장음표시 사용
331쪽
6ao, De Boetiano Hebr. Samaritico Num o si
quodcumque erit , Tu unus Statuas . Nihil equiridem reliqui fecisse me, ut hoc laudatissimi studii
ne, an iniuria haud definirem; etsi plane verisimile es)se, ad Ciliciam eiusve viciniam utrumque pertinere nu-inum non inficiatur & Pellerinius, . uti supra Tom .m. Pag. I 6 I. Seq., Conjecerat . Pag. vero seq. Scilicet 4i3.
ille idem Vindobonensis Antiquarius de iisdem , deque aliis ejus generis numis disserens , ad Ciliciam esSe reserendos multa adducit, quibus ipse sibi illud facile pe suadeat . Cui ergo non repugnarem , si modo excipiamus quae de quibusdam Phoeniciis numis , Mallo , sed , meo judicio,perperam ab Dutensio addictis, ibidem di. sputat . Quamquam eo loci, ut idem illud iteremus , quod alias animadversum nobis est pag. I 23 - I 26., Cl. vir graviter labitur, quippe quod in meras ac ludicra conjecturas rejicit quae de ipsa epigraphe haud dubie legenda BAAL TARet , jam diximus. Quae nihilominus
lectio cum harum litterarum genuina vi atque poteState tam manifesto per sese nexa est, tamque colligata,nihil ut osse possit conjunctius . . . At quoniam id mihi sumpsi argumentum, ut de aliquot ejus generis numis verba sacerem ; ad quos interpretandos , si qua occurrit difficultas , ab uno eorum praesertim , quibus describuntur, vocabulo , scilicet Ida Pn Tachnemo , ut ego arbitror legendum , tota ipsa pendet; eo me adductum libenter video , ut duos heic tacitus non praeteream numos Phoenicia sua epigraphe ac typis in eorumdem numero ponendOS , quos fortasse TARSO in Cilicia, nunc autem Caramania , percussos, equidem non dubitarim . Atqui utrumque ex Mus eo Borgiano , Tabula num or. Phoen. Pua. n. a.& 3.non minori fide quam diligentia in aes incisum protuli . Qui secundo recensetur numero , argenteuS , de quo Pag. Iaa. me acturum Sum pollicitus, exadversa Parte, Jovis sedens ac seminudus cernitur , diadematus, simplici ligula cincto capite , hastaeque, cui anSi,
332쪽
P, Phoenicum litteratura illustrando id, dar
genus in hono , ut aiunt, lumine collocarem, ipse mihi conscius sum . Sed ineptus ego sim , si, uti
stit aquila expansis alis, innixus sinistra , botrum te
mens & spicas sive e modio , Sive e calatho erumpentes ὴ ante , vasculum , aut cantharus: in numi peripheria , epigraphe z mn Sud Baal Taret, i. e. Dominus,
vel Dominator Tarsi . Quae porro lectio communi doctissimorum virorum comprobata suffragio, uni debetur Cl. Smintono. Qui eruditus vir quantum in hac assequenda bene ei fuit, tantum in altero id genus numi Φοινικι εinscripto vocabulo , de quo moX Sum dicturus, expoliendo aberravit Vide supr. pag. I 23.& 6I8. Aversa pars in quadrato non incuso , duos sistit stantes viros barba tos , simul colloquentes, Iovemque , quantum conjectura assequor, in vota vocantes: horum unus plane nudus , laeva demissa, Sinistra autem elevata , comparet ; alter seminudus , togatam vestem sinistra subim vans , dextra quicquam suo innuit socio, vel porte dit : interjacet vasculum , aut cantharus , aut quodcumque aliud ad Iovis sacra spectans . Hinc inde epigrapheae va Φ , sive irari Hinne Tachnemo . , Iam vero , quid hac & altera Phoenicia epigraphein Borgiano tetradrachmo eximiae conservationis ac raritatis maximae , utraque eX parte obvia, quemque ab Antiquariorum , quos sedulo evolverim , nemine vulgatum , ideoque ineditum censerem, significetur ὁ quantum fieri potest, conseram in pauca . Quod Tarsum Ciliciae, quae Straboni & Ptolemaeo Πεδιας, seu campestris proprie dicitur, urbem principem , antiquitate sua , , multisque aliis nominibus inclytam, BAALI suo , sive IOUI, honores summos religiosissime, tantaque reverentia 'detulisse, ut apud Cilicienses TARSENSIs cognomen sortitus fuerit, ipsa illa epigraphe apertissime declarat . Του autem BAAL , ut
Phoenices & adjacentes populi hoc Dei sui nomen esse rebant, vocabulo & Graecorum & Latinorum IOVEM
333쪽
