Alciphronis rhetoris Epistolae, cum adnotatione critica, editae ab Augusto Meinekio

171쪽

Puae inscriptio habet nomina, eorum alterum erit iratass tui rectius Moνογνάθω Scribi exiStimet, quemadmodum Φυσίγναθος dicitur, non Φυσι γνάθιος. At vide ne nominativus sit Moνογrνάθιον. Atque ita etiam III, 5T. Φιλογαρε λαθί ' et ibid. 63. I νακοσπογγίω ad et Πινακοσπογγιον revocanda puto. Significat autem Μονο- γνῶθιον hominem ος ουθεν αλλο ἐστὶν ῆ γνάθος, ut est apud Longum Ι'ast. IlI, II. Alterum nomen Πανλάχανος Oml arandum cum voce πανσπερμία et HuSychii glossa Παλλάχανον κρομμυον. 'Aσκαλωνιται.

Priora Suil crus ita rustituero conatus est οἷον δή τι Ου-δHς εἶδε πω ποτε τῶν διὰ χειρῶν. Ib. απο Scripsi Anal. Alex. p. 265. recepit sue Scit erus ; libri ἐπί, quod sortiisse recte habui: media in nemore posita sum Veneris Amoris lue Signo vicina. Cf. III, 48, 5. ἐπὶ του βωμου

τυπτομενος. Ib. Oυς αυτοὶ πεποιήκαμεν videtur aliquid lu- bis traxi,Se.

l. γυναικος. Malim τῆς γυναικος. Ib. τῆς κορυφῆς Dorvillius I ro ταις κορὲ παῖς. 2. φάσματος εχουσα προ σωπον non adducor ut sanum esse crudum: non omnia φάσματα tetro vultu Sunt formida-Diuiti m by Corale

172쪽

165 '

hilia; videtiir bestiae nomen latore. Ib. αρυθμοι Vcti αρε-θμοι ante Sellerum.

V. δωριδι Π, καὶ τῶν LIV. καὶ την Flor. συγκερ . . Flor. συγκαρ ΠV. attuli haec si sorte aliis prosini nil sanandum

l. ω ποσον ημῖν ἐπι τε τάχισται-Ηaec non Significant quantum in nos structum e Si facinus, sed ipsam Laidem dicit χρῆμα, quemadmodum Sappho Straboni dicitur θαυμαστον τι-Nescio tamen an ἔρυμα Reripserit Alciphro: quam validum ad nos coercendas munimentum structum est. CL Vindicius Strab. p. 57.

i- . . . ἐραστου χωριον Νυμφαις θυσιαν λέγουσαοφειλειν. Hi S verbis orditur e I, istola, cuius ante Sellerum non nisi minutae quaedam particulae a viris doctis editae erant. Argumentum totum est meretricium, Sed Scite et pleganter expositum. Pune initio degunt, non incommode his verbis Suppleas: ἐκαλεσεν ἡμας δειναὶ εἰς τό τουJcoαστου χωρίον. At plura excidisse res ipsa docet, nec du-hium est quin similem epistola introitum habuerit, qualem habet primi libri epistola tricesima nona. In Sequentibusnpellus deseribitur, in quem meretriculae cum amatoribus suis se conserunt; nec tamon alisolvitur hic loci descriptio, cuiuS colores per totam epistolum sparsos si quis in unum colligat, describi credat reetionem Hymetto vicinam, qualem Ovidius Art. Am. III, 687 s lib repraeSentat: Est prope purpureos colles florentis Hymetti sons Sacer ut viridi cespite mollis humus. silva nemus non alta facit: tecit a rhuius herham, ros maris et lauri nigra pie myrtus olent; nec densae soliis buxi fragileSque myricae, nec tenues cytisi cultaque yinus abest. lenibus impulsae χρ 'hyris auraque salubri tot generum frondes heriba lue Summa tromunt. Duilired by CO dile

