장음표시 사용
141쪽
euli elogium his verbis texuisset : Bononiae Sancti
Proculi Episcopi, G Maroris , qui sub Maximiano
Imperatore passus est : nactus postea certiorem de eodem sancto Martyre notitiam, quem militem fuisse , non Episcopum deprehenderat; errorem ingenue fatetur, & emendat, inquiens in Annalibus ad annum 3o3. num. I 22. Sed Bononiensis nobilis Civitas praeclaros
habuit Marores Vitalem, ct Agricolam, Hermetem, Aggaeum, o Chum. Sed ct Proculus quoque tunc ibi insignitui es corona Martyrii, clari fimus fama Mamor . merum quod ejus Martyris Acta deperdita sunt,
alia commentandi occasio data est. Sed consule a nobirnotata in Romanum Martarologium , in quo errore scripsi nomen Episcopi . Dixisset utique ad rem nostram de S. Eutychio : Consule notata a Nobis in Mart 'rologium Romanum , in quo per errorem scripsi, Ferentini in Hernicis: visisque hujus sancti Martyris Actis, quae ipsius Baronii tempore in Ecclesia Suri nensi jam recitabantur , ut ex Instrumento Henrici Brunt Episcopi Hortant anno 1496. confecto liquet; h anc notam apposuisset: Consule notata a Nobis in Marorologium Romanum, in quo per errorem scripsi Euando hic passus sit, non invenimus : Hoc denique Elogio sanctum nostrum Eutychium Ferentinum Presbyterum , ac Martyrem exornasset: Meminit eius Ecclesiae S. Gregorius Papa lib.3. Dialogorum cap.38, in
142쪽
' CAPUT VII. 'Unus ne, cu duo Eutycbii Presbyteris erentini fuerint.
Causa dubita-di, an duo Eu- chii Ferentini Presisteri
fuerint 3ρNUM e tabula subduxeram , quum eruditum opus clarissimi viri Hieronymi Andreuccii Societatis Jesu de S S. Valentino Presbytero , &Hilario Diacono Martyribus Ui-terbiensibus attentius CX pendenti, scrupulus injectus est circa Eutychium nostrum Ferentinum Presbyterum unus ne fuerit, an duo λI. Dubium oritur ex actis ipsius Eutychii Martyris , in quibus corona Martyrii redimitus dicitur sub C audio Imperatore. Temporibus Claudii Augusi Caesaris persecutio magna in Chrisianos orta es. & paulo post. In eodem tempore 2 . Eutychius Pres, 'ter re- persus fuerat in civitatem Ferentinam . Id ipsum habent acta SS. Gratiliani , & Felicissimae, quorum aequalis Eutychius fuit: nam Gratilianum ipse baptizavit, &Felicissimam in fide confirmavit: sic autem incipiunt: is eo tempore, quo Claudius Caesar per omnem orbem terrarum , qui erat subiugatus eius imperio , quarto
anno imperii fui edictum proposuit, ut ubicumque fuissent Gucillari inventi, sine auditione punirentur . Quum igitur ut cinquit P. Andreuccius pag. 8 I. ex laudatis assis constet S. Eutychium sub Claudio Imperatore claruisse , qui Christianam fidem in Tuscia sit burbicapiadisseminavit; quumque nemo unus eorum, qui catalogum Martyrum sub Diocletiano & Maximiano coronatorum ex antiqui8 documentis teXuere, eumdem
Eutychium tunc temporis passum fuisse scribat; colli-
143쪽
git vir doctus, duos fuisse Eutychios ; alterum antiquiorem de Tusciae Christianitate bene meritum, Ferentinum Presbyterum , sub Claudio Imperatore pat- sum, qui Suriani colitur; alterum recentiorem, temporibus Diocletiani, & Maximiani, Sanctis Valentino, &Hilario aequalem: aut saltem , si unus tantum fuisse Eutychius noster dicatur , ex eo arguit, Eutychii nomen , resque gestas in actis S S. Valentini S Hilarii, & S. Secundi, amanuensium inscitia , aut fraude perperam obrepsisse, quod ille longe ante illorum tempora exstiterit, sub Claudio nimirum, non sub Diocletiano & Maximiano Imperatoribus- Suspicatur enim, Auctorem Actorum tum S. Secundi , tum S S. Valentini & Hilarii, populari vulgi traditione deceptum , quaecumque de S. Eutychio audiverat, ipsum videlicet primo Christi seculo evangelicam lucem Tusciae intulisse ; haec eadem ad ipsum Eutychium transtulisse, quae in actis S S. Secundi Ameriae, Landi Criae, Valentini & Hilarii Viterbii , Gratiliani & Felicissima Phalari, de propagata ibidem quocumque modo , amplificataque Christiana fide legerat. II. Et huic quidem opinioni florentinius praeivit, qui in suo opusculo de Tusciae proua Christianitate cap. I. scribit, S. Eutychium , qui Suriani colitur, unum
fuisse e sociis S. Ptolemaei Episcopi , discipuli S. Petri, GMartyris, qui ordinatus Episcopus ab eodem Petro ut
inquit Baronius in notis ad Martyrolog. Rom. die I9.
