장음표시 사용
311쪽
6cio De Borgiano Hebr. Samaritico Numo Q plena ante jacebant obScuritat vel minus perSpecta erant atque explorata, e tenebris in lucem eramus alter in antica vultum repraesentat virgineum , Capite exuviis tecto Elephantinis; in postica autem Leonem item gradientem pandit, eamdemque νduabus sistit comprehensam lineolis . Quas secundi versus litteras numerales esse , annumque , quo editus nu-mus fuerit, indicare, nihil est quod habere aliquam dubitationem possit. In quibus tamen expediendis liti ris, quas ut explicarent, sed frustra , eruditi viri nihil
inexpertum reliquerunt, aquam sane mihi haerere, ultro fateor. At enim cavendum mihi semper existimavi ab iis declarandis esse elementis hujusmodi notas numericas eXPrimentibus , quarum vera significatio, quidquid de iisdem Cl. Sinintonus statuerit, haud satis explorate perspecta sit; neque committendum , ut quod in re tam obscura , atque impedita versatur, unis coniecturis mVolvere unquam aggrediar . Quare ad priorem redeo triusque numi επιγραφὰν,cuius interpretatio tantam Antiquariis crucem fixit, ut ab eorum nemine bene explicatam hactenus videam . Hanc autem, quemadmodum S habet, arbitror exponendam hisce Hebraicis litteris , scilicet Σ-. Enimvero si ad earumdem litterarum, de quarum genuina potestate ex aliis Numidico- Punicis monumentis jam nobis satis constat, rationem ipsa μι- γραφη recte exigatur ; nihil aliud , mea Sensentia , aut .
Permultum ego salior, quicquam dicit, nisi illud Africanum in Zeugitana mediterranea oppidum , cuius m minit Ptolemaeus , Geograph. lib. I v. cap. ΠΙ. pag. mihi II 2. Hancque Του ρουβις nomine appellat , & ad Longitud. graL 33. 3 o. Latitudin. Vero 28. IO. ponit . De quo seubis oppido , uti Latini eam vocant, vide sis Celi rium , Notit. Orb. antiq. lib. IV. cap. IV. β. LXII 3. Pag.
89 Ia Atque de altero num On. 3. , Cuius anticae caput
Blephantinum dixi, non est quod moneam , id genus
312쪽
Phoenicum litteratura illustrando Q 6oxcitantes, vel novo collustrantes lumine;haud ince tum iter ad laudabilia haec studia nobis pararunt.
capitis erectam modo proboseidem , modo curUam in mimis pro casside ferentis , Africae symbolum exhibere, quod Antiquariorum doetissimi bene observarunt, ct cumprimis Gisberi. Cuperus , De Elephantis in nu--s,exercit. u. cap. Hr. Nov. Thesaur. Antiquiti. Roman. Alberi. Henr. de Sallen gre , Tom. m. col. I 2O. seqq.
Qui quidem Cl. Cuperus de hoc & altero , quem recensui , num o nihil plane habet. Interim hoc unum dicam , quod si id mihi assumo, videor id meo iure quodammodo vindicare : nimirum ex illa salsa Pellerinii opinione , tam Iubae Senioris nu-mo , tabul. ead. n. I. producto , quam duobus Sequentibus Numidico unicas inscriptas litteras ne minimum quidem, uti ipse minus recte contendit, discrepare quicquid de hisee numis scripsit doctus Anti : uarius, illud omne ab eorum μιγραφαῖς non solum alienum est, sed ' iis prorsus absonum. Quod ex uno tantum iisdem in numis expresso illo ipso elemento , nempe a , Seun Samech, evidentissime liquet, sed a Pellerinio modo ut 3 Iod, modo ut nade, et vel ut di Sehin & Sin, perperam lecta . Adeo ad hujus litterae definiendam potestatem ipse instabilis suit, uti pag. 32 I. adnotavi . Eo ta men , quamquam inani argumento & litteris illis in iis.
dem,quos commemorabamus, num is unum eumdemque,
quemadmodum sibi videbatur , habitum induentibus, Pellerinius fretus , id sibi licuisse putavit, hos & alios
quoque num os , Huples, Tom. III. Τab. CXX. n. I 2. II. T cxx I. n. IS. I 6., in Μ auritaniae urbe regia, die ta JOL,
postea vero a Juba filio in Augusti honorem CAEs AREAE nomine appellata , percussos fuisse . Quod commentum rursus & iterum defendendum sibi sumit loc. cit.
