장음표시 사용
81쪽
.t Patrem in Patre non videret, & peregrinum veluti hominem eum reputans, Iu. Adibrio eum habumit,eiusque labem reuelauerit, sibi tanquam filio obuelandam . Erat in i llo 3rsenda cacitas, qui Patrem υidere προ ρνterat: nam si Didissu Parrem non υtiaue risiser; neqώe enim ri endus, υerendas est Paιer. Sic ille. annon nequitia& superbia ebrietas quaedam est, qua oculatissimi quique caecutiunt, dum anima rum Parentem Epistopum irrident, eiusque mores sermonibus alienis obiectant, ut mordeantur; nec enim in ipso vident Episcopum , illi utque Insulis debitae obseruantiae legem inscriptam: dignitatem non spectant, qua illorum gubernationi praeficitur; Dei praecepta caelique edicta non vident, quibus ad Hyerarcharum venerationem iubentur populi, ut vel amore, vel filentio crimina Parentum obseu-rent: plura quidem de hoc in superiori capite attulimus , sed clarissima omnium lex illa est, quam e Moycis ore in Leuitico Iudaei excepere Tovirudiuem Paιν irrainan disi peries, que licet Uerba, iuxti litteralem loquendi modum, intelligenda omnibus sint de non contaminanda paterni thalami honestate, si tamenta Esyehioeredamus, mystice etiam significanta Praesulum labes non esse a subiectis II filijs aperiendas & luci dandas ; illud etiam hic author aduertit, decies hane litta Leuit leo repeti legem iuxta septuaginta Interpretum lectionem, ut ostenderet, t tum in ea decalogum colligi, ipsoque in uno omnia Christiani nominis ossi ei a lanacte diligenterque ieruari: quia quιsquis iuvi .rinem θινituatium υει carsaliam
agnatoriam ν euelat, totius tens in nitur esse transgressor.
Ad te in eandem,legem aliam in Exodo euiligatam Sanctus Chry stomus perpendit, qua capitis rei fiunt illi filii , qui ditis & execrationibus genitores suos inuadunt. Qui maledixeris patri υel Matri morte αννιεων, qui igitur, sic ex hoc tan tu, Doctor validi iii me arguit, Episcopi famam pessundat, qui cum animae parens sit, temporali patre maiori dignatur obsequio, annon maiori supplicio est a Migendus Si maledicentes Paιν. υeι Ma ri morse morson se toxid legem , quali sum ιν dignus eris si maledicere audes ei, qui parentibur illis magis auessinus es, O melior
Sancto quidem ardore ductus sed immodermo εe aspero, Lithurgi euiusdam
facinus arguebat Demophilus Monachus; quare Sanctus Dyonisius Areopagita Pauli Magisterio eruditus, egregia epistola eum admonuit, haee inter alia scribens, nefas est Sacerdotes a Mιώρκνιι, ρει te seperiores βορ, aut is sui ordinis Monachis corrigi ct reprehendν siue alι quid ι ιe ια D/ανο a facere viriantαν, siue aliquid aιiud cerum, qua Uerant teges ,δεσσὰ arguantar . In quae aeroamata Sanctus ille Doctor erupisset, si non Mydam, sed Mystarum Principem Monachus ille proterva nequilia oppugnare fuisset ausus e Frequentissime hoe animarum Pastoribus in natuem audimus Diuuin Gregorium, nempe ut repetitis sermonibus gentes edoceant , ne de Episeoporum motibus licet indecoris albitrati cum audacia velint, cum de his ferri ab ipsis iudicium non valeat , absque intoleranda arrogantiae & superbiae nata ; quam ad rem corroborandam Dauidis etiam exemplo utitur, quom eo quod Saulis vestis limbum absciderit, tantus pudor, tanta tacti poenitentia subiit; in Saulis veste, famae, Taadumbratur Episeopi, qui est υnes.s Dominι : hoe idem in Epistola ad Fcelicem Messanentem Amittitem expressit his verbis , Admonendi sunt subditi, ne Prapo
ioνum suorum υitam temere sudueaι , si quid eos foνι ὸ reprehendιHluer agere viderint, ne unde malo rectὸ redarguunt, inde 'erelatonis impulseam in profundiora mergantur : admonen/ι μον, ne cum culpam Prato oram considerant, conινώ eos audaciores flent.
Eusebius item Supremus Ecclesiae Princeps in EpistoIa ad Alexandrinum Antistitem sacris Canoaibus immixta,vellicantium mordaeitatem linguarum,& otiantium loquacitatem coercere studuit, praecipiens, ne Pastoris gesta licet arguenda auderent oves arguere, dummodo a fidei candore non desciscat. Oves, quae Pa-fri suo commissa μοι, eum nec reprebensere nisi a recta side exorbitauerit debent, nee ullaten.s accucare ρνsent, quia facta Pastarum oris gladio ferienda non δεσι,
quanquam reprehendenda Dideant. ν . Attuli Eusebium .
Gentes etiam regimini suo commissas eludiens Diuus Ioannes Eleae mosinarius Ale.
