Alciphronis rhetoris Epistolae, cum adnotatione critica, editae ab Augusto Meinekio

151쪽

b. νέωτα ει η μήτε μὴν βιωη. In his εἴη Om. Ven. at recte idem et is pro βιωνὶ habent νικωη. Non credo tamen locum Perpurgatum e SSe. Ib. ορθοκόρυζον. Berglorias ὀρθοκόρυδον, in quo compo Sito primam partem non intelligo, nec magis serri pote St ὀρθιοκόρυδος, quod Sellerus voluit; at κορυδος haud dubium est quin recte restitutum Sit. Fortasse scripsit Alciphro αυτο κορυδον, quale nominum genus nostro scriptori inprimis placuit. Nee iusto violentior videri debet haec emendatio in Aleiphrone, cuius in codicibus nomina propria miri S saelie modis depravata sunt. Aliis inruisse υρμοκορυδον non displicebit. Puod statim Sequitur καλὲ θαι, in Ven. καλον ἀσθαι scriptum eSt, in quo dubitari non potest quin aliud quam καλεῖσθαι lateat. Sententiam requiri arbitror sere hane: quem ego 'Ορθοκόρυζον appellans gratiam me a nobis parasitis) et ab histrionibus meriturum esse existimavi. Itaque in καλον latere Opinor καλων. Sed ἀσθω non expedio; ac vereor ne quid exciderit. Nec male legeretur καλῶν χαριν οἴσθεσθαι προς ῆμον - ἔκρινα, Sive ἔκρινον, ut est in Ven. qui praeterea παρ habet pro προς. Pro Q Pt. υμων.

1. γηθυα Sellerus, γηθεια Reis kius; libri τητθία et τήθεα.2. φορητήν Ven. quod iri. φοροτον scribendum. Ib. edebatur ἐπειδri δὲ τό λοιπον εγώ σοι μεσαι πολιος. Recte Uen. Θ το λοιπὸν omittunt; quid enim hoc est quod se abhinc semicanum esse dicit 3 ut praeterea scribundum erat ἐπεὶ δ' hori. Pro μεσαιπόλιος codd. μεσα πονος, corr. v Bergiero.

3. στραγγαλίσω. Constanter Alciphro huius generis sutura attici Smo, nisi quod semel praeterea codd. habent ἀγω νίσομαι. Seripsi igitur στραγγα laci. Nam στραγγαλήοω, quod quis coniciat, admodum dubiae fidei est.

damno, habet tamen aliquid insolentiae; si ossis ἐπὶ conicere vel κατά, ut alias io sui solet Alciphro. At cum Ven. M τὰ hu-

152쪽

lieat, fortasSe seribendum πάντως μετα την πρώτην ἡμεραν τοῖς ἐπαυλίοις κεκλήσομαι. Postremo πανηγυρεις mavult SelleruS.

III, 50.

'Aντοπίκτη, quod in epistolae huius inscriptione legebatur, ex cod. Ven. Scripsi MorOπυκτρ. Sellerus Et νολεικτ 3 suspicubatur. Alterum nomen in Ven. βουβοπνίκτης Scriptum eSt. vide ad III, 60. l. Scripsi συνοισάας καὶ ἀγρους, ut secerat iam Berg-lerus; neque aliter Ven. Sellerus ex Par. συνοικίω καὶ ἀγροι. At δαπανασθαι Aleiphro constanter activo sensu dixit, praeter II, 1, 7. ubi δεδαπανῆσθαι scribendum videtur pro δαπανῆσαι. Ven. Scripturam nunc etiam Sellerum commendaSSevideo. Ib. legebatur τα τουτου σπαθησασα ἐά αλλον τρεφρ, in quibus τὰ Bergierus addiderat. Egregie Ven. του- του κατασπαθήσασα ουτως ἐπ' αλλον τρε si, in quo etiam Ουτως rectissime dictum est. CL Hennannus ad Aeschyli Pers. 340. Verbum κατασπαθῶν in Stephani thesauro adhue

sine auetore circumfertur.

