장음표시 사용
31쪽
rex maria etiam δε minoriatate.
dit insigni tractatui qui in 1.Pandectarii libro est de meatione
& excusatione munerunt,& huiusmodi legem Annariam tametsi ueteres, ut ex uerbis eius accipere est, & Festus Pompeius m net,eam solum intellexerint, qua anni magistratus capiendi seniuntur, recentiores tamen ad id tempus eam quoque referunt,
quo per aetatem ciuile munus obire est permissum. Sic Lampridius de Commodo Antonino: Post haec uenia legis Armaria impetrata Consul est factus,& eum patre Imperator est appellatus. Neque id solum Romanis obseruatum est, ut uel ante tempus lege definitum, uel post amitatem nemo magistratum inti deret, uerum idem magistratus nisi decennio elapso ne mitere tur, lege Decemuirali id sanciente in haec uerba: Eundem mingistratum ni interfuerint anni,ne quis capito. Et hoc ne repet, iis toties honoribus remp.occupandi quis ansam caperet.Ideoq; Fab. Maximus cum a se quinquies,i patre, proauo, maioribusq; saepe numero consulatum fuisse gestum constaret, summoq; mnium consensu filium suum Coss.creari animaduerteret pud populum effeci ut aliquando uacationem genti Fabiae daret,ne maximii imperium in una familia continuaretur. Superior quoque Atticanus perpetuum consulamin, perpetuamq; dictaturam tibi plebiscito dari aut S.C decemi,non est passus. de quoties tale quippiam contigisset Latini scriptores non secus atque nouum aliquod, & contra ueterum institutum literis commendare non erubueriit. Suetonius de Augusto: Magistratus atq; hon res Sc ante tempta , dc quosdam noui generis, perpetuosq; cepit: Consulatum vigesimo aetatis anno inuasit,admotis hostiliter ad urbem legionibus, missisq: qui sibi nomine exercitas deposce rent: cum quidem cunctante senatu Cornelius Ceturio princeps Iegationis reiecto sagulo, ostendens ξladii capulum,non dubitati et in curia dicere: Hic faciet,si uos non feceritis. Secundum consulatum post i x.annos, tertium anno interiecto gessito. . . Nostro quoque iure ut instructiorem haberamus rempubi
eam atque eam perpetuam comparatum est,honores neque t mere subeundos,nequeadmodum continuandos, neq; ultra an
norum uires esse lustinendos. Recte itaque Callistratus monet de honoribus siue muneribus gerendis,cum quaeritur, in primis considerandam esse personam eius,cui desertur publiei muneris administratio. Item originem natalium, ne e quouis lapide sit emptus,qui aliis anteire iubetur, facultates quoque sufficere i iuncto numeri possint. Item legem secundum quam muneribus
32쪽
quisque fungi debeat. Proinde geredorum honorum non promiscua facultas est,sed certus ordo: Nam neque prius Maiorem magistratum quisque,nisi minorem susceperit,gerere potest,neque ab omni aetate,neque ipsos continuare. Jgitur minores uiginti quinque annis ad rempublicam admi- Mi res xxv nistrandam admitti non oportet.l. ad rompublicam. & l.Sextum' ad ma Decianum. φ.minoribus. ff. de muneribuni non tantum. g. .ff. σου de decurio. Neque hi qui annum quinquagesimum & quintum νψμπιμ excesserunt,ad munus publicum uocari debent,nisi consuetudo Maiores L v.