82쪽
, Alexandrinus Antistes illud ingeminare solebat, quod EMagni Costantini ore in D. r. in eius ' Synodo Nyetna fuit exceptum, scilicet, quod si suismet oculis Episcopum peccantem intueretur, suam et purpura eum obuelaret; quod tam insigne acroama ad Lu thse iii douieum Caesarem scribens Nicolaus Pontifex reteri, tam Magni Caesaris exem- e p. serim. plo eum admonens , ne Hyerarcharum oblocutionibus aures praestare di- 7 di
Si igitur tanta obseruantia Episcopos prosequebatur, tantaque vigilantia eorum famae prospiciebat Caesar uniuersum Orbem suo flectens imperio , quid plebs, quid grex, erga Praesulem, erga Pastorem praestare obsequij lege de- here te Ducis culpare gesta, aliaque reserre, quibus timidi & vaecordis nota illi posset inuri, non fortium Militum est; illa potius celebram , quae victorem, quae inuictum commendanti an non igitur hoc idem erga suum Ducem Dei vices obeuntem milites Christiani praestabunt : Devoti militis est, quam eleganter Diuus Chri-B sologus, Regis sui tacerefugam, referre coostantiam, υινιαιυ ιν qui, D mores silere, serra. a Io. adsero dolera, praedicare victorias, a perare 'ma, infirma reticere . Mihi quidem pro comperto est, nullum esse Antistitem, qui de plurimis egregiis rebus commendatus esse non possit; haec igitur eloqui, haec ore tractare, haec sonora sermonis tuba vulgare populi deverent r si quae verε in eis sunt vitiorum labes, morum sordes, aliaque huiusmodi humanam imbecillitatem redolentia, non culpent,non arguant, non Cynico dente corrodant, eum ad ipsos ea iudicare non spectet: &qnamuis ea crimina sint, ut excusatione temperari , minuique non pollini, vitia ipsa in eis non venerentur, at dignitatem, ea imitari pudeat, sed hanc venerati delectet, mores occulto despiciant, sed Insulas publicE honorent: non mihi haee,sed Sancto Gregorio tribuas si e loquenti et si uagi oram υit4 iure repreώeod tu , opor- lii, moriLut , ut eas fabriti, etiam cam displicenI,Venere οιar I sed hec selerter ivisae alum, ne sc. ara ut quem υenerari necesse est, imitari averas, ant quem imitari des ιεις, υeneraνicantemnas: quae eadem, alio superinduta colore alias expressit . mon. t.
- Quod si aliquis ε subditis fuerit , eui suae eonditione virtutis de moribus suis E-
piscopum corripere liceat, commenda tresimus omnibus erit, si obtrectationibus praetermissis, debita cum reuerentia eum de illis admonuerit, Diuum Petrum Damianum imitatus, qui purpura Vaticana donatus, Nicolao Secundo Pontifici. lib. i. n, st. in re maximi momenti, mentem suam aperire demisia admodum & reuerentiis. me non dubitauit.
Ea vero disseminare sermonibus, & b eis erepantibus euulgare, quam rationide charitati dissonum est: eoque grauius crimen erit, quo magis Zeli specie turpitudo detractionis induitur, id autem accidit, cum aliquis Anti stitem arguens,non in personam, sed in vitium agi se iactat; se quidem, pompatice ait, dignitatem. venerari, te commendabilia in Episcopo commendare, sed abstinere se non posse, quin ea damnet, quae dignitatem dedecorant. de lacrum munus impurant, quod utinam eo loel fastigio esset, ut adorari adeo secure posset, quin ipsa etiam culpa simul cum ipso adoretur r loquendi haec forma, ut dulcius simul I salidius irreia D pat , vulpem sapit, & de hae oblocutorum specie Diuus Bernardus agebat, claui di- se .g3. iaceret Pessina vulpes est occatias detractor. Nic. Ex his unam Grunnium nomine Diuus Hyeronimus offendit, & cum tenuis ei haec comparatio videretur, Chimaeram Poetis adeo decantatam vocavit, in quam tot animantia monstruosa pompa coibant; audi elogium, quod ad illius laudes tantus lariptor intexuit, Intas Nero, foris Cato, totus ambιgaas, ex contra ννs diis N Mem aue naturis υnam monstram, ossamque bemam diceres ege compactam iuxta ιιι.d Poeta
Prima Leo , postrema Draco, media ipsa Chimara Carmen hoc tum apud Hesiodum, tum apud Homerum habes; quapropter quis horum viteruter prior aetate fuerit, quaeritur ab eruditis viris. quod si eodem effloruerint aevo, quis eorum sibi illud ab alIero usurpaverit, nec non etiam illud
83쪽
SI ergo vel improbas Hyerarcharum actiones eonfabulationibus nostris miscere nefas est, quam protervi, e enesque sint iIli, qui Catones & Aristarchos age utes , de eorum operibus med ijs & indifferentibus, imo bonis temere de loqua. eiis me arbitrantur, sanae mentis viris aestimandum relinquo quam graui etiam culpa se illi obstringunt, qui de rebus illis intempetantiis m8 obloquuntur, quas solum ab illis excepere , qui vel ex prauo animi aestu illis ditaminarunt, vel nullam sui nominis conditione fidem promerentur fieri igitur nepotest, ut nullam sibi teligionem iniiciant de fide corruptis adeo testibus datat iniustitiam certe execrandamque nequitiam crimen hoc redolere quis neget e Iniustitiae crimen est clim enim nefas Praesulibus sit,in subditos populos arbitrium ferre, absque eo quod rationum prius momenta libremur, di utriusque partis causa aecurate dili senterque tractetur; in Praesules audent subdi ei, nulla prius disquisi. Betone facta , sententiam ferre, narrationi tantum innixi, quam deprauatae vir mentis forsan habuerit, & maledicentia dictante protulerit ρqnin frequentissime ignorato authore de tIs colloquia instruuntur; nonne hoc, si Quintilianus reciε admo-deri net, calumniae quaedam species est i auid fatos eius ista sunt verba I vadesam
