장음표시 사용
141쪽
tur, μειγνα reponendum, aut ηδίω pro ηδιονα. denique ἡnon alliciendum, sed Scribendum το-ωνί.
Inscrilita est haec epistola Φιλοποιμην Μοσχίωνι. Philopoemenis nomen Dei Sonae Scribentis aptissimum est; verumtamen cum in Veia. Φιλοπόμων liabeatur, non inepte id λοπαμων Scribendum esSe conicias. Cf. Ruhnkenius ad Τimaeum p. 209. Dorici nominis exemplum , κρατολυμας habes etiam in titulo III, 53.2. μυροπωλίοις posui ex optimis libris pro μυροπω - λειοις, cuius formae cerui exempla astud Atticos Scriptores reperiuntur nulla. Ibid. αι προτερον si abesset nemo desideraret. 3. 4 υττα κατατεινας BergieruS, ψυττας κατά τινος et παρά τινος sere libri. In iis quae sequuntur τῆ σκαπάν)ὶ προσανέχων non est rastris intentus, ut intellexit Bemglerus, sed sossioni, ut apud Agathiam Anth. Pal. IX, 644. σκαπάνης ἄλγεα καὶ πενίης, aliosque in Stephani thesauro citat OS. Ib. γνωσεται οἷον ἐστι codices, οιόν ἐστι, γνώσεται Vulgo; pro ἐστι Β non male ἐν.
III, 25. l. ακαρεῖ libri, ἀκαρῆ vulgo. Ib. βαυκαλῶσα Valcke
2. μεσαιπολιος scripsi ex Vat. et Ven. μεσοπολιος B et vulgo. Ib. αστικον Ruhnkenius, αττικον libri.
Κωρυκαῖος scribendum esse monui olim ad Menandri Rel. p. 56. unde recei, it Sellerus; codd. Κωρυκεος Κωρυ- κειος Κωρυκιος. Τum Στρομβιχος cod. B, ceteri omnes mira varietate στροχνος. Postremo ομου scripsi proo μου ζηιμίαν. Ven. et Par. ομου ζημ α. cf. III, 48, 3. ομουτῶ κτύπω λελουμην τῶ αῖματι.
i. Σαλμωνις et in inscriptione epistolae Σαλμωνίδι debetur Bergiero, codd. Σαλαμωνίς et Σαλαμ ωνίδι Ven. σα- Diuitiaco by GOrale
142쪽
λμονιδι . Reislitiis Σαλακωνὶς et Σαλακωνίδι. Ib. τον δεσποτην oti . omnes praeter B, unde recepit Sellerus; insolentius tamen υπερηφανεῖν eum accusativo personae iungitur, ut dubitem an non recipiendum Sit. Ib. ακεστην pro ακεστην Sellerus. Ib. λάθρα B, λαθραιως ceteri.
1. πλην του συγκαθευδειν, δεσποτα, μετὰ σου. Non Satis apte, ad meum fluidem sensum, Salmonis in epistola irae et contemptus plena hac blanda heri compellatione utitur, Vellemque codex aliquiS exhiberet πλην του συγκαθευ- δειν δή ποτε μετα σου. Nisi sorte cum irrisione dicit δέσποτα, ut nos me in Herr. 2. πάντα γαρ μου revocandum ex Ven. Vat. idiisque libris, πάντα γαρ ομου unuS B.
III, 29. . . ' l. ἄγροικον Sellerus seclusit; sortaSSe recte, quamquam proverbialiter dictum videri potest ὁ ἀπο ἀγροικιας αγροικος. Eleganter Bergierus merum de rure rusticum. Ib.
Μιλιαίω τῶν Η, Μηλιω κατα τῶν V et Γ, ΜHλίω κατατῶν Vat. μηλιω κατὰ τῶν Ven ., κατα τῶν Haec est lectionis varietas, luam attuli ut alios ingenii perietuum sacere invitem. Puae adhuc prolatae sunt coniecturae, Μητι χείω τῶν, Μητίχου καλλίω, υλιαια τῶν, earum nullam probari posse apertum PSt. 2. έρμαίω σοι κατα τουτο, το δη του λογου. Iners illud κατα τουτο nullamque plane vim habet. Rectius haec in Ven. ita scribuntur: ἐρμαίω σοι κατα τουτοδη το του λογου, quod recepi deleta praep0Sitione κατα, cui nullus hie locus est. Ib. μι ante πολλακις deleam.
