장음표시 사용
341쪽
3ucem gentium , ae mundi salutem praedicarat. N 6 ignorabat, Dei matrem ipsis Angelicis cho- ris dignitate praecellere. Sed ossicio fungebatur suo, vel saeerdotali vel prophetico, certe minis sci Dei, cui subesse sum mittique oportet pers
Nam omnem laicam , quantumcunque sanctitate gloria'; praestet. Neq;enim suo nomiae fa cerdos aut benedicit, aut imprecatur,aut iubet, sed Dei ipsius.1taq; cum anitiatur sacris,audit ex
Dei pei sona. Quicquid benedixeris, sit benedictum. Quamobrem eciam ipsis sacris atq; diuinis muneribus , cum rem diuinam facimus, benedicimus, hostiae inquam illi & calici tremei do: propterea quod summi sacerdotisChristi locu tenemus, personamq; gerimus. Quae eo ne a me commemorata, ut homines seculares dis. C/ne, quantum diset re sacerdotibus debeant: quamq; sit honorificum, Dei se ministro silm- na ittere, quacunq; nobilitate, dignitateve secua lari floreant. Quocirca Gelasius Papa scribens ad Anastasium Imperatorem , ut in decretis sa-D; n. str. cris legimus, ita loquitur: Duo sunt qu7pe --
342쪽
oommuniri. Haec Ambrosius atque Gelasius. Bonasm. O in etiam Sanctas Pater FranciscuS facezdΟ- in λαiem se prius Llutaturum asserebat quam Angc- Francisclam, si utrumque obuium habere contigisset Iare igitur beatus Mattinus inter epulas poculam presbytero suo propina dum ante putabat, quam Imperatori: qua dignitatis iacrae existi- Smerinitiatione Imperator ipse: minime offensius est, Sulpitius. sacrati pectoris vim potius collaudauit. Neque Rinnuo. inferiora Theodosius Caesar de Ambrosio. Exemplo erso Mariae ministros Dei nobis praepositos colere, ac venerari discamus. Ecce positus est hic in ruinam ct rejurrectio. 3 Christus mem multorum in Israel: O in signum μι contr-- petra salu--cestir. Venit profecto filius Dei in mundum, taris p is, vi saluo, faceret homines, non ut damnaret: sed imp ijs o Dpleriq; diuino beneficio abututur,&l nequitia sensionis scia, bonum vertunt in malum: lucis copia qua pecra. illustrari oportebat, amplius caligant atq; cet cutiunt. Neq; eni in Solem vituperare potes, i infirma acies, ei os splendore pei stricta, vehementias 'bscuretur. Cuius r i qua Simeon denutiat, Esaias perspicuit vaticinium scripsit: EI erit, in- gcii aquil, vobis in sanctificationem: in lapidem autem offensionis,hin petram secandali duabus domi
ώ- ωrael, in laqueum in ruina habitantibus Hierusalem. Et offendent ex su plurιmi , ca.dent , cs conterentur, O irretiensur, capientur. Q id testimonium recitans Petrus scripsit, y. Pet. Vobu Ustur honor credent/bur: non credentibus utem lapis quem reprobauerunt ad cantes,
hie factu. est in caput anguis, lapis offensionis in petra scaniali, his qui offendunt serbo , nec Psi ros creduvi in quo repositisunt. Ergo petra cum hes. a. Christus sit, fidelibus &modestis, fit tanquam r. Cor. Lo
343쪽
cem amantibus, aedificrum caeleste connectens
sit sitientibus spiritualis pelta , ex qua profluunt largillimae ad potandum aquae: quod si in eam petram impingunt caeci aut ebri, li caput infiniallidunt atq; comminuunt,quid habet criminis petra, quam stultissimi acculas ξ omnino rici bis pertimescendum est fratres,ne dona caelestia ad perniciem nobis vertamus. Sumus Dei dono Christiani, sumus fideles, pleriq; etiam ministri Dei, sacerdotes, legis diuinae interpretes: at his tantis bonis si abutimur, grauior multo nobis impendet vindicta: malo nostro ne sapiamus, tempestiue prouidendit m est. Quam multis in ruinam fuit, qui elle in salutem debuit', status altior atq; sacratiotὶ quam multi scientia & gr da eminentes , quod alios docebant, negligeri. toin se, infinitum barathrum inuenerant. signum autem fuisse Christum, cui mundus pene omnis contradixit, indicat ipsa crux, cui appensus est. Sic beatus Amphilochius haec Simeonis verba interpretatur: Contradictionu, inquit, signum crucem ivocat: quapremutis cum νliam m crucem agerent, multis modu Iesu Christo
aduersati siunt. Quam rem ostendit ex perfidia Iudaeorum, ex saeuitia Romanorum,ex desertione suorum , &fuga & negatione Apostolorum. De quo signo crucis tot co tradictionibus appetito ipse voce Hieremiae canit: PUuit me sibi quasi signum ad sagittam: misit in ren,bus ms 'iin pharetra sua. Deo enim Patre permittense,
