장음표시 사용
81쪽
AEG. ALBOR NOTII LIB. III. 6 cum plerisque aliis obtruncatur. Deinde ea parte acies inclinari coepit. Gometius accepto vulnere non prius destitit a praelio, quam
largius manante sanguine, viribus destitui coepisset: tunc vero milites hortatus, ne victoriam jam paene partam e manibus emitterent, pingna excessit , jusso Petro Farnesio in suum locum succedere; cui et ipsi protinus vulnus illatum est. Haec cum essent passim per aciem divulgata, inclinata hostium acies spiritum recepisse visa est; m joreque animo praelium redintegratur. Tum Fernandus, qui in laci Vo cornu strenue pugnam ciebat, suos hortatus , magno impetu in confertissimos hostes irruit, et a sua parte repulit ille quidem stem , sed dum avidius Ludovicum Albensem insequitur , telis rutus occiditur. Tunc Franciscus Estensis fessis ac cedentibus integros summittit, contra quos Galeotus, haud amplius exspectandum ratus, procedere jubet Bononienses. Qui magnis animis irruentes, hostes in fugam vertunt: et dux ipse Franciscus Estensis inter su-gam , cum in ecclesiasticos, qui vias obsederant, incidisset, vivus capitur. Quo in praelio cecidere ex hoStibus septingenti, mille cen- ci,friditatum vulnerati sunt , capti nongenti quadraginta. Ex ecclesiasticis ημη ς -- circiter ducenti desiderati, atque omnibus sepulturae datae : ex quibus Fernandus Hispanus in aede Francisci conditur. Galeotus inter paucos vulnus accepit. In captivos nihil est saevitum, quin immo cuia .ctis libertas, primoribus et arma reddita sunt. Hujus belli praemium cum Bononienses, qui diu tyrannica servitute pressi fuerant , libertatem esse statuissent, tanta victoriae partae laetitia animis eorum incessit, ut placuerit publico decreto diem, quo hostem superassent , posteritati celebrem fieri: statutumque est, id quod etiam nunc perpetua celebritate usurpatur, ut XΠ. KalendaS Julias, ma- 0uando vl-gno proposito praemio , equorum pernicitate contendatur. XXI. Inter haec Aegidius longis laboribus curisque fatigatus, Abeiasu, sebre ardentissima implicatur. Quae cum aegritudine animi ingravesceret, tyrannos non laetos modo fecit, sed plenos etiam spe, posse recipi, quae industria et strenuitate illius amiserant: coeptumque est a nonnullis novis rebus studere. Hoc ubi nuntiatum est, Aegidius vix dum morbo explicitus, nec plane viribus receptis, conscenSo equo in conspectum suorum venit. Quo nuntio tyrannorum
motus facile supprimitur , et ipse paucis post diebus vigori redditus
plerasque civitates obivit, ut animos sua praesentia atque verbis in fide confirmaret. Ia
82쪽
68 RERUM GEsTARUM p. 'MI, XXIL Per id tempus de Pontificis obitu nuntius affertur: simul-
moariur. que multorum amicorum litterae redditae sunt, Aegidium ad comitia Pontificalia revocantium. Tanta enim erat Aegidii apud omnes cunctarum Virtutum opinio, ut plerisque omnibus visurir fuerit haud dubitabile, eum, si Avenione adesset, fore candidatorum maXime gratiosum . Quibus ipse in hunc maxime modum respondit: Se V ro illorum benevolentiae ingentes granias habere. Ceterum si tunc temporis, relicta Italia , Avenionem ire pergat , pleraque oppida ,, Scelere et inconstantia tyrannorum magnum discrimen aditura. M Atqui non esse tanti se Pontificatu maximo, qui melius sortasse juri stiusque ad alium deferretur, augeri, ut quae longo tempore mulis loque et labore et sanguine parta, sua potissimum praeSentia reis tinerentur, discedendo hostibus tradere videretur, qui hujusmodi ,, Occasionibus imminerent; darent modo ipsi operam, ut summo viro et omnium maxime digno summa dignitas deferretur se e , , clesiasticae reipublicae suum officium praestiturum. Delatus itaque fuit Pontificatus Guillelmo Chrysauro , qui, mutato de more Vo sumectus Ur- cabulo , Urbanus est dictus, hujus nominis quintus, vir Summae Vise
tutlS et integritatIS. Qui accepto imperio statim ad Aegidium litteras mittit laudis et adhortationis plenas, ac multis verbis Suo et ecclesiae nomine gratias agens, jubet se eXspectare , cupientem paran
