장음표시 사용
351쪽
quomodocumque emittit, Deo se consecrare, M triuia votorum vinculis ad ei perpetuo servienduin se ulti ingere voluisse, quantum in se est, comi a uniter creditur, quidem cum undam critora quia praesumi potest , quod aliter Religionem non tu issct ingressus. Si postea animadvertat , ex aliquo capite profestionem suam fuisse nullam , non ideo expedit illi priorem mutare voluntatem, divina consulente Sapientia Manete in vocatione, qua Deus ps
Tum quia nemo mittens manum ad aratrum, si respiciens retro , aptus es rein Dei. Tum quia experientia monstrat, re cedentes a sua professione, quaecumque ea sit , cre omnes male vitam inire, cio multas prius calamitates ue-
Vix unum inter multos reperire est, qui in extremis constitutus , faeta reclamationis , habitusque Religiosi dimissionis, non poeniteat . Novi ego quota .im , qui morti proximi , ad tinem suum tendentes , tacti dolo; ecordis intrinsecus. Religionem ab ipsis protestam deseruilse, etiam servatis servandis, continuo lamentabantur, Mu- per hoc punctum inconsolabiles erant, morsibus conscientiae dilacerati .
Q. Potesne quis esse perfectus absqμea quod Religionem profiteature R. Ratio quaedam dubitandi est, u modo nimis, qui perscinionis viam non est ingrcitus , ad persectionis terminum pervenire poterit Affirmative tamen ad quae si dum respondemus . Nostram assertionem quamplurima probant veteris d novi Testamenti exempla. Primi generis sunt Abraham, Isaaa,
Jacob , Monea Us , multique Reges ,
Secundi generis sum innumeri Episco pi, Confessores, Virgines, Vi.uae, Mar- Ure G c. qui Religiosum statuita nunquam professi sunt tamen persecti Csimi, in charitate abundantissimi fue
Aliud enim est esse crfectum aliud
eligere perffectionis statum, qui est Religionis. Frequentisti me evenit quod sae- calarcs sint perlectiorcs , quia majoricum clo, pietate, mediis ad perfectionis apicem conducentibus utuntur,d majori cum diligentia , d servore observant ea, ad quae nunquam se obligarunt, quam aliqui Religiosi , qui imperfectionis statu constituti, non adimplent ea, ad quae se obstrinxerunt acquirendae perfectionis media praerer
in ii sunt e fectus Religiosae profes
sionis ξR. Multi quidem praeclarissiani , quos hic breviter recenseo . Primo Religiosa professio omnia Uota antecedente emissa remittit , unde
si quis vovisset recitare quotidie RUM
rium Beatae Arariae Virginis , non teneretur amplius. Votum enim illud adimpletum censetur per pro testionem religiosam. in qua eminenter continetur , cum sit ne controversia melior sit omnibus Ο-tis simplicibus . t eam enim nos, Scomnia nostra Deo dicamus. Sicut ergo debitor cedendo omnibus suis bonis, da se totum tradendo creditori , Livi Omnia sua debita ita Religiosus per professionem se totum tradendo divinis obsequiis , liberatur a quacumque priori obligatione spirituali. . Ita indulsit E
clesia, cap. Sir plura de Vom.. Secunα , dii solvit Matrimonium Pa . tum sponsalia etiam barata. , Con Trid. I . 26, an K., Teres , parit mutuam obligationem
inter Religionem, Religio suan. Hin tenetur Religiosus obedire in omnibus, quae sunt secundum Regulam, consti-Lutiones, tanquam filius matri: S Ro ligio tenetur eum alere, vestire, guber nare, cu mater filiunti.
