장음표시 사용
451쪽
2Die est sanguis meus novi Testamenti, ni pro multis undetur in remissionem peccatorum, Matth. 26. In quo habemus' demptionem per san- inem GA remibsionem pecTatorum, secandum divitias gratia ejus, quae seperabundavit in nobis, ad Epties. I. Q. Guibus mediis peccatorum remisso obtinetur R. Si sermo sit de peccato Origina li, de actualibuς etiam gravissimis, quae excogitari possunt , ante suscepta n Chri .sti fidem commissis, adeo cui aulate nobis eorum venia datur, dum sicro Baptismo HAimur , ut nihil aut culpae delendum, aut poenae persolverulum relinquatur, ideo Patres Concilii Constan. tinopolitani SynabGII addiderunt Confiteor unum Baptisma in remissionem lec
Si vero de peccatrs post apti sinunt'
patratis loquamur , ea per Sacramentum Poenitentiae condonantur , etiam sit quis ad extremum vitae diem peccasset,
Se hoc ratione clavium Ecelesiae dataruma dixit enim Christus Petro: Tibicta ιν claves Regni Coelorum, /Dod amque liga dieris I per terr.im erit ligatum iu Coelis , e quodcumque flveris super terram erit solutum 2 in Caesis, Matth. I 6. Deinde S. Ioannes testatur , Dominum Apostolis dixisse acιrpite Spiritum
Sa se um , quorum remiseritis peccata remittuntur eis , χ-rum retinueritis, retenta sunt, Joan. 2 .
R Minime. Ad omnia, tiam quae' cumque gravissima, extendi r nullum enim ram, nefarium facinus ad initti vel excogitari potcst cujψs remittendi potestatem Sancta Ecclesia non habeat.
Quemadmodum etiam nemo adeo ara- probus ocelestus est , quena si er-Τratorum suorum Vere poeniteat , cata, ei veniae spes. proposita esse non debeat
α Licitum es ne Ecclesiae , uti ea podis. ite, omni tempore R. Ita nam in quacumque hora peccator ad sanitatem redire voluerit, rejiciendum non esse docuit Salvator no-lier , cum Principi Apostolorum interroganti, quoties peccat Oribus ignoscendum esset, an septies Respondit: non septies , sed rusque septuagies Ilies , Mattii. I 8. id est semper, quoties peccaverit , in vere poenitentiam postulaverit.
Q. Suntne atra meaia, praeter Baptismum , ' Poenitentiam , quibus peccato: veniam delictoram consequi potest R. Plurima alia media ad remistione in peccat Ortam idonea amegnantur. Primum ergo , ut jam dictum est Baptismus r Salvo nos fecit per a Pad rum regea, rationis, ad Tit. 3. Secundum est charitus et Remitis utu ei peccata multa, quoniam dilexit multum, LUC. P. Ch. iras operit multitudi-'
Tertium cst Martyrium fajorem charitatem nemo habet , quam ut animam suam ponam oui pro amicis suis , Joan. 13. SI Matth IO. murs tri consi istum e coram hominibus , confitebor ego eum coram Patre meo . t ιε perdideris animam suam propter me
Quartum est Eleemosina, juxta illus Lucae II. Date eleemosinam ct ecce omnia mu=rda sunt obr . . Et Tobiae a Eleemosina ab omns peccato, ct a momis iberat. Quintuiti est remitti re iniuriari Marii λ6. Si dimiseriti homi vibus peccata eo rum , ct Pater se carisis Mimittet et obis delicta vestra.
Soxtuna est converrere peccatorem a se errore viae suae, Iacobi . Qui ou Per---ti fecerit peccatoren ab errore via sua, o peris multu Aaiuenu pes atoru=u, Septimum tis Poenitentia j cum I i. innc
peccator in lacrymis strat tun duum N,
452쪽
41. Catechismus Historico-Theologico-Dogmaticus
Ezechiatis 18. Si impius egeris poeniten infectis ex charitate servientes mortem tiam ab omnibus peccatis suis, omnium
iniquitatum ejus non recordabor.