cui multum hodie in huiusmodi magestiatibus conserendis annis uacatio- etiam Principum rescriptis attribuimus) aliud introduxerit. in Ura babent. adducta l.non tantum. ff. de decurionibus & eorum filiis. & l. manifesti iuri est. C.qui aetate uel prosessione se excusant.librox. accipimus in muncre publico iam recens subeundo. Porro ut susceptum propter artatis prouectum ablegare, & siemissionem cosequi possit longe aliud obseruamus. Vbi septu p sius ho-ginta annorum aetatem a muneribus ciuilibus tantum, non item noratas na-- patrimonialibus uacationem praestare Vlpianus scribit, in I.sex- tissim tum decimum.I.numerus liberorum. U.de uacatione de excus tione munerum & l.maiores lxx. annis. ff.de iure immunitatis. Ex quibus facile colligis,eas leges,quae etiam senio,& corporis imbecillitate confectis uacationem non praestant , ad munera patrimonialia,honores consequentia, ferendas. Nam ut patris moniorum commoditates perpetuae esse solet, ita honores quoque inexcusatos sore oportet. Nonores quo Rursus ne honores continuati ae subinde repetiti in tyram tempore iterannidis speciem, aut curam non ita assiduam relabantur, & reipu- turiblicae minus sit prospectum, decemitum illud quod lex Decemuiralis magistratibus interesse uoluit,ad quinquennii intercapedinem est coartatum, sanciente Gordiano Imper. Et hoc inlisedem honoribus ac muneribus iterandis. Sin autem ad alios honores aspirare uoles, triennii spatium obseruare debes interi ctum:est in l. .& l. ab honor. C. de muneribus & honoribus non continuandis.lib.x. Sed & illud modo consuetudo locorum, de hominum arsisse ιν solitudo atque penuria cum multarum ci uitatum summo discrimine aliquantulum commutauit: de ut quisque per ambitum, aut quorundam coempta etiam magno suffragia poterit,magistratus obire,non prohibetur.
Verum haec distinctio quam in civilibus officiis obeundis adhibuimus, adultis Praescripta est. Sed Vlpianus imp sentiarum
33쪽
rum regulam csse ait: Impuberes ab omnibus officiis ciuilibutabstinero: eatenus, ut etiam si penuria hominum sit ad honores tamen alia ue ciuilia officia , secundum rescriptum Alexandri Imp. ad Rufum Siciliae legatum,non sint admittendi in l. hi qui
certa conditione. s. de iure immunit. innuitur in l.Lucius Titius. I.pro infante filio. Tad municipales. Accipimus autem -- puberes eos, qui annum xiiij.necdum repleuerunt. Institu. quib. modis tutelah. g.& ideo.& l. G.C quando tuto . uel curat.esse desi. l.fi.C.de tost. mil.& l .uideamus.Tde in litem iurando. Qui propter aetatis imbecillitalcm rerum bene geredarum minus capaces existimantur. Et licet ante xxv.aetatis annum publicae administrationi se immiscere nemo debeat consuetudo tamcn, &interdum principum indulgentia illud permittit. Quod in aliis quoque temporum obseruationibus fieri potest. Sed quod pupillis aut impuberibus sit concessum, regula iuris uetat. Vnde quoties principum constitutiones ad aetatis impetramdam ueniam quempiam admittunt id quod diuus Maximili,nus quoque Pnilippo Hesiorum principi ob singulares illas anismi dotes, i pe neutiquam falsus, concessit post vigesimum tandem aetatis annum ad paternam aut avitain gubernatione subeundam ex priuilegio, illud facere consueuerunt.l. omnes ado Iescentes. C. de iis qui uelliam aetatis impetra. tantum abest ut
principalis indulgetia publicis rebus obtrudere uelit, qui ut ne dum pubes, ita consilii plane expertes essent, & pro infantibus
iure haberentur. Leum praetor.J.non autem .ssi de iudiciis. l.j . I. impuberes.C.de falsa moneta. g. praeterea.Instit. quibus non est Permissae.testam.