6aa γ De Boviano Hebr. Samaritico Numo igalias dicebam , tantum me potuiMe, ut quae perquam obscura, atque implexa hisce in litteris inpraesertim designari crediderim . Quamvis idem nomen multis commune fuisse falsis numinibus alias observavi Pag. 234. Seq. I O. De quo conser Sel denum De Diis Syris Syntagm. II. cap. I., ejusque Interpretem Andr. Beyerum in suis Additamentis ad eumdem , & perplures alios, quos recenset doctus Hieremia a Benneltis , chronolog. O Critie. Histor. profan. O Sacr. Prolego
sis, cognitus Antiquis fuerit, uno, quod ego seiam, Lil. Greg. Gyraldo observante, Histor. de Diis gentium, oper. Τ m. I. COl. 92., memoriae prodidit Eustathius , commentar. in Dionysii, Alexandrini vulgo dicti, Πε- ρIηγησιν 'οικουμενης, sive Enarrationem, vel Deseriptionem Orbis, seu Terrae habitabilis, edit. Henr. Steph. pag. xis.& inter Geographiae veteris Seriptores Graecos, ol. Iv. I 33. seq. Qui idem Eustathius id se ex Eratosthene , Cyrenaeo,ut ego conjicio, scriptore gravi & vetere , a cepisse ibidem scribit. Neque obstaret quod ille ipse Eratosthenes hune Iovis cognomine Τερσιου Ter sit vocet , a quo, illo eodem auctore, urbs ipsa Ciliciae nominis sui appellationem mutuata sit. At enim hane urisbem πρῶτον Τερσίαν , imo & Τερσον, primum Tersiam ,& Terrum appellatam , υσερον-T σου, postea vero Tarsum suisse, Eustathius eo Ioel litteris tradidit. Eodem spectat quod habet Stephanas Byzantinus voce Ταρσος . Nihil igitur est in mi BAAL TARE epigraphes, quod cum ipsa antiquitate non modo non pugnet, sed ei congruenter non aptetur .
Quid vero de alterra epigraphe, da n nari statuendum sit, videamus. Quae priori voeabulo Hinne, Eeee insit significatio , nihil est dubii. De altero autem nempe Taehnemo rem paullo obscuriorem esse intelligo eoque magis si pro nomine proprio si cujus suma- Dissiliaco by Corale
334쪽
ω moenicum litteratura illustrando 623terdum offerunt sese, extricarim ac dilucidarim. Nam si maxime etiam potuissem, ipsius litteratur herois, aut cujuscumque viri aliqua dignitate conspicui . Quis namque ille heros fuerit eo appellatus nomine , ulla me conjectura haud equidem assequor; in quo sane perquirendo oleum & operam perdidi . Neque ipse Dutensius quid de suo Tannemu, quem in altero diversi typi num o ab se pag. I. producto , Se legisse a bitratus est, nihil habuit, quod diceret pag. 13. Ego quidem , si quicquam hoc in vocabulo , quod purum putum Hebraicum , ut etiam alterum , censeo, videre mihi liceat; eo uno haud inepte interpretari sensu ambitrarer posse, videlicet Diriges eos , & cum nari , Ecce diriges eos, nihil ut adversi, nihil insensi, sed omnia secundissima sibi acciderent: tantum scilicet pra sidii ex Iove Tarsensi duos stantes viri postulare videntur . Ex τω vero uJIn Tachnemo, et Taehinemo, quippe ad analogiam magis accommodate, quid demum aliud
exsculpam nisi τὸ N vel tran Tachin, verbum a pedisonae masculinae , ut Grammatice loquar , suturi Hi-phil, a Themate, seu Radice , uti ajunt, i a Choun , aut coun , Praeparare , stabilire , dirigere , & suum xum , quod vocant, Poeticum in Psalmis, Iobo &Proverbiis usurpatum, nempe 2 Mo , Eos , loeo του ci, vel cin Hem,uti in librim caeteris Veteris Testamenti H braei illud vulgo abhibent . At haec de epigraphe longe
pluribus , quam mihi statim propositum erat, verbis ex Posui . Iam ex Borgiani Μusei numo plumbeo, cit. Tabul. n. 3. , notas haud dubias , mea sententia , prae se terente vetustissimae aetatis , sin minus ad urbem Ta sum , certe ad Ciliciam spectante, quid erui quoque possim, quod aliquo modo satisfaciat,declarabo paucis. Hunc ipsum nurnum , sed argenteum, in vulgus emisit Pellesinius , Peuples, Tom. III. Tab.Cxx I. n. 8. In
cujus tamen epigraphis hinc inde insculptis , partim M
335쪽
624 De Borgiano Hebr. Samaritico Num o Q
turae ratio in aliquot inscriptis metallis , aut lapidibus ejusmodi est, ut vix, ne quid dicam.
