장음표시 사용
31쪽
lorigo maluit, qaum auctori an uestrae,obtemperare. itaque κω lex,unus uir, unus anuus non modo nos il la inj- seria ac turpitudine liberanit .sed etiam effecit, ut aliquando uideremur omnibus gentibus ac nationibuι terra mavique imperare. Quo nubi etiam indignus uidetur obtre- Etatam esse adhuc, Gabinio dicam,an ne Pompeio, an utriqμe id quod est uerius me legaretur A. Gabinus Cn. Pompeio expetensi,ac polstularuituarion, ille, qui postulans legatum ad tantum bellum quem adit, idoneuό non est, qMimpetret,cum ceteri ad expilandos socios,diripiendras prouincias, quos uoluerκnt, legatos eduxerint: an ipse, cuius lege falas ac dignitas populo R. atque omnibus gensibus eo ututa est,expers epe debet gloriae eius imperamru, at que eius exercitus, qκi consilio issim, atqκe periculo est con pituiuuetin Q Falcidius, in Metallis, in Coelius Latiniensis, Cn. Lentulus, quos omnes honoris cri Aa nomino ,
cum tribuni pl. fai perit, anno proximo legati esse potuerunt: vi hoc uno Gnbinio sunt tam diligentes ' qκi in hoe bello, quod lege Gabinia geritur in hoc imperamre, atque eaercitu, qκem per se ipsi constituit, etiam praecipuo rure esse deberet. de quo legando stero consides ad sinatam retituros. qui si dubitabunt, aut grauabuntur: ego me prosi
teor relaturum: neque me impediet cuiusquam, Quirites, inimicum edictum quo minus retris κobis, uestrum ilis, bet ictumφdfndam: neque, praeter inter assic rem,qAidquam audiam:de qua, ut arbitror. illi ipsi qAi minant; r, etiam atque etiam, quid liceat, considerabunt. mea quidem siententia, Quirites,unus A. Gabinius, belli maeriti mi. rerκmq; gestarum auctor, mures Cn. Pompeius ad cri
bstar : propterea e od alter uni id bellum suscipiendam ne
32쪽
PRO. LEGE. MANITIA. I spris seu fragili detulit alter delatum susceptumque confecit. Reliquam est, ut de in Catuli anctoritate, er sententia dicendum se uideatur. qui cκm ex uobis quaererat, si intino Cn. Pompeio omnita poneretis si quid de eodictum ese sit,in quo stem essetis habituri, cepit magnum sitie uirtutis fructum, ac dignitatis, cum omnes prope uua uoce, is est o κοι stem habituros esse, dixistis. etenim talis est uir, ut nulla res tanta sit,ac tam dis icilis, qκam ille non'consilio regere, integritate tueri, uirtκte conficere possit sed in hoc ipsio ab eo uehementissime diJntio, quod qμο
minus certa est hominiam ac minus diuturna uita,hoc magis rei'. du per deos immortales licet. frui debet sitimo hominis uita, atque uirinte. At erum nihil nouistat contra exemplsitque instituta maiorum. Non dico hoc loco, maiores nostros semper in pace consetudini, in bello utilitati paruisse. semper ad nouos in us temporum, nouorum consiliorum rationes aconm modasse: non dicam, duo bella mis .
