장음표시 사용
151쪽
qui negocium, ea lege impositum, administrauit. Imponendum : rei, O hominis caussa hoc uerbo usus es : ut hoc significet, O rem Catone indignam essc impositam, O impostam imito . quod Dio tradit libro xxx v III. Euellisse: sic in ea pro domo sua, quo modo autem euellisset quia Cato ,siuscepto O administrato negotio, contra leges a Clodio in tribunatu latas pro sua ueteri constantia, ac libertate loqui iam non posset: quandoquidem inter eas leges csset ea, de opis pablicata: quaesi tolleretur, ea simul, qua Cato in Oprogespcrat, tolli necesse erat . nec sane parum callide Clodius cogitauit. nam, quod fore putauit, id ipsum euenit ; ut Cato, ne, qua ipse in C pro O by anth et et, infirmarentur, Clodii tribunatum contra Ciceronem defenderet. de qua in oratione de prouinciis constularibus, et Flutarchus in Cicerone . Post meum discessum: errat igitur Plutarchus, qui Catonem ait ante Ciceronem 2 Clodio emissium. Prouinciae poeni teret : cuius mercede , ac pactione indus Ius,
cum Clodio de mea pernicie cose erat. Paruit quod in Oprum luit.
Noti os eri se ille istis temeritatibus, ut, cum rei p. nihil prosit, se cive rem p. priuet. consule me, cum esset designatus tribunus pl. obtulit in discrimen uitam sua: dixit eam sententiam, cuius inuidiam C
152쪽
pitis periculo sibi praestada uidebat: dixit
uehementer: egit acriter : ea, quae sensit, prae se tulit: dux, auctor, actor rerum illarum fuit: non quo periculum suu ira non uideret: sed in tanta reip. tempestate nihil sibi, nisi de patriae periculis, cogitandum putabat . consecutus est ipsius tribunatus . quid ego de singulari magnitudine animi eius, ac de incredibili uirtute dicam ψ meministis illum diem, cum, templo a collega occupato, nobis omnibus de uita eius uiri & ciuis timentibus, ipse animo fortissimo uenit in templum,&clamorem hominum auctoritate , impetum improborum uirtute sedauit. adiit tum periculum bl sed adiit ob caus sam, quae quanta fuerit, iam mihi dicere non est necesse. at, si isti Cypriae rogationi sceleratissimae non paruisset, haereret illa nihilo minus in rep.turpitudo. regno enim iam publicato, de ipso Catone erat nominatim rogatu . quod ille si repudianset ; dubitatis, quin ei uis esset allata,cum omnia acta illius anni per illum unum labefactari uiderentur atque etiam hoc uitiebat : quoniam illa in rep. macula regni Publicati maneret, quam nemo iam pos-s eluere; quod ex malis boni posset inrep. prouenire, id utilius esse per se con-κ seruari,
153쪽
seruari, quam per ali amitti . atque ille, etiam si alia quapiam ui expelleretur illis
temporibus ex hac urbe , facile patereatur. etenim qui superiore anno senatu caruisset; quo si tum ueniret , me tamen socium suorum in rep. consiliorum uidere posset: is aequo animo tum, me expulso,&meo nomine cu uniuerso senatu, tum sententia sua condemnata, in hac urbe eL
se posset ille uero eidem tepori, cui nos eidem furori, eisdem consulibus, eisdem minis, insidiis, periculis cessit. luctum nos hausimus maiorem; dolorem ille animi non minorem.
Designatus tribunus pl. nonis Decembris: quem sepe diem bla glorioseum, reipublicae salutarem Cicero nominat, de coniuratis instratu dictae sin tentis sunt: factoq; in Catonissententiam senatus consulto, in carcere necati . hinc apparet,
quod in Pediano legitur falsum esse magistratum iniisse tribunos pl. nonis Decembribus . nam designatum hic apparet fuisse tribunum M. t nem, quo die diIIae sententiae sunt de coniuratis rque fuisse nonas Decebris , ex ea pro Flacco, ex epistola XL Bruti, ρ Salustio, o Plutarebo nou bie constat. primus autem magistratus dies trib is pl. fuit, IIII. idus Decembris . quod a Dionysio oe Liuio cognouimus. Sibi praestandam z
154쪽
dam rata grauem sibi inuiduam uidebat impen-drre , ut ea m subire sine uitae periculo non posset. subiit tamen, patria uita antelata. A' collega: Metello I epote, qui, ut iniquam legem serret , templum occupauit. non tulit autem, Cato- lne cum uitae periculo resistote. Plutarctas in eius uita. Adii titum periculum: cum designatus tribunus pl. de coniuratis sententiam dixit. non enim, tum refero ad illum diem, cum collegae restitit : ob ea, quae fissumtur, Adiit ob caussam, quae quanta fuerit, iam mihi dicere non est necesse . quae de coniuratione Catilinae diIta esse, facile comicis. Haereret illa nihilo minus in rep. . turpitudo: nihilo minus omnia regia bona praeconi Lbjecta ueniissent . cum eici. ι, ut negocitam illud oprium a Catone adminis raretur, lata lex est; iam regnum erat publicatum. Quod ex malis boni posset in rep.peruenire: malum fuit, insonti regi sine caussa suum eripere: bonum, de bonis illius coaIIam pecuniam in aerarium in- serre . qMod i Catone potius, integerrimo homi ne, quam 2 quot is alio fieri , ὸ rep. fui t. Supcriore anno e Caesare consule . quo anno, cum ni
hil more maiorum gereretur, Caesare leges O cr*spicia negligente Cato desteratione quadam in se tu non uenit. Sententia sua: cum enim pussi ses Cicero, tum damnari, si natu imbus es , sententia Catonis . pulseres enim est ob con Tatfetim necem. illi autem Θ senatus confrito, Ca
155쪽
tonis in sententiam facto, necati fiunt. Cessit rcum Cypriae rogationi paruit, O in Oprum pro fectus est.