temque Italiam, quod jam ipsius beneficio Pontificibus liceret, invisere , et Romam sedem antiquam repetere. Quo magis miror, quODdam memoriae tradidisse, ab hoc Pontifice Aegidium in Italiam fuisse missum neque in hoc solum, sed et in quibusdam aliis, parum his rationem illorum temporum fuisse exploratam, indubitato testimonio deprehendimus, quippe multis Breet ibus litteris a Pontificibbus ad Aegidium missis, quas ipsi perlegimus. Sed narratio redeat eo,
unde digressi SumuS. viii nabos X lli. Interea Barnabos Vicecomes acceptam nuper ad Bono-
staurat. niam cladem aegerrimo terenS animo, et tantae urbi S recipiendae
desiderio flagrantior effectus, bellum omni ope reparare nuntiatur. Quare Aegi litus Francisci Estensis amicitiam , et quarumdam ciVitatum societatem occupare, in rem sore statuens, Lupo de Luna avunculo hanc provinciam delegavit. Cujus industria operaque essectum est, ut cum hoc principe viro , et cum Patavinis, Veronensibus , Florentinis , amicitia et societas iniretur , solicitato Francisco Estensi eo praemio, ut in decennium Nonantulae et BoZano, agri
83쪽
ΑΓG. ALBOR NOTII LIB. III. 69Bononiensis oppidis, suo jure dominaretur. A quibus, missis auxiliis,
par hostium copiis exercitus comparatur. Huic Lupus de Luna praeficitur. Qui, cum adventare Barnabovem eXploratores retulissent, in occursum ducit agmen : et ad oppidum , cui nomen est Salarolo, qua hostibus iter erat, castrametatur. Barnabos haud praelium detrectaturus, castra castris opponit. Sed quia , interfluente amne, ne incursiones quidem faciendi facultas erat, aliquantisper praelio abst, nuerunt : utrique tamen in alteros irruendi occasionem eXSpectantes, ut, si sorte hostes vado trajicere coepissent, divisos et impeditos adorirentur . Hac cunctatione paucis trajectis diebus, speculatores reserunt , impedimenta castris hostium egressa longo agmine retrocedere. Quod factum cum timentium hostium fugamque parantium indicium ab ecclesiasticis interpretatum esset; placet Lupo amnem, quanta maxima posset celeritate , ponte committi . Quo sine periculo trajectis copiis, coepit hostes praelio lacessere : castra oppugnaturus, si se intra continuissent. Illi vero, etsi timentibus, quod audierant ecclesiasticum exercitum multum invaluisse, illud quoque timorem adjecerat, quod tanta fiducia flumen trajecissent; praelio tamen decernere cunctis consiliis anteponunt quippe cum fuga non modo turpis, sed instantibus hostibus plena periculi videretur , ac ut castris contenti, fossa valloque objectis, bellum traherent, praemissis impedimentis , ac commeatibus erepta facultas esset. XXlV. Eductis ergo copiis praelium comi Dittitur sed non diu ecclesiasticorum impetum serentes hostes in fugam vertuntur : quos illi insecuti magnam stragem edidere. Multos beneficio noctis intervenientis fuga subtraxit. EX ecclesiasticis pauci vulnerati sunt: intersectus unus tantum , sed qui pro multis fuit, Garsias Albornotius Aegidii nepos ex fratre, vir manu sorti, promtoque animo , et qui
multa suae virtutis jam ante praebuerat documenta , et tunc cum in consertissimos hostes irruisset, non ante Spiritum emi Sit, quam multos ex his, qui promtius resistebant, trucidasset. Tam praestanti animo commilitonem in flore juventae sublatum non sine magno dolore tulit totus exercitus . illo quoque adjiciente molestiam, quod non ambigebatur , patruo , qui ipsum cum Ob generis propinquitatem , tum ob eximias virtutes loco filii amabat, gravissimum nuntium futurum. Et proiecto constat Aegidium nihil umquam gravius ea morte tulisse. Siquidem, cum , peremto superiore praelio Blasco Fernando, quem summopere diligebat, maximam ac paene unicam po
84쪽
o RERUM GESTARUM steritatis spem in hoc summae indolis adolescente collocasset; non poterat non aegro animo ferre , hac se quoque spe iniquitate fortunae fuisse defraudatum , et in hoc ictu fortunae illud quoque vulnus recrudescebat. Haec ubi sunt ad Pontificem delata, casum ambci miseratus, hujusmodi quoque litteris eum consolari officii duxit. Aegidium XXV. Victum tuis auspiciis, tuorumque Virtute ac industria ,
