장음표시 사용
271쪽
usiate ad sanguinem esse defendendam , quia non asteram fidem statuit , quam Mnodus Nicaena . Timotheum non solum Episcopum non haberi , sed Christiani appellatione privari . Quo deposito, fit alter Amotbeus Caibolicus Episcopus Aeaeandriae . Haec Oeeasio est Tomi Encyclici, brevi quidem , germana tamen
fidelique enarratione proