장음표시 사용
601쪽
tionis pacti, ultra voluntatem suam eidem obligaretur, quia alter eundem sibi obligatum esse vellet: id quod quam sit abso
I. 8 I s. Quoniam pacta finiuntur, quando tempus praeterlapsium, ad quod eorum duratio restringebatur, seu cum Venerit terminus, durationi praefixus, quod per se patet, tunc Vero non amplius obligant . 8 i 4.); s quid pacta remporaria et et iani , seu quid pre ea fieri non debebat, Hyso tempore, per quod da rare debebant, id a contrahentibus iterum fieri potes. Et eodem modo intelligitur, si quidpactιm temporaraum iubebat, seu per
idem contrahentes facere debebant, id a contrahor tis sterum omit
Nimirum finito pacto contrahentes restituuntur in eundem statum, qui fuerat ante pactum, sublato eo, quod per pactum fuerat immutatum. Quod adeo ante pactum agere licebat, vel non agere; id quoque agere vel non agere licet, quando terminus pacti adest, hoc est, tempore durationis praeterlapso.
I. 8I6. Pactum renovari dicitur, si paciscentes inter se conveniant, quod idem ultra terminum, qui ipsi priefixus suerat, per Cese tum temporis intei vallum adhuc continuari debeat. Vnde Fremat opacti est conventio de pacto, cujus finis instat, vel adest, per certum temporis intervallum adhuc continuando.
Quemadmodum in voluntate paciscentium positum erat, utrum pactum inire vellene, nec ne; ita in eorum quoque arbitrio est, utrum illud continuare velint, nec ne. Nemo igitur dubitare potest, quin renovatio pacti sit moraliter possibilis, quando pacta semel inita non intelliguntur nis licita: Si enim fuerint. illicita, quemadmodum invio iniri non debebant, ct inita obligationem vesidam minime producebant, id quod
602쪽
m modo sese alteri obligandi. 373
ex iis manifestum est, quae de promissionibus illicitis demon. strata sunt; ita etiam continuari non debent, consequenter re. novatio facti solius est, non vero juris.
g. 8 l T. Quoniam pactum, si renoVatur, continuatur Vel per tan- Naidis reis tum temporis intervallum , per quod duraVerat, Vel per novatione majus, aut minus o. 83 6. I sipactum renovatur, quoad pra. sa-pactorum
ιιιnes in eo nihil immutandum. non Im--.Non est, quod excipias, mutato tempore durationis, pa- tandum. ctum non manere idem, consequenter idem non posse diei continuari, adeoque nec pactum renovari . 8I6. . Tempus enim ad essentialia pacti non requiritur, quippe quod per praestationes, in quas consenserunt contrahentes, subsistit 3.788. 361. ; sed pacto accidit eidemque intrinsecum est. Quam-ὸiu adeo praestationes eaedem sunt, tamdiu quoque pactum idem est. Unde toto tempore, quo ex eo tenentur paciscentes, idem pactum subsistere dicitur. Quamobrem sive pactum, quod siniendum erat, continuetur per totidem annos, vel dies, per quos duravit, sive per plures, aut pauciores, idem sempermanet Pactum.
. 8 8. Si in pacto, cujus reminus instar, vel ades, quidpiam mur aur quoad praefationes, pactum non renovatur ἰ sed σθω initur, pacti reia
Etenim cum pactum sit conVentio duorum vzl plurium i iii is lisabeandem vel easdem promissiones g. 788. , consequenter eas --. ini dem praestationes f. 36 i. , si quoad praestationes aliquidia immutatur, pactum idem non est 3. t 8 i. Ontol. , sed diversum I. 183. tol. . Quodsi ergo in pacto, cujus terminus' tostat, vol adest, quoad praestationes quidpiam mutetur, idem pactum non continuatur, sed aliud initur. Ahod erat unum. Jt quoniam pactum non renovatur, nisi quoad praesta- Cccc 3 tiones
603쪽
tiones nihil in codem mutetur . idem in hypothesi
propolationis pr sentis non renovatur. Ruod erat alteram. Non inter inanes subtilitates reserenda citi inctio est pacti renovati R. de novo initi: mox enim utilitas hujus distinctio. nis aprarebit.
