Bened. Ariae Montani Hispal. De optimo imperio, siue In lib. Iosuae commentarium

431쪽

CAPUT DECIMvM QIARτvM. iste ag perseverans ratio my. promisit causa, diuinagloria De- Num. ιt. S. S. E. Vivo ego, se implebitur gloria Domini uniuersa terra. uius autem senteιtiae ista signi sicutio est, nusiam fore arduam diffitemg rem tys, quibus Dominus pollicitin quicquamfuerit, qua uis aximum,or humanam facultatem longe excrigens, credenti s ta-enpromisso, atque iusso obtemperantibuου diuino. Fuisse vero pr issum Calebo montem ιsgum, eo etiam nomine i dems conditioniata,quibin tunc res constabat ,hoc est gigantibus istas, Enach pons ocum tenentibus es defendentibus: ita ut gloria Domini expro- i veritate se constantia semper excellaret. Hanc autem gloriam

erendam sibi curae studiori esse, committi imponis optari, quan-

quidem idem adhuc argumentum omni ex partibuου connet; Ex

ei promisso, x sua ipsiuis de fortitudine es facultate, atque etiam

' materia, in qua exemplum huiusmodi expectandum sit, nimirum

eisdem ipsis monstrosis o stupendis hostibu , quorum sortitudo,

in minor nunc,quam antea, o maior existimetur. Siquidem conit istas toto hoc tempore,hoc est quinq o quadraginta annis mon-m suum tutatos: Eodem filiorum Enachim nomine, orinon solum eruasse, atque tot undique exortis o confects bestas non des isse erum etiam frequentibus es magnis urbibus auxisse, sedem itura atque opere muniti si imis, totos hoc anteacto tempore in dies agis ac mago in Iructis. hoc est quod istis expositionibui signi u-r, in quo Enachim sunt. Eadem gens, quae olim istas nostris colD- formidabilis atqne inacces ibitis iudicata fuit. Et urbes maiae atque munitae. magnitudo ad populi frequentiam, Munitio' muros, turres, atque ctiam ad situs est ruerenda. Acam quod Da sunt, exiguis copys obsideri , expugnari minime posse videntur. se vero munitae, etiam magno copDdit cultatem maxi- m, vel longi imae obsidionis moram odiums minantur. Ta,

en hacomnia js, qui diuini promisit fide in Pructi sunt, minimerribilia vcliti cili existimantur, quae alias humani iudici, ex a-inata ponderibus speratu es expugnatu pene impos ibilia credontur. Hique huim epilogi conuo sto ista est. Si sorte sit Dominus mecum, S potucro delere cos,sicut promisit mihi. Dociis si ME quidem oli me expositores aia hunc locum

432쪽

424 COMMENT. IN LIB. IOSVE,

Oterpretantur, docetes dubitationem hoc loco si forte,ad ipsum res rendum Calebum modente atque prudenter de se sentientem , minia

mei ignarum diuinam erga se gratiam propria culpa posse auerti, o quidem tac vera sunt se pia, hominumi animos ad modestiam Otimorem reuocant, quibus propriam salute cum tremore operari coista

sultissimum e . Verum nobis nostram exponendi rationem, quoad id fieri obtineris possit ,secutis alia quoque huius loci explicatio cum orationis sententia omni atque cum constantissima ista Calebi de conueniens videtur. N amque isti omnia, quae haectenus erga sise acIa fuerant es facta,ad diuini consilir promissis constantium , veritatem,atque adeo a sanctissimi gloriam nominis referebat. αuoniam igitur ipse rem hac magis i Deo ob efficaci imum diuinum promissum asserendum, quam ob proprium emolumentum quaerendum eo petere se postulare professus Derat, onenderais id consilium, eam mentem non sibi ex propria arrogantis,aut opinione insedisse;verum ex 'rmissimas de voluntatis atque prouidentiae perpetuae Dei, qui tot argumentis hactenus illam dicti promissi . sui veritatem in se promouerit, atque maiori indies exspectatione ad maturitatem et q. fouerit: quod vero sibi hactenus creditura, ct perinde atque si o tentum iam esset , pro certo habitum nync tanta fiducia postulatum

fuerit: ex diuini confiiij cognitione profectum e se aiebat: cum populus fortasse vel de fide sua, vel de voluntate Dei dubitare poset

