장음표시 사용
451쪽
Vst.Ita mortuoRemigio BiturigumEpiscopo Sulpitius a rege Gunthranno subrogatus est,& a Clothario Domnolus Coenomanis Episcopus datus. Quod ius Regium Aur lianesis Concilij s .canone ro . confirmatum fuit, in quo Regis voluntate iuxta electione cleri di populi Episcopi fieri iubentur. Erat ea reSum cura,vi Episcopalibus dignos sacerdotes praeficerent & Episcoporum stationes & regiones diuiderent, ut dixit Gre goriusTuronensis lib.7 .c. i7 .ubi Promotum qui circa annum IX. Regis Childeberti claruit in arce Dunensi Episcopum a Rege Sigeberto constituriim .cit.&post illius mortem exauthoratum, quod illa Ecclesia dice. cesi Carnotensi subiecta esset, & ei mand tum ut presbyteri tantum munere fungercitu Pappolo vero in Dunensem Ecclesia iurisdictione adiudicata.Post RexDagobertus no in Galliis tantum, sed & in Germania tapiscopos creauit,& EpiscopatumVVeissem- burgi instituit,ut legitur in libro olgatis qui inscriptus est Flores teporum Tunc Italiam vexabant Longobardi & cum Ro. urbis Episcopus Gregorius vita stinctus suisset, Sabinianus eius successor modo Phociam Im-
452쪽
peris v stirpatorem,modo Agisi libui tom
. gobardorum regem,cum inter eos bellurn esset, litaniani ter coluit .Ideo ab utroque PO-tificia illi dignitas confirmata Post Bonifacitis III quoniam Phocae lauebat, adeo gratus illi si it,vr primatum Ecclesiae Ro. longe ampliorem fecerit quam antea filorat.Curra enim Concilio Niceno distinctae essetat Patriarchiae summam Episcopo Romano iri omnes alios concessit potestatem. Post Bonifacius IIII orotheus Bonifacius .SHonorius sub Heraclij Imperio ad Poti sica leni
dignitatem promoti sunt,ciurn C milia in armis erant.Ideo non videmus eorum electionem praesentibus imperatoribus aut Exa .chis factas n.At Seuerinus a clero & populo electus ab Exarcho dicitur confirmatus, quemadmodii & Papae Theodori electio a populo & clero facta ab Exarcho approbata. Ecclesiarum vero Gallicarum Episcopi adeo erant a Romano Pontifice liberi,ut Constantio Heraclei filio imperium tenente & Dagoberto iii Galliis regnante Theo
453쪽
Abbatem D. Martini Turonensis commendationem fratris sui Croiperti Turonum . Ecclesiae praesidis obtulisse, ut priuilegium Apostolica autoritate subnixum ad muribtionem venerabilis monasterij concederet: se autem parumper ambigentem idcirco dubitasse, quod mos atquc traditio sanctae Romanae Ecclesiis non permitteret a regimine Episcopalis prouidentiae religiosa imca secernere: sicque priuilegium haud concessurum fuisse nisi Turonensis praesulis ii terueniente consensit, qui id etiam supplex rogauerat. Videte Gallosranci sancti illius seculi modestia. Quod vero Papa ille Theo. dorus de Croiperti Turonensis consensu refert pro ea religione ac deuotione quae erga D.Martinum summa olim suit ad consequetias produci non debet: neque Ecclesis Gablicanae libertatem ullo modo tollere. Nam
illo priuilegio munita quidem suit D.Martini Ecclesia, & ab Archiepiscopo Turonensi exempta. Verum quoad electionem Abbatis nullum ius Pontifici Romano quaesitum fuit. Siquidem Reges Francorum Abbates D. Martini semper sucre quorum & Papa
ille Tlixodorus in sua bulla meminit his
454쪽
