장음표시 사용
301쪽
sso γ De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qtuimus, revera eXcelluisset; haud sane video, quid nobis, post tantam ab hoc aut illo Antiqua-
in Sicilia Carthaginiensi num um percussum fuisse,quare rursus defendam , ex ipsa littera 9 , seu a praepositisa , ut paullo ante ajebam , colligendum arbitror.
Haec autem sic interpretanda mihi videtur, ut sensus
ejus sit: Σ Pro Carthagine , vel in Carthaginis gratiam ἔnimirum huic Matri urbi, seu Metropoli, pro imperii
sui dignitate obsequendi ergo , inscriptum num um dicerem . Verumtamen a Siculo-Carthaginiensibus haud dubie , multo autem verisimilius , ne dicam certius , ab ipsa Panormo , Siciliae Punicae urbe domina, perincussum suisse num uin , Sicuti superius posui, plura sunt quae sane essiciant. Nam quod illius potissimum aetatis , qua Carthaginienses sui iuris essent, mimi Φοι, κως descripti ad ipsam Carthaginem proprie spectantes nobis supersint, & quidem tanti artificii, tantaeque elegantiae , ut nihil magis ; vix assirmare , defendere autem ne vix quidem auderem , sicuti de ejus generis numis pag. 324. & 323. ipse adnotabam . Adde
pag. I 36. Quod utique de aliis Phoenici Punicis numis dicendum mihi videtur , de iis quoque tam an epigraphis, quam una tantum littera,sive 'γt,sive m inscriptis ,
di capite equino ex una parte , & ex altera, arbore pabma insignitis , quorum non nullos ad manus habui, &Antiquarii multi, ut Par uta , ut Gessneriis, ut Rasche& alii mentionem faciunt . Quos numos in Sicilia P nica cusos fuisse , nil serme video ab doctis traditum hominibus, quod huic sententiae prorsus adverSetur . Quod autem Panormum cumprimis, coloniis Carthaginiensium ab antiquissimis frequentatam temporibus , in numis suis etiam minoris elegantiae, atque rudioris Caelaturae , typos & symbola usurpasse , quae Cartha ginis essent propria, nemini mirum videbitur, quem
haud lateat illa coloniarum mos communis, quibus ni
302쪽
Phoenteum litteratura illustrando Q syrrio adhibitam industriam, tantumque praesidium ad Phoeniciam penitius introspiciendam littera.
hil esset sanctius, quam patriae maioris uti symbolis . Iam de Carthaginiensi επιγραφὰ satis multa disputavi. De duobus vero alteris in ejasdem Diarii Eruditorum Paris. I 763. Tabul. n. 8. & IO. ab Barthelemyo productis numis , & pag. 2I 29. ibidem expositis, iisque Dira, Le Bosius , i. e. BOCCHI Regis nomine signam
iis , cum hanc lectionem, repugnantibus licet, sed iniuria , S.intono Pelle rinio ac Dutensio,ne minimum quidem revocari in controversiam posse,superius pata. scilicet Sa - ῖ 2. 334 338. explicate ostensum a me sit; actum equidem agerem , si rursum illam defendere conarer. Sed quid Cl. Barthelemyus in caeteris, quos sibi assumpsit ad enucleandos, Phoenicio-Punicis numis studii collocarit atque operae, perbreviter absolvamus .
Ad illam igitur, cujus passim mentionem iam fecimuS.Cl. oliverio Gallice, inscriptam Epistolam nos ut aliquantum denuo accedamus, instituti poscit ae exigit
Et quoniam illas sive numis,sive lapidibus Φοινmtως inscriptas ἐπιγραφας, quas Tabulis quinque huius suae Epistolae Cl. Barthelemyus complexus est, serme Singulas attigimus, Pagg. 93. II 6 II 8. Ia I. I 23 - 123. I 6 Is 3. III. I 64. Seq. I98. SOχ. I 4. 32 I. 29.Seq sin una idcirco a nobis hucusque non animadversa snos continere satis erit. Hanc vero ex Tabula v. n. 9.
argenteo numo parvi moduli, is ipse protulit post Pebierinium , Reeueil de Medailles . . . Peuples, Tom. III.