xime nunabantur, Carthagietem, atque Numiantia,ab eodem Scipione esse diletas: non commemorabo, nuper ita uobis patribusque uestris esse usum, ut in uno C. Mario stes impers poneretur,ut is cum Ingurtha, idem cum Cimbris,ide cu Thelitonis bellum adstrinistraret: in ipso Cn Popeio,in quo noui constituti rubii uult in Catultu, qua mκlta sint nouasmmq. Catuli uolantate oonstituta, recorda mini. quid ta nouu,qua,adolescentulu priuatum, exercitiz
33쪽
. OR AT Ioeustra longe abesset, imperium,atque exercitum duriῖς Eliam permitti,atque A pricam,bellum ep. in ea a impiadum'fuit in bis prouincijs pingulari innocetia, grauitate,
uirtute:bellκm in Africa maximum cofecit: uictorem exercitum deportauit. Quid uero tam inauditκm, quam equutem R. triAmphare i at eam qlioque rem populus R. non
modo uiditsed etiam studio omni κibendam putauit. Quid tam inlisitatum, quam lit,cum duo consules clarissimi, fortissim q. essent,eqvis R.ad bellκm maximum, formidolosissimums pro consule mitteretκr missus est. quo quidem tempore, cu esset non nemo in senatu, qκi diceret, non oportere mitti hominem priuatum pro consκle; L. Philippvi di
dicisse dicitur, non se illum 'a bententia pro consule, sed pro
consῖlibus mittere. tanta in eo reip. bene gerendaestes constituebatur, ut duorum consulum muntis unius adolescentis uirtuti committeretur. Quid tam singulare, qκam ut,
ex S. C. legibus solutus, consul anteferet,quam uilum alium magistratum per leges capere licuisset' Quid tam in
credibile,quam ut iterum eques R. ex S. C. triumpharet lQuae in omnibus homimbim noua,post hominκm memo- viam costituta *m, ea tam milia non sunt,quam haec,quae . in hoc uno homine uidimus. Atque hac tot exempla,tanta, ac tam noua,profecta sunt in eundem hominem a Q. Catulo,atque a cetreorum eiusdem dignitatis aMplissimorum hominκm auctoritate. Quare uidean ne sit periniquum, et non ferendκm, illorum auctoritatem de Cn. Pompeij dignitate a uobis comprobatam semper esse, uestrκm ab illis de eorum homine iudicium,populiq. R. σκditoritatem -- probari: praesiertim cum iam suo iure popalim R .in hoc hominesta avectoritate uel contra omnes,qui di sientinnt,pos
34쪽
PRO. LT GE. MANILIA. is sit defendere: propterea quod, istis reclamanti nu, uos unum illum ex omnibus delegistis, quem bello praedom praeponeretis. hoc si uos timere fecissu, reip. parum con sulasis: recte isti studia uestra ιιιι consi s regere conari tur.sin autem uos pluι tum in rep. Ridistis, Ros, his repκ- gnantibus, per i Umetipsios dignim tem huic imperios lκ-tem orbi terrarκm attκlistis . aliquando isti principes m si bi, ceteris popκli R.uniκersi anctori an parenaum esse Iateantκr. Atque in hoc bello Asiatico, s' regio non Aoluma militaris ilia κirtus, quae est in Cn. Pompeio lingκlaris, sied
aliae quoque uirtutes animi multae, ' magna requiruntur.
Dissicile est, in Asia,Cilicia, Lycia, Syria, regnus extera
μ=n nationum ita uersiri uestrum imperatorem, ut nihil
aliκd, qua de bo , ac de laude, cogitet. deinde, etiam, si qκis m,pudore ac temperatia, moderatiores, tamen,eos esse Ἀ-lis , propter multitudinem cupidorum hominis nemo arbieratur. Di icile est dictu, Quirites,quanto in odio simuι α- pud exteris ratioues, propter eorum, qAos ad eas hoc anno
cum imperio misimuή, iniurias, ac libidines. qnod enim senu puistis in illis terris, nostris muistratibiu religiosum,qnam a iratem sanctam, qκam domu sit is clausem,ac vim rutam fuisseturbe; iam locupletes, ac copiosae reqκirAntur, quibuι mula belli, propter diripiedi cupiditate, inferatur. Libenter haec cora Q Catulo, QMortesio di=ntarem,