Octobris : in Tusciam mi stus eji praedicare Evangelium ; qui ta mari 'rio coronatus es M. Lalend. Septembris , ut eius acta declarant, quae accepimus ab Ecclesia I epesino , quibus etiam complures adpipulantur Auctores . Addit Florentinius, eumdem Eutychium fuisse
sancti Ptolemaei Episcopi in spiritualibus micarium
Ferenti, G in locis adiacentibus. Ferrarius autem ini Catalogo Sanctorum Italiae ad diem et q. Augusti, eX- monumentis Ecclesiae Nepesinae, & Sutrinae, & ex Le do i ctio-
II. Ex Horentinio juspicatur Cl.
144쪽
etionibus Nepetae in eorum Festo recitari solitis , haec de S. Ptolemaeo, ejusque sociis habet: Ptolemaeus patria Antiochenus , S. Petri Apsoli Discipulus , Gum eo, Apollinare , Hermagora, aliis Romam Penit . Ubi Romanum Nepesinum Phi Uophum ad Chrisίi Fidem perduxit, in eaque erudivit . Uterque postea ubio toto Episcopus ordinatus VI , Pio emaeus quirim
Pentapolis in Rufeia quae Urbs Nepetae, G Sutrio Pnitima erat: Romanus vero Nepetae . uum vero prc- dicatione, G mirandis signis multos ad Christi cognitionem adducerent, ab idolorum cultoribus apud Aspa-flum Comitem, G Tribunum a Claudio Imperatore an seiae praefectum accusati , comprehenduntur: ac iupincula coniecti , varie cruciantur ; qui Holorum , quibus facra facere jubebantur , impietatem detestantes, in Chrisi confessione fortes perse perabant . Primum itaque verberibus caesi , in equuleo fuspensi, grapitcrtorquentur : deinde ignibus exuruntur : demum quum nullis tormentis ad impletotem adigi possent , eapitii absimione una eum aliis triginta Christianis mari Wium compleperunt, M. Lalend. Septembris . Euorum Corpora Sapinilla Deo amabilis femina aromatibus condita, in copia sepelienda curavit. Haec Ferrarius , a Baronio quidem dissentiens , qui in Annalibus ad ann. 46. Ptolemaeum Episcopum primum Nepesinum facit, quum is Episcopus Pentapolis fuerit, ut acta illius habent: nullam tamen Eutychii Presbyteri mentionem faciens . Nardinus tamen in libello Italico , cui titulus i : Cathedra Episcopalis S. Ptolemaei Nepete , seu Pentapolis Nepesiua, Baronium cum Ferrario conciliat, amrmans, S. Ptolemaeum & Nepesinum &Pentapolitanum Episcopum fuisse. Nepete enim Pen
co I a Caledra Veseboale di S. Tolomeo in Nepi . Lia Pentapoli Nepesima. Romae apud Angelum Bernabb no I 677.