utrumque ipso exitu euenturii probandum statuit. Nam si res omnis ex animi sententia tot argumentis explicata successerit,mani fenum profecto etiam dubitantissimo cuique erit, Deu secom fuisse es esse se pronatiatum de se promissi verbu ipsa demum e cita atq. oppo tune expedita re comprobase. Itaque istam dubitationis particulum Latinam si forte, non a periculom singularis Dei praesi a Calebo, sed a populo faciendum referimus. Sepe enim huiusmodi argumenta in sacris libris obseruauimus,in quibus dubitatio non ex persona di centis, cui firma ducia esu, sed ex parte eius adversem quem siermo sit, vel ex audientis persona infertur . cui modi iLud nobili imis Eliae exemplum fuerit, qui quod ipse non dubitaret,populo dubitam ii propytrem se periculo jaciendo atque spectando exitu examinandum suadebat: Si Dominus est Deus, sequimini cum; si autem Saa

'equimini istum. Non dissimilas etiam ex altera tantum parte du

bitan i

433쪽

τι, - Ecce Crispinus minimo me prouocat; accipe,si vis, Accipe iam tabulas . detur nobis locus,hora, Custode videamus, uter plus scribere possit.

Itaque Calebus certum Dei erga se promissum euentu ipso nora tam sibi credenti, quam i , qui forte dubitauerint, ouendendum 'robandums Juduit. nam si non succedat, tunc vel non promisam bene cium istud, vel ipsius, cui conferendum erat, cul a non co a tam arguiposset. Cum vero datum conoiciatur,promissum antea aἰ .f-mum praestitum ais rebatur. haec nobis illam oration is germana vi ssententia est: Si forte siit Dominus mecum:& potuero delere eos sicutpromisit mihi. Videlicet Calebum , qMod ad suam ipsius sidem promissum Dei non in dubium vocare,sed a firmare o as mere contra antiquum litam populi metum, Enac baeorum gentem ex esti non posse existimantis. Ob eruabitur, inquit extra ipso an vere Dominus mecum sit, qui hoc singulare beneficium posiicitus mihi constroauerit, atque obtinerim exposuerit. Huius vero signum rei esse volo, nempe quod potuero delere eos , sicut p misit mihi. Hebraicae sectionis Huiusmodi simplicitas est: Aia Dominus mecum,S expella eos quemadmodum locutus est Dominus. Huiusmodi porro exempla ex eventu ipso diuinam voluntatem atque auctoritate probandi complura in sacris libris obseruantur; sic enim tam ,cum legationem ad Aegypti regem atque ad I raelitarum populum daret demum diaeir: Ego ero tecum, o hoc habebis si Vm, quod miserim te, Cum redu- Dod. n.. xeris populum meum de Aegypto, immolabis Deo super monte ι um. ChaldaeusFnterpres ita hunc lacum reddit: Anne verbum Domini in auxilio meo, es expetum eos cui quo locutuου est Dominus. Hactenus a Calebo oratum peroratumi fuit.Nunc deinceps quae Iosue sententia fuerit atten9endum.

Benedixitque ei Iosue, dc tradidit ei Hebron in posse sionem.

Si noboeatenus propitiinfucrit Deus , ut od meditamur Gerarum desinitionum opus, perficere possimus, ei etiam verbo, qreia Latini in Benedicendi au. Benedictionis voces vertunt, explican- κδε non inutilem,ut arbitramur, imperimus operam; cuius multiplex

