장음표시 사용
51쪽
hoe grauissimi Doctores iam tradiderant, sicut i steriores quoque tradiderunt; inde paret Bonifacium VIII in cap. de Voro .cte, non declarasse quicquam his in contrarium,nec voluisse citum solemne Religionis dirimere Matrimonium deaure Ecclesiastico, cum ex Ioannis successoris decreto oppositiim prinhabiliter habea
52쪽
Summus Ponetifex non poterin Voto
solemni at perprofessonem Religi sum dissipensare
a sιmmus Pontifex potest in Volo solem-nkato per professtonem Religiosam idispensare.
S. Thomae doctrinae veritas. Conclusio S. Thomae attributa . Summus Pontifex non potes in Volos
omniemi per professionem Religiosam a sensere.
53쪽
c is, quod ille, qui Votiam solamne emisit, des ut ab eo, ad quod es consecratas ἰ uta quo ille, qui es Sacerdos, non si Saeerdos , ie/tpost Praelatus ob a liquam eausam exerxtisum ordinis inbibere is simit ratione Papa non potessarere, quod de qui estprfeffus Religionem , no Religiosus.
Conclusio, quae censetur Sancto Thomae opposita .
Summus Pontifex potes inmoto solem,macato per professionem religiosam dis V re .
O patet expresse, nam plures Summi Pontifi-- ces super to solemnietato per professionem Religiosam dispensavere , prout ex authenticis documentis referunt cum aliis multis AZorius Inst. p.p. Lib. I a. cap. 7. Barbosa in collect . cap. Cum ad Monacterium, de statu Monach. Diana par. 8. Trac primo Res 3 quo facto Summi Pontishes declaraucre se possem Voto solemnietato per professionem Religiosam dispensare a
Sancti homae doctrinae veritas.
3 semper s. Thomam fuisse in sententia quodo Votu solemni1atum per professionem Religiosam esset indispensabile supponunt quidam Thomistae , inter quos Silvius a. a. super illumari. II. quaes2 88 quibus censentiunt Azorius, marbosa locis citatis, alij plures mutatii sent dist. 38 quaest. I. art. q. quaest. I. ad tertium docuit euidenter tale Votum censeri pri
habilius dispensabiles ibi enim sic ait. Et ideo alijdia
54쪽
eunt probabilius, si eommunis militas totius Eeeti saeaut nius Regni, e Prouinei exposceret, posset eonuenienter , 5 in Volo Continentiae . di in Voto Religionis dispensari quant eumque F Domnma-ruma non enim per Uotumpo/est se homo Gobligare ab eo , in quo tenetur alteri, si dictum es, fellicet- in eorp. quaest. 9 nis talis possi imminere necessitas,
quodpobet alicui ius prohiberi ne eontinentiam aut Religionem voveret, ct eadem necessitate manente , potes etiam in Voto dimensar iam acto , dixerat autem in cor quaestiunculae . Dispensatio e Iuris relaxatio ex aliqua legitima auo quia enim Votum de Llicito se non poteH: non autem licetsubtrahere ali- eui nod ei Lbetur Lirid per Votum alicuius nonpotes fieri praeiudieitim suo PraIati, quin debeat eius mandatis parere , eum fuerit o portunum . Vnde si Praelatus videat expedire aliqua rationabili causa velpro per Usum , qui ouit, vel propter alios, quod Votum non feruet, potest eum ab obseruatione Voti deobligare, qui alias de iure obligatus erat. Idem repetit in cripto ad Anibald oadem dist. art. a. ad secundum per haec
verba , Vota Religionis principaliasunt indispensibilia, Ut ipsi leunt , quibusdam erxe contrario Oidetur quoa in iis possin dispensari eadem ratione, qua possent aliquando prohiber, propti aliquam maximam Eetas ae . necessis item. Hic notandum est scriptum ad nostrum
ni baldum inter pom ema cditari Doctoris Opera con-stumerari deberes Anibaldus enim ad Cardinatatum promotus fuit anno i 263. Constat ergo quod s. Doc torcum scriptum illud mittebat, vel secundam Partem paulo ante compleuerat, vel actualiter circa eam versa-hatur. Vnde insureti vehemens coniecturari Doctorem opinionem de hac in solemnis dispensabilitat in 2.2.variasse, ut supradicti homistae sentiunt sed probabilius mihi semper erit in ea, quam docuerat in primo scripto super sen tentias, opinione semper fuisse cou- stantem : nam incredibile prorsus est sibi eodem fero tempore esse voluisse optruium, ita ut scriberet iri 2.2.