ac peccatorum nostrorum tanquam crudeli agmine urgente, tot Christus confixus sagittis est, ut numerari non possint. Totaiae, inqtrit,eon'ν- tuebantpra . Ac rursus: GTua Domini m mὸ sunt,
344쪽
297 Fne, quaerum indignatio ebibit spiritum meum. Heb. ria 'Quis contumelias illius, quis probra, & maledicta enumeretὶ quis alapas & colaphos & quis
Plagas acerbasὶ quis recenseat caeteras iniuriasci mnes cur DEGn,inquit Paulus,sustinuit a pec-- roribus confradictionem aduersussemetipsum. En quo pacto huic sit signo contra dictum, vita eius omnibus modis amicta. Iam doctrina eius
dem Iesu Christi quas perpessa sit pugnas, quis 'dicere possitὶ Nam de secta hac latebant illi)notum est nobis quia ubique ei contradicitur. Neque contradicunt homines solum perfidia, &haeresi, &paganismo: contradicunt etiam vita, moribus, contradicunt superbi, incestuosi, au xi, sacrilegi, immites, Christianum nomen ba bara tape foeditate deformantes. Hunc locum Bernardus scite tractat his verbis: Feoxe m- Bernarisombus Simeon: is deside Uignum, O sivit tala- super αε
sui est, /n pace dimittitur, ante pronuntians Ie- ω se m natum esse in signum , cur contradicendum erat: omnino uia riuit, contradictum es exortosidi λnopaeis, sed ab iis, qu3 oderunt pacem. Nam pax hominibus bona seoluntatis: malevosis aurem la-ρμ Uf nsionis O petr canduis. Ad pastores aie vetus, hoc ἡob signum: sobis sumitibias,sobuobedientibus, sobis non alta sapientibus, ψebis se riantibus, in lege Dei meditantibus He ac nocte. Cuius reιsignum indulgentia ,gratιa, pacis, o pacis cuius non erisfinis. Ita Bernardus. Itaq;
alijs signum terribile in mortem, alijs signum hoc est salutate, diuinum, quod fronti, Quod pectori, quod cordi ipsi imprimunt & in se ul-punt. Pone me, inquit, set signaculums er cor Cane. 8.ruum,orsignaculumsuper brachium tuum.Item . Ea ech. .
345쪽
s antes Quorum dolentium regement um. Deniaque Esaias cum alias d ixisset: Qui Hat in signum Ropulorum' 18sum gentes deprecabuntur: in finem .sisi prophetiae dicIt, Et ponam m a signum, O mirata ex e gomaluat uerιnt ad gentes. Nimirum hoc unico signo salus constat,eoque qui prςditi sint,salutem etiam cςterorum eos cuIare aς Pe
ficere diuini consili j est. s. Qualis Et tuam 'sius animam perimnsibit gladius, Virginis Ad diem illam passionis& mortis Christi Patres
an atris do- omnes sententiam eam referunt, sed non unolor extite modo. Ambrosius quidem sermonem Dei glarit ob ne- dium interpretatur, ς uius acies mentem Mariae cem Chri- peruaserit,quod mysterium caeleste planda pru- si. dentia intellexerit. Qibe interpretatio magi est
μόνοsin pro Virginis laude veneranda, quam instituto i Liae m. donea put)da. Origenes no digue de matre Dei. , senties, dubitationis passa esse in passione Chri- V 1.b sti diserimen interpretatur. Que nonnulli G circira ' Pitres sequi videntur. At longe absit lis sit spicio a mente catholica,ut peccati naeuum in Via Aug.5b. de gine vel minimum ponat. Augustinus stuporem quaest.notis quendam filio tam indigna patiente matris ani- - . te Z mum non fregisse quidem, sed perstrinxi in vult, r. 73. cum horrenda crucis ignominia saeuissimoque eruciatu filij Dei maiestatem afflictiun videret. Neque dubitasse proprie Mariam aut fide n lasse sentit Augustinus, qui eam omni non pe eato vel minimo liberam docet,sed vult magnitudine indignitatis perterrefactam fuisse atq; p eulsam: quod ita mibi sane probatur, vin5 cmdam tamen id a Simeone significatum cum verbo Graeco, pro quo interpres noster vertit, per-φιapsibit, non praeteritionem,quod Augustinus
346쪽
videturaeeipere, sed penetrationem ae persua sonem intimaniantelligere necesse sit. Plautu. Beda lib. α igitur Beda comentatur & rectius. Mariae visceri 3n Luci cmxa acutis limi doloris gladio traluerberata Chri ruis ρnten no Iesu moriente: est enim ea phrasis Scripturae, iam imavi Psalinus de Ioseph Patriarcha loques latis in- se bis Tho-