'a conditiones requirAnthr , Ri sis, fartyr habeatur LR Etsi jam ad hanc quaestionem ali-hi responderimus , ubi egimus de requisitis ad Martyrium , attamen hic breviter conditiones exponere non pigebit, ut fortius memoriae tradantur. Quin- qne igitur eonditiones exiguntur , ut contrahunt, non sunt proprie, inricte Martyres licet o insignem charitatis, fortitudinis actum censeantur Martyribus prope aequales . Videantur quae dicta sunt superius, tit de Marty
Qualiter eleemoου peccatarem itinter uicitur tR. Eleemosynam non habere vim , ex natura sua , remittendi peccata, ut qui vere Martyr habeatur. Primo, uti habent aptismus , in Poenitentia . Si reipsa moriatur, a. ut contra suam Vonantatem non interficiatur, 3 ut cum intentione vitam perdendi pro Chri- si , moriatur , . q. ut pro Sanct a Fide vel in se, vel in opere alicujus virtutis , Vitam perdat . Non enim necesse est ad Martyrium, ut mors inferatur
propter solam fidem sed sum cit si in enim hoc ex se haberet, ipsa posita, sublatis actibus cujuscumque virtutis gratia conferretur quod falsum patet ex Paulo I. Corinth. 13. Si distribuero in
cibos pauperum omnes facultates meas charitatem autem non habuero , nihil
mihi prodest. Testimonia quae eleemosyna remissio- defensionem , seu aestimonium alicujus ne peccatorum tribuunt . duplicitet virtutis Christianae v. g. pudicitiae, im- intelligi possunt . . Primo ut ad poenas munitatis Ecelesiasticae inferatur, 3 ut . adultus existens in peccato, actum charitatis , seu dilectionis .contritionis eliciat, si desit tempus Woccasio delicta confitcndi. Ratio est, quia subitu-
pro peccati debitas omnia referantur juxta illud Danielis q. Peccata tua eleemosinis redime . Secundo eleemos nam peccata etiam ipsa quoad culpam remittere dici potest impetrative, cler' rus Martyrium non liberatur ab iis ob l accidens. ligationibus, quae sunt omnibus, etiam j Impetrative quidem, quia cum recte justis communes. Merito enim Paulus j fit, impetrat a Deo quasdam gratias
dixit . Si tradidero corpus meum, . ita inuales, quibus homo sta caciter move- At ardeam , charitatem autem non a tur ad csurgendum a peccato, per uero , nihil mihi prodest . . Corintla. D severandum in bono sic enim scriptum 13. . Denique debet esse talis , ut Mar i est,. Frange esurienti panem tuum tyr non resistat, aut se defendat, quia eum videris nudum operi Amri tunc alioquin non satis Christo e conforma rumpet quasi mane lumen tuum GT . Tet, qui, ut habetur I. Petria. C pa- Matth. I. Item Beati misericordes , quo teretur non comminabatur . Et Isai. 33. iam ipsi miserico iam consequentur . . uasi suus coram tonuente se obmutuit. Per .rs dens autem, Uando laesia i Oppositum tamen non impio babile rum eleemosyna procedit ex actuali
est , modo non tam se ipsos , quam Dei amore propter quem eleemosyna Christum S Ecclesiam defendant. Quod i erogatur. si Ecclesia tales pro I 1artyribus non au Ex his liquido patet, quid de injugnoscat, hoc est quod non posti fieri riarum remistione, S acliquis supra enu- de illis legitima inquisitio . Diximus, i meratis modis, dicendum sit.
mortem inferri debere ab odis fruet, in Porsu aliquis certus esse ecca vel virtutis Christiana Hinc qui pestes ta bi esse remissa
453쪽
R. Neminem certum esse posse secluta divina revelatione . Ita definitum ei in Concilio Tridentino contra haereticos, sess. 6. cap. 9. de constat ex scriptura: Quis potest dicere, purus sum a Peccatora Prov. O. nescit homo utrum an/ore , an odio uignus si , Eccli. 9.Ccrtum quidem est, quod qui credia erit crib.tptizatus fuerit alvus erit Sed non est certum certitudine fidei quod quis habeat idem ibi requisiitam, aut quod sit valide baptizatus , cum ponit ves ex parte suscipientis, vel ex parte conferentis aliquid dees e ad valorem Sacramenti necessarium , idem dicendunt de Sacratarcnto Poenitentiae a Fuitne unquam aliquibus revelatum, remus sibi fuisse peccata R. Plurima labemus in Evangelio exempla . Paralytico , Zacchaeo, Magdalenae , Latroni ab ipso Christo facta est haec revelatio imo Seraphico Patri nostro Francrsco, ut illatur . Ο- naventura c. 3. illius vitae 5 nonnullis aliis. in1us est remittere peccati R. Dei, cui remissio peccatorum propria est. Ego sum, inquit, ego sum ipse .qui deleo iniquit.'res tuas, Ilai. 3. Quemadmodum enim a nemine, nisi a creditore , pecunia , que debetur remitti potest ita cum uni Deo peccatis obstricti simus, perspicuunde a nemine, praeter illum, peccata nobis condonari posse . Unde ipsum quotidie oramus , dimitte nobis debita nostra.