rata indiminute persistat atque permaneat, quod & praecellentissimi totius Galliae Reges ad reprimendas laicorum infestationes edicto praemunire idem monasterium Regali pietate dignati sunt. Qua etiam ratione cdm Rex Dagobertus in D. Dionyse honorem sacram aedem iuxta Parisiorum urbem construi iussisset,& ibi Abbas & Monachi ab eo fuissent constituti, illos ab Episcopo Parisiensi exemptos Romano pontifici lubiecisse dicitur ut refert Vincentius lib. 23. c.37. in id de his exemptionibus iudicandum sit alio loco dicemus. Ar hic nota- dum per eas ius Regium imminutum non suisse quoad electiones,vel electionum coim firmationes. Si quidem & Rex Dagobertus& eius successores uti Episcopos crearune ita Abbates hinc monasterio praeseceruntatim Martinus I. sub Constantis Heruclij nepotis Imperatoris authoritate Rom. Ecclesiam tenuit, ut ex historia manis
stum est. Quid de Vitaliano dicamὸ Gr tianus in c. Agatho distinct 3 3. de eo sic dixit, Vitalianus natione Signensis responsalus suos cum Synodica Epistola in Regiam,
455쪽
urbem ad p samos Principes direxit, ordi
nation suam signis ausu. Reserunt sacra: histori seri prores ab Roma uo Episcopo ubbutum pro Episco 'atu, cofirmatione Imp. pe ad selixus 'quale ut inus illud quod a de-sgiosis,cuos thia. l. C. Marcellus editum dixit, , additi Aurii. Iustiniani Imp.rocabatur ent tirotii istic hi m .Q iod quidem tributum ab imper tota Constantino IIII. Agathoni
rem illum in codem canone retulit ex R manorum Pontificum gellis: verit in ea lege, ut si contineteret post eius transitum electionem feri,ino ordinaretur qui electus foret , nsimus
decretum generale in Regiam urbem introduceretur siecundum antiquam consuetudinem,ut cum eorum conscient' a ct iussione debeat ordia
natio projeruri, Haec sunt Gratiani verba notatu digna. Ea certe lex fuit uniuersae E clesiae, sicuti in Hispania patres Toletani Concilii XII. tempore illius Agar honis Papae in sexto canone electionem Epistopo, ruin ad reges Hispanis pertinuisse dixerunt, quae probanda quidem erat ab Episcopis praecipue a Toletano, quod etiam constat ex Braulionis Caesaraugustani ad Isidorum
Epistola eius Elymologiarum libro prefra,
456쪽
de ex Isidori responso. Scio equidem sit, Constantino IIII. Imp. clero & plebi ei
ctionem restitutam suisse,&Benedictum lΙ. ab eo impetrasse, ut deinceps Eo. Pontifex absine consensis Imp. aut Exarchi populo
praeesset.Verum hoc diu seruatuin non fuit. Nam Ioannes V, Conon,Sergius, IO.6.Io. VII. Constanti:aus ,& Gregorius II. donec Exarchatus durauit, aut horitate Imperat rum Pontificatu gesserui .Primus Gregoi ius III. quamuis Graecus ab Imperatoris Graeci Imperio sese subtraxit, & post eu Zach
rias Pipino Fracorum Duce Romam Voc to pontificiam dignitatem ampliorem reddidit. Post quem Stephanus a. Stephani I. qui triduo tantum Potiti sex .suerat in Pontificatu silccessit, Se quasi id iure possiet Exarchi dignitatem Pipino contulit. Tum Constantinus et .a Desiderio Logobardorum Rese cuius erat frater ad sede in A. promotus cui cum substitutus suisset alter Stephanus is a Carolo Magno petiit,ut Desiderium evavi horaret,& sub noui huius Imp. aut horitate Potificia dignitate stinctus est. Sed antequam plura de Carolo M. dicamus,reuem tamur ad Regum nostrorum ius. In secunda
457쪽
Childerico Dux dicebatur,Regnum occupasset,circiter annum DCCLV in Synodo illius iusse ad palatium Vcrnis congregata staturum suit, ut monachi spueta seeundum ordinem viverent, & ab Episcopo emendarentur,qui si non posset a Metropolitano, qui si nequiret a Synodo: & qui venire con
temnerent aut honorem perderent,aut e
pellerentur ab Ecclesia,& constituerentur in eorum loco in ipsa Synodo per verbum aut voluntatem Domini Regis,vel consensu seruorum Dei qui secundum ordinem gregem regerent. Iste Pipinus victo Frisionum
Duce V Vellebrodum genti illi Episcopum
