장음표시 사용
161쪽
ut hoc exemplo utar, peccati, ut tamen ex illo hoc modo inferri posset, scit. Deus condidit voluntatem in homine Mest caula voluntatis, voluntas autem in homine est causa peccati ergo Deus causa peccati, cum sit causa causae peccati. Dicendum igitur alio modo caulare causam proximam , alio modo causa in remotam causa remota caula mediant caul. propinquiore, adcout nec existentia, nec virtute sua cum ci lactu coniuncta sit, sccus ac causa proxima, quae effectum producit sua virtute, nulla alia causa intermedia concurrente. Ut itaque doctrinam nostram ad Molinae sentcntiam csutandam paucis contrahamus, dicimus primo, conti iactu matri: non ii non in elle tacitam illam conventionem, qua conam unionem conjugalem innixam statuit. Secundo, si inesset, causi statuti, non communionis Iset, adeo ut nihilominus communio introducia, ex statuto ut causae manativa proxima plane suam ducat originem , ipsique ut jus e Dfectus adscribi debeat. Ex quibus omnibus ita deducitis, contra Mollirium cjusque aia sectas, concludere non vereor, noli ro casu agi de mero jure consuetudinario in se spectato, adeoque de vi cu potestate ipsius consuetudinis, finibus territorii circumlcripta alligata, l. uli. Gjuri G. Nec cli alicuius pondcris, si quis ulterius obliccrct, lus consuetudinarium circa testamentorum solennia receptum , vires quidem extra territorium porrigere, cum testamenta, secundum loci alicujus consuetudinem facta, etiam quoad bona extra illum locum sita valere certi juris sit, uti hoc argumento, ad contrariam lententiam stabiliendam , utitur Nicolaus Duylentdaelders in obsimvat ad leges in consuetuatne Amster mensi cap. 43. naxima enim di fierentia est, inter illumis nostrum juris casum nam quod testamentum, in quo servata est loci considetudo, ubi factum est, valeat etiam quoad bona, in alio loco, ubi alia conis suetudo viget, sita, ideo obtinet, quod actuum solennia ad eo rum duntaxat spectent jurisdictionem, in quorum territoria cele-.brantur l. s. de restib. l. a. C. auemadm. stam. ne pro diversa locorum consuetudine testato discedere volenti, plura te
162쪽
stamenta snt condenda, aut, quod absurdum esset, plutium locorum consuetudines in uno testamento quis observare obstringeretur , neve actus unus atque individuus , qualis est testamenti, secundum divertas locorum consuetudines judicaretur. Hoc u eonsuetudinarium igitur, circa solennia receptum, nee res nec personam testatoris afficit sed tantum eius dispositionem, in illo loco factam secus cum nostro jure comparatum est, quod hona conjugum afficere nullus dubitat
Explicatur quidsi fatutum casu stro influere in contrae tam Ltem quid insormare contractum Argumenti energia adducitur. Quid si contractum insor mare , traditur. Item quid contractum resormare Rem quid transformare. Utrum in Prmatio
nis natura in extensione a mors in additione vel productione
sicujus novi consistat, examinatur. Quam quaestionem μαλφm magis quam utilem Auctor judicat, ideoque illam is media, linquit. Quid si quia DD. υο ηι contractui inesse indagatur. Reseisitur quasti qua quaeritur utrum ex pacto contractu b nafidei adjecto , detur actio praescriptis verbis , seu condictio
ex lege, an vero eadem acti quae ex principali contractu nascitur. Pro posterior sententia conluitur. iacet a quid fieptivilegium concessum transire in contraetum. in aliquid in cani racium ι Ure possit, ejus pravia habilitas requiritur. Ad anformationem contractus per pactum, tria copulative requiri statuunt. Primum requi tum dicitur adjectio Aherum ut incontinenti fiat. Tertiam, ut contractus sit bonaetae uarariare a ita adaptamur in anticamur casu nostra, scit satu; , mutatis mutandis. Ἀlinionis loco ναι- relatio. uua a Dctionis instar cohaerentiam operari debet. Disserentia astegatur inter obligationes legales Se conventiones partium Auctor δε- tui ad informarion contractus casu nostro relationem expres-
163쪽
Rofligata itaque Molinae doctrina is argumentis