352쪽
Uuarto , tollit irregularitatem ex defecti natalium, non quoad praelatAras, sed quo ad Sacros id me suscipiendos. Ita habetur in Iure Canonico, capit. de Filiis Presbyterorum ΘConstitutiones nostrae idem aperte declarant , his verbis et Natalium defectum patientes , quicumque hi fuerim a praelaturas, gradus , ct officia ordinis inhabiles sint, ct in inciis tantum Guardianata inferioribus ministrare queant, in cap. 8. Reg. tit. 3. n. Jὐ uinto , est remissio plenissima peccatorum, non quoa culpam, cum πο- fesso Sacraanentum non sit , sed quoad loenam non ex opere operato , sed ex opere operantis eo quod sit opus
praestantissimum, quo non solum bonis omnibus, sed&sibi ipsi , homo renunciat, ut alieno subdatur regimini, quo factum est ut Sancti Patres professionem Religiosam secundum Baptisma non renuerint appellare. Paulus V. intrantibus , 5 professionem emittentibus, plenariam. Iniaulgentiam concessi. Q. Qui dicis de renovatione voto m in Religionibus bene ordinatis feri solita R. Dico audabilem esse , 3 non satis commendandam consuetudinem diebus solemni oribus , coram fansti 1 mo Sacramento, post Confessionem ,. Communionem , aut Missi celebratio nem, si sit. Sacerdos, suam ratificandi professionem , sub certa devota formula . quae habetur in libro cui titulus,
Heni mecum c. cum X ea renovatio
ne ingentes fructus referantur; novusque zelus concipiatur ad promissa majori cum spiritus fervore ad inlplenda. Pe hanc renovationem Religiosuς
ulterius contra tentationes summopere roboratur, amor saeculi, terrenarum rerum in eo extinguitur; desiderium aris ternorum bonorum accenditur coelesti-hus thesauris ditatur , nullam aliam apro se filione Uigationem inducendo.
Adde, quod Clemens XI Indulgentiam plenariam concesserit Omnibus Fratribus nostris, Tertiariis, qui professionem Religiosam renovabunt singulis annis, die 28. Novembris, quo die Seraphicus Pater sua regula confirmationem obtinuit, dc accepit. in Solemnis ista votorum renovatio estne ejusdem meriti apud Deum, ac ipsa
R. Licet aliqui sentiant non esse ita. meritoriam, .satisfactoriam, ac ipsa actualis professio pie tamen credi O-test , Religiosum , suam professionem
renovantem ex affectu . quo tunc de novo illam emitteret, si nondum emisisset, consequi ex Dei benignitate eamdem Indulgentiam, easdem gratias , ac si revera de novo profiteretur.
in Quae est boni , ct veri eligios
R. Viro Religioso, qualis esse debet, nullus est Delicior . Vitam ducit quietam , coelestem , angelicam , ab omni
inquinamento mentis, corporis illibatam Sanctorum Beatitudinis, in hac lacrymarum valle , jam quodammodo particeps est. Vota sua corde pleno momino suo reddita, promissam cum fervore, emto, diligentia observat sui Fundatoris Regulam. .
PraecIaros in dies in via virtutis, perfectionis. facit progressus , 8 nova semper acquirit merita in omnibus suis actionibus, studiis, laboribus, poenis . religiosis exercitiis imo , dc in omnibus suis naturalibus motibus . ad hoc virtute sacrificii suit corporis spiritus in holocaustum medullatum , Deo et prolestionem Religiosam: ob
Raro cadit in defectus graves, cadendo cito resurgit per quotidianos spirituales actus; peccatorum suorum Veniam obtinere meretur frequenti Sacra mentorum susceptione.
Caute incedit, pericula in viae salutis.
353쪽
non raro occurrentia superno lumine detegit, de effugit latentesque laetarionis insidias, divino fretus adjutorio, supe
Summa gaudet animi quiete, tu perpetuo per fidem , spem, S iliaritatem Deo suo uagis ac in agi unitur. Nihil ipsum perturbat, utpote divinae voluntati totaliter submitsus . Coelaltibus gratiarum imbribus continuo irrigatur . Et ut uno Verbo absolvam quos coepi, salicius vivit nemo
Q Qualis est mors boni eligios
R. Laetus moritur, quia securus hinc exit, ad coeti stem patriam desideratam, d concupitam iturus . In ultimo vitaetermino constitutus , contra communis
hostis fraudes, feros impetus, dilecti sui fundatoris patrocinio fula itur Iesu Christi gratiis singularibus mirabiliter
roboratur, Wgloriosam de superbo internali in iniico reportat victoriam. Si quid , post mortalis hujus vitae exitum , purgantibus lammis ipsi luendum remaneat, prompte, efficaciter, suffragiis, precibus, sacrisiciis, bonisque Operibus suorum confratrum adjuvatur: Ec post pusillum tempus coelos ascendit, aeterna in eminenti gradu fruiturus Beatitudine ani detque Iesu Christo judicaturus cum ipso omnibus Sanctis duodecim tribus Israel, omne genus