teste Sigiberto misit.Idem & S. Crodegat do baculum Pastoralem tradidit, sicut os Ditis Humbrorum Rex Ceaddam virum sanctum misisse in Angliam dicitur, ut Ebor censis Ecclesiae ordinaretur Episcopus,que- admodum Ecclesiae Antiochente clerus &populus a Synodo C .P.peterat,Vt apud Imperatorem intercederet quo in Macarij locu alius Archiepiscopus substitueretur. Sic
in Italia Luitprandus Calisto Ecclesiam mquileiensem regendam commisit.Ita Caro,
458쪽
Ius Magnus Imperator Occidentis & Ree
Francorum Episcopatus multos in Francia contulit , & cum aliquando adolescentes
quosdam Episcopos aptiores rei militari quam Eccletiae gubernandae vidit, senioribus Episcopale munus imposilit , quod & in Hispaniis secit. Exstat quidem eius constitutio lib. I. capitulorum c. 8 q. ut Episcopi per electionem clericorum & populi secundum statuta canonum de propria dioecesi
remota personarum & munerum acceptione ob vitae meritum & sapientiae donum eligeretur,Vt exemplo & verbo sibi subiectis Valerent usquequaque prodesse. At semper Episcoporum electionem rata habuit. Nec vero Magnus iste Princeps Gallicarum tantum Ecclesiarum Episcopos confirmauit, sed & ius eligendi pontificis Romani penes eum fuit,ut Adrianum Papam agnouisse testis est Gratianus in c. Adrianus dist. s3. &in Synodo ad exemplum beati illius Adri ni eidem Domino Regi Francorum ac Loi gobardorum patriciatus dignitas & ordinatio Apostolicae sedis & inuestitura Episcoporum concessa est,& ius illud a Leone III. Papa confirmatum , ut ex ipsius sanctione
459쪽
constit in c. in Synodo eadem distinctione.
Et quamuis in memoriam beati petri hic Imperator dixerit tolerandii iugum a sede Apostolica impositum in c. in memoriam dist. I 9. tamen redargui vult & puniri quemlibet siue presbyterum, siue .Diaconum qui aliquam perturbationem machinando. Scministerio Imperiali insidiando falsam ab Apostolica sede detulerit Epistolam.lus autem Episcopi stomani creandi sibi retinuit:& Bremensem, Mundensem, adcburnesem
Verdensem, & alios Episcopatus instituit ad religionis Christians propagationem .Et post ipsum Ludovicus hius eius filius idem quoque ius habuit. Scio a Romanis obiici illum hinc iuri postea renunciassen facultatem eligendi pontificis Romanis conces siste.Sed in duobus huius rentinctationis exemplaribus,quorum viati a Gratiano iterudiuersis verbis aVolaterratio prolatu est,adiecta donationi conditio fuit modo sine discordia fieret electio,& post consecration enilegati ad Ludovicum pium & eius succes
res Francorum Reges conciliandae charit, tis& amicitiae causa mitterentur. Sed non
impleta fide placiti reuocata in haec renuciatio
460쪽
exercere noluit antequam a Ludovico pio confirmata esset: eius electio. Et quamuis hic Imperator constitutionem fecisse dicatur qua refert Gratianus in c. sacrorum dist. 63. qtia liberum est clero & populo in pro pria dioecessi Episcoptim eligere, tamen a se
ius confirmandae electionis non abdicauit. Nam cum Leone mortuo Stephanus IIII.
Pontifex electiis fuisset supplex ab Imper tore petiit,ut electionem a clero P. Qui f ctam confiimaret. Et cum Paschalis I. Papa sine Imperiali authoritate factus essetThe dorum Nomenclatorem legatuni misit,qui cum Imp.docuisset isti succubuisse non insiluisse dignitati, literis a principe impetratis Romam reuersus est. Ut autem Ludovicus pius hoc iure in Italia sic in Germania vis
batur & in Galliis. Nam ut Ansgarum H burgensi Ecclesis,& Traiectensi Fridericii, sic post obitum Gundulfi Metensis Episcopi Drogonem fratrem suum subCanonico h bitu nobilissime viuente , & a proceribus &populo expetitum Episcopatu donauit, ut Annales sancti Eparchus demonstrant.Skδc