Sin autem ea sit dignitas,quam administratio minus comitatu a b impube non arcetur. sentitat interpretes. in i .fi.C.de test. militis. Nec pugnat nobiscum quamuis sint qui exceptionis Ἀ- eo id adsciscant, & hoc ob deficientem causam. Neque illud regulae admodum officit, quod iuris haereditarii, seu successionis beneficio etiam infantes dignitatem cum administratione con- selauntur uti patet in filiis regum de principum, qui & ipsi ab officiis ciuilibus interim abstinent solo successionis aliquando& electionis iure contenti. Etenim omnia per tutores cum geritam administrari pati itur. Quemadmodum Vladistaum Alberti filium atque Sigismundi Imp.nepotem, ubi in Ungaro m re gem impubes creatus esset, Ioannem Huny ad tutorem regnis
moderatorem accepisse historia prodit. Apud Oldradum La
34쪽
densem consilio iij.& interpretes in c.grande.de supplen. ne glig prael .in vi .reliqua Decius colligit.Neque morem illum uoterv nobiis quispiani obiecerit, quo senatores Romae in curiam cum praetextatis filiis introire solebant. Vnde & Papyrii prae- Troextari puetextati historia profecta est, apud Geli libro.j.cap. xiij. & Ma- xii muum
crobiuiu Saturnal. lib. . cap.v.Non enim ut administrarent ipsi,
sed magis ut patribus de grauioribus rebus disserentibus in senatu auscultarentur, id fiebat.
Eius est non uelle, qui potest de uelle.
L O C V s ille ut breuis, ita obscurus, & apophthegma
prae se serens. Tametsi hoc iurisconsulto non quaesitum ut ab aliis minus intelligatur: id quod deest recti apud Fabium solent sacere : sed magis suo more respondisse accipiendus est,praesese tim iis, qui lituus scientiae cognitionem sunt adsecuti. Solebant enim leges Decemuirales breuissimis uerbis, adeoq; obscurius ZZ. xii. ω et promulgari: eatenus, ut ipsos autores interpretationem facere brenes. necessarium sit uisum. Ad quarum imitationem etiam iurisprudentes sucein mus Frudentium re
respondere cceperunt, uti ex eo facilὸ colligitur, quod Seruius sponsa ob rati Sulpitius quo uix alter plus studii 3c ad dicendum, & ad omnes bonarum rerum disciplinas adhibuio QMutium iterum de i tur obiurre respondentem parum intellexisse fertur: idcirco a Mutio his gας-- uerbis obiurgatum: Turpe esse patritio, de nobili uiro,& cai fas oranti ius in quo uersaretur ignorare. Scribit Pomponius .in Lit. 9.post hosffide origine iuris. Etenim si ius ciuile minus inistricatum, sed omnibus peruium esset,servius Sulpitius θῶ in s ro subinde causas orando perstrepebat,& secundas post Cicer nem in dicendo habebat, illud, me hercle, aut ipse sciuisset, aut QMutium respondentem, cum primis intellexisset. Sed eum Aguria, uia Mutius suo mom, atque ut prudentibus receptum erat, breuibus: mrrespondis. uerbis respo dissetnum etiam sulpitium,qui toties Roma ipsam in se conuertit iam quasi oscitantem suspendit,faciti, ut & pM tritius homo,& nobilis, & in iure uersatus,cuius id maximE intererat, intelligat se modicam iuris cognitionem habere.
Recte itaque M.Tullius ad C. Trebatium scribit. ius eluite ueris Gilli difex libris quasi ἀνῖα κινέω quanquam plurimi sint eognosci haud posse, sed doctorem aut interpret , ceu lumen aliquod
35쪽
IO. FER R. MONT. COMM. In sepulchrum s disietam.
