장음표시 사용
281쪽
posse, ut aliquando ipsi hoc praestes, nullo modo intelligitur. quomodo obligatio oriri possit, hoc est , necessitas praestandi id, cujus spem facis alteri. Qui vero non habet animum alteri sese obligandi, praeter Voluntatem suain eidem obligari nequit, cum ex hactenus demonstratis abunde pateat, a tua unice voluntate pendere, num ad praestandam quid alteri te obligare velis. Immo obligatio spei repugnat. Speramus enim ea, quae obtentu possibilia nobis videntur F. 797. Psiis. empir.): ea vero, ad quae praestanda alter nobis persecte obligatur, cum persectae obligationi insit jus ipsum ad praestationem cogendi s . a 36. pari. r. Phil. prael 'umv in . spectamus tanquam certo sutura, nisi phy sica quaedam impossibilitas superae.
s. 3 8I-- Acceptario non sit alio fine, quam ut a volente dominiam vel jus quoddam aliud actu in te transferatur, vel tu aberum volentem
ad quid praestandum obliges. Etenim ad actualem translatio nem dominii vel juris cujusdam requiritur acceptatio, nec jus ullum transferri a volente nequit nisi in acceptantem . . , neque etiam homines sibi mutuo sese obligare possunt ad dandum & faciendum sine mutuo consensu f. 3s7. , consequenter sine acceptatione alterum tibi obligare nequis I. 638. 8an. I. Phil. 'act. unis. V a. . Acceptatio igitur non fit alio fine, quam ut a volente actu jus quoddam in te
transferatur, Vel tu alterum perfecte ad quid praestandum tibi obligra.
Nimirum quando mihi animus constans est ius quoddam in re transferendi, vel ego volo ad dandum Vel faciendum tibi esse obligatus; in tua voluntate positum est, utrum jus istud acquirere, vel me tibi obligatum esse Velis, nec ne. Necesse igitur est, ut voluntatem tuam declares, num jus istud tibi a me acquirere, vel me tibi ad dandum aut faciendum obligatum esse velis, consequenter acceptatio fit eum in finem, ut constet b te jus
282쪽
De modo sese Muri obligandi. a I
re jus a me aequisvisse, vel me tibi ad dandum & faciendum esse Obligatum. Atque adeo patet, quinam sit acceptationis finis.
s. 3 82. Quoniam γceptatio fit eo fine, ut ab altero acquiraS αaanum jus, quod in te transferre Vult, eundemque tibi obliges ad id jaeris ab al- praestandum, ad quod tibi vult obligari s . 38 i. , acceptarione tero alui
nou plus juris ab altero acquirere potes, quam is in re transferre vult, rere es in nec uora voluntatem ipsius eum tibi obligare vales ad quid dandum νantum vel Laciendum eum nobis Nos hic ea demonstramus, quae valent in statu naturali, se. obligare vi posito statu civili. Quid enim lege civili fieri possit, suo leamus. ostendemus I O.
I. 3 83. mi nais aserit sibi esse animum ribi aliqui praefandi, ab eo Cur nudem pollicitatore jus perfectum ad assertum vel follicitum at quirere Ae- asserentem is, neque illum, neque hunc perfecte tibi obligare potes, ut is asse m pollicis io, hic pollicito addat factum. Qui enim nude asserint, se in prae- rorem nobis senti habere animum tibi aliquid praestandi, is nondum ha - persectebet animum in hac voIuntate perseVerandi g. 371. , ade obtigare non que nullum in te transferre Vult jus persectum ad id, quod se valeamus. praestiturum dicit, neque adeo vult sese tibi ad id praestandum persecte obligari . a 36.part. I. Phil. stradi. univo). EI pollicitator etsi habeat animum in voluntate praesente persevcrandi, non tamen Vult in te transferre jus ab ipso exigendi, quod tibi praestare vult . 367.), consequenter non vult sese tibi persecte obligari ad hoc praestandum t. ci . para. I. Hil.