2. Φαινοστράτρ Vat. aliique, quod non reiciam. Ib. ἐνεδείξατο scripsi ut iam Bergierus coniecerat; habent Ven. et Vat. ἀνεδείξατο vulgo. 3. εἰ γὰρ εἰς ταυτην απαντα τεθει i. R HSkius ἀνατε- quod verum videtur. CL III, 59, 2. Ib. καλῶς, ἁ θεοί, καλῶς ἀπολαυσορον τῆς πλησμνῆς. Haec nullam dubitandi causam praeberent, nisi Ven. pro primo καλῶς haberet καλήν et deinde τὴν πλησμονήν. Utrumque recepi, at

cum απολαυειν cum ac uSativo coniungi non poSSit, praeterea scripsi ἀπολα ρομεν. Videtur autem Alciphro ex nescio quo poeta comi eo haec traduxi SSe; ecce enim optimum trimetrum:

καλὴν καλῶς ἀπολάχρομεν τὴν πλησμονήν,

Nam πλησμονή non satietatem tantum Significat, sed etiam omnium rerum affluentiam. Sequentia usque ad finem epistolae quo pacto cum reliquis conciliari possint non video. Vereor ne multa hic turbata Sint. Ib. μέτριος καὶ ἐπιεικης scripsi e Ven. ἐπιεικῆς καὶ μέτριος τον τρόπον vulgo.

153쪽

l. Sellerus ἐρων τῆς Καλλιρροης ex emendatione Ber teri; vulgo ἐρωτικῆς. Poterunt igitur lenius corrigere ἐρωτι τῆς Καλλιρροης, quod dudum a me coniectum sit inat Ven. qui fiat, et ἔρωτι Καλιρροης. ib. mi utSSe ex Ven. Scribendum Oυ με γαρ των τι τρυφηματων των ἐν τουτοις ῆ- ρεσεν. Amat enim noster τις Sic t onere inter articulum et substantivum. V. Se iterum ad III, 20, l. In Seqq. εντευ νpro ενθενδε et ουτοι Dro οιδε S tripsi ex Ven. 3. Legehatur δια το παρα τουτοις χρυσιον αποδρυπτεσθαι, in luilius δια in nullo libro legi videtur. Reeopi

egregium scripturum Ven. Του παρα τουτοις χρυσιου ἀποδρεπεσθαι, in quibus de beata rerum copia intellipo, quo sensu alius sere χρυσός dicitur, non χρυσιον. Fortas Se igitur ponendum. Puae his subiciuntur verba οια γὰρ καὶ νεουργεῖν ἐπιχειρουσιν, in iis non male Herelius Ola γὰρ οια νεουργεῖν coniecit; malim tamen, Si quid mutandum, οια γὰρ καινουργεῖν, quo verbo utitur Alciphro III. 3, 1. Ib. τον ante οἶνον addidi ex Ven. Ib. καὶ τοις αλλοις ἱμὰ σιν inepte dictum videtur; paulo melius esset καὶ

τοῖς πολλοῖς βιῶσιν, multisque illis flagris, ut III, 52. μετὰ πυρ και σιδηρον καὶ τὰς πολλὰς βασάνους.

4. Λιομηχος πυλης LDin dorsius. Vulgo Aιομήδους, confirmat Ven. in quo PSt δι αμιδος. Sequentia ita scribebuntur: αμεινον γὰρ πρὀ των 'Drπάδων ἐκτάδνην πατεῖσθαι

νεκρον τυμβου περιχυθεντος. in his verbum πατεῖσθαι, quod Bergierus κεῖσθαι Scribendum esse intellexerat. Praeter recentiores tuebatur Vale enarius ad Phoen. 169l, tot mala perpeSSum Parasitum non temere hane Vocem posuisse existimans: in qua crisi ego si viri supra laudes nostras magni iudicium me desiderare dicam, non vereor ne clarissimorum

eius popularium, qui nunc haec studia eximia eum laude colunt, animos laedam vel irritum. Puid enim obsecro est ἐκτάδην πατεῖσθαι Τ quis ita uia iuum aut locutus est aut loli upotuit' num sorte adverbium pro ἐκτεταuένον puni Posse credidit Τ Uuid vero tum siset verbis τυμβου περιχυθέντος ' num sepulta cadavera pedibus ealeari lios sunt 3 Roctissime igitur Bergi crus, cuius emundationem nunc confirmat etiam Disit eo by Cooste

