장음표시 사용
151쪽
Pontificis confirmatio. Quam ob rem ita apud se constitue runt: Si Liberium in nostram sententiam traxerimus , omnes bre-υi superabimus . Ex Athan. ibid. p. 832. Ea de caussa per Eunuchos primum , per se deinde Liberium aggressus est Constantius. Sed , re insecta, minis etiam atque exilio frangere voluit Pontificis solidum firmumque orthodoxiae defendendae propositum. Quod docet ibi Athanasius, ct prolixius Theodori tus l. 2. c. I 6. Quae similiter cum Osio egerint pro eadem extorquenda subscriptione, enarrant Atha
nasius ibi, & reliqui Ecc Iesiastici Scriptores. XVII. Ex iis autem , quae innuimus de Antencyclica , per Valentis, Ursaciique Clericos in orbem delata, solamque Athanasii damnationem promovente, absque alterius suscipiundae conditionis interpositione , quam luculentissime ostenditur Encyclicarum authoritas, si ad Liberii colloquium cum Eunuchis habitum paulisper attendamus. Inister alia enim argumenta, quibus imperialia jussa rejicit, illud praecipuum erat, quod jam probatus a Romana Ecclesia fuisset Athanasius 4 nec absens condemnari posset . Subiungit autem , ex eodem Athan. p. 333. Quod si omnino G-perator curam suam pro Ecclesiastica pace inrerponere quaerit ,
isset si scripta a nobis pro Albanasio deleri jubet, deIeantur quoque ea , quae conira illum scripta suat : fiatque deinde Ecelesias Pea x dus longe is Palatio, ubi nec Imperator praesto est, nee Comes se ingerit, nec Pudex minatur , ubi solus timor Dei ad omnia siclisit, N Apostolorum institutio , ut eo in loco ante omnia etesiastiea fides riseratur ; quemadmodum a Patribus definitum est in Nicaeno Concilio Neque fas est , prius quaestiosem de fastis alicujus, quam de fide Religionis baberi. Primum enim omnis fidei discordia regcindenda est , S tum quaestionem de xegotiis fieri oportet . Tanti faciebat Pontifex subscriptiones Encyclicae, pro Athanasii absolutione editae, ut
omnino arbitraretur in eo facto necessarium, vel utramque partem a priori sententia recedere, atque in Concilio convenire, in quo Nicaenae fidei decretum confirmaretur, un. de abs ejusdem professione agnoscerentur tandem qui puri,& qui noxii ; vel omnino stare subscriptioni universi orbis, qui in Episcopis consentientibus Sardicensis Concilii decre
152쪽
O9 Antencyclicae vero subscriptionem eo scoposuisse promotam, ut deinde Athanasium , velut Episcoporum omnium subscriptione damnatum , apud ignaros reum , ac depositum traducerent, ipsemet advertit Athanasius , qui in eadem ad Solitar. epistola p. 842. , ubi de Constantio, in hunc modum concludit: .Ceterum eum ille Piequid libuit in EceIesias tum Ralicas, tum alibi sitas designasset , aliis in exilium ejectis , aIiis vi in Juam sententiam pertraclis, ubique per omnia ipsius terrore diffuso , in Alexandriam furorem suum , wIuri pestem, conυertit , ct in ea re non levi calliditate usi s i Christi perduelles , nimirum ut speciem multorum Episcoporum Dbscriptistiis praes errent , M AIbanasius nHiam haberet in perse- tione sua Episcopum, apud quem conqueri posses: ideo praeω- ovantes omnia terrare impleverunt , terroremve quas D ejorem suis dolis associaυerunt. Ignari υecordes, se in iis subfer -t ionibus non MIMIntes Episcoporum , sed sim, quam pos essent,
XVIII. Ex actis hisce, atque Eneyesteae Sardicensis subscriptione faciis modus colligitur, in aliis subscribendis Encvclicis observaraas: Colligitur quoque aut horitas , quae ex :Episcoporum consensu , di Pontificia confirmatione eisdem accedebat. Ex saevissima deinde persecutione, in Episcopos
mota, .ut recederent .a lato consensu, novaque subscriptio- ne priorem abolerent ; ex minis, miliis, aliisque adhibitis conatibus adversus eos, mi subscribere detrectabaMt , magis emicat communis persuaso , Encyclicam nempe subscriptam veritatis este argumentu.m . Enimvero Lucifer ,
