장음표시 사용
141쪽
Cedere, di victum juga vestra serre
Me quoque heroas memorabit inter Maximos: noscent animae in periclis Prodigum, expertemque metus sinu Secula Vidam ..
LEMENs iniquis temporibus d te Tu semper alto pectore maXima .
Versas, S urgeris regendo .. ς Sollicitis super orbe curis. Clades receptae nunc etiam tibi - - , Frustra recutiant; nec requiescere
Sinunt molestae, dum peritus Mente caves vigili in suturum. Quieste tandem, &cuncta videntibus , Haec linque divis, vive, nec omnibus Angare defraudans querentem . . . Usque adeo genium diebus. Res ipse silmmus caelicolum Arbiter Nostras profundo numine temperat, Causisque causas usque nectit Perpetua in seriem catena, Quam nulla possit vis hominum aut deum Loco movere, hinc dura necessitaε Illa illa non aequos labores f. . . Aut homini bona fert inempta. An tu illa, nostris quae modo vidimus Bacchata terris bella, tot urbium Graves ruinas, tot virorum Funera, perpetuasque clades, ,
142쪽
Praesente quanuis consilio potens Solo Latino avertere quiveris λDeique decretum refringas Duro adamante tot ante Declis Incisiimp avorum haec parturiit talus, Dilecta patrum . his nos agitant malis Nostro& merentes crimine, illi haec Semina post obitus relinquunt. Tu morte pejus militiae sciens
Bellum horruisti semper, & aleam
Periculosam pare certus Cuncta pati potius manente. Te bella circum te tamen undique
Venere, inevitabile erat malum JLongeque deductae haud volentem his Motibus implicuere caussae. Pejora multo nunc quoque plurima Nobis minantur sidera, ni Deus Ille ipse placatus refectat Consilia in melius severa, orandus ille est, ipse potens enim Unus morari quae properant mala , Solusque, quam praefixit olim , Ipse potest abolere legem. Nostris rogatus sorsitan annuet Votis, ab alto plurimus aethere In nostra dilapsus benigno Pectora numine se refundet. Sed ante mens est cuique latentibus Purganda morbis. sunt quoque luridi Mores retractandi ultra nec Progrediendum iter institutum. Tu sacra vero, tu pater, ut decet, Pars L I Tra.
143쪽
Tractabis aris praeficiens bonos, Proculque sacris inquinatum Vulgus honoribus amovebis.
PA X alma, dulce ubique nomen gentibus ,
Inter deos pulcherrima Pulcherrimos, quam me tui exspectatio Torquet moranti ah nimis. Tuumne diva vivus adventum amplius , Tempus Vide ne aureum punquamne erit, mundum his tenebris obsitum Tuo ut serenes lumine pQuando eXpetentem me dea spn id irritu Tanto beabis munerest . Vereor, laboriosa ne longe prius Vincat senectus languidum, Quam riarsiis urbes divites conciniis
Quam rura videam cantibus laetissimis omni sonare ab angulo. Unisque ventorum duellis aequora Metuenda non Martis dolis. Ut omne telum pereat, ut chalybum genus Haud nominetur amplius. Ut regum avarities, di ambitio impotens Sepulta si t sub aequorea iAbsente te, vix uteres alunt agri Nunquam colonum desidem. Praesente vero, nuda saxa qui colit, Vel dormiens bonis fuit.
Tu grata Musis, tu in foro versintibus
144쪽
Places, &urbi praesides. Tu merce transmarina opes parantibus Volo invocaris publico:
Te divites, te ubique pauperum greges Laboriosi praedicant. Tibi viri, tibi pudicae mulieres Praegestientes supplicant Tui senes, tui pueri amantissimi,
, siquid est mortalibus boni uspiam ιId una nobis comparm.
Tu sanitatem gentibus, sacraque, di opes, Et victum, & annonam, di merum , Securitatem, literas, di otium, Et nuptias, di liberos,
Uitamque tandem affers amica cantibus , Adversa vero luctibus. Tui simul Mars hauserit pedis sonum, Facesset hinc celerrimus. Simul quiescent furta, caedes, vulneras Strages, ruinae, incendia, Τot orbitates, liberorum tot stupra , Crebrique raptus virginum. Nec audietur amplius clangor tubae viros cientis ad necem , Iuvenemque vellentis tenello ab coniugis Gremio metu inspersum genas.
Quae, pluraque viri si viderent principes Cum bella initio cogitant , vel abstinerent, vel quibusvis ponerent vix coepta conditionibus , Neque eos libido, neque adeo ageret gloria , Ut perderent caeci omnia.