R. Antequam Deus homo fieret, nulli creatae naturae a Deo talis potestas data est Primus omnium Christus Salavator noster, ut homo, cum idem verus Deus esset, hoc munus a Patre accepit ei sciatis , inquit , quia Filius homi1 is habet potestatem in terra dimittentii peccata , ait Paralyti ori furge, tolle lectum Te Matth. 9.
O Videmus tamen Presbyteras in E clesia Dei peccata remittere R. Verum est; sed hoc non a seipsis habent, sed ex Dei conanaissione Christus propria auctoritate , caetcri vero Episcopi nempe dc Sacerdotes , ut ejus
Ministri , peccata dimittunt . Ipsi soli sunt di pensatores 'steriorum Dei, cad ipsos solos diriguntur verba sequentia : Accipite Spiritum Sanctum , quo-rum inem eritis peccata remittuntur eis Goan. O.
Quos frutilus ex o articκlo colligere possumAL R. Cum nihil nobis salubrius contingere potuerit hac remittendi peccata potestate , quae inexplic4bilem Dei
providentiam , summa iT.que erga nos charitatem ostendit , immortales Deo gratias incessanter agere debemus , .cum homo per peccatum mortale, quidquid reritorum ex Christi morte Cruce consecutus cst , statim amittat , dc omnino Paradisi aditu prohibeatur
natque aeterna da innationi obnoxius pio tinus ad Sacra inentum poenitcntiae accedere debet , ne praeoccupatus se mortis , quaerat spatium poenitentiae Minvenire non possit δε e tardes, inquit sapiens, converti ad Dominum , c
ne ui feras de te in diem subito enim beniet ira illius, ct in tempore vindi tae disperdet te, Eccli I. Derelinquat igitur statim impius
viam suam , ct revertatur ad Dominum , ct miserebitur ejus , quia multus is ad ignoscendum . Isai. 33. Hinc optime Catechismus Romanus se Verum hoc loco admonendi suntis fideles ne tam ampla veniae faculta, te proposita , quam etiam nullius is temporis termino definiri declaravi- , mufri Vel ad peccandum faciliores , vel ad resipiscendum tardiores redis dantur . In altero eniis cum inju- riosi, contumeliosi in hanc diviri nam potestatem manifeste deprehen
454쪽
4t Catechismus Historico Theologico Dogmaticus
es dantias, indi 17 sunt quibμsDeAsmi- seciuidario , ex meritis satisfactio is sericordiam impertiatur.
Unde magnopeie verendum est , ne morte praeoccupati frustia peccatorum remissionem ueterant, quam tarditate, procrastinatione uerit amiserunt. .
Um per Indulgentias remittantur poenae peccatis confestis, seu quo sis modo remistis debitae, illasque irri- . deant, rejiciant irae reiici, operae praetium duximus, in hoc articulo, de Iitiis fusius discurrendi. CL hi est In ulgenIta e R. Communiter definitur Indulgen- tia et elatavatio paenis tempor is ebita poccatis jam remissis , a ita ab eo, tu j risui Honem ha et cael te i Ecclesia Thesaurum inspensandi . Di citur, Melaxatio poenae, quia per Indulgentiam non remittitur Glpa, seu peccatum; hoc e- rtim remiscitur Per Sacsam ut una Poeni nitentia. Dicitur, poenae,sεmpora lis, quia p nait: terna remittitur cum eccato, mortali,
conana utatur in temporalem , in hac vita, aut in Purgatorio luendam. Oicitur , peccatis .m remissis quia homo in mortali existens, inimicus Dei est, ac indignus siminione pe-
Nota, quod cum homo pro peccatisitaboriosae poenitentiae adimplet opera dicitur satisfactio. Dum ero pinna illi remittitur , indulgentia Vocat UT.. In iιo consistit The uriis ille Ec
R. Clemens cxtus in sua Constitu--tione, quae incipis, Unigenitus d c. dicit primari , ac principaliter conflari ex Idi, unde credimus, dicimus , quod
Iesu Christi meritis, satisfactionibus nibus Beatissimae Virginis Mariae
Sanctorum omnium a , primo ad ulti
in Estne magnus hie Thesaurus R. Maximus , taut de ejus consumptione seu minutione non sit aliquat -nus formidandum . nam primo Christi Mnesita. 5 satisfactiones , cum ipse sis. Persona in omni genere perfectionis in inita , conficiunt thesaurum undequaque inexhauribilem sufficiunt proseccatis totius mundi. Accrescit autem hic thesaurus ex me ritis Beatae Dei Genitricis omnium Electorum; nam etsi eorum opera quo
vim meritoriam sint Iene renuantis rata per gloriam a ternam , non tamen quo adfatisfactoriam quia non omnescianisti debebant tantum P naruna , quam tum persolverunt.