173쪽

Oh stat tumen huic opinioni quod agellus ab Alciphrone

descriptus viginti tantum sutiliis ab urbe dissitus suit. In acclivi situm fuisse praedium illud, incile credo affirmanti Sellero, nec vero id colligi potest ex verbis oλίγη ανεῖται σποριμος i. e. Paululum sativi agri patet, ut apud Dionem Chrys. Or. VII p. 117. Εmp. α νειμενοι λειμωνες, aut ex iis quae S. 2. leguntur Νικίας ουκ οἶδα πο ν ἐπανιών,

i. e. nescio unde ex agro in urbem revertenS.Ib. κυπαριττια καὶ 1μυρρινη. Ibi codices; SelleruS ιυρρίναι, quo ViX OpuS eSt, si quidem μυρρίνη collectivo sensu dictum est, ut πίτυς apud Callimachii in H. in Cer. 28. ἐν πιτυς, ε, μεγάλαι πτελέαι εσαν, ἐν δε καὶ ἄχναι. Atque ita etiam in Ovidianis versibus nigraque in Frtus et culta

pinus.

2. ευθυς μὲν η αμφοδος ἡμῶν εἶχέ τινα παιδιάν. Recte ἄμφοδος Sellerus irri possct nogat, nee male conicit 4 α νω οδός, cui Lunen η ἄνοδος ad Scensu S ad Drue dium, praeserrum. At lenius mihi visum est 4 αφοδος

corrigere hoc sensu: Statim abeuntes erat cluod nos oblectaret. ib. που, φησίν, ημῖν ἀθροαι Codd. Se iteruS ποι, φησίν, υμεῖς ἀθροαι; Satis probabiliter. Sed που recte habest. Cf. Apollonius Synt. ed. Bukk. p. 622, l6. τό που τιθεται καὶ ἐπὶ τ)ῆς εἰς τοπον που ἀπωχti . Interim distinxi ποὐ, φθοὶν ημῖν, ἀθροαις Praeterea malim haec Pt Sequentia ad unam interrogationem coniungere που ἀθρόαι τίνος ἄπιτε ἐκπιεῖν χωρίον; quo vos consertim cuiuS vadite a b S u m t u r a e Ρ r u c d i u in 7 d. ἀπέπτυσε γὰρ ημῆς. Sellero δέ aptius videtur quam

γαρ', neScio an prae Stet ουν. Τum idem πυρακάνθας, pro quo edd. πυρακάνθους. Ib. αιφνιδίως scripsi pro ἀφνιδίως.4. Legebatur αποθεν, de 'io Supra dictum p. 126. In Sequentibus και πως ἐπιπολῆς αυτην περιθεῖ κιττος, Verba

ἐξ ἐπιπολῆς mihi vitii suspecta sunt, non tantum quod Alciphro alius Attie omnii consuetudinem secutus ἐπιπολῆς dicit praepositione omissa Ll, 23, 1. et III, 47, 3. , sed etiam propter additum πως, quod indicat sequentia quodammodo si urate dicta eSse. Adde quod illud ἐπιπολῆς, si hedera Duilirso by Corale

174쪽

superficiem rupis induxisse dicitur, aliquid enunciatur ii iod per se intelligitur. Scripsi igitur καί πως ἐπιβολῆς, quod

cermanice melius quam latine enunciare licet glei clisam se hic hi nwei se, quemadmodum πλίνθων επιβολαὶ dicuntur laterum ordines, Squamatim ullis Su Per uli OS ineuitalion tibus. V. in typ. Τhucyd. III, 20. Nisi sorte simplicius intorseretari velis tanquam vestis iniectu, in qua re fre sien ReSSe constat

Ib. υπο δὲ ταῖς ἐξοχαῖς. Nympharum sigilla si ita posita erant, ut Sub prominentiis riviis luterent, intelligi non potest quo pacto Panis signum in altiore rupis liarte Si tum Νymphus κατοπτευειν dici poSSit. Hinc Scripsi ἐπὶ ταῖς ἐξοχαῖς, ut Nympharum imiigunculae in ipsis illis prominentiis sitae fuisse

dicantur. In seqq. malim ιδρυντο. 5. Scile rus κατηρ χομεθα. 6. ευτρεπεῖς Sellertis, libri ευπρεπεις. Ib. ηδέως ουν codd. correxit Sellerus. ib. ante Piersonum ημ' ἰδου.