145쪽
Istis si ego ab malis procul tandem absem Tranquillitati redditus, Videamque pendentes aceri os arduis Scutorum ubique postibus, Araneorum fila quos obduxerint Nigros vetusto in pulvere, Ensesque rursiis serreasque cuspides
In vomerem conflarier , Uitam haud recusem pauperem trad ucere Fodiens agrum incurvus mania Saltem animus ablatis mihi his terroribus Quiesceret liberrimus. Possem laborem vers bus solarier Cinctus olea canum caput. Et nocte pauculos revolverem libros Uel imbre detentus die, O diva largitrix bonorum una omnium, Quo te vocabo nomine pQuibus te honestis efferam praeconiis e Dignum unde te verbum exprimam stopulenta salve. jam recurrere huc auIea , Et nos tuo vultu bea.
R ΟΜ A DISCEDENS.ROMA vale: tibi debeo plurima, quod mihi per te
Partum est ingenuis artibus, unde habeam , Nec jam egeam addictus nulli. mihi id est satis abs te. Caetera quae poteras mihi dare, linque aliis, . Plusque meis ocuIis absens te semper amabo, Et procul, ut colimus numina sancta , colam. .
146쪽
UT solus late Iocus est , & fletibus aptus , Et rediit, qua non moestior ulla, dies. Ipsi etiam montes, densae hac in rupe cupressi, Ipsae etiam quaerulo vertice flere jubent. Tunc etiam silices durum sensere dolorem, Et rupti ingenti dissiluere seno. Tunc etiam sed jam erum pit mihi pectore fletus, Et lacrimas oculi suminis instar agunt. Flere juvet saltem, lacrimisque explere dolorem iQuando aliud nil est quod tibi persoluam:
Mutua nec satis est, vitamque rependere Vitae , o qui nostra tuo sunere damna levas. Nos Patris aeterni nostra irritavimus iras Fraude, cruore tuo tu probra nostra lavas. Nos dulces vetita decerpsimus arbore foetus, 'Distentus dira tu trabe furta tuis. o nimium nostros nimium miserate labores, o nostri nimium, nil memor ipse tui. Non genus humanum , non mundi machina tanti , Non tanto merces digna labore suit. Scilicet aeterni proles aeterna parentis Factus homo, sontes ne moriamur obis pQuem Pater ipse sui, s1ne oristine, concipit instar, Dum sese aeterno eogitat usque animo. Μe miserum, quae te pietas, Pulcherrime rerum , Tam nova, qui quaeso, tam novus egit amor λA h sat erat te sidereis de sedibus assim '. . . Taedia virginei longa tulisse uteri ,
147쪽
Aut hinc mortales eductum in luminis auras , Cum pecore, agresti delituisse casa, Inde vagum huc illuc nostros adiisse Iabores, Dum mundum ad leges & nova rura vocas :Neve ignominias memorem, aut quae plurima inultus Passus es indigno corpore ludibria . Hei mihi non a vibusve ferisve cubilia desunt, Atrerum auctori desit ubique locus. Sola suit tibi quae nodosis roboribus crux Heu nimium durum praebuit hospitium. Haec fuerat servis poena olim, haec furibus aequa,
Quos tecum cerno mortem obiisse parem.
Quae tam dira manus y quae nam tam barbara porro ens, tantum obtusis sensibus ausa nefas P Quo ruitis miseri P qui tantus mentibus error' Insidet δ in vestrum tenditis exitium. Ne potius, meme qui feci hoc perdite ligno Hic nihil admisit: fraus mea, surta mea. Tene ita cum duris pendere latronibus, omnis Vitae cursiis cui sine labe fuit PQui neque contactu intemeratae virginis alui Contraxit antiquae signa luenda notae. Sed Genitrix pura caeli concepit ab aura, Nec potuit facies dissimulare genus. Ut sileam benefacta , tot & miracula rerum, Quae non humana perficiuntur ope,
Insigni poteras forma, & juvenilibus annis
Immissae pectus reddere molle serae. Pulcher Iuce magis, vel sidere matutino, Oceanus liquidis quod modo lavit aquis. Sed quem hic te aspicio δ haec facies tuane ilIa serena pHine oculist hie roseo gratus in ore color st reane haec menti Ianugo hoc verticis aurum
148쪽
Propexum hic toto corpore priscus honos pina modo cunque ibas, blandi nova semina amoris Iactabas , dulci in ore sedebat amor. Huncne ego conspicio te sermosissime rerum Heu color, heu species quam tua facta alia lSqualidula ut facis, ut lassula Iumina livent.