Tabul.CXXI. n. I9. Pag. III. Supplement IV. Tab. III. n. 14. Hic porro numus ab antica , caput muliebre o Versum , expansis capillis, monili baccato Ornatum ,
prodit; ab postica, Pagurum sistit, sive Cancrum marinum, & in imo exergo epigra: hen Phoenicio-Punicam, nempe Σ 'e seu Anon , Mathera . Ad quam quidem lectionem etsi nos quasi manu duxerit Barth
303쪽
3M De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Qturam paratum , atque oblatum , eSSet reliqui, quod ab ea animo probe comprehendenda nos
lemyus ipse ; in doctissimo tamen viro illud non probo quod tertia inscriptionis littera ' , sit ne I Daleth , an
Resch in quaestionum vocet. Nam το ' Si pro I accipiamus , quonam demum pacto ex ipsa μιγραφῆ vel Madaurensis oppidi, Apuleii Philosophi natalibus cel brati , & ad Numidiam certo spectantis , vel Materensis , de quo unus Plinius mentionem iacit , Ηist. Nat.
na serme mediterranea, sed , ut mihi videtur, haud procul ab maritimis oris ponendi , quemadmodum , inquam , hanc Cl. viri Iectionem ad alterutram pertianentem Asricae civitatem , unquam colligemus Neutram profecto obtinebimus . Quia vero ejusdem litterae R , Seu i , Palaeographica satis explorate cognita ratio est ἔ nihil erat cauSsae , cur in genuina ejus constituenda potestate Barthelemyus dubio fluctuaret animo . Secunda quoque inscriptionis littera , cum ad του Daleth, vim ac potestatem trahi nullatenus possit neque sit , quod de vero ejus valore dubitare liceat , ut modo declarabo - του MATHERA , sive MATERA , lectionem teneamuS, oportet . Quam Matheram , eam
dein atque MATER ENSE Plinii oppidum , illamque a Materianensi civitate in Byzacena provincia , Episcopali olim insignita sede , sicuti in notitia habetur Africae Ecclesiasticae , & a Victore Vitensu lib. I v. De Pe secutione Africana Oc. pag.mihi 63. , proditum memo
riae est,non esse distinguendam,facile opina re quamquam Carolus a Sancto Paulo , Holstentus , Harduinus , doctique alii viri nihil ea de re statuerint. Quod igitur MATHERAE iure ac merito adscribendus num us sit , ex ipsius inscriptionis secunda potissimum littera , nempe u , arbitror colligendam , plane ad veritatem . Haec enim littera ad Hebraeum sontem Prorsus revocanda , ecquam sorma sua exhibere aliam ,
304쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q 393 amplius detineret. At longe aliter est. Adeo pe fectam hujus scientiae laudem adipisci maximi
potest,nisi ipsum mel characterum Hebraicum v Teth, licet inverso, seu a dextera ad laevam ordine scriptam Idque tam manifeste patet, ut qua praeconcepta opinione Cl. Pelle rinius hanc litteram ad plane diversam transferre classem sibi somniarit , non equidem intelligitur. Atque is ille est in Barthelemyi lectionem ita male animatus , ut nihil non movear, Supplement Impag. 97 99., quo hanc secundam litteram ipsius e Schin , vel Sin, vicibus fungi, propugnandum sumat . magni enim argumenti numero ducit esse, quod illud elementum, Hebraeorum N FERME per omnia sit s mile, ae iune forme, ait ille, PREIQUE toute semblabie. Quasi in Phoenicio-Punicarum litterarum dignoscenda, atque constituenda potestate , dc earum ductus & fi Nus & apicum , quibus ad invicem distinguuntur, habenda nulla esset ratio . Quasi quoque illa lineola modo recta , parumperque inclinata modo, eaque interin media , qua το π Schin, sive Sin , Hebraicum describitur , ipsamque litteram Teth , formam suam in επιγραφη inversam tantum induentem, ab altera vero apertissime discernit, ad hanc litteraturam animo bene comprehendendam nihil conserret, nulliusque momenti Esset ac ponderis . Quo animadverso , hujusmodi litterarum rite eruendarum caussa , το FER ΜΕ Cl. Pellerinii illud ipsum est, quod per quasn levissima, ne dicam inepta sit eius conjectura , palam efficiat. Frustra igitur Pelle rinius contra nititur, cum Barthelemyo in utraque littera apprime distinguenda diligentissimo , dicam , dc sane quam immerito impingit, eius vero lectionem si e reprehendit, ut alteram nobis obtrudendam veniat, nempe N etu Maschara . Quo
quidem nomine Carthaginienses illam Siciliae urbem olim designasse ipse comminiscitur, quam Graeci de Latini scriptores τὰ Z in locum σου Schin, vel Sru Pho
305쪽
394 γ De Borgiano Hebri Samaritico Numo est operis, ut non dicam, summi laboris. Quod incommodum unde manarit,iam Satis declaravi.
