장음표시 사용
231쪽
Ad hane Concordiam pertinentium. Σχ
232쪽
ercite de son Ministere. Cependant te Ple-han ca latnais resu de M. de Malines aueun avis fur re sistet si important.
s psonnat de quelque prataque contraire a
manda a V. M. aux ptias de laquelle oule deuroit voir mur demander leur graee ,
diis avolent etet si matheureux que de s'en-gager en quelque entrepriis contraire a leur
do Juli iee. Et il est bim e trange que Μ.r Archeu'ue, qui est te premier des Etat & qui doit etve te Pere des miserabies &
tre les calomnies de leurς ennemis. C' est murquoi les Supplians ne prevent
233쪽
mur extorquer te qu' iis ne mavolant, didiit, obtenir autrement. Une telle accusa
Supplians, e iis se trouvolent e paeses ;les Remontrans se eonfient qu'elle la po tera avee encore plus d' inclination 1 lairerendre a leur innocence tota les temo igna Is necessa tres, mur reparer i' iniure falleleurs persennes, leur ministere & 1 leum familles, qui se trouvent fiftries par les a cusations enormes de M. I' Archeuεque I lespieces & les disone lations si atroces qui tescontiennent, ont etε pr sentcts aveo Eclata S. A. F. par te Primat de l' rilise Belgique, & le Ches de Qui te Corps Eccle- fastique de la Provinoe . Elles subsistent
se iis par Ies Ministres de Vbue Maieste ,
elles peuvent ρtre consereses 1 Ia posteriis; Zc il mut meme arri ver qu' elles semient produites un iour en quelque occasion aup iudice de la mwmoire des Supplians, de rhonneur de Ieru nom , & de la sortune de eeux de leum familles, comme lex em cher Senirer dans des Emplois, des Charges in des Benefices de Chapitres, olit' on a aeeoatuine de laire de rigo ureuses informations muchant Ia probitae & la bon- ne renommee de leuri Anedires: c'est muris quoi tes Supplians se emient obligra euconscience de ne eas laisser cet te tache dansleuri persennes, ni dans leum familles, &de ne rien ometire de re qui est necessatre
quete an Tribunal de Vδtre Maieste , te juge a qui it appartient de condamnertes Supplians e iis soni eoupabies Etant
ment employse conte eux Ad contre leurs
de leui faire expedier les Actes necessalaespour leur pleine Ec entiere iustification. Ila supplient Q humblement Ubire inis
teste qu' Elle soli servie . de declarer que
ndi te Requete que dans la Deduction ν
234쪽
C EN S R A. ACcusati nuper sunt coram universo Theologi Belgae, de viol,
ta Immunitate Ecclesiastica, neglectis Patriae Edictis,& comtemptis tam Regis, quam Serenissimi Gubernatoris Decretis . Ut pars altera audiatur, eaque audita aequum de hac accusatione fer, tur judicium , convenienter evulgabitur Libellus hic, cui titulus rCoracoRDiA IMMUNITATIS ECCLESIASTIGE ET IURIs REGII , dcc.
235쪽
PROMULGAΤIONE LEGUM ECCLESIA SI ICARUM
Ac speciatim Bullarum & Rescriptorum Curiae Romanae ;
DE PLACITO REGIO , QUOD ANTE EARUM PUBLIC AT IONEM
Et executionem in Provinciis requiritur.