pract. univδ. EnimVero acceptatione, adeoque voluntate tua
I. a. , non plus juris ab altero acquirere potes, quam is in te transferre Vult, nec ultra Voluntatem ipsius eum tibi obli
283쪽
di & a pollicitatore jus perfectum ad asscitum vel pollicitum acquirere nequis, neque illum, neque hunc persecte tibi obligare potes, ut is asserto, hic pollicito addat factum.
g. 384. Num atte- Quoniam acceptatio non fit alio fine, quam ut a volen-stia i ni se te dominium VCl jus quoddam aliud actu in te transferatur; tussit in nu- Consequenter tu ab eodcm idem acquiras, vel tu alterum vo-δε, senione luntate sua ad aliquid psaestandum tibi obliges 3. 381. , ab ργοὶ di fi eo Vero, qui nude altarit sibi csse animum tibi quid praestan- pollicitatis- di, & a pollicitatorς jus pcricctum ad assertum vcl pollicitum acquirere nequis, neque illum, neque hunc persecte tibi obligare vallas, ut is asserto, hic pollicito addat iactum I. 383. iis nuda abstruonemo ni Upollicitatione locum non habes accepIasio. In nuda assertione, cum deficiat constantia voluntatis aliquid praestandi, jure eam immutandi xeservato, nihil est quod acceptari possit: in pollicitatione, cum pollicitator praestationem actualem a sua voluntate pendere, non autem juri tuo subjicere velit, pollicitum acceptari non vult, eis non desit quod acceptari posset. Acceptationi itaque nullus locus est in utroque casu. In Jure Romano pollicitatio dicitur solius offerentis promissum l. 3. T de pollic. ubi promissum in significatu latiori sumitur. Excluditur adeo acceptatio tanquam actus ejus, cui quid offertur. Etsi autem in titulo isto deficiat, acceptatio, quod nemo adsit, qui acceptatς possit pollicitum, non vero quod idem acceptari nolit pollicitator : nostro tamen instituto convenientius est, ut significatum vocabuli eum retineamus, in quo Grotius ipsumque secutus Pressendorsus eodem us. Suffcit utrobique esse promissum solius offerentis seu sine acceptatione, sive haec gesiciat voluntate osseruntis, sive alia de causa. Non tamon ideo dissitemur hanc disserentiam non nullius prorsus esse momenti: prout sorsan alibi distin Elius exponere licebit. Neque enim hujus loci est inquirere,
cur Romani pollicitationem Deo & Ecclesiae factam promissoni' Diqitigod by Corale
284쪽
De modo sese asteri obligandi. 237
soni persectae aequi paraverint: quod mere civile esse μοι
.lib. I. c. H. I. Σ4. asserit.
g. 3 8 ς. Si nude asserenti, quod tibi quid aestare velit, τῶ pollicitar/- Ibem ad
ri resipondens verbis qwbuscunque declaras, vesie re, ut is aserto vel inter se posticuo adist factum; verba haec non sunt acceptoris, sita velainan anda sit reis eis, H hoe far, quod aestare in animo sabet nudus assertor vel pot-βonsio ejus, ocitator, vel declarantis, quod tibi gratum futurumst, si factam ascis quid offerro vel pollicito aviatur, aut quod hoc grato animo sis agniturus, aut Ken. Aude quod Elia aca rate velis, ubi asserto vel pollicito factam addere vo- asserendoluerit. Cum enim nuda assertione praestandi & in pollicita--lpollictatione locum non habeat acceptatio sq. 384. , animum acce sani.
piandi declarare nequis pro praestenti, sed tantummodo profuturo, quando stilicet nudus assertor vel pollicitator constutuerit asserto vel pollicito addere factum. Quamvis adeo dicas, velle te ut prestet, quod alteruter se tibi praestiturum constituit, sue cxpresis Verbis, sive aliis, quae hanc volunt . tem continent; Mon tamen pro Verbis acceptantis haberi pos. sunt, cum acceptatione alterum tibi obligare Nesis ad id praestandum, quod se praestit uindicit 3 8 ad , ad inducendam vero obligationem requiratur mutuus consensus s. 337. , qualis hic non adest s. 638. para. R PHI.' Lunim ρο g. 367. . a I a.d. Quamobrem Verba tua Vel accipienda sunt de a ceptatione sutura, quando scilicet alter asserto vel pollicito factum addere voluerit, Vel de grato animo, quo id sis agni- turus, Vel de Voluptate cx praestatione actuali percipienda, pro uti verborum significavis proprius hanc, vel istam, aut illam interpretationem admittit.
