Alciphronis rhetoris Epistolae, cum adnotatione critica, editae ab Augusto Meinekio

161쪽

quo i lilii4 inter εκεῖνος et ὁ γλιευς habent. eiecit Bergierus;

Reis kius ot sim conici lint; possis etiam νη. υία. ib. edebatur περικαλDστος luod nihil est; scripsi ex Ven. περικαλ-λῆς, quod coniectura assecutus erat Ll, indorlius. 3. ἐπιπταντα. Ven. ἐπtσταντα, in liuo nihil est quod ini- probandunt Sit. Cf. III, 30, 2. νεφος ορνεωνὶ ἐπίστq. Strabo VI p. 260 s. ἐπιστας τεττιξ - αναπληρώσειε τον φθογγον.

Et qui; nescit illud Sophoclis Ant. 117. στας δ' υπὲρ με

λάθρων κυκλω de aquila dictum. . 4. Vulgo μέλλοντα τοτε ς αυειν. Recte Ven. τότε omittit; idem λάβην i. e. λαβε ιν pro ii αυειν, quod RitSeivi. Ita. διιπετῆ κώ μεγαν Seris, si e Ven. nisi quod is διιπετην hahol; vulgo διοπετῆ τον μέγαν. Ili. Ven. μικρον Pro πικρόν. Voluit sortasse μαρόν, nec tamen reiciendum est πικρον, quod de odore frequens CSt. 5. διηγειρομην Seri se si ex VCn. Pro ἐξογειρόμην. In Sqq. mulina καὶ si υνὶ πρός. Ili. tiro δεομαι dubiuuiter δεῖ muWngnertis. CL Potru S P. illic. Hi,t. P. 125, 12. περὶ τουτων μηνυσο δέομαι τω αυτοκματορι. Ib. μελλει et ἀληθίσασθαι Scripsi e Ven. pro vulgato μέλλοι et αληθίζε σθαι.

III, 60.

Inseriptio: πισκοβουκνὶς πινοτραπεζω. Νon male Selle-rus in i οτραπεζω coniecit; Sed editum Significat hominem inter pocula obdormiscentem. Cl. I, 22, i. et III, 55, T. Λd Meσκοβουκης idem com Purat Βουκοπνίκτης ex III. 50. cuius ad exemplum Βουκοχάσκος Scribendum es Se opinatur, hominem immaniter hiantem eo nomine si*ni euri existimans: id vero osse dolisebat Βουχασκνὶς. Mihi rin his compositis βουκος

nihil disset re videtur u βύκος, quo cum vini genus quod di m significetur sv. ad Stephanum lιyZ. D. I 09, 9 Βουκοχάσκης

commodum parasiti nomen esse poterit vino inhiantem denotans, ut Βουκοπνίκτης Vnio Susso catum, cui Di, prime convenit Οἰνοπνίκτης aliud Alciphr. lli, S. Eodem fortasse BoDκιων III, 43. reserendum e St. l. οἱ πολλοι corruptum videtur; nec placet uunon quod Schwargius voluit οι πλουσι ot. Tum ην ηαερα Ven. ἡμερα vulgo. Ib. περὶ τὰς οικιας nunc Sanum puto. Adolescentulos istos n0n dom0s intrasse dicit ut lautis epuli S Ope Diuili od by Cooste

162쪽

ram darent. Similis usus praepositionis περὶ est lil. 64, 1. aliisque loci S.

2. ενταυθὶ scripsi ex Vela. pro ἐνταυθοῖ. Ib. ἐναπο- μεῖναν Reis kius. Ih. m δραξασθαι Berg lerus. Ili. εκαπτον Bergiems; lirniat Ven. ἔθαπτον. ceteri codd. ἔλαμπτον.

III, 6 l.