est primum credere: Quid dicturum Quintilianum credimus , si Christianae fidei nomen daret, & Antistitum oblocutores adeo temere in eos objatrantes audiret ρquid autem excogitari va I et iniquius , quam vel cogitatione leuissima cluetos, vel aduersa suspieione insectos, vel circumforaneo rumori indulgentes , Antistitem damnari, in quem dari sententiam vetuit Sylvester Seeu naus Pontifex Maximus , quin prius 2ptuaginta testes ad eandem taciendam fidem unanimes conspirarent. In iustitiae addenda etiam erudelitas esticum enim ad leuissimos quoscunque ictus Cexcipiendos, facillime pateat fama , tam iniquis disseminatis sermonibus, ace hum adeo asperumque vulnus illorum nomini honestatique infligitur, ut longo licet temporum decursu nunquam cicatricem obducat ἔ eo plane modo, quo quam facit E Epistolae alicuius sigillum in frusta disterpitur, tam pati ter arduum est e M. item tanto artis labore connectere, ut eius irae ira videntis oculos possit effugere; quod adeo Diuo Augustino compertum fuit, ut ingenio licet perspicacissimus,ean dide fateri non erubescat, sibi modum non supercise , quo violate alicuius famae possimus aequa ratione mederi; quapropter 8 stygia schola documentum illud apud Plutarchum erupit lubeatβυς ιο-oias a.dacter iacere, bisigae alus mordere...cιαι tametsi morbi vicus sanaretur, tamen calumnia creatricem mansiινam . quam
ad tem aptissimὸ primi Christianae Religionis satores Apostoli toti inualuere, ut huiusui odi detrahentium linguas habenis adductis restae narent: quam grauiter solid Eque suam isti mentem expresserint, videre facile est in Enetelica Epistola , o quam ad Italiae Principes Sanctus Anactetus sinumus Ecclesiae Princeps inserim: :itii. I ,e postquam enim verbis sapientissimis offensi Dei displicentiam , incommodaquo uc s '' hine enuentia delat ipserit, addidit, Haec o alia 3ericulas considerantes 'sisti
'S.icta Dιι Erat si a , qua Apsati resuccesseres eorum non , retia dicantar. Vae- lanam quis non arguat eius audaciam, qui Samsonem imitatus Ecclesiae Columnas impetit , ut excutiat perfidiam eius quis ferat, qui Apostolorum successores proeeν.p. it. in te tua despicientia pessundat 'in eadem Iege sancienda conuenit Sanctus Stephanu, lv. nc. Pontifex, in sua secunda Epistola Decretali Oecumenicis Conciliis immixta: hie autem Sanctissimus Magister obseruat , quod cum in more frequentissimE sit, a vi ris improbis, arbitrio iniquissimo, probatae integritatis viros obscurari di affligi,s procliues essemus ad accusationes in Antistitcs excipiendas, nullus profecto ebset, qui tanto cum onere, honorem hunc sacriam excipere dignaretur : Sci-ιιι d Itias simi, quia se ex Caraaleι uritualos Iersequi solam, o maleurii benevolos ia-
84쪽
aliqvis modus inuentherar: Sic Sanctus Pontifex , qui etiam ad Antistitum venerationem magis amplificandam haec eti1m supet addit Thmoni enim μι υ rantuν,rde, non debeat moneνι, asι affligι, aut peνturbari. annon offensae Maiestatis reus esset ,
qui in RegiumThronum iniuriosa actione saeuiret cur ergo in Caelestis RegisThronos . nos tanta loquendi licentia, tantaque temeritate simus iniurii PApostolos, suosque Praecessores imitatus Euaristus lanctitate inclytus Pontifex, in Epistola quae sacris Cononi,ns inseritur, vetuit, ne ulla in Episcopos accusatio exciperetur, nullaque fides sparsis de eis narrationibus haberetur, nisi prius accuratu dii qui litione peracta innotuerit, qui ratione, qua causa , accusator accesse rit, ipsiusque decusatoris fama & opinio, & aliaque similia librentur, quibus vel eius eleuati fides possit, vel lacti species immutari: Sι quι sunt υituperatores ast ac
V liane, qιιι Me, qua temeritate, sa/ υit., ad consilentia, quo merita I si ρro Deo a a ιυanagloria,aar pro inimicitia , vel odiriυει cupiditate ita ρναμ sierint,nec ne tSi ergo Supremi Ecclesiae Hyerophantae, antequam de Episcoporum moribus arbitrium ferant, tam sollicite, tam cauth, tam prudenters solerterque procedunt, quisnam adeo male moratus, adeo effrons erit, ut qualiscumque conditionis viros excipere, eorumque narrationibus fidem adhibere praesumat, & leuibus adeo rationibus innixus, Antistitum nomini per sora de trilita oblatrare contendaet Quia tamen hae in re lueuientius prster morem versatus alicui videbor, non meam hic agere causam, sibi siladeant, velim: qui propter, ut legentium animis hanc opinionem excutiam , quae fidem meis eleuare sermonibus possiet, testem inuoco Deum, metimque, quem impensissimε diligo populum Eugubinum, eui. iam decem abhine annis indigne praeficior; illud enim non sine rubore mihi licet asserere, lauto scilicet annorum interuallo, non me subditarum gentium, quae C triginta millium numerum exeedunt, querimoniis unquam amictum, sed laudibus potius affectum extitisser quae igitur hie affero & in poster um afferam, scitu peris necessaria censeo, tum eo quod plutimas Antistitum querelas frequenter audiue. rim, tum etiam, quia toto eo tempore, qllo Romae degens Praenilis ibi munus exercui, illa in Aula, ad quam uniuersus orbis confluit, tot ego excepi obloeuiationes, asperrimasque obtrectationes, quibus in Episcoporum mores & nomen
effraenatissimi populi obganniebant; quot etiam suere contumeliae & offensione siquas pro mei debito muneris extinguere studui , dum Neapolitano in Regno A. postoliciis Legatus versarer illud quidem pro comperto mihi est, hae una de ra. tione ab Episcopali me solio reuoeandum, ni Deus, ut Brian meorum criminum poenas exigeret, areano suae sapientiae ductui me ad illud insidendum potentior