Quis enim credat Beatissimam i gizzm . quae nunquam peccavit e B dum Ioannem Baptistam , qui sane inἰ- me vixit, peraque stupendae poenitentiae exercuit, Apostolos, Martyres, Eremitas, aliosque sine numero, qui graxissima perpessi sunt, omnem suam afflictionem ex debito subii illa cum ergo Deus nullum meritum relinquat sine praemio, VHum peccatum sine poena, ita nec utias Sanctorum satis fati ioncs permittit perire sine fructu e unde valor satis tactionum quibus Sancti non egebant, reservatur in Ecclesia, Wratione unionis inter membra Ecclesiae quod supcrfluum est uni membro, alteri 9 applicabile.
a Si merita Passionis Jesu Christi
sint infinita , nonne superfluae sunt in Ecclesiae Thesors Sanctorum satisfactio tres PR. Verum est quod Sanguis Christicli usus sit infiniti valoris, sufficiens ad remistionem peccatorum totius mun- solus chris; i Iavit nos A peccati no
455쪽
sinis in sanguine suo P Apocal. I. quod Solus Chri est propitiatio pro peccaris nostris, M. Oan. 2. quod Solus Chri Dis semeti m deret Redemptionem pro omnibus . G. Timoth. 2. Non tamen id lcirco inutiles sunt Martyrum, mari letorum satisfactiones , ic super fiuae , alia cnim ratione ad Ecclesiae spiritua llem thesaurum conflandum concurrunt, quam Sanguis Cluisti, nec alio modo ad demissionem peccatorum nostrorum concurrunt quam per iodum impetrationis.
A Deo enim veniam obis impetrant, obtinentque, ut Indulgentiae ex Chri ilimerito nobis applicentur , quat claus nempe Deus aini cortim suorum suifra. gia pro nobis bonisne accipit, II OruiΜ-que intuitu nobis peccata , poenasquemccatis debicas condonat, sicut intuitu orationis Moysis populo Israelitico pepercit merito Pauli 276 animas a perditione servavit . Exod. 32. Act. Docet itaque Clemens VI. Constitutione citata, Unigenitiis Sce ad cumulum thesauri Passionis Claristi , Reatae Dei Genitri is , ct omnium Sanctorum merita adna iniculum praestare : Non quasi meritum Passionis Christi non sit copiosi stimus , sufficientissimus , ac semper inexhaustus thesaurus, ex quo Γο- fundantur Indulgentiae aut Sanctorum meritis augeri , a juvari debeatis sed quod Virginis Dei para , omniumque Sanc Grum merita nobis di niculum praestent , quo thesauet illius infiniti Don,inicae Panionis imus participes reddendo nos aptos , quibus thesaurus meritorum Christi communicetur. Huius vero rei causam arcessunt Theologi ex Communione auctorum , quam in Symbolo profitemur, qua fit ut in Ecclesia Dei, aliorum merita passio Ires , aliis , tanquam ejusdem corporis membris, applicari, is prodesse possint; ut sic aliorum abundantia sit aliorum inopia supplementuta .
R. Declarat Tridentina Synodus his verbis: Potestatem eas conferendi , a Christo Ecclesiae concessam esse , earumque usum Chrisiano populo maxime efffe salutarem. Additque: Retinendum illum , adhibita tamen moderatione , ne nimia facilitate Ecclesiastica disciplina enerve
Q. Quanaonam Chrsus facultatem concessit dispensandi Indulgentias R. pando christus Petro dixit et
Tibi dabo claves Regni Coelorum: Eoa cumque oldieris super terrans, erit sol tumes in Coelis, Matth. I Q quibus Uerbi Christus Petro promittit supremam potestatem ad regendam de gubernandam Ecclesiam, adtollenda quae libet vincula, obstacula, quibus homines impediri queunt ab ingrcssu Regni Coelo
ram et quam potestatem postea actu tras didit post Resurrectionem, dicens: Pasceis dies meas, Iora a T. quae Verba sunt omnino generalia, nec restringuntur ad sola peccara, sicut illa Joannis a C. Qorum remiseritis peccata, sed extendunt se ad censuras, poenas, Malia, qua hominem quovis modo ligatum tenent
δ remorantur a consecutione vitae aeternae. Idem patet ex illis generalibus verbis Christi: Uuaecumque alistaveritis super terris, erunt ligata in Caelis, quaecumque solveritis super terram erunt soluta, in Coelis , Matth. I 8.