Quare Fratres magis honorent i Dites quam paμperet, ct pro lius serviant eis in Confessionibus audienais, sy liis consiliis , inobsequias λ
HAnc quaestionem habet Sanctus
Bonaventura , quam sic sibi propositam euarrat, resolvit crum acce-IItio personarum sit apud Deum calpabi-
isDic ab Apostolo Iacobo prohibita
quare vos eligios magis honoratu divites , vann pauperes, ct promptius eis
semitis in Confessionibus audiendis , Alias constiis , obsequiis , sicut saepe
υIuemus, ta scimus Respondeo . Deus pusillum fecit qualiter, tu maguum tu aequalitet est illi cura de omnibus, in quantum factu.ra ejus sunt , ac ad salutem pertinent se inpiternam e ideo igitur nos omnes diligere debemus in Domino , dc tam divitum, quam pauperum salutem desiderare, pro viribus nostris promovere sicut expedit his , S illi . Unde si pauper melior est divite, plus debemus eum diligere tamen debemus divitem plus honorare quadruplici ratione Prima . Quia cum Deus in hoc saeculo divites, iotentes prce tulerit pauperibus, quoad mundi gloriam, ubi est necesse, alios aliis 'subesse, vel praeesse: nos honorando potentes , ejus ordinationi concordamus , quos .ipse Deus honoravit in hac parte. Secunda . Propter infirmitatem itapsorum divitum , qui si non honorarentur , indignando magis infirmarentur, deteriores emcerentur, gravamen nobis , dc aliis pauperibus inferrent. Ne quod offendiculum demus infirmis ne per nos deteriores fiant, qui omnes debemus potius ad meliora trahere, S provocare. Tertia. Quia major utilitas provenit ex correetione unius divitis, quam plurium pauperum. Pauperis enim salus sibimet prodest . Dives autem mendatus multis prodest propter Xemplum aliorum , qui inde aedificantur 3 provocantur ad bonum et B propter alia bona quae per eum promoventur in aliis 3 mala impediuntur. Qualis Re-Ltor cidiitatis , tales habitantes in ea Eccles capit. Io. Conversio Constantini Imperatoris ad idem plus profuit Ecclesiae in pluribus, quam multorum aliorum.
Quarta Cum a divitibus plus reci
354쪽
piamus de corporali subsidio, eo quod magis abundant in talibus, justuna est, ut eis vicem lepcndamus, ironioressimus eis ad obsequia spiritualia impendenda Pauperes etiana facilius expediuntur , quia tantis perplexatibus non ligantur. Divites vero, pluribus laqueis irretiti, frequentioribus, diligentioribus indigent consiliis . Ideo necesse est nos circa illos studiosius occupari , ne profundius in peccato mergantur: nam, ut dictum est jam , qui potentem in hono promovet, multo juvat. Sicut e converso , ipsius sub vel si muliorum est detrimentum dcc.
. Uodnam votorum olemnium estis rastantius , e Deo magis grarum R. Votum Deo magis acceptabile stin dubitanter Votum obedientiae , quo Religiosus abnegat propriam voluntatem , dc Offert Deo bonum animae quod inter caetera bona excellentius id nobilius est. De hac virtute Scriptura dicit; clior est obedientia quam idtima I. Reg. 33. unde si quis Martyrium sustineret, vel omni a sua pauperibus erogaret, nisi haec ordinaret ad impletionem divi-D M. Voluntatis, quod certe ad Obedientiam pertino , meritoria cis non OD sunt a
Constitutiones nostrae Urbanae tanti faciunt hoc Votum obcclientiae , ut at firmare non dubitarint obedientiam esse fundamentum, basim totius regularis disicii cita tit hac artute a Religiosis contempta , totam Religionem la- si necesse sit , in p. I. Reg. tit. 6. n. I.
4 Quia sentis de Castitate ΘΕ. Etsi coelica sit irrus , qua ua O-
tens natuta suis non ausa est includere legibus , solum tamen secundum inter solemnia Vota obtinet locum. Ratio est , quod per Votum castitatis, Religiosus non offert Deo, nisi bonum corporis delectabile, renunciando matrimonii oblectamentis, quibus licite gaudere poterat in saeculo manens quod certe animae honis ignobilius est. Nilem locum inter mota Memnia occupat religiosa paupertas R. Votum paupertatis infimo collocatur loco.
Ratio est, quia per ipsum Religiosus
offert tantum Deo bona exteriora fortunae , quibus renunciat cum omnibus suis uribus ; ita ut vere dicere posticciam Apostolis et Ecce nos reliquimus omnia, ct secuti sumus te Bona autem illa exteriora minoris sunt ponderis, existimationis, quam bona anima , corporis satius enim quis divitias perdit, quam animam, c
Concludendum est igitur, obedientia cotum, non solum esse essentiale Religioni ; sed etiam esse praecipuum inter tria substantialia Religionis Votari eo quod per illud propria voluntas Deo
offertur, quae potior est quam corpus, quod offertur per castitatem dc transitoria externa bona, quae per paupertatem Deo offeruntur.
