장음표시 사용
171쪽
eontractus si habilis ad illam statuti informationem re ei piendam, ut sit illius informativae virtutis, in statuto residentis, habile subisjectum. Ratio enim cur pacta incontinenti contractu bonis Hadjecta , contractus pars sunt potius , quam ea quae stricti juris
contractui adjiciuntur, illa inquam diversitatis ratio tota in con tractus qualitate consistit, quod scit natura contractus stricti juris hoc respuat, natura contractus bonae fidei non item di bonae fidei
enim contractus, cum solo consensu perficiatur, omnem consen sum , ut naturae suae convenientem , admittit, contractus vero
stricti juris, quia aut rem, quae sequatur, aut verba praeter con sensum desiderat, idcirco ex consensu aut pacto , sine re aut verbis nullam obligationem recipit. Ex hisce nunc satis evidenter constare puto , quid sit proprie illud quod D. vocant informare contractum in quo insor. mationis natura conlistat, quaeque ut necessaria fle essentialia informationis Squilita desiderentur , in tantum ut sine iis informaistio subsistere nequeat restat igitur ut paucis hae deducta casui nostro applicemus, ut ita hoe Achilleum D D. argumentum, ab informatione statuti petitum , c juris principiis eneratari posse, perspicuum fiat Est itaque , meo judicio is uri rationi invisum , eontendere statutum locale hoe nostro casu induere naturam legis privatae. Qincurrere in contractum , in tantum , ut fiat pars illi contractus. Ex dictis quidem patet, in jure satis notum esse, pactum contractu bonaefidei adjectum incontinenti, illum contractum informare, at ero nullibi in jure notum esse puto, statinum per se informare contractum. Diso statutum per se, ut maneam in adversariorum hypothesi , hoc simpliciter, de statuto nostro per se affrmantium.
Quod si itaque in jure satis esset, aliquid simpliciter assii mare,
absque ulla probatione, vel ex lege vel ex ratione petita , uti que a pari sufficere deberet, illa a Frmata simpliciter negare, absque ulla ratione vel probatione in contrarium allata , eadem enim facilitate qua quid dicitur, qvid reiici potest e possem igitur hoc ad vetiariorum argurrientum , sirinpliciter nega
172쪽
Is DISSERTATIONIS do satis solvere, si ipsorum vestigiis inhaerere vellem , cum tam
tum magistraliter assirinent iro certo sumant, statutum informa re contractum , ac si hoc ipsorum axioma redoleret veritatem Euangelicam , cui firmiter absque contradictione credendum esset. Non ita in jure comparatum est, cum J. C. sine lege i
qui erubescat, nec aut horitas Interpretum tanta eo debet, ut illas.
quidvis , etiam sine lege C ratione proferentibus , sit adstipulanaum, ut inquit Harim Pistor. lib. 2. quaest. 23. n. 2O Quamobrem non simplici quadam negatione dictum axioma refutare conabor, sed insuper e juris principiis deducam , hoc nostrum statutum lo. cale, nostro casu, de quo tantum quaestio in praesenti est, contractum informare non posse, eo scit sensu quo D D statuunt. Dico eo sensu quo statuunt DD. cum non negem consuetudiis ne loci non post e subintrare vel influere in contractum , ad ilialum effectum, ut secundum illam consuetudinem intelligatur esse
contractum, hoc est, quatenus cst declarativa conmus, . Io.C. locaι condis F., minime sane, uti ex infra dictis constabit, sed nego ter nego ita influere , ut quasi degeneraret pars co tractus fieret, ter consequens, ut contractus se ad Omnia eon trahentium bona ubicunque sita, extenderet, uti D. autumant,
di imperios magis quam juridice statuant. Sic enim jus publicum a privatorum jure moderaretur ac regeretur , cum magis ravitioni convenire putem, ut jus privatorum a jure publico regatur. Secundo, hac DD. sciatentia posita, patria subditis io su diti patriae parent , sic enim statutum paret pacto contrahentium, cum magis naturale jurique conforme sit , quod subditi patriae parent, se consequens, quod parent statutis consuetudini bus patriae, quod illorum pactum seu contractus, reseratur, de veluti recurrat ad statutum patriae , quam quod patrium statutum referretulis recurreret ad subjectorum pactum vel contractum. In dubio utique quis censetur velle id, quod vult sua patria, sic statutum patriae suae, nam quilibet praesumitur talis, qualis est sua patria, Vispositio statuti patriae, simili fere modo, uti est toris voluntas moderatur explicatur secundum legem matutum
loci, cum testator praesumatur cogitarein velle id, quod vult lax
173쪽
vel statutum loci , in quo actum facit , non autem lex seu stat tum loci adaptatur voluntati testatoris , ita debet matrimonialis contractus, secundum statutum loci moderari, ad id referri, non autem statutum contrahentium contractui accommodari, cum contractum facientes, statuto, de isto actu vel contractuloquenti, lublici debeant, non autem statutum subjiciendum contractui.