154쪽

Ven. in quo υεῖσθαι seri se tum est. Incerti postiae locus a Sellero allatus ex Antilol. Pal. VII, 577. παντες ἐπεὶ Thιωνα νεκυν πατεουσιν οδῖται, quid ad editae luctionis defensionem faciat non intelligo. At praeterea male me hal et ipsum illud

τυμβου- tui laus verbis cum rei atrocitas non DRrum minuatur, Sic ut nunc Scripta Sunt purasitum uti non potuiSSE apertum est. Quo uccedit quod non Sepultorum, sed insepultorum hominum corPora recte εκτάδην κεισθαι

dicuntur. Non igitur dubitandum videtur, quin scribendum Sit τυμβου οὐ l περιχυθεντος, sive mulis tot δεJ τυριβου περιχυθεντος. Idque verum esse etiam hoc documento eSt,

quod ante Hippades si ortas, quae ex Pirueeo venientes in urbem ducebant, sceleratorum et qui ipsi sibi manus intulis-Sent cadavera insepulta proiciebantiar. V. Plato Republ. IVM. 439 e. Λεοντιος ὁ Ἀγλαωνος ἀνιων ἐκ Πειραιῶς υποτο βορειον τεῖχος ἐκτος αισθανομενος νεκρους παρὰ τω δη-μιω κειμένους ἄμα μὲν ἰδεῖν επιθυμοῖ ἄsi α δ' αυ δυσχεραίνοι.

III, 52.

l. Ven. et V μελοι, Vat. μελον quod non displicet. εἰ

quod Ven. ante ποιο τωχε habet, primitus supra οι in μελοι correctionis causa Superscriptum fuisse videtur. Ib. οἱ ante ριψοκίνδυνοι uddit Selluriis. Γρόνθων nomen incertum sucit Scriptura Veia. γορθων, pro quo Par. et mi g V habent γριθων, quod Γρίφων eSSe POSSit. Alitissinium tamen purasiti nomen est Γρονθων, etsi alio exem Plo non munitum. Alterum nomen Scribebatur Σαρδανα παλος. ib. Post ἐπιτρεποι τὰ δραμα quae codices addunt a nobis in marginem reiecta, eum nullo pacto intelligatur quorsum spectent quove consilio reliquis interiectu sint, spuria esse Dro certo ussim nu-Verim: ne priora usque ad χρηστόν addita esse videntur u Seiolo, is ui aliquid ad sententiae absi lutiones in desideraret; reliqui S φυετρα - υγιὲς ineptus glossator laudare voluit Seri setorem epistolae ut hominem frugi ut a servorum vitiis intactum. suam iptidem laudem sutili et barbaro sermone extulit. Suspeeta illa suerunt tum Bergi et O. 10. Disiligod by Corale

155쪽

2. αλλα και praeeunte Bergiero scripsi pro αλλα γαρ, luani turilit Dossit etiam ἄμα γαρ coniici.

II, 53.

Αωνοκρατει Scile rus, Xωνοκράτω et Xονοκράτω libri. l. Μεγαρικὰς HeruliuS, μαγειρικὰς et μεγειρικὰς codicos. lli. ἐμφάγοιμι Reiskius, αν φάγοιμ libri, quorii multi μονος ante alii post ῖν φάγοιμ habent; in his clim Ven. Sit, hune Secutus Auin. Pro ευκαιρως Ven. habet ευκερως, quod ευχερῶς Scribendum esse videri possit. 2. ηνώχλει Ven. 4νόχλει vulgo. 3. ευχόμενος τοις Ven. 4. ἐκ των δωρημάτων mihi vitii suspectum est, malim uile ali luid leger tur, quo homo se vel post furtum illud boni iustique viri laudem habuisse indicaret. An sorte ἐκ τῶν Οραμάτων Scribendum' at exemplum huius vocis habeo nullum. Itaque vide an fuerit ἀδικημάτων.