. 8 9. ωMαοΔ Sme mut . consens pactio nutu si, nec renovatur. Etenim clum fiat Omnis Pacitio conventio est, qua duo vel plures in idem pro . 5 re me- missum consentiunt s. 788. , adeoque sine mutuo contensiu is. Pactio nulla concipi, conssequenter nec feri potest. God Θ-
Quando pactum renovatur, qui pactum antea inierunt, instante ejus fine, de ejus continuatione inter se conveniunt f. 8 r 70. Quoniam itaque qui intcr se conveniunt, iidem . consontiunt f. 699o; linc mutuo consentia pactum renovari nequit. diuod erat alterum. Prius ex ipsa definitione pacti patet s* 788. , adeoque ut probetur opus non est: placuit.tamen idem adjicere in propo-stione praetenti, in qua de renovationis modo agi , It citra ambages constet, eodem modo Dacta renovari, quo fuerant facta. s. 82O.
i ,. omnis obligatio ad id, quod vi ejusdem fieri debet . si . .). Quamobrem si eodem finito unus contrahentium faciat, quod nonnisi vi ejusdem facere potarat ; hoc ipso facto declarat. velle se adhuc eodem pacto teneri. Quod si ergo hoc fiat altero conscio, nec is dissentiat, dum ad declarandam volun talem suam alteri tencbatur; hoc ipis declarat, velle stamc sese
604쪽
De modo sese alteri oblitana. ,
sese adhuc pacto isto teneri 6 39 . para. l. Phil. HacI. - . ἡ uterque igitur tacire in continuationem consentit s . 66o. Part. L. PHL 'act. --- Quamobrem Qui ex pactoluuinvicem tenebantur tacite inter se conveniunt, quod id continuari tabeat 699- . Enimvero fi de pacito, quod si nitum est, ultra terminum eidem praefixum continuando convenitur, paruun renovatur . Si 6. . Pactum igitur renovatur tacite, si quid ab uno contrahentium eodem finito fiat, quod nonniti vi ejusdem fieri poterat, nec altcr facti hujus conscius dissentiat.
Ad remo vationem pathi mutuus requiritur consensus, qui-pe γα fine hoc fieri nequit g. 8is. . Consensus tacitus cumst verus consensus 66 a. pa t. ι Phil. pracf. unm. D, siVe e presse, sive tacite concentias, unum idemque essi Quam ob enti quod expresso consenta renovatur pactum, idem quoque rati. to renovari potes . η aestat tamen expressin quam racito consensu renovari pacta, cum de tacito consensu spes concepta saltitera possit. Sed hoe prudentiae est, do quo in praesenti nom
gur. . . . - Quoniam pactum, ques erat nisum, renovatur, si ab imo ad contrahentium luid fiat, quod nonnisi vi ejusdem fieri pote- expenduis. rat, altero conscio, nec dissentiente I. 8 a o. ; idem etiam renovatum inre igitur, si quod vi pacti ab uno contrahentiumst, ab altero astro Iur, velais accipiendo, quod ni is eupacto dari puerat.
In Me casu tacita pacti renovatio minus difficultatis haber, quam in anteriori, ubi dissensus cessans habetur pro consensu, quoniam in praesenti facilius intelligitur, num factum aliquod pacto imputari dubeat, cuius probatio in casu altero non semper sua caret dissicultate, ut ideo consultius esse dixerimus, ureonsensu expresso renoventus Eacta t. f. Sao. ), quo tutio,
605쪽
Adhae ut e- Ex eadem statione patet, s pacto sinito praestationes murius expen- ma cιtra usium disenseum continuemur, pactum tacite fuisse reno-
Etenim quando hoc fit ab una parte, pactum tacite renovatum intelligitur 8ao . Quamobrem cum ab una parte adhuc fiat, quando idem quoque sit ab altera parte; recte omnino ex illo insertur renovatio pacti tacite facta, si praestationes utrinque citra ullum dissensum ultra terminum pacti continuentur.