Et talis influxus in mero implici statuti assensu nos delit stere facit, eum alter iste & fictilius D D influxus, sententiam st tuti ex conventione contrahentium metiatur,4 statuta per se ali quin firma, quasi ex alieno arbitrio pendere faciat, qualem conseisquenter influxum concedi non posse sequenti modo deducere
Primo itaque negamus statutum informare posse contractum, cum informare contractum , it contractu tegem daye, uti ex an tecedentibus patet, in jure autem notissimum est, contractum queri Iibet ex conventione partium legem accipere, non a statuto. I. I.
Verum quidem est , contractum in dubio cenari elabrarunis
eundum statutum seu consuetudinem loci , arg. . . . .sf. de reb cred ut supra dicere incepi , adeout recte DD. tr dant, eonsuetudinem es interpretat3vam contractuum perci et r. s. xo. f. de aduis adia. sed longe aliud est dierae cantra flum, cipere interpretationem a JrMars e consuetudina iis aliud est, statutum dareaegem contractui, seu, quod coincidit, antractum
informare. Prior doctrina in ratione iundatur , posterio &4 tioni riuri invisa subtilitas est. Ratio prioris doctrinae est , quod contrahentes in dubio te seantur se consormasse cum iure loci, ad exemplum testatoris ab intestato decedentis, vel in declaranda ejus voluntate dubia Maseard de prob. concι. 4 d. n. 2. Cald Pere ir de empl. vendit. cap. s. u. Io. Hinc stante statuto, quod fiater excludat sororema successione patris, salvo quod debeat dotari, si patet institueris filios AElias in eo quod sibi de jure spectat, filias intelligi deis here instutulas esse in dotibus tantum, attento tenore statuti, non 3 ver
174쪽
vero in aequalibus portionibus cum masculis, intenta juris eo mamunis dii politione, rectissime concludit Alberi Brun comment. sup stat ut exclud famin art. s. n. 39. hac scit ratione, quod testator videatur voluisse se conformare spositioni sui municipii, unde appellatione juris , in dubio jus salutarium intelligendum.
Et hoc est quod expresse traditur in I. I. f. 2O. f. de aedilit. a diei scit quod ea qua sunt consuetudinis , in bonode judieiis venire debent, hoc et t. quod contractus dubii recipiunt modum formam a consuetudine, ex natura scit judiciorum bonaefidei, in quibus tantundem valet ossicium judicis , quantum alias stipulatio. l. 7. f. de negot gest. Cum itaque contractus in casu dubio obscuro recipit intem
pretationem a statuto, eo casu contrarius regulatur secundum sto tutum, ac viribus statuti alligatus manet , non vero statutum regulatur secundum contractum, quod casu nostro fieret, eum statutum insormaret contractum, quod absurdum. Statutum cnim, ut dixi, non accedit ad contractum, sed conistractus accedit ad statutum, cum statutum contrari prius sit, illud autem quod existentia prius est, non potest fieri pars essentialis ejus quod essentia posterius inci pars essentialis enim in esse producitur simul cum ipsa essentia, cum totum inserat quamlibet
suam partem de necessitate Everard in loco a toto ad artem n o.