1. κοή ιχους Ven. Vnt. κοσσυφους ex B Sellerus. Praetuli κοήγιχους, quoniam Λtticos hac forma prae altera usos Esse grammatici OhServarunt. 2. τὸ νέφος ἐπεστη τῶν στρουθιων. Inepte merulae turdique nyVellantur στρουθια, quod nomen probatos Scriptores de cuiusvis generis avicula dixisse evinci non potesti Disit Od by Cooste
143쪽
adde quod sequentia seminina pessime ad remotius κοφίχους καὶ κίχλας redirenti Sensit ho e scriba eod. Ven. qui ἐχο- μενα et εἰλωμένα posuit, de πάσαι quod proxime post των στρουθιων Sequitur SecuruS. Delevi igitur verba των στρουθιων, quae a glOSSatore in margine adscripta suisse videntur ad τὸ νεφος, quod Sic per se de avium multitudine non recte diei existimabat. CL ΙΙΙ, 53, 2. ευχομενος τὸ νεφος παρελθεῖν de adolescentulis dictum supra memoratis. Ih. λαχος σοι B. σοι Par. λαχον μοι Vat. λεχόμην μοι Ven. Postremo κοινωνεῖν unus B, ceteri κοινον, quod fortasse κοινουν scribendum est.
Θεστυλλω, quod in inscriptione huius epistolae legitur, ingeniose Reiskius ex vel 'Aστυλs corruptum esse suspicatur. 2. γενοιτο Scripsi ex B pro edito γενηται. Nusquam apud Alciphronem cum optativo coniunctum reperias nisi locis corruptis et ex ipsis sere codicibus sanandis. Ib. πλεον scripsi pro πλεῖον ex Ven.
Inscriptio in vulgatis haec est: Σκοπιάδης Σκοτιωνι. Adscivi Σκορπιάδης ex Ven. Alterum nomen Sic ut nunc editur scriptum est in cod. V. reliqui habent Κοτίων M M in ipsa epistola etiam Vul. et Flor. practbent Σκοτίων. 2. γαρ et τουτου supplevit G. Hermannus. Ib. codd. τουπίτιμον, corr. Valekenarius. Ιb. Verba εἴ τις ήρνεῖτο τὴν κυαθον in ceteris libris omissa obtulit B. Postremam epistolae partem Suilerus ita edidit: οιδα, ἐγω τρίτην - καρηβαρων - ἀπερυγγάνων. Alii aliter; at familiaris sermonis simplicitatem optime imitatur quam praeeunte G. Hermanno ex cod. B seripturam restitui.
144쪽
l. Ἀπημαντου Bergierus, απιiμαντον libri. 3. νεοπλουτων Reisli ius aliique pro μσοπλουτων. Τum ante Bergierum φειδωνοντες γριφωνες. Ib. Vulgo ανεχομενος, quod ανεξομενος Scripsi.
l. αυτο ReiSkius; legebatur αυτας. Ib. ανήκοα τέ ται paulo insolentius dictum est; malim ανηκοω. 2. εἶχε addendum esse vidit Borglerus. Ib. καπρον pro καρπόν Bergierus restituit. In se tuentibus verba ευ μαλαευρυτιέοντας, quippe ex III, 53, 3 huc translata, non immerito suspectat Selleru S.
Πρατῖνος, quod epistolae huic praescriptum est, in Πρατίνας mutari voluit Sellerus; forta Ase recte, quamquam possis etiam Κρατινος sta Spicari. i. σαρίσσας et γερρα Bergierus, libri σισαρας et δέρρας. 3. Non male quidam vir doctus τω o ' ἐγω ἐγκαναξας.