nicio-Punici sussicientes , MAZARAΜ appellarint. Εjus ergo sententia num us , de quo agimus , Mazarae Sicu-Iae esset omnino addicendus,adjudicandusque . At v ro , si hac epigraphe Mazaram significari Poeni voluissent, quare eamdem Siciliae civitatem n ου M tata Maachara potius, quam του In Maetara appellatione inindicassent, equidem non video quibus profecto littera φ Zain, notissima erat, uti ex numis Phoeniciis Mazacensibus , atque egregio Borgiano numismate, Iovi Tarsensi inscripto, de quibus paullo post disseram , abunde demonstratur. Sed enim, ut huic suae singulari lectioni Cl. Pellerinius suffragetur, ad celerem,atque mnito breviorem veteribus Carthaginiensibus usu receptum , litteras suas uno solo ducta describendi modum nos provocat. Qua in re multa turbat; eaque ita turbat, ut nihilosecius rem sine ullo discrimine expedire credat; perinde ac si nullo illius lineolae intermediae habito respectu , quae litterae Schin,sormam genuinam ουσιαδως essentialiter , constituit, Poeni ipsi eam ipsam delineassent,quae sua consormatione ad του u Teth , figuram in accedere videretur. Quae de litteris Phoenicum disputandi ratio si unquam valeat, nihil sane erit in eorum Alphabeto , quod ad libitum pervetere non possimus . Quid autem abhorreat, nisi hoc non abhorreat a nativa litterae ita Schi indole, atque configuratione λ Νam si eiusdem litterae , lineolae suae intermediae Ope ac subsidio , ab ctaractere u Teth, distinguendae modum sustulerimus; eadem methodo , sed uno arbitratu nostro , omnem rei litterariae pervertemus Phoenicio-
Igitur , quam principio posuimus μιγροι ne Iectionem, ipsam teneamus . Haec enim cum una sola admittenda sit, quippe quae litterarum, quibus inscribi-
306쪽
Θ Phoenicum litteratura iliastrando Q sysAtque hoc quidem quamquam ejusmodi est, facile ut intelligatur quid in eo perficiendo strutur, rationi aptissime aecommodetur ὴ concidat, rua que landitus , necesse est, alterius numi , quem Peulerinius protulit , Reeueii de Mid. de 'UI. Tabul.Cxvr. n. I 8. - Additions auae Re eiti des Medailles, pag. 38. seq. ab se prolata expositio . Nam hunc Dumum,Phoenicio-Punicam inscriptionem duabus primis signatam litteris v,item inverso exaratis , exhibentem si Peli rinii ectypo fides adjungenda est aliorsum prorsus atque ad τὰ Sousatet, seu Tunicensem SoUSAΜ Asricanam, ut ille idem contendit , spectare pro certo habendum existimo . De tertia quoque P eiusdem ἐπιγραφῆ c littera quanto in errore versetur Pellerinius, supra est sese demonstratum , cum numi Boccho Regi inscriptimentionem faceremus .
Neque audiendus Pellerinius est,quicquid de altera littera C , licet in contrarium versa, sed , meo iudicio , Armana τῆ o Teth , manifestissime aemulante , atque ab ea neutiquam distinguenda , ille ipse etiam scripserit, Letires Oc., Epist. I. Tabul. II. n. 4 I. 42. pag. g 8.& 39. Quum vero haec de eodem Punico charactere a nobis hactenus disputata , ita se se habeant οῦ nihil ergo esse censeo, quod repugnet, quo minus Naterensi Plinii oppido alteros duos adiudicemus numos a Pellertinnio , locis cit. productos , Τabul. videlicet CXXI. n. ΣΟ.-, Suvlim. IV. Tab. HI. n. IS. Sunt autem numi typo ex utraque parte ab duobus aliis n. I 6. & 2o.superius indicatis,plane diversi. Horum antica caput quidem item obversum, sed virile ostentat, facie plena ac rotunda, di lingua per os exserta . In postica conspicitur palma frugi sera, cum ἐπιγραφη, nempe N ud Mathera . Hoc uno tamen diserimine utraque sese offert inscriptio , quod tertia littera Resch , modo ad sormam γου η μguram, Seu του R inversi, quam Proxime accedat, quem admodum supra est adnotatum pag. 448- 4so. & ψ34-
307쪽
196 De Boetiano Hebr. Samaritico Numo sidio desiderandum adhuc nobis sit; non is tamen
ego sum, quin iisdem illis Antiquariis plurimum