Atqui id ego aliter longe judico esse, nihilqlie
313쪽
6oa p, De Borgiano Hebr. Samaritico Numo
Id ergo beneficii ab eorumdem Antiquariorum conatibus, quicumque eorum lapsus tandem sum
tale essici ex iis posse censeo , quas prae se serunt & ipsius Iubae Senioris num us, de quo superius sat copiose diri, di alii duo TUsCunts oppido adcensendi. At vero quid praeterea caeteroruin numorum Se cum importet , quod Cl. viri Pellerinii conie-eturae de iisdem urbi IoL adiudicandae, praesidio sit, haud equidem intelligo . In utroque autem praesertim nurno , Tab. xx r. n. 13. & I6. ex parte aversa, id unum
lego , videlicet i OaΥ , sive aucia Nisua ag, ultimo elemento lecto uti i Ghimel, quemadmodum in Tabraeensibus illud habuimus numis , de quibus pag. Io.Quae vox, quocumque demam efferatur sono, quid aliud esse potest, nisi Africae proprie dictae civitas ipsa illa ab Ptolemaeo , Geograph. lib. V. cap. II. Niσhuae nuncupata , quam in Carthaginiensi sinu ponendam Cellarius obser at, Notit. Orb. antiq. lib. I . cap. IU .xLIX. pag. 883. Neque obstat, quod in utriusque numi Phoenicio-Punici ἐπιγραφῆ legatur NIsUAAG loco τό NI- , ut scribit Ptolemaeus . Quotus enim quisque doctorum hominum est, qui nesciat, hoc in more positam suisse , atque instituto scriptorum Graecorum , ut peregrina dc barbara populorum , urbium , montium ac fluminum nomina paullo aliter efferrent,quam ab iisdem describerentur gentibus, eaque ad Graecam sormam emollirent. Quod praeeunte Iosepho Antiquit t. Iud. lib. . cap.v. & vi., a Bocharto in Phaleg. lib. D. cap. X κ. pag. 323. iam observatum video . uua propter ab τω a a Nisua ag, postremo reiecto elemento, quid mirum , Ptolemaeum ipsum Nisουα scripsisse , atque SuOrum exemplo,civitatis Africanae appellationem ad Graecae linguae sonu in aptius accommodasse . Nam si in
numis TARRACAE iure tributis , de quibus paullo ante dictum est, modo i man Tabraga fiet. modo sine u Aa in, inran Tabragaet inscriptis, tui habemur apud Pelleri-
314쪽
Phoenirem litteratura illustrando 6orrint , consequuti certo sumus, ut ad hoc doctrinae genus multo minori,quam antea negotio pe
niuai, Peuples ΤOm. III. Tabul.CXX. n. 9. I . et II., Ptolomaeus de hac Africana civitate sermonem instituens , ejus nomen ad linguae Suae trahens modum,
eam vocavit quidni igitur in sua Ni κα nobis commemoranda a NISUΑm neutiquam distinguenda , seriptorem Pelusiensem Aegyptium item fecisse dicemus λ Mitto quae de Rarhath , superius disputata a me sunt. Quam appellationem Carthagini eonvenire, hancque Καρχηδονος nomine Graeco designasse, ibidem demonstravi pag. 388. Sexcenta in promta haberem exempla,quibus ostendi posset, Graecos scriptores in proserendis , vel describendis urbium , montium , fluminum dc locorum nominibus , ea ita emolliisse, ut paucis immutatis in suam linguam detorquenda curarent . Sed quid ego ea de re pluribus disputo , quae eruditis explorate Sat cognita, longiore oratione non egeat λ Id enim jam alias animadverti.