145쪽
tapoleos caput erat, hoc est, una & primaria ex quinque illis ci 1 itatibus, quibus Ptolemaeus praefuit. Quum autem idem Narditans Acta ejusdem sancti Episcopi
recitat, quae in membrana vetere apud Patres Praed, catores Conventus S. Ptolemaei juxta Nepesinam urbem descripta servabantur , nihil de Eutychio Presbytero profert . Sed neque proferre potuit: quippe qui in iis Actis ne nominatur quidem : quemadmodum etiam constat ex historia ejusdem S. Ptolemaei
Episeopi, quam B. Hiacynthus de Nobilibus Italice edidit. III. Florentinii igitur , & Andreuccii, Eutychium
Ferentinum Presbyterum famesto Ptolemaeo Tusciae suburbicariae Apostolo aequalem asserentium , conjestura vel ex hoc uno capite corruit, quod antiqua omnia monumenta , in quibus res gestae, & martyrium
S. Ptolemaei describitur , de Eutychio sileant. Silentvicissim de Ptolemaeo Asta ipsius Eutychii, in quibus
Ferentinus Episcopus laudatur non quidem Ptolemaeus, scd Dionysiius. Quod argumento est, tam Florentinium , quam Andreuccium, viros caeteroquin omnigena doctrina insignes , conjecturis suis plus justo
indulsisse . Tantum enim abest, ut ex utriusque astis, vel seorsim stimiis , vel ad invicem comparatis, colligatur, B. Eutychium Presbyterum fuisse Sanecti Ptolemaei Episcopi in Ferentina civitate Vicarium ; ut potius constet, alium, tempore ejusdem Eutychii, Ferentinis Episcopum praefuisse , nempe Dionysiium . IV. Sed audiamus, quibus rationibus adductus cl. Andreuccius , haec tria in se receperit testoribus demonstranda . Primum, ait ps . . , adducor, ut pronun
ciem , S. Eut chrum fuisse unum e sociis S. Ptolemaei Episcon eiusque micarium in spirituasibus in Ferentino triam ctu, ex eo, quod hinc quidem certum es, S. Petrum misisse S. Ptolemaeum ad praedicandum in Tufeia snburbicaria Evangelium una cum aliis sociis, eumque Pentapoleos
III. Acta tamen S. Ptolemaei de
sciae pari bus Christianam fidem diffeminasse diei
146쪽
S. Ptolemaeifο- Episcopum con siluisse , ex Baronio ad ann.6. F ι D rentinio de Tusciae prima Chrisianitate cap. 3. , OtPcrcν Ferrario ad diem et . Augusti: i ir pero convenit in-I' IV ier Scriptores, S. Euochium, aut primum fuisse, o tunum ex primis Evangelii in ea Provincia propagator
bus , ex Florentinio ibidem. Practerea eumdem Ferenti pastoralem animarum curam exercuisse , qYωλ=Iiplu/n confugerent quotquot ad Chrisianam Fidem adducebantur ; ex Actis Sanctorum . Euamobrem rationi apprime consentaneum es pronunciare , ritu =i fuisse unum e fociis S. Ptolemaei , ejusque Vicarium: atioquin cogeremur dicere, ab anno Chrsi 59., quo S. Piolemaeus obiit, usque ad annum 27O. , aut 3OO. neminem exsitisse, qui Gangelicam lucem in proxima Romae Propincia , ct sub oculis Romani Ponti is Gripi Vicarii, iis populis intulerit.
Hoc primum est cL Andreuccii argumentum . Quis vero non videt, quam debile sit, ac inane Θ Damus enim libenter viro docto, Sanctum Eutychium in eo Tusciae tractu curam animarum gessisse : id enim
Acta testantur. Sed quid inde Θ nonne in ipsis actis diserte exprimitur nomen Dion 'sti Ferentini Episcopi,
sub quo Eutychius tamquam Uicarius curam eorum populorum gerebat Θ Cur ergo ad S. Ptolemaeum recurramus , cujus nulla ibi mentio Θ Cur deseramus Dionysium Episcopum, qui concep is verbis nominatur ξAt, inquit , nisi Eutychius ad tempora S. Ptolemaci Tusciae suburbicariae Apostoli detrudatur, neminem habebimus , qui Evangelicam ibidem doctrinam ab anno 59. ad annum 27 p. aut 3 oo. disseminaverit . Ego vero contrarium potius inde sequi pronuncio. Si enim Eutychius Ptolemaei socius dicatur , proferat nobis vir clarissimus , quinam sint, quos ille ad Christianam fidem adduxit , aut adductos confirmavit Θ Non alii certe sunt, quam ii, qui in actis SS.Ualentini &Hilarii, Gratiliani & Felicissimae, de S. M-
147쪽
