장음표시 사용
141쪽
. I 32 Constit. Congregationis
rates Congregationis promoveatur ob favorem a saut literas commendatitias quarumcumque personarum, quarum Constitutionum observantiam, omnibusδε singulis nostris sub eisdem poenis omnino in-
diei mus. 3. Prohibemus etiam omnibus nostrae Congregationis monachis, ne in quibusvis Universitatibus, aut aliis Theologorum Collegiis, vel alio pacto Iauream doctoratus , in quacumque facultate etiam Theologica sine licentia expressa, & in scriptis habita Abbatis Generalis accipiant. Qui contra secerit, poena Abbati Generali arbitraria plectatur . 4. Priores, ubi Prioratus tantum, non Abbatiassuerint, habeant omnia privilegia, & jurisdictiones, quas Abbates ; iis tantum exceptis privilegiis , quae Abbatibus per benedictionem conseruntur. Superi ribus cujusq; monasterii rite in Capitulo creatis liberam potestatem in monasteria , loca, & perisnas eorum fidei creditas, tam in spiritualibus, quam in temporalibus secundum Regulam sanctissimi Patris Benedim,di has Constitutiones damus; ut eX earum praescripto, regendi, gubernandi, coercendi, puniendique, qui sibi commissi fuerint, jus habeant.. s. In notitiam Episcopi oc. Cum haec Congrega. tio sit ab Episcoporum jurisdictione soluta, ac libera, Sanctaeque Sedi Apostolicae immediate subsit,quotiesccumq; quid extiterit in ea majoris potestatis authoritate constituendum, id non ad Episcopum, sed ad Α,
batem Generalem reseratur. 6. Prudenter, G cam Garitate υitia amputet. S periores , ut in cujusque animo aliqua immoderatior cupidisas apparuerit, coerceant. Nec solum peccata
142쪽
ecimmissa vindicent, sed etiam, quod maius est, nε committantur, quam maxime provideant. Itaque si quem in cibo, aut potu intemperantiorem animadverterint , si pigrum, aut inertem, si nimis somno indulgentem , si vestitus elegantioris, aut aliarum deinliciarum cupidum, si pertinacem, & sui juris, aut elationem animi praeseserentem, haec omnia tanquam spinas quasdam ex eorum animis prudenter evellere studeant, di malo nascenti, quod corroboratum difficilius sanaretur, solerti curatione tempestive occum
r. RDINATIONEM monasterii sui Θι.
- Prςpositi, de quo hic agitur, nomine, intelligatur a nobis in Abbatiis quidem Ρrior, in aliis vero monasteriis Priorem pro Superiore habentibus Supprior,que propter gravissimas verissima';causas, quas hic S Pater enumerat,sicut & cςteros monasterii ossiciales, a Superiore statuimus eligendum. Tam Supprioris igitur, quam Cellerarii, & caeterorum omnium ossicialium monasterii cessare censeatur ossicium, quotiescumque Superior monasterii noviter electus suas patentes in capitulo publicari secerit . S perior vero cum ex Capitulo Generali, aut alitEr in monasterium venerit, novos ossiciales constituat in
143쪽
13 4 - Constit. Congregationis
confirmet,aut partem eorum cum consilioSeniorum
suorum. Iisdemque Senioribus consultis eos, cum opus fuerit, deponat, Quod tamen parce, raroque
faciat, propter graves causas.
a. Superior localis praecipue in parvis monasteriis possit subditos renuentes obligare sub praecepto sanctae obedientiae ad exercenda ossicia ab ipso imposita ,
quando nulla adest in contrarium rationabilis causa, servata tamen forma Constitutionum circa hunc prς-cipiendi modum. g. Nullus in Priorem in Abbatiis, vel in Suppriorem in Prioratibus eligatur , qui decem professionis annos, & aetatis triginta non habuerit; nisi specialis, re expressa accedat Abbatis Generalis dispensatio de
eonsilio suorum Consultorum concedenda. 4. Quoties propter mortem, iter necessarium, aut aliam quamcumque causam monasterio Superior defuerit, Supprior in omni re vices ejus gerat, eam demque obtineat authoritatem,tum in spiritualibus, tum in temporalibus usque ad ejus reditu ,vel aIterius novi adventu. ς tamenSuperior discedens observari jusserit,observentur.Ac si quod majoris mometi nego. tium, absenteSuperiore, in monasterio inciderit,quantum fieri poterit,ad reditu illius integrum reservetur. In primis videat Supprior , ne quid contra Superioris absentis voluntatem innovet, ut fratribus obsequa tur: aut regularis disciplinae severitatem , vel mini mum relaxet sciens si secerit, non impune sore. 's. Supprior,Superiore monasterii etiam existente in monasterio,monachos, di fratres delinquentes ubicumque invenerit ,tum admonere, tum verbis corri
gere non Omittat, quod si peccantium aliquis illi sta tim
144쪽
tim non obedierit, gravioris culpae poena puniatur ab ipso Superiore. t
I. UOTIES munera, aut alia quaevis eXtra a ordinem afferuntur in monasterium, de
iis Portarius Superiorem admoneat,literas etiam Omnes sibi traditas ei det.Quantum fieri poterit,neminem silentii tempore in monasterium intromittat. Caetera, quae ad ejus officium pertinent, separatim trademus ab eo studiose servanda. 2. Cellam debet habere juxtis portam oee. In ea cel-Ia sit oratorium aliqua religiosa imagine ornatum , antequam fratres prodeuntes,aut redeuntes brevi saltem oratione, aut actione gratiarum cum Deo agant.