P R AE F A T I O. APostolos fuisse admodum solicitos, ut primis Chiisti fidelibutpersuaderent, Principibus & Magistratibus civilibus, tamets adishuc gentilibus, obedientiam esse exhibendam, ostendunt eorum Epistolae, idque ne apud Principes huius saeculi & Magistratus locorum male audiret Christiana Religio, si qui sorte Christiani Legibus illorum& Edictis minus obtemperarent, ac rursum ne ipsi Fideles Religionis Privilegio sese exemptos ab obedientia Potestatis secularis existimarent. Observant autem passim interpretes, verisimile esse , hanc curam praecipue impendisse Apostolos propter eos , qui crediderant ex I daeis , eo quod ex Historicis , ac notanter Iosepho constet, Iudaeos proclives suisse ad rebellandum Principibus Romanis, ipsisque Trib ta solvere detrectasse, eo pinextu quod esset populus Dei, quem liberum ab hujusmodi servitute hominum, praesertim infidelium , esse
236쪽
Praestitit id egregie Apostolus in Epistola ad Romanos eap. I 3. scribengo omnis anima potestatibus sublimioribus subdita sit. Apostolum hoc loco de potestate dunoxat seculari agere, una
fuit tam Graecorum quam Latinorum Patrum sententia , uti notathla Guillelmus Estius , quod & contextus Sermonis & Gladii ae Tributorum mentio satis indicat. Ut autem Apostolus fideles eam obedientiam Principibus & -- gistratibus civilibus exhibendam persuaderet, subjungit: Non es enim potestas nis a Deo , quae autem funν , a Deo ordinatae sunt e quasi diceret, tametsi hi Principes & Magistratus gentiles sint , & a Fide Christiana alieni , imo eiusdem Fidei persecutores, nihilominus eis obedientia exhibenda est, quia quaaeumque sunt potestates, id est, quicumque sunt homines potestate praediti, ut Principes & Magistratus, ii sunt ordinati atque instituti a Deo, ideoque tamquam a Deo institutis seu missis obediendum: Unde & subjungit Apostolus : qui res ii potestati, Dei ordinationi νυ iit. Ut autem intelligerent Fideles , quam grave esset hac in parte ordinationi Dei resistere, adjungit: qui autem res iunx , ipsi sibi δε-
Pluribus hoc argumentum ibidem prosequitur Apostolus, ostendens Magistratum secularem positum ut Dei Ministrum ad vindictam mulorum Sc laudem bonorum: nee enim, ait , sine causa gladium poditate Dei enim Miniser es, vindex in iram ei, qui malum agit: hoc est, ait Estius, ut eius vice ac nomine iustitiam exerceat vindicativam in puniendis iis, qui malum agunt, vel pacem publicam tur
bantes vel honestatem vitae communis laedentes.
Quapropter & infert, quod Magistratibus eorumque praeceptis subditi esse debeant tamquam Dei Vicariis non solum propter iram, sed
Hisce Judaeos convincebat Apostolus , quod vel eo titulo , quod se specialem Dei populum dicerent, specialius quoque obedientiam exhibere deberent Potestatibus sublimioribus & Magistratibus tam quam a Deo institutis & ordinatis , ac tamquam Dei Ministris vices ejus in terris agentibus, ut proinde, qui eorum ordinationi r sistunt, Dei ordinationi resistant. Similiter & Princeps Apostolorum solicitus suit , ut hunc p et xtum Iudaeorum ad Fidem conversorum detrectandi obedientiam Principibus Ethnicis , quod esset specialis populus Dei , ex animis Fide
237쪽
lium evelleret tamquam Religioni Christianae summopere adversum. Igitur in prima sua Epistola eap. a. eos adhortans, ut convers rionem intre gentes baberent bonam , ut in eo quod detrectant de -- bis sinquit tamquam malefactoribus eκ bonis operibus vos consideram res glorificent Deum in die visitationis, a generali exhortatione ad particularia praecepta sanctae & honestae conversationis descendit, atque primo loco proponit hanc Regibus & Magistratibus obedientiae exhibitionem scribens: Subiecti igitur estote omni humanae creaturae propter Deum. Quid autem per creaturam intelligi voluerit Petrus , ostendunt verba subsequentia, sive Regi quasi praecellenti, sive Ducibus tamquam ab eo missis ad vindictam malefactoram, laudem vero bonorum, quia se es voluntas Dei , ut benefacientes obmutescere faciatis imprudentium bominum ignorantiam, quasi diceret , Dei voluntas est , ut Regi & Ducibus sive Potestatibus secularibus obediendo convincatis imprudentium hominum ignorantiam , qui vos tamquam obediem tiam recusantes sub praetextu libertatis Christianae incusant, de contrario convincatis vos