Meridae nomen huic epistolae praeseriptum nolim equidem in vitii suspieionem vocare. Videtur enim μεριδῆς ad illud hypoco risticorum nominum genus referri posSe, qui es opticis astinia Sunt. lam cum μερις de ei his sei culisve diei constet, μεριδῆς non ineptu du serculorum amatore interseretari licet, it. Disputavit de hoc nominum genere Lobeckius in Wolfii Anal. vol. II p. 47. Νec :ilterum nomen, quod in Ven. rectissime Σκορδοσφράντης pro ut aio 'Tδρο pράντης Scriptum est, quidquam dissi uiuitis habet, quippe ad σκορδον i. e. σκοροδον re ocandum, de issa a forma dixit Lobeckius Pathol. I p. 30 l. Consimiliter sequentis epistolae inscriptioni reStituendum Σκορδο λεπισος, pro quo alii habent Κοδρολέ- πισος. Ven. uutem Σκοδρολέπισος. Male Bergierus Xιδρολι

I. ἔδακνεν ex Ven. scripsi pro εδακεν. th. Dσον τοπαρ' ἀξίαν υπομένειν. Itii haec Vulgo eduntur, quae corrupta ess sequentia docent, ex quibus intellicitur hic aliquid lectum suisse, quo est istolae scriptor Re ah homine ignobili iniuriam passum esse conquestus et M. Itaque Seri- pSi οσον το παρ' αναξίου υπομένειν. Verum alio ducit en.

in quo memorabili varietate scriptum est: ὁσον το δῖ ἄφον του υβριζοντος, in quo latere opinor το διάφορον, quum diversa eius qui me contumelia assecit condicio. 2. κατα γένος in Ven. , qui γένους habet, post μεγακλέους positum est, quod ipsum indicio esse videtur, haec verha ex mur gine illata osse. Πι. ἐν addidit He utSterhiis iuς. 3. Vulgo αγαπω γαστρὶ τῆν αναγκαίαν πλησμονὴν ἐκποριδειν, quorum loco exhibui lectionem Ven. Ib. Αο- σι αδης libri . th. κἀν ante Sellerum καὶ τοῖς, εν υλιαία καταριθμεῖται δικάζουσι. Post καταριθμεται Ven. addit καὶ αυτος. Ib. verna Μιλτιώθης ἐδέδετο l, orridiculo augmento

163쪽

156 A

Hoc igitur praeclaris suis laboribus Miltiades consecutus est. ut a sutili monacho grammaticorum genti insereretur vir a grammaticis subtilitatibus tantum distians, quantum monachus iste a πρινίνοις illis μαραθωνομάχαις. 4. Σκορδοσφράντην Ven. 'Tδροσφράντην vulgo, Κο- δροσφράντην Par.

III, 62.

De Σκορμλέπισος dixi ad praecedentem epistolam. Alterum nomen Reiskius Καπνοσφράντ ti, Sellerus Καπρο- σφράντη aut Καππαροοφράντύ, quorum alterum vix recte

formatum est, scribi voluerunt. l. ἐπίστασο BergieruS, libri. Ιb. οῖονται Ber-glerus, οἷον τε libri, Ven. οἱοντε. 2. αι των τρεφοντων προυλακτουσι. Ita vix unquam quis suam locutus est. Codd. προσυλακτουσι, pro quo quod nunc legitur, e coniectura invexit Bergierus. Λt scribendum

potius erat προφυλακτουσι, cui verbo legitime formato iam locus in lexi eis dari poterit, exturbato altero, quod ex hoe solo Alciphronis loco receptum est. Ib. ὁ εli τῶν υλυμπίασι βασκάνων. Haec quo Syectent nondum a quoquam explicatum est. Credibile est factum esse Olympiae, quod Si non factum eSset miraremur, ut essent homines invidi et malevoli iidemque Telchiniacarum artium potentes qui si sors ita ferret iamiam victuris victoriam eriperent. Nota sunt quae PuuSan. UI. 20. de Taraxippis memoriae prodidit. Mirum vero quod

dieit Aleiphro ὁ εἷς τῶν βασκάνων, quasi duo tantum nec

plures has artes exercuissent; at MnasSe articulus expungendus est. Ib. παρὰ τουτων libri, προς τουτον Hemsterhusius; eiusdem emendatio est in Seqq. διθυρα, pro quo codd.Mχυρα. 3. συνισασι Bergierus, libri συνίασι. Ib. ουκοπως Bergierus, οὐκ οἰδ' οπως libri, quod retinuit Sellerus. 4. του κυρτου κακώτερος. Mirabar comparativi formam praeter poetas nulli Seriptori usurpauim, corrigebamque μαλακώτερος, cum id liquido in Ven. legi animadverti.