I. 8a 3. Daratis ρι- M stactum tacite renova γ, per tantum te aeris inter stamcti iacturri valet, quoto antea duramerat. Etenim si pactum tacite renon ait. Vatur, facto tantummodo declaramus nos velle, ut pactumulara sivum terminum continuetur, eodemque clapso adhuc
subsistat I. 8ao. S seqq. . Quoniam vero nullo modo significatur, quanto temporis intervalis pactum istud adhuc subsistere debeat; ex silentio utriusque contrahentium aliud colligi non potest, quam quod velint ad tantum tempus idem
csse renovatum, ad quantum initio erat initum. Quamobrem si pactum tacite renovatur, per tantum temporis in tervallum valet, quanto antea duraverat. E. gr. Si pactum initio initum per decinnium duraverit: renovatum ad annos decem intelligitur. Quod si enim per
annos tantum quinque continuari adhuc deberet, expressa conventione de tempore durationis determinando opus erat, cum alias uterque contrahentium aliud tempus in mente reservare posset; adeoque nullus esset ea in re consensus, sine quo conis ventio nulla intelligitur g. 699. . Ast si uterque contrahentium consentiat in tempus, ad quod duratio ejusdem pacti antea erat restrictum; non opus est, ut consensus expreue declaretur, quia nihil immutatum ex flentio utriusque abunde colligitur.
606쪽
De modo sese asteri obligandi.
λ . s. 824. Si initio sistim convenitur, pactum temporarium ultra suum tauomodorerminam continuari debere, nisi staturo tempore significatum fuerit pactum uia ab alteratro torrahentium, se ea em ultra eundem teneri nosti, aut tra termidonec tuto quodam remore significetur, se ultra certum reminum num praesta eodem non amplius tenera velis; pactum non renovatin, sed vigore tutum conis primae conventionis ramaeis subsimi, donec dissolvatur. Etenim inuetur vicum pacta sint servanda I. 789. fieri debent, in quae pa-gore primaciscentes initio consenserunt 3. 78 8 P. Quamobrem si initio conventio- statim conventum fuerit, pactum temporarium ultra termi- nis. num continuari debere, nisi statuto tempore significatum iu rit ab alterutro contrahentium, se eodem ultra eundem te neri nolle ; ubi neuter eorundem id significavipstatuto te pore , pactum continuandum est. Eodem modo patet, idem tamdiu esse continuandum ultra terminum unum, nisi alte uter contrahentium statuto tempore significaverit, se eodem amplius ultra istum terminum reneri nolle, siquidem initio ita suerit Lonventum. . Non igitur Op est, ut Qe novo con- . sensus declaretur instante termino, quo pactum finitur, cum ad continuationem sussiciat consensus expressus initio comventionis utrinque datus, ex quo nata est continuandi pacti obligatio, nisi tempestive significetur, se eadem amplius teneri nolle per demonstrara. Quoniam itaque pactum non renovatur, nisi termino, quo finiendum, instante de eo conti- .nuando conveniatur I. 813. i in hypothesi propositionis praesentis pactum non renovatur, sed vigore primae conventionis subsistit per demonstrata. diuod erat unum. Enimvero quando initio stit conventum, ut pactum tamdiu valeat, donec statuto tempore alteruter contrahentiis etum significaverit, se eodcm diutius stare nolle, unicuique per- . .