Languidula ut cervix, mortua ut ora jacent. Non ea caesaries, concretaque sanguine barba, Non est is plane qui modo vultus erat. Serta tamen capiti, regisque insignia cerno,
Sed quae vulnificis sentibus hirta rigent. Et pictum video corpus iuvenile rubore, Sed quem haustus flagris sparsit ubique cruor: Ne palmas morer, aut terebratas cuspide plantas, Hei mihi, quam Iatum pectore vulnus hiat RQuod tulit aes, quae nam hasta tuo intepuisse cruorer Nec tum aes delicuit nec fuit hasta cinis pCum Sol ipse caput nitidum abditus obscurarit, Et vasto Tellus sit tremefacta sinu pDebueras Sol aeterna ferrugine caelum occulere, & terris usque negare diem. Debueras Tellus aeterno Percita motu
Collabi, humano haud ultra adeunda pede . At vos monstriferi quid tunc o barbara ponti Condita desertis aequora littoribus pQuae vos quae tenuere morae quibus abdita clausti si ic nulla effusis signa dedistis aquis δvos tum diluvio mersas absumere terras
AEquum erat, atque hominum fluctu abolere genus Nam quid enim caelum, atque ultores aetheris ignes Flebilibus precer hic in mea vota modis, Cum Pater di cael i, rapidi moderator & ignis, Qui poterat flammis omnia diluere,
149쪽
ipse suum Gnatum pro nobis russerit ultro Supplicium infandae morte subire trabis RAgnus eras sacer ille, sacram mactandus ad arain Pro nobis aeterno hostia sacra Patri. Fixum et at id caelo, nulla pote mole moveri: Nil Sol, nil Tellus, nil maria alta juvent. Tu quoque te nostrae es largitus sponte siluti, Et tibi pro cunctis dulce obiisse suit. Λtque ideo orabas moriens veniam hostibus ipss, Ne foret hoc ulli munus inane tuum. Hoc quoque nos fruimur, grato sed amore dolemus sEt memores tumulo solvimus exequias. Tu tamen exutus, quae morti obnoxia, vivo Sedibus aethereis corpore steptra tenes :Venturus nostras extremo tempore nOXas Quaesitum, coem res sunditus igne ruent: Aspice nunc bonus, & dignos nos emce quos tunc Exemptos poenis in tua regna vehas.
BE A T ae animulae parvuli integelluli,
Quos hausit immanissimi regis furor. Ab ubere abreptos separentium ab sinu, Dum perdere simul autumat regno cavens Incognitum sibi aureum puellulum, Quem nuntiabat siderum praesentia Regem univeris nuper orium gentibus, Vos vere veluti gemmulae, quas Primulo .
Adussit albicans pruina primulas , ΛEintulae ipso concidistis flosculo . Pro
150쪽
Pro illo ante vobis contigit pulchre mors Qui pro omnium vita immolandus venerat , Beatae animulae flostuli caelestium.
fAM quod te memorem, quo caestim e vertice lignsi Dulce optanti animo mihi robur, amabilis arbosὸ Te bona crux nimbi tempestatesque coruscae, Insernaeque potestates fugiuntque tremuntque,
Inque tuos aciem nequeunt intendere ramos.
Infelix olim fueras, feraleque lignum, Supplicii genus, informis trabs hospita lethi: Nunc prope numen habes sancta di venerabilis arbor, Caelo mixta comas caput inter sidera condis, Hospitis ingentis pulcherrima reddita tactu. Te tulit ante humeris , quem tu mox ipsa tulisti Rex hominum superumque Dei certissima proles Depositi ingentis, capitis tibi credita cura
Tam cari: tanti tu pignoris unica custos. portunata, tibi divinos contigit artus Tangere, tam sanctique inspergi rore cruoris. Fortunata salus in te omnis nostra pependit: In te meta suit nostrorum extrema malorum . Per te jam Pater omnipotens mortalibus aegris Dat veniam, & veteres bonus ob liviscitur iras.
Pro nobis stetit, atque reis pro sentibus ipse Filius oravit caussam, & nece diluit ultro Crimina. tu sedes oranti grata fuisti , Victima pro nobis magno sese ille Parenti obtulit: oblato tu nobilis ara fuisti. Illum afflictum atro sedantem sanguine praesens Vidisti, di vitam per cuncta exempla trahentem s, Tam