Fmmis,o' clarissimis κiris. nouerunt enim socioru κκlnera: nident eoru calamirarer,quaerimo uas audiui. Pro socijsuos contra hostes exercit si mittere putatu, an, hostium sisnatatione, contra socios, atqκe amicos i qκa ciniris st in Asia. quae no modo unius imperatoris, ακt legati e d sinius triba
35쪽
habelli, qui collatis signis exercituι regios superare posse uideatur:tamen, nisi erit idem, quise a pecuniis Aociorum, qui ab eorum coniugibus,ac liberis,qui ab auro, gazaq. regiamrinus, oculos,animum cohibere possit, non erit idoneus, qui ad bellum Asiaticum,regiumap mittatur. ecq m p
ratis ciuitatem pacatam fuisse, quae locuples sitfecquam esse locupletem, qκae istis pactata esse uideatur t ora maritiis
ma, QEirites,Cn. Pompeium,non solum propter rei militaris gloriam,sed etiam propter animi continentiam, reqκisiuit. uidebat enim populus R. non locupletari quotannis pecunia publica,praeter pa cos,neque eos quidquam aliud assequi classium nomine, nisi ut, detrimentis accipiendis, maiore lici turpitudine uideremur. 1 nc qua cupiditate homine in prouincias, quibuι laesuris, quibus condicioni bim proici cantur,ignorant uidelicet isti, qui ad unum deserend spe omnia non arbitrantur. quasi uero Cn. Pompeiumnon cumsuis uirtutiblis, tum etiam alienis uitiijs nisgnum esse uideamus. Quare nolite dulitare. quin huic uni credatis omnia,qui,inter annos tot,unus inuentus sit, que
soch in urbes sura cum exercitu uenisse gaudeant. Quod si
anhoritatibus hanc caussam, Quirites,confirmandam pistatis est uol is aκ lor,uir belloru omnium, maximarumsxerum peritissimus,Paeruilius; cuius tantae res gestae ter-rs,maris exstiterunt,ut, cum de bello deliberetis, ductor uobis granior esse nemo debeat: est C. Curio, Ammis uestris beneflchs,maximisq; rebus gestis,summo ingenio, crprudentia praeditus.esi cn. Lentialis, in qno omnes, pro amplissimis uestris honoribus, summum consilium, sum mam Pagitatem esse cognoscitis. est C. Casus,integritate, virtute,costumia segniari. Quare uidete,nu boru auctoritatibuι
36쪽
PRo. LEGE. MANILIA. ITritatisvi illoru orationi,qui dissentium,re 'odere posse uis deamur. Quae cu ita sint,C. Manili;primu ista tuam lege, uorundite,et sententia laudo, uehemetissimes coprobo deinde te hortor, ut,auctore populo R. manead in sententia, Me cuiusqMa um,ant minas pertimesica . primu in te satis esse animi,costantisq; arbitror:deinde, cu tanta mititudine,cu tanto studio adesse uideamia,quanta non iterum
in eode homine prociendo uidimus;qκid est, quod aut dex aut delperficiendi secuitute dubitemust Ego autem, quidquid in me est studῆ,consiliij,laboris, ingenij; quidquid hoc beneficio popwli R.atq; hac potestate praetoria,quid quid mesoridi te,=de,co lana possum; id omne ad hac rec cienda
tibi t populo R. pollioeo et defero: testors omnes deos, eos maxime,qκi huic loco templos praesident, qui omnium metes eoru ,qui ad remp. adeunt,maxime persticiu me boaneq; rogatu horre cni qua,neq; quo Cn. Popeii gratia mihi per hac mussam cuciliari pute, neq; quo mihi ex cuius- qua amplitudine aut praesidia periculis, aut adiumere bonovibus quaera propterea quod pericula scit ut botem prae stare oportet,innocentia tect pellemus;honores aute neq; ab sino,neq; ex hoc loco, sed eade nostra illa laboriosissima ratione uitae,si uestra uoluntas fret, Ueqnemur. Quaobre,
quidquid in hac caussa mihi Asaeptu est, Quirites,id omne me resp. mussa suscepisse cUrmo:tatum s abest , ut aliqua
bona gratia mihi quasi se uidear: ut malos etia si laetes, partim obsafrres, partis apertas,intelliga. mihi no vicessaria3,uobis non inutiles, suscepisse. sed ego me, hoc bonore praeditu tantis urstris beneflchs affect si satui, Quiriteque pra uoluiste,et resp.dignitate, salnte prouinciaru,dissicior ii meis onus cEmodisat rationibu praeferre sportare.