dicat. Ferrum pem Ansilli AEnrmam eim, que ad--in ea- modum Augustinus ipse interpretatur. Qum rhenn rectis 'vero fuerit doloris vis,quς ina acerbitas, cum a- apex D-mantissi ina ac sanctissilia a Mater intueretur in rig. 'salscsuum eundeq; Dei unicu filium extrema omnia Av. epist. indigni illine crudelissimeq; pe peti um, dic edo D. nulla lingua assequi possit, sed ne cogitado qui
dem mens, capere queat. Vere enim no minusquam pie beatissimam virginem alloques stripsit Sanctus ADtelinus: Eruquidc desitatu in- Anfim de
dici pro dignitate no pollit. Si enim pictor laudari is soler. qui Agamenonis facie, ςu filia Iphigenia caederetur,velandam putauit, i penicillo doloris magnitudine exprimere se posse diffideret,quato nos Mariae dolore immensum in Iesu morte siletio potius venerabimur, quam verbis logein serioribus deformabimus Non enim inepte ea ipsa de se quaerere videri potest. Vide esi Thren. r. ιβ dolor sicut dolor meus: qu seindem -it me Domintis, locutus est 1n He furorVsui. N ec uidem. Nun illud. PsGI Mς Eslatam , tota die ma--ε
347쪽
Tore confectam. Cur autem Simeon matris anumum tam diro nuntio tanto ante perculerit, ei
solenne sit civileque habeatur, ut foemin as, ma tres praesertura, celetur domesticus luctus, aa non nisi neeessitate vixque promatur, nimirum huius lectissimae foeminet Spiritus sanctus voluit testatam esse virtutem , omni virili robore ma-Iorem: quae ut occumbenti filio iuxta crucem astitit erecta & animo & vultu patientem spectans , sic per aetatem omnem socia & comes mortis crucisque eius fuit,nullam ab eo mucro ne , quem Simeon praedixerat horam vacans. Nam ut Christus ab ipso primo in hune munda introitu homo factus, sacrificium crucis & vidie&suscepit, & obtulit patri, nullaque vitae eius pars vacua a crucis dolore suit, ita beatissima quoque Christi mater, passionis eius consors dc particeps, prae omnibus alijs in eadem cruce Hniuersam aetatem egit. Vt revelentur ex multis earδι- rogi a iones.
Nihil perinde valet ad merita pondexanda, nihil ad occi1ltaeonsilia exploranda, nihil ad ci iusque mentem depromendam, atq; crux Christi. Hic unicus lapis est lydius quo quid si auru, quid aurum mentiatur, explores: quid quodq; valeat, quamque si purum probatumque a
rum, agnoscas. In igne, ait Sapiens,probatur as 4rum cI .rgentum, ta viri receptibiles pro,antur en eamino humiliarionis. Et vere pendente Christo in cruce, cogitationes multorum patefactae
sunt, & quid quisque gereret animi & amotis in
eum. Iudas quidem proditor etiam in eoena adest, inde iam ad sua ecenatus discedit: discipuli usque ad hortum comitantur Iesum: eo comprehenso diffugiunt: Petrus in atrio Pontificis
348쪽
. Hreum sessum, Iesum oppressumq; cernens, negati mulieres piae ad patibulum duci videntes sequuntur & lamentantur: sed tamen e longinquo, cum crucifigeretur stetisse haec spectantes, Euangelia produnt. At tu Maria dulcissima siuia L GLI. Lutari virtute, vi amoris insuperabili iuxta cru- ώ νδ cem stetisse describeris, tecum aliae, ieeum dicci pulus etiam iuxta crucem: sine te nullus. πινου- Melentur ex multis cordibus cogitanones. Maiora odia,&inuidiae,&impietas,&profunda nequi- α tia: minorum vulgariumque Iudaeorum vilitas,
inconstantia, leuitas tunc apparuit: iudicis in qui peruersitas & placendi Caesari non Deo an iis Trius, militum Romanorum seueritas de saeuitia, quorundam piorum non bene tecta usque eo
Pietas & religio, ut Nicodemi &Iosephi tunc maxime emicuit. Postremo quid quisq; sit, quid
sum, ait, in ren tione postri istum. Et Tobiae Angelus dixit: Uuia acceptus e Deo, necesse μιι, istentatio probaret te. Hinc tentationi etiam vocabulum factum est, quod a Mictio nimi-Tum animum exploret atque indicet,qualis ipsiare sit. Et erat sidua extera,Viduitatis in- Viduae signe documetu Anna proponit: cuius virtutes sanctae . Iecesentur, i casta fuerit,i assidua teplo & preo mores. cibus, quod ieiunijs corpus macerarita. quod de Dei salutari locuta sit multis. Praemia quoque diuina narrantur, quod Prophetiae dono illustris, quod Christum oculis cernere digna habita, quod illius mysteria laudesque praedicaret concellum. Iuste, ait, O tagenes ,Iancta mul er oris I stultum rophetania meruit accipere, qui long δν - αε m e M.