desiderare. Quo fit, ut nemo existimare debeat, se iuriscognitionem in umbra atque sedentaria opera assequi posse, nisi & in harena uersatus usum sibi comparauerit, id quod bonam hominis uitae partem desiderat. Quapropter & in sepulchrum usque discere & prudentiores feri,apud Saluium Iulianum monemur, qui subinde dicere solebat: τον ἔτερον are Aae ἔν του σκρωεχjo, πρου est, τι βουγω αν. Huiusmodi autem tutis difficultas nee αδεο ose, nec sine ratione est. Legipus enim respublica formatur, in quibus promulgandis cum difficilimum sit omnibus per omnia placere, conueniebat reipublicae duntaxat rationem habere, & non priuatorum hominum cupiditatibus indulgere: qui si omnes aequalem legum cognitionem accepissent, singuli ut multorum multae sunt sententiae pro libidine sua modo detrahere,modo addere conarentur. Quo pacto uel raro,uel nunquam concors rei publicae status esset futurus. Quamobrem Solon ille cum plurimi ex Atheniensibus legum eius sentetiam d elarationemq; expostularent,ne id cum inuidiosum, tum minus commodaturum facere cogeretur,nauigandi occasionem sortitus,in Aegyptum appulit, quo leges suae, in quas iuratu erat,interim robur obtinerent, & usu magis arriderent. Vsq; adeo L sum conditoribus in hoc creditum, quasi non secus prospecturis,atque e communi ciuium utilitate ire,esset uisum. Qui rursus ad deorum aliquem legum originem retulerunt. sie Lycurgus Lacedaemoniorum ciuitatem reformaturiis, cum praeclaram legum institutione e Delphis emagitaret, oraculum accepit, Deum & dare illam, S annuere, quae longe aliarum rerum publicarum optima foret. Numa Pompilius ad Regeriam deam suas leges,Plato omnes in uniuersum ad Iouem retulit,ut
se religione potius a mortalibus, perinde atque dii ipsi,2 quibus
promanassent, exceptae non temere invulgarentur, aut pro cuiusque Iibidine abrogationis periculo essent expositae. Quare Pausaniat non inscite dicere solebat, Legibus in homines auto- ritatem esse, non hominibus in leges. Proinde & Romanis placuit, ut nulla lex esset, quae non seipsam abrogationis difficultate sepiat.Quoties igitur lex abrogada erat Tullio ad Atticum teste illud ipsum prius rogabatur,quomodo ea abrogari deberet. Idcirco factum existimarim, ut iuris responsa dicamus non
secus atque oracula deorum. Nam uti in maximi rerum huminnanun difficultatibus modo Delphicus Apollo, modo Amm
aesti, uiast. nim,modo alii gentium dii consulti responsa dabat, sed ea sub-Ix obscura: aegum erigo
36쪽
obscurauia prudentes quoq; de iure interrogati,quasi diuinitus respondere sunt existimati.In quem usum P. scipio Nasica,opti seipio A a M. mus a Senatu appellatus, domum publice cepit, quo comodius& consuli,& de iure respondere posset. Et ne perpetuo σκοτι re atq; umbricosa huiusmodi responsa manerent, illustrata sunt per Neratium Priscum, Aemiliu Papi- Gς res' i quinianum,Vlpium Marcellu, Serbidium Scaevolam , Iulium Pau-'st nclum,Domitium Ulpianu,Herennium Modestinu,Iulium Aquilam , atq; alios proceres, qui multis atq; integris uoluminibus editis,responsorum difficultates, nobis coparabiles facere sunt conati. Quibus,aliisq; comentarioria libris clam enim ius ciuile diis elisia
interpretarionem habere coepit,& in multos uariosq; libros di- eommentam.