III, 54.

3. ἐκεινοις των Bergierus, τῶν ἐκεινοις et τῶν ἐκείνων libri; at fortasse ἐκείνοις vel ἐκείνων ex glOSSemate ortum. Ih. υρθίας Bergieriis, Πυθίας libri. 4. ὴν Λακεδαίμων ἐν ί Bergierus, ἐν Λακεδαίμονι τli ἐμὴ libri. Ib. δ' ουν Sellerus, γουν vel οὐν libri. PO- Stremo Ven. τούτου ἐμου. Malim τουτό μου. Ib. Pro λῶον edebatur λώων. Ven. λόγον.

III, 55.

2. 'Eτεοκλης ὁ στωικος. Nomen hoc variat in codicitius. ω ετοιμοκλχὶς Ἐτυμοκλῆς Τ), ceteri ευοκλῆς, quod etiam β. 7 codd. habent praetor Θ, ex quo ibi νεοκλης aD surtur. Varia coniectiant eritici. 'Ετεοκλῆς Bergierus et Sei-lerus, Eυθυκλῆς vel Eυρυκλῆς Reiskius, Mκλης Valckenarius. Scribendum videtur aut Κυκλῆς aut Θεοκλῆς. interim Ἐτεοκλῆς retinui. Ib. κουριῶν SchneideruS Saxo, κου- ρειῶν libri. Ib. ὁ γεγηρακώς quod vulgo post αυχμηρὰς

156쪽

quo fortasse aliud quid latet quain quod Bergi crus coniecit. In proximis legebatur καὶ αυτος ἐπί. recte αυτος Om. Ven. ἐπὶ Reiskius pro UπO. 4. το στόμα ἐπιχειλης αυτω τῶ πεπεῖσθαι καὶ λίαν

μεμυκέναι τὴν ἐχεμυθίαν υποσημαίνων. In his πεπεῖσθαι, in quo libri omnes consentiunt, Λrnaldus in πεπιέσθαι mutavit, quod reliqui secuti sunt. Scribendum erat πεπρῖσθαι, quod commodissime de ore clauso et quaRi constricto dicitur. CL Lobeck ad Alac. 1030. Praeterea ex Ven. et Θscripsi ως απὰ του pro αυτω Tω, et υποσημαίνειν PPO υπο-

σημάνων. Nam ἐπιχειλης τὀ-is est qui labrum labro iungens os clausum habet. Alio sensu γλωττα ἐπιχειλης uicitur i. e. in labris versans, garrula, apud Polluc. VI, 120. 5. στελεω πρινίνω ἐπερειδόμενος. Ineptum est hominem illum manubrio innixum dici. Scribendum erat στελέχω. Video idem voluisse Bel terum, sed Scripsit στελέχει. MaS- culinum στέλεχος habes apud Pollue. X, 166. idemque o cod. reddendum HeSychio v. οζος. Ib. πηραν διακενον κοὰ προς τα λείψανα ευζωνως ήρτυμένην. Ita JacobSio praecutite scripsit Selleriis; libri ορτημένην. Pro ευζώνως Ven. ἐντονως, ω ευτονως. Fortasse igitur scripsit ευ τονοις ήρτημένην. 7. ὁ Πυθαγορειος τῶν χρυσων ἐπων κατα τινα μουσικὴν αρμονίαν ἐτερέτιζεν. Ita vulgo, in quo genetivi unde

Pendeant eum non appareat, κατα cum Ven. delevi hoc sensu: aureorum carminum musicam quandam cantillabat harmoniam. Praeterea malim ὁ Πυθαγορικος. ib. ως αυτον.