434쪽

1s COMMENT. IN LI B. Iosue,aique omnino elegans in sacro sermone significatis , usurpatio verbfrequentissima eis. Fit autem ea, quae sacrato iam vocabulo benedictio apud nostros dicitur, vel re, vel oratione, vel utraque pro eius, cui benedicitur , dignitate,ratione atque usu. Namque es Deo ab hominibus benedicitur,animi primu grati obseequio, deiise vero ea,quam Latini veteres gratulationem,alijgratiarum actionem dicunt. Ben dicitur etia hominibus a Deo:iavero semper beneficio reque fit, iis pignus etiam promi lsa merbas f nt. Benedicitur hominibus ab homi- ne vel ex manifecto D ei mandato, vel alio quopiam iure; id vero in-rer dum oratione nterdum rebus,nonnunqua 3 rebus es oratione fit. Est autem una ex benedictionu rationibus eadem, quae apud Latinos iuri consultospriuilegiorum esse dicitur,cum priuato cuiquam homi-m ob res recte gestas, zel ob singulare aliquod meritum egregi, EL 'cuius muneris , aut doni, aut praem, obtinendi lex irrogatur. Sis ictoribus vel laudes, vel insignia, vel nomina ct cognomina, vel monumenta, vel opima dona decernuntur: cuiusmodi nomine i stris ista I raelitici nominis dignitas Iacobo tribula fuit, ob victoria ista sacra luctatione ex fideifirmitudine reportatam. S. S. E. Dimitte me; iam enim ascendit aurora. Redondit, Mn dimittam te, nisi benedixeris mihi: ait ergo, azuod nomen est tibi' rsondit, Iacob. D Ar isse; Nequaquam inquit, Iacob appestabitur nome tuu,sed Oraeti quoniam contra Deo fortu fuisti, anto magis contra homines praeualebis 8 Interrogauit eum Iacob, quo appellaris nomine' res M dit ei, Cur quaeris nomen meum se benedixit ei in eodem loco. Huiusmodi ampli cationum, siue priuilegiorum, atque dignitatum, qua quibusdam non absique certa es egregia ratione d feruntur, complura in Iacris lectionibus reperiuntur exempla. Atque in hanc sentemitam hoc loco benedictionem Calebo a Iosue factam interpretamur, qua non tantum verbis, sed etiam de Hebronis posses ione adeunda priuilegio dato constitit. Oportuit autem primum ab optimo duce inutimum Uraelitam elogium pronuntiari, quod tantae fidei atq; confessionis ista honesta es praefanti oratione a Uueletitione contenta summam laudem contine et, cum te; Zimonio Iosue i us, qui ea omnia, quae ab isio narrabantur,vera eis ronuntiaret: deinde vero b ne dictionem istam diuini promisit re adiudicanda atque tribuenda com ieri. Benedixit ei itaque Iosue verbis es oratione primum, ob .

435쪽

sdem se confessionem: deinde tradidit ei Hebron in possessionem, id quia publico se solemni ritu factum, transactum se in a Sardia

1 fuisse, Hebraicorum verborum obseruata significatio ostendit in hunc sermulam Et dedit Hebron Calcbo filio in haereditatem. . Pua oratione monumenti siue auctoritatis praescriptae summa exponitur : ea autem certis adius pertinentibus verbis connyat, donantis

nomine , hoc est Iosise ducis imperatorisi a Deo 'peliati, tum e ρ Dandae , tum praecipue descriPendae, atque diutaedae adiudicandas regionis causa; adscriptionis exceptione, quae verbo, dedit, indicatur : non ut ceteris exsorte ob commune promissum , sed ob singulare fidei meritum or ossicium, ex si utari etiam donatione , quae nomia ne eius, cui donatur, honoris atque meriti, dignitatis es certae laudis causa appellato exponitur.Calebo filio Iephune. Donationis etiam materia desinitur, se exceptionis modus explicatur. Hebronpo ire lata donatur, ea vero non ad ipsius tantum singularem usum, ' a vitam ut vulgo loquimur ,sedin haereditatem tum ipsi pota udam, tum posteris etiam eodem nomine ac iure relinquendam. Atque ex eo fuit Hebron Caleb filio Iephone Cenezaeo usq. in praesentem diem: quia secutus est Dominum Deu Israel

SUPERIORI versu auctoritas, hoc aut e posse 'opos i nisi beontinuatio, o ex temporis usu confirmatio, quam praescriptionem forenses dicunt, indicatur. Atque viri que rei ratio commemor tur , quam ad posteritatis instruendae exemplum memoriae atque litterisproditam oportuit: Quia secutus est Dominum Deum ID rael. Hebraice, iampliuit st Dominum Deum Israel : H- aice, Pia compleuit post timorem Domini Dei Ihrael: Graecὸ 'vero, uia obsecutus est iussui Domini. Iyuorum verborum sensus omnis ex Udem ipsis, atque ex js, quae a nobis iam expositasunt,pe sticipotest. Veroa inste exponimus: Atq. ex eo, causae siue rationis magis,quam temporis notationem habet, ex icto nomine, Dominum Deum Israel: cuius prima auctoritate se voluntate baereditas i a Caluo constitis: ab Ego enim promisa, huic viro danda fuit. Istud vero commode adnotandum est, quamquam ad expugnandum urbs etiam concessa Caluo fuerit, quod ai usum haereditatemi pertinet, , Nebronis nomine agrum totum urbis, non urbem ipsam in posse fo-ν- - cegisse, Namque urbem ipsam Nebronem unam ex eis