Q. Qui possunt Indulgentias largiri R. Summus Pontifex , Q Episcopi. Ille quidem Plenarias, toto qua late pate Orbe Christianor isti vero in Dioecesibus suis secundunt mensuram
Canonum assumuntur enim in partem
licitudinis, singulis civitatibus quasi Iudices propositi, propter quod eos Olo, ii sui. litteris lapa Fratres O-cat reliquos autem omnes vocat Filios . Et ride, cum Summus Pontifex univcrsae praesit Ecclesiae, cum pirnitu-
456쪽
dine potestatis, Indulgentia Plenarias, ut dictum est, toto qua late patet Orbe Christiano, concedere potest, prout vult, causa tamen existente legitima Quantum ad Episcopos, possunt Indulgentias concedet secundum quod eis est laxatum non amplius . Porro cst Episcopo taxatum, ut possit solum dare Indulgentiam quadraginta dierum, auctoritate Papae. Hem in Dedicatione Ecclesiae Indulgentiam unius anni. Capite cim ex eo dc extra de Poenitentiis, remistionibus, quod ex Concilio Lateranensi sub Innocextio sertio desumptum est, habetur: Quia per in- iscretas , ct superfluas Indulgentias quas quidam Ecclestiarum resati facere non terentur 9 claves Ecclesiae contemnuntur , ct poenitentialis ali actiocnervatur , decernimus , ut sem dedicatur Basilica, non extenuatur Indulgentia caetra iannum c.
O Contulerunt ne Apostoli Indulgentias ui. Im Christus ipse plenissimam qndulgentiam dedit Latroni. lais verbis: hodie mectim eris in Pamadiso; mag- latenae, ut iis Samaritanae, mulieri adultera , absque ulla satisfactione quae alias ipsis fuisset necesssaria. Quod autem pariter Apostoli: Indulgentias concesserint, patet ex facto Pauli, qui scribens ad Corinthios, ait, se, incos os illi Corinthi poenam ejus crimini debitam condonat se propter ipsos
in crsona Chrsi, perinde ac si Chri-lius ipse condonasset, . Corinth. Ap. I .
inc Indul gentiarum usus in Ecclesiacst
antiquissimus ab Apostolis ad nos usque Perse Veians, ut videre si apud Tertullianum, Cyprianum, Gregorium, Leo
in In quo ovistitit Indulgentiarum
utilitas Per eas ne remittuntur etiam
poenae debitae in Purgatorio ZR Indulgentiarum utilitas in eo sita st, primo quod sit remissio poenarum temporalium , laborumque poeni-
cientialium, sive per Confessarios insacro Tribunali impositor uni , sive per Sacros Canones praescriptorum. Secundo, quod non in foro dumtaxat Ecclesiae, sed etiam apud Deum vati ant, ut debitum poenae temporalis in futuro saeculo, hoc est in Purgatorio, subeundae, per illas c pungatur, di re-
Hujus Ecclesiastici dogmatis veritas confirmatur: nam si Christus Petro dixerit Quodcumquesolverissuper terram, erit solutum in Caelis, sequitur quod Papa habens auctoritatem Petri , rela-Xando per Indulgentias poenas debitas..peccatis, post remissionem culpae in Sacramento Confessionis , debeant hujusmodi iconae esse rei nisi ae M in Coelis. Constat igitur fructum Indulgentia rum a futurum saeculum pertinere Si poenae Purgatorii non solverentur per Indulgentiam a Papa con Cessam , non
verili caretur promissio Christi Quidquid solveris super terram, erit solutum 2 in
Denique Christianos Ecclesia deciperet , quod absit , si poenis satisfactoriis
in hoc saeculo condonatis , relaxa-.tis, penas longe acerbiores in Purgat rio subire cogerentur. Multo melius ageretur cum illis, si totam satisfactionem implere , poenaiaque omnes canonicas praescriptas subire justi , poenas futuri seculi redime
Dicta confirmat Breve quoddam Ni- cola V. datum iter bii, pro Hospitali S. Spiritus de Urbe , in quo habetur:
IUos aut horitate praedicta relaxamus iu erris omnem paruam, quam post luceml hujus saeculi pro peccatis purgandis pati mererentur . misericorditer in Domino relaxamus pariter 2 indulgemus. Ita refert Cardinalis Laurea , Lib. q.