Illud autem in huius ealee eapitis praetermittere nefas videtur, quod pluriumn animarum saluti peteommodum est; nulla scilicet me satis unquam detestatione N eorum impietatem incessere, qui non tantum extinctorum Antistitum nomen mot-dere aeerbissimis v ibus audent, styloque satyrico eineres Iacerant, sed ipsosmet Supremos Ecelesiae Principes , Dei vicarios aculeatis scriptionibuς, famosis libel- Iis, sparsitque publice eoneseijs dehonorant di obscurant, qua in re, ut Orthois doxae Ecclesiae principatum euerrant, arma Haereticis subministrant, praestantqtie illis de nostra Religione triumphandi materiem; quod adeo iniquum est, ut ipsi
mei Idolorum eultores tanquam barbarum & efferatum quid fuerint aversati quid. nam aliud, proh Deus, hoc est, quasti laevire meadauera, & inter cinerum solatia quiescentes illotum umbras excutere, qui nostrum parentes, Pastores, Praeluis es, Deo designante, nete e Birbatum dixit leue est i efferatum & monstruosum quid dicendum est; si namque eos,qui viventium mores mordent, Leonibusti Vriis merito comparauit Theocritus cimi dieeret, hoe in Urbibus esse usurariosia detractores, quod per nemorum & monisum obscura Vrsi sunt di Leones : cum
85쪽
re alios, alias fama expolient, an non illud addere nobis IIeeat, eos, qui mor tuorum nomen, famamque dilacerent, Hyenis esse persimiles . quae humanas earnes ingluvie adeo efferata vescuntnr, ut sepulcra eruentes, cadauera pro dapibus habeant, di marcida putidaque viscera pro delicijs.
De supplicijs, quae in Episcoporum Detractores inseruntur. Cap. XI C
AD debitam venerationem Praesulibus & Episcopis exhibendam, Iegum vi
subditos & alios, morat i debito adstringi, validissimo rationum pondero ibid. statuit Angelicus Magister, quem sectatus de more Caietanus etiam superaddidit. Diuinam violari legem, legumque humanarum pinas ab eo persoluendas, qui suo Praesuli iniuriosus debitum ei cultum exhibere recusat; illud pariter Caietanus ad- ς monet,quod licet debita obseruantia extraneos Episcopos fraudare non pertinet ad solum humanum, raro tamen accidit,ut grauis in Diuino reatus non subeatur, eo quod iam statutae, certaeque consuetudini repugnetur. quid igitur de ijs dieendum, qui non debita tantum eos veneratione despoliant, sed contumeliosi, etiam verbis illos seriunt, & linguis acutis veluti mucronibus eorum nome
inuadunt Si despieiEntia, qua Praesulis nomen dehonoratur, teli instar est , quo ipsemet Christi persona petitur, & prout videmus, tenerrima lui pars, oculi scilicet pupilla eruentatur, quonam flagitio se obstringer& quae supplicia postulat, qui sui Antistitis famam sacrilego ore pessundet & pretiosiιtimam semmam, quae Eta Iesiae coronam illustrat, perdat, denigretque ΘPtimatia horum poena illa est, cuius quilibet sibi faber est, propriae scilicet eo nissetentiae dolor & vulnus ἱ quid enim ξ adhuc Seneca Magistro docemur, Prima illa Cmaxima peccantium est paenaleccasse.
Altera vero nec minor psna illa itidem est, qua concordi hominum si si agio ob- Iocutores huiusmodi assiciuntur , ut nempe tanquam improbi & humanae societatis
Piso .r 3. eorruptores nequissimi sint fugiendi, abominatio hominam δεινact/μ; metito exosi omnibus habeantur, neglectique iaceant, qui negligere alios audent, odio quo alieno eommittere : merito serpentum instar, quos naturali quadam vi, arcano inque instinctu homines auersantur, eos dere stemur, qui Cleopatrae anguibus peritia miles, uniea morsiuncula totum probi nominis corpus impurant: Ss mordeat sevens, Ecclος '' iis .ihil eo minas habet, quὸ occatiὸ detrahit.
Tettia,eui sub ijciuntur poena,Caesareis legibus, illis infertur; detractores namque, mendacesque narratores statuit Augustus, flammis adhuc viventes dandos,ea pite mulctandos Marcus Antoninus Pius, in exilium amandandos, di publica vem heratione puniendos Vespasianus & Mauritius. Sed grauissima prae careeris illa est, qua in eos vicaria Dei Sedes intonuit ι insa- iniὶ namque teterrima notantur, dignique adiudicantur, quos Ecclesia veluti th lauri sacri latrones expellat, di putrida pestilentiaque membra e corpore suo dis.cerpat, dum eo audaciae feruntur, Ut eos. quos ad ipsorum salutem in partem sui muneris Deus desgnauit, irreuerenter excipiunt,& oblocutori Is sermonibus con- se indunt i apud Sanctum Pontificem Anaeletum grauissimis verbis hae exprimun-m t. e. de- ω. Deseri-er sunt,qui DocIo dest Episeoporum, υt Glosa expιι ι υιιam - αινὸμ .ecιννα tinthis, qui Aubstantiaι sistrum praediaque diripiun/: Us esim ea
Quam igitur et ni quum de detestandum erimen est i alienos enim mores dentes in uiuo carpere, iurari honorem est, & Sloriam ea illis enascentem per malas ar-
. Quin etiam dixerim, i plosmet Poetas infamiae notam huic vitio vertisse. dum .Momum tot Deorum nomina mordentem, e sordida somni ia noctis origine exor
86쪽
. tum sabulantur, ac si turpissimae notae viros illos esse significent, qui Praesules aeA Prineipes , hoe est terrestres Deos , per summum dedecus de ractorijs verbis incessunt; nullam ijs adhibendam esse fidem, pijssimus vir Thomas aΚhempis sie allo- .
quens admonet I non est credendum ei, nec consentιendum qu ι superiora suo detrahito ad ei resistendam rationes quarι .