sebius. Dionysius. aliique subscribere renuentes, exilio quidem multati stant, sed condignas quoque e stantiae laudes sunt promeriti. Quod si pro unius hominis innocentia per Encyclicam consirmata , ct declarata , gravissimas ipassi sunt persecutiones sanctissimi doctissimique Episcopi,& piaculum existimarunt a praestito consensu recedere , quanti ponderis , & authoritatis suisse arbitrabimur Encyclicas, dogma quodpiam ex Episcoporum consensu definientes λ Qua fide, quove obsequio susceptas λ Quanta constantia propugnatasὸ Atque haec dicta sint ad oriendendam veram originem scissionis orienta Iem inter, & occidentalem Ecclesiam, utque constaret , quanto consensus Episco
153쪽
rum , in subscribenda Encyclica datus, esset in aestimio apud Primitivam Ecclesiam
I us Dominicorum Caersorum . II. Cursus publicus a sero Persarum Rege inductus , eidemque addicti homines Angari dicti III Eorumdem pariter in Romano Imperio constitutis. IV. Priυari Cursores. V. Cursores Ecclesiastici . UI. Ab Apostolis pro Θ diea Hiero M. Concilii sunt adbibiti. VII. Paulus Tacbico Dominico Cursore usus est . VIII. Dominicorum Cursorum in Ecclesiis electio, ex Ignaris, ct Augustino expensa - IX. Illorum dotes atque praestantia. X. Eligendorum examen in Pres teria instituendum XI. Quomodα seprianus Saturum , ct optatum delegerit. XII. Eisdem Grsoribus Ene1eIicarum custodia tradebatur. XIII. Diaconi plerumque fuerunt Doministi Cursores L XIV. Id ex
usu Eunomianorum confirmatur. XU. Cur exigit a in Gr-soribus doctrina, ct cur iidem Pres terii dispxtationibus interessent. XVI. Illustratur id exemplo Possidonii, GeIesiae Agexandrinae sub CFrillo Cursoris . XVII. Dominici Dia-eonico , ut Civiles Imperiali diplomate muniendi erant . XVIII Horum celeritas. XIX. AI UeIesiasticas dignitates saepe assumti . XX. SS. Odices custodiebant , ct Eno- elicis subscribebant. XXI. Autograpba Primjeerio Iradenda. XXI p. qui apud Npp. Magi spinai. XXIII. Lis testimonium reddebant Glycopi. XXIV. Ad Clericatum assumti. XXV. Qui Abadjuυa. XXVI. Subadjuυae Clerici Cursoribus cooptari iaI. TῖNcycIicarum nomine, argumento , atque aut horitaxa te, ex Ecclesiarum consensu emanante , eX pensis, quae velut interiora Encyclicae epistolae sunt existimanda, ad
154쪽
ad exteriora modo describenda progredimur . Atque rem omnem a suis principiis repetentes & originibus , Cursorum conditiones primum investigabimus : quasdam enim in illis sui me exigitas, ipsa Eneyclicarum dignitas facile suadet . quippe quae ement velut Ecclesiarum quaedam munitiones, pro unitate fidei, atque animorum sarta tectaque custodienda , destruendisque pravis consiliis . Quare ut haec illico,& tuto de nunciarentur , latores erant instituendi, quorum opera, egregia illa quidem di spectatissima , res definita i n- notesceret, quosque in Veteri Testamento fuisse institutos,
II. Qui vel primis labiis .Populorum, & Rerum pubIica. rum priscos mores receptasque consuetudines delibarunt , optime norunt , cursum publicum , di Cursores ad pubIica de nuncianda decreta , Provinciarumque acta, semper suisse in usu. Quotquot autem orbis Monarchiam vel habuerunt, . vel affectavere, sive etiam Dacificum Regnorum dominium quaesiverunt, ii quoque cultiore methodo ossicia Cursorum,& publici cursus dispositionem introduxerunt. Ad haec primus intendisse videtur Rex Persarum Cyrus. Is enim certas mansones in via publica , dimensis itineribus, & miliaribus assignatis , constituit , in quibus homines, di equos collocavit , qui unius diei iter celerrime possent conficere . Ii, ut ad proximam stationem pervenerant, sive epistolas , sive quid aliud sibi contraditum aliis ibi manentibus nuntiabant , tradebantque , atque illi statim aliis sequentibus, donec gestorum ordo & relationes ad Regem quantocyus pervenirent. Qua de re Herodotus l. s. & l. 8., & Xenophon in Cyropaedia l. 8. Qui ministerio huic primitus deputati sunt , iidem dicti Angari , voce nec Latina , nec Graeca, sed origine Persica . Hesychius , & Suidas ita eandem explicant: Auari, Tabularii, qui aIii Hiis Deeedentes , aIiquo mittebantur. Per hos publica decreta sui me delata, prodit Iosephus I. II. e. 6. Misit Angaros dictos ad omnes genistes . De eisdem Gruterus de OT Dom. Aug. I ., Britanius de Regno Persarum I. p. I 7., Rhodi ginus Antiq. Lect.18. 8. Panci rotus in notitia dignit. Imper. orient. c. s. Ginthofredus in Codicem Theodosianum , & alii qui de viis pu-bIicis tractatus ediderunt , in Tomo X. Thesauri Antiq.