7. ἔχει τοι Sellerus, libri ἐχέτω.

μεν. Haec accuratius inspicienti non possunt non ineptissime dicta videri. Agitur de parando loco compotationi idoneo, quem Si congerendis ui horum ramis ali paraverunt, id non ita efferri potest, ut ramos post iniectas vestes coitu ortaSse dicantur. Et quorsum tunc αυτοoχεδιως' quod ipsum indicium est excidisse vocem, qua triclinium indicatum erat, quemadmodum Supra legitur βωμόν αυτοσχεδιως ἐνήσαμεν. Eas ob causas scripsi αυτοσχεδίως στιβάδαὶ συνερράφαμεν, ramOS UOnu Ortantes superimpositis vestibus lectulum subitaria opera contexuimus. Voce στιβας de pulvinari coeliantium ipse Alciphro usus est Ili, 4, 3. Λt potest sane Ut iam κατακλισιν Excidisse, ut est I, 3s , 3. υποσκιος τισι δάφνιας κατάκλισις. De συνερράογαμεν non dubi tundum est. Pro χλανίσκια edidi χλανιδισκια Se iterum et Baslium secutuη ad Aristaen. Bois s. p. 394. Possis etiam χλανιδια, spinil in χλανισκιον abiit etiam I, 38, 4. Ih. ἀνθεμάδια ποικίλα ante Dorvi ilium. 9. οῖου Suile rus, οιους codd. ib. ἔφη ante DOr- villium. 10. ἀά τε τρέμοντα ωσπερ αἱ πυγαι. Ita Sellerus edi-Diuitiaco by GOrale

175쪽

dit: eodd. ώα τά τε τρέμοντα, vel ώὰ τά τε το μοντα ταυ-

τα, vel ἀά τέ τε τρεμοντα ταυτα. Hinc ταυτα adscivi, quod similiter infra dictum est β. 16. ορνίθια ταυτί. Praeterea codd. serii, turae indicare videntur suisse olim ρόα τε τετρε - μαίνοντα, quo Verbo u Sus est AriStophaneS. quem innumeris locis Aleis)hro expressit, in Nub. 373. Quod his subicitur ῶσπερ αἱ πυγαὶ adeo rustice dictum est, ut delffndum dicerem, nisi credibile esset excidisse hic Thryallidis nomen, cuius πυγὰς de industria celebravit scriptor I, 39. Scribendum iptur ni hitror ῶσπερ αἱ πυγαὶ τῆς Θρυαλλίθος, quod nomen propter Sequentia καὶ χ μαιρίδος Vides quam lacile describentes sallere potuerit.

Il3. εἶτα γαλάκτια ποικίλα. Nova haec nec aliunde cognita vox est γαλάκτιον de cibo ex lacte cori secto. Haec autem duplicis generis fuerunt τὰ μὲν μελίπηκτα τὰ δ' απόταγονου Sive potius ταγήνου. De his ita dicere pergit πυτιας μοι δοκεῖ καλουσιν αυτὰ καὶ σκώληκας τὰ πεμμάτια. Ita Sellerus edidit, in quibus primum revocandum quod edd. omnes habent μοι δοκῶ, de quo dicendi genere v. Vindic.