III, 63.

164쪽

composuit scriptor, hoe nomine nihil aliud notari potuit, quam garrularum mulierum impudicitiar τρυγονα enim Si quam mulierem vocant Graeci ut apud ipsum Alciphronem III, 29. aliosque ad Menandri Rel. p. 148. ullatos , linguae intemperantiam eo indicant; id vero a scriptoris consilio alienum, cum ipsas illas mulieres clandestini dominae facinoris conscias exhibuerit. Itaque aut Bergieri emendatio probanda videtur λαικαστριέα corrigentis, aut scribendum αλάστορες, aut aliud quid latet quod propius ad traditiae lectionis ductus accedat, exempli causa λαισοτυρονες, quamquam id de viris potius quam de seminis dici potuisse videtur. Ιb. αυτω τy αἱ Reiskius. Ib. συμπράττουσι ante Bergierum. Ib. περιδέραια pro δέραια Ven. quem Secutus Sum in Sqq. συργάστρs pro συρ- γαστορι reponenS, . qua forma Alciphro nec III, 18. nec IlI,

19. usus est.2. πρὸς τὸ παρὸν σιγωην σιγη Ven. σιωπη δέ ἐστι του μου τροφή. Ita haec in codd. leguntur, quae Sellerus sie Scripsit: σιγῶμεν σιγὴ δὲ etc. Lentus visum est quod ipse posui σιγω 11 σιγὴ δέ ete. At dictum hoc de silentio

iracundiae nutrimento hie ineptissime inculcatum est et, nisi fallit coniectura, e margine illatum, in quem reieci. Wagnerum Euripidis haec esse dicentem sesellit memoria; nec apud ceteros poetas tragicos aliquid in eandem sententiam dietum esse memini, nisi huc referre velis Sophocleum illud Antig.

l236. καὶ τῆς ἄγαν γαρ ἐστί που σιγῆς βάρος. Non omittendum tamen integrum sere senarium effici verbis σιωπη δ' ἐστὶ του θυμου τροφή. In sine epistolae ἐξονειδίζουσαι ex 'Ven. poSui pro ονειδιζουσαι.

III, 64.

Inscriptorum nominum prius Toυρωκυναγος potius seribendum est, quam quod Sellerus voluit Τουρδοσυριφάγος. Alterum in codd. ' γαλλοκυθρα Scriptum quid moverit Reiskium et Sellerum ut in 'Eφαλλοχυτρα abire iusserint, non dispicio. Ionicum esse constat κυθρη pro χυτρα. Atque ionisini vestigia ostendit scriptura Von. Ἐφαλλοκυθρηα, quare 'Eφαλ-λοκυθρst posui. Apud Pollucem VII, 163. optimus Par. Aκυθροπλάθος habet.. CL Eustathius ad Hom. p. 746, 36.1. υπ' ἀνοίας etiam nunc ex υπ' ἀγνοιας corruptum Diuitiaco by Corale

165쪽

puto; neque enim dementiam hominis incusat, sed simpliciuitem et rerum ignorantium. Uen. υπονοιας. In sequentibu Sas ιδῆ 'τὼν liro αμειδητον scripsit Bergierus. Ib. libri ἀξιωτερον, iluod ferri non poteSt, nisi ante απαντων deluas praepositionem Ib. liliri σκιλδαμους, pro quo alii σκινδαλειους, πο utticam sormam restituere non dubitavi. 2. αλλα καὶ του vulgo; recte Ven. καὶ om. Monuit etiam Sellerus. Non recte autem id om reli luit vitiosum περὶ τυπίας ει λουμενον, pro quo cum in Ven. quantumvis vitiose scriptum sit περὶ γαμετῆ αειλουμενον, hoc ipsum tamen indicio est recte locum emendaSse Bergierunt: χαμαιτυπια Siumpiam in usu fuit, lulianar utique Signi ligare non potuit.