155쪽
24o Rom Graevii. Inde nata vox Angariare , pro compelibre, vi cogere nolentem. Hoc sensu usurpatur L. Viae 4: I. i. D. de veteran. L. Ab his Io. s. Angariorum L. D. de Vacat. & excusat. mum L. neminem I F. C. de Sacrosanctis Eeclesiis , ω apud S. Augustinum l: 3. de consensu Evangelis . c. Io. Ad legem dictam de privilegiis veteran . Ulpia
nus . Viae flernendae immunitatem interanos non habere , Iulio S siano resor tam est. Nam nec ab intributioMibus , quae posse ionibus fiant, Veteranos esse exossatos , palam est.. Sed re na-
υes eorum. Avariari p4se, Aelio FIrmo , o Antonio Clara Veteranis rescriptum. Ubi interpretes explicant vocem Angariari , aliquid ad usum Reipublieae capi di compelli.
III. Morem eundem , Romana assumta Monarchia L ser
ψ II avarit Augustus, de quo Suetonius in Augusto C. ψ9. svo eelerius , ne sub manum annuntiari , cognoscique puser , qitia in Hs quoque Provincia gereretur , juvenes primo modicis interυnIIis per milvares υias, debinc Wbicula dispoiit. Commodius id visum est, ut qri a loco iidem perferrem literas , interrogari quoque , si quid res exigerent , possent. Similiter de Trajano Aurelius Victor de Caesaribus c. I 3. Simia noscendis onus, quae.
. ι3o ubique e Republica gerebantur, admota media publici cursus . Hinc ratio constat, qua Principes tanta cederitate ad fines iisque Itii perii miserint literas , easdemque receperint. Etenim per militares vias ordine, debitaque distantia statio Deserant dispositae I ut propterea Imperatori minime opuSs fuerit, quaquaversum per Imperii partes literas dirigere , edicta, rescripta, aut mandata , quum haec, ut tradebantur, celerrime per Cursores publicos essent delata . Hinc etiam Avistides orat. ult. Tom. 3. scripsit. Quocirca nibiI Imperatorem opus est Imperium totum misere pervagari, nec variis commeatibus singuIa flabiIire , terram calcando, cum posset orbemtorem commodissimὰ per epistolas regere ; quae mox ut scriptae sunt, velaci me , tamq-m ab aυibra , deferuntur . Eadem de
re audiendus Procopius , .sub finem Areanae Historiae ex versone, Iohanaris Vincentii Pinelli. Romani I pcratores , qui antea fuerum, modum excogitarunt, quo cuncta sibi quamce - errime morat nunciare, υ, ut scirent quae ubiqve inter ristes
ingerentur, E siqua in Civitatibus seditio , veI quiA aliud im-
156쪽
annua tribura velociter er ιηιὸ transmitterentar . PHIicum ergo, ct eelerem qηemdam ubiqne emfum hoc modo institueram: Uiro exis pedito ad iter diei flationes constituerant quandoq- ins , quandoque pauciore3 , non tμmen minus quinque , qaeod primum eveniebat : quadraginta vero equi in si Mia maHAne sabuIabamur, ct ibidem Hippocomi ad curaπdos quos murant equos, erant deastinati: faeeedentibus vero sibi ad sationes probatissimis equis ,
qui eos agebant, decem ferme dierum iter vicissim eos latebant, agentes quo modo significavimus . De publici cursus introductione, usu, di desuetudine videndus Spanhemius Differt. s. de praestantia , & usu Numismat. IV. Nee publici tantummodo Cursores , ad Reipublicae mandata deserenda electi , sed privati quoque erant , quos longe commendatiores habebant, ad epistolas ultro citroque mittendas. Tacitus enim in Agricola cap. 43. Supremo quidem die momenta defieientis per dispositos Cursores nunciata e stabat . Et Suetonius in Tito e. 9. Confestim ad alterius Mais trem , quae procul aberat , Cursores suos misit , qui anxiae filium DIυum nuntiarent. Et in Nerone c. 49. Inter moraTper.