quantum detritis, partim integris, describendis Cl. viri diligentiam desidero . Atqui Borgianus num us ab antica caput prodit egregie galeatum cujusdam viri , virtute militari insignis,effigie sua num orum Fulv.Ursini, S intoni, Pellerinii, Dutensii typis ipsis omnino similis; ad
versam habet epigraphen nitidissimis exaratam litteris Phoeniciis , quas ad veterum monumentorum fidem si rite exigantur, legendas esse existimarem hoc modo TVarnabazo . retro caput tres alteras deprehendo
litteras , quarum intermedia O , seu 9 A in , plane integra , caeterae duae paullulum exesae quidem , vestigia tamen haud obscura relinquunt elementorum a Beth ,&-Resch . Legendum igitur esset τὰ PI Baar, id est, Exarsit , scilicet pro patria ille ipse VARNABAZo : de quo viro quid haberem dicere , equidem me latet . Hoc unum intelligo , eo nomine in epigraphe clare expresso , quemdam bellatorem sive Regem , sive Principem sive heroem ob res praeclare vel belli, vel domi ab se
gestas, in num o suisse salutatum . Postica Jovem repram sentat sedentem , dextra tenentem hastam : retro adest
epigraphe α mn , VI BAAL TARE, de qua satis ante dixi. Nunc vero quid illud quoque est,quod de aliis ejusce generis numis ad Ciliciam , praeunte Cl. Εc elio ,
reserendis , paullo superius pag. 62 o. animadverti λ Ac ne illud quidem alienum est de Cl. Dutensii in Phoeniciis numis explanandis industria rursum dicere . Nam ejusdem Ciliciae Campestris urbi ΜALLO, versus Pyramiostia, ut duos hujusmodi numos argenteos, at certe aliorsum spectantes, Vide supra pag. Iaa .seq. adjudicaret , id onus sibi incubuisse intelligo loc.cit. Dissert.II.
Tabul. I. n. 3. & 4. pag. I 23 - III. Eo autem argumento
illud demonstrandum suscipit, quod littera vi, seu Mem, quae utriusque numi adversae parti inscripta,
sub Iovis sedentis, deκtra Aquilam , botrum & spicam
336쪽
Phoenicum litteratura illustrando 6as
amplius , illud pati videatur; nisi ex aliis monumentis , quae jaceant in tenebris , at, novo fa-
ferentis, & sinistra hastam , sella legitur, non esse numericam , sed ad aliquam designandam urbem omnino pertinere . Recte sane . Mitto quod num i modulus atque fabrica ab Siciliae adscriptis numis toto caelo aberrare videatur . Quod vero χALLUM indicet haec littera'; id ipsum est, quod salso sibi sumit Dutensius . Quasi altera epigraphe aversae partis utriusque numi Leonem depascentem Taurum exhibentis , alicui demonstrandae urbi neutiquam inserviret. Qua in re CI. vir vehementer fallitur . Sed eadem epigraphe, scilicet Diu Maetaraeh , uti ipse idem minus recte legit, nulli, ait ille pag. I M.,designandae urbi nobis cognitae convenire potest. Id equidem fateor, si ea ratione expona tur inscriptio . At vero legendo το in Maracae, ad quam vocem illa solitaria littera Mem, de qua modo dixi, necessario alludit; omnis difficultas evanescet. Qua in ἐπιγραφῆς lectione sese statim offert urbs eiusdem nominis ΜΑΖΑCA,quemadmodum antiquitus , ut ab Strabone praesertim lib. xu. pag. 81 I. seq.al. 337. seq.& Flavio Iosepho, Antiquiti. Iud. lib. I. cap. v I. traditum ii teris est , primum appellataideinceps dicta 'Eυσέβεια, lange vero post CAESAREA Uocηta, quae Cappadociae Μντροπολεως dignitate gaudebat; at ita tamen ut antiquius ejus nomen oblivioni non prorsus daretur . Quod observatum a Cellario est, Notit. Orb. Antiq. lib. II. cap. VI H. β.CxIII., tum a Cl. Echhel, loc. cit. pari. I. Vol. II. pag. 187., ipsique Phoenicii mimi, sed iis eruditis viris aliisque omnino incogniti, planissime demonstrant. Immo vero hane nobilissimam Cappadociae Metropolim, Hieronymi aetate, ab ipsis indigenis ΜAZACAΜ suis. se appellatam animadvertit EZech. Spanhemius , Depra est. ct usu numismat. antiq. DisSe rt.VIII., quae conserenda pag. 473. seq. Neque vero secus hanc inseriptionis lectionem arin
337쪽
sa 6 De Boetiano Hebr. Samaritiea Numa d 'ente numine,aliquando fortasse prodituris quod quidem sperare licet aliqua lux ei adfulgeat .