Atque iis de hoc Matherensi, sive Materensi nimio expositis , ad cujus ἐπιγρ intelligentiam nobis iter veluti stravit Barthelemyus ipse, de quo viro clarissimo eiusque in has litteras egregiis meritis , hactenus satis
diximus ; ut propositum teneamus nostrum , Amplissime Cardinalis STEPHANE BORGIA , ipsum illum eruditum Joseph. Pellerinius rursum adeund us nobis est, ut ex ejus in Φοινη itiae inscriptis explanandis numis industria , qui demum percipi fructus possit, magis magisque intelligamus . Sed , ut occasio data est, quum superioribus adnotationum paginis 42 . 4 8. 44 a. seq. 449 - 43 3. 47 - 476.479. 81.486.488 - 49O. SII. Seq. Sal. 23. seq.327 - II. 3ῖ 336. 38.3 I. 378 'I8O. 383. Seq.ς 9 I. I9ῖ- 3 93 quum, inquam, iis in locis de id genus aliquot
ab se more suo explanatis Phoeniciis monumentis quid nobis videretur, satis aperte , animo certe soluto ac libero declaraverimus restat, ut quibus se di ingenii & doctrinae, atque industriae praesidiis in aliis paucis enodandis numis Cl. vir munierit, nos angustioribus tamen Ue- Iuti finibus coarctantes, brevissime expendamu S . Perplura sane egregiis in suis veterum num Orum Συλλ ογαῖς decem in to. , ut aiunt, comprehensis Voluminibus Gallico sermone conscriptis, iamque a nobis accurate superius indicatis , Cl. Petierinius in lucem edidit, quae ad nostrum argumentum apprime iaciant . Utinam tamen semper ea diligeotia atque cura,ut propter tot epigrammatum Phoenicio-Poenorum fidem iure merito celebrari quirenti Quae tamen singula quanto ad ipsos Phoeniciae litteraturae dignoseendos fontes adjumento Sint, unus nemo non percipit . Haec autem iis iuvandis atque ornandis literis,quo tota haec noStra colis
limat disputatio , si nihil conferre dicerem posse; inreprehensionem haud immerito incurrerem doctorum Disiti eo by Corale
308쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 397 tribuam . Habeo autem, cui plusquam iis ipsis debeam, neminem . Et sane horum multa in has
virorum . Immo vero contra , tam ab hac temeritatis reprehensione abesSe me, certo scio , uti qui nostra
haec legent, qualiacumque sunt, ab ea me invidia perfacile sint liberaturi . Attamen,quanto ille majorem nobis horum monumentorum copiam fecit, tanto eamdem plenius illustrasset litteraturam ; si conjecturis sobrius indulgens suis , uni Phoeniciae dialectus proprietati animum studiosius intendisset. Quod caput quoque est; si in ejus generis enucleandis επι γ - , ad Phoenicio-Punicae Palaeographiae rationem animo comprehendendam, maiorem Operam contulisset , atque studium . Qua diligentius explorata , eaque bene percepta, nil ad rem suam aptius secisset, atque accommodatius . Iis autem vel prorsus neglectis, vel non satis consideratis rebus, non est qaod miremur , Cl. Pelle rinium maioribus intentum argumentis, id genus litterarum interdum veluti alia agentem , tractasse ; perplura idcirco in iis tu
basse , atque involvisse . Quamquam de iisdem litteris multa suis in Syllogis ab se animadversa intelligo , quae antiquam hanc eruditionem & illustrent & iuvent. Doctissimum equidem Barthelemyum in hoc genere litterarum tantum abest, ut omni exsolverim errore ut contra, quae ab se minus recte disputata , quantum ego existimare possum , ea de re sunt, palam reprobanda censuerim . Nemo tamen in iis etiam suis de
hujus aut illius Phoenicio-Punici elementi genuina pote state dubiis sententiis, plus opis ad praeclaram hanc,licet dissicillimam , assequendam litt)raturam contulit: nemo in ea plura dilucidavit, quam Barthelemyus ipse. Neque illud me movet, quod tam saepe ei adversari , tam raro adsentiri Pellerinius videatur ; uti ex iis intelligitur, quae ille idem S alii in ipsum Barthelemyum animadvertenda putarunt, Supplement IV. pag. 6O -
309쪽
