장음표시 사용
221쪽
conficiebantur exemplaria, commodiusque abs Ecclesiarum Λntistitibus ultro citroque mitti, ac recipi poterant. Hinc quum Iustinianus , excitantibus primum Palaestinae Monachis , deinde suadentibus Pelagio Diacono, Apostolicae Se dis Apocrisario , & Menna Constantinopolitano Episcopo, adversus Origenistarum errores Encyclicum Tractatum edidisset , qui Tomo III. Concit. edit. Hard. Iegitur, in Synodo Constantinopolitana probandum subscribendumaue protulit, it ab Episcopis Tractus Constantinopolitani subscriptum , ad Vigilium Rom. Pont. direxit, ad Patriarchas,& reliquos Primates . Quamobrem communi voto , di subscriptione ana. thema in Origenem, & in ejusdem scripta conclamatum est . Liberatus in Brev. e. 13. enarratis Nonni Monachi, Theodori Caesareensis Metropolitae, oc Domitiani Ancyrae Episcopi improbis pro Origenismo conatibus I S libellis accusatoriis, quos adversus illos Catholici obtulerant Imperatori , commemoratis , de Concilii Encyclica , & Iustiniani Tractatu haec habet. Annuit Imperator facilIi-, gaudens sede talibus eaksis judicium ferre : jubente eo dicta es in Origenem , ct in illa CapiιHa anathematis damnatis , quam subseribentes una eum Menna Archiepiscopo apud Constantinopolim reperii Episcopi, deis te directa est Vigilio Romano Episcopo , ZOLIo Aeaeax irino, Eubremio Antioebeuo , ct Petro Hiero obmita- quibus eam accipientibus, di subseribentibus, Origenes damnatus est mortuus, qui υiυens fuerat ante damnatus . Itaque laudatus Iustiniani tractatus una cum Encyclica Synodi ad universalem Ecclesiam directus est, utpote in eadem probatus , dc ad profana illa dogmata refellenda idoneus . Fragmenta quaedam Synodi illius resert Evagrius Η. E. l. 4.' XIII. Enimvero cum per Encyclicam, tum per Iustinianeum anneXum tractatum iterum post Synodum Alexandrinam sub Theophilo , conditamque ibi eadem de caussa Encyclicam , damnata mansisse origeniana placita , inter
multos testatur Facundus i. r. c. 2. Invenit autem desidera-
iam occasionem Iustinianum alloquitur θ ex furore quorumdam , qui sub nomine Cissiano Iatenter in GeIesia genitaIe Origenis dogma seruιantur. Et quia per instantiam tuae ReIigionis ejusdem profani dogmatis iιcrata damnatio est . Et cap. 6 propugnat s
222쪽
pugnat, damnationem hanc rite legitimeque factam, cum Vigilius & tractatum confirmarit , di ad Reparatum Carthagiciensem direxerit, cujus solicitudine per Africanas Provincias vulgatus est, atque susceptus. Unde ante Facundum seripserat Cassiodorus Divin. Lei'. c. I. de Origene . Hunc Iiset tot Patrum impugnet autboritas, praesenti tamen temporeo a Uigilio Beatissimo Papa denaδ constat esse damnatum . Et victor Tunnensis in Chronico Macarium notat fuisse s s s depositum , subiungens: Dicebant enim eum Origenis amplecti demata . Hoste institutae in hunc modum Origenistarum damnationis effectus repraesentat egregie laudatus Facundus cap. 1. cit. inquiens . Hinc ejus Sectatores exarsis runt ad riss Ecclesiam, quaerentes eam quacumque pMsent immissione turbare : S hoc totum publicam notitiam non effugit , praesertim eum haec Domitianus Anorensis Cisitatis Episeopus primae Galatiae , qui fuit ipsius Orgenianae baerem manifestus assertor , per libellum , quem ad marissimam Papam Uigilium seripsit , Deo extorquente, eo clus es , quod ejus comisplices Origeniani , quum videreor se non possie proprium dogma defendere, nec sibi quispiam spei de conflictu restare , ad ultionem eorum, quae circa Origenem gesta sunt , baee Ecclesiae scandala commoverunt . Ob Tractatus ergo istiusmodi, Encyclicae anneXos, reIiquum nihil erat Haereticis , quam
vel obsequi, vel abs Ecclesiae communione abscindi. Μ 1 F. XIV. Digitigod by Corale