Sit ibidem tabula, in qua omnium monachorum, ac fratrum monasterii nomina ordine descripta sint. Noteturque qui sique prodiens e monasterio per impagem exemptibilem, foramini, quod e regione nominis ejus in tabula sit, ab ipso cum egreditur, infigemdam , cum reversus est, eXimendam. g. Morasterium autem oc. Monasteria in Congregatione posthac aedificanda ad exemplar destri' tum aedificentur: & quae jam aedificata sunt, ad ejusdem exemplaris formam, quantum fieri poterit, re vocentur. Quae monasteria plus damni , quam commodi afferre Congregationi perspicuum erit, ea solius
Capituli Generalis judicio dissolvi possint. Extruere, instaurare, aut demoliri aedificia nulli monasterii bu-
145쪽
periori liceat sine consensu capituli ejusdem monast rii, adiuncta, si res majoris momenti sit, Abbatis G neralis, aut visitatoris provincialis concessione. . Ut non sit necessitas monacius υagandi faras e c. Propterea, quantum fieri poterit, res quaeque temporales monasterii per saeculares potius, & Donatos, quam per monachos gerantur. Idque in emptione re rum monasterio necessariarum, ut supra cap. 32. de Cellerario dictum est , praecipue servari volu
s. Quia omnino non expedit animabus eorum Ge.
In hanc verissimam sententiam scitum est illud A batis Ioannis,quod aqua pisci est, id monasterium esse
monacho; quare ut piscis extra aquam positus vitam propagare non potest: sic neque monachus extra monasterium institutum vitae religiosae cursum facile te Dere . Itaque fratribus nostris exeundi e monasterio licentia quam parcissime detur. Ad eas tantum pro
cessiones generales, & generatim a locorum ordinariis indictas eatur a nostris, ad quas cunctis Ο rdinibus religiosis sineexceptione conveniri solet, sicut in se. sto Corporis Christi fit. 6. Si quis ex doctrina, quam vel ante, vel post ingressum Congregationis sibi comparaverit, nci. natoris muneri judicabitur idoneus, possis Superior , praevia Superiorum, ut de consessariis dictum est, ain Probatione , eum ad hoc ossicium, quamdiu, di quibus locis expedire judicaverit, adhibere, eique prinpterea laboris manuum immunitatem dare. 7. Praedicatores, cum ad monasterium redierint,eXactam rationem eleemosynae,quam ex concionibus
Perceperunt, reddere toneantur statim Superiori suo,
146쪽
qui renitentes poena condigna multare non negligat. Nullus localis Superior mimit munus Praedicatoris exercere tempore Aduentus,& Quadragesimae absque expressa licentia sui respective vilitatoris provincialis Praedicatores praefatis temporibus concionantes , si aliis, quam quadragesimalibus cibis indigent vesci, lucentiam a Superiore locali petant. Nullus Praedicator approbetur ab AbbateGenerali, vel visitatore provinciali penes quos tantummodo residet facultas apis probandi Concionatores) nisi,qui per cursum integrustudiis Philosophiae, di sacrae Theologiae incubue
8. Hane autem regulam sepius υolumus in Conme rione Iegi o e. Quotiescumque statutis diebus capitulum cujusque monasterii habetur,caput unumReg Iar, aut saltem capitis longioris pars recitetur, quas hoc signo ab alijs distinguitur, praetereaque dilis genter lectitetur privatim a singulis. Qu3mobrem ejus exemplar singuli habeant. q. Roget quisque Superiorem aliquoties in anno, ut sibi pro ijs, quae contra Regulam, dc Constitutiois nes commisit, aliquid poenitentia: irroget. Quod ei ne tam facile labatur in posterum , non minimo Pr sidio eri z.