spergi factum est, ut postremo non de iuris breuitate, sed p
tius de immensa eius prolixitate uel cruditi conquererentur. Cui rei cum Iustinianus utcunq; αν λps obviare uellet,in copendium ius ciuile redegit,in hoc laudandus princeps, quod inter tot bellorum tumultus, tot hostium insultus, etiam domi reipublicae commodare non sit oblitus,percepit immodicam illam opinionum multitudinem iuris synceritati ossicere, quare id conatus est praestare, quo ius ciuile de repurgatum, de quantum humanis rebus sufficeret,expositsi haberemus. Neque deinceps opinionsi inuolucris ut antea)nodosum atq; anceps
redderetur, statuit, ne commentariis praeter πο ατ λα immen' In muri msum redderetur. Magis interim Roma. principes incessendi so- Γωλdiam 'rent modo etiam cum principum manibus luctari uelis qui & ia
Romanam illam & lacrosanctam scientiam in communem reipublicae usum expositam, non modo non exceperunt, uerum etiam commentariis tam barbaris, tam illepidis, tam nullo nomine dignis contra publicam sanctionem passim conspurcari, atq: adulterari sunt passi,nec Operam hactenus adhibuerunt,ut si commentarios in ius ciuile habere nos oporteat, idq; pro rerum uarietate in quo neq; digladior neq; repugno modus tamen praestitueretur, ex iis praesertim,qui selectiores ius nostra enuclearent,&non sic obscurarent cum sint qui Accursium,cui --Giis prunas in re ferme damus, enarrationes suas in ius ciuile , non obsta . semel etiam dedita opera intricasse scribunt. Habes quid mouerit Iureconsultum ut egregias, & multarii rerum usui commodaturas sententias quam Paucissimis uerbis fuerit complexu ,quas non modo in hoc tractam,de regulis iuris uidere est, sed passim in libris Padectarum, quarum scopum c . ille
37쪽
ille citius adsequetur, qui operam haud momentaneam adeo perpetuam ipsis nauare non posthabuit. Quamobrem nescio limagis temeritatem, an ignauiam illam tuam prae se ferant, quidum tituli alicuius splendorem, etiam ma a rerum suarii 1M ctura coemerint,aut unum alterumq; iuris locu ab aliquo praeter comunem opinionem tractari aduerterint,aut ipsi grammatica eonsideratione aliquid adiecerint, nihil non sibi pollicentur, nihil non suggillant,& dum leges somniare uolunt,fumum duntaxat circunferre cognoscuntur. Frustra enim &paru seliciter ius tractat, qui neglecto eius usu, μ Mir 'iata perpetuo uersari,& eosenescere praesumpserit: cum pro reipublicae commoditate ius ciuile comparatu habeamus, cui non sic utilis su
fit. qui domi educatus publice prodesse neq; didicit, neq; duc re admodum satagit. Adeo finem iuris ciuilis,reipublicae gube
nationem recte instructam,habemus.Veluti ad Herennium CDeero, uel quisquis illa est,Leges, inquit, omnes ad commodum reipublicae referri oportet, & eas ex utilitate communi, & non ex scriptione, quae in literis est, interpretari. Ea enim uirtute&sapientia maiores nostri fuerunt, ut in legibus scribendis
nihil sibi aliud, nisi salutem, & reipublicae utilitatem proponerent. Idcheo ut parum bene iuS tractat, qui umbra delitescit: ita alienus ab eo prorsus est qui lucro inhians,solis nundinati nibus id prostituit- . . v Ad locum quod pertinet, ab aliis aliter intelligitur. Intem Pres cardine uerso, eum ab assirmativa pane declarare uidetur.