607쪽
Quamobrem cum pacta sint semanda . 789δ; si hoc ab Eno fiat, idem ab altero ferendum. Patet itaquωpactum in hoc casu Vigore primae conventionis tamdiu subsistere, donec ab
alterutro contrahentium dissoluptur. αuod erat alterum. Exempla obvia habemus etiam in contractibus quotidianis, veluti locationis conductionis, ut adeo opus non sit propositionem praesentem exemplo aliquo illustrare. Ceterum ipsa propositionis veritas admodum evidens est, ut nullum circa eam dubium superesse possit, modo attentionem tuam desbderari minime patiaris. Quantum enim juris unusquisque Pacistentium in alterum conferre & in quantum unusquisque eorum alteri obligatus esse velit, ab eorum voluntate unice Pendet. Quam igitur legem contractui dicunt, ea etiam utrinisque servanda, mo)o nihil infit, quod promitti non possit per ea, quae de promissonibus in anterioribus fuse demonstrata sunt: illicite enim promissa nullum effectum juris habent. 8as.
re stat es Praestationes mutua dicuntur, si unus quid alteri, praestat, macta es . & alter vicissin ideo ipsi praestare debet. . Non muIuae autem non malua sunt maestationes, quando unus quidem alteri praestare tenetur, uana,. alter tamen ideo eidem non vicissim quid praestare debeat.
E. gr. Promitto tibi nummum aureum, tu mihi vicissim ideo promittis librum quendam. Quando igitur inter nos convenit, ut tu mihi des librum, ego vero vicissim tibi dem. nummum aureum; Praestationes, in quas consensimus, mutuae o sunt. g. 826.
Raamia. Quoniam praestationum mutuarum una ideo fieri debet, molois quia altera fieri debet 8 s. I p stationum mutuaram unais, Dis sese ποις alteram tanquam conduronem. habeant. E. y Si tibi dare volo nummum aureum, tu vero vicissim mihi dare dubra librum quendam; eSo nummum dare nolo,
608쪽
. De modo sese aste H obliga L 379
nisi tu dare velis librum, & t dare non vis librum, nisi ego. dare velim nummum. Quamobrem si ego tibi promitto nummum aureum & tu vicissim ideo mihi promittis librum; ego utique promitto nummum, si tu das librum, & tu promittis Ibbrum , si ego dem nummum cf. 8a T. .
Si pacta mutuas diraestitiones coniment. V unus pacistentium mania anastare nolit, quod debet; nec sister Mia profanaeum te eror, quo pacto recremisse delet, consequenter a pacto recedere licet, si alter recedit ra lueas. Etenim si pactum praestationes mutuas continet, quod tu prae-
stare debes, ad id praestandum te obligasti sub hac conditio ne, si & alter praestet, ad quod praestandum se obligavit d. g 6, . Quamobrem cum deficiente conditione promissio, adeoque etiam pactum f.. 8oo. , pro non facto habeatur s.s 34. , consequenter tu non ex eo obligeris; si alter paciscen- tium praestarc nolit, ad quod tibi praestaudum sese obligavit, nec tu id praestare teneris, ad quod ipsi praestandum te obli
Enimvero qui non praestat, ad quod praestandum P ab teri obligavit, is a pacto recedit. Quamobrem cum tu praestare non tenearis, ad quod praestandum te alteri chligasti, si alter tibi non praestet, ad quod praestandum se tibi obligavit per demoυb. . I. a pacto tibi recedere licet, si alter recedit.