l. Εἰρεσιώνην ανθῶν πλεξα τα ῆειν ἐς ' μαφροδι--χν τω Ἀλωπεκῆθεν ταυτην αναθήσουσα. Haec qunntis dinficultatibus impedita sint docuit laudatus Sellero Lobeckius Aglaoph. p. 1007. qui dubitanter corrietit του, ut Hermaphroditus quidam Alopecensis intelligatur. Si ερμα de columbario intelligi posset, quemadmodum Sophocles Λnt. Sil. εὐμα τυμβοχωστον dixit, periclitarer equidem ἐς εριι α Φιαδριου του Ἀλωπεκῆθεν. Nunc locum in desperatis habeo. 2. ἐλάνθανον δὲ - υμεναιον ἀναuενουσα. In his ἀναμενουσα, eum de muliere sermo sit a veneris usu luam maxime aliena, non potest non Suspectum Videri, ac nescio an scriptor υπομενουσα posuerit, quamquam video quid obverti possit.
l. Quae post πονηρον in codd. addita leguntur ve rha oς
145쪽
απεβη τοιουτος ἐH τῶν αγρῶν, cum iis, quae in ipsa haeel, istola leguntur, eonciliari non 'o Ssunt; non dubitavi igitur in marginem relegare. Ib. περιχαρείας ScripSi pro περιχαριας. Ib. ἐγρηγορως ante Lobeckium.
rectiuS μαλα Scripsit. In Sequentibus verba ῆ ως ακουομεντην υρακλεους τριεσπεμον et con Structione ex eidunt et parum apte longissimo Epimenidis somno inseruntur. Itaque in marginem reieci. Postremo ποιοίην scripsi praeeunte Hirs hi-gio pro ποιοίμην, et συγγεωργων ex B, Pro συνεργων. Vox est Aristophani a Plui. 223. Pro φράσον B φράσειν.
Probabiliter Bergieriis nominum Mθυδικος et τωρ huic et sequenti epistolae inscriptorum Sedem Permutandam coniecit. 1. προς ολιγον, ad breve tempus, quamquam aliis exemplis mihi non eognitum, minime tamen improbarem, nisi proxime praecederet πρὼς θειον. Fortasse igitur oλίγου scribendum.
2. ἡ μύὲν γὰρ ανοδος. Scripsi ex B ουν pro γαρ, quod
non videtur serri posse. Ib. εἰ ουν ἐπειχθειης καὶ ἔρχuεωθεν. Ita Sellerus Bel Skio obsecutus edidit; καὶ codd. omittunt. Rectiti A scripsi Ssent εἰ ουν ἐπειχθεῖσα ἔρχti, vel εἰ ουν ἐπειχθείης ἐρχομεν q. Pro συνθυεις ReiSkiuS συνθυσεις. At vide supra p. 108.3. ναὶ Bergierus, καὶ libri.
Φιλίσω in inscriptione Reis kio Φιλιστίω, mihi Φιλίσκω sori , ndum videtur vel Φιλίστω. 2. Post παθος 'iod vulgo additur τῆν λυτταν λυττα- ναν eod. B delendum esse vidit Wa neriis. 3. α καρτος scri I si cum Rei Skio; vulgo ἄπρακτος. 4. ευδηλον δε ἐστι καὶ περιοραν καὶ γεωργίαν στt1γε rar. Pro περιοραν, quod de contemptu dici non memini, fortasse υπεροραν scribendum est. In Sequentibu Aperi neptum est, si quid sontio, ipsum agri culturam 'ses una datam ἐκτραχηλισθῆναι) dici propterea quod scribentis silius Diuili so by Cooste
146쪽
in philosophorum castra tranStit: οῖμοι οἷον σε, ἁ γεωρ- για, το τῶν απατεωνων φροντιστηριον ἐξετραχηλι 1ε. Sensit hoc Reiskius, qui σοι pro σε seribi voluit, quod serendum si eadem opera scribas οἷον σοι, ω γεωφγία, γεωργον τοτων - Postremo tolerari vix potest quod libri habent τους δε ανδραποδίζοντας α πο του φρονεῖν τους νέους αθωους εἰνια τιμωρίας απελιπον, quod quum parum apte dictum esset cum idem Reiskius recte intellexisSet, non recte utinenseribi voluit αφρονεῖν. Λlci phro dubitare noli quin φροντίζειν Seri PS erit.