Acceptatio refertur ad animum offerentis I. a. . Quam is obtem si nullum tibi offertur jus aherum compellendi, ut verin otiis addat factum, nec idem acceptare vales. Sine hoc autem
285쪽
re nec intelligitur jus persectum ad id, quod praestiturum se
dicit alter s. a 3 s. pari. I. Phil. prata nutu ). Ea de. causa nec tibi offertur jus ad id, quod praestiturum se esse alter ait, consequenter nec hoc acceptare Vales. Voluntatis tamen tuae declaratio non temeraria est F. 276. . Etenim vel motivum esse potest non mutandi voluntatem prauentem, quatenus alter ex silentio tuo colligere poterat, te Parum curare, utrum verbis addatur factum, nec ne, vel motivum perseverandi iuvoluntate praesente, quatenus hoc tibi gratum futurum certus
est & gratum animum sibi spondet. Atque adeo pater, verba tua non prosari nullo sine. s. 3 8 6.-. Libentis in In tua voluntate positum es, utrum alteri Fid premittere, an turalis pro- polliceri, aut nude tantummodo aserere velis, ribi depraesenti esse ani- mittendi , . mum alteri quia praestandi. Etenim naturaliter homines tan-
pollicendi H tummodo imperiecte sibi mutuo obligantur ad dandum vel de asse- faciendum I. 33 4. , adeoque nemo te compellere potest, ut xendi, quod ipsi quid promittas, quando re vel facto tuo habet opus I.
quid pr. - a 37. pari. I. Phil. 'act. unii L Quando igitur voluntatcinis velis. tuam de praestatione futura dcclarare debes, aut tua sponte declarare vis, vi libertatiS naturalis tibi permittendum, utrum in alterum jus ad futuram prolationem te compellendi transferre velis, an nolis II 6. para. I. Furi nar , & num in cassi posteriori persevcrantiam in prassiente voluntate decemnere velis, an nolis. Quamobrem cum ad promissionem perstactam requiratur translatio juris promissorem ad promissum adimplendum compellendi j. 3 6 . , quae abest a pollicitatione . I. 3 67. , ad hanc vero Opus sit persievcrandi in voluntate praeia sente animus . cis.), quia nuda asscrtione sejungitur .ari.); in tua voluntate politum est, num alteri quid promittere, an polliceri, an nude tantummodo asserere vclis, tibi de
praesenti cta animum aliquid praestandi.
286쪽
De modo sese alteri obligandi.
ostenditur etiam hoc modo. A tua unice voluntate pendet, utrum jus quoddam in alium transferre velis, necnexad, consequentcr ab ea etiam pendet, utrum jus te cogendi in alterum transferre velis, nec ne, ut, quod ipsi praestare decreVisii., actu praestcs. Qitomobrem cum promissio exigat translationem istius juris I. 36r.), ea vero abiit in pollicitatione . 367.); a tua uniCe voluntate pendet, utrum altari. quid promittere, an polliceri vclis. Et quoniam naturaliter tibi competit jus voluntatem praesicratem mutandi, quando mutata sertur in melius I. 37 . , in praesenti autem dubius csse potes, utrum quod nunc statuis suturo tempore judicandum sit melius, nec ne, & nemo te impedire debet.
quo minus jure tuo utaris . t 8 o. stare. f. Phil. ρυα umv. J a tua etiam Voluntate pendct, utrum perseverantiam in praesente voluntate decernere Veli S, nec ne. Quamobrem cum
in nuda assertione praestandi nondum adsit animus in praesente voluntate perseverandi β. 3Tr. , a tua etiam voluntate Pendet, num alteri nude tantummodo asserere velis, tibi in
praelanti p: aestandi animum esse.