37쪽
NIM ADVERTI, siastes, Omnem accusatoris orationem in dura diuisam esse par' tti: ggarum altera inibi niti, σ magnopere considere uidebatur inuidia iam inueterata iudicii Iuniani ; altera , tantummodo consinetiai caussa,timide, diffidenter attingere rationem ueneficii criminum: qua de re lege est haec qxaestio constituta. itaque mihi certum est hanc eadem distributionem nuidiae,et criminum sic in defensione struare, ut omnes intelligant, nae nec μbterfugere uoluisse reticendo, nec obscurare disendosei,cu considero, quo modo utraqM re sit elaborandum:altera pars, quae propria est indicii uestri, et ligitimae uenesciij quaestionis, per mihi breuis, et non magna in dicendo contentionis fore uidetur:altera autem,essa Tocul a iudicio remota est, qua concionibus seditiose concitatis ac commodatior est, quam tranquillis, moderatisq. indiciis, prosticio quantum in agendo discultatis, qnantum laboris sit habitura. sed in haee tanta dis cultate illa
ne res tamen Adices floriolat , quod uos de eriminibus sic a dire consueuistis , ut eorum omnem dissolutionem ab oratore quaeratis; ut non existimetis plus uos ad salutem reo largiri oportere , qκam auantum defensor p Uandis criminibus consiqui, σ aicendo probare potuerit. de inuidia autem sie inur nos discepture debetis, ut, non quid' diminr a nobis, sed quid oporteat dici, consideretu.
38쪽
PRO. A. CLVENTIO. I 8ium; nipliadia, caussa communis. quamobrem alteram partem casisae sic agimus, ut uos doceamn salteram sic, ut oremus. in altera diligentia uestra nobis adiungenda est, in altera fides imploranda nemo est enim, qκi inuidiae, sine Mestro ac sime taliam uirorum sis dis,possit resistere. Equidem, quod ad me attinet , quo me utram, ne io. negem fuisse illam infamiam iudicii corrupti negem illam rem
agitatam in concionibustiamtum in iudiciis' commemο ratam inseruituteκellam ex animis hominum tantum op Mionem φ iam penitus insitam i tam uetustam 8 non est no-yri ingenii.uestri auxilii est, iudices, huius innocentiae sic in hac artamitosa fama, quasi in aliqua pernici usima
flamma,atque in comm ni incendio, subuenire. etenim, sicut aliis in locis parum firmamenti, σ parum uirium ueritia habetine in hoc loco falsa inκid a imbecilla esse debet. dominetur in concionibus faceat in iudiciis: ualida in vianionibus ac siermonibus imperitorum; ab ingeniis prudentium repudietur: uehementes habeat repentinos impetuc pstatio interposito,Gr mussa cognita, consenescat: deniqκε illa definitio iκdicioru aequoru, q- nobis a maioribuι tradita est,retineatur, ut in iudicῆς σ fine inuidia culpa plectatur,o' sine culpa inuidia ponatur . Quamobrema uobis, iudices, ante quam de ipse caussa dicere incipis, hoc postulo: primum id, qκod aequissimum est, ut ne quid buc praeiadicati assieratis. etenim non modo auctoritatem , sed etiam nomen iκἀicum amittemus , nisi hie ex ipsis causis iudicabimus, ac si ad caussas iudicia iam facta domo deferemus. deinde, si quam opinionem iam uestris mentibus comprehendistis; si eam ratio renuella, si ratia tibisectabit is denique Meruad extorquebui
39쪽
ORATIO ne reprinetis, eamq; animis uestris aut Pibeti lis, alit equis
remittatis .ium aκtem, cum ego unaquaque de re dicam,o