Inseripta est haec epistola Μηλίωνι, quod nomen in Μηλιαδι qui abire iussit Bergierus, rectius PotuiΝSet Μηλιον ri. Similiter Ili, 45. Λειριον ll abiit in Aειρίωνι. Nec male tamen Sellerus Μηλω tentavit.
Στεμφυλυδαιμονι scripsi ex Ven. et eodd. I seud Bastium EDist. crit. p. 265. Σταφυλοδιάειονι vulgo et Vat. Utrumque b0num; sed praetuli quod optimi cdd. habent. Finxit hoc nomen comicorum exemplo, qui σοροδαίμων βλεπε δαίμων et multa id genus alia habent. 2. μου των πλευρῶν reposui ex Ven. Pro μοι τῶν πλευρῶν. In fine epistolae εἴλης idem cod. dedit pro edito ελης.
Inseriptio: νιχοκλcit στης Βουκιωνι. Ven. νυχοκχαυ- στης. Compares χρυσοκλαύστης a Nicomacho Com. graec. fr. IV p. 588. ii Surpatum: ω χρυσοκλαὐστα καὶ χρ υσους ἐμων. De nomine Βουκίων dixi ad III, 60. 1. Στρουθιων κοὰ Κυναιθος οἱ παράσιτοι. Ven. Στρου - θιας, quod propter libri auctoritatem recopi. V. ad Menandri Rel. p. 99. οἱ παρασιτοι cum mihi non Sine causa Suspectum Aset, vidi in Ven. haheri παρασίτοι ος, ex quo aliud hic olim lectum fuisse apertum est. Suspicari possis Di παρα Τίσιδος, Dissilirco by Corale
147쪽
sive id de servis a Tiside inaminiissis intelligas, sive de hominibus interpreteris is ii in elientela Τisidis essent. V. Valckenariuna in Scholl. ad IX. T. p. 352. et quae ipse ex Hippocrate de hoc dicendi genere composui Dissert. de nominibus apud Hippocr. p. 20. ib. 'Aγκ 1λησι Sellerus; libri 'Aγκυ-Ven. 'Aγγυλης. 2. Edebatur αυτὰς ασμένως et in sqq. ημεις δε διατριβὴν αυτω τε και τοῖς. Scripsi haec ut leguntur in Ven. Ib.
In liis αυτοσκωμμάτων ex cod. ω receptum, reliqui codd.
est αυτοσκωμμα quomodo hic DXplicem non habeo, nec habuitolii nor Lobeckius Paral. p. 242. qui αυτο delevit. Mihi lenius visum eSt serit,ere αυτοῖς i. e. ἀλλήλοις, invicem nobis
kentu S ex coniectura, ut videtur, scripsit ἀστικων; idem ex Θ ante α αυλμις inserit καί, quod habet etiam Ven. Mihi haec particula librarii videtur non videntis genetivos qui praecedunt ab αβιυλία pendere: dubitari potest
utrum Sub Stantive an adiective intolligendum sit. Non dubito quin alterum verum Sit scribendumque puto σκωμμάτων Ἀττικων καὶ αυτοχαριτων αἱμυλίας γέμοντα, anapae Sto Silicteriorum Atticorum vereque gratiosorum sacetiis plenos. Puamquam etiam alia conici P0SSunt, e . C. σκωιμμάτων ἀλυκων καὶ αὐ το χαρίτων ἀττικισμων vel ἀστει σ1ιωνὶ αἱμυλίας γε uοντα. 3. Scripsi εν τουτω δὴ pro ἐν τουτω δι'. Ven. et Θ εν τουτω δέ. Iidem libri ευφροσυν/εὶς καὶ ιλαροτητος. Mox καὶ δυσκολος male o m. Ven. et S. Vide ad Menandri Rel. p. 49. 4. ἔπειτα reposui ex Ven. ἔπειτα M vulgo. Ib. ξήνας μῆς et στριχίδι Ουκ ολίγαις ουδ' ευαριθμήτοις. Vat. et Θυστριχχιν, quod lenitor correctum recipiendum duxi; editum ferrem equidem, si oυκ ολίγας Ουδ' ευαριθμήτους sequeretur. Post ευαριθαητοις Vat. aliique codd. inserunt 1ιάστιξ at quod qui tenere velit, distingunt ia cesse est υστριχίσιν ουκολίγαις, οὐδ' ε 'αριθμήτοις μάστιξι /. Sed haec putida e SSet distinetio. Ceterum οὐκ ὀλίγαις esse videtur non levibus. quae perrara est huius adiectivi in numero plurali potestas. Diuitigoo by Corale