Contractiis itaque potius informaret statutum quam vice verse, quia cxtra territorium Gygandi vis, ex vi contractus , non statuti descendit. Meundo, ritutum nostro casu non potest informare contracti)m, vel in illum influere, quia nulla relatio est ad statutum: contracius mali imonialis enim non trahit staturum ad se , vi quadam attractivi, uti magne ferrum , non credo quempiam hoc effuti reposse oportet igitur rebulonem aliquam mucurrere , per quam statutum ad contrarium informandum accedit, atqui nulla hic laialis relatio mente concipi potest relatio enim illa vel ei set in conistractu expressa, ves esset ima facto, non potest cila in contractu expressa, nam in illis term irris non versa r. , Non quoque ex ipso facto potest misi, aliud enim contiaci ut in contractu praeis
175쪽
vio matrimoniali, aliud in statuto contractus matrimonialis comtinet obligationem personarum , cum ipsas personas non res afῆ-eiat, ad eout personalissimus sit, de rebus nihil sola corporum conjunctio in conventione est, ut cum Argentre loquar cum contra, stitutum contineat obligationem rerum , ac contrahentium bona assciat, adeout si ita barbare loqui liceat, realissii mim sit. Quinimo, ponamus relationem adesse expressam, illud tamen verissimum manet, statuti aut conluetudinis vim vel naturam non mutari, adjectione privatae conventionis , etiamsi maxime adjecta elset expressa, in reserente enim non plus continetur quam in relato , cum relatum lic iniit reserenti, ut ne eu erfectum accipiat reserens a relato sub iisdem modis cier minis multominus cum citra expressionem, assensus tantum ad statutum accessisse proponitur , quo casu lex non tranti in conventionem , sed cr-ltat in sua natura , ut taceam , assensum illum , duntaxat ficti nem esse, quae nullum contractus aut speciticae cujusdam conventionis titulum conferre potest, nedum legem alterare.
Unde tunc tertio conciso, ii atutum nouro casu non posse informare contractum , quia statutum reale non potest informare
contractum personalem fer ejus pars plique in se , uti l
quuntur DD. ratio rationis videtur , quia non potest comprehendi sub actione oriente ex prae ambulo personali contractu, cum ex eo duntaxat perγο ιι non reii actio oriatur. Huc quodammodo facit quod Bari in I. lecta f. si cera pet tradit , quod tibi lilia auod devenit in pacto , non polo comprehendi sub Hione
competente ex contraElustraambulo , nunquam pactum dicitu i formare contractum ego ex istius uris analogia deduco statutum nostro casu fieri non polse contractus tracius matrimonialis partem, ita illum contractum, vel actionem ex illo competentem infbr- mare , quia actio quae nata non est, insermari non potest, ita contractus magis reformaretur, vel transformaretur, quam i formaretur, quod absurdum.
Impossibile porro est, ut contractus personalis statuti realis subisjectum habile sit, in tantum ut statutum ipsi inesset, ac ita in ejus partem degeneraret, uti DDi existimant , nam jura personalia reali Disitias by Orale
176쪽
16 DISSERTATIONI srealia plane a se separata diversa uris obje ista sum adeos sibi
Ius personale non potest pars fieri juris realis , nee jus reale iuris personalis illa jura sibi mutuo inesse, inhaerere vel in se mutuo transire influere, vel incurrere non possunt, quod si hoe fieret, confunderentur juris obiecta , quae confundi non possunt, non magis quam fieri potest, ut daretur penetratio dimensionum. Insuper essentia rei mutari non potest , nedum degenerare inessentiam alterius , quod tamen fieret , si statutum degeneraret in partem contractus. Statutum enim influendo in contractum, ei influit ut statutum, vel ut pars ix privata non influit ut staturum, se enim maneret statutum latra territorii fines coere retur , ne plus statuamus in causato quam in causa, quod tamen non concedunt DP., eum hoc ipserum sententiae adversetur, qui ideo requirunt ut influat ut pars contractus, seu ut lex privara
a partibus volita , quod etiam vox ins denotat, ut Statutum igitur non ampluis manet statutum , sed fit leviti,
ita pars essentialis e tractas i quod quomodo fieri potest,
captum meum superare fateor. Quod si enim a simplici estis aut statati dispositione conventio personalis inferri posset, conseque retur statutis omnibus messe conventiones quod falsissimum, eum ubique multum intersit inter legis aut hominis provisionem. Quod si aliter esse posamus frustra illa inquisitio saepe agitata,
an auod per pactum feri pus , idem in per statutum posti,
e contra, ut Argentreus inquit.