Quam vero σο ΝISUAAG eamdem pietne Africanam civitatem indicare demonstret, atque Ptolemaei N κἀν ; ergo Plinii , Hist. Nat. , lib. v. cap. IV. pag. 246. ipsa ΜΠUA Uel alia omnino dicenda est, vel ex Historiae Natural .scriptore Ptolemaei non esse emendendam lectionem , ponamus oportet; contra quam &Ηarduinus apud eumd. Plinium not. Ιχ., & Cellarius uti supra, loe. cit. existimarunt. Νam επιγραφοῦς lectio tum clara est, tamque manifesta , ut nihil esse videatur,
quod de Ptolemaei fide, atque diligentia in Ni ουα scribendo quicquam dubitemus . Sed eius generis ni mos hanc ipsam inscriptionem eκprimentes & in tuo , STEPHANE BORE A Cardinalis ,
exstantes Μuseo , taetri non praetermittamus . Horum duos Tabul. numor. m ente. Punico m. n. I 4. & IS. producendos duxi. Qui n. 34. exhibetur , & sane egregiae eonservationis , ab adversa parte caput turritum muli
315쪽
6o Θ De Borgiano Hebr. Samaritico Num otractandum, accedere queamus. Hoc autem adito patefacto, quam multa, Sed ipSorum monumento-bre , cum eadem ipsa Punica inscriptione . & ab aversa tripodem palam facit, ad quem hinc arcas , illinc
pharetra alligantur . In antica n. I S. Borgiani hujus nu- mi , at multo minoris integritatis , Iunonis conspicitur protome pone , arista ante , pavo . In postica Palladis evigiem , ad pectus usque sua munitae aegide,capite autem ornatae galeato , deprehendo . Utrumque mImum locis indicatis edidit Pelle rinius , ut & alterum quoque aereum , ac bilinguem,' tapleae, Tab. CXXI. n. IS. Tiberio Augusto dicatum Caesari , ante cujus caput Aquila expansis alis , rostro laurum tenens, & retro laurus visitur . Aversae partis num tis Apollinis caput, laureatum &Lyram,& eamdem τό prodit Quem quidem num uin plane similem ex Cl. viri Alexandri Reeu perii thecis haud semel tractavi manibus . Quem vero sed sine επιγραφης expositione vulgavit Cl. Perezius -Bayerius, De la tengua de los Fenices, Tabul. n. .pag. 367.,aPelleriano tantum in eo differt,quod numiantiqua neque Aquilam cum lauro, neque ipsam laurum a tergo capitis reserat. Atque ut iis, quae de Cl. Pelle rinio ab scientiae Numisinaticae studiosis numquam sine laude nominando, mihi dicenda supersunt, modum faciam ; in duobus alteris ab se publicatis, quos eκ posuit, num is continebo
me . Eorum unus, qui recenSetur Sunte neut IV. pag. I. Mulieris capite turrito ex adversa insignitur ; ex alia parte proram navis, subtus vero numericas litteras ;& superne, epigraphen habet tribus constantem elementis TH, seu a NO Mag; quas MAGGLDo , alias ME, GroDo, Galileae oppidum, Pellerinius interpretatur. Quamquam ad quodcumque aliud oppidum, uti MAGOGin Syria, MAGYDos in Pamphylia , ΜΑGAmos Ciliciae , squae oppida a Phoenicibus olim frequentata opinor easdem initiales litte ras urbis nomen designanteS,trans
316쪽
Phoenteum litteratura illustrando fios rum ope atque usu , his Sese in litteris offerunt, quae studio atque labore aSSi duo, ornari, in γserri absolute, μιγραφM explanatio potest Pelle rinii tamen interpretationi satis verisimili conjectura nixae , ne de iisdem tribus litteris conjecturam ego quoque s ciens , nimio contra ipsum disputandi studio abripi videar, nollem contradicere .
Ad alterum Phoenicium num um , Supplement III.
Tab. IV. ii. I. a Pelle rinio productum quod attinet, an vetustissimae Bruttiorum in extremo Italiae angulo sedem habentium, urbi, quam nomine aq99 BIRTH, ut fert inscriptio , primitus appellatam , Graecorum vero lingua in eam induci ,Bρωτος dictam volunt, addicendus ille idem sit; ex eaque hanc urbem indicari,& Bret-tiam , sive Bruttiam gentem Phoenicum colonos fuisse, emci possit : illud totum , meo iudicio , ejusmodi est, ut quonam pacto bene firmetur non facile videam . Νihilominus rem ipsam ne in dubio quidem Pellerinius p nit pag. 9I- 9 . Quod quoque Cl. Francisc. Neu manno maxime probatur, Popul. O Reg. num. Peter. inerit.
Part. I. Tab. I. n. I 3. pag. 27 PO. pari. N. Tab. IV. n. 8.
Pag. II 7. Cujus sane numi inScriptionem quam vellem vidisse CL Sy nach. Maetochius i Cum enim quidquid Brettii, sive Bruttii fuit nominis , ab ea urbe BRETTOsrepetendum censeret ut homo erat in urbium & regionum etymis exspicandis. & originibus ex Oriente a cessendis per quam exercitatus,in iisque magna eruditi ne eruendis multum industrius ς non equidem dubito, quin & ipsi Phoeniciae επιγραφη haud parum adspersisset luminis: atque ex illa ipsa , & majora , eaque reconditae doctrinae, de Bruttiae gentis origine ab orientalibus, eius sententia , , plagis repetenda , more Suo nobis tradidisset. Qui Cl. vir ea de re conserendus , in δε- hul. Heracleens. Commentar. Collectan. X. pag. 346348. 3 , Spicit . Biblic. Tom. I. pag.236- 1 8.