147쪽
r. RATRES e monasterio Superioris permisex su prodituri, eodemque die in monasterium reversuri, accipiant benedictionem a Superiore flexis genibus, capite inclinato, vel in ejus absentia a Sup- priore, dummodo praesens non sit Abbas Generalis , vel Visitator provincialis; in horum siquidem aIte.
rius praesentia, penes hunc, non penes Superiorem Iocalem est benedicere. Ipsi vero Superiores a nemine benedictionem accipiant. Si eodem die reversuri non erunt,accipiant benedictionem toto corpore hinmi prostrati . Qui ad aliud monasterium mittuntur , vel alio , non nisi post longum tempus reversuri, in medio chori prostrati,nisi aliter Superior iusserit, b nedictionem accipiant. - - 2. Omnes in monasterium reversi, simul atque ingressi sunt, Superiorem Iocalem ,& non alium ade ani , eodemque modo, quo benedictionem exituri ac ceperunt , ab eo tantum iterum accipiant. 3 Qui post quindecim dies revertuntur, si tempore divini ossicii monasterium ingrediuntur, & Superior choro adsit, post completum ossicium illud in medio chori prostrati,sicut inRegula praecipitur bene dictionem accipiant. 4. Prodeuntes e monasterio Portarium admone. ant, quo se conserant, di qua hora se sperent reditu
148쪽
ros. Fratres in itinere cum aliqua transierint, ubi siemonasterium Congregationis, alibi quam in monasterio diversari non possint, di ingressi Superiorem illico conveniant benedictionem eodem modo, quo supra, accepturi, ejusdemque monasterii Superiori, dum illic morantur, non minus quam proprii mo nachi, obediant, nec sine ejus permissu quicquam agant cum extraneis. Habeant fratres in itinere lit ras Superioris sui commendatitias,alioquin non acci' ' piendi, nisi ad poenitentiam. Quod si quis in aliquod monasterium commorandi causa venerit, literas in eam sententiam scriptas afferat.
Si fratri impossibilia iniungantu r.
Ut in monasterio non praesumat alter a terum defendere. Cap. LXIX. Ut non praesumat quisquam aliquem
I. T T in monasteriis nostris omni rixa,iurgioq; I remoto , summa pax , di tranquillitas
149쪽
perpetuo servetur, statuimus, ut si quis iratus alteri cuiquam se manus allaturum minatus fuerit, quamvis aliud nihil faciat, is sexta quaque feria mensis unius in solo pane, di aqua humi sedens in medio resecto rii jejunet, ac se ipse verberibus caedat. Quod si praeter minas verborum, etiam pugnum, aut baculum, aut aliud quiduis quasi percussurus, illi intentaverit, quamvis non percutiat, eam poenam duplicatam subeat. Si autem hoc in Superiorem admiserit, totOStres menses eadem poena, aliisque pro rei gravitate adiungendis castigetur. a. Si quis quemvis fratrem infenso animo percusserit, praeter sententiam excommunicationis, quam ipso facto incurrit aqua nisi per Abbatem Generalem , aut visitatorem provincialem, aut cui potestas ab altero communicata fuerit,absolvi non queat singulis capitulis unius mensis virgis caedatur, di singulis
sextis seriis in pane, & aqua sedens humi, sicut dictum est,in medio resectorii jejunet. Quod si hinc gravior, & enormis laesio secuta fuerit, percussori conjecto in carcerem dictae poenae prorogentur, sola Capituli G neralis , aut Λbbatis Generalis, aut Visitatoris prinvincialis misericordia remittendae. Eidemque poenae sit obnoxius quisquis Superiorem monasterii quamvis ictu levi malitiose percusserit.
150쪽
in Oledientes sinit sibi invicem fratres.
r. CI quis autem frater ise. Cum quis a Superio.
o re quavis de re quantumvis parva reprehenditur , statim genu flexo, demissoque capite expectet, dum Superior ipsi benedicat,surgendique signum det Si vero animum ejus in se paululum modo commotum esse senserit, toto corpore prostratus humi jaceat, nec ante surgat,qua ilIe jusserit. Ac tum inclinato corpore paenitentiam imponendam expectet. Caveat autem, ne quantum is acerbe biurgatus ullam vocem mittat, nisi interrogatus. Ac tum summa modosia, di reverentia respondeat.
De zelo bono , quem debent habere monachi. Cap. LXXILDe eo , quod non omnis obferoatiojustitiae in hac sit regula constituta.
I. nulla sit in religione eapitalior pestis ine tia, di languore animi, quo monachus Osci tans, di torpens in studio pietatis dormitat, di quasi