Inauditumin absurdum quid est, influxu mutari rei essentiam, quinimo influxu unam essentiam in aliam degenerare, & se consuetudinem firmissimam in eonventiones infirmissimas mutari, laus gem alterari a privato consensu. Utique notum est, evanescente eas testamenti inridere flatutum, quod si quis traderet, statutum hoc casu ut partem testamenti incidere non ut statutum seu jus seMeum , nonne absurdissima talis opinio foret isti igitur diecte convenit, statutum illo casu incidere ut statutum , quia provisio ita pariter a contrario dioendum est,
177쪽
ubi eontractus seu provisio hominis est, manet, statutum in illam provisionem non posse influere, multo minus de istius essentia fieri. Quibus absurdis ut non amplius insistam , sed summam rerum uno falce complectar, statuo, quod statutum locale induat nostro casu naturam legis privatae, inque partem contractus degeneret, rationi uri adversari. Verum quidem est Iubenter concedo, quando contrahentes pactis dotalibus se ac sua alieni munia eipii legibus adstrinxerunt, eius conventionis vim tantam esse, ut ad bona ubique locorum porrigatur, cum quod conventione aut pacto inter contrahentes convenit, nullis metis includatur , sed personam aeternum sequatur , quocunque deseratur persona , sed e obtinet, eum in terminis talis celebrati contractus versamur, ratio est, quod paciscentes praediorum ubicunque storum domini sint secus igitur casu nostro, ubi talem quoad bona contractum seu tacitum seu expressiim non agnoscimus. Nullam enim convenistionem , sed simplicem duntaxat assensum, qui a facto partium statutum consequitur, quique obligationem ex conventione non
inducit separatam, aut proprii cujusquam effectus , nee ullum nexum ultra statutarium inducit, statuti dispositioni inesse contendimus.
Influere itaque in contractum , eiusque partem seri , eo tractum praevium praesupponit, inuidem contractum talem, cuius natura non repugnat naturae statuti, at nullus talis praevius tonia tractus eas nostro existit verum quidem est existere contractum matrimonialem, sed ille mere personalis est , contrahentium personas ubique afficiens, ipsorumque ossibus veluti inhaerens, ius sanguinis cognationis producens, ad jus personarum vel raripae nuptia pertinent, uti inquit Nesemb. ad pr. V. de nupt. statutum autem praesens, cum reale totum sit, in contractum influens, regem contractum praesupponere necesse est is praesupponit ex ipsa adversariorum doctrina, Redolet itaque principii repe-- titionem, casu nostro dicere, statutum infuere in contractum.
Non potest quoque pars contractus fieri illud , de quo nil actum ut enim quid conventionis pars dici queat, utique de eo actum
178쪽
DIssERTATIONI actum oportet, cum omnis conventio , contrahentium consensum vel tacitum vel expressum praesupponat. Statutum igitur influit in contractum vel pantibus consentiam bus . vel invisis aut saltem insciis, sic non consentientdus , uti potest fieri, quod partes ignorent statutum , cum statuta facti sint: non potest dici paramus invitis aut non consentientitus emissiciis, hoc enim absurdum , acta enim agentium nunquam ultra
intentionem operantur, vel ad non cogitata extenduntur cum in contractibus mens contrahentium attendatur. I. Is de V. ObI.
Nec contrahentes dici possunt voluisse se ad illius statuti formam obligare quam ignorabant. l. I 2.1f. de transa Non quoque ριρνιι bui consentientibus dici potest , nullum utique talem conlinium,
operantem scit bonorum contractum praevium, agnoscimus. Ne-eesse enim esset, ut iste consensus proflueret vel ex contractus nais turii, vel ex pasto quodam contractu incontinenti adlectori non quere ex nasura contractus , ex dictis passim patet non quoque ex aelo, nullum enim est adiectum.