VOTO OBEDIENTIAE. 'vice obedientiae Votum
pro rarassio, qua Religiosus in professione proprio judicio , de voluntati re nunciat, subjiciens se praelato Regulari, ad parendum ei in mirmibus quae cadere possunt sub virtute obedientiae. 4 Estne licitum tale votum emittere
355쪽
R. Cum Sacra Scriptura ubique obedientiam maxime commendet praecipiat, nullus es ambigendi Iocus, licitum esse obedientiam vovere . Obediendum autem esse Deo, hominibus ab ipso constitutis, claristi me habetur in pluribus is quasi innumeris locis quos recensere nimis longum esset . Numquid , ait Samuel Prophetari vult Dominus holocausta, ct immas , ct non potius ut obediatur oci Domini I. Re DI . In quem locum Sanctus Gregorius lib. 6. cap. a. Mora I. Quia est, inquit, quod dicit Ar vult, ut obediatur voci Domini , nisi quia omnia bona opera postponenda sunt his bonis quae abentur Et per Ierena iam corripit populum Deus: Numquid non accipietis uisciplinam, ut obediatis verbis meis, iocis Dominus , crem. 3 . Chiistus praecipit obedire Scribis, cphari eis : Omnia , inquit, quacumque ilixerint vobis, servate, ct facite, Matth. Σ3. Et adolescenti interroganti qualiter
vitam aeternam possidere valeret Dpondit: Si vis ad vitam ingreai, serva
De obedientia praestanda hominibus Sanctus au Ius ait : Obedite P postis vestris, ct subji ite vos eis , Heb. II. Dalibi : Ideoque necessitati subditi estote, nou solum propter iram, seu C propter
ι ρθdii estote in omni timore Domini non tantum bonis , ct modestis sed etiam discolis, I. Pet r. cap. I. itelnfibjecti estote , inquit , omni creatura propter Deum cc ibid. Confirmatur laec obediendi necessitas ex suppliciis va-
Iiis , qu. e praevaricantibus gena , ScPraec pia , tam sua , quam Superiorum inus comminaturo frequenter intulit . Item , ex variis bonis , quae bedientibus praestitit 6 c. Q. Cin ergo Atherani , Catinnista O alii haretici, odium illud improban R. Quia dicunt Cliristianos liberos esse a Christo redemptos, ἐκ consequen
ter non debere fieri servos, juxta illud Pauli Pratio empti estis , nolite seri
servi hominum, . Corinth. cap. 9. v. s.
atqui per votum obedientiae, quo quis abnegat propriam voluntatem, esse subjicit alteri, fit servus illius, cum tenea istur ejus arbitri una sequila ergo Volunt
obedientiae fieri nequit, cum iit a Paulo prohibitum. uiu huic rationi respondendum' R. Dicendum Apostolum solum hic dec Iarare illicitum eis honurni servirc. aut se subjicere alteri propter ipsum nota vero se subjicere ei propter Deum, ut fatetur idem Apostolus ad Collotan se scribens : Quoucumqke facitis exanimo operamini sicut Domino , ' non hominibus scientes quod a Domino acci. pietis retributionem haereditatis Domino Christo servite, cap. 3. C. Non ergo prohibet Aposto Ius servire hominibus , propter Deum , sed solunt propter ipsos homines , ultimateri cum in eodem capite dicat Servi oberit per
omnia hominibus carnalibus , non ad oculum servientes , quasi hominibus placeu- te sed in simplicitate cordis timete
Quod si dicant ulterius , I De obediendum esse , qui hominem omni creaturae subjecit , juxta it Iud e subjecti
estote omni creaturae humanae , propι rDeum I. et r. a. si omni creatura, cr-go non uni Praelato tantum, quod tamen fit per Votum obedientiae. Respondendum Sanctum Petrum per humanam creaturam intelligere omnem caminciri potestate imperandi donatum non ero Onanem hominem absolute. Neque quOcl- libet obedientiae genus postulat cirus sed propter Deum Posset avaritia, pcs lucri, prognati, metus Oen. e aliqui lisper continere hominem in officio , iii subjectione , at nobiliorem ratione in adducit Petrus , propter Deum quia
inquit, sic est voluntas Dei, c. I . . In quo consim principaliter be- die uti
356쪽
iix Catechismus Historico-Theologico-Dogmaticus.