223쪽
A. XIV. DE VOTIS SUSCRIBENTIUM EPISCOPORUM ENCYCLICAE ADDITIS.
I. Ddquisitionis ordo . Ir Praecipuae partes in suscipiendis ,
aut condendis moelieis Primatum erant . III. suid ista EnocIicis , aut Conciliis addita. IV. Horum Iorum ponisdus . v. Eorumdem usus. VI. Ordo in iis emittendis servatus. VII. Primatum ultima erat sententia. VIII. οἰ-
Iectae Episcoporum sententiae, eg subscriptiones. IX. Sententiae etiam reciprocis liseris exponebanIur. X. Omnium conis
sensus secure hac ratione manifestatus. I. Uoniam Episcoporum consensus universalis sit oportet, ut definitio in Enc, clica subscripta fidem faciat indubiam , instituti nostri ratio postulat , ut praestiti consensus sor mam & modum pensitemus , ex quo di Encyclica certo ab Episcopis approbata dignosci posset , & hoc Ecclesiae Magisterium fidei certitudinem apud omnes obtinere. Post recitationem itaque in EccIesis peractam , vel ara. Metropolita subscribebantur Encyclicae, cui subjacentes Omnes Episcopi assensum censebantur praestitisse , vel illis literae Episcoporum , aut vota subiungebantur . Duo hinc subactiore disquirenda veniunt indagine , quorum alterum votorum adjungendorum rationem , alterum subscriptionis respicit formam: quibus sedulo diligenterque discussis , cum ipsa Encyclicarum natura, tum aut horitas aestimatioque in aprico erit, atque e X plorata. II. Ac primo quidem iure optimo id moris in primitiva Ecclesia obtinuit , ut subjacentium Episcoporum nullus , nisi per suum met Primatem in gravioribus controversiis publico seripto iudicia auderet eXercere . Hac enim ratione fortiore vinculo unitas inter partes per silebat , nec ullus erat aut dissensioni, aut Partium praejudiciis locus, quoties
224쪽
Iudicia haec publica, quae fidem obtinerent in dubiam, Prima te tantum connivente, ab Episcopis emitterentur. Quae cum ita sint, pronum est intelligere , quemadmodum evulgatae Encyclicae brevi temporis spatio Ecclesiis circum- quaque innotescerent. Quaelibet Princeps Cathedra , aliquum suscipiens Encyclicam , recitari eam quidem sinebat, tum probabat, ejusdemque subscriptum exemplar per quos . habebat Dominicos cursores ad subjacentes transmittebat :atque adeo brevi facilique modo. illius notitia Ecclesias toto orbe dispersas poterat pervagari. Hinc in singulis plausibilioribus infra censendis Encyclicis animadvertere erit , quemadmodum , vel in ipso persecutionum fervore , per eal-dem ultro citroque datas controversiae ab Episcopis feliciter fuerint terminatae . Moris specimen exhibet Gallienus Augustus, qui, ut motam a Valeriano parente suo persecu-cionem in Christianos sedaret, edictum ad praecipuas Sedes transmisit, ceteris intimandum. Imperator Caesar P. Licinius Gallieηus, Pius , Felix, Augustus, Dionasio, Pinnae , Deme- iris, ct reliquis Episcopis se. apud Euseb. l. 7. cap. II. Noverat enim a praecipuarum Sedium nutu teliquos Episcopos pendere , atque ab eisdem jura ad ceteros emanare. Quanti vero ponderis esset praestitus a Prima te consensus , vel inde elucet , quod subjacentium reliquorum Episcoporum consensus praestitus hoc ipso censeretur. Id quod cum satis commonstrant quae supra de Encyclicis epistolis ad Primatem missis, di utavimus; tum interlocutio Flaviani Philippensium Episcopi Actione I. Concilii Ephesini luculenter evincit. Directus ille fuerat a Ruso Primate Thessalonicensi, & quum relectam ibi Encyclicam S. Cyri lii epistolam, quam ex Prima Alexandrina Synodo ad Nestorium dedit ; suo calculo comprobasset, subjungit p. I 366. His quoque Sa8cti mum Patrem nostrum Rufum Thessalonicensium MetropoIitanum subscribere Urmo. Nam cum propter aegritudinem buc --nire non post, mibi ad Sanctam , di Magnam bane Gnodum proficisceati haec mandata dedit: Quin omnes quoque Abrici Episcopi in meam sententiam concedere , nihilque de jam lectis baesi-.tare , certo persuasum babeo . Hanc quippe Encyclicam Cyril- Ius jam ad illos direxerat, ut ex epistolis constat, exstantibus prima Parte Cone. Ephesini. Porro qui vel primis Ia-