436쪽

fui se legimus, quae Levitis ad habitandum atque etiam ad exulu as tam dc gnata sunt: sicut scriptum est: Prima enim sors Ussis egressa

est, Cariath-Arbe patrib Enac, quae vocatur H bron, in monte Inda, cr si burbana eius per circuitum. Agros vero Gr vis ejus dederat Calebilio Iephone ais idendum. Dedit ergo Dys Aaron sicer o tu Hebron confugist riuitatem ac suburbaNa ejus. Nomen Hebron ante vocabatur Cariath arbe. Aciam maximus ibi inter Enachim situs est. H v i v s hi Iloriae quamqua nobis non satis certa expositio constet,

tamcn comm moriandae ratio aperta ias. Primum aute urbe istam antiqui iman fuisse optem annis anie Tanaim conditam, Moses scripturis docuit: atque hoc nomine qcondam diciam signi cauit, unde parum irmu H Us videtur quod apud antiquos expositores legimin, a Calebi suo He rone nomen isti mrbi fuisse Dectum: cum polim dici positi, Calcbcm in obtenti promisit monumentum filiosuo cognomen indidisse Abi Hebron,id est Hebrons pater. uod vero narratio haec significare videtur, ikud Vir Filiorum Enach potentia atque celebritate effectu fui se, ut Hebronis antiquo nomine Kiriaih-arbara ista ire cognomen adderetur, propter maxima aedificiorum atq. an nitionum opera ista principe extructa atque aucZa urbi lassi, quam potent imus forti imusq. inter Enachim sibi nosolum in regiam et uenti , sie in sipulchri locum atque monumentum morituro optare rat: atque ideo multis ornametu misi Ui muris ac turritus -- struxerat, quibuου sobolem atque adeo famam suam ad perpetua sem-

piternam ponteritatem conseruatum iris erauerat. Alia enim huiusmodi nominum et bibus mutatorum, vel cognominum adiunctorum exempla magnis principi um studi s atque impensis comparata an - .liquas historias legentibus obseruantur. Cuius modi Bysentium est, . qVam visuo nomine celebrem Constantinus redderet, nihil non te tauit ac mouit. Docet autem his loria haec et num ex quatuor Enach flse, Irim2. potentisiimum Hebronem antiquam urbem vi es besti

occupatam adeo auxisse, mutasse, atque tum regi s aulis, tum mon ille ' ornasse, vi pene altera essecta Xiriath arbagb

mentis instrux dici ius rit, eade nomini, figura qua ConItantinopolo appcyata est. Erat i nim nomen principi ipsi rhagh, quod ex Hebraica Elym D ia Latinus ciuatuor vel Iuadruplicem re et he idisii evpro

digiosi

437쪽

di io a corporis membrorum' mole factum fuerit, ut i dam,

hoc est homo maximus inter Enachim esset olue quod trirem fra iram Gorum, Itorum videlicet sua coniuncZa potentia ipse quadrus vel quadruplex diceretur, ut Geryon ibu prorter duorum sta rum certam opem Trigemiπω, a t trUtici corpore a Poetispis batur. Fuerant vero i itas fratres ob an, σ besu , σ Tholmai, quorum vel nomina Vsa urbem regionem h isiam tum gentibus ceteris, tum Oraelitarum exploratoribus, formidabilem res erant. At xe historia haec ad Culcbi fortituinem ex flde orta δε- moustra am commendandam i scripta est: ν fote quem urbem aut aut imam primum atqVe antiquitatis nomine auguuam emis etiamavimo formidabitii cognomine auctam, multisi operibus tu pu- abitem cultorum fortitu inis ac feritatu opinione borribile, ut superitu dictum fuerat se qVa Enac bim μνt se urbes magnae atque munitae; tamen o pulnaudam petere, adire, inuadere atque oppugna - , Or capere minime piguerit,captam' ,detracto isio R iriatis-arbagis nomine, sitir sui nomine a scribere decuerit. Hoc est quod nobu i a verba si nisunt, Ante vocabatur Cariath Arbe. Antequam a Ca- sebo expugnaretur, qui filio seuo illius urbis cognomen addidit, Abi Hebron appe Lando ; eadem ratione, qua Machir Galaadpatri cognomen acces it. Ada hic vel proprium istius principas nomen,qui alias Arbaeth dicebatur,interpretamur, quod is primi illain hominum par tis appellationem sibi usurparit : vel appe attuli e se potest, idemssi ni care,quod homo tu ut sensus huius loci sit, Arbagh homine in

ter 2 achim praestanti simit ibidem sedem sepulchrumq;sibi optasse.