Omnis igitur contensus , qui ex pactorum dotalium omissione nostro casu erui potest, implica duntaxat simplicem statuti approbationem, adeout statutum , cum ei derogatum non sit, neu rat vel influat ut statutum , quod contrahentes approbasse eenseti debent, uti intestatus decedens jus municipale . quoad successi nem vigens non testando approbasse censeri debet, adeout floruisti illa utipositio nullum diversum aut alium per se effectum producat, praeter illum qui a statuto est. Lubenter concedo a moriente ab intestato, ad contrahentes ab que pastis dotalibus nuptias, argumentum non procedere, uti suo pra a me dictum, eatenus scit. quatenus in illo mortis casu uia lusi retecessit contractus, uti quidem in casu matrimonii eontracti. ubi contractus quidam praevius est , licet dictae influxioni inhabiolis, eatenus tamen ab eo mortis casu ad casum nostrum argumenatari posse opinor , quatenus uterque jus statutarium approbavit. eique se consormavit Procedit igitur argumentatio quoad appro 'bationem in Massicipalis, circa successionem ab inestato dispo-
179쪽
nentis , non autem ad inserendum tacitum testamentum, ut supra
Nulla quoque nos cogit necessitas , ut a defuncto ab intestato argumentemur , cum communis D sententia sit, testatorem etiam disponendo praesumi voluisse conformare dispositionem suam eum statuto seu consuetudine patriae, cin defectum cum jure
communi Honded. vol. 2. para. q. consuli. 36. n. 22. 26. quod
cum accipiendum sit, de iis quae dubia sunt, & quae testator non satis expressit, alioquin enim testatoris voluntas lex est , quis in dubium vocare poteli, qui jus in casu omissionis praesumat disponentem potius in iis quae tacuit, se accommodasse juri statutario. non disponendo illud ius approbasse, eique se submisisse, quam illud jus statutarium in illam dispositionem mancam seu dubiam influxisse, ae influendo se illi accommodasse, perdendo propriam
naturam , quinimo degenerando in contractus partem seu esse tiam. Concedimus itaque , ut repetam , statutum insormare contractum ad illum effectum, quatenus omnis contractus in duindebet interpretari, sic informare contractum, non erit conistractu inese, ejusque partem fieri, sed contractum in obscuris,
derari & interpretari secundum statutum in loco vigens. Majori igitur ratione dicimus, statuimus , contrahentes non paciscendo, potius sese accommodare voluisse juri statutario. 1e illud hoc modo approbasse, a quo aliter recedere liberum erat, quam quod jus statutarium in eorum contractum matrimonialem influeret, ac ea influxione se contrahentibus . seu contractui, ut ita loquar , accommodaret. Concludimus ergo diversam esse vim statuti .conventionis , nec statuto inesse conventionem. aut si insit, non aliam nec aliter inesse, quam quaein quomodo statuto exprimitur: pugnant enim haee, inesse conventionem statuto, vel statutum influere in contractum, non per modum legis publicae aut statuti, sed ut legem privatamin volitam privato pacto a partibus. Et haec quoad dictum argumentum, ab influxion seu informatione desumptum, quod vulgo insolubile putant, profligandum,
180쪽
sufficiant rantequam,cro huic finem imponere licet, argumentum, ab in quitate petitum, paucis refellere restat, urgent enim ad inversarii nostri, sententiam nostram bono , quo maxime adversa. ri, dum iisdem conjugibus alibi divisum, alibi commixtum matrimonium attribuit, unde maxima inaequalitas&injuria oriri videtur. Cui argumento resp. prima legem posse esse duram rationabilem simul, omne summum jus aliquid ex iniquo traherer quin imo hic esse quid iniqui, quod propter defectum jurisdictionis evitari non potest, uti inquit Ant. Matth paraem. 23. Quam is vis lex dura, attamen ita scripta. Durum quidem est , quod I. hae dictat. C. desecund nupt in hac statutaria conjugum socie. late locum non habeat, cum hoc modo ea, quae nec teruncium antea habuit, interveniente matrimonio, dimidias vidui patris a cultates , licet eas amplas possederit, absorbeat, omni spe tantae hereditariae portionis liberis praecisa verum dum ex municipali jure descendit hare praetens durities , culpari amplius non potest, quoniam a lege introducta defenditur uti inquit D. Praeses a So.
meren de jure novercar cap. I.
Secundo, sibi adscribant conjuges , quod matrimonium absque pactis dotalibus contraxerint volentibus non fit injuria. Con. . ahentes mutuam conditionem scire oportet. Terito, matrimonia non debent et me venalia , adeoque debent contrahi non bonorum sed personarum intuitu , quamobrem inter leges Lycurgo Spartanis latas reperitur lex, qua jussit Virgines sine dote nubere, ut uxores eligerentur non pecuniae, uti narrat Justin. historiar. lib. I. cap. 3. Quod igitur de natura omnium contractuum in genere dici solet, scit quoad iniquitatem vel validitatem eorum de jure nunquam rationem iniri, utrum contrahentes bona habeant nec ne , sed solum spectari utrum personae jure aliquo improbentur seu impediantur , illud utique specialiter matrimonii contractu applicari potest , scit in eo personarum habilitatem consensum , non bona attendi, adeout bona animi non fortunae requirantur : ponamus enim maritum divitem , mulierem pauis perem in matrimonium sumere se vice versi, nonne potest diei, eandem ibi obtinere iniquitatem utique neminem hoe n