Pro his ως εαυτην Vat. et alii; unus Bergieri ἐαυτὴν sine ιος. in Ven. quid legatur Sellerus non indicavit; ex quo silentio conicio hunc quoque habere ως αυτον. Littere Puuint psaltriae nomen; Reiskius 'Mώτιον coniciebat. Fortasse excidit aliquid: possis ώς αυτον ἔλκωνὶ ἐνηγκαλίζετο. Ib.

ταυτὶ scripsi e Ven. Pro ταυτα. 9. πρωτα - n. μεν Om. reliqui. Pro. Ουρει Vat.

ἔρει, alius ἐρεῖ. Lehmannus ἐουρει, quod Sellerus recepit. 10. ουδεὶς ἔτι λογος. Librorum lectio est ἐστί, quod

recte in ἔτι mutatum dicerem, si parasitorum initio rationem habitam esse dictum esset. Nunc aut Scribendum - nec Disitigod by Coos e

157쪽

raro e. c. III, 21, 3. ἐστιν et permutantur - nut εστὶ delendum eSt. Ib. ουδεὶς τῶν ἐπι τουτο κεκλVPω ι ενων. Precaria e At

Bergieri interpretatio eorum illii huS id quasi sorte obtigit. Sensit ipse vir Dei S iei X c0rrigitque κεκλημενων, quod etsi facilitate dictionis commendatur, non dubium tamen est quin aliud quid exquisitius in librorum lectione absconditum sit. Fortasse πεπλV9ωμ έι ων Scribendum, eorum qui multi ad hunc sinem c on venet an t. CL Euripides Iph. Τ. 299. πολλοὶ θ' επλη soli quεν μικρω χρ sa. Ili. οι περὶ Σουσαρι coi/α καὶ Φιλιστιάδην. Susurionis

nomen me nuctore intulit Selle rus. ESt linec Bergieri conte tura: libri Σαννουριχοιρα et 2 αννυρίωνα. Equidem nunc Bergkio assensus Sum, Σαννυρίωνα Scurrue nomen a σάν - νας, esse sui tuenti. Idem recte Φιλιστίδην corrigere vi lotur.

Ib. κώ Ουκ ἀξιόχρεα. Revocavi Optimorum librorum lectionem ἀξιοθεα. Pilae his inseruntur ευδοκιμι δε μονος ὁ

τῶν σοφιστων χλῆρος, nullam corru 'telae Ru Spicionem in ieerent. nisi pro ευδοκίμει, in Vela. Scri se tum PSSet ευδοκιμονος, quod ex ευδόκιμος corruptum videtur. Praeterea ex eodem libro scripsi σοφων, quod ii . l. PraeStare opinor.

III, 5 I. Mirisi eum nomen titulo epistolae inscriptum Θαμβοτά- γος Bergiero ex Θυμβροφάγος corruptum vi doliatur. Lentu

γαμβοφάγος corrigaS, quod notissimum liemosthenis in Aeschinem convicium Orat. de Cor. P. 274. cum plerique in eam interpretati sint sententiam, ut hominem len0tet conviciis promtum Graiiam. Bekk. An Ped. y. 26 33, eum interpretationem immisse Alciphro seculuS est, certe a Scribentis Dersona non alienam.

το του λογου Πυθοκλεῖ. V orba καὶ τυφου πλῆργὶς εἰ eo quo vulgo leguntur loco sorri non posse qui intellexit Reif-kiiis, recte ea ante καὶ βαδίζεις trans 90suit; id iue planissime nunc Ven. consili mat. Τum ἴσα dii e Bercteri correctione legitur. Par. aliusque habet εἰς α ου θεῖ, Ven. εἰς ἁ μηδεῖ, utrilinque manifeSta interpolati0ne. Ex quo intelligitur Diuitiaco by Corale