198 γ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo Hilitteras exstant praeclara merita . De aperiundis namque ejusdem litteraturae sontibus magnope-7o. 73-- IOZ. Quo autem iure, quave iniuria is ipse, vel illi secerint, suis ego locis ostendi. Neque omittenda quae eadem de re haud immerito, at paucis observarunt CIL auctores Diarii Eruditorum Paris. , seu Iournal des Scavans , mens. Maii 27 68. edit. in ramo pag. Io IS. Io S. Id se forsitan commodi conSecuturam loc. cit. speravit Cl. Pelle rinius, ut Barthelemyum hoc in genere scientiae , sive Suo , sive aliorum nomine, passim castigando , meliora, atque certiora nobis daret. Quam vellem equidem , res ex sententia ei semper cessisset i At enim haud semel aliter accidit ; atque ita , ut novis ipse servire commentis videretur . In iis namque, quae cum hac litteratura conjunctissima sunt, atque eius adeo propria , ut illa ipsa non sine discriminea vero tramite deviandi relinquamus , quaeque Barthelemyus bene enarra rar, si ejus vestigiis semper institisset Pelle rinius; certe,meo quidem animo , ab hoc & illo , in quem ego ipse, ut instituta poscebat ratio, Saepius animadverti, non uno Sese eripuisset errore. Is ille , inquam, qui de Barthelemyi ad eas promovendas, atrique ornandas litteras egregii S conatibus ut ingenue ,
ita vere scripserat, Recueit de Melailles de Peuples . To in. m. pag. 233. -Supplemeui GL pag. 33. , & alibi. Ae ego quidem Cl. ipsi viro iniquus essem , si vel
tacerem , vel ignorari Sinerem quae Scire praeclarum est: Midelicet in suis Phoenicio-Punicis exponendis epigrammatis, aliter atque Barthelemyus fecit, nihil nisi placate, nihil nisi modeste, atque moderate cum adis versario suo, a quo vel maxime saepe dissentiret, perpetuo egit. Qui sane disputandi modus in Cl. Pellerinio
ad permaturam senectutem anno II 82. vita functo, praestantem virum , etiam me tacente , magnopere
Quod autem sibi monumentorum haud pauca erb
310쪽
γ Phoenicum litteratura illustrando Q 399re solliciti, etsi quod in iis investigarent , non semper assecuti sint; haud pauca tamen, quae in
grammata, quae, i isF ipse ille vulgasset, adhuc delitescerent, quaeque non erant aperta, non satis suit explicare non equidem eum reprehendo . Hujus generis sunt quae exhibentur, Rois, Tom. I. Avau propios. Pag. I. in musties, TOm. UI. Tabul. XC. n. I. Pag. PO. 32. IT 2. Quos num Os numeralibuΙ ead. Tab. signa tos notis, ad Aradum spectare, erudite observat Cl. Pelle rinius in ta CXIX. n. I - 24. Pag. IῖT I4 I. u Cxx.
n. a. & 3. 12 - I . pag. I 43. seqq. T CXX l. n. 13 - 1 T. ΣΙ - 27. pag. ISO. Seq. π CXXII. n. I IE. pag. I S. SePAge vero, quemadmodum unum aut alterum e rum num um , quorum nullam , vel serme nullam mentionem hactenus secimus , Cl. Pellerinius explicare aggressus sit, brevibus declaremus. Percurramus ergo eorum aliquos. Peuples, TOm. III. Tab. Cxx. n. a. & 3. ab se vulgatos nam mos . Principio enim Cl.Pelleriniam in eam quam maxime adductum pag. I 4 S. Sententiam video , ut utriusque numi Punico-Numidicam
ab illa , de cujus lectione iam disserui pag. 3i8
321.,quaeque in Regis Iubae Senioris numo expressa habetur , nihil prorsus discrepare existimarit. Quae tamen viri opinatio quam salsa sit, ut demonstretur , utrumque describamus num um Oportet, quem sorte sortunaeκ Cl. viri Alexandri Recuperii scriniis ad manus habui. Atqui horum alter in adgerba parte, Iovis Ammonia capite insignitur & in aversa Elephantem gradientem exhibet ad cujus verticem epigramma comparet Punico-
Numidicum , quod non aliis, atque hisce Hebraicis litteris, nempe PIPPI Tuscubaas, vel si mavis, & ut magis placet, τύ v Aaiu , ad-Hhiriq , seu vocalis fisonum pronunciato Tuscabeis , vel Taseubis , bene ex poni posse . mihi videre videor . Quid autem illud sit το Oa ian Tuscabis, n. 3. quoque numo, iisdem Plane elementis inscriptum , mox dicam . Qui quidem n