nmicitiae gerat, nullo melius indicio patefiat, quam oblata occasione patiendi .spolii Ams-
349쪽
eis,stitate longus ierunys ad hoc culmen ascend me. Quie Annae merita Sc praemia si lingula persequenda oratione forent, dies estet exiguus. Ita lud admonitos vos velim, castitati pietatem adiunctam, orationem ieiuniis cumulatam: quae se habent inter sena i labi lc nexum, vimq; efficace. T. b. ra. Ita Raphael Angelus distinxit, Eova est orario cui. Din. 2. iri.ΠjS. Ita Paulus: Vis/ia agamus /n omni pies i. rim r. te O c si tale. 9ero/n delus es sidia e M aiath.83. μωε mor μα est . iudith nobilissimam viduam .. nis i domi inclusam, diu orantem, cilicio accinctam. ieii in ijs freque tem, diuinae literae produn '. duae vero discunt circuire domos, otio ite, verbosae, curiose loquentesquet non oportet, has Apostolus viduas aspernatur, quae libertati & libidini praetexunt, quem religioni & modestiae statu in viduitatis oportebat consecratum. Haec certe vidua Euangelica tam frequens Dei templo aderat, ut ibi dies noctesque ageret. Nullam aliam nisi aut domum suam, aut Vei domum nouerat. Felix quae potuit oculis spectare salutem munia di, & eum sacerdotes & Scribae tacerent, foemi- . na Christum cunctis mortalibus annuntiabat. Nos quoque a pastoribus a Magis, ab his bonis senibus eruditi, Chi istum quaeramus, Christum adoremus, Cliai st una amplecti inur, atq; in perpetuum laudemus.
350쪽
CIO PRIMA. De initio primi Anni. Postquam consummati sunt octo, ut cir
cuncideturpuer , vocatum es nomen eius Iesus Luc. 2.
Vos, felix faustuque fit,priiDI. Primumcipium anni auspscam irrho- die Ianua-die , nouum hodie a unum rij I om in sinus , Kalendas Ianuarias nis olim,
tenemus, 'quas nequaquam nunc Ro-
Iunoni ut veteres, sed Virgi- manae E ni Dei parae consecratas volumus, filij eiuriesis clesiae Christi nouo&sanguine & nomine dedicatas. principia Hic dies prim est me sis, me sis ipse Ianuarius ve- um anni teri instituto Romano, primus anni totius. Itaptinnis Ianuarij dies hodiernus, anni ineuntis Hieron lib. exordiu. Na Ianuariuwpterea dictu Hierony. o AE' ech. mus non semel scribi φ lit anni ianua. Que la- e. . . ILLno Deo Romana superstitio olim sacrauit,qui p- 1.m Zach. pe eui initia rerum , ut Augustinus in libris suis erip.yde ciuitate Dei reseri, antiquitas curae c de lenti. Aug. M. Iret. Quanqua Romanae urbis conditor RO ciuir.e. Ilus t si Macrobio Plutarchoque credendona e syὶ Macrob. i. primum anni mentem Maritum constir Uetar, /. Fiatiarn. non Ianuarium, homo scilicet plus arii or ura e s c. G. quam literarum peritus, decem tantum odia Iraiatri r mmesibus annum circunscripserat, magno teporis