Atque haec de Pboeniciis Bruttiorum Originibus
317쪽
gis magisque illustrari, tam felicioribus auspiciis possinit Si quis autem unquam futurus esset,qui
utcumque habeant SeSe , easdem tamen ex numi μι- γραφη eliei revera, uti modo aiebam , eique τὰ BRET- Tos bene aptari,vix crediderim posse. Quare autem ab ea mihi Pellerinii &Νeumanni urbem BIRTH, insecutis temporibus, BRETTOS appellatam fuisse opinione,ut ab re non modo perobscura , eaque valde incerta , sed & nulls comprobata gravi argumento , assensionem cohibendam putem, mea haec est ratio. Et sane, vereor ne sint, qui statim in quaestionem vocent, an hujusce arpellationis urbs BRETTOs , quam hoc Phoenicio-Pu-nteo celebratam ponunt monumento , apud Bruttios olim exstiterit. Namque si usquam exstitisset, qui fieri potest, ut majorum gentium scriptores veteres & histori ei & geographi, qui de Bruttiis sermonem instituerunt , illius mentionem ita intermisissent, ut ejus
nomen numquam commendarent memoriae posterorum . Quod quidem ab omni abhorrere specie aliquibus fortasse videbitur veri. Ac non me latet quid Mazochius respondeat, quidque Pellerinius : illud videlicet oppidum , ab veteribus illis scriptoribus memoratumnusquam fuisse, propterea quod plane deletum fuerit . Etenim auetorem, licet eκeuntis saeculi V. , habent in promptu , quem fidum testem producant, Stephanum nempe Byzantium, qui in suis Ethnieis, Βρεττοe Tyrrhenorum urbis meminit, & quidem a Bretto Hereulis filio , ita appellatae, a quo Bruttiam gentem & regionem, hodie Calabriam,nomen accepisse suum , litteris prodidit . Id ego profecto in inventa rejicere non auderem seraptoris Byzantini, qui, uti existimo, bona fide illud recitaverit ex Aristophane, quem citat, vel potius ex Aristophone, ut in hunc locum adnotat Abr. Berhelius . Mitto quae de Brettiae,aut Bruttiae gentis nominis ratione habet Stephanus, cujus appellationis plane aliam caussam addueunt Diodorus Siculus di Strabo , quorum
318쪽
Θ Phoenicum litteratura illustrando Q 6o illud inficias iret,is pleno meridie solem illuscere,
neget,necesse est. Adeo explorate cognita res est. Ioea profert PKIip. Cluverius, Italiae a ati . lib. u. cap. xv. pag. Io 81- Io83. Vide & Cl. Εehhel, Doctrin. num.
Ptorum testimoniis utentem , ad Harochii de illa Bra iii nominis caussa ab Stephano prolata , adsertam 1em tela Iam redarguendam falsitatis. Qui tamen ne leviter quidem attingit, quae & Diodoro & Straboni Bruttios a Lucanis ortos scribentibus , opposuerat Harochius ipse loe . cit. Cominent. in Tab. Heracl. Collectan. ix. Pag. 339. In Cl. quoque Canoni ei Neapolitani, qui tanta antiquarum rerum periti , ae virtutis laude floruit, ab teram de Bruttiorum Orientali origine opinionem V dobonensis Antiquari ux nimio aerius animadvertit. Nihil namqae absit , quin inter mera , nonnullorum v
bibus singulis Orientalem de suo adsignantium deliria eam reponendam putet . Neque doeto Pellerinio Cl. Eckhel magis pareit, quippe quod ex ipsa ,de qua quaerimus, , α το Βρεττοe Stephani Byzantini eliciendum , di Phoeniciam illam originem adserendam confirmandamque suscepisset . Quid λ quod, ait ille, incredibile quoque videatur , gentis , quae se Phoeniciam candore adeo per epigraphen profiteretur, originem ita penitus ab histori eis reticeri, ut eius ne minimum quidem aut in his veteribus scriptoribus aut ullo alio monumento vestigium appareat Haec CL Eetael, ct sane haud prorsus immerito; quum ex ipsa epigraphenihil erui omnino posse, quod eamdem originem demonStret, tam certum Sit, quamque manifestum . Caeterum , quod ad veteres scriptores Spectat, quam muruta ac prope infinita sunt, quae de primis gentium ac Populorum originibus , quos ἀυτο-ονας , seu in eapte terra ab initio satos inepte dicebant, ignorasse scimus .