Strab. p. 170. Τum vero πυτιας liaud dubie corruptum est: Suspicabar πυριάτας. Sic enim vocabant τὀ πρωτόγαλα πυρωθὲν ἐπὶ θερμοσποδιῆς. V. Stephani the s. v. πυριατὸς et Fragm. Coin. vol. II l p. 242. Porro σκώληκας placentae nomen fuisse parum credibile est; neque cui tuam Ructor Sim. ut Hesychii glossae multum tribuat, quae ita Scrilita editur: μεσσόπλουτον. προσοκ Τμα τὐ σκώληκα ποινῆσαν. Haec enim gl0SSa, quae pluribus indiciis corruptelae arguitur, vix dubitari potest quin ex duabus glossis connata Sit in hunc serme modum redintegrandis: μεσσόπλουτον π ροσοε η μα' μέτριον. M εσσ οπν ουν ἄημα ὶ τὸ σκώληκα ποιῆσα /. Dixerat poeta aliquis δημα μεσσόπνουν cle vento modico cuius statu ea in aris axitatio efficitur, quam a Vermiculari

chus apud Bekkerum Anecd. p. 62, 20. σκώληξ χὶ κωφο των κυματων ἔπανάστασις τῆς θαλάττης εiργηται, οτι παθαπλησιως τῶ σκώλ κι τῶ ζώω τὰ κυματα κυDνδεῖται. Ad Alci-phronis locum ut redeam, uditum σκώληκας unus habet cod. Flor. ceteri aut σκώλυκας aut κώληκας. Credo igitur scri- Duiligod by Corale

176쪽

psisse Λlelphronem κολλικας i. c. placentulas rotundas ex farina conseruis. De liis praeter alios haec habemus apud Arche Stratum Atlionaei III p. 112 a. στρογγυλοδινητος δὲ τετριμμενος ευ κατακολλιξ Θετταλικός σοι υπαρχε Τω, ον καλεουσι κεῖνοι κριμματίαν, οἱ δ' αλλοι χόνδρινον αρτον. uibus in Vei Sibus pro κριμ ματίαν, quod nihil esse intellexit Schweighaeu SeruS, corrigenduin κριανιταν. Ita igitur Thessali illud placentae genus vocabant, quod aliis κολλιξ ipsi S-que Atticis etiam κφιμνίτνης dicebatur. U. Athenaeum XIV D. 646 a. Satis diu nos hic locus tenuit: est Lunen quod adiciendum videatur. Vix enim credi potest bellariis, quae αποτηγανου dicit, ex lacte concreto paratis etiam κόλλικας illos fuisse comprehensa; quo ne cedit quod parum cone in ne Verba οσα τε etc. Parenthesi a reli luis disiunguntur. linque ita Orationem procedere crediderim: τα δ' απο . τηγανου πυριάτας μοι δοκω καλουσιν) καὶ κολλικας καὶ πεμμάτια οσα τε etc. li. εαρινῆς οπωρας. Ita codd. vitio Se, ut puto; nisi i iis docuerit οπωραν de cuiusvis te mi, oris fructibus dici posse. Scripsi igitur ιδρας. Ib. οἱ κυλικες ante Sellerum. Sequitur locus difficilis et corruptus: και το πιεῖν μετ9ον Vν τρεῖς φιλοτησιας ου τὀ ποσον. In libris nil diversitatis, nisi

quod pro τρεῖς mi g LI habet τῆς . Dixit de his Ber kius apud Sci-lerum , qui τό πιεῖν ex glossemate natum existimat locumque ita con Stituit: καὶ μετρον ην τῆς φιλοτησίας ουδ' οπωσουν. Postrema ου τὰ ποσον non puto corrupta esse, Sed Significare non tantillum. V. Stephanum thes. 6 ποσος. Iam illud τῆς vereor ne librarii sit emendatio, structuram utcunque restituere cupientis. Mihi si ii dein multo ESSe videtur probabilius uro scripsisse Alciphronem πλην, ut in hune modum procedat oratio: καὶ του πιειν μετρον πλην τρεις φιλοτησίας ου το ποσον, hibendi praeter tria poculam Odia S praescriptus crat nullus. Libera igitur cuique erat bibendi potestas, ut tria pocula evacuare omnes tenebantur. Ille enim numerus modostissimus erat, quocirca ΛnO