Hinc ulterius patet, non pendere a Voluntate alterius, quia acceptare velit, sed ipsum accepigre debere, quod offertur. ubi vero nihil ad acceptandum offertur, in se nullum esse acceptandi actum. Praesens adeo propositio uberiorem lucem
inundit praecedenti. Simul etiam hinc intelligitur, nihil committi contra jus alterius, ubi tantummodo eidem polliceris, vel nude asseris, tibi quid praestandi animum esse, cum is mallet fibi idem promitti. Quomodo enim voluntatem de prae statione sutura determinare velis tuum est vi propositionis praesentis. non alterius, qui necessitatem eandem ad lubitum suum determinandi tibi imponere nequit.
287쪽
Geraras id, quod probe expensum decernitur r ex adverso autem indoisona P. Meratus Vocatur actuS voluntatis, qui fertur in id, quod nondum probe expensum decernitur. Hinc animo deliberato fleri dicitur, quod quis ante probe expendit, num potius sibi faciendum, quam non faciendum, & quomodo facere velit, antequam faciat. Ast indeliserato animo fleri dicitur, quod quis facit, antequam satis expendit, num id sibi potius faciendum, quam non faciendum sit, & quomodo facere volit, vel id fieri debeat
Ρatrio sermone dicere solemus di mii Sehathi, item cum addito mit gutem Sebasti etaeas thun, & in casu opposito unia hastisam, item aus unbebati, vel mit unbebathi etivas thun, prouti deliberatio vel praecedit decretum, vel inest ipsi executioni dacretiia
Mid si potius, quam non facere debeat, & quomodo facere velit, vel fieri debeat gr. , consequenter disquirit, quid sit agendum, quid non agendum Enimvero actus. intellectus, quo disquiritur, quid sit agendum, quid non agendum consultatio est g. 498 pari. Io The nat. . Animus adeo deliberatus praesiupponit consultationem-
Quem consultationem diximus. sia 49 8 . para. r. Trior nat.yintellectus actum, eum etiam Deti rationem appellare sole. mus. Hinc Oeera , qui amat copiam Verborum,. consultaticio
nem & deliberationem conjungere soleta Nobis igitur hieperinde est, sive dicas, animum deliberatum praesupponer: consultationem, sive dicere malis, eum praesiupponere deliberationem. Hinc etiam animus deliberatus poterat definiri peractum voluntatis, quem praecessit deliberatio, vel consultatio, siquidem vocabula pro synonymis habere velis, retentae definitiane, quam dedimus Le. cin
288쪽
. 3 89. imus iideliberatus maeam Ius mi consevirationem, se δε- Ruid isd liberationem. Etenim qui animo indeliberato agit, is facit iberatas. quod num potius faciendum, vel non faciendum sit, & qu modo id fieri debeat, nondum probe expendit 3. 387. , consequenter non disquirit, quid siit agendum, quid non agendum. Quoniam itaque actus intellectus, quo disquiritur, quid sit agendum, quid non agendum, consultatio, sive deliberatio cst 498. pari. I. TheoL nat. non 3. 388.) , animus indeliberatu& nullam praesiipponit consultationem seu
deliberati emia Hinc animus diaueratus definiri poterat, per actum volunta. iis, quem nulla praecedit deliberatio& animo miliberato fit , quod nulla praevia deliberatione fit.
F. 39α Homo nil agere debet absque animo deliserato. Obligatur oblitis is ad enim ad recte agendum β. I 89. part- .. Phil. ροσα umvδ- imum deis Quamobrem cum ad actionem rectam requiratus notio acti lureaiorinis suffcienter determinata, judicium Verum de actionis bo, reenia. nitate & malitia, volitio actionis bonae & nolitio malae, determinatio voluntatis per bonitatem, noluntatis per malitiam actionis, non Vero facta pes rationes, ob quas bonum
verum repraesentatur tanquam apparens & malum verum tanquam malum apparens, Omnesque motus ad actionem externam requisui prompte produci debeant cl. 8o .part. I. Phil. ρOLI. - δε Antequam igitur agat, disquirendum est, num sit agendum, cur sit agendum & quomodo sit agendum, consequenter consultandum 498. para. I. Theol. nat.2, seu deliberandum not. g. 388 - Eniin vero animo deliberato
289쪽
38 9. . Homo igitur omnia agem debet animo deliberato, consequenter nil agere debet animo indeliberato.