Ut hoe ostendatur, Mariam contemplemur , illustrem caeteroquin pietate foeminam , ερ vaticinij munere nobilem: haec enim , ut in Moysem germanum simul& meem , eo quod AEthyopissae coniugio se iunxisset,acerba detractione insulteis xit, verbera sustulit Dei asperrime illa n punientisi elephantiasi turpissit me illam obduxit , longEque a reliquo populo , Deo mandante segregata, aliorum consortia nestiebat: quam bene in leprae sordibus oblocutionis Witium designatur utraque sordet, utraque inficit, illa ab hominum societate seiungit, haec a fidelium
coetu seeludit. Ad RomAptissime ad mentem nostram facinus hoc Diuus IoanneS Crysostomus expen. e., salom dens admonuit , Mariam eam fuisse, cuius opera effectum est, vi Moyses in cistu- in Vmb ω.
v I a Nili furentibus undis obiectus , filirque Pharaonis traditus , mandante foemina' o
Principe , pro nutriee non eam habuerit, cuius lac superstitionibus imbutum , virulentum maxime lae propinasset Infanti , sed ipsemet e sorore , vel parens vel nutrix , eandido eum liquore lactauerit: Ingens prosecto beneficium 1 quam etiam . Maria soror germano Moysi utilis, cum Hebraearum mulierum ductrix, fratrem Aegyptiaea captiuitate Iudaeos eruentem, adiuuiti haec tamen omnia nil Mariae profuerunt: ut enim malarixit hoc est maledice in Moysem suit obloquuta, mirilei profaeν- hae omnia ad stagiendam iram Dei: lad quod magis huius erroris grauitatem amplificat, illud est, quod idem Moyses, euius precibus propitiatus Deus Iudaeorum aetes superstitionibus ei rebellantes, suae reconciliauerat amicitiae, sorori suae Deum recontiliare non valuit . Ohijciet aliquis, merito in Mariam tam asperε Deum indignatum; Moysem enim, Deus immortalis , quantum virum loffenderat s an non etiam respondet Chrysostomus, soror erat Maria elatissimi nominis foemina e ad haec Sanctus Ephtaem Syrus a dijeit, tam illustrem foeminam , licet Moysi eum veritate detraxerit , tam turpi supplicio afflictam , quia detractio dion ε sinu vetitatis emergit, sed ex animo potius ineomposito, & aestuante,ex quo fit, vi ipsa veritas, detrachoris in ore mendacium habeatur, ipsa met aequitas in iis qua sit , Eelus ipse in inuidentiam migret, omnis denique virtus turpiter de seiscat in vitium 1 ipsemet audiatur Sanctus Magister, sic docens, ct cum id quod erat, Ma- ὰ ἡ.νia iuraret, veritas tamen reprobata, quod maledιος animo is seretur, ita quoque s lii tu.ε.is alicat iaνe maledicat, Vsias iustitia s inis stitia referta. quam bene his eorum ora obstruentur, qui zelum venditantes dc pietatem obtendentes, in Praesulum mores inquirere praesumum audacissimi
Nee alia de cauia Moysis preces irritas fuisse docet Sanctus Basilius, nisi quia oblaeutionis iniuria,non Moysis persona, sed ipsemet Deus Iaederetur . evius ille
viees gerebat in terris ; quod imitatus exemplum Sanctus Antistes arcte praecepit, rap. 1.. is avt,qui Religioso suo Praesuli detraxisset, non alloquio tantum, sed ipsemet victu reguLmo. vestituque a caeteris pro aliqua mensura temporis segregetur, o tanquam amma. -'
Alia hine validissima ratio eruitur , qua huius vitis nequitia, di deformitas maxime innotesciti eum enim Antistes, ut superius probatum est, Divinitatis vlees subeat in terris, eiusque arbitri j interpres existat, contumeliis, quae in ipsos eiasu untur, ipse Deus vulneretur, necesse est: ideoque sanctus Pontianus in deis eteoli quadam Epistola, oeeumenicis Conciliis immixta, Zachariae vatis voees
illas usurpatis ia τι tangit υos, tangit ρvivam o μιν meis easque ad Episcopos reo c.,όtal ferens, Apostolorum successores, sic eleganter illas interpretatur: βοι υσι eouia volum. arsalit, me eant trabit, Or qai υobis facit iniuriam, reciflier, hι enim non βαι M- festandι, in eis quoque Dominus bonoratur, cuius teditione funguntur . de qua Osusiius alibi di flerminu.