teras cons0- Iugatumque, magna accepta clade, cum eXercitu suo Barnabovem, ,, non sine magna voluptate accepimus, et tuorum in ecclesiam meritorum perpetuam Seriem non ingrato animo recoluimus. Verum-
,, enimvero illud nobis fuit permolestum , ac victoriae laetitiam quo- ,, dammodo suppressit, quod simul intelleximus Garsiam Albornotium
,, fortissimum adolescentem nepotem tuum eo praelio concidisse. Civiri jus mortem te aegro animo ferre non miramur: summa enim virtus,, cum florente juventute exstincta affectis animis merito miseranda viis detur. Sed te fortissimum sapientissimumque virum minime decet ,, dolori succumbere, quo accepta damna gliscere solent, non resarci- ,,ri. Adde quod in hoc casu multa sunt, nec ea mediocria solatia, is quae merito possint omnem molestiam abolere. Primum quod pro, , ecclesia, quae nobis, id est, Christianis, patria antiquior esse debet, is fortissime dimicans, et ut audio, egregie ultus occubuit. Deinderi quod victor suo sanguine victoriam suis peperisse videri potest . , , Qui, ut unus omnium trucidatus est, ita omnium maxime hostem ,, propulisse constanti voce nuntiatur. Postremo quod honestissimam is vitam summae spei plenam , quam nulla deformi nota coinquinave- rat, pulcherrima morte, velut firmissimo quodam sigillo, conclusitis Obsignavitque. Sunt enim ut rerum, ita morum quoque vicissitudiri nes, ac interdum qui optime vixerit, uno vitio totam obsuscat deis honestatque vitam, prorsus, ut qui vitam cum laude clausere, si ii soli valeant sine fuci suspicione laudari. Androinus XXVI. Duobris praeliis fractum Barnabovem facile ad pacemniacensis , adduci posse Pontifex ratus, Androinum jam Cardinalem factum ad
factus mitti- lOSum . tunc QUOQUe bellum reparantem le atum mittit. A Quo
bovem , ut parVO negotio perSuasus est, ut iure cederet urbis Bononiae , quod B6n6niae. Se habere jactabat. Hac ab ipso excepta conditione, ut legatione,si leέatio. BononienSi Se Aegidius abdicaret, scilicet ingratam rem huic se fa-quit Aegi- cturum arOItratuS, Si, quam cIVitatem impense amare , et multis bene ficiis demeruisse constaret, ea Se auctore cogeretur eXcedere. Quod
cum esset Aegidio non sine praefatione denuntiatum , hoc adjecto,
85쪽
AEG. ALBOR NOTII LIB. III. 7rdaret id quoque ecclesiae, ne amatae civitatis gravate deponeret administrationem : sibi vero respondit minime id sore molestum. Quod si aliqua sua merita in eam civitatem exstarent, hoc quoque fieri cumulatiora velle, ut pro ipsius libertate ac pace nihil ferret aegro animo. Et ad Gometium Albornotium praefectum Bononiae conscribit , ut tradita successori urbe, ad se quam primum veniret. Quem proficisci parantem , civitas non immemor beneficiorum ab ipso acceptorum , communi consilio pulchro simul et pretioso munere prosecuta est, quod esset grati erga ipsum animi testimonium. Hoc corona fuit gemmis in orbem ambientibus frequens, imposita galeae serico intectae , in cujus cono crista erat, a qua imaguncula argem rea prominebat similis angelo , dextra gladium, sinistra aureum pomum tenenti: velut testata Bononia libertatem, facultates, ac demum pretiosissima quaeque bona reddita sibi fuisse gladio ac virtute Gomefit, quo potissimum ministro Aegidius res Bononienses pace belloque administraverat. Tam gratum fuit Gometio Bononiensium donum , ut ejus imagine insignia sua perpetuo decorari gloriosum duxerit, qualia modo visuntur Bononiae in aedibus collegii Hispanorum auspiciis Aegidii conditi, in lapide incisa supra valvas, quae introeuntibus secundo loco objiciuntur. Interea Aegidius , qui Italiae prospiciendi omnifarias occasiones captabat, quod a curis bellicis dabatur otii, id omne in conservandam augendamque pacem
conserebat. Itaque ut civitates, quas a tyrannorum injuria asseruerat, bonis etiam legibus ac moribus formaret, sumta a Pontificibus au
ctoritate neque enim paucorum dierum id opus fuit) leges condb
dit , quae conStitutiones Aegidianae appellantur , tanta sapientia , ut cum magno populorum consensu receptae , parem Pontificiis et canonicis institutis vim et auctoritatem usque in hodiernum diem obtinuerint.