In primis,si quando institutio haeredis, auitigatum sub condistione fiat quasi antE conditionem impleta,ut nec uelle,ita neq; nolle utiliter interuenire positi. autoritate i.is qui haeres.st. de aequi haere.& l.si ita scriptum sit. β si sub conditione.st .de leg. N Proinde inconrractibus idem deducit, ut qui uelle positi quo contrahat,id possit & nolle.iuxta l.sicut ab initio.C.de action.& oblista. sed quod ille intellectus praesenti loco parum eo ueniat fit quia Vlpianus inquit,Eius est nolle,qui potest & ue te ouare principale seu scopus cui intendimus, est Nolle : cui adduta l. sicut,non patrocinatur,quae uult obligationi uoluntariae semel nexos altera parte dissentiente non posse discedere. Praeter hoe quod i .is qui.& I si ita scriptum sententiae interpretis non suffragantur.Hac enim legatum sub conditione, uel ex die anth conditionis euentum,uel diem certum non posse repadiaruIlla tunc repudiatione haereditatem amatii, si in ea fuerit
38쪽
eansa ut & adire potuisset cautum est. Quo fit,ut oporteat nos oculatos esse in commentariis iuris nostri tractandis, in quibus non semel plaustra legum adducimur, at si omnes in uniue sum ad locum enarrandum contuleris, nec unam inuenire est, ex tot centonibus, quae positi etiam coacta quadrare. Viderint igitur, qui pro Accursit, Barioli aut reliquorum iuris interpretum tortuosis opinionibus non secus atq; pro aris & cis dimicantes, uerbum subinde inculcant, Ille dixit, ne impingant : & dum ex eorum sentimentis non secus atq; c Iouis pectore ius respondere putant, nihil minus habeant, quam quod iuris sit, cum in hae parte sub iuris autoritate plerunq; satis perniciose erretur. Vult autem Iureconsultus in rebas, quae alicuius non uelle respiciunt considerandu,si etiam potuisset uelle,ut ex quo non uelle regulariter scrutamur: uerbi gratia, Plautius testamento haeredem scripsit L.Titium,si filius,quem unicum habet, e uiuis decesserit. Defuncto Plautio,etiam nlius,quem superstilcm reliquit post longo interuallo decedit. Quia L. Titius haereditatem statiin defuncto testatore non adluit, potest uideri ipsam tacite repudiasse. Sed cum in secundum modo gradu sit institutus, ante existentem conditionem, eam non potuit repudiare,
perinde atq; nec adire.l. nolle adire. l.is qui haeres. & I. is potestifide acqui. uel omit. haered .Et in coditionalibus impora γω. dentis conditionis, quae ut media interueniunt, non officiunt institutioni. l. sed etsi. I.solemus dicere.l.si alienum. g. in extraneis .ffide haere.institu.& s. in extraneis.Institu.de haered. quat.& disse.Praeterea testator scripsit: Maevius cum eius capax esse poterit, haeres meus esto. Haeredem in hunc modum fieri benevolentiae esse Modestinus tradit in . in tempus.ffide institu. haeredi. ante tamen tempus quo capere poterit, non magis r
pudiare uidetur quam adire. Haud dissimiliter in legatis quoq; exempla reddi quelint.Ad quae omnia Iureconsultus hanc quasi rationem addens,breui & regulari uerbo re ondet,Eius esse non uelle cuius & uelle est. Quoties itaq; id in iure tractamus quod noluisse dicimur, ante omnia inuestigandum erit , si id noluisse nobis etiam liberauia fuerat. Cum duo illa uerba nolle & uelle quodammodo relativorum more sese habeant. quorum alterum sine altero non statim existit. Ex eo quidem non uelle aliquid cri
39쪽
licet diuersi effectus, liberum tamen ultro citroq; reseri uitur. Vnde frustra dicitur noluisse id, quod non potuit quis ue, te: cum relativorum natura sit, ut inuicem consistant patiaq: habeantur, ut Stephantis de Phedericis , de interpreta. legum colligit. Ex quibus facile apparet, adductam l. nolle adire. quae hue
pertinet, parum bene ab Alexandro atq; aliis communiter per hoc uerbum explicari, quo dicimus, Eius esse priuationem cu- iux de habitus est:cum id ad eam argumen torum rationem spectet,quae a contrariis duc ur, atq; priuantium seu τῶν σεντι- ubis be--κῶν naturam assumit apud Cicer. Aliud siquidem est relativo- istellaesita, rum aliud contrariorum causas perscrutari. Proinde exemplum l .pater Seuerinam Proculam.T decon. de demon. quod Bart.