inde pullulantibus enervatis, aliud quoddam adversariorum Achilleum argumentum, uti putant, enervandum superest, quod Advocatus inlatium reliquit, cluippe qui magis laboravit in eo, ut scit adstrueret, conjugalem bonorum communionem ex statuto originem ducere, ratiocinans dictam communionem inter conjuges duobus modis duntaxat introduci pol se partium nimir conventione, aut ea de sciente , statuto loci, ubi bona sita iunci cum igitur casu nostro partium conventio deficiat, utique communionis caulam , secun dum legem loci, ubi bona sita iudicandam asserit. Quae ratiocinatio licet satis stringensin vera sit, uti ex supra deductis constat, non tamen contrariae sententiae fautori os obturat, quippe qui casu nostro partium conventionem deficere negat, utpote in tacita conventione se fundans. Concedit igitur adversa pars sitiem salva sentcntia sua, concedere potest, ad introducendam conjugalem bonorum communionem , convcntionem partium vel statutum desiderari concedere insuper potast, statuta circa communionem conjugalem disponentia, realia esse, ac statuta realia extra territorium nil operari, ut tona immobilia secundum loci statuta judicanda esse, haec omnia, inquam, salva contraria lante tia, concedere adversarii, nobisque largiri possunta at maxime contendunt tacitam conventionem casu nostro adesse, qua conjuges nulla dotalia pacta consciendo, se consormasse dicendi sunt, cum statuto loci domicilii, adcout illud usi tutarium legerint, aequoad bona ubicunque sit illud observari voluerint, ac ita legi. bus contrariis derogarint , retorquendo consequenter in nos
quod pro nobis adductum, scit pacti essent contrahentes , si pro se putasent pacisci seget ex qua praesumptione loci laturum in
matrimonii contractum insuere deducunt , ac ita argumentum a statuti realis potentia petitum , nil ipsis obstire docent, cum non a loci statuto, sed a partium conventione tacita, omnem extra territorium obligandi potestatem profluere statuant, non enim
agitur hic de viribas flatuit, sed is vidui societatis a suis subditis a coita
164쪽
cotia implendis ataue exequendis, uti vesci inquit de cannis.
bonor. seciet tract. i. n. II . Hoc fundamentum , quo contraria
sententia nititur, cum in praesenti vix satis destructum opiner, ejus destructioni paulo sortius inhaerescere in animum induxi. Urgent, nimir. maxime contrariae sententiae Patroni, stituis tum casu praedicto infuere in contradiam, seu contractum informare , adcout hic non si simplex approbatio statuti is per consequens non de verbis statuti tractetur, sed agatur de contractu astatuto informato at hoc merum DD. commentum, ac argutum
potius quam olidum refugium esse, constabit, si paucis examinaveri imis, quid sit illud, quod DD. vocant insuere in contractum , vel, quod coincidit, informare contractum. Hue facit quod simili modo, licet alio sensu, fingant DD. praelegatum in- fuere in institurionem heredis, s scit ante institutionem heredis
factu in sit, si post secus, ut haec tenuis cinanis distinctio jurae
merito rejicitur a Stol manno decis q. n. 3. Cum igitur inquiunt, statutum informare contractum , hoc casu intelligunt, statutum non per modum legis, statuti, ataue juris publici, Ied tantum partem contractus Q ut legem privatam a contrahensibus introductam, inesse contractui ad xemplum sorte pacti appositi contractvi bonaefidei, quod ei contractu inesse, illumque contractum informare dicitur. In hoc enim omnis argumenti energia consistit, nimirum , jus quod a consuetudine inductum est , hoc contrahentes in contrahendo matrimonio, tacito e praesumpto consensu in conventionem deduxisse videntur eout consequenter commiinionis jus ex consuetudine natum 'causam accipiat a vero conjugum consensu. Consuetudo igitur inn contrastis, quia nisi contrahentibus consuetudinaria dispositio placuisset, poterant aliter conventione statuisse, sic itaque viden tu consensisse, quia non diversum consenserunt. Hac occasione itaque ante omnia indagandum est, quid sit proprie secundum D informare contractum, nec non quid sit inesse confractui, ut ita perspicuum evadat, utrum haec obiecti
DD. sitis subtilis, subsistat. Quod inrmationem contractus spectat, sciendum est, D. distin