3. ἔτι αντιτεινεται Arnaldus, liliri ἐπανατεινεται. in . ταυτα B Ven. Scriν Si Pro τα τοιαυτα

4. εταίρου ουχ ἐταίρας ἔργον διεπραξατο. Hoc Menandro sub logit apud Athenaeum XIII p. 571 o. ἐταιρων πεποιήκατ' ἔργον Ουχ εταίρων. Cfr. uit Menandri Re l. p. 134. Ih. εἴ μοι dac obsitis, libri μοι. at praeterea nihil hic novandum est. Ut enim cuius copi0Sa fluit oratio πολυς ρυῆναι dieitur, ita etiam eos, qui uti luein munerum tam piam flumine inundant, recte δαφιλεῖς ρυῆναι dici posse nemo ibit insitias.

III, 65.

inscriptio II ξάγηφνος P Douάχω. Prioriς nominis scriptura varie, Sed Sine fructu tentata est. Cod. Par. habet Πη- ξάγκω ς, Ven. II ξαγωνος. Atque hoc hilud dubie verum est. mi ξαγωνος est qui in certamine obrigese it, respondetque alteri nomini 'Rγομαχος. l. 'Iστμιας ναυς, η ἐπὶ του χωματος ορμουσα εἰς τας , θῆνας ηκε. In his στριας Μ agnorus scripsit, libri varie, proxime vEro Uen. 'Dτρία. Porro ορμωσα logebatur ante Dor villiu in . Denique εις τας 'Aθqνας Sellerus Seri 'sit. cuius mutationi S causam esSe video nullum: rectissime Ven. ταῖς b θῆναις. Isti iacum illam navem magno Athenis honovenisso dicit; quam quum dativi etiam a Sequenti φερουσα Su Syen Si esSe yossunt. Xωμα illud in portu Piraeeo, ad quod navem in lineo riς stetisse dicit, memorat etiam Dei no Sthenes or. in Polyel. p. l 20, τάς τε ναυς καθελκειν - κaὶ παρακομιζειν ἐπὶ τὰ χῶμα et de eor. trior. p. 1229. ἐπὶ τὀ Dissilireo by Gooste

166쪽

την ναυν περιορμίσ=i, ad quae negligi non delisebat Pollux l. 322. περιορμζειν την ναυν περὶ το χωμα φησι Θομοσθένης. CL Graininaticus Bekkeri Anecd. I . . illi, Xῶμα ονοματοπου ἐν Πειραιεῖ. 2. καὶ μουσουργων. Μulim καὶ των μουσουργων. Ib.

απο σκηνῆς Schaeserus, ἐπὶ σκηνῆς codd. 3. ἔστι δὲ καὶ οφθῆναι κεχαρισμενώτατος καὶ το πρόσωπον αυτω τας Ἱδρας αυτας ἐνορχουμενας καὶ τqν Πειθὼ τω στοματι ἐπικαθῆσθαι εἴποις αν. προσπαῖσαί τε

γλαφυρος καὶ προσλαλῆσαι στωμυλος 'υνεκά οἱ γλυκυ

Μουσα κατὰ στοματος χέε νέκταρ'. Ita haec maxime o WSt-ten bachii conte turis edita sunt, qui dixit de hoc loco ad Plutarchum de S. N. V. l . 9. Lectionis varietas haec est: articulum ante προσωπον libri omittunt, pro αυτω Ven. habet αυτο, loco Vel horam τὰς SEρας αυτὰς in Ven. Scriptum est τας αλλας, pro ἐνορχουμενας libri ἐπικαθημενας, denique pro τῶ στοματι ἐπικαθῆσθαι, quae Par. Scriptura est, tr Slibri, in his Ven ., habent τοις ομμασιν ορχεῖσθαι. Apertum vero est ne Wyttentiachii quidem semendatione to iam restitutum esse. 9uid enim innectius dici potest verbis καὶ τοπροσωπον αυτω τὰς Ἱδρας αυτὰς ἐνορχουμένας quae longissime absunt ab ea quam in Alciphrone amamus elegantia. Ac lateor ne Horas quidem in vultu venusti adolescentisti ipudiantes mihi placere, pro quibus quis non Gratias potius expectet, praesertim Si comparet exempla a Schradero ait Musaeum vS. ,3 allata et Stratonem Anth. Pal. XII, 18 l. Puibus adde ipsum Aleiphron om III, 1, 3. το δὲ ολον προσωποναυτας ἐνορχεισθαι ταῖς παρειαῖς εἴποις αν τὰς χάριτας. uibus verbis non mirarer equidem si quis ita uteretur, ut Alciphronem Scripsisse existimaret: καὶ τω προσώπω αυτὰς τὰς Xάριτας ἐνορχεῖσθαι καὶ την mιθώ τω στοματι ἐπικαθῆσθαι εἴποις αν. praeSertim cum V n. Pro verbis τὰς