177쪽

ti:i Bergkio apud Sellei iiiii ita corrigenda videbuntur: τα μηπροσηναγκα υμενα των συμποσίων τον νουνεχῆ πλεῖον αναλαμβανει. Codicum Scri luti ruin ego ita interpretor: compotationes, in quibuS nulluS bibendi modus praeScripvis est, continua potatione maiorem Docul omina numerum τὀ πλεῖον eo insecta Sunt. Con Sentaneum enim erat, ut in desinito numero p cula certis ciuibusdam intervallis implerentur. Ib. 1εν. Sollertis υπεφεκάζομεν, quod Dotius υπεκνεκαζόμεθα dicendum fuisse crediderim: υπο 41εκάζειν autem vel ἐπιή1εκάζειν ministrorum est. Vertundum irrorabat nos minoribus

quidem ut continui S poculis, se. ὁ παῖς vel ὁ οἰνοχόος, notissimo dicendi genere. Cf. Brunckium ad Tlieognid. 465. Nec οὐν desidero post μίν. cf. Seliae seria in ad Longum P. 376.1b. πaρην Κρουσμάτιον η Μεγαρας καταυλουσα, ἡ δὲ πρὸς τὰ μελη καὶ προς τὴν ἀρμονιαν ρθεν. Τibicinae nomen rectius scribi videtur Κρουμάτιον, ut legitur i,

Simmicliae quae adduntur Sen Su cassa sunt et haud dubie corrupta. Particulam καὶ ante alterum προς cod. II omittit.

Scrihendum videtur ἡ δε Σιμμίχη ἐρωτικὰ μέλη πρὰς τὴν

άρμονίαν i. c. ad modos quos Crumatium praeibat. l2. καὶ ὐποβεβρεγμ ι εἴχομεν τον νουν. I Dertum PSt scribendum csse υποβεβρεγμενον cli. Aristophane Equ. 96. τὸν νουν ιν' ἄρδω καὶ λεγω τι δεξι .la. και τις ἐφιλησε. Nescio nia exciderit τον ἐραστήν. Ih. α τεχνως Sellerti S Scrii sit pro ατεχνως.14. διανίστατο δὲ ςidri ἡμῶν μὲν των γυναικῶν τὰ

πάθηὶ, των ανδρῶν δὲ ε κεῖνα. CorruptisSima verba recte mihi restituisse videor, πλqθη scribens pro πάθη et ἔμεινε pro ἐκεῖνα. Mulieres Surrexisse, viros mansisse dicit. De plurali πλήθη v. Conite. Fragm. vol. II p. 85S. Particula μὲν fortasse delenda est. Sequentia item affecta sunt: καὶ τοiς χιτωνίσκοις ἀπιθ άνως εισε παίομεν. Credo tamen me repersi se ipsum illud quod scripsit . lcit,hro; posui enim τοῖς κοιτωr ισκοις, ultra quam credi potest ἀπιθάνως cupide lectulos occupabamus. Silvulam, in quam concES Serunt muliereS, Supra nominaverat ἀρκουντα τῆ Τοτε κραι πάλri θάλαμον. Recte igitur de cubilibus, quae Oecu Pant, Diuili so by Cooste

