerorem exprimimus. Musculi transversis procellibus reliquarum vertebrarum cervicis interjecti, superiori pariter vertebrae lateraliter
Capitis motus super primam vertebram ex articulationis ejus modo adeo manifestus, ut summopere mirari subeat, cur plerique modernorum Anatomicorum observante Dn. Dupre) caput tantum.