R. In tribus causis. Primo , in reverenti avsuperioribus debita Tenetur enim labditus Praelatum suum colere, honorare, venerari. Secundo , in prompta executione O-rum quae in illis rationabiliter praecipiuntur Dicebat Sanctus Franciscus oum qui praecepto non festinanter obeuit,
nec Deum timere, nec hominem revereri , dum scilicet non habet causam necessariam retardandi Tertio , in submissione proprii judicii voluntati, sententiae ipsorum Prae-
Iatorum . Vera obedientia Praepositorum intentionem non discutit neque praecepta discernit, quia omne vitae suae uui tum majεri Dbκiuit , , Greg. I. Reg.
lib. 2. cap. qQuarto, in humilitate, constantia: Pranno Deo sub)ecta erit anima mea, dicebat Regius Propheta Et Augustinus:
Constanter inquit , crede Deo , eique te totum committe ..... hi tibi evenire permittet , . nisi quod tibi prosu , tiam nescias, Lib. I. Solitoq. 3. Tandem obediendum est hilariter Apostolia, inquit Sanctus Basilius, obeuientiae iugum subierAnt , submissa mens cerPice , alacrique animo in fora in contumelias , in lapidationes , in igno minias, in cruce , in v aria neces pro-ς erunt.
Hanc obedientiam is stare debem rignes. Religiosi . . in Quot funt gradus obedientie ZR. Ex dictis colligi possunt quae uor obedientiae gradus. Primus est, exequi exterius quidquid praecipitur hoc prompto alacrique
animos Secundus est, voluntatern suam omniano subjicere voluntati Superioris ita ut libenter facias, propter eum, quidquid ipse mandaverit Quartus , haec observare non solum in iis, quae stricte praecipi ; sed solum fieri desiderat Q. Maenam pertinen ad obedie tiam R. Primo , Regula , . sermo sis de nostro Ordine , Constitutiones Urbanae, Statuta Generalia, Provincialia, quotidiana Superiorum vivae vocis mandata. Secundo , omnia quae multum uti.
lia, aut necessaria sunt ad praedictorum
observantiam. Tertio , ea omnia quae concurrunt ad bonum, rectum Conventus Regi men, ut sunt. Opera corporalia , moia
ficia temporale, spirituale Religionis
bonun concernentia. uarto , ea quae conducunt ad praeceptorum naturalium , Ecclesiasticorum, divinorum observantiam. Ainto , Omnes actus virtutum qui
praecipi possunt , tum proprium ludi
cium, tum propriam Cluntatem mortificandi causa. vel in cautelam peccati vitandi.
Q. Quotvlex ess obediantii R. Triplex . Expressa . Tacitari a
Interpretati Va. Expressa versatur circa res a Sup --riore clare manifeste , sive viva O, ce, i ve scriptis commendatas, aut pro-lii bitas a. Taciti versatur airca aer non cita clare declaratas, quae tamen quibusdam signit sufficienter aut praecepsa aucprohibitae dignosci possutat.
Interpretativa Versata circa ea quae Ilo ex duobus modis praecipiuntur ;Superior tamen vellet fieri. Id quod cognoscens ex certis inditiis subditus intentionem ejus, etsi nullo praecedente
Haec obedientia , regulariter loque Term est, subjicere judicium suum Ddo , magnum habet meritum. judicio Superiori , credendo id melius esse, vel meliorem Nilum habiturum,
Persectiorem tamen ego existimarem eam, qua inferior pro amoris proprii de subuci L neci Uajorique crga Dcam submis,
357쪽
s e praeceptum superioris humili corde requirentes
Q. Qualiter vota, Quia praeceptario constitutiones obligant Fratres Minores
R. Tria vota 3 Regulae praecepta ad mort etiam culp.r oblig.rnt iis dumtaxat exceptis is super quibus fuit , vel fuerit a Sancta sede Apostolica expresse aut virtualiter dispensatum . Quod autem reliquum est in Regula, modo for
malis, verus contemptus ah siit , venialem tantum culpam inducit. Item quoad nos Conventu ales, constitutiones , dc decreta tam generalia quam provincialia , in iis quae vore praecepta sunt , de quae immcdiate ad Votorum 6 praeceptorum Regulae Observationem conducunt, ad mortale ob struunt in reliquis vero ad veniale solummodo. Idem enim observantia rigor , sunt verba Constitu. num nostrarum Urbanarum , quae bene ponderanda sunt cum servate Regulam juxta easdem Constitutiones profiteamur, idem, inquam
observantia rigor , iisdem Constitutionibus debetur , hi eguia ipse debitus est,
Q. Quomodo quis dignoscere poterit an pr4cepta Superioris au mortalem iapam obligenti R. Ex quatuor capitibus , nempe ex materia , pinnati verbis intentione praecipient s. Si materia quae praecipitur sit gravis,&ad salutem necessaria, Ut non occides, nou moechaberis σα transgresio est mortalis.