exhibendo omnibus in sublimitate constitutiet subditos, idque quasi liberas, er non quasi velamen habentes malitiae libertatem , quo significare voluit , obedientiam Principibus etiam Ethnicis a Christianis praestandam liberaliter sive ex animo & voluntarie tamquam a servis Dei , non autem libertatem Christianam quasi velamen praetexendam malitiae & inobedientiae. Ex his perquam manifestum est, Apostolos Fidelibus ad Christum conversis inculcatum voluisse, Regnum Christi non esse de hoc mundo, nec Christum venisse, ut Imperia stabilita destrueret, aut ene varet, sed ut in Imperio & sub Imperatoribus tamquam peregrini& advenae libera charitate, quae eis mandaverat, exercerent, subjecti interim sublimioribus Potestatibus tamquam a Deo ordinatis, ut verissime propterea canat Ecclesia:
msis Herodes impie , Cbrisum innire quid times 'Non eripit mortalia,
Qui Regna dat euelesia. Similiter dum Christus Apostolis eorumque Suecessorrbus clave tradidit ligandi & solvendi , eosque misit , ut Evangelium praedicarent omni creaturae , atque ut Fideles dispensatores Mysteriorum Dei Regulas Evangelicas populis proponerent, atque ad Christi ovile per Doctrinae praedicationem & Sacramentorum exhibiti em ad-
238쪽
ducerent, nequaquam hae potestate imminui aut convelli voluit iura Imperii , aut sublimiores Potestates in administranda Republieaturbare, sed e contrario verbo & exemplo omnibus persuaderent , Regnum Christi, quod praedicabant, non esse de hoc mundo , nec ad hanc vitam, sed ad aeternam vitam spectare. Quidquid igitur potestatis & libertatis Christus suae Ecclesiae acquisivit & dedit, nihil temporali Principum auctoritati a Deo ipsis immediate concessis officit, nec illi, qui eam a Christo libertatem aut potestatem sunt consequuti , sub praetextu aut velamine Ecclesiasticae libertatis substrahere se possunt a subjectione , qua ex Dei ordinatione omnis anima sublimioribus Potestatibus subjecta est . omnis igitur potestas, quae a Christo Apostolis donata fuit, unuce ad fundandum & propagandum Spirituale hoc Regnum Christi , quod non est de hoc mundo, pertinet, & in hujus potestatis exedicitio eos ut semetipsum audiri voluit ipse Christus , dicens, qui vos audit me audit, o qui vos spernix me spernis, atque in hoc conistit proprie, quam hodie vocamus, libertas Ecclesiastica, sive eorum, qui ad ministerium verbi tamquam Apostolorum Successores cum
eadem potestate successerunt, ut nimirum libertate gaudeant annum
tiandi Ministerium Evangelii, ac imbuendi Christi Fideles praeceptis Evangelicis, quam libertλtem primum quodammodo adepta fuit E clesia Christi , postquam per tria pene secula sub Imperatoribus Ethnicis & Infidelibus procellis persecutionum agitata, tandem sub Constantino Magno eiusque Successioribus Principibus Christianis est libertate donata fuit, ipsosque Imperatores etiam eos tamquam Christi Ministros in iis, quae ad salutem aeternam spectabant, audire iiDque subjici voluerunt. Duae igitur ex Dei ordinatione sunt potestates, una quae Apostolis eorumque Successoribus a Christo donata tota est Spiritualis, so-Iamque aeternam Beatitudinem intuetur, & pro fine habet: Altera temporalis Reipublicae pacem & tranquillitatem spectans, Omniaque avertens, quae eam turbare aut infestare possent, atque haec est potestas sublimior,bus Potestatibus a Deo donata,& cui omnis anima subdita esse jubetur. Per utramque hanc Potestatem orbem Christianum regi & gubernari iampridem recte monuit Imperatorem Anastasium Gelasius
Papa L: M Duo quippe sunt inquit Imperator Auguste, quibus
, principaliter mundus hic regitur, auctoritas Sacra Pontificum, Ris Regalis potestas. In quibus tanto gravius est pondus Sacerdotum,
239쪽