Etsi autem aliis in numis, quos vidit CL Echhel , inscriptae iis litterae sunt ejusmodi, ut ex illi elici
319쪽
6o8 Θ De Boetiano Hebr. Samaritico Numo QNunc vero quae me ratio moverit , ut sortasse nimis studiose in horum & aliorum Anti-
id ipsum elici nullatenus possit; tamen cum Cl. viro non bene video , quamobrem ex illa iisdem in numis ἐπι- χιπης diversitate consequens fieret , inscriptis Pellerinii numo, de quo agimus, litteris aliud contineri , quam 'ro BIRTH,Seu nomen urbis , vel populi . Quasi vero illinum i ad unam eamdemque urbem , aut populum reVera pertinerent. Quod nihilominus eorum typi partim diversi, partim detriti , ac varia επιγραφὰ secus esse demonstrant . Ad quoru in classem , reiero Neum anni nurnum loc. cit. pari. II. Tab. Cad. , & alterum, sed integrum , in Numismat. .. Mus ei Arigoni pari. III. Tabul. III.
Interea non est praetermittendum , quod Antiquarius Vindobonensis de Pelle rinii conjectura , in Dum Osuo & aliis similibus Bruttiam agnoscentis , appoSite monet. Sei licet in binis ab se observatis , -- Testari possum , inquit ille pag. 42o. , me spectata fabrica ni nil in iis Bruttii ingenii videre, quin quidvis potius extraneum is . Et quidem rectissime . Sed ne longior esse videar, quam oporteat; quid demum , quantum ego quo que conjectura assequi possum , ipsa contine tur , paucis aperiam . Ac Pelle rinius quidem urbem ab Stephano Byzantino BRETTOs appellatam revolUens animo, ut in litteris num o suo inscriptis eamdem reperiret si BIRΤH επιγραφε e secunda & tertia transpositis litteris , τω vero ' Iod, licet de sede sua nequaquam dimovendo,in Ε tamen permutato,voci demum Phoeniciae inflexione Graeca addita , ut moris erat Graecorum , rem totam ad urbem BRETTOS , sive BRETTIAΜ , vel BRU TIΑΜ detorqueri sine negotio posse ratus est. Bene 'At eodem ipse jure, in quovis alio cumque Phoenicio epigrammate , tum transponendo , tum etiam permutando sive vocales, sive liquidas litteras ad illud Ουσιω- ς euentialiter, Spectantes , in ejus ergo lectione Om-
320쪽
Phoenicum litteratura illustrando 6os
quariorum labores inquirerem; non est, cur hujus consilii mei atque instituti caussam rursum apenino retinendas promitto atque confirmo , me quicquid in mentem venerit, etiam facillime reperturum . uuae tamen id genus numorum exponendi modus & ratio , si placeat; mihi certo numquam placuit. Quanti ergo facienda sit docti Pelle rinii numi interpretatio , Francisc. Neum anno tantopere probata , quum satis liquere videatur; quid pluribus opus est, ut eam reprobemus veluti commentam, quantumvis ingeniose excogitatum λ Cujus ego numi Phoeniciam inscriptionem cum diligenter & attente considero , nihil in πω m a BIRTH video , nisi το Bairouth, vel Betroath , una nempe aut altera vocali suppleta littera, quam vocalem in Orientis linguis esse supplendam,Satis notum est. vero lectio cum ad illam,de qua egimus pag. 473., BERYTI appellationem , sive BAHIROUT , ut Arabes hujus urbis nomen aspirate pronunciant, quam proxime accedat, eique maxime conveniat; vel longe opinione mea saltor , vel una esse videtur , quae sit admittenda. Quid obstet igitur,quin Phoenices urbi BERYTO numum
adjudieemus λAtque haec quidem de Cl. viri Iosephi Pellerinii ad
eam illustrandam litteraturam, cujuq in suis numorum Syllogis aliquot edidit specimina,conatibus,& sane la dandis, satis dicta sunto . Nunc autem eo , quemadmodum superius institu- tui, videlicet pag. 3I3., servato ordine , ad alterum doctum virum veniam , Franciscum dico Peregium-B
yerium , qui in iis amplificandis, atque ornandis litteris inultum valuit . Quia vero de eius erudita dissertatione,quam inscripsit Dei Alfabeto v Lengua de los Fenices. jam multa passim ipse disserui; pauca admodum restant dicenda , quae complectar brevi . Ea namque ad unum spectat Phoenicium 4 loc. cit. pag. 3ψ4..ab se vulgatum Dumum, quem ineditum puto . . Atqui is nuruus est hu-