cundi memorantur: qui quum longe pos tempora S. Ptolemaei floruerint , ut ex actis 1psorum liquet, hinc etiam manifestum redditur, eumdem Eutychium ab aetate S. Ptolemaei quam longissime distare . Quis autem tanto temporis spatio , quantum ab anno 69. ad annum 27O. vel 3OC. effluxit , Evangelium in ea Tusciae parte annunciaverit, nisi Eutychius una cum Ptolemaeo id praestiterit ξ Is, nimirum , absque Eutychio Presbytero, Ptolemaeus fuit, illuc a S. Petro mis. sus , & Romanus Ptolemaei ipsius discipulus, ambo Episcopi, de quibus quum in antiquis Martyrologiis, S in prioribus Romani Martyrologii editionibus, anni videlicet Is 83. S is 84. nulla fieret mentio, in eo tandem, quod Venetiis anno Ισ74. prodiit, nomina eorum recitantur ad diem 24. Augusti hoc elogio :Nepete S. Ptolemaei Episcopi discipuli R. Petri , a quo missus in Tusciam ad praedicandum Evangelium , tu eadem civitate gloriosus Chrisi Martyr occubuit . Ibidem S. Romani eiusdem civitatis Episcopi, qui quum esset S. Ptolemaei discipulus, fuit etiam in patione fo-
eius . Fuere etiam cum Ptolemaeo & Romano Episcopis complures alii Presbyteri , Diaconi , & Clerici, qui in Aetis ipsius Ptolemaei laudantur in haec verba: Comes, atque Tribunus in suam cipitatem Pentapolim misit milites, ct tenuit noctu B. Ptolemaeum Episcopum , quem inPenerunt cum Bruto Romano in oratione cum aliis Pres teris Diaconibus, similiter Clericis , in vigiliis G Θmnis Deo gloriam praebe bant, G erant omnes in Christo credentes numero iri ginta duo . Et in pervetusto Tuscanellae Martyrologio , cujus Nardinus pag. I 8. meminit: nempore Claudii imperatoris ab A asio Tribuno civitatis Pentapolis tenti funt , G duri sime caesi . qui ducti sunt foras muros cipitatis ad portam, quae dicitur Triumphalis, ta ibi decollati sunt. suorum Corpora sepulta fani incrγpta non longe a Pentapoli , ubi alii triginta diri
148쪽
128 DES. EU TTCΗ IO PR E S R. fcipali , qui passi sunt anse per triginta duos dies ,
sepulti funt , ubi florent orationes eorum usque in
hodiernam diem . En pro uno Eutychio , habemus triginta Presbteros, Diaconos G Curicos, qui una cum Episcopis Ptolemaeo G Romano in disseminanda Christi fide laborabant. In tanta vero Scriptorum primi, secundi, ac tertii seculi penuria, non est mirum , cur poli illos Episcopos, Presbyteros, Diaconos , & Clericos , quos supra laudavi , nulla ad nostram aetatem manarit Episcoporum , aut Presbyterorum illius regionis memoria, sive Nepesinorum, sive Ferentinorum. Unde Ughellus Ital. sac. tom. I. de MNepesinis Episcopis sermonem instituens, postquam a S. Ptolemaeo & Romano fundamenta Christianae Religionis ibi jacta descripsit , subjungit de insequentibus seculis : Itaque in i epesina cipitate Chrisianam fidem fundatam , alo multi deinde dranni eam conpellere conati fum usque fere ad Constantini tempora,
ut ps Romanam primum Nepesinorum Episcopum,
vix ulla memoria occurrat , qua illorum Episcoporum feries cohaerere posse videatur : quum tamen conset, iLlam , ut Sanctae Seri viciniorem, haud fuisse suo Pa-sore desituram . Romanum vocat Ughellus primum Nepesinorum Episcopum, eo quod Ptolemaeus vulgo dicitur Pentapolis Episcopus , perinde ac si duae urbes
sint, Nepete . ac Pentapolis .. Caeterum Pentapolim , fuisse in Etruria ex quinque civitatibus coalescentem,
cujus Nepete erat caput , diffuse, & erudite narrat Nicolaus Nardinus in libro de Nepesina Episcopali Cathedra S. Ptolemaei. Uphellus vero hic quidem Ptolemaeum Pentapolis praesulatum gessisse amrmat, existimans Pentapolim civitatem fuisse Nepetae vicinam ;at ubi de Florentinis agit Episcopis, Ptolemaeum Nepete , Romulum Florentiae , ambos S. Petri discipulos, fixisse suam Sedem scribit. Quamquam autem post primos Nepetae, Ferenti, aliarumque Tusciae urbium
149쪽