De actione deliberata eiusque ab indeliberua disserentia jam egimus alias s=. 6o I. cI seqq. pari. l. Pbil. pract uni P. ,
eo potissimum fine, ut clarius conitaret, quantum actiones nostrae nobis imputandae veniant. Hic vero ostendimus obligationem omnem facultatum nostrarum usum in Id convertendi, ut actiones omnes sint deliberatae e cui obligationi ut satisfaciamus, inprimis probe perpendenda sunt, quae de Consultationum 3. 6o a. part l. Phil. Pra I. unis. J, S hinc manantibus actionum deliberatarum speciebus dicta sunto 6o .Part. I PHI. pracss. univ.). Animus vero deliberatus actionem externam efficit deliberatam, seu actus voluntatis est, quae in actione deliberata adesse clebet. Constat enim actionem humanam constare ex actibus intellectus, voluntatis vel noluntatis atque facultatibus locomotivae 7O. Puri. r. Phit pract.-iv. , quatenus ex Psychologia discimus, facultates superiores carere non posse ministerio inseriorum, sed actibus intel- lectus 3c voluntatis ac noluntatis accedere quoque actus facuItatum inferiorum. s. 39 I.
Transiliis Quoniam homo nil agere debet absque animo delibera tiaris is pro . to 3- 39Q ) , nec με quoduam in alterum, consequenter nec jusmissis bd i qm csige di, ut aliud jus in se transferat, seu ad dandum fra- . Gigas ani- ciendum ιυηferre dcbet absque ahimo deliberaro. Quamobrem mom siue cum in promissione promissor transferat in promissarium jus alathis. st CXigendi promissum, seu ut cidem addatur factum . a 6 ipromulo feri non debet absque aηimo deliberato. Similiter quia
alteri sese perfecte obligat, qui jus se cogendi ad dandum vel
faciendum in eum ciansfert . a 3 6. 8art. I. PL 'ad. univo, nemo sese alteri ad dandum vel faciendam serracti obligare debet in animo deliberuo.
290쪽
De modo Iese alteri obligandi.
Nemo non videt nos hic loqui de obligatione interna, quae in consciuntia spectatur f. 6 s 6. pari. I. Jur. vat P. & cu ius habenda ratio est in Jure naturali, quod urget: actionum humanarum rectitudinem 3. IS9. pari. r. Phit Pract. MMD. . consequenter etiam rectitudinem in promittendo & alteri sese per- Iecte obligando. Huic vero locum esse non posse absque praevia consultatione leu deliberatione, quae ad animum deliberatum requiritur . 787. , partim ex requisitis actionis rectae f. 8 o. pari. I. Phia. praef. univ), partim ex naturali obligatione, qua aliis ad dandum vel faciendum tenemur, intelligitur 3. Ia I. I 29, .
. 392. Quoniam nemo quicquam agere debet abSque animo imus d deliberato β. 39o.); acceptatio quoque fieri iabet animo deli- Geraras adberato, consequenter cum ad validitatem promiis iS requi- acceptatio-ratur acceptatio proinissarii σι 36s. , promisaraus etιam 'o' nem re tu-msfum acceHare non debet absque animo aevi raro. stas.
Quae ad propostionem praecedentem annotavimus, ad praesentem quoque trahenda sunt. Equidem vulgo animum de- Iiberatum id acceptationem non requirunt Autores, nec isnecessirius videri poterat; patebit tamen ex subsequentibus eum non minus necetiarium esse in acceptando , quam in osserendo. siquidem obligationi naturali satisfacere velimus quoad rectitudrnem actionis: neqrie enim acceptatio minus habet su
am rectitudinum, quam actiones ceterae.
Nemo sese alteri persecte obligare potest nisi promittenia. Ete- Modus sesenisti homines sese invicem obligare non pol sunt nisi ad dan- alteriter indum vel faciendum f. 3 3 8. . Quodsi ergo te alteri ologa-m ob an re velis, ut a. cri constet, quid & ad quod ipsi te obligareri. velis, necesse est ut sussicientcr declares, quid dare vel facere
velis, cumque perfecte ipsi te obligare non possis nili transferendo