Cui antem pro comperto non est, Principibus eam esse legem, ut ad ulciscendas Lesaris tuis illatas iniurias, ardentiori aestu ferantur, quam adeas, quibus ipsi
87쪽
met afficiuntur hae de causa lacteus caeteroquia & lenissimus vir David, 8 eon uie ijs , quibus Oratores sios Ammonitae exceperunt, eorum ditionem extrema inis Aternecione deleuit ; an non Troianus Rex Laomedon, eo quod in Argonautarum Leetatos ius gentium violasset, ut E Siculo Diodoro habetur, aggressus ab his primi , inde cruento praelio profligatus, postea demum Herculea manu fuit interseiactus quid ' una tantum responsione , qua e Sarni licentia Romanorum oratorum dicta fuerunt excepta, Bellum Dalmaticum Duce Scipione Nasica indictum fuisse, author est Zonaras, nec alia de causa, eodem referente, in Alexandrum Caesarem Bulgarorum Rex bello detonuit, nisi quia eius Legatis, non ea qua par erat ii noti fieentia liabitis,protervi quadam insolentique lactantia illis responderat. Hine igitur eorum nequitiam metiaris oportet, qui Hyerarchas Caelestis Prinei. pis personam subeuntes, vel re, vel voce contemnunt: quin imb, Iieet vi terrestriu cincipum Legati parui fierent, immane adhuc piaculum esset, si dignitar
Quam ad rem, cum Constantius Caesar, ut Nicephorus Cal Iixtus refert, M. Bphratam ac Vincentium Episcopos ad Stephanum Antyochenum Patriarcham misisset, ut Samao Athanasio, quem nequissimi Arriani e saera sede deturbau tant, praesto esset, eo quod hic, non illos tantum pro more honorauerit, sed insidijs illos circumuenerit, e sacrae dignitatis culmine luit, Caesare mandant ,
Non hie mihi licet euagari, ut inquiram, an sua authoritate , an vero ipsum dein legante Pontifice, tanquam eius Minister hoc ipse praestiterit; illud certus assero, iure etiam merito Stephanum dignitate Sacerdotij spoliandum, euius sanctitatem in collegis suis ipse contempserat; si autem ex despicientia , qua duos Episcopos ut Principis saecularis Legatos habuit, merito illi haec paena fuit irrogata, quonam supplieio afficiendi erunt illi , qui ut Christi Legatos eos dehonorant topportune hic etiam adscribendum videtur, quod Massiliensis Antistes Saluianus vir Sanctissimus enarrae: exardescente enim Christianos inter & Gothos belloi missimo , ex metu, quo barbara it Ia gens fuit Hata, ad Christianas aetes domi- Ctatum Vrbium Hierarchas miserunt, ut eorum arbitrio mutua pax componeretur,&publica tranquillitas refloresceret:sed E prospero rerum bellicarum euentu nostri superbientes , obsurduere vocibus, quibus eos excitauere missi Antistites, nullaquo eorum ratione habita , Gothorum excidium anhaelabanti eum igitur iusto Marte Uimi earetur, Deo permittente, victoria poenes Gothos fuit, luctuosa eum caedes fidelium. detur iam Salviano narranti locus, cum pax ab illis postularetur, a sobis
iis , ita o reνam ιerminaes fuit I illis data ess in summa timore palma , nebit in fama ma entione coisfusio. Si ergo tam acerbE Deus illis irascitur, qui . Episcopos negligunt barbarae efferataeque gentis oratores, an non magis exardescet in eos,qui suae referentes Diuinitatis personam, inhonora actione despicient pin D huius vitii nequitiam magis agnoscendam , tertiam viam nobis reserat TelesphorusPontifex,Episcopos iuruens tanquam sui populi parentes amantilliinos: qua propter infamiae notam in eos ipse etiam inurit, qui eos verborum epinie.e. 3 procacitate lacessunt . Omnes gai aduersus Pastores armamur, ιnfames esse censemus: s: I δ' patres enim omnes venerandi sum, non respuendi aur insidiandi . Iure parentis
V ' nomen Est munus eis adscribitur. ait Turrecremata, dum e Baptismatis , di Euan ibid. gelicae fidei sinu illos educunt, doctrinae ubere pastunt, virtutumque cibis
Cuius rei speeimen e sacro Codice in miserrimo Cham nobis exhibetur,quem, ut e Sanctis Gregorio & Ambrosio superius vidimus, diris imprecationibus execratus est Pater, eo quod sui nuditatem, quam suis statribus te nebatnt absconadere
88쪽
dere, aperuit ad ludibrium; aptissime hoc ad illos refert Diuus Clemens Ponti sex, A qui maledieta suos Praesules oblocutionibus insectantur, easque Iabes, quas conia gru8 liceret obscurare, colloquijs temere effusis, veluti per iocum manifestent: eoeerte grauior in illos inserenda poena est, qu6 magis corpori spiritus anteeellit rQualis condemnatio eis immineat , qui in PAEt es peccaui, Scri tura Diuina testante, ep x. de Ia-
Utendit: s enim CaiM , qui non operuit pudenda Patras maledim,s est, muti; ampli σνi f. c xl condemnatione digni sunt, qui Patribus Legatione Dei Lan nribus eoistisin liuis iis ' ' 7 ferunt. Haec aliaque Diuus Clemens. Nee ab eadem sententia dissonat Sanctus Ponti sex'Anaeletus, si e alloquens :Mai alia cham sit, Noὸ damnentηνὴ qui Horum Doctorum υA Pro torsin esiapam produnt, ceu cam, quι Patrιβ ρηdes a Mora Veruit, sed magis de idenda monia prauiti quae omnia Ponti sex alter in Enciclica Epistola, ratione allata confirmat, Utilis facta Pastorum oris gladio ferteora προ δεπι, quanquam recte reprebeisdenda