bium Episcopos , vix ulla aliorum , ut ait Ughellus, memoria occurrat usque ad Constantini Magni tempora ; certum tamen est, & Episcopos ibidem aliquos, quorum nomina ignoramus, exstitisse, & Christianam Religionem , quantumvis eam convellere Tyranni conarentur , non fuisse penitus deletam . Id otandunt Ricta Martyrum , qui sub Diocletiano, & Maximiano passi sunt. Andreuccius ipse admittit , & notis illustrat Acta SS. Valentini Presbyteri, & Hilarii Diaconi , Martyrum Viterbiensium, quos ait sub Galerio Maximiano Obiisse. Exstabant ergo in iis regionibus Presbyteri , & Diaconi , praeter Eutychium nostrum , tum temporibus S. Ptolemaei, tum grassante is in Christianos persecutione sub Diocletiano , & Maximiano : adeoque nulla apparet necessitas detrudendi Eutychium ad tempora S. Ptolemaei, eo , ut vult cl. Andreuccius, consilio , ut tuto assii mari liceat, ipsum Evangelicae doctrinae tunc temporis fuisse propaga
V. Alterum cl. Andreuccii argumentum pag. 84.est hujusmodi . Adducor, ut pronunciem, functum Eus ebium fuisse patria Antiochenum, non autem ciDem Ferentinum, ut contendit Pennatius , Nurinus , Galli: eo quod rationes , quas ipsi proferunt, ut illum Ferentinum cibem faciant, nullius ponderis 't : ω-
tunsur enim tantummodo recentiorum quorumdam auctoritati, cique , quod Angelus ad Sanctum dixisse fertur et Revertere ad civitatem propriam Ferentinam hoc nimirum effatum certo patriam denotare nequit, quum etiam ea cipitas propria dicatur, quae curae ipsius
pastorali, G praedicationi desinata erat, quemadmodum Capharnaum appellata fuit propria Christi cio tas , eo quod ipse ibi praedicavit, ει miracula patravit .
E contrario rationes , getas adducit Furentinius, ut eumdem Eut'chium ostendat Antiochenum fuisse , sat altem Orientalem, palis urgent: is enim demons,st,
Esto , S. Eu chius patria fuerit Syrus
Antiochenus , non inde sequitur, fum tem poribus S. Pto
150쪽
13o DES. EUTTCHIO P R E S R. primos sancti Petri Discipulos, quos ille, quum pri
mum in Baiiam penit, tamquam Iogifros , Pasores,
Metropolitas, ta Episcopos in Propincias misit, fuisse
Orientales : cui modi fuit G S. Ptolemaeus Pentapole os in Tuscia Episcopus , una cum sociis, quos interfanctum Eut 'chium couocamus . Confonat G ipsum schii nomen, e Graeco sermone deripatum: etsi enim idem nomen ab Occidentaιibus quoque usurpatum reperitur, frequentius tamen, ac praecipue in primo Chri- si seculo ab Orientalibus adhibebatur . Ptolemaeum , primum Tusciae suburbicariae Episcopum, ac Petri Apostolorum Principis Discipulum, Syrum Antiochenum fuisse, testantur caeteri Scriptores. Instar omnium
esto Ughellus tona. I. Ita l. sacr. de Episcopis Nepesinis: ut non procul a Roma est Civitas Nepesina , sic in primis cipitatibus fuit , quae lucem hausere Evangelii, praedicante S. Ptolemaeo Antiocheno , S. Petri Apostoli
Aiumno, quem fecum Romam adduxerat. Syrum fuisse se & santium Euochium Presbyterum, cujus corpuS Suriani colitur , praeter cl. Andreuccium , & Florentinium , amrmat Tullius Cima in vita ejusdem Eutychii, quam Italice edidit anno 15s 8. dum Gubernatoris Suriani ossicio fungeretur . Quamquam autem a Pennatius pag.362.sne fundamento , G auctoritate ad- frui a mat , S. Euochium e Syria genus ducere , quin etiam oppositum dicat ex actis ipsius constare , nostri tamen instituti non est hic definire , quaenam sententia sit alteri praeferenda . Verum , ut demus etiam cl. Andreuccio , Florentinio , & Tullio Cimae,
Θrum , Antiochenum , ta Orientalem fuisse S. Euο-ehium , idque ipsum ex ipsius Graeco nomine colligi; num Syri, dc Orientales tempore S. Petri Apostolitantummodo in Italiam venerunt , ibique Diaconi , Presbyteri, Episcopi dignitatem gessere Θ Nonne complures alii insequutis seculis Umbriam , Tusciam , Romam ipsam, Syri Antistites, Monachi, Presbyteri,