457쪽
Ilanaria ea est, quae remittit Omnem poenitentiam , cu ςnam , quae securi. dum Dei judicium in Purgatorio erat exsolvenda. Partialis ea est , per quam aliqua tantum pars ejusmodi pςnae t laxatur in Quid intelligendum venit per Indulgentiam qo dierum, unius anni, mille annorum , sex , aut septem quaarag narum λR. Sciendum , quod antiquitus Sacri Canones assignarunt sc verasa nitentias, a confessariis injungendas, secundum gravitatem, jumerum delictorum , v. g. jejunium in pane, c aqua
per tot dies, per tot annos, S pro atrocissimis facinoribus, etiam per septena annos , quae si centies V. g. aec plus I peterentur , pq nitentia ad mille annos perdurarae debete , hoc est quod meritorales peccatores, ducentis V. g. blaspiaemiis enormibus, homicidiis&c onorati, tenerentur ad pς nitentiam agendam per mille annos, si vita hominum ad tantum te ii poris spatium protraheretur. Hoc supposito : quando conceditur Indulgentia unius anni, vel centum annorum, non desiignantur totidem anni, aut dies de poenas Purgatorii , sed toti- lcm anni, aut dic de poenitentiis, per sacros canone injun iis . Adeoque Indulgentia centum annorum , tantum tollit durationis Purgatori , quantum tolleret penitentia centula annorum. Quanta autenr haec sit, nemini no-tuna est', nisi soli Deo. Observandum tamen , quod majores
ill ae penitentiae in Canonibus ex prella, a publicis Consesctoribus P nitentiariis,
extra torum Sacramenti, pro peccatis,iniam non occultis , imponi potcrant,
inominis rigo R. Iubilaeum et plenaria reminio
seu plenaria indulgentia omnium qnarum temporalium peccatis debitatum .
cuna variis privilegiis c facultatibus in Bulla Summi Pontificis ordinarie expressis 3 ut sunt potestas absolvendi a
casibus 5 censuris reservatis, comi Ru tandi vota , juramenta claxandi Quantum ad thymologiam haec vox iIubinum, derivatur a Voce Hebrae assi ψbe , quod proprie arietiis cornu signia ficat, seu Buccinam, vel Tubam , qua in veteri lege promulgabatu .etnnus)abi us coemi ilionis populo Israelitico , juxta praescriptum Moysis , omni quinquagesimo recurrente ann . Sau-Ztificabis annam quinquagesimum , ipse
est annusJubivus , Levir cap. I. Uers.8. Dixi bricinam, forte aeneam, aut alterius naateriae, in forma' arietis cornu
confectam, quod nulla cavitate per Dium, non potuisset in tubam adhiberi
in propria suae specie. Quidquid sit de
Q. Quid proderat Iudaeis annus ille Iubilaus ZR. In eo cessabant a laboribus agri
culturae non arabatur, nec serebatur,
nec in icbatur; scd commode sustentabantur ex frugibus anni superioris . quos Deus triplo plures dabat. 2. Servi Hcbraei, utcumque in servitutem incidissent, una cum uxoribus, liberis, libertat donabantur Exteri vero servi ubilari beneficio minimc
3. Relaxabantu delicta. q. Agri divenditi revertebantur a bantiquos posscstbres, de quilibet fistinam suam haereditatem adibat . a term quae ad ann tim Iubilaei spciscant
458쪽
legi possunt in Levitico, cap. 23. ω27. Q. Quodnam fuit motivam Ecclesie instituenai JAbitium 3 R. Aliqui volunt stabilitum fuisse
Christianorurn Iubileum, ad imitationem Synagogae Iudaeorum . Sed ego potius crederem, ortum habuisse ab ipsisSummis Pontificibus, qui semper curarunt vanas Gentilium observantias con Uertere in sacras caeremonias, zo augendo cultu divino. Ut igitur abolerent annum ae uiarem centesimum , quem Romani cum maxima solemnitate uompa celebTahant, Annum Sanct sem Insti ruerunt, amplis imas concedendo Indulgentias fide- Iibus cunctis, qui Romam tenderenti, Sanctos Apostolos Petrum, Paulum pxaecipuos Christiana Religionis funda
a Qui Pont cum primus Jubilaum