in Si autem duobus tantum germanis patri nuditate detem, tot poenas pertulit Cham, nobilitatis auitae decus amisit, paternae haereditatis hona deperdidit, taliaque simul cum posteritate fraternae seruituti fuit addictus, quae supplieiorum illuuies in eos asinuet, qui vitiosas labes , hoc est animae nuditatem, non duobus tan- stum , sed plurimis , insonante veluti tubi, pro concione reuelant, Ze quod deletius est, amplificationibus illa colorant, &quaedam etiam veris mendacillima intermistent Mala haee, quorum imprecatio indicitur Chamo, de bona,quae fratribus eius op- 14 phrisi tantur, consecrantis ore solemniter in Eeclesia praedicantur, in sacra Episcoporum ficti. inauguratione formidandis illis vocibus, stus maledixerit,m ille maledictor, o 1.i Rςs 37 benedixeνit et , benedictioisibus ν*Ieatu : qua in re, Dei amorem, Diui numquo Patrocinium erga Episcopos aduertere licet, itidem enim verbis Magnus olim parens Isaae suo filio Iacob, ut res fauste, feliciterque illi euenirent, benὰ pre
Ex imagine ad Idaeam, ex umbra ad lueem Diuus Ioannes Chrysestomus pro greditur: lex etenim, quam aeterna sapientia conditam Magister Christus populis
uniuersis aperuit, capitalis supplicii reum enunciat, qui parentum nomen obtrectat Qui malediωινιι ρaινι saa, veι matri , mrete moriatur: ex quo argumentum a Leuit. 1o.ν maiori, ut serunt Philosophi, educens ait, si maledicentes patri υet matri, morte moνiuntur i,via legem, quati rudιcro Ggnu eri Τοι malesuere audes, ex Pi paresti- ine. bas illis marit nece fraus est, ct meliore sed illa aliis Eme animo imprimenda po- Rom. m. stea subdit e sa non tιmes, n apertat se terra , est totum te absorbeat, υet fulmen super ne adCatur, o maledicam linguam comburat ρ ι
Iure autem merito in illorum vaecordiam proterviamque insurgit, qui non filios sed hostes cum Episcopis, hoc est sacris Parentibus, se gerentes, maxima cum totius Ecclesiae pernicie, vipereos in illos seisiones intorquent : vlινa hὶe q. νi
ga p.ιres nosHos simas assectit' Nihil est, quod Ecclesam Dei ita Agraepe, o rises luere potest , υι quando discιρuis Magigra, Cr Patri a My , π Principibus subditi, D nan magno siti io cohejen . lsis CrysostSmus :'simultatibus hisce singulari arte pa- ubi si μcis euersor Satanas studet, ut Religionem euellat,*iuinamque fidem , si valeret,
QMecumqite igitur sint supplicia, quibus in Episcoporum oblocutores leges humanae aequissimo iure seroeliant, leuit lima videntur, si comparentur iis, quae istis eosdem minatur, Ae vibrat indignatus Deus: quale enim quantumque supplicium est, si de eratis a Deo , diaeternis poenis absorptus crucieris ὸ haec autem omnia apprimε illis designantur, qui inueterato animi aestu in flagitiosum adeo crime relabuntur; de purpurei Vatis ore hoc ille significauit, cimi diceret, Dilexissi omnia verba prae Visationis lingua dotis r de oblocutoribus hic haberi sermonem ., sic ri docent Interpretes: qiud igitur ex hoc consequetur l propterea de uti u Deusin'sinem, hoc est. eκplicante Purpurato Magis ro Hugone, sinaliter te deseret, υι is g ειιδ υ iam non termines , nec a peccatis νesuetas. iv
89쪽
Proh Deu i quam horrendum, quam miserandum est deleti a Deo e quid a
Bus yridis , MeZentit, hZelini ferocia cxcogitari unquam pollit acerbius e profecto Aita est , ait Diuus Bernardinus Senentis, Destrari te ι. finem, ti es ora cabiliter,sa quo dea oratur destrum aternalιI, qua stae fine eνιι.lisdem etiam intempestam di iniquissimam mortem minatur Salomon, iuxta Vulgatae scribendi sermulam, cum detrariorabal ne ιν smiscearis, quantam ν Fenie consti set eorum flerditιο , o r. sam υν rasisse quis Beaιι ρExperimento haee omnia comprobauit miserri inus e bacerdotibus quidam apud Canti pratensem: cum enim frequentissima consuetudine , detrahendi libidini indulsisset, imminente demum mortis articulo, lacrymarum Ioco,quibus anteaet M. suae vitae erimina expiaret, canina rabie exarsit, nec ferocissitne exustilans unquain destitit, donec dentibus in linguam violenter adactis illam dissecaret, dissecatamque procul euomeret: dignissima certe lingua,quae silomet morsu dissecaretur qus aliorum famam per iocum dissecare didicerat: hic ille eius erueiatus exordium palsus suit, quem aeterno saeculorum cursu apud Inferos detractores patientur,docente ν, Apocalypseos authore commandusauerunt linguasseas pra doloνe. Hie autem alloquentem audire Cyprianum licet: si tam acerba horrenda qu supplieia in eos a Deo vindice euoluuntur , qui quoiumcunque mediocris nolς famam carpunt & lacerant, qualia . Pro vos, inserentur in eos, qui maledicas ci acu leatas linguas in Hyerarcharum & Praetulum mores infigunt . quos ipse Deus ad cohonorat, ut in ipsorum honore suum mei honorem agnoscat Quomodo pus au μα- saram μι ν Itoras euadere , quι ralia xngerunt, Bon solum δεμνιιus , sied G Sacer ribus , qaibas bonεν tan .s Dei ignaιιone concedιιών, utra Usis contemptus Liaeata 1
Sie Magister eloquentissimus. Quot autem de hoc exempla tum e sacra, tum E profana litteratura congerere nobis fas esset ex his colligere aliqua mihi mens est; antequam tamen his finem imponam, virum SanctissimumChrysostomum imitatus,eos supplex obtestor,quos tanta libido incessit carpendi Praesulum mores: hi namque barbaro huic genio indulgentes , dum illos peracerbis verbis laedere arbitrantur, & verbere sermonum C discerpere, se ipsos vulnerant, & discerpunt, eo plane modo, quo Pharisaeus Pu-hlicano cogitatione tantum detrahens, se ipsum lacerabat, licet vela & publua
Quam prompte ad eorum acerba supplicia se. oratur Deus, qui Vel re, Vel verbo Episcopos
de honorant,exemplis allatis ostenditur.