latos a Cursore Phaontis codicillos praeripuit. Eorumdem frequens quoque mentio est apud Ciceronem in epistolis. v. Ad instar publici hujusce cursus , Eeclesiae primitiis suos disposuere Cursores, non quidem mansionibus, stationibusque distributis, cum Ecclesia tune non Respublica,sed in Republica emet: steti autem hospitalitate fidelium , quae tel-
sera verae Ecclesiae erat, riberem habebant Cursores proventum , quo oc itinera perficerent , dc officiis omnibus exciperentur . Horum itaque in sacris originem , & antiquitatem juvabit eκ ponere , unde re requisitae eonditiones
VI. Ut Encycliearum exemplar quoddam in Hierosolymitana Synodo Act. Is . , ita Ecclesiasticorum etiam Cursorum dederunt Apostoli, quos quidem Dominicos Cursores prisca illa aetas indigetabat . Directuri enim per tres Palaestinas, ct confinitimas Provincias Synodi eam, in quali. bet Eccles a recitandam , duos Presbyteros Paulum, & Barinnabam , duosque velut Cursores , Iudam , & Silam deIege runt . Sic enim ibi v. 21. Tune placaeit ApostMis , ef Senioribus eum omni Getesia eligere viros ex eis , ct mittere Amis-H obiam Im
157쪽
ebiam cum PauIo, ct Barnaba Iudam , qui cognominabatur Baris fabas , S Silam, υiros primos in fratribus . Hinc crescente deinceps fidelium, ministrorumque numero, factum est , ut, quoniam praeter epistolae detrunciationem, plerumque instruendae erant Ecclesiae, Diacono Dominico cursori Presbyteri Doctores associarentur, qui praedicationis , aut disputationis munus , ut in F. sequenti dicemus, exercerent .
In deligendis autem Cursoribus Sila, di Iuda , qui Synodi eam epistoIam deserrent , adhibita sunt Iudicum in eo
coetu considentium vota, v. Zs. Plaeuit nobis in unum collectis eluere υiros, S mittere ad vos , cum carissimis nostris Barnaba , , Paula MF.nus erga Iudam, ct Silam. Ne-Τue perperam diligentem rei hujus memoriam ab eo coetu actam existimandum . Quum enim dirigendarum Encycli carum formam Ecclesiis traderent, instruere easdem voluere, quo modo Dominici cursores essent deligendi, ut videlicet illi tantum assumantur, qui industria, diligentiaque υiri primi inter fratres habebuntur . Et sane propriam in Officio diligentiam , initoque delectui respondentem , apud Ecclesias factis testati sunt Silas, & Iudas: quippe Cursorum more Synodicam apud easdem recitantes, atque hortantes fideles, ut Apostolica , ac Conciliaria praecepta, atque dogmata , summo obsequio susciperent, ostenderunt reipsa primos se inter fratres esse , subdente Sacro textu : Iudas autem , ct Silas, ct ipsi cum essent Propbetae, verbo plurimo consolati sunt fratres , ct eonfirmaυerunt. Donum illud Propheticum , quo dicun ur praediti, nemo non videt intelligendum esse de Prophetia illa secundi gradus, quam extraordinaria ratione collatam , ad exbortationem, S consolationem fidelium, Apostolus docet I. Corinth. e. r3., & de qua abunde disseruimus in Tractatu de Prophetia , quem typis , si vita viresque suppetant, mandare consilium est. Chrysostomus autem ho m. 33. in Acta Apostol. rationem quaerit, cujus gratia, Synodicam emi miri, tanta circumspectione , & sol Iertia ApostoIi versati sint cum in delectu Cursorum, tum in eorumdem trutinandis, morum, doctrinae, industriae, sanctitatisque dotibus; & concludit id merito factum, ut videlicet eX hisce personis, a quibus omnis suspicio vel minimae pravitatis aberat, universi fideles mit-Disiligod by Corale