His de tot, tantisq; iniuriis in socios, in reges,in liberas ciuitates consulum querela esse debuit. in eius magistratus tutela regeS , atque exterae nationes semper fuerunt . ecquae uox unquam est audita consulum quanquam quis auderet, si maxime queri uellet Z de Cyprio rege quererentur, qui me ciuem, nullo meo crimine , patriae nomine laborantem, non modo stantem non defenderunt, sed ne iacentem quidem protexerunt cesseram, si alienam a me plebem fuisse uultis,quae non fuit, inuidiae; si commoueri omnia uid hantur, tempori; si uis iuberat, armis; si societas magistratuum, pactioni; si periculum ciuium, rei p. cur, cum de CaPite ciuis, non disputo, cuiusmodi ciuis 9 se de bonis proscriptio ferretur, cum &s cratis legibus,& xi I tabulis sancitum esset, ut neque priuilegium irrogari liceret , neque de capite, nisi comitiis centuriatis, rogari, nulla uox est audita Co risulum 'constitutumq; illo anno est, Maritum in illis duabus huius imperii pestilatis fuit, iure posse per operas concitatas quemuis
156쪽
quemuis ciuem nominatim tribuni pl. ' consilio ex civitate exturbari ἐquae uero promulgata illo anno fuerunt, quae promissa multis, quae conscripta, quae sperata, quae cogi tata, quid dicam/ qui locusa* Orbis terrae iam no erat alicui destinatus ἐώ cuius negocii publici cogitari,optari, fin giq; procuratio potuit, quae non essetat is tributa,atque descripta φ quod genus im-s perii, quae prouincia, quae ratio aut auserendae, aut conflandae pecuniae, non repe- π riebatur ἰ quae regi O , Ora ue terrarumis paulo erat latior, in qua non regnum alita quod statueretur ρ quis autem rex, qui il-isi Io anno non aut emendum sibi,quod non habebat; aut redimendum , quod habe- sis bat, arbitraretur λ quis prouinciam,quiso pecuniam, quis legationem ab senatu pediat tebat ἐ damnatis de ui restitutio , consula
ε tus petitio ipsis illi populari sacerdoti
MIn socios, in reges, in liberas ciuitates: in ita Tessinuntem, in Ptolemaeum, in BYTantium. sius iis pra . Quis auderet: transiit a parte ad to, tum, hoc est 2 consulibus ad omnes ciΗes. quis, ja, inquit, in ciuitate contra P. Clodium, facinoroaluit sum hominem, in audacem mittere vocem,si maii : xime uellet, auderet ἰ rursus d toto ad partem,
157쪽
hot est ad consules, orationem conuertit. mihi, inquit, quia patriam 2 coniuratorum scelere uindicaram , laboranti , non modo ante discessum meum , ed ne post discessum quidem auxilio fuerunt. metaphora, quae sit per oppositionem , quam Arisoteles laudat , usus est. nam, sta
tem O iacentem, cum trallata sunt, tum etiam antitheta. Societas magistratuum: inter constules tribunum pl. ut isti de mea pernicie , cum lex rogaretur, conniverent , hic prouincias , quas uestent, sceleris mercedίm daret. Sacra
tis legibus: in Sacro monte latis, cum plebs a patribussecesit. Liuius, Dio fus,Cicoro ipse pro C. Cornelio Pedianus 39. Priuilegium: legem aduersus unum ciuem. De capite: cum caput diminuitur, hoc est cum aliquis civitate , ac libertate priuatur. ideo saepe caput O fortunas Cicero coniungit: propterea quod, quibus in caussis de.capite, in isdem fere de bonis agitur. Comitiis centuriatis: de his, O de omni comitiorum genere satis in libro de comitiis distulaα tum 2 nobis est . quod autem ad huius loci sentenatiam attinet: etsi, quid dicatur, apertum est; uerba tume ex libro III. de legibus recitabo. Triuilegia, inquit, ne irroganto: de capite ciuis, nisi per maximum comitiatum, ne ferunto. O in eodem libro in extremo: Tropterea quὸd neque tributa capitis comitia rata esse possunt, neque ulla priuilegii. maximum comitiatam pro centuriatis cosmittis
158쪽