instituit , pro ut nunc celabratur . R. Bonifacius Oaetavus, cum antiquorum fida relatione didicisset, Romam ad Basilicam Principis Apostolorum accedentibus magnas noulgentias peccatorum esse concessas, armo Ia 93. indi-Tu ubi um anno 13Oo celebrandum, ut habetur in Cap. exlpa tit. de Poenitentiis, remissionibus. Clemens vero P I. anno quolibet quinquagesimo concedi voluit Christi fide Iibus universiis attendens, quod annus quinquagesimus in lege Mosaica Jubi-iaus remissionis gaudii, sacerque die-Tum numerus , quo lege t remi pio censebatur, quod pauci propter vitae
humanae brevitatem ad annum cent simum valeant pervenire. In quemlibet trige sinum tertium annum, universalem hanc Indulgentiam transtulit Gregorius M. Ac tandem ad vigesimum quintum quemcumque annum Paulus II. Sixtκ IV contra Xe re, Stra , κemadmodum, it de Pe
R. Romae, adveniente Anno Sancto , . certi ritus .caeremoniae observantur quas hic breviter , prout legimus, Ic-
In Vigilia Nativitatis Domini, hora
vesperarum , Papa Am Caruinalibus Praelatis, S Ossiciatibus decenter ornatis, debito ordine dispossitis , Crura praecedente, pergit a Capellani Palatii Apostolici , quam ingressus genuflectis ante Sacramentum, cum reliquis omnibu orat. Postea thurificata Hostia , praecinit Summus Pontifex hymnam Veni Cremtor Spiritus . 3 sic descendunt ad Ecclesiam Sancti Petri, cujus orta Ian-hta , cum aliis Ecclesie portis adhuc
Ibi Papa e sella gestatoria descendit,
Wa Portam Sanctam accedit , e rens manibus malleum, quo ter percutit murum portae apertandae , terque
praeci ait hos versus Aperite mihi portas uintia, . Interim Fabri murarii ministri de- amoliuntur murum . Pontisce orante . Lapides autem caement una muri d jecti, devote a Peregrinis 5 ae Romanis
Tandem enitentiarii induti SacerdotaIibus ornamentis , sumpta aqua bene-d cta, lavant postes Porta Sancta, qua aperta&Iota, Pontifex Crucem accipit, in genuflexus ante Portam Sanctam praeis cinit Te Deum laudamus : Et sic intrat, comitante clero, frequentia mpuli. Mox mittit tres Cardinaues Legastos ad aperiendas alias Portas Sanctas C, clesiarum Sancti Pauli, S.Joannis Lιrterauensis Sancti Araria Majoris; qui inguli easdem fere caeremsenias L preces raditi bent in earum reseratione si Portae per totum annum Iubilaei. manent Perta, ut in hujusmodi Ecclesiis, omnes Christi fideles allidue con sequi valeant plenariam peccaeorum et mistionem is
459쪽
Eadem sole si nave, qua murus fuit i sandi in
apertus, terit ni clauditur, c deunte Vigilia Natalis Domini, ipso Papa prius, deinde Summo Poenitentiario hi linii ne
Potae antiae jaciente calcem , trulla seu cochli Mi argenteo, d ternos lapi
Quo peracto Murarii murum perficiunt qui manc integer, usque dum alius Aunus an tu redeat. Nota, Portam ideo vocata Sanctam, quia illi , qui per eam , ut ecet, intrant, obtineat findlitatem diagratiam.
Dum illa lauditur, lapides, calx c.
Q. Potestne Mntife, extra dictum
rempus concederes: hi um3 R. Certe Potcit , neque mi archa--tur ad certum tempus ejus potentia
Imo solet , post Iubilaeum Romanum uti de post suam coronationem, Item .in gravi necessitate , es persecutione Ecclesiae , omnibus fidelibus concedere extraordinarium Iubilaeum; ad quod lucr andum quaedam opera exigit , quae videnda sunt in Bulla, sedulo &Mcurate implenda.
praescribuntur ΘR. Sequentia communiter assignan- . tu , Jejunium , Eleemosina , V itatio Ecclesiarum , cum Oratione , Confessone d Sacra Communione, quae in ea--dem hebdomada facienda sunt. Duae autem hebdomadae assignari solent , ut qui requisita facere non potuerit in prima , faciat in altera.