55쪽
Votum Religionis solemnigatum ignoraliter quosdam Iuristas dixisse dispensabile, cum paulo ante, vel post scribeneso ad Anibaldum dixerit secundum aliquos est a dispensabile propter aliouam maximam Ecclesia necessitatem , quod ipsemet senserat in illo priori scripto super sententias esse probabilius, milia adhibita ad Ani-baldum huic ninioni nota improbabilitatis, vel ignorantiae; quapropter indicauit se illud adhuc probabilius
reputasse Ar tem sub quo iusto titulo a .r. q. 88 art. II potuisset S.Doctor quosdam Iuristas asserentes Voti praedicti dispensabilitatem obiurgare illis verbii Beet rudam Iuris ignorantὸ contrarium dieant, dum ipse summus Theologus idipsum dixisset cum praestantissimiqDoctoribus, quos adducit sub tacito nomine ad Ani-bald.; N in priori cripto super sententias loco cit.commendat illis verbis, al, iaetin nrob.rbilius. x Accedit ad haec ipsum Smo storem obiecisse sibi x. a. ubi supra primum argumentum quo conuictus fuerat in die loco .sent ad iudicandum probabilius esse tale Votum esse dispensabile. Si id exposceret bonumtosius Ecclesia, quia non potest homos deobligare ab eo , in quo tenetur alteri silire Pra n , enim ta-D Votum non potes eri praeiudicium , quin debeat eius
mandatis arere, eum fuerit opportunum , cui argumento respondens ait, non esse res diuinas eonuerten
das in ostis hominum ideo cum Religiosus professus
simo tώω mundo in tua Deo , non es reuoeandus ad Uitam humanam ecasione uiuscumquae euentus , a Vbi obseruare oportet primo S. Doctorem dixisse res diuinas non esse conuertendas in usus hominum, non vero non esse conuertendas in usus pios hominum . nam I per Um hominum excludere certo noluit illum usum, ex quo pendet commune bonum totius Ecclesiae; nam certum est res diuino cultui dedicatas frangi posse, e in usus pios v. g. in usus pauperum religiose conuerinti certum est extam quod in commune bonum totius Ecclesia conuertitur, non esse dicendum ita in usus
56쪽
hominum conuersum , ut simul in sum diuinum coi uersum fuisse dici recte non mula Cum ergo S. D ctor ex hac ratione, quod res diuinae non sint conuertendae in usus hominum , intulit Religiosum protessum
non esse reuocandum ad vitam humanam occasioneis cuiuscumque euentus, ii telligendus est de euentu pure humani ex quo scilicet, comirmne bonum totius Ecclesiae non penderet: nunquam namque negasset Re
ligiosum ad vitam humanam reuocari non posse occasione euentus boni quod in utilitatem totius Ecclesiae redundaret; immo in id consensit expresse in . Sent.
η Secundo obseruare oportet S. Doct dixisse in A. loco cit.Votum Religionis solemnizatu esse dispensabile quia per tale Votum non potia seri praeiudieium Praelato euitis mandatis debitum es parere eum fuerit opportunum huic rationi, quae ipsum in . Sent conuicerat ad asserendum oti solemnis dispensabilitatem , nihil
respondet et. a. in illo art. 2I. quaest. 88. quod certe non tractermisisset, nec mutando lententiam rationem prosatam luere omisisset a patet enim id . Docetorer .
semper egisse cium de aliqua sententia pricis tradita aliter postea sibi visum suisset, qnod ex eius pluribus ostriine locis euidenter colligitur 43 Insuper perpendo S. Thomam in eadem quaest. 8.art. Ia ad secundum docuisse Sum Pontificem gerere plenarie vicem Christi in tota Ecclesia, ipsumque habere picnitudinem potestatis dispensandi m omnibus disspensabilibus. votis, quod replicat in scripto ad Anita loco cit ad tertium, sed idem S. Doctor eodem inuoco
T. a docet Votum Religionis solemnizatum esse dispensabiles ut in fine praesentis discursus ostendenrus ergo 66 c. Praeterea S. Doc γ in q. dist. cit quaest. I. art. q. quaest a. aa quaest. 84 art. 6. quaest 189 art. 7. docet in Voto Religionis, quod inter Vota Perpsi tua-a
comprehendit, solum Papam dispensari ubi S. Doctor loqui etiam de Voto Religionis iam acto lina constabit ergo non est verisimile S. mctorem sensisse aliquando
57쪽
Rum pontificem in ta Voto dispensare non possucum
ubique innuat oppofitum. is reste mature consideratis, mihi certum est .