148쪽
nec cognitis mihi niSi ex Homero Od. 252. et fortasse Menippo apud Athen. XVI p. 664 e. b. ἐπίμπρατο Ven. Vat. ἐνεπίμπρατο Θ, sequente Sei-
l. κυνὶ Ηerelius, libri κοινή, κοινῆ, κοιν tr. 2. τους μὲν libri meliores, ulli τα μεν. Henasteritu Sius, quem Sellerus Secutus eSt, τας μεν coniectabat, ad Gratias hue e re serens et cetera audacis Simis vexa I S coniecturis. Non viderunt viri doctissimi, quod vidit Reis kius, vitium loci in αποματτεσθαι latere, pro quo ille veri SSime απομυττεσθαι coniecit, firmante nunc eod. Vat. Hoc dicit scriptor: benignioribus G r S li ione in quam nos ratiae ad spe XE- rant oculis, ut illi adolescentulos dicit apud quos unus nunc regnat Grylli ο) ab eo emunguntur opibusque per delicias priventur, nos autem praeclare nobi Scumactum Putemus, si quis mantile tersorium nobis Obiciat. De verbo απομυττεσθαι vide ad Menandri Rel. p. 172. Postrema quoque comicum colorem habent. Phere- crateS Fragm. Com. II p. 26 l. τον σπονδυλον - νωμαθ' ωσυρ καὶ Τοις κυσίν ημῖν. 0uibus cs. Alciphr. III, 5 l. ili' οστέα κωλα τε καὶ αστραγαλους καθάπερ τοις κυσὶ παραρ
Inscriptio: Παπεζολεικτζς Ῥιχοδιαλεκτli. Ita prius nOmen scripsi ex Ven. et S. Cf. χυτρολείκτης III, 54. vulgo Tραπεζολείχων. Alterum nomen φιχοδιαλεκτης, quod νιχο- διαλεικτης scribi voluit Sellerus, signifieat hominem qui rem habet et consuescit eum frustulis, i. e. qui frustulis veScitur. Suniliter συγ γίνεσθαι φάγροις et similia dicuntur a comicis poetis. V. Fragm. Com. ΙΙ p. 8, et 438. Nec dissimile est quod de nauta Λlci phro dixit I, 8. ἀνέμοις osti λεῖν, ubi v. Bergierum. Figurate verbo διαλεγεσθαι Aleiphro etiam I, 23. usus esse videtur εἶτα ἄλλος διελεγετο, alius ulla
in re occupatus erat. Nam SermoneS inter se con ivae
sine dubio tum initio convivii habuerant. l. λεγιο δη Ven. λεγω δε vulgo. ib. πορθησιν ικα- Diuiliaco by Corale
149쪽
νήν. Eleganter Reislitus καινην, receytum a Sellero; at recte liubere credo editum. Saepe sie ΡOSitum reperias λα-νον, ut alii luanto plus Sit quam Satis magnum, respolidentque sere nostro an se hiaticli. 2. καταπυγωνα ante Lobeckium. In Sequentibus non debebat relinqui manifestus error, quo περικατεαξαι in libris Scriptum eSt pro περικαταζαι. Reliqua Sanissima Sunt nec ullo modo tentanda; nam quod Θ pro φιάλην habet murus deScribentis error PSt. Tum τραυματα Ven. θραυσματα vulgo. ScripSi θραυματα. V. Lobeckius ad Aiae. p. 322. Ib. μου λωβήσασθαι Ven. quod praetulerim. b. αἱ ἐν Γερανεία Ven. αἱ vulgo om. Tum σταλαττουσι intactum reliqui, quamquam Ven. σταλαζουσι habet. Vat. σταλάσσουσι. At σταλάττειν noster dixit etiam Fragm. VI, 4. Tum ἀνεχεται VCn.
l. Lugebatur ἔρεσθαι, quod recte ἐρεσθαι scriptum est in Ven.