Similiter loquendum de poena, si gravis imponatur, sive spiritualis, ut excommunicatio, suspensito Scc. sive temporalis, ut pubblicae disciplinae, expulsionis a Conventu, carceris S c in istis casibus transgressor cum se notabili
periculo exponat contra propriam charitatem , mortalem culpam incurrit
non vero si poena sit lavis. Ex verbis , si ad meritum fututarie
obedientia , Vel in virtute Spiritus a Lli , sub poena Eiνinae Indignationis malevistionis aetcruae N. Tandem ex intentione praecipientis si Superior in suis prae piis ad mortale obligare intenda , obligat . Si non intenda , non obligat . Ita Doctores conma uniter apud nostrum astrium. qumonitio au veriores.se eminerint Superiores mansuetuis, dinis Sancti Patris nostri Francisci , qui dicere solebat Raro per obedien- , tiam esse praecipiendum; nec primo esse se fulminandum jaculum , quo debetis esse extremum . Ad ensem , inquit
, non cito manus mittenda est.
Nihil verius istis: nam auctoritas, imperandi m temerari praeceptore, quid est aliud, quam gladius in m furiosi, Barth Pisan. lis. I. Con
, Sint igitur Superiores in ordine, Fratrum Minorum, in praecipi cndo, prohibendo circumspecti, pruden is es , aut , attendendo an id quod, eXigunt a subditis , Religioso statui, non ossiciat an regularem obser- . vantiam non evertatra an Fratrumis vires non superetri an ad eorum ais tautem is perfectionem conducat ;,, mulsa alia c. mavere studiose debent , ne moreis Pharisaeorum , gravia onera humerisse pauperculorum Religiosorum impo- , nant, praecepta multiplicando , quae, ipsi nec observare, nec pondus digito, tangere vellent. o Zelus, si quem habent, sit ratio- nabilis, non corcus, ardens, sed nonis impetuosus, non acer, non minax, non, imperiosus sed blandus, lenis, verari charitate compassiva inflammatus , me, mores verbi filuatoris Domini nostri, Iesu-Christi discite a me, quia mitis is sum hAmius corde es jugum enim meum is sua ἀ
358쪽
, Dave est, ct onus meum leve. Reges
, gemitim dominantur eorum , vos ἔκ-
is tem non scri seu qui major es interis vos, flat scut minor oec. Qi Potestne Superior quaecumque subditis praecipere R. Solum potest praecipere quae ad Regulam, regularem observantiam, directe, vel in directe pertinent. Religioli enim non censendi sunt o-
aranem Voluiitatem in Superiorem transtulisse, ut quoelibet ipsis imponere possit - . g. austeritates extiaordinarias continuum jejunium, Vel cibis quadragesiimalibus semper utici sed tuum se obligasse ad ei obediendum in iis, quae
observationem Regulae, quam profiten
Unde Sanctus Bernardus dicere non timuit: Nihil mihi Praelatus prohibeat forum , quae promiseri nec plus exigat , qηam promise . Opust de praecepto , uis pens cap. 3- Et Sanctus Franciscus, dum pracipit firmiter Fratribus ut obediant suis ministris , Superioribus scilicet , obedien-riam refringit ad ea, qua promiserunt Domino observare non sunt contra-rZa anima, ct Reguia nostrae. Qua dicuntur esse contra animam, G Regulam nostram R. innia illa quae sunt illicita quae lege divina, naturali , Ecclositastica prohibentur , sunt contra animam nostram. Et si Praelatus aliquid simile, quod scilicet in se est peccatum , vel incentivum S incrinans ad illud, imperaret, quod abst , non teneretur subis ditus obedire imo peccaret mortaliter, vel venialiter, secundum quod res imperata esset peccatum mortale, aut e niale. Si Dominus carnis alia a Domino spiritus jubeat, oro est illi obtemperandum, Sanctus Hieron in Epist. post Sanctum Petrum dicentem Deo magis obediendum esse , qκam hominibus, Acit.