Doctorem alio satis diuerso sensu negasse a. r. in illae ciuae ta88. Votum Religionis solemnia atum esse indispen- labile, in . sent .loco cit esse dimensabile affirmasse, nam ego existimo S. Doctorem dixisse in . sent. -- tum illud esse dispensabile, sed non eo modo, quo quidam Iurista putabant, quem modum esse impossibilem statuit, cum I rure tali ibi in arχ. sed eo ni Misadducta pugnare censuit; sed dixit esse dispensabile
alio modo ab ipso r. a. in illa quaest. 88. tradito ec a Sum. 8 Pontifconditore Decretalis illius inrento.Vnde apparet expresseri Doctorem non fuisse sibi contrarium, sed omnino in sua sententia constantem , nec Sum Pontificis authoritati detraxisse , sed multum fauisset dum uerba illius Decretalis, quae Voti solemnis indispensabilitatem sonare videbat tur uxta sensum proprium, Apostolici eloquii dignitati congruum explicauit, statuendo Votum praefatum dispensabile quidem esse , sed
seruato modo, quem ex eius doctrina cruemus in sequentibus
Dico ergo duplici modo posse dispensari in Voto Religionis sol nigato Uno modo, remanente statu Religioso amotis Votis alio modo, dissoluto statu Religioso dum Vota amouentur priori modo non potest per Papam in Volo isto dispensari quia status Religiosus habet sibi essentialiter annexum debitum continentiae, quod est de eiusdem status substantia de iure diuino ex institutione Christi ut dictum est, cloqui solent metores praecipui apud Basilium ubi supra . Hoc proso atratio S. Thomae adducta a a. in illo art. o. quaest. 88. nam posito quod statui Religioso sit annexa esisentialiter continentia, ut ibi S. Doctor dicit, optime sequitur non posse statum Religiosum permanere sina continentia, & consequenter manente statu illa, continentiam esse indispensabilem , O vero sequitur non posse sta cum ictum immutari, dum super continerata dispen Disitias by Orale
58쪽
dispen Hur. Quod enim conuenit alicui secundum se is, inquit S. Tho. p.p. quaest. O. art. s. nunquam ab eo separari potest is eo autem cui conuenit per aliud potest separari, separato eo, secundum quod ei conueniebat. Rotunditas enim a circulo separari non potest, quia conmenit ei secundum se ipsum Hedeneus circulus potest amittere rotunditatem per hoc, quod circularis figura separatur ab ere . Iιa debitum continentia, quias eundum se conuenit Hatui Religioso , nunquam a tali fiatu festa ari potes; sed bomo Religiosus potest amittere debitum eontinentia perio , quod Virtute di en- Tationis separatu abeo. Hinc orittis secundus modus, iuxta quem dispensatio super hoc Voto cadere potest,&est dum di luitur per talem dispensiationem status Religiosus . Nec amplius quid probare videtur Calicis
consecrati exemplum a s Thoma adductum mam Calix consecratus, hoc est, diutim cultui deputatus , in sensu composito , per quamcumque potentiam fieri non potest quod non sit consecratus, hoc est diuino cultui non deputatus; sed mutato Calice per nouam deaurationem, ut probabilis fert opinio, vel pertractionem vel tandem per deputationem eius ad profanum usum; ita vi desinat esse Sacer, ex sacro deueniat profanus non amplius diuino cultui sacratus, sed communibus hominum usibus concessus, quod fieri posse a Papa D ctores admittunt, Maccidit de facto, dum loca, ubi sunt erectae Ecclesiae eius authoritate profanantur Calix iste non est amplius consecratus : nam, ait S. Tho. ibi Caliae eon seratus non desinit esse consecratussi maneat integer. Ergo Calix eonseratus desinit Fe
conferr.rtus non maneat integer , physice scilicet, aut moraliter, quia praeteritus eius status per talem mutationem est destructus Ita manente Religioso diuino scr- uitio mancipato, in sensu composito, impossibile est super debito continentia dispensari quia debitum c tinentiae cum statu Religios,elsent aliter connectitur ex supradictis . Sed mutato per authoritatem Papae statu Religioso, dum sua dispensatione remittit authoritat a