158쪽
tentium Magisterium , aut horitatemque colligerent, fideique propositis definitionibus facilius assentirentur . oportebat enim inquit S. Doctor in epistolam adesse solum , ne dicant quod dolo extorserint , quod alia pro aliis daxerint Propter boe enim neque Paulus senis solus , neque Barnabas, sed etiam alii ab Ecclesia , ne suspectus sit Ostendit quomodo fide digni sint .... Post epistoIam etiam ipsi sermonibus exborianis rvr . Nam bac re opus erat, ut ita omni suspicione ILberarentur ; ct ipse , inquit , cum essent Prophetae , sermonibus multis exhortabantur fratres . Ostendit bIe fideIitatem illarum . Haec Chrysostomus. Quibus illud addimus,diligenter proinde annotata haec suisse , Spiritu Sancto dictante, ut ossicium hocce , Ecclesiis usque adeo profuturum , instituerent ,
rationemque examinis atque delectus edocerent.
VII. Apostolicam eandem dstigentiam , & sedulitatem inco , quod praeiverunt Dominicorum duorum Cursorum exemplari, habitoque tam anxie soliciteque delemi , ut nonnisi viris spectatissimorum in Ecclesia morum ossicium illud traderetur, exercuit deinde Paulus in suis emittendis Encyclicis . Epistolae enim ad Ephesios, & ad Collossenses, ut in Dissert. II. dicemus , expressam habent Encyclicarum sormam. Ambas ut in orbem dirigeret , Tychi eum Diaconum delegit , cujus dotes enumerans, spectatissimae fide.
litatis esse asseverat. Ita ad Ephes. 6. v. 2I. omnia υobis minta Iaciet Ucbiciis, frater ebarismus , oe fidelis minister in Domino . Et in altera ad Collossenses q. v. 7. Omnia vobis nota
faciet orbicus, frater charissimus , ct fidelis minister, ct conser s in Domino . Ut enim Apostoli, scripserint licet Synodicam , Praecepta atque dogmata in coetu stabilita minime scripserunt, sed , oretensis de nuncianda , missis Presbyteris, &CursorIbus consignarunt; ita PauIus, multis praeter epistOlam ore tenus Tychico traditis, probatam ejusdem fidelitatem merito commendat. In ceteris vero Pauli epistolis omissum ideo latoris nomen reor, quod ex primario earum instituto non ad universas Ecclesias essent dirigendae , sed quarumdam tunc Ecclesiarum institutionem spectarent. Id quod apud Patres posterioris aevi licet animadvertere , qui ubi in epistolis de communi Ecc Iesiarum utilitate agunt , Cursoris nomen, dignitatemque annotant; quod omittunt
159쪽
privati negotii epistolam dirigentes . UIII. Ex Leelesii deinde, Apostolico exemplo institutis , ut quaelibet , atque imprimis spectabilior, suum habuit Do
minicum cursorem, ita nonni si praemisso per Episcopum, aut Preobyterium examine,ad ejusdem de Iectum veniebat. Illustre perseverantis hujus solicitudinis exemplum habemus in epistolis S. Ignatii Μιrtyris. Ad Smyrnaeos enim , quum eorum Zelum erga Antiochenos, Syriaeque Ecclesias di L usum commendasset , ut proseqaantur , hortatur , & su Dpicionibus consulant , impostorumque fraudibus; atque ob id rationem Domini et Cursoris deligendi in hunc modum
proponit n. II. Quo isaque opus viastrum absoluIum sit tum super Vrram , rum in Coelo, decet ad Dei bonorem , ut Ecclesa vestra eligat Sacrum Legatum, ut cum ad Griam inque venerit,