178쪽

utitur voce κοιτωνισκος. CL schol. Homeri Il. 3l6. οἴκημα ἐν ω θάλαμος, ο ἐστι νυμφικος κοιτωνισκος. Alia voeis exempla lex ica Suppeditant. Ceterum haec verba loco suo mota existimo et in finem β. 15 post παρήρχοντο Ponenda, lihi deesse aliquid ad narrationis integritatem facile sentitur. th. ἄπωθεν scripsi pro ἄποθεν. Sequens συνηρεφῆ Valckenarii est emendatio pro σκευηρεφη. 15. Hic satis venuste describitur muliercularum no Strarum simulatio sive dissimulatio; insunt tamen quae minus integre Scriptu videantur, velut haec ἡ δὲ φυλλα ἀπο τῶν κλωνίων ἀφαιρουσα διδερωγε r/ ω σπιρ ἀκκιζομένη. Cum enim τὀ ακκίζεσθαι omnium commune fuerit, neScio an σχινιωμένη pro ἀκκιζομενη Scribendum sit. In ii S quae stati in s quuntur ταχ)τον pro ταυτο seripsi ut habet V. Ib. legebatur περιήρχοντο, pro quo iiii lil aptius viSum eSt. 16. Suilerus παρεμπορευσαμεναις, irinSSe recte. In Se- luentibus verbis αλλ' ο Ital/ και ὁ Πρίαπος, Priapi nomen, cuius nulla in SuI,erioribus facta est mentio, mihi Suspectum et fortasse delendum est. Τum in verbis ἐμφαγεῖν δ' παλιν ορνι i=ια, recte desiderat Sellertis; neque vero id post παλιν addendum, Sed scribendum potius δ' ην pro δή.lh. ante κοροσθεντες libri οι habent; deleri voluit etiam Sei-

17. ἐκάστη ταυτην ελκυσον' . μὰ in ἀλλά μοι ταυτην'. ita haec distinguenda sunt; vulgo μὰ ista cum praecedentibus coniunctum est. nec quidquam praeterea corru0-

tum est, nisi quod καὶ ante ἐκάστη excidisse videtur. At in sequentilius servisi βραχεζαι pro ἄλλαι βραχεῖαι,

et ἐγκέχρωστο pro ἐκεχρωστο. Causae nauuitionum neminem latebunt.18. ἐαρίσασαι δ' ουν καὶ ἀναξανθεῖσαι τους στομάχους. Primam vocem frustra tuetur Sellerus. Correxi ἐρανίσασαι. Suas illi nitique lactucas in commune contulisse dicit. Puod ibidem legitur ἀναξαίνειν de stomachi resectione dictum, etsi sine exemylo eSt, non tamen videtur corruptum eΝse; DrOr-Sus respondet quod aliquando ali infimae plebis homine dictum memini: icti mus S mir den Mapen xviedur e in his sel aias krat gen . th. φιάλα Sellero debetur, codd. ἀλλά. Idem in seqq. tenuit μέχρι Γ τουJ μηδε. Disiligod by Corale

179쪽

39. τρυφερον γαρ ἰ i/ καὶ πρέπον ἐρωτικῆ φιλία. Posui

quod imico aluuin est ἐρωτικῆ ομιλία. Post προυτραπην lachma iii indicavi; desidero aliquid in lianc Sententiam: καὶ πρου τραπο/ I επὶ τουτο προθυμοτατα . Nec vitio carent sequentia συ δε εἰ μεν ουν ἐσχ=ηκας μαλακως, in quibuS quo GDrως spectet non intelligitur. Scri I,seri in ἔντως, si verum est te aegrotare. Praeterea oυν Flor. aliusque liber recte omittit. Donique αλογως I, o sui ex V. ut cum optimi codice Oυκ αλόγως liubeant, quod recellit Sellerus, rectius fortasse

Frnain sentis Λleis dironis stiriasse addenda sunt quae Ructore non nominato texuntii r n I, ud Etyniol. Gud. p. 342, 36. τῶ ε 3 9tππι dii ἐστὶ πατὴρ κυμινον tκυμνοπρίστνης Τὸ καὶ μονον lat; ταριχευων Τους θαλλους των κοαδῶν. Puae haud otiscuro reserunt dicendi neniis AlciΡhronium, apud quem