Ἱδρας αυτὰς mira variotate haboni τας αλλας. Ea sane digna esset Meiphrone oratio. At co*itanti mihi immania ista codicum vitia haud impro habile videtur, ipsa illa verba καὶ προσωπον αυτω τὰς Ἱδρας ἐπικαθ μενας ἔχει ex margine intextum seriptori illata esse. Ac fortasse otiam sequentia verba καὶ τὴν IIειθώ - εἴποις ἄν, quast item in libris varie Seribuntur, eodem iudicio comprehendendu sunt. Iam vide Duiligod by Corale

167쪽

quam leniter et sine salebris fluat oratio: ἔστι δὲ καὶ

ναι κεχαρισμενώτατος προσπαῖσαί τε καὶ λαλῆσαι στωμυλος. Puibus in verbis προσπαῖσαι ex Berg Ieri emendatione editum est, pro quo cum libri habeant προσπεσεῖν, multo eredibilius est Aleiphronem προσπαίζειν Scripsisse quam

προσπαῖσαι. Neque in temporum Variorum coniunctione ulla est dubitationis cauSa. 4. εἰπεῖν γαρ ου Non credo haec sincere scriptaeSSe, sed a coniectando prudenS abstineo. Postrema verba in codd. sic habentur: ἐν α ουδὲ ε τουτων αγεται. Ingeniose Bergierus αγευστος Scripsit. At quis praestet non lacunosum esse locum ' Potuit certe Alciphro etiam hunc in modum Seriberet αις Ουδε εις τO Wων απειρος ἐν τιμυJ

III, 66.

Seribere hanc epistolam singitur Γυμνοχωρων Φαγοδαι-τι. Pro ultimo nomine Ven. habet φαγοδαρδαρτω, quod Φαγοδαρδάπτω Scriptum genuinum arbitror. i. λεγω δε τον ἀδολεσχον καὶ λαλον. Ineptam tautologiam tollit Ven. in quo ἀκορεστον Scriptum Pst, quod eodem h. l. sensu 9OSitum videtur quo apud Sophoclem Oed.

Col. a 20. o παντων ἀκορεστατος.

σίου vulgo. Tum Ven. fortasse rectius προτεθειμενον. Ιb. τον τους χειροηθεις κορακας τιθασσευοντα. Haec qui inepte dicta esse intellexit Sellerus, corrigere tentat τον ποιουνταχειροήθεις κορακας καἰ τιθασσευοντα. Mihi aut delendum aut post κορακας transponendum videtur. Praeterea τιθασευοντα Scribendum erat, quae unice vera est huius verbi scriptura.

2. ξυριεῖσθαι τὴν γενειάδα. Verbi cum certa exempla offerri non possint, non dubium est quin LDindorsus recte ξυρεισθαι ScripSerit. In proXimis τον ξυρον ex

optimis libris posui pro τὸ ξυρον. 3. περιπαθῶς κοπιδα λαβὼν ἀπερριζωσα. Scripsi ex

Vela. κακοπαθῶς. Profecto enim cum dolore eoniuncta erat haec superstitis barbae eradieatio. Ex eodem libro κοπίδας reStitui. Postrema epistulae verba nescio an praestet ita Seri-Diuili do by Cooste

168쪽

bere: α γαρ ουδ' οἱ τρεφοντες παίζουσι, luo quantum vigoris sententiae accedat, facile Sentitur.