alii fert ne multum Indulgentia pleonaria a Jubilao 3 R. Quo ad substantiam, seu quo ad effectum remissionis totius poenae, tanti non pluris Het Jubi um , quam Indulgentia plenaria. Differunt tamen quo ad jurisdictioinem c amplissimam tacultatem, quam Summus Pontifex concedit Confessariis quibuslibet approbatis absolvendi a ca-1ibus Sedi Apostolicae ckrvatis, dispen-
votis e. commutandi , exceptis anac votis castitatis, ct Religionis ample flendae, ligendi Coniellarium Hac ratione fideles merito ubi umprae taeteris Indulgentiis magni aestimare debent. Q. Perseverantne aliae Indueentiae in Pigore suo, tempore Iubitat 3 R. Minime. Durante enim anno Iubilaeo suspenduntur per universum Orbem extra Romam omnes omnino Indulgentiae Plenaria concessa vivis , etiam in carceribus detentis quibuscutaque Ecclesiis, Congregationibus , personis Ecclesiasticis, ac saecularibus annexae sint, ita ut durante hoc anno, nullum effectum habeant, ioc ne Jubi-ia Romano sint impedimento, ut patet ex Extra v. Quemad nouum ex Bussa Gregorii XIII. quae incipit uoniam
Excipiuntur tamen Indulgentiae partiales, item plenariae concessi in articulo mortis , item pro defunctis , ex declaratione Urbani VIII. facta anno I 63o. Interrogatus enim in quodam examine Episcoporum, quidnam vellet determinatum de Indulgentiis pro defunctis, S in articulo mortis Respondit , non 6fe revocatas a se cum Iubilae Romano non obstent. Et hoc idem deci rasse fertur Benedictus XIII ann IT 23. Una autem cum Indulgentiis suspenduntur aliae acultates, v. g. absolvendia peΚcatis reservatis , commutandi Vota , dispensandira c. quae propter dict*s Indulgentias lucrandas , vel in ordine ad eas, a Sede Apostolica sunt conces
460쪽
η: Catechismus Historico-Theologico- Dogmaticus D E CELEBRI INDULGENTIA
O. Uid est Indulgent a Portiuncu-
R. Est InduIgentia concessa a Christo Jesu Salvatore Nos o , cuidam sacessito
in partibus vallis Spoletanae H non longe extra muros Civitatis Asa sit. Sacellum hoc aedificatum est anno I 3. devotione ac labore quatuor remitarum, qui ex Paiasina venerant in Italiam, ibique pedem fixerant. Plurima sortitum est nomina. I. VO-catum est Sacellum B. fariae de Issaphat, propter quasdam Reliquias, quas praefati Eremitte secum tulerant ex Val-I Josaphat, re eidem racello soncesse.
a Sacellum de Portiuncula dictum
est; ob suam parvitatem au potius ex loco qui Portiuncula ob loci, seu fundi angustias dicebatur. g. Sacellum B. Mariae Angeiarum quia Altare in eo erectum erat in honorem Beatissima Mariae Virginis Angelorum ministerio in Coelum Assumptae, quam Ast umptionem antiqua pictura reis praesentabat, licet ea quae modo extat, Annunciationis my sterium exhibeat. Tractu temporis Sacellum illud ad Benedictinos de monte Subassio pervenit , quod cum Franciscus derelictum& desertum videret , illud reparavit .es, devotionem ferventem, quam habebat erga C lorum Reginam. Quod postea ab Abbate praefatorum Benedicti norum , pro se , .suis fratribus obti
O QMomodo, ct qua ratione Christκs Indulgentiam huic loco conces e narra
R. Cum nocte quadam B. Franciscus oraret in habitaculo suo supra dictae Edicula proximo, sisnificatum cst ei divinitus, in ipsa Ecclesia esse Domim Iesum ejusque Saaestissimam Matrem , cmultitudinem Angelorum . Ingressus Sacrum Delubrum , maxima qua potuit potuit pietat Christum adoravit , qui ipsum servum suum admonuit , ut ab eo aliquod beneficium peteret, pro salute hominum. Tunc Franciscus adjutus patrocinio Mariae, cujus opem tam ploraverat, supplex petiit, ut omnibus Ecclesiam illum
introeuntibκ concederet veniam, cIndulgentiam omnῖum peccati rum suorum,
quorum Confessionem sacerdoti fecissent Respondit Dominus , id bi placere; praecepitque illi, ut ejus Ricarium Ai-ret ab eo suo nomine illam Indulgentiam postularet.
4 Quia egit post haec . Franci
scus R. Perusiam se contulit, ubi timet
erat Summus Pontifex Honorius tertius, cui mandatum exposuit , rogans ut
quod placebat Christo, id ipsi non die spliceret . Intelligens Pontifex divinam
voluntatem , respondit. Placet mihi quo habeas ; at in nomine Domini Concedo igitur Indulgentiam Plenariam, liberam perpetuam, sed unius dumtaxat diei naturalis, cujuscumque anni. Cum vero diem non determinasset , MFranciscus redux ad Portiunculam Capellam intrasset , apparuit ei denuo Jesus Christus cum Maria Virgine Agatre sua , comitantibus Angelis . Tunc Franciscus humi prostratus dixit San-Atissime Pater, Salvator Generis humani digneris propter magnam misericordiam tuam decernere diem Indulgentia huic loco per temetipsum concessae. Tum Christus respondit Volo sit dies illi, in qua Petrus Apostolus meus fuita vinculis status , incipiendo a secundis vesperis illius diei, usque ad vesperas sequentis , includendo noctem intermediam quo tempore, quicumque hanc Ecclesiam ingressus fuerit, plenam quam posthiasti, Indulgentiam obtineat Hoc