59쪽
Dei, qua plenissime fiuitur, promissionem factam,&Ψdem in isto datam, destruit statum Religiosum in Vo-
uente, qui tunc , cum non maneat integer, ut ita dicam, nam desinit esse consecratus . hoc est, diuino cultui deputatus, ad saecularia Vota nere transire poteritas In hoc sensu volunt praestantissimi Thomista cum Caietano a. a. loco cit oculum fuisse Innoc. III in sua Decretali Cap. Cum ad Monacterium de statu Monachor cum inquit, Abdicationem proprietatis Aut eustodiam asitatis, adeo esse anneYam regu Monachali , contra ea nee Summus Ponti iussi lirentiam indulgere, idest dispensare, ut Monachus manente Monacho sit sine castitate, paupertate. 33 In hoc eodem sensu ijdem putant dixisse S. Thomam I. . quaest. 88.art.cit Papam non mssofacere quod ilis,
ui es professus Religionem, non sit Religio s, scilicet
manente in eo Voto solemnizato, quo professus dicitur, faccre non potest quod non sit Religiolus, sicut manen te statu seruitutis in seruo, dominus lacere non potest quod non sit seruus, sed potest de seruo facere non seruuin manumisione statu seruitutis amoto.
34 uius doctrina simile deduco ex possibili dispensatione Dei super praecepto de non accedendo ad coniugatam quamdiu uiuit Vir eius, qua dispensatione secuta, de facto Propheta osseas Vxorem alterius licite sibi copulavit. Ad Uxorem Viri viventis non accessisset licite Propheta , nisi Deus sua dispensatione abstulisset ab ea conditionem Onsuis, qua conditione per diuinam dispensationem ablata, seas ad eam accessit sine transgressione Decalogi ex S. Thoma'. d. 37 art a ad tertium. Ita Suna Pontifex sua dissipensatione auferta Vim Religiosi con sitionem status, cui est annexa es sentialiter continentia, qua ablata, nulla in eo remanςt prosessio, nulla obligatio ad acta Religionis Vota. sue Hanc fuisse S. Thomae sententiam mihi persuadet intentum ipsius, quod habuit a. 1.in illo art. LI.quaest. 88. bi suam mentem clxca Voti solemnis possibilem dila
60쪽
spenistionem clarius propalavit nul ibi etenim alibi dixit. Votum Religionis esse a Papa iurispensabile . Mintentum S. Thomae fuisse puto, ut erat Pontiliciorum Decretorum propugnator acerrimus, patrocinari veritatem Decretalis illius, quam sorte quidam Iuristae tunc non admittebant . vel legitimum sensum eius ignorabant; nam relata opinione de Voti solemnis dispensas hilitate,sic ait, sed quia Deeretatis inductae rase dieit quod me Sum. Pontfpotia eontra enfodiam ea sitatis Monaeho licentiam Hire;Hεδ aliter triturHeenaei scilicet, ut Decretalis inductae authoritas subsistat, dicendum est aliter, quam quidam Iuristae eius sensum ignorantes dicant. Cum vero Decretalis illius sensus optime salvetur supradies modo dispensationis admisib, quo non limitatur Summi Pontificis potestas dispensandi in tali Voto in seruata S. Thomae in sua doctrina constantia , patefit illorum Iuristarum ignorantia , hunc inodum dicendi, qui etiam praeuanti Imrmis Thomistis placuit, amplectendum existimo maxime cum ex eiusdem S. Thomae doctrina, quae legitur in corpore illius articuli 1 r. conijciatur euidenter; S. Thomas enim ibi repraehendit quosdam Iuristas , quia ex eorum sententia sequebatur Papam posse facere ut ille, qui non habet Vota Religionis, sit Religiosus : nam permanentem in statu Religioso volebant per dispensationem esse a Votis
absolutum m merito repriaehenduntur. Propositio enim Iuristarum illorum erat omnino falsa, contradictorie opposita vera propositioni haec enim est propositio vera: indubitata D a Non