225쪽
biis EeeIesiastieam Geographiam attigerunt, norunt quibus amplissimis Provinciis, velut Primas, jura diceret Thessa. Ionioensis Antistes, proindeque quot Episcopi in ea interis
Iocutione laudentur , Cyrillianae Encyclicae consentientes, quos in eadem sententia persistere,persuasissimum habet Flavianus . Quum vero nullus ex Patribus dubium moverit 'de prolata tot Episcoporum nomine sententia , ore Thessalo. nieensis Primatis, perspicuum satis est, quam maximi fui sse ponderis Prima tialium Sedium consensum. Non aliter Gregorius Cerasuntis Episcopus pag. I 37 o. pro Neocaesariensi Metropesitaηo spondet, proindeque nomine amplissimae totius
III. Sed ad Episcoporum vota, EncycIicis addita, praefari nonnulla juvabit, ut prisca consuetudo receptusque usus intelligatur . Ac modum quidem facile dignoscemus, peris Iustrando Concilium a S. Cypriano in caussa Rebapti rati nis celebratum. In eo, quod exstat inter ejusdem Cypriani opera , 37. Episcoporum vota legimus, quorum plerique rationibus, testin oniisque innixum consensum suum proponunt. Μcis idem in Generalibus plerumque Conciliis fuit observatus. Post lectionem enim sive Encyclicae epistolae , sive etiam Conciliaris decreti, singuli Episcopi sua emittebant vota, sive, ut dicunt, interlocutiones, quarum plurimae in singulorum Conciliorum Actionibus prostant lectitandae, plurimae autem invidia temporum,dc exscriptorum incuria,non sine gravi Ecclesiasticarum rerum detrimento, interciderunt .
IV. Quanti vero ponderis istiusmodi essent interIocutiones, seu vota, in publico Conciliari coetu ab Episcopis emissa , ut alia omittamus, quae in disceptationem venere occasione trium Capitu Iorum ante , & in ipsa Synodi U. eelebratione, adeo ut ob hasce subscriptiones , & vota in caussa Ibae prolata, detrectaverint aliqui trium CapituIorum examen suscipere , rati hine Chaleedonensis Concilii inde secti-biIitati derogatum iri; ex eo potest commonstrari, quod in Actione I. Chalcedonensi , in qua ad examen revocata sunt acta Synodi Latme inalis Ephesinae, plures interlocutiones,& vota Episcoporum, qui Dioscoro improbas dederant manus, severo examine sint discussa. Quod sane istiusmodi publico
226쪽
blicorum votorum pondus demonstrat cuilibet, accuratissimum institutum ibi examen perpendenti.
U. Haec itaque vota olim epistoIis Eneyclicis fuisse apposita , nihil est ambigendum. Sed, ut , si exstarent hodie, certiori gradu liceret progredi ad hanc ipsam consuetudinem
illustrandam , ita iisdem, ut diXimus , temporum invidia, atque Amanuensium oscitantia aut obliteratis , aut omissis , coniectaneis plerumque, & testimoniis agendum est, ut dignoscamus, Encyclicam recitatam modo superius exposito, excepisse plerumque Episcoporum adstantium vota , quae colis lecta ad eum remittebantur, cujus solicitudine, controverissaeque definiendae gratia, Encyclica missa suerat. Vota autem eius erant conditionis, seu sormulis illis concepta, quarum exemplaria leguntur in Carthaginensi S. Cypriani Conci Iio. Non enim nuda veritas aut horitate subscriptioneque Pasto. rum confirmabatur, sed Scripturarum, Patrum, rationumque momentis roborari consuevit. Generalem illorum ideam quandam habemus apud S. Cyprianum epist. 62. , ubi Feli.