Illa vero adversantur praeceptis Re
gulae , quae observationi trium vot rum , praeceptorum Regulae , constitutionum, statutorum Ordinis, regularis disciplinae opposita sunt. In iis nullus obedire tenetur, etiam , sub nathemate , praeciperentur. Patet ex te x-Αlia possunt esse praecepta Superiore supra Regulam , hoc est quae non comprehenduntur sub praeceptis , nec sub consiliis expressis in Regula. Alia dicuntur esse praecepta praeter Regulam , quando scilicet , ex genere
suo , sunt indifferentia ad Rogulae ob servantiam , licet variis rationibus motivis possint aliqualiter ad illam con-
Q. Superiori praecipienti aliquiis
pra auiam , teneturne subditus obe-aire R. Quae sunt supra Regulam omni-MO, V. g. ire semper pedibus nudis cilicio, flagellisse cruentare, quotidie jejunare in pane , laqua , 3 similes
extraordinaria macerationes , nec OD
sunt, nec debent a Superiore praecipiti nec Religiosus ad ea tenetur, quia Vo tum obedientiae, ut dictum est, solum obligat ad ea quae Regulam concer nunt; sive explicite, sive implicite hoe est sine quibus Regularis observantia servari non potest. Et haec intelligenda sunt de obedientia, secundum necessariam obligationem . quae certis imitibus coarctatur. Si vero sermo sit de obedientia fecundum perfectionem, ad quam Religiosi tendere debente, extendit se ad ea Omnia quae non sunt contra Deum animam Regulam nostram, quam
professi sumus. Et de hac perfecta obedientia dicit Sanctus Bernardus finem
nescire. Terminis, inquit, non concluditur nec contenta angustiis professionis , largiori volantate fertur in latitudinem charitatis: ct ad omne quod injungitκ spontaneo vigore liberalis alacrisque animi, modum non considerans, in
359쪽
in infinitam libertatem extenditur. Super Catri.
Potestne Papa dispensare in pre-eeptas Regulis anm Francisci R. Si de facto in aliquibus dispensarit cum Fratribus Aginoriλι Condien-ιώalisus , signun nranifestuna st quod habeat hanc potestatem : cum Regula nullam vim habia , nisi quatenus ab ipso Summo Pontifice approbata , cconfirmata est . Si igitur potest totam Regulam infringere, abrogare, quanto magis in nonnullis ejus praecoeptis di Dpensare Etenim ii utpote statem habet li- sandi iti potestatem habet solvendi. Merito igitur condemnati sunt a Joanne XXII. Fratri celli , seu Fratres Narbonenses, qui dicebant Regulam Sancti Francisci esse novum aliud Evangelium, aut satiem idem cum Evangelio, ct propterea ejus praecepta a Pontifice
esse in dispensabilia, maxime in iis, quae praeceptori , vel inhibitori in Regula
Extant duae Bullae Ioannis XXII con. tra praefatos Fratres, quos Pontifex vocat superstitiosos, rebelles, pacis, Munitatis perturbatores, mira vanitate se flos de observantia Regula astantes e. Una incipit tuorumdam exigit , stilo eleganti, gravibus verbis extensa. Altera incipit , Gloriosam Ecclesiam c. Recordari ebent omnes , Beatum Franciscum nomine suo , de omnium futurorum suorum discipulorum promisisse beuientiam , ct reverentiam Domino Pape , totamque suam Regulamsub-
hecisse pedibus Sanctae Romanae Ecclesiae
Guare Sanctus Franciscus orianavit sis Fratribus illam Domino Papae obedientiam Nunquidsorte omnes Fideles eiάem obedire non tenentur
R. Hoc fecit in signum summae delitatis , ut Ordo Fratrum Minorum ad finem mundi duraret. Sicut fides Ecclesiae , c successorum
do Franciscanus, quamdiu fit stabus, crsubpinus pedibus an tae Romana Ecclesiae ter Ablt. Tenentur quidem omnes Fideles obedientiam Sc reverentiam Summis Pon tisicibus exhibere . Obedientiam in i junctis , de praecipiendis . Reverentiam in obsequendis, I perficiendis iis, quae injuncta, praecepta sunt ab eis. Sed Fratres Mita ores duplici jure t uentur, Chriseiano, nempe Domini nostri Iesu Christi decreto eu ex speciali promissione , quam Romano Pontifici 5 dedi Apostoliciae fecit Seraphicus fundator, in quo vovente universi Fratros
Unde subsunt tit Chrsiani quibuta vis Pontificiis sanctionibus. Et ut Fratres Minores obedire debent omnibus ejus decretis, ad Regulam dcclarandam , glossandam, modificandam, quovis alio modo pertinentibus . Hoc significant haec verba Obediant Domino Papae id est sine rebellione a sed cum omni subjectione, reverentia, si aliter Regulam nostram vellet adhuc interpretari , pro ut nostro statui oppo
Q Superiores Ordinis posuntne etiam dispensare in praeceptis αμως vel ea salum interpretari R. Possunt utrumque, Ut ostendemus. Prius tamen sciendum est, quid sit interpretari legem, dispensare in praeceptis legis. Interpretari legem , seu Regulam , nihil aliud est quam consideratis rebus, mrerum omnium circumstantiis , declarate rationabiliter egem in singulari casu non obligare . Ut quando Mathatias declaravit legem de sabbato servando non ita ligare quominus pugnare possent Hebraei contra inimicos. eo die insurgentes cum tamen plurimi Iudaeorum , ejusmodi scrupulo turbati, se permisissent in sabbato interfici. Lib. I. Machab. cap. 2. Ut quando prae-reta deficere non potest cita nec Or ceptuni de mon iurandi declaramus non
360쪽
non obligare in extrema necessitate Dispensare in lege est relaxare , perlegitimam auctoritatem , obligationem legis cum aliqua persona , vel in aliquo casu, permanente adhuc legis obligatione respectu com snunitatis. Ad licitam dispensationem requiri-iur justa, rationabilis causari ci sititna auctoritas Vispensantis , saltem cum habet potest periculum non est in aevo r. quia nullus est judex inpropria causa sed Superioribus demandata est cura legis interpretandae.