XXVII. His rebus gestis, finis jam bello Italico impositus esse
videri poterat, cum a tyrannis nihil moveretur. Ecce nuntius asse tur latronum exercitum, quem Ambrosius quidam Vicecomes ducta
bat , Flaminiam et finitima loca de populari depraedarique , a quibus
ecclesiasticis oppidis non mediocre periculum atque damnum immineret . His malis ut occurreret Aegidius, magnis itineribus ea versus loca contendit, quae latrociniis infestabantur, et se cum Gometio, quem obvium habuit, conjunxit. Hoc ubi Ambrosio allatum est, a finibus ecclesiasticis agmen abduxit. Qui nuntius non tam gratus
collegio. Constitutio nes ab Aegidio factae, qNae hinc Aegidianae dicuntur. LatronumeXercitus.
86쪽
2 RERUM GESTARUM Aegidio fuit, quam ille molestus, alterum exercitum longe majorem qui sub Florentinis meruerat, pari furore praedabundum circa agrum
Britannonim Camerinatem debacchari. Britanni erant isti et Pannonii. mixta ne
copiae in a- Uitorum nominum Italorum turba QuibuS Vel per se satis potenti-
xinatem de, buS, AmbrOSIum, quem Scilicet Suarum Virium poenitebat, Velle suam
legionem aggregare , rumor afferebatur. Huic pesti omni ope occurrere Aegidius ante omnia statuit. Quippe non erat dubitabile , eos pro sanis nihil esse iacturos , et a nullo maleficio , modo Vires suppeterent , sese temperaturos. In rem itaque fore ratus, ad hos legatos mittit, qui magnis pollicitationibus ac justa mercede conducendos cinrarent sed frustra avidos praedae animos ad sanitatem revocare temtauit, qui obvia quaeque populati per Camerinatem agrum Fulginatemque , superatis montibus, fines Montis Regalis pertinuerunt. Hic legati iterum ab Aegidio missi, qui nihil voluit intentatum relinqui, agmen consecuti, etsi majoribus praemiis majoribusque pollicitationibus negotium tentassent, re tamen infecta redierunt. At illi ad Aquilam oppido id nomen est castra posuere, et ingenti abacta praeda , coeperunt frustra oppidum impugnare. Nam praesidium paucis ante diebus ab Aegidio missum, tam promte cum Oppidanis restitit, ut non mediocre damnum fuerit ab hostibus acceptum. XXVIII. Tunc Aegidius, qui omnia prius eXperiri, quam armis
obmbis; Λε rem gerere cola Stituerat, cum intellexisset magnam gratiam Gometio: i.. Ab cum plerisque Britannorum intercedere, in eadem militia superioribus annis conciliatam ; ipsi imperat eos adeat, coneturque Omni ratione adducere in partes ecclesiae ac Joannae Neapolitanorum Reginae , quae suorum inconstantiam verita, firmo praesidio regnum tutari statuerat, ad continendos in officio principes, quorum conatus paulo ante repressos fuisse ab Aegidio commemoravimus. Ille Vero cum in castra perVenisset, amicos agnoscit Omnes fere , qui ordines ducebant, vicissimque agnoscitur ab ipsis: ac post multa dicta factaque, ut Solet, amice, pri Vatim singulis, quorum summam eSSe inter ipsos auctoritatem intelleXerat, quid venisset, exposuit , Suasit, precatus est. Quos demum cum persuasos intelligit, concilium poscit. Quod cum frequens convenisset, quae privatim singulis dixerat, publice universis elocutus, facile in sententia animos eorum confirmavit. Ad summam pax et societas his conditionibus convenit: se Ut Aegidio Reginaeque sex menses hae copiae auxilio essent, atri que imperata facerent: acciperentque pro iamercede ducatorum cen- D tum
87쪽
AEG. ALBOR NOTII LIB. III. Tue
is tum quinquaginta millia duabus solutionibus. Quod ubi Aegidius rescivit, Gometio imperat, uti primo quoque tempore agmen illud
ceteris copiis conjungeret, et ad Urbem veterem promoveret, et , nichinum Ambrosiumque, qui paribus copiis conjunctis , eum tractum latrociniis infestabant, et nonnullis oppidis expugnatis , quosdam tyrannos patria exsules Se Secutos Spe vana erigebant, bello persequeretur. Ille nihil moratus ad ea loca perduxit agmen, ubi persequit tastativa hostes habebant: jubetque protinus suos hostilia castra obequitare eo consilio , ut nisi posSent hostes ad pugnam elicere , castra oppugnare adoriretur. XXIX. Tunc vero Anichinus suas vires aequa aestimatione metitus, nihilque temere agendum ratus, communi consilio legationem de pace mittit: quae his conditionibus data est Ut oppida eccle- past intestis fiastica, quae occuparat, statim Aegidio redderet: utque Se copiaS- mbub inita.