mitiis posuit: quod his O maiores magistra mandari, O summa quaeque perfici solerent . Conscripta: priuatim, O occulte, ut syngraphae illae cum DRantiis exulibus ,ctilegatis regiis factae. pro domo sua. Descripta unico uerbo duas res significat: primum, procurationum quae dabantur, multitudinem; tibi enim descriptio biordo; ct ubi ordo, ibi numerus: deinde, Clodii infinitam licentiam, qui, quas unus omnia tene ret , ita, qμα cuique uellet, pro sua libidine describebat. Quae pro ui ucia: ita omnes contrahendae pecuniae uias pervestigabat, ut prouincias nos vas faceret, easq; improbis hominibus adminis randas pretio traderet . huc illud stectat, quod est in ea pro domo sua. Imperia scribebantur no ua iuventuti. Regnum aliquod: ut nouas provincias, ita uoua regna Clodius ad confandam pecuniam statuebat. Ab senatu petebat ἰ ὰ Clodio petebant omnes, non, ut mos erat, 2 sienatu . pecunia enim, O legationes senatus consulto dabantur , prouincia uero primum stratus consulto, deinde lege curiata: xisse quis, cum perferri tragem curiatam non liceret, eo imperio, quod sena- tus lege Cornelia dabat, contentus ,suo sumptu inprouinciam uellet ire . quod paucissimi fecerunt. Damnatis de vir quos restitui leges vetabant, eos restituere Clodius cogitabat. O apparet, deui damnatos solum uertisse: cum dicat, Restitutio .sed capitali de hi es intelligendum . nec enim
159쪽
omnis uis capitalis fuit . quod in liuro de legibus ostendimus. Consulatus petitio et forte hoc significat in oratione pro domo sita, tum ait: I m-peria scribebantur noua iuuentuti. Populari sacerdoti: P. Clodio: qui , ut Plutarchus Oalii prodiderunt , libidinis causi. ad aras Bonae deae, quasi sacerdos esset, penetrauit. ridiculum Cicero, quaesiuit in re turpi. quod ab iis, qui de
arte rhetorica scripsierunt , non modo conceditur, uerum etiam laudatur. , inquit Deme
Haec gemebant boni, sperabant improbi,
agebat tribunus pl. consules adiuvabant. hic aliquando, serius quam ipse uellet, Cn. Pompeius, inuitissimis iis, qui mentem optimi ac fortissimi uiri suis consiliis,ac fictis terroribus a defensione meae salutis auerterant, excitauit illam suam non sopitam, sed suspicione aliqua reta datam consuetudinem reip. bene gerendar . non est passus ille uir, qui sceleratissimos ciues, qui acerrimos hostes, qui maximas nationes, qui reges, qui gentes feras atque inauditas, qui praedonum infinitam manum, qui etiam seruitia uirtute,uictoriaq; domuisset, qui,oninibus bellis terra mariq; compressis, imperium po
160쪽
puli R. orbis terrarum terminis definisset,remp. euerti scelere paucorum,quam ipse non solum consiliis, sed etiam sanguine suo saepe struasset: accessit ad causesam publicam: restitit auctoritate sua re liquis rebus : de praeteritis quaestus est. fieri quaedam ad meliorem spem inclinatio uisa est. decreuit senatus frequens de meo reditu kalendis Iun. dissentiente nullo , reserente L. Mummio , cuius in
mea caussa nunquam fides uirtuSq, c O
tremuli . intercessit Ligus iste nescio qui , additamentum inimicorum meo
Serius, quam ipse uellet: eacusiat Pompeis:- , quod a principio nefariis Clodii consiliis actis obuiam non ierit . uoluisset enim obsisterer sed , ut Caesari satisfaceret , suorum actorum dissolutionem metuenti , hominem nefarium furere in Ciceronem atque in ipsam rempublicam passus est. Invitissimis r maxime consules intelligi , possumus extimare . nam in Pisonem , Vestra fraudes , inquit , uestrum scelus , uestrae crimia nationes insidiarum mearum , illius pericul rum , nefarie fictae; Oc. Non sopitam: non usque eo suam diligentiam O uigilantiam intuenda republica Pompeius omisit , ut omnino