inculeat, & Philip . Decius Hercules iuris, conuenientissimum putat,non admodum quadrare is cognoscit, qui sensum legis eruit. Sane cdm Procula illa prius uam uiri potenς esset, diem suum obierit, non potest dici quod nuptias Helii Philippi uel uoluisset uel noluisset,& hoc, conditione non existente: sie fi- .deicommissum perinde est,atq; si non fuerit factum, nee potissima quaestionis pars est,si potuerit nolle, ut sic locus aptus f
ret. Sed ex quo neq; nupserit, neq; non nupserit propter u lantatis impotentiam, patris testatoris uoluntati non esse salix factum, neq; praedium testimento designatum ab Helio Philippo recte peti Papinianus respondet. In nostra aurem regula docemur,quatenus nosse debeamus,considerare, cuius ne mei
tio quidem Papiniano fit. n. vellὸ Verum quod interpretes nolle Sc uelle inter contraria r ν' serunt suo more faciunt: praesertim ob id, ut medium ali- ο φύς ης 4um glossatore inte serant, in leg. . s. scientiam. ff. de tribu . actione. Et fieri potest quod actu sint contraria aut dis
uersa. Nam uelle contrariam est nolle. Quemadmodum de Boetius relativa contraria appellat in quarto Topicorum commentario. sed .ia habitum fuerimus contemplati, magis relativorum naturam sapiunt, quando nemo dicitur nolle, qui non possit & uelle: alias regula nostra parum consisteret, quae utrumuis simul ponit: id quod contra naturam est contrariorum , quorum uno consistente reliquum cesset opus est: non enim bonus dicitur, qui idem malus est: neque sapiens, qui insipiens est At Iureconsultus ait, Eius esse non uelle , qui
de uelle possit: non quod simul & uelit& nolit, sed quia liberum esse
40쪽
berum sit & nolle & uellet ueo; aliquam ipsius nolle rati nem in iure esse, nisi de possiit uelle. Id quod in locis a contrariis non colligitur. Non enim qui malus est, eum ' b num fuisse opus est, atque c regione. Privatorum siquidem naturam sapiunt, in quibus hoc solum consideramus, quod consistit. Neq; medium illud inter uelle & nolle, quod est, non noble , admodum iure nititur.Vlpianus enim in log.j.I. scientiam. T de tribu. actio. praeter hoc, quod nullum inter uelle & nolle medium statuit solum docet quatenus dominii; qui sei erit η' ς - - seruum in peculiari merci negociari, ex hoc edicto in tribu- use tum uocetur. Nimirum hoc scire, non ad uelle, sed ad non noble, hoc est, ad patientiam referendum,quasi non repugnarit dominus, ut etiam apud Laurentium Vallam est in secundo dialecticos libro cap. xxvij. quam uulgus interpretum uoluntatem tacitam cognominat, non modo in tributoriis iudiciis, uerum etiam inseruitutum praescriptione, atq; aliis passim locis c lebratam. Praeterca medium ab utroq; extremorum nonnihil participare proprie debet, quod in praesentia non fit, ad alter- .utrum igitur redigatur.
VElle non creditur, qui obsequitur imperio p
L O C V s hie neq; priorem declarat, ut Pyrrhus sentit,
neci: in poenis solum statuendis eum Accursio intelligitur: cum quod uerbi nolle mentionem haud facit, tum quod uel le illud ad poenarum modos non restringit. Sed generalibus modis ipsum cum Philippo Decio accipimus. Vbicunq; enim de iis in iure dii putatio est, quae ad imperium uel patris, uel domini sunt peracta, aut ab eo qui sub potestate agit, in cius uelle
qui peregit reiici proprid non debent, sed qui iussit, aut sub
cuius imperio agit. Adeo quae uoluntatii sunt, libera esse de- UM- bis bent, ut sic quempiam adstringant, apud commentatores in messis
l. nouissimE, ab exordio. U. quod falso tuto. auto. gestum esse dicetur. S est in . U.ex uoluntate. m. quest. .cap. . & D. Grego' rius per obedientiam, propriam uoluntatem confici scribit, ut est repetitum viij. q. i.cap. sciendum. Caeterum ut altius locum repetamas, constat ueteri illo iu-c 3 re,filios