Et terra cessauit a proelijs. Qv AMQvAM oratio haec ex undecioi capitis sine hoc loco repeti videator, id fleri a io 'tendendam opportunitatem distributionis inceptae atque longis digressionibus intercept e; tamen nouae sententiae atque propria ratione minime carci, quae tum ex ho lium, tum

ex Calebi parte consi cra aesti. Primum emin declaratur hosses praeteritorum praestorum laboribus, ru nis se i a Iuris at . caedabus adeo fra Zos fui se, it quamuis quiescentes Oriclita , quamuis ad diui-

dendae regronss cogitationem conuer os, tameia bestos. icitare, ten- . tare , aret interturbare, atat aliud quicquam contra conari,Nunquam

438쪽

3 , COMMENT. IN LIB. Io IVE,

continuerit,adeo ut Israelitarum cunctorum studium ab omni alia cogitatione ad expectandiu sortes fuerit triauctum: praeterquam tibi, cuius unius infra trus, intrepidus , integer se fortissimus animus ceteris omnibus tum hovibus, tum Israelitis resantibus ad noua be a aduersus gigates capessenda paratus promptusi erat. Temra igitur cessauerat a praelys, o tame Hebron adhuc Liriath-arba Dcognominabatur, adhuc se Enachim entem, se istis maximi atque terribilis viri nomen monumentums conseruabat, ct nihilominus illiin regionis oppugnandae urbiIi capiendae studio incensus erat.

CAPUT DECIMUMQVINTVM.

Gitur sors filiorum Iudae per cognationes suas ista fuit: Atermino Edom usque ad desertum Sin contra Meridiem, S usque ad extremam partem australis plagae.

Du As in primis familias sortitionem obhse historia haec india

eat: Iudaeorum alteram, alteram vero Iosephitarum; quod certae cu

iusdam praerogatiuae causafactum exissimamus : Videlicet Iacob patris iudici', arbitri' se consilij obseruandi , qui diuino annuente Oiritu Iudam primum omnium censeri voluit, ex cuius sanguine istam totius orbis redemptorem Christum oriudum iterabat: id quod ab ipso in istas arcanis te tameti prae dictionibus mirabili modosii ni catum

fuit. Idem quoque Iosephi familiam non uno tantum, sia multis nominibus ornatam voluit. Viramque autem cam Deus numerasti masiati ultra ceteras ampli sicasset, se patris tectamentum sibi valde probari ostenderat, cti arum duarum tribuum rationem praecipuam ceteris habendam declarauerat, quamobrem a Iosue, Aharone atque duodecim υiris ex Dei consilio curatu existimamus, ut duae ista tribus tanquam ante Danae suis in locis connituerentur: quibus coί catis, reliquae septem regionis agros reliquos sortitione diuiderent: Sive igitur tribuum omnium sententia haec fueris vltro pronunti iasiue sors etiam hoc ipsum indicauerit, duo nobis mani sena sunt: alterum hanc rationem omnem cum Iacobi praedictionidim consen-Ase: alterum vero diuina prouidentia factum esse t ea regionis pars Iuda tribui sorte obtingeret,in qua Hebro urbs Calabo Iu o per Io-

seM dicta recepebatur,ta ut Culebi des et Iosue iudiciu diuina sor

439쪽

c ApvT DECIMUM QUIN Tu M. 43rie eomprobata confirmataque fuerint. sique ex eo se m esse credimus, ut statim a Calebi causae narratione huius sortis iam mentio fleret, in qua non exacta singulorum locorum partiumque omnium, sed rudis quaedam ratio exponitur, atque praeriphe ιPud indicatur, ad quam videlicet terrae plagam istarum haereditates inclinarent . Hunc vero australem fuisse docemur, ita ut tribus omnes reliquae inter Iudam a Meridie constitutum Iosephi semilias i Borea ad Iordanem atque magnum mare diuiderent, ,s duabus

cum amplius crescere propagarii contingeret, locu3 etiam supere os sese per nitimorum hostium agros dilatandis resfiet postularent.