o que suas jurejurando obstringeret, ne intra triennium auxilium ho- is stibus , aut Pontificis aut Neapolitanorum Reginae praestarent: neve horum clientibus quoquo modo injuriam inferrent. Tunc vero justa mercede his ipsis auxilio futuri Gometium ducem sequerentur . Invicem ipsis, qui summa inopia laborabant, ne depraedari cogerentur, pecuniarum certa summa pacta est. Sed hac paucis post diebus numerata, Britannorum ac Pannoniorum animos Suspi, c0ubilium. cio incessit, ne haec solutio suam, cujus tempus inStabat, moraretur . Itaque non exspectato die, amicitiae fideique obliti, temerarium simul et scelestum consilium inire coeperunt, ut Gometium in custodiam conlicerent, tam diuque coercerent, donec pactum stipendium sibi numeraretur. Quod ubi est Gometio enuntiatum per quemdam e Britannis, arcta et veteri amicitia ipsi conjunctum , multis ipsorum dictis facitisque nuntio consentientibus, indubitata initi consilii signa conspicatus, per speciem commeatibus, qui parce suppetebant, prospiciendi in Urbem veterem sese recepit, ut praesentem Barbarorum feritatem vitaret: quem sui admoniti ejus consilii subsecuti sunt. XXX. Hoc connito Barbari se deceptos arbitrati tanto furore
correpti Sunt, ut coeperint non modo undique praedas agere , sed
agrum Urbevetanum et finitima loca igni serroque vastare. Tantam immanitatem non ferens Gometius, coactis undique auxiliis, ipsis quoque Anichino Ambrosioque accitis, parem Barbaris exercitum comparaxit, atque eos persequi contendit: qui accepto nuntio in agrum Perusinum diverterant, ibique castra munierant. Quo cum Tom. Κ ven-
88쪽
ventum est, ecclesiastici castris adequitando , hostes ad pugnam provocabant . illi cum diu cunctantes, quod numero jam non modo
causa ecclesiasticos SuperioreS effectOS cognoverant, Se intra castra continuissent , coeptumque esset fame laborare ; Silentio noctis castris elabuntiar. Hoc ubi est Gometio ab exploratoribus renuntiatum , ipse cum equitatu praegresSus, ut fugientes moraretur, ceterum agmen summa celeritate subsequi jubet: nec longe progressos assecuti, a novissimo agmine lacessunt. Illi vero , multis suorum amissis, continenti fuga in quoddam agri Perusini castellum se recipiunt, frumento ceterisque commeatibuS adeo vacuum, ut obsessi vix biduo potuerint famem tolerare. Tandem rebus desperatis, permiserunt Se Go- metio . Qui, sumto capitali supplicio de his, qui caput auctoresque tantorum malorum eXstiterant, ut essent latrocinii ac perfidiae non inultae documentum , ceteros, accepta fide se primo quoque tempore finibus Italicis sine injuria excessuros, impune abire permittit. XXXI. His ita debellatis, nihil superesse videbatur, quod posset
otium pacemque sociorum et clientum ecclesiae solicitare, praeter Perusinos, qui quorumdam ex primoribus impulsu rebus novis stu-phm,ium debant: jamque Assissium ditionis suae fecerant. Horum igitur ut motus inhiberet Aegidius, praesecto Blasco nepote , qui Piceni et
berantur. Hamlinae curam gereret, in Umbriam proficiscitur. Et ubi Assissium
perVenit, Perusinorum ejecto praesidio , civitatem suae reddidit libertati . In qua, aede Francisci restaurata , sacellum intus jussit aedificari : et in eo monimentum, quo mortuuS conderetur, eXStrui. Abhiasuq qibi Tantisque beneficiis Monachorum collegium prosecutus est, ut setiuieuiti , ipSi Sanctissimo statuto constrinXerint, Singulis mensibus, quarta et deh):us, T. Vigesima quaque die , ejus animae justa se in perpetuum celebratu-- -- officium pari de causa Bononiae anniversario Sacro praestant eidem in aede Joannis in monte xxv. Augusti religiosi monachi , qui Augustini regulam profitentur. Sed dum Assissit Aegidius