III, 67.

l. Νεβρίδα Reiskius, νεβίδα V n. νευρίδα ceteri. Ib. ἀπαστραπτουσα pro αστράπτουσα ex Ven. edidit Sellerus. 2. ἐκρινηθῆναι Boisso nudus, πρισθῆναι LDindorsius, κριθῆναι lu,ri.

III, 69.

Inscriptio Tρικλινοσάραξ Κοσσοτραπεῖω. Scripsi ex Ven. Τρικλινοσάξ, ubi accentus omissus est; idem liber Epist. 70. habet ΤρικD νοσαρξ. De accentu nulla eSse potest dubitatio com0aranti βλεφαροσπάξ, νεκροβαστάξ aliaque apud Arcu dium p. IS, 2:ι. Denotatur autem eo nomine homo pulvinar sarcienS. l. Legebatur καὶ oς δεον βασανίσας διερευνῶν τε τοπρῆγμα ποικιλως. Emendavi ex Vel . Ib. ἀπεδυσατο unte Wyttentiachium. 2. Vulgo ἀμηγε πη πεπειστία. Non quodammodo homini stupido de siclo uxoris porSuasum esse dici potuit, sed facili opera. Itaque ex Ven. reposui ἀμογητί, poeticum verbum, Sed quo utitur etiam Cinnamus Hist. I, 4. Ib. στενεδίω ante Bergierum.

III, 70.

l. ἐξεχείτο ἐπ ἐμοὶ τω γέλωτι. Revocavi constantem omnium lilirorum lectionem ἐν ἐμοι cli. Sophocle Antig. 547. εἰ γέλωτ' ἐν σοὶ γελῶ. In sequentibus verbis ἀστικῆς στωμυλιας καὶ ξενης ῆ κατὰ τους χωριτας ἐπαῖων, pro ri Scribendum utique sive malis cum ReiSkio Ου, die a citatis ur- Lunae non I ro cui tu, i. e. Susera captum, agi e Stiumvirorum intelligens. Dura enim est et vix excusabilis Bergieri ratio, ῆ a ξένης suspendentis, quod ne nil Sententiam iuidum commodum eSt. 2. ἀνεκτον Reiskius, libri ἀνεκτος. Ib. pro πλουσίων, quae Bergieri emendatio est, cdd. habent μουσιων vel μουσείων. Potest igitur etiam περιουσίων scriptum fuisse. V. Bd

III, 73, 2.

169쪽

3. ι τέμελε B TR irus. Codd. μετεμε, Ven. μεταμελλε.4. επὶ μήκιστον χρό i/ον non video uti id ullud significarepo sit ad longum tem seu S. Scribendum videtur μεταν ro ἐπι , nisi gravior corru se tela lutet. Cuturum noliten huic Pse istolae in Scriptum Λιμοπυστος non illimia vilii ui 1guit Suil rus. Scribendum coniciens. Malui Αι πυκτης rcpon ru i. o. cum sume conflictans. Huic simile est Ocyroetrii κτης ite Pane concertans IlI, 5u