cissimi temerariam , & schismaticam audaciam sugillans , socios habuit in damnatione ferenda Asricanos Antistites, qui scriptis votis propriam sententiam expresserant. Unde inquit. Quantum vero lac ad Presisterium quorumdam , ct Felieissimica fam pertinet, quid Κc actum sit, ut scire posses, literas ad te Collegae nostri manu sua subscriptas miserunt. sui auditis eis, quid senserint, es quid pronuncia verisi, ex eorum Iiteris dilees. Et in epistola 46. ad eundem Cornelium data , Africanorum Antistitum sensa recolens circa Novatianum , atque asseclarum schisma , & facinora , subdit, se ad epistolae
calcem singulorum vota adnexuisse . D ut motum omnium ,
ct consilium singulorum dignosceres, intiam sententias nostras placui; in notitiam vestri proferri, quas S Iubjectas Ieges. Haec sane , perierint licet, vota erant, sententiae, & doctrinalia iudicia , quae & facinus justo calculo damnabant, & Ece Iesiastica adhibenda remedia suppeditabant. VI. Sed recolendus est servatus in hisce serendis sententiis ordo. Cum, ut dictum est , Primatis, seniorisve Episcopi dignitas atque authoritas suo haberetur loco , si vota praemitterent subjacentes Episcopi I hinc iactum est , ut illi primum subscriberent, votumque emitterent , Prima-
227쪽
tis autem ultima esset sententia , qua, vehit sigillo, publi- ei habiti judicii gesta firmarentur. Ιccirco in eo , quod laudavimus, Africano Cypriani Concilio votorum ultimum est quod ab eodem Cypriano fuit emissum , quodque ipse sententiam nuncupat . Meam sententiam, inquit , plenissime exprimit viola , quae ad Iubaeianum Collegam nostrum scripta est : Haeretisos secundum Ευangelicam , S Apostolicam contestationem adυersarios Christi , S Antichristos appellatos , quando ad Ecclesiam υenerint, unico Ecclesae Baptismo baptizandos esse, ut possint fieri de a hersariis amici, S de Antichristis Christiani. Ubi ita recolit epistolam ad Iubaianum , tuae est n. 73. , ut illa, solius licet Iubaiani nomine in
cripta,velut Encyclica , ad Africanos omnes Episcopos oporteat directa fuerit. In ea enim memorat alterius Cartha ginensis Concilii acta , in quo idem fuit decretum. Atque ea sane argumentis occurrit omnibus, imo rebaptizationem Haereticorum vocat , estque tractatus , di opusculi retinet sormam. Unde a S. Hieronymo libellus indigetatur in Dialogo adversus Luci seria nos . Ad Iub ianum quoque s de Cypriano loquitur J de Haereticis rebaptizandis scribens, in fine Iibelli H locutus est. Eandem, opinor, direxit quum postremum Concilium 87. Episcoporum indixit , di quidem una
cum evocatoria ad Concilium episto Ia . Imo cum sub epistolae finem addat e Serυetur a nobis patienter , o firmιter Charitas animi, Collegii bonor , υinculum fidei , ct concordia Saeerdotii. Propter boe etiam Isbellum de bono patientiae , quantum υaluit nostra mediocritas , permittente Deo i pirante , conscripsimus , quem ad te pro mutua dilectione trarim mus . Id argumento est , non epitholam tantum ad Iubaianum, sed insuper libellum de bono patientiae ad Africae Episcopos Cyprianum direxisse. Voluit scilicet S. Antistes eosdem pro
instituenda iterum disceptatione praemunire , ne in celebrando Concilio limitem praetergredientes , vi neu Ium fidei,& unitatis disrumperent cum Romano Pontifice Stephano, qui , ut nimium Africani ingenii ardorem atque aestum coinpesceret, acerbiores ad eosdem literas dederat . UII Monumentum alterum , quo edocemur , Primates
ultimum votum in hisce Conciliaribus ,& publicis instituen dis judiciis emisisse, suppeditat Synodus sub Melchia de ce
228쪽
lebrata , in qua Caeciliano , & Majorino de Carthaginensi Episcopatu contendentibus, optato teste, de judicii sor malib. I. p. 27. disserente, Caecilianus omnium supra 'memorato-rκm sententiis innocens es pronuηriatus ; etiam Militi assis sen. tentia , qua judicium clausum est . Itaque post prolatam ab unoquoque Episcoporum sententiam , suam eamque perem. toriam Melchmdes protulit. VIII. Inter multas Encyclicas in caussa Novatiani editas, quas Eusebius H. E. l. 6. c. 4'. recenset, notatu digna illa est, de qua in hunc modum disserit. Exstant adhuc epistolae Cornelii in quibωs S Romanae ΘηοAi gesta , o omnia per Daliam , ct Africam , aliasque locorum illorum P υineias sententiae declarantEr. Et ad calcem capitis addit. Sub finem autem epistolae numerum recenset Episcoporum , qui in Urbem Ro
mam conUenientes, remenIium Nouati condemnaverant , nomina
quoque illorum, quam quiJque repebat Ecessam adscribens . Eorum item, qui Romae quidem minime adfuerant, superiorumtamen Episcoporrna sententiam literis suis approbaverant, Mea. bolis simul, o Ciυitates , unde singuli literas dederanI, accκra.