Tota igitur disterentia inter dispensationem , interpretationem in hoc consistit, quod a pensitio legem obligantem relaxet , interpretatio declaret non obligare. Iam ad quaesitum dico , Superiores nostros praecepta Regulae potis interdum interpretari , ut in certis casibus non
Obligantia; quia ipsi ex vi incii sunt interpretes legum. Si enim leges inter-yretationem non paterentur , frequenter in casibus particularibus injustitia committeretur; ut V. g. quando Frater gravi ni orbo laborans , teneretur
recitare divinum Osticium , vesci in diebus jejunii cibis quadragesimalibus,
jejunia observare c. Est et contra charitatem, si non liceret Superiori declarare praecepta illa in talibus circum-santiis non Obligare.
Q Nune u posset subditus interpretari, aeque a Superior , pracepta Regu-Iaὶ R. Posset quidem ubi Superior non adesset, nece istas urgeret operandi. Si foret praesens , aut facilis es et ad eum accessus , necessario ad ipsum recurrendum est quia ipsi soli , i sui
Superioratis, competit interpretatio legis, cum in casibus particularibus repraesentet legislatorem. Dixi, si necessitas urgeret: alias si nullum esset periculuna in mora, non Ο-pus est interpretationem unum potest exequi, aliud non omittere.
Qi Potestne Praelatus injungere subdalo , t se exponat peristilo vitae ob bo
num proximi 2 Et teneturne subditus
luna, ut pestis, V. g. aut alius morbus contagiosus versatur inter Religiosos , 5 in Monasterior Et sic potest Superiori imperare Fratribus ut as istant in corporalibus, in spiritualibus peste infectis. Quia praestare Religiosos Ubi invicem mutua pietatis charitatis ministe iaci concernit Regulam quem professi sunt subditi; ideo tenentur ad ea , etiam cum periculo vitiae, cum id exi- gat bonum commune Religionis.
Quod si hoc verum sit de omnibus
Rcgularibus in communi, quanto magis verificari debet in Fratribus finoiaribus , qui circa caram Fratrum infir- morum habent in Regula, singulare praeceptum dicente Sancto Pati : Siquis Fria ἱrtum in infirmitatem ceciderit , alii Fratres ebent ei servire, sicut vellent
stibi ferviri, Cap. 6. Regulae. At quilit et, quovis morbo laborans, vellet si bi serviri, tum in temporalibus pro sa- nitate corporali recuperanda P tum in spiritualibus pro salute animae suae e g tenetur etiam aliis inservire, in ii sidem circumstantiis, maxime dum ci a Superiore injungitur. Vel pestis civit extraordinem in civitate Et tunc regulariter loquendo non tenetur subditus obedire Praelato jubenti ut ministret extraneis , cum periculo vitae , quia hoc est supra Regulum e
quia ossicium illud spectat ad Episcopos, Gyarochos. Dixi, regulariter, quia per accidens, in casu, v. g. quo deessciat Episcopi, Paro cluri qui Sacran enta infirmis ministrarent vel qui ob infirmorum multitudinem non sufficerent vel quia Religiosi fuerunt admisti in civitate sub conditione , ut in servirent peste infectis 3 c. tunc tenerentur obedire tum ob conventionem praefatam, tum quia