Nonacia I raeseri litimi Φιλαπορος ad illud compositorum gentiri revi curi Posse videtur, in ii libus epito ad intellectum serit uti undat. V. D luci. Antilol. li. lb4. et Lobeckium Pu thol. I p. l47. Nihil igitur mutandum existimo. l. ων υβρις τὸ τελος. Haec Si sana sunt, notatu dignum est το τελος ἐκ τουτων. Alioqui deleri potest. Ib. επειτα του φρονηματος ώς ἔχοιμ δια βραχέων αποπειρα- θεὶς τω κωμκῶν συλλαμβανει. Prorsus insolenter φρύνθιμα diXit tiro φρονησις, ut sequioris aetatis fieriptores loqui solent, Vchit Τheophanes Cont. V, 72. ε θαυμάζετο αυτου μετ' ἀi θριας τὰ φρον λημα. At profecto mirum est, LUX iidianem hominis prudentiam e Xylorare maluisse quam quae in hi Atrione vel maximo Spectanda erat vocem; magi Setiam mirum, Lexiphulii hunc ingonii explorationem tam exiguae Opurae StetisSe, ut Dam διὰ pelviiceret. Iluccomnia docent Alci Phronem non φρονήματος ScripSiSSe, Sed φωνήματος, quo iPSo de histrionis voce utitur Aleiphrosetiam III, 48, 1. τορω τινι καὶ γεγωνῶ Τω φωνθματι γαμενος. Pro κωμικῶν Vera. κωμωδικων habet. Illud tuetur Λlexis Fragm. Com. III p. 423. ἁν εχουσ' οι κωμικοι i. e. histriones. So pientia ἐκ του δε τραφθσομενον ἔφασκε καὶ

ἐμε, hunc habent intellectum: abhinc dicebat me quoque, ut cetero S gregis sui histriones, nutritum iri. Nihil igitur cum Bergiero novandum est. Tum poSt ἐκμαθοντα sabulae nona n excidisse videtur, quam ediscendam Luxiph; nos Philuporo tradi demit. 2. Του καιρου Bergiurus rustituit; libri τω καιρωvel τω καιρῶ, quod vide an οφὲ τῶν καιρῶν scribendum sit, quam Vi S οφὲ του καιρου legitur etiam I, 3. Diuiti rod by Cooste

170쪽

163IlI, 72.

2. τον εαυτῆς ανδρα. Postremam vocem ex Par. addidit Sellerus. lli. κυσοδοχ i SuS9ectum fuit uii Oilymo. κυνοδοχρὶ suspieanti. Sod recte videtur Bergierus κυσοδοχη eodem intellectu hic positum existimare is io κυσοχήνη dicitur. IIeSyclitus: Κυσοχή atri. ξυλον ἐν ιό αμαρτάνουσαι αἱ πορναι ἐδε

4. εἰς τὴν τριτην απωυξε. Ita codd. ut videtur omnes, praeter Par. sit εἰς την εω lial, t. Dorvillius εἰς τὴν εν Vν, quod secutus eSt Sellerus. 5. κ'υττα κατατείνας recte damnavit Wagnerus. ut ex

Epist. 24 huc translata: nec ferri hic possunt. lli. ἐλευθερίας posui e Flor. Ωευθερίαν II, ελευθεραν vulgo.

III, 73.

. Ven. παρ' ἐμοὶ pro πρώην. In sequentibus γρυζουσι δὲ μάλ' ἀηδες, αλλ' ἐδώδιμον, non offenderunt critici. Multa sibi indulsit Alciphro, ut quod porcellos ἐδώδιμον γρυζειν dixit, id plus est quam quis aequo animo serui.

Voreor igitur ne ἐδωδιμοι seriti nilum sit. 2. κριθίων eod. Η, κριθίον Ven. , κριθω i/Bastius. Tumoντων Schaeserus pro oυσῶν. Ib. τους ἐν περιουσίαις ον τας. Pluralem nominis περιουσία habet etiam Τhucydides I. l. At dubia in Alciphrone lectio: Ven. enim pro isti S unam vocem habet τους περιουσίους, quod nescio an restituendum sit. Hesychius: Περιουσιος, πλουσιος. cuius usu Ν nullum adhuc exemplum extabat. Idem fortasse III, 70, 2. restituendum, ubi nune ex Berctori correetione legitur πλουσίων, at libri μουσίων habunt, quod ex ριουσίων corruptum, hoc Ru tem e περιουσίων decurtatum videri potest. Nihil frequentius, etiam in Aleiphronis codicibus, quilin primas vocabulorum syllabas exteri.

Inscriptio Φρικοκοίλης Βορβοροζώμω. Ita Sellerus edidite coniectura Bastii, qui Φρικο κοίλης nomen interseretaturu'un homine, doni t 'estomac est redo utabe, donii' appetit est essroyant. Puae explicatio vel eam ob causam II. Disit eo by Cooste

라틴어 텍스트