diluam,ne ipsi,quae cuntraria βια, taciti cogim noni uestrae sub clito,sed ad extremum expectens, m me nuum dicendi ordinem seruare patiamini: cum peroraro, tum, si q id erit praeteritum, a me reqκiratis. Ego me, iudices, ad eam mugam accedere,qκae iam per annos octo continuos ex oentraria parte a diatur,atqwe,isa opinione hominum dicim ,
prope oonlii , atque damnum seu, facile intelligo: sid, si
quis nubi deus uestram ad me audiendum beneuolentiam conciliarithesticiam profecto, ut intelligatu,nihil esse horrini tum timendum, quam inuidiam; rubit innocenti, sῖ ce-pra innidia,tam opoendum quam aquum iudicium; quod in hoc imo denique false infirmae sinis aliquis, atqκe exitus reperiatur. quamobrem magna me lyes tenet, si ea, quaesiint in criusia,explicare, atqκe omnia dicendo oonsequi potuero, hunc locum, consi bumq; uestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac Inrmidolosum fore putauerunt,eum rundem eiuό fortunae moerae, multumq; iactariae portκm ac persegium futurum . tametsi permMim suris, quae mihi, antequam de mήβ dicum, de communibuι inuidiae periculu dicenda esse uideantur:tumen, ne diutiuι oratione mea sust ensa ex 'ectatio uestra teneatur, aggrediar ad crimen cum illa deprecatione iudices, qua mihi septim utendum esse intelligo ; sicut me audiatis, quasi hoc tempore haec cretussa primum dictatur,sicuti dicitur; non quasi saepe iam dicta, σnumqκam probadi sit. hodierno enim die primκm ueteris illivi criminis dii endi potestas est dala: ante hoc tempus error in hac caussa, atque inuidia uerstru est . quamobrem, dum merer m annorum accusatiunt breuiter, dilMitis
40쪽
PR . A. CLVENTIO. I9ν 'ondeo, quaesio, ut me,iudices,sicuti facere instituistis,benigne,attente q. audiatis. corrupisse dicitur Α. ClAentilis iudicium pecunis, quo inimic- μι- innocentem Statium Albium condemnaret. ostendam , indices, primum, quoniam caput illivi atrocitatis atque inuidiae fuit, is no
centem pecunia circlim uentum, neminem umqκam maio
ribus criminιbus,traκioribus te tibia esse in iudicium uocatum ,drinde,ea de eo praeiudicia esse facta ab ipsis iudici bus,a qRibus condemnatus est,ut non modo ab iisdem, sed ne ab alis, quid in ullis ab*lκi ullo modo posset. cum haee docuero tum illud ostendam, quod maxime requiri intelligo, iudicium illud pecκnia esse tensatum, non a Cluensio, sed contra clκentium: faciamque . ut inteiligatis, in tota illa imussa quid res ipsa tulerit quid error affinxerit, quid inuidia conparit. Primum igitur illai est, ex quo intelligi possit, drbuior cluendium magnopere cetμssa confidere , qκod ceratisimis criminibus er te libus fretus ad accusandum descenderit. hoc loco faciendum mihi κdioes , est, Mnobis breuiter illa,quibus Albim condemnatus est, crimina exponam. Abs te peto,oppianice,ut me imitum de patris tui mulsa dioere existimes,adductum fide,atque Ospeio defensionis. etenim, tibi si in prasentia satisfacere no potuero, tamen multa mihi ad satisfaciendum reliquo tepore fucultates dabuntur. Cluerulo nisi nunc satisfecero, postea mihi satisfaciendi potestis non erit simul σ illud, quis est,
qui dubitare debeat,contra dandiu , CT mortuum pro imeolumi, et uiuo diceret mm illi quem dicitur, damnatio omne ignominiae periculum iam abstulerit, mors uero etiam doloris ; huic autem,pro quo dicitur,nihil possit Olbe senis accederesne acerbit simo animi sensia ae dolore , O cc ii