commoratur, cupido incessisse animum fertur corporis sanctissimis. p ,hei et FranciSci Visendi quod cum venerabundus conspexisset, et impressa Christi vulnera notasset, exclamasse dicitur, vel solum Franciscum ad confirmandam Christi religionem satis suisse. Post haec Perusium perVenit, acceptusque in urbem , cum auctores malorum partim capitali supplicio multasset, partim in exsilium misiSset, ceteris collaudatis , ac liberali oratione confirmatis, Viterbium pervenit. XXXII. Tunc vero cum universam Italiam sua opera pacatam
89쪽
AEG. ALBOR NOTII LIB. III. 7s considerasset , nullEmque nec a tyrannis nec a latronibus periculum imminere intelligeret; Gometium ad Pontificem cum quatuor navibus proficisci jubet, et quo in statu Italia esset , nuntiare omnia tranquilla pace frui : si vellet Romam, quod ante significaverat , invisere , tuto secureque jam inde licere. Gratissimum sibi fuis
se nuntium adventumque Gometii, Pontifex non verbis tantum,
quibus Aegidii virtuti ac industriae gratias egit , sed multis etiam beneficiis declaravit. Siquidem inter cetera ipsi Gometio Esculi, quod oppidum est in Piceno , jus et vectigalia in decennium tribuit. Fratres Aegidii litteris et nuntio ab Hispania jubet accersiri, non aliis
professus velle se praefectis ac administratoribus, quam his Italiam tueri ac gubernare : statimque discessu comparato , in Italiam proficiscitur. Cum ad Viterbium ventum est, ubi Aegidius ejus adventum exspectabat , paulisper hic commoratus, quindecim annorum administrationis et vectigalium rationem quorumdam invidia et impulsu reposcenti Pontifici, claves urbium arciumque a se receptarum , vix capiente curru , Aegidius pro ratione obtulisse sertur. Cui Pontifex, admiratus ejus animi magnitudinem ac constantiam : Et bercle , inquit, Aegidi, tam amiSSam rem ecclesiasticam haud magno impendio nobis receptam eSSe fatemur, et tuae parcitati gra
XXXIII. Paucis post diebus Aegidius ad urbem Romam Ponti
ficem comitatus, longi muneris vacatione impetrata , Viterbium rediit : ubi mortalitatis memor, ac velut instantem mortem animo praesagiens , posteritatique conSulens, testamentum rarissimi exempli Sanctissime ac religiosissime condidit, et convocatis amicis, collegii in urbe Bononia Hispanis condendi ; de quo mox separatim dic mus , praecipuam curam delegavit: et tribus mensibus quam Vite bium redierat, exactis, vitam cum morte commutavit, anno gratiae millesimo trecentesimo sexagesimo septimo. Tanti viri mortem Pontifex tam acerbe tulit, ut accepto nuntio, continuum biduum nihil
aliud, quam moerori indulserit, nec sui conveniendi copiam cui quam fecerit. Corpus ejus, ut ipse jusserat, Assissium elatum , et in aede Francisci depositum est. lnde Toletum , ubi modo osSa C-jus jacent , parvulo admodum impendio humeris deportatus est. Nam summus Pontifex hoc tribuit ejus meritis, ut quicumque lecticam quantulocumque spatio supportaret, peccatorum remisSionem
perinde consequeretur, ac si anno Jubilei Apostolorum Petri et Pau-
stamentum condit et moritur Ae-
90쪽
6 RERUM GEsTARUM li aedem invisisset. Quod ossicium Aegidio cum locupletissimo
ipsius meritorum testimonio ab Henrico Rege, qui Petro fratri a se intersecto successerat, Siasque purpuratis praestitum accepimus.