diuod erat alterum. . . Probe notandum est, non demonstrari, te obligatum esse, ut a pacto recedas, s alter recedat; sed saltem hoc tibi licere. consequenter jus ab eodem recedendi tibi competere f. Iro. Part. l. PMLpra' unis. . Salvum igitur non obstante hoe jure manet juinuum alterum compellendi ad satisfaciendum obligationi suae, siquidem adhuc res integra est, ut quod praestitum non est praestari possit, quia is seipsum ab obligatione sua, qua tibi tenebatur ad quid praestodum, liberare haud qua-
609쪽
quam potuit 3.674. . In tuo igitur arbitrio postum est, utrum a
pacto etiam recedera velis, an-praestationem cogere eundem . malis. Dantur autem subinde rationes, cur consultius videa
tur prius t id quod inprimis in Regum ac populorum pactis obtiner, prouti suo Ioco clarius elucescet.. s. 828 Gando sise Si tu a pacto aesieris . quia alter disicest prior ; idem nonneρersidia a falsis, nec per sidus non es. Etenim si tu a pacto discedis, quia passi disco alter discessit prior, hoc tibi fac re licet, nec ad id prautandamn dum teneris, quod praestare promisisti I. 8ar. , consequenter dici nequit, quod promissa non serves. Enimvero qui . promissa non servat, is fidem fallic I. 7s9G, non vero qui ad praestandum, quod promiserat, non tenetuta Quamobrem . si tu a pacto discedis, quia alter discessit prior, fidem non saltiS. Ostendi etiam potest hoc modo. Si praestationei sunt . mutuae, tu alteri praestare quid promittis sub ea conditio ne, si ipse vicissim praestet, ad quod se tibi praestandum obiugat f. 8a 6. , consequenter nisi a pacto recedat. Quam obrem si ae pacto recedit, & tu vicissim ab eodem discedis
quia ille prior discessit; haud quaquam dici potest, quod
non praestes, quod te praestiturum dixisti. Dici igitur etiam nequit, te fidem fallere. Ruod erat anum. Quoniam adeo a se sto discedens ideo, 'ia alter diascessit prior, fidem non fallis, etsi contrarium ejus facias, ad quod faciendum fidem tuam adstrinxeras, non tamen 'dici. potest, te contrarium ejus fecisse, ad quod faciendum adostrinxeras fidem tuam, cum nunc perinde sit, ac si hoc factum nunquam fuisset. Quamobrem si tu a meto discedis, quia atrer discessit prior, perfidus non r66. .
Poterat etiam idem ostendi eodem modo, quo in secunda demonstratione prius evicimus. αuod eras alterum. . Siquis
610쪽
m modo sese asteri olligandi. Ul
Si is sidem fallere diceretur, aut, perfidiae accusaretur, qui a pacto recedit, quia alter ab eodem prior discessit ; fidem quoque fallere dicendus erat perfidiaeque accusandus, qui promissionem conditionatam non adimplet, conditione non exi tente: quod quam sit absurdum, nemo non intelligit. Qui conditionale fidem dat, vel adstringit, eam non dedisse, nore adstrinxisse censendus est, conditione non existeme. Fallere demum fidem, si conditione existente servare nollet I perfidus foret, si contrarium ejus tum faceret, ad quod fidem suam adstrinxeras. Quando vero pacta ineuntur,' quae mutuas prae stationes continent, qui conditionem offert id, quod sibi praestati vult, intendit tanquam finem. adeoque .Propter eum unice
paciscitur j. 616. pari. r. Phil. Priar univ. , & qui ad hoc praestandum se alteri obligat conὸitionem accipiens, dum sibi vieissim aliquid praestari vult, ad nihil se alteri obligaret, nisi is '. vicissim hoc sibi praeflare vellet. Abunde igitur liquet ita conveniri, ut uniuscujusque obligatio pendeat ab obligatione al- . terius f. 8s I. Gutol. . Quatenus tamen uterque alterum sbi obligatum esse vult ad id, quod promittit, praestandum, nori Iiberum ipsi relinquit, num praestare velit, an nolit, adeoque mutua obligationum dependentia a se invicem non tollit jus cogendi alterum, ut obligationi suae latisfaciat. Niud nimirum est si conditio est obligatio alterius, sub qua tu eidem obligatus esse vis; aIlud vero si diversa fuerit ab obligatione conditio. Obligatio non mutat naturam seu speciem, ut tran- 'seat in jus, propterea quod subit vicem conditionis obligatio. nis alterius : quatenus tamen vicem conditionis subit, essectum quoque juris habere debeti nempe jus non satisfaciendi obligationi suae, quae jam libertati tuae subjicitur, cum antea eidem non subjaceret. ga 9.
Si qui a pacto discedit aliquid iam proruit, ego autem ipsi n, Nisis A
hil adhae praestiti; ego ab eodem recedens Milipsi restiuere teneor. Etenim ii alter a pacto recedit, mihi etiam ab eodem rece-rini, ast