congratulet aer illis , quod pacein coxsecuti sint , o suam receperiri magniIudixem,qrestitutumsit illis suum corpus. Digna uisur misi res visa , ut aIiquem υ strum miιι at iι cum epistola , quo κηὼ eam illis gloroices Deum. Quem hic Sacrum Legatum appellat , in epistola ad Polycarpum nuncupat αυinum Cursorem, suadetque ad Encyclicas, mutuasque Epistolas ultro citroque perserendas, virum eligi contestatae fidei, dc pietatis. Speciatim quoque admonet , id , adhibito in consilium Presbyterio, fieri oportere. Sed ipsum Samium Martyrem au india mas. Deces in Deo, Beatissime Pobcarpe, Gaecilium cogere Deo decentissimum , ct eligere aliquem, quem valde charum ba- beatis , ct impigrym , qui poteris Diυinus Cursor appellari, iIIumque eo dignari bonore , ut profectus in seriam, glorificet -- stram impigram charitatem in gloriam Christi . uotquot hic in Cursore dotes requirit Ignatius, postulat & Augustinus epist. Io. ad S. Hieronymum . In ea enim Cyprianum Diaconum epistolae latorem ita collaudat , ut smul brevi oratione praecipuas in quolibet Dominico Cursore dotes accurate describat . Gratia in premeσdis epis is, diligentia in custodieadis, aIaeritas in preferes iis, o fides io reddendis . Ex quibus liquet, quanti ossicium istud Ecclesiae penderent, &existimarent.
IX. Fidelitatem ceterasque in Cursoribus dotes , atque virtutes merito δε postoli, Paulus, Ignatius, ct Augustinus commendarunt . Etenim in Ecclesia cum pace , fideique
160쪽
unitate nihil sit praestantius , tum ad utramque fovendam dissitas inter , ingenioque , & moribus diversas nationes, nuhil Encyclicis est accommodatius ut propterea nece ste su rit , media praesto esse ad utrumque finem assequendum aptiora , cujusmodi dubio procul est, viros tanto muneri exequendo pares adfuisse . Quam ob rem ad pacem atque Ecclesiarum commoda plurimum conserebat, ut principaliores Ecclefiae Cursorem Dominicum haberent , fide Iem eum quidem , mori busque probatissimum, qui epistolas circumquamst deserens , Ecclesiarumque inserviens necessitatibus , fibi di ossicio commendationem adscisceret . Grande sane officium , in quo qui eumque ultimum claudebant diem, insigni veIut honoris monimento, singulari ejus muneris commemoratione in sepulcrali lapide incisa cohonestaban. tur . Unde inter Christianorum priscas inseriptiones Christo. phorus Breuverius , & Mansenius in Antiquitat..Treviren. litane adducunt : Ursacius Cursor Dominicus . Eundem titulum & nos plerumque usurpabimus, ut nostrum Encycli carum latorem a publico Imperiari discriminemus. Tandem, quoniam Dominicus Cursor subscriptum Eneyclicae exemplar apud Ecclesias relinquere tenebatur, imo di vota Episcoporum suscipere , respondentem professionem trutinare , consensum verum a ficto dignoscere , profitentium fidem expendere , atque iis , quorum haec nosse intererat renuntiare; vir equidem minimε illiteratus , ae indoctus esse debuit , qui haec exequi munera pro dignitate posset . Quamobrem mirum non est , si Ecclesiae, Apostolis praeeuntibus , in deligendo cursore examen praemiserint , atque ad personae industriam,diligentiam, fidelitatemque attenderint, omniaque Candidatorum merita ad sollertem severamque erisin adduxerint. 2 X. Frequens apud Cyprianum occurrit mentio Cursoris cujusdam Dominici, cognomento Saturi, de quo nos breviter , quoniam S. Antistes copiosus de eo disserit , illiusque ministerio ad deferendas epistolas plerumque usus est nobisque infit per momenta suggerit, quibus, quae hactenus disputavimus, firmius adstruantur, nee modica afferatux Iu institutioni, exigitisque in Dominico Cursore conditionibus . Cernens diligentissimus Praesul in suo secessu , ob saevissimam