165쪽
distinguere inter contractus informationem, reformatio 1 transformationem. Informare contractum, nil aliud esse dicunt, quam extendere actionem eompetentem ad unum , ut aliud comprehendat, salva contractus forma essentiali, cum prima sorina manente, nova addaturci exemplum in t 79. f. de contrah empti
textus in I. iuristemium. . s. auinimo. s. f. de pact ubi Gloss inquit, uia ita informatur actio a pacto, sicut vestis ab homine, insaecus a frumento, addunt alii & calceus a pede. Informare itaque contractum est proprie extendere, dandoquidem novam sormam, sed non tollendo aliquid de praeeedenti eontraictu, imo ei addendo, uti ason explicat ad ι. lecta. o. . si
Re sermare vero est contractum renovare, manente eadem spe
cie contractus, sed forma mutata, E G. si landum vendam pro Ioo, deinde conveniamus, quod imo sit venditus prori vel proaci, illiid est reformare contractum per t. 7. pr. verbis si omnibus integris manentibus de Ad contrah. empl. adeout reformare idem sit quod in aliam formam redi roia. 37. . de aedilis edis . Transformare est, quando ut contractus diversae speciei. I. G-tiar. 24. f. prascript verb hoc est, quando contractus unus in alterum mutaturin transfertur quod contingere dicunt, cum m. ctum contra substantiam adjicitur aut naturam, quae circa iuinam
Cum autem dixi informare esse extendere, sciendum est, DD. maxime inter sese altercari cire informationis naturam , utrum scit in extensione an in prodactione consistat pSunt enim qui contendunt informare non esse ampliare et exisrendore primam formam, sed novam producere, adeoque magis speciosum quam verum esse, quod dicunt pactum in Armare, extendere actionem uti pes informat calceos, cum informare pro tendere nullibi inveniatur, sed proprie indigitet novam formam dara per L intra s C. de oper public Coras miscest jur civit. lib. . cap. Io n. 8. Fortun Gartia sup ι juristemium Fripaei.
n. 8 ubi late contraria resutat.
Contra, Accursius, quique ipsi adtinent, existimanr ins
166쪽
mara esse prima existente forma novam addere, hoc est , uti interpretantur, extendere actionemri uti enim frumentum implet saccum extendit, ita larium implet actionem, & eam extendit, sicut pcs calceum, ita di conventio actionern .
Mihi haec quaestio subtilis magis quam utilis, ac praesenti instituto conducens videtur, quamobrem illam potius resolvendam relinquam iis, qui in meris contemplationibus consenescunt verbo tantum dicam, productionem extensioni non repugnare, cum sano sensu dici queat, ad omnem talem extensionem, productionem quandam desiderari, E G ut DD. exemplis inhaeream, cum pes extendit calceum, extensione illa nova quaedam serma producitur seu formatur, licet accidentalis tantum, cum forma substantialis salva mintegra maneat Pari modo obtinet in frumento implentes extendente saccum. In formando itaque forma essentialis salva manet, sed juvatur eXplicatur vel augetur, verbo, in forma aliquid agitur, eadem conservata, quod nobis sufficere in praesenti quaestione, infra ex dicendis siet manifestum. Et haec quoad informationis naturam.
Quod porro contractu inesse spectat, sciendum est, per inesse
contractu ex D sententia nil aliud denotari, quam fieri partem
contractus, ut actionem ex eo competentem sorinci, reformet,
interpolet, issemb. ad ' di p. 9. th. 33. In esse itaque praesupponit subjectum habile est enim in eodem
contractu esse, contractu contineri, uti Papinianus inquit in . r. pr. f. de contrah. mpi seu in eadem essentia constare, uti Fortun. Gartia inquit loco citato, de sic fieri contracius partem essentialem. Cui consequens esse puto, in pactorum doctrina , illam DD. sententiam veriorem esse, qua statuunt, cum pactum contractu bonaeside incontinenti adjectum est, ex illo pacto non dari actionem praescriptis verbis, vel condictionem c lege, uti in illo errore versatur Nesemb. arat de pact. n. O. ut aachin . controv. lib. 2. cap. 98. sed actionem dari, quae ex isto principali contractu, cui fuit adjectum , competit per t. 69. f. pro socio. l. o. f. de contrab. e t. l. q. pr. A. Gleg commissor Alciat.