IX. Enim vero mutuas hasce sententias , votaque haec reciproca 'ex observatis hactenus unusquisque ea mente fatebitur edita, ut conspirantibus animis dogmatum veritas, &rinius disciplinae consensio dignosceretur. Hi ne distracta in tot capita Orientali Ecclesia, quot ferme erant principaliores Orientis sedes , quarum unaquaeque propriam fidei foris mulam protrudebat summa in unitatis fideique exitium dissensione , Damasus, annitentibus Imperatoribus, Tomum Encyclicum edidit, atque ad orientales Ecclesias direxit adversus Auxentium praesertim , qui eo tempore Arianorum agmen ducebat. Illum per occidentem jam evulgaverat, eidemque subscripserant OccidentaIes . Praescribit autem orientalibus, ut, datis literis , mutuum hunc consensum declarent. In coi Iectione enim Holstentana p. I 69. hanc eius ad Episcopos monitionem legimus. Concinat ersto cum omnibus Dei Sacerdotibus S vestrae sententia charitatis , in qua vos fixos , atque firmatos , ut bene credimus , Da etiam nos vobiscum rem sentire debemus reciprocis Sanctitatis vestrae lit ris opprobare . Mendum in ultimis Damasi verbis cubare ,
229쪽
recte advertit Ualesus in not. ad Sozomen. l. 6. c. 13. &paucis immutatis , sensum ita restituit . Hoc etiam υos no
biseum rectὰ sentire deberis , reciprocis Samssit aiis vestrae lite
X. Neque vero sedulitas haec in votis, sententiis , ac reciprocis literis conquirendis , exigendis , di absentibus , aut long ε positis Fratribus de nunciandis, frustra erat. Unitas fidei, animorumque concordia praecipuus erat harum Encyclicarum scopus . Quid autem est , quod unitati di concordiae magis obsit, & adversetur , sive in fidei exponendis dogmatis, sive in exortis sedandis concertationibus, quam partium praejudicia, animositates, fraudes, ac simiIes pestes, & dissensionum origines λ Fraudibus equidem, ac do- Iis facile plerumque hisce in rebus obrepentibus , quam apposite , provide, Opportuneque consultum ibant hae ra tione Antistites λ Sic cautum satis erat nequis falsa Episcoporum nomina eXcogitando, atque ementito subscribentium numero, adulterinae Encyclicae aut horitatem aucuparetur,
unde pravae sectae, dogmatum veritate depressa, authoritas aestimiumque accresceret. Quod olim a Donatianae factio nis hominibus fuisse tentatum , acta Carthaginensis Collationis testantur. Sic quoque quid singulae eaedemque dissitae Ecclesiae communiter certoque profiterentur , ii , quorum id nosse intererat, facillime in votis, sententiis, ac doctrinalibus interlocutionibus poterant dignoscere : eo vel maximὶ , quod vota plerumque a Primate essent emissa , in cujus sententia unanimis subjacentium Episcoporum reliquo.
230쪽
I. Subseriptionum Uus, es utilitas . II. Aeeuratus CatiaIlaorum Episcoporam census apud Primates. III. Subscriptiones solicite exigebantur , ct factae se abantur , ex Gelasio Geticeno . IV. Acta Nicaeni ConciIii ad Romanum Pontias cem , es ad omnes orbis Episcopos diriguntur subscribenda. V. Exigendarum subscriptionum sesicitudo Primatibus demanis
data. VI. Sulcriptionum numerus, quem memorant Scriptores , d Sciolorum cavillationibtis υendicatur. VII. Dalma.
iii dictum de subscriptionibus prillianae moeIicae expendiis tur. VIII. Item Cecropii de Dogmatica S. Leonis dictum . IX. ordo in subscriptionibus Hormis Me aeis serυatus. X. Episcoporum subscriptiones conqui is Arius . XI. Similiter Eusebiani. XII. Cum iis Constantius Episcoporum ,-imprimis Liberii Pontificis in damnatione Albanasii solicitat subscriptionem. XIII. suomodo Pontifex , quomodo Episcopi f.bscripserint. XIV. Subseristiones accurare camὸque exuis minatae. XU. AAlbenticae sis eriptiones in Geιesiarum Archiυis custoditae. XUI. Perainax earumdem custodia . XVII. Qui Goclicae subscribere renuerenι, Haeretici babiisti . XVIII. Id expenditur ex GMil. Chalcedonensi. I. π π A ctenus de votis, sententiis , ae responsi vis epistolis Idae Encyclicae adiunctis, pro unanimitate in dogma tis , atque consensione ostendenda disputavimus G sequitur iam , ut de subseriptionibus disseramus, in quibus Capitis,& Coepiscoporum, Ecclesiaeque Pastorum doctrina , ac magisterium augustistinia pro sua majestate splendebat , omnibus suo calculo concIamantibus, rem in Encyclica determinatam , doctrinam esse Christi, & Dei : Unde declaratio proposita fidelibus, erat fide obsequioque suscipienda. Quoniam vero nostrae huic lucubrationi non parum lucis at Ia tum iri videmus, si modum, sormam, adhibitasque in tru-