3. ἐξηλλόμην ώς ἐν τῆ φυγῆ τοῖν διαβάθροιν θάτερον
ἀποβαλεῖν. Haec quoque manca DSt et imperfecta oratio, in hunc sere modum redintegranda: εξηλλόμην καὶ τοσουτονῆπειγομηνJ ώς ἐν φυγῆ. Interim lacunam indicavi. 4. ορα δε ώς ἐστι πολυτελὲς οθoνης Αιγυπτίας. Pro πολυτελες ScripSi e Ven. πολυτελέστερον. Hoc dicit: vide quam sit Aegyptio linteo pretiosior textura. Idem liber pro ὀθόνης habet σινδονης, quae si v ra est lectio,
novum habemus exemplum sormae non optimorum Scriptorum usu firmatae. Recepi tumen, quamquam Alciphronem σινδο-
νος scripsiSse existimo, ut I, 12 et Hl, 66. Ib. αλουργου πορπι)ρας τνης Ἐρμονίτιδος. Vela. ' - ριιονίδος, quod recipiendum duxi. Hernitoniae purim rue magnam laudem suisse praeter Alciphronem docet Plutarchus Alex. 36. Ib. πολυτίμητον Ven. Tum ἐπὶ τον praebuit Ven. pro εἰς τον. In postremis epistolue verbis sex eodem dedi μερίτην sero συμμερίτην. CL I, 17, 2. των πλησίον τινὰς ἐκαλουμεν μεριτας. Diqiti by Corale
150쪽
1. ουδὲ δεινον Ven. aegre careaS Particula αν. Ib. δους φερεσθαι Om. Uen.; tum lugebatur τῆς νυκτος μεσουσνὶς. Ultimum Vocem Om. Ven. quem Secutus Sum. ante ήπειγομην Ven. addit κω, unde Scripserim κατηπειγόμην.
2. διεσπάσθαι reposui ex optimis codd. pro διασπῶσθαι, quod ex uno Par. posuit Sellerus. Ib. ακρωτήρια Berg-lerus, libri ἀκροθινια. Τum ex Par. Ven. POSui τρ υοτεραία et εἰς ταφήν pro εἰς τὴν υστεριάαν et προς ταφην. 3. Legobatur υδρορροον ανεωγοτα. Vehementer dubito Alciphro υδρορροος de fossa, idque masculino genere, dicere voluerit; Saltim υδρεόρρους expectabam. Scripsi igiturciuod plurimi optimique libri habent υδοορροαν, quod fluviorum quorundam nominibuS e. c. Xρυσορροας iissimilatum eSt. Ib. των μὲν ουθ' υλακτουντων Ven. quod edito rectius videri poteSt, si scripseris Ουδ' υλακτουντων. Idem liber recte in sequentibus πάντες obtulit, vulgo πάντως. 4. τὰ πρυμνήσια. Mira Vari et ite VCn. in πρυμνωτον, quod sortiisse corruptum ex τὰ πρυμνήσια των tis νων, ut est I, 1 I. λυουσι τῶν ὴόνων τὰ πρυμνήσια. Utroque loco ipsae naves τὰ πρυμνήσια λυειν dicuntur, quod alias de nautis dici solet. Ib. νυνὶ pro νυν scripsi ex Ven. qui
φελογλυπτης. Alterum nomen in Ven. Μαπαφανίσω seriptum est, in is ματταφανισσω. Recte Sellerus in notis Μαππαφανισω. Vulgo Μαππα νασω. 1. Satis mira depravatione codd. consentiunt in κακηγ- κάκως vel κακεγκάκως. correxit BergieruS. Tum pro αφωνος Ven. αχορος, quod etSi habet quo placere POSSit, propter sequentia tamen ἄφωνος retinui. Mox Vulgo τορω τινι
καὶ γεγωνοτερω φωνήματι, in quo cum comparativus post τορ- parum placeat, e Θ et Ven. scripsi γεγωνῶ τω φωνή
2. ἀπετρωγον excidit constructione, qualia ut in aliis Scriptoribus facile serimus, ita Alciphronem suspicor maluisse ἀποτρώγων. Disitir oste