167쪽
paradox. lib. e. q. r. Franc Conna n. lib. s. eommentar jur. civit. cap. 2. n. 7. Arum. Is disp. 3. h. o. Fortun Gartia
F per i juristentium. Is de pact. n. 9. Bulgar de Bulgar sup I. petens. C. de pact. n. O. e magnus Cujac ad dict. l. jur gentium. f. quinimo. f. de pact. Paetum igitur quod inest, non amplius pactum nudum manet, sed transit in contractum nominatum , ex quo promana actio. Ut aliquando privilegium concessum , secundum DD. dicitur transire in Ontractum, ut si universitas concedat privilegium immunitatis a muneribus, venienti de novo ad in ea universitate habitandum, quo casu cum ipse ad habitandum venit, cita a parte sua adimplevit, immunitas concessa revocari nequit, arg. t. s. s de condisi caus dat. pr. quia privilegium concessiim transiit in contractum. Losaeus de jur universit pari cap. O. n. 32. Quinimo hoc casu ipsum statutum, quo tale privilegium conces, sem est, commode dici potest transiis in contractum, cum non amplius stet simpliciter in terminis statuti Alderan Mascard deflatur interpret cones. 8. n. 7. Seu uti Bart. explicat, ex rati de
creto vel statuto contractus resultat in t omnes populi. f. de just. jur. n. 29. CV o. Vid. Joann. Croti ad dicit. ι omnes populi. n. 98. Ut tamen inter huncin nostrum casum aliqualis sit dictarentia, quam in praesenti non attingam. Desideratur itaque in primis praevii contractus habilitas , ut in contractum ita transire, ac ita contractus partem seri queat. Uti enim ad informationem contractus per pactum ita copulative requiruntur , scit. I. adjecti , et ut incontinenti sit facta ut contractiis sit bonafidei, ita ex rationis identitate dicendum, ut statutum informet contractum , naturam informationis etiam quaedam requirere, quae si absint, informatio nulla esset. Inter haec requisita itaque ponam . ut sit in contractu relatio ad statutum, inuidem relatio expresa. . cum illa relatio debeat esse in contracti, sequitur quod etiam debet esse incontinenti facta. . ut natura statuti conveniat cum natura con tractu1.
Quod primum requisitum spectit, notum est pactum non informare
168쪽
sormare contractum absque adjectione, cum pactum adjectum esse
requiratur, quia adiectio inducit cohaerentiam cum contractu, ita in noli ro casu quoad statutum informans contractum dicendum Elti clatione contrahentium ad statutum in contractu opus esse cum illa relatione cohaerentia statuti cum contractu seducatur, quae alias nulla esset. Statutum enim ut informet contractum , debet utique eum contractu cohaerere, nam absque cohaerentia contractum non posset, ut ita dicam, asscere, non entis enim nullae sunt assectiones, duo separata se invicem tangere nequeunt, quam diu separata manent, nec possunt conjungi absque conjungendi medio, quod medium, cum casti nostro sola relatio sit,is quidem relati expressa, sequitur statutum absque tali expressa relatione non
posse dici informare contractum, nullam enim rationem habet, absque ulla conventione partium consuetudini adjecta, ex sola consuetudinis dispositione, partium conventionem elicere. Alia enim causa obligationis quae a lege inducitur, alia quae exta lium conventione proficiscitur. Nec legales obligationes a lege induetae, conventionem partium exspectant de eo quod lex constituit, sed ad factum hominis saepe citra consensum per legem
inducuntur, uti hoc late Argent reus demonstrat. Statuo autem, relationem expressam requiri, ut removeam relationem tacitam, quam adversarii nobis hoc casu sorte obtrudere conarentur, ex tacito contrahentium consensu resultantem, dum
nil aliud in contrarium paciscendo se tacite ad statutum eo in loco vigens retulisse censeri debeant. Existimo cnim casu nostro tacitam relationem non sufficere, quia pro forma requiritur, quo casu non est eadem vis taciti, quae expressi. Deficiente emo relatione contrahentium expressa ad statutum, descit cohaerentia contractus cum statuto,is deficiente illa cohaerentia, descit quoque omnis afficientia. Et huic doctrinae convenit, quod Paulus oet tras de statui. sea. q. cap. a. inquit, Astatuto in uno terrisorio contractus accenserit, e partium conventio, etiamsi in remsu conceptum, sese ex-unia ad bona, extra jurisdictioηem statuintium sua, non ut ast
169쪽
gia immediate 'sa bona quam ipsam personam , φαοad illa , ad
qua contractus aut conventionis ratione jus est a situm. Agit ibi Vir Cel de contractu a statuto informato, in quit, si contractius statuto acceserit, ita per verbum accesserit abseque dubio denotans relationen a nobis requisitam , in qua proprie accessio ad statutum consistit. Potest autem haec relatio fieri vel simpliciter, in contram se referendo ad jus statutarium, vel ipso fasis, quatenus absque ulla relatione expressa , paciscimur idem quod statutum est , . . statutum disponens , quod primogenitus solus succedat in totum, secundum DD. non potest habere locum in bonis, extra terri torium statuentium sitisci a vero si ultra statutum , primogeniatura talis per pactum vel testamentum constituta elIet, hoc in casu concedunt DD. illud primogeniturae jus in bonis ubicunque sitis habere locum ratio quia illa duo, scit pactum, testamentum , porrigunt vires suas ad bona ubicunque existentia Gasp. Rnt Thesaur quaest forens lib. 2. quaest. s. n. 6.