bitror statuendam . At enim , exsi postrema epigraphesduo elementa non una eademque describantur serma, quae seripturae varietas ob duorum characterum ejusdem classis concursum, hae in litteratura haud raro accidit, non dissiliente ipso Dutensio a eorum tamen genaina vis ac potestas iisdem plane Phoeniciis comprobatur monumentis,quae paullo ante commemoravimus:
vid. de pag. 47r. Nihil ergo hisce in elementis oecurrit, quod ab- , vel a cam, finali Hebr. vera atque nativa
Quod autem Strabo in primis eamdem Cappado. eiae insignem quondam urbem, nomine loco is, ut habet ipsa epigraphe, appellarii ; quid mi rabile videatar λ Urbis nomen desinentia sua aliquantum asperum , Graecisque idcirco auribus minus gra tum , neglecto , vel supresso postremo eius element K ad linguae suae sonum strabonem transtulisse, quis non percipiat λ Quod, ut moris erat Graecorum , Saepe alias observavimus . Nihil enim vulgatius , quam unum idemque vocabulum in diversis dialectis cum aliqua varietate efferri . Nomina vero Orientalium & barbarorum Graece tradita, ab sua origine passim paullulum deflectere, iam adnotarunt eruditi viri, in primis Span- hemius, loc.supra et t. Dissert. II. pag. I 26. seq. & in addendis pag. 72O. At quid de altera dicemus in utriusque autonominum i parte adversa , obvia epigraphe x irin Sua Baiararet λ Εκ ea ego hoc unum colligerem , IOVIS Tarsensis cultum in Cappadocia Ciliciae Campestri finitima ,& potissimum apud Μ Zacenses obtinuisse . Restat ut declarem , quam epocham signent due numericae litterae purae putae Phoeniciae, utriusque adversae partis Μagacensi inscriptae numo , in quibus definiendis mirum quantum C i. Dutensius rem miscui h atque turbavit
338쪽
Phoenieam litteratura illustrando Q 6 a Quae sane monumenta nobis hactenus ignota, honis autem , ut rursum hoc dicendi genus usur-
Ioc. cit. Dissert. not. pag. I 26 I 28. Enim vero quae innum n. 3. habentur numerales notae, videlicet ' ν , seu an Tau , Nun, annum indicant 4 Ο., quo percursus num us suit, & quidem ab aera repetendum Seleucidarum . Quae numi nota in annum incurrens Christ. 1 39.,V.C.888.,adeo certa est, ut nullum Antiquariorum me unquam legisse memini, qui de potestate numerica
litterarum & Hebraeis & Phoenicibus & Chaldaeis & Sν-ris jam usque a primis aetatibus usu recepta , τὰ an in ratione temporum aliter supputandum excogitarit. Est ea de re doctissimorum virorum unanimis consensio . Et tamen CLDutensius idem ille est,qui aut novitatis si dici incitatus , aut quasi sui oblitus, secundam literam feci a Nun, pro τω R , seu ReIch, accipiens, malum lsed patiar; ex utraque nimirum Tau, Resia, eas dextrorsum legendo nobis exsculpat annum I 9. aerae Seleucidarum . Quae ratio annos eo computandi modo harum litterarum ope atque praesidio, & sane prorsus
insolita, quid tandem illud est , nisi hoc ipsum est plane ἀσυ Video equidem quae res Cl. virum in hune induxerit
errorem . Credidit ipse , se eumdem annorum efficere numerum posse, has computando suas Phoenicias liti ras more Graecorum . Scilicet Q n , uti ipse perpexam Iegit, quod tamen annum ocio. haud dubie exprimeret , nihil aliud inesse , jus Sententia , quam vim , aut Potestatem numericam Graecarum litterarum s de F, seu anni notam Io9. Qua praepostera atque insolemti , eaque inepta annos numerandi opinione ductus,
notam alteram num o n. q. revera ad Scriptam , nempe
, seu Resch , Μem, quae ad annum ab Seleucidaram aera repetendum nos ducit 2 o. , ante Christinatalem diem 73. , annum I O. , Graecis ργύ, innuere commentus ille idem est . Perinde ae si Phoenices alb