158쪽

ne δ' quidem, cruod pro liter Sequeri S dri parum apte hic ponitur, addendum suis Se . Ib. των αρίστων αποφερ ni μεριδας ScriΡSi e Ven. απο- φερνὶ μερίδας τοὐν αρίστων vulgo. Sequentia ita vulgo distinguuntur ut, verbis καθάπερ - φέρεσθαι in parenthesi positis, reliqua in hunc modum coniunguntur: ουκουν τὰς σπυριδας καθ' ημεραν ε ξογκων συ ιιεγέθει λειφα νων πέπαυσο, quin tu sportas implere desine. 9uae parum elegans, imo nullo modo serenda est rutio. Eum ob causam

Verba ουκουν - λενή άνων per interrogatio item Sunt ellerenda: nonne tuis es, qui Sportas ituo tid te grand i h u scoenarum reliquiis imples 3 In participio ἐξογκων pro verbo sinito posito nemo haerebit. 2. καθάπερ πρώην 'Αρπαδηὶς ὁ γραμματικος ἐποίει.

Coniecturam meum, qua Ἀρητάδος Scribendum sit Apicatus sum, commemoravit Sellertis; cum plane nunc confirmatri n. in quo 'Αρπτάδqς scriptum est. Nec dubito quin Alci-phronis menti ipso ille Areta des obversatus fuerit, itu in memorat Eusebius Praep. Ev. X, 3, 16. et Schol. Homeri Il. os, il0. et Odyss. γ, 34 l. ubi Ἀρκτιαδγὶς editur.

Ib. ῆ ἀνάγκη σε γυμνον τῆς οικίας ἐν ἀκαρ uχρονου ἐκβληθέντα εκπεσεῖν. Inclitissime θυραζε insertur post τῆς οἰκίας. Itaque alterutrum olim expungendum existi- maham; nunc in eam potius inclino Sententiam, ut τῆς οἰκίας, quod in Ven. ante γυμνον legitur, com iptum et τῆς Ουσίας Scribendum putem, opibus tuis privatum. Pro χρονου e Ven. recepi χρονω, quod praesint in Scriptore niticae dictionis studioso. Puod Sequitur ἐκβληθεντα ad Sententiam, ut nunc locus editur, abundat; non deleverim tamen, Sed cum pro ἐκπεσεῖν constans omnium librorum lectio esse videatur

ἐμιπεσεῖν, nisi quod Ven. ηναι habet, quod ex trunci tum videri potest, excidisse potius aliquid crediderim, quo locu S in quem trudendus erat homo indicatum erat; id autem fuisse videtur εἰς τὸ βάραθρον. Ita haec simillima evadunt illis Eupolideis uiuid Athen. V p. 236 s. sive in

Fragm. Com. Vol. II p. 485. δεῖ χαριεντα πολλατον κολακ ευθέως λέγειν ' κφέρεται θυραζε οἶδα δ' Aκέστορ αυτὀ τον στιγματιαν παθοντα Duiligod by Corale

159쪽

ἐξαγαγων εχοντα κλοιον παρέδωκεν Οἰνεζ. . . .

Ubi quod Oeneo tradi iubetur homo importunus, idem est uesi dixisset eum in buratii mim detrusum iri. Ciriadae enim demus, in quo harathrum illud suiqse constat, tribus erat Oeneidis. V. Grammaticus Bekkeri Anecd. p. 219, 10. 'Aθη-

δε τό βάραθρον ορυγμά τι ἐν Κειριαδων τῆς Οἰνηῖδος φυλῆς. Λc probabile est in ipsa harathri vicinia statuam eponymi herois fuisse positam. Ceterum barathri meminit Λleiphro etiam III. 52, 3.

III, 57.