Praefatio. 2I3ἡ quanto etiam pro ipsis Regibus Domino in divino red)ituri suntis examine rationem . Nosti etenim , Fili Clementissime , quod li. M cet praesideas humano generi dignitate , rerum tamen Praesulibus is divinarum devotus colla submittis , atque ab eis causas tuae salvi se iis expectas, inque sumendis Coelestibus Sacramentis , eisque ut is competit disponendis subdi te debere cognoscis Religionis ordino,, potius quam praeesse. Nosti itaque inter haec ex illorum te pen-- dere Iudicio, non illos ad tuam velle redigi voluntatem. Si enim, is quantum ad ordinem pertinet publicae disciplinae , cognostentes , se imperium tibi superna dispositione collatum , legibus tuis ipsi quo. se que parent Religionis Antistites , ne vel ici rebus mundanis e ,, clusae videantur obviare Sententiae; quo rogo J te decet assectu es eis obedire, qui pro erreandis venerabilibus sunt attributi Myst, si riis 3 proinde sicut non leve discrimen incumbit Pontificibus, . se luisse pro Divinitatis cultu, quod congruit: ita his f quod absit Jes non mediocre periculum est , qui , quum parere debeant, despisse ciunt Haec ex ipsa Epistola Gelasii , prout integra exstat Tomo 4. Concit. Generat. Editionis Labbeanae column1 D8I., cujus fragmentum, sed multum inuncatum & interpolatum retulit Grati nus Distinct. 96. Can. Duo sUNT, sub nomine quidem Gelasii, sed,
uti recte notat correctio Romana, potius ex Epistola Gregorii VII, quam ipsius Gelasii. Teste igitur Gelasio Pontifice duae sunt Potestates , quibus etJam sub Christianis Imperatoribus mundus hic regitur , nimirum sacra
auctoritas Pontificum Regalis potesas. Priorem res sacras spectare , atque inde ipsos Pontifices dici rerum divinarum praesules, quibus Imperatorem tamquam Ecclesiae filium devote colla submittere , agerere non dubitat , atque ab eis causas suae salistis expectare, inque sumendis caeleilibus Sacramentis, eisque
ut competit J disponendis subdi se debere , atque de his intelligi
debet, quod subjicitet se Nosti itaque inter haec ex illorum te se dere Iudicio, non illos ad tuam velle redigi uoluntatem Manifestum proinde est, sacram Pontificum auctoritatem ex Senotentia Gelasi totam spectare ad res sacras ac spirituales, atque ipsos Reges eatenus huic auctoritati se subjectos agnoscere debere , ut ab iis tamquam rerum sacrarum praesulibus , & caelestium Sacramentorum dispensatoribus causas latu is , ut caeteri Christi fideles , expectent, atque hoc est, quod ait Gelasius is tauro gravius esse pondus
240쪽
214 Praefatio. se Sacerdotum, quanto etiam pro ipsis Regibus Domino in diVinois reddituri sunt examine rationem is .
Regalis autem potestas, qua mundum Catholicum regi asserit Ge. Iasius, hanc & integram esse apud Imperatorem fatetur, agnoscitque hac auctoritate Augustum humano generi praesidere. Quo autem haec Regalis potestas , qua Principes humano generi praesident, pertineat, his verbis expressit: ,, si enim, quantum ad oseis dinem pertinet publicae disciplinae, cognoscentes, imperium tibi suis perna dispositione collatum, Legibus tuis ipsi quoque parent Re-- ligionis Antistites , ne vel in rebus mundanis exclusae videantur
Ex Sententia igitur Gelasii Principes Christiani Regali potestate humano generi praesident, & ea, quae ad ordinem publicae disciplinae vigore imperii superna dispositione sibi collati ordinaverint , etiam
sacri Antistites observare jubentur, sive Legibus pro conservando odidine publicae disciplinae parere tenentur. Certum autem est, hunc ordinem publicae diseiplinae sive pacemia tranquillitatem temporalis reipublicae conservari non posse, si Principi rescire non liceat, quid in Rempublicam sibi commissam aliunde invehatur, quidque etiam sub Velamine ac praetextu Religionis divulgetur, & populo per modum Legis imponatur. Scitur enim nihil esse , quod magis ordinem publicae disciplinae invertere, pacemque & tranquillitatem Reipublicae temporalis turba. re possit, quam novas Leges Populo imponere. Proinde Leges , quibus Principes vetant quidquam per modum Legis per suas Provincias quaeumque auctoritate sine suo scitu, aut eorum, qui Reipublicae vice sua praesunt , placito atque assensu db vulgari & executioni mandari, ex iis fiant, quae ad ordinem publicae disciplinae pertinent, quibus proinde, fatente Gelasio , ipsi etiam Religionis Antistites parere jubentur. Quapropter sat mirari non potui stupendam hominum quorumdam
ignorantiam, ne dicam , irreligiosam temeritatem , qui non verentur tamquam Libertati Ecclesiasticae contrarias, & facram Pontificum auctoritatem evertentes, aut saltem edervantes, publice traducere Leges Principum, quibus vetant, Decreta quaecumque sive Rescripta e Curia Romana emanantia per suas Provincias divulgari , vel quacumque ratione executioni mandari, nisi prius ab iis, qui vice Principis per Provincias Iurisdictioni praesunt, visa dc examinata suerint,