Quia autem statutum informando contractum , a DD. dicitur
in contractum transire , ejusque partem seri , hinc luce meridianaelarius sequi existimo , illam relationem incontinem factam esie debere, uti hoc secundum nostrum requisitum est. Ineontinenti ex intervallo quid sit, inter omnes non conve nit. Per incontinenti quid fieri putamus esse intelligendum totum illud tempus a quo primum de re agi cmpit inter contrahentes. donec de re tota inter eos convenerit. Quapropter incontinenti eonira ius factum esse aliquid est id, quod Imperatores in l. yenuit. C. de pact inter empl. CV vendisor dicunt factum csse tempore contractus, seu ut Ulpianus int.b I. J. de pacit inquit, quod fit in negoti gerendo. Incontinenti itaque , sive quod idem est , ex minenti aliquid fieri , est, fieri in ingressu , in initio , sive tempore contractus. antequam scit contractus fueri perfectus, adeout ex intervallo heri dicantur ea, quae re jam contracta, seu contractu perfecto fiunt. Pactum incontinenti positum dicitur , quotiescunque contractus nondum habetur pro persecti, cum acetum it pars con V con-Dj ita in Corale
170쪽
tium . . quin imo. f. de pact duplici ratione motus. Primum, nisquit, si pactum informat contractum , ergo contractus perfectus antea r alioquin diceremus pactum esse in contractu, non juxta contractum. At resp. pactum est juxta contractum, in eo nistram simul , nec ista sunt contrariari fateor utique iuxta contractum esse pronunciatione paciscentium , ut ostendit particula, incontinenti, quae significat contiguum actum , non intrinsecum ι. 99. g. I. 1 de V. S. verum cum voluntas contrahentium potior sit conceptione verborum I. in C. qua res in obl videre licet contrahentes eo suisse animo , ut simul pactum cum contractu valeat, quasi non alias sim venditurus, nisi tali lege apposita diei. I. 2I. s. q. f. de ad . empl. Nam quamvis contractus integer fuisset sme pacto, si convenienti placuisset, tamen posteaquam sic placuit, mancus sine conventione praesumitur, ut emptio line scriptura valet, . I. insu. 1. de conir e t. sed si initio placuit ut scripta fieret, non creditur perfecta, citra solennem scriptum. I. rontractus C. de fd instrum.
Secundo objicit Iason particulam perinde in I. lecta f. si cera.
pet ubi pacta non insunt contractibus , sed perinde sunt , csi essent intra contractus, non igitur vere insunt. Sed nulliusto deris ate objectio , cum jam dictum, verborum superficie non inesse, sed mente eu essectia. Est itaque perspicuum satis , ea quae ex mervasti fiunt, non posse contra etiam ingredi ejusque partem seri, sunt enim pomei, post contractum , negotio persecto , non itaque dici possunt eontractu contineri eique legem dare, ut illa quae incontinenti facta sunt, ut haec omnia latissime explicationeti ad .r3. C. depact. Tertium informationis requisitum, consistere diximus, in mutua quadam convenientia , quod sed natura statuti conveniaι
eum natura contractus duae enim repugnantes naturae simul in eodem subjecto nequeunt subsisteres, posito enim uno contrario rum inesse, removetur reliquum. Ut itaque statutum queat informare contractum, requiritur, ut