339쪽
618 o, De Boetiano Hebr. Samaritico Namopem, auspicantibus Diis, in manus hominum si an . quam emittantur; materiem utique habebimus
qua epocha, vel lapides , vel suos propriis eharaeteribus signantes numos , illorum numeralem valorem a4 litterarum exegissent Graecorum . Elementis quidem , sive graeeis litteris Seleucidarum aeram indicantibus .n mos eosdem suos puras puras Phoenietas alioquin prae se serentes επιγρ illos interdum obsignasse , perplura exstant exempla a Va illantio,Froelichio , Pellerinio aliisque producta ; nosque suo loco nonnulla protulimus . Verumtamen inaudita plane res est, Phoenices ipsos, etiam dum Graeco-Μacedonum parerent imperio , unis alphabeti eis Suis ad computandos annos utentes litteris , ab earum numerica potestate recessisse . Verbo , a communi cum primis veterum Hebraeorum numerandi consuetudine in litteris aIphab ti eis suis ad notas arithmeticas traducendis , Phoenices quoque numqdam declinarunt . Quamquam a Phoenicibus suas Graeci aecepissent litteras, ut vulgo recepta & plerisque eruditorum quam maxime probata ea sert opinio , ac saepe alias ostendimus ; ipsique Graeci in monadibus, decadibusque n murandis , una aut altera excepta , cum illis conveniunt ; in centenaris tamen & millenariis suputandis hos ab illis mirum quantum dissentire , aperta res est. Quod autem ad duo spectat ἐπισε Met, nempe Εαῆ,seu ς, vel Digamma aeolicum F, a duplicis T Gamma similitudine sic appellatum,quodque Senarium valet numerum,& το Κοππα , seu R , notam nonagesimam reserens . haec, inquam duo ἐπ εμα , quae Graeci posterioris aetatis ad designandos numeros 6. & 9 ., induxerunt,
in primitivo Cadmeo-Graeco Alphabeto exstitisse, &ab elementis Hebraeo Phoenicio-Samariticis g Hebr. u , & 2 , Hebr. p Soph , nata esse, sed eorum prisca forma ab Graecis dei neeps aliquantum immutata , alibi declaravi, videlicet nostrae Dia trib. de Bibliograph.
340쪽
Phoenicam litteratura illustrando fas multo uberiorem, ad hanc, in q- Operae tantum ac temporis doctissimi viri nostra praesertim me-
Antiquar. & S. critic..aliquot. capitibu1 seci. U. Pag. .lo2. Seq. aL 326. seq. Sed non est, quod iis i minoremur,quae doctissimi uiri, ibidem a nobis commemorati, quique de Graecorum notis numeralibus commentati sunt, bene demonstrarunt. Quibus adde Eduard. Corsinum in notas Gra eornm ab se collectas ct illustratas Protegomen. q. m.
pag. m. XXII. Seqq. T Ioseph. Echhel, Doctrin. num. v ter. pari. I. VOl. Iv. cap. XX. Seet. m. pag. 38 I. seqq.
Cujus quidem docti Antiquarii de iisdem episemis sententiam ita comparatam intelligo , ut nostram de integro Phoenicio-Cadmeo alphabeto Vide supra pag. 49. seqq. in Graeciam antiquitus inlato , haud parum firmare videatur .
Haec porro de notis numericis dc Phoenicum dc Graecorum eo propterea attigi , ut quantum a vero abhorreat Cl. Dutensii nova ac plane insolita pinio , Phoenicias litteras, quibus duo inseribuntur , quos expendimus, nrimi, ad potestatem numeralem reducentis notarum Graecarum , appareret. Quae cum i ita sint, tota utri usque numi temporum , quibus per CuSSOS eos ponit,corruat necesse est a Cl.viro excogitata Pag. I 27. Seq. chron Ologica ratio . Nam uno arbitratu suo retrahit in annos IO9. dc I4 O. ab Seleucidarum aera Computandos , quae essent in annos 24o. dc 4 O. indubitate rejicienda . Ac quod porro de iisdem dixi num is MAZACAB, mea quidem sententia , adiudicandis, item dicendum existimarim de aliis id genus ad hanc Cappadociae urbem referendis ab Cl. Echhelio, Numor.