Οἰνολαος Ven. quod non praeseram Scripturae editae. Alterum nomen ante Bergieruin Ποτηροφλυάρφ Scriptum erat; pro eo Κυπελλι στῆ legitur in Ven. 1. τον νεανίσκου ante licitZium, τον νεανίσκον Ven. in quo praeterea τον τροφεα post Ζώπυρον poSitum est. Ib. περὶ τας δαπάνας addidi e Vcia. Ib. ἐνστάντων υποδήματα 'Ιφικρατίδας μοι νεουργῆ μεμαγε cod. Bergieri, ἐνσταν- των υποδήματα 'Iφικρατιδας νεουργῆ εἰσεπεμα ε Pur. Correxit Bergierus. Ven. pro his: υποδήματα -- nihil habet nisi ουδὲ προσεβλεα ε, quod librarii est Singula peracribere pertaeSi. 2. ἐπὶ τουτω Scit erus conicit. Ib. nnte Sellerum δια- μασσῶμαι. Ib. τῆς quod vulgo ante διανοίας legitur, omi-

Ita nunc Eupolidis verba, de qui ima diversissimae doctorum virorum sententiae prostant, recte mihi expedivisse videor. Oeneus autem ille, qui Oeneidi phylae nomen dedit, fuit spurius Paudionis tuitis, memoratus ille a Dione Clirysost. XV ed. Em p. p. 274. ναὶ μα ἀσια, πλήν γε

ευροντες ἐν τῆ παιδια, ουκ εἰδε ες ot0υ ποτὲ ησαν , αν λομενοι ἔτρεφον εος αυτῶν, καὶ Ουδε υστερον ἱκοντες Ουδεποτε eos oλογησαν, o τι ἀλλοτριοι ησαν. Quae non dubito quin ex reliqua Euripidis sabula derivata sint, ac nisi fallit fient eluia ex eadem, ex qua haec a iiDii Smi poetae veri, a servavit glossaior Strabonis Vll p. 37S. Οἰνον συγχορτα ναίω πεδια ταις τ' Ελευθεραις, in quibus ipsum illum pastorem audire mihi videor de invenio Puero, quom ipsum Oeneum fuisse probabile est, narrare incipientem. Qui praeterea Oenei Attici meminerit scio nullum.

160쪽

Si cum Par. ei.Uen. qui postrema verba sic esint: ανάγκη τὴν γλῶσσαν τηλμαυτα τηνικαυταὶ) προσκρουειν καὶ σφάλλεσθαι, quod nescio an recipiendum fuerit..

III, 58.

eSt; recte καὶ om. Uen. et sic iam Bergierus voluit. Ib. τοῖς σκευεσι frustra viri docti tentant, cum manifesto de vasis lavanti necessariis intelligendum sit, velut de πυέλω. Minime omnium Bergieri coniectura ταῖς στοαῖς admitti potest, in quaS profecto το ἐνος εἶναι δοκεῖν non cadit. Ib κἀν - δοκῆ Bergieriis, libri καὶ - δοκεῖ.3. Edebatur τρέμω ἐνδακών - κακον τι πρι πιλάβωμαι. uae cum audacissimas Bergieri, quem Sellerus Secutus est, coniecturuS provocassent, nunc Ex Ven. emendata nihil amplius dissicultatis habent. De heroo Sigelo cs. Colnie. Urnec. migm. II p. 419. et Vindicias Strah. p. 135. Ib. ἀρήιος rara in Scriptoribus solutae orationis forma est, sed qua etiam Iosephus usus est B. lud. III, 5, 4. ἀρηχυ πνευμχτος υποπιμπλάμενοι. Ib. vulgo κολακεια et μη διαβολάς, quod correxi e Ven.

In praescri 'tione epistolae legebatur Ἀμ-qτω. - Ven. ἀμασίω, quod 'Aμάστω scripsi eodem intellectu quo vulgatum' uxσx φ. Suidias: Ἀμαστος - ὁ ἀμάσητος. l. ἀς οἶσθα με ἐν χεροῖν ἔχοντα. Ven. ἐν χεροῖν με. Scripsi ας Οἶσθα ἐνέχυρόν με ἔχοντα. Puamquam erunt fortasse qui editum interpretari malint quas nosti me possidere. 2. Post φάσμα Ven. addit κοὰ ζήτημα, quod quid sit ab

aliis doceri cupio. Fortasse ex margine venit, ubi notaverat aliquis ut de Somnio quaerendum esse indicaret. Tum εἶναι, Disi iam by Corale

라틴어 텍스트