EA erat murum integritas, vivendi innocentia, sanctissimus animarum ardor, quo vir admirandus Mediolanensis Ecclesiae Antistes Ambrosius,Italiae elari Dumum sudus, Dinm m. v es, omnium calamos ad suas laudes, ad suas encomta suauiter attrahebat, νt ubique terrarum Ambrosii fama resonaret: at imbecilles iam hia laedit, peruersiique ingen ja sicile est, ipso etiam in sole laedas maeulas inueturer Presbyter erat, qui sati guine Aser. Christianis saetis Mediolani fuerat initiatus a hie uitiir eonvivio cum aliis assidens, laudes tam ingentes, quibus extaneti nomen Ambrosii concordi suffragio commendabatur, mordaci despicientiae leuabat: tam insulsi humunculi verba non sine nausea conuiuae excipiebam, Deus.
90쪽
que ipse mordaeitatem retundendam expeditus, ad meritas illi pinas infligendasta protinus aduolauit: toto enim corpore i m pallescens, & intremens, linguam tu piter excutiens, e mensa translatus ad lectum, e lecto asportatus ad phetetrum suptemeritatis poenas exoluit. Haec habes a sancto Paulino,qui etiam addit, eadem
de causa Presbyterum alium intempesto obitu perijsse Non admodum hule dissonat aliud,quod a sancto Turonensi Gregorio, & ex eo a Surio mutuatum affertur: indignatus acerrime fuerat in Sanctum Nicetium Lugdunensem Antistitem Sacerdos quidam, eo quod nihil illi moriens testamento te- Iiquerit , adeoque eontumeliora illius nomen agebat, ut diceret impudentiis muri stolidum eum de bardum merito, dum viveret, audisse, eum simili vitio usque ad mortem laborauerit: eonsequenti nocte se dedit ei spectandum Saactissimus Dra sul, duobus alijs Sanctis Episcopis medius, hosque alloquens ait, aceνιὸ me Pre Θιeν se dehonorat, e. qa.d ὸ meis rebur nibiι eius Ecelessa reliquerim, non illud an readaerteas, nihιι illi pretiosar o m sui centius . me donari potasse , quam mei coν- ρoris licea tabescentis exuvias; ad haec, Episcopis illis eius procaeia verba eoarguentibus, repetitas illi alapas impegit Sanctus Nicetius, illud etiam mandans, vi in posterum contumelijs illis iaciendis sapientior abstineret; quapropter expergefactus inlalix ille , faedam adeo tumidamque multiplici verbere faciem sibi sensit inesse, ut quadraginta dierum interuallo. ingenti eruciatus dolore de eumberet : eiusdem postea Sancti Nicetii ope,quem supplex di lacrymis ubertimis implorauerat, pristinae suit valetudini restitutus. Quam profecto miseranda est humana conditio e quis enim credat Lithurgos &sanctos viros Episcopis a Deo traditos, ut illis inserviant velut administri, eorumque nomen vel inter caedes & vulnera inuicti tueantur, frequentissimE in eis obtrectandis alios praeire, nec ad eos laudandos, sed ad damnandos esse gentium Ante signanos.
Alium etiam E Lithurgis dare plaeet, sanguine quidem illust tem, opibusquo
magnis instructum , sed viiijs obscurum de meritis destitutum ; hic, teste Diuo Gregorio Turonensi, sui Episcopi ardorem , quo ad tuendum Diuinum honorem con--sa grabat, aegerrimε ferens, earpere illum dicteriis eaepit & se a minacis insectari r hunc eadem petna vindex Deus, qua olim haeresum Magistrum Atrisin. afflixit ratuum enim exonerans, vilcera omnia effudit, simulque cum Wiii eri , us sordentem animam, quae, peros illud tot contumeliis in Episcopum effa is sordi datum egredi formidavit. Quis hie adeo excutiat, ut inter haec supplicia aperte non agnoseat, quod olim
Sanctus Cyprianus ait, cum de Chore, Datan,& Abiron sermonem haberet, qui Moysen mordacibus obtrectationibus oppugnarunt, inprobaretur,Sacerdotes Dei ab eo ε .i Sacerdates facu, υindicaνi
Uerum diuersum satis extrum sortitus fuit Eeclesiae Salaminensia Diaeonus Carinus , ipsemet illustri luce natalium , diuitiarumque opulentia obseurissimus: immani hie ambitione praeseruidus , sic habes ex Metaphraste, Episcopalem ledem affectans in sanctum virum Epiphanium Antistitem contumelias plures esto tirocaepit, eo quod insulas quas ardentissime deperibat, induere nullatenus posset, Deo superstite i sapientissimὸ haec omnia dissimulabat Epiphanius, suae eandorem innocentiae Diuinae sapientiae commendans; cum autem eum aliquando simul cum alijs saeris uiris aduocasset, ut sacri doctrinam Codicis expIicaret, non inde procul erocitans coruus auditus omnibus est: ad haec Carinus, eui fastidium saeta illa colloquia pariebant, dicentem interpellans ait, cui nam innotescat, quid iam Corvus ille significet ξ prosecto conuersus ad Episcopum,serio an ioco incertum, addidit, si Corui illius mentem explicare mihi prae tua scientia valeres , Te vltro meis quibuscumque lieet opulentis facultatibus ditatum faeerem: hie Antistes , Corvus ille, si nescis, hoe exprimit, tuae nemph momentum mortis instarer ad hete Carinus tanto afflatus metu fuit, ut ne hiscere quidem prae animi horrore va Iens, famulorum humeris domum delatus, altera die miserandum in modum interieriti
quia autem prae mortis celeritate res suas componere non valuit, nec haeredes aduocare, qui bonis eius succederent, diuitiae omnes, quibus affluebat, in Ecclesiae L a com