I, l, 3. τω καθαρω τῆς αἰθ9ίας. Scribendum Prat e Veri. τῆς ευδίας. Causa interνolutionis suisse videtur τὸ καθαρόν. luod de caeli serenitate aptius dictum videbatur suam de transluillitate muris. At ευθία est nitida nulloque undarum motu turbata uani is tranquillitas, quemadmodum καθαρα ηδονή dicitur liquida volu utas, et ciuS-dem generis alia; exempla ubivis obvia. Halcyonii autem dies non tam αἰθ ρία consentur quam ευδία. CL Τheocritus VII, 57. χαλκυot ες στορε σευντι τὰ κυματα, ubi Schol. δε κα- τέτταρας λὶμ ερας φασὶν ευδιάζειν, o ταν γεννα, ὰς καλουσιν αλκυονίδας. Adde Ovidium Metam. XI, 745. I, 2, 4. ῶσθ' ὁ μὲν - Eouων. Possunt haec etiam servata particula κω ita re singi: οἶσθ' ὁ μεν ουπω προσαπη- τηκει, καὶ ὁ Ἐρμων. Ita si e luenter καί insertur ΠOSt ουπω, ut III, 30. ουπω τὀ νεφος ἐπέστη, καὶ πῆσαι ἐκρεμαντο. Nec μδεε in tali orationis consorinatione neceRsario sibi in altera Parte poscit particulam o LDjsitiris by Cooste

180쪽

1, 4, 3. Ουκ ἐστι τουτο σωφρονειν Ουδ' ἀγαθα διανοεῖσθαι. Admonui de numeri S horum verborum, quae non increditule est e Menandro aliove comico ducta esse. Numerosa item et iambico trimetro inclusa etiam haec sunt II, 1. πεφρικα καὶ δεδοικα καὶ ταραττομαι. II, 4, 10. ἀπιστίας κλαουσα καὶ ποτνιωμενη. II, 3, 17. ἀκαιροτεραν, Aiήμητερ, Πεως γενου. III, Tu, l. εἰ των κατ' ἄστυ πραγματων ἀπαλλαγεις. Mitto alia eiuSdem generiS. Τnliu OPtimis quibuSque scriptoribus exciderunt Saet,e invitis, multumque saliuntur,

qui ubicunque verba metricam Speciem referunt, Scribentes ea e poeta aliquo derivaSSe censent. HuiuS rei non memores fuerunt critici apud Dionem Chiri S. XXXII l,. 422. Em p. I, S, 2. ευμεγεθεις recte me SuSPuctaSSe puto; ut sortasse nihil excidit, sed ευμ γέθεις ut e RlOSSumatu natum, verbis πορους ἐκ πόρων adseripto, delendum. I, 19. Θαλασσερανς. Von. Θαλάσσερος. Scribendum erat Θαλάσσερως. I, 22, 3. Repone ex Omni tuis propento dum codd. ἐμοί. I, 28, 1. δερην. Merno, opinor, reieci δεριν, cuius mi mae nulla certa fides eSt. ΗeSFchii glossa: Aερις. τραχηλος, literarum ordini repugnat et orta videtur e praecedente articulo τραχηλος, αυχήν. Praeterea Semel tantum δερις scriptum reperi, in cod. F Moschi Id. II, 96. ubi IIemlatanus, ceterum ipse etiam δερις reicien S, affert Polluc. II, 2a. a. i. e. eundem locum, in quo LDin dorsium recte δερρις scripsisse dixi.

I, 40. μοί posui cum Arnaldo pro σοί, quod retinuit

Selleru S. II, 1, 7. ολίγον ηγησομαι δαπανῆσαι. Ita codd. contra usum Alei Ithronis, qui constanter medio utitur. CL I, 18, 3. πέπαυσο εἰς ταυτα δαπανώμενος. III, 8, 2. δαπαναται Ουκ ὀλίγα. ib. 24, 1. τα λοιπὰ τῆ τενθεία δαπαναται. ih. 50, 1. δαπανῆται εἰς αυτὴν χρυσίον. Hinc credibile est eo quum Supra posui loco scribendum esse δεδαπανῆσθαι. Il, 3, 5. POSi προτρεπεται, Precthus contendit, idi Psum commemorari e X pectes, quod Ptolomaeus a Menarutro Precibus contenderat. Itaque aut excidisse aliquid videtur, e. c. διαβῆναι πρός αυτον cli. II, 4, 4. aut προτρέπεται Diqiiirco by Corale

라틴어 텍스트