Sortitionis ritum se morem cum aperte Scriptura non Indicet,vari, varie descripserunt , vel quod ex duabus urnis ducta fuerint nomi- de contiactina, tum tribuum,tum regionum,ut Hebrai veter prodiderunt, vel in xy quod nominibuου tantum tribuum ex urna productu haereditatis locus se situs singulis optione contigerit, squo a Iosepho indicatum δε- :

ctis vir minime placet:) vel quod unica urna haered Diu partitio- 'a' nes sorte petendas continuerit Tribuum vero nomina Iosue es A haronis arbitrio, ex certa tamen ratione fuerint appediata tu ut liberritum sty ancisiis prognatospraeirent,quae rece liorum expositoruopri uinis.

nio est. Cum vero nihil aperte ex sicras hinorijs statuatur, blerum tuique fuerit, quemadmodum id confici citra superstitionem tamen psit, existimare. Nobis quidem ista omnino sententia sidet, nihil aeter diuini consiti, auctoritatem hoc in genere suus factu, nequidet quam humanae calumniae,quod exci posset,relinqueretur. Itaque tribuum nomina ab Aoarone MVRIM 9 THUMIM, quae in

Pontificis pectorali custodiebatur relata: agri vero sortes,hoc est situso conseia ex urna fui se petita videntur. ideoi sortis nomen perpetuo cum agrorum se haereditatum desicriptione coniungitur. C ALoram etiam causam fuisse existimamus, quamobrem ducendae sortis initium a Iuda tribu factum Iosue voluerit, ut videlicet statim post adiudicatam Calebo Hebronem urbem cum agro suo quanam poti si mum parte ceteras Iudae familias considere Deus viasset,sorte iacta di- initus . distensata declararetur. Atque singulari ac manifenta prudentia dissostium est,ut Iudae sors in eam partem caderet, quae tribu- iam Calebo Hebrona complerisebatur,atque ita es Iosiue iudicium orsori confrmauit, se ceteris tribu ου integrin minimes interruptas sortio Sc

440쪽

432 COM MENT. IN L I B. I o s VE, portiones reliquit: adeo recte adeos commotae omnia sibi conΠant, quae v ex diuiso proficiscutur co illo, quas sanctis Dei nituntur promi M. Fines igitur I, 2 agrorum fecundum Meridiem hoc modo describunt ir: Sin desiertum Idumaeis proximum , primus huius d scriptionis lupis,etit ita dicamus, ab ortu inchoantibus est. Atq. locus hic non idem censendus fuerit cum i o altero Sin, quae iter per soli tudinem scientibus Israelit is octauam mansionem praebuit. Namq. diuersa viri q. in lingua aucta pronuntiatio scripturas est, fVam Latini una tantum nota S.incipiunt cum duabus tamen et aress Hebraice scriptam videant, alterum istud per Xzamech, alterum vero per T ade legitur, quae orsono es gura disserunt. ex illa itaqlrimo loco Iccasum verso tendentibus Idumaeorum agri pars ad dexteram relinquitur; deinde Mortui maris ora legitur ea, quae Meridiem me

ctat errumi subieni sinum es est lingua similem,ex quo fit vi uri

braice lingua appellatur.Videtur autem sinus hic in rupem aliqua δε- si Mere,quia a Chaldaeo paraphraste Chipa, hoc est rupes vocatur. Pria .mo itaque versu huius termini initium Sin constituitur deserta,non totum oedquod Idumaeae Dienti contiguum est a Meridie,idi significat oratio ista contra GMeridiem: Ad extremam partem australis plagaci hoc ea ad extremam partem deserti ipsius,qua Australis plaga Iudae tribui inchoabatur. atque hanc expositionem secundu ver Ius indicat. Initium eius a summitate maris salsissimi SI a lingua eius quar. respicit Meridiem I N i T I v M termini agrorum Iudae a Meridie finis est desierit Sin,quod imi maris extremum a C eridie ortum ver in littus

init. Hic primm se summu finis ab ista parte est, qui ita tam certo deinde loco in casur, es Mogressu in Occa flecto proximo ver u

d ducitur.

Egrediturque contra Ascensum scorpionis, & pertransit in Sina: ascendit i. in Cades Bame,&s cruenit in Esron, ascedens ad Addar, & circumiens Cariathaa. PRO Di T cxidio initio linea, De mensoris fuass Meridionalis i

in eum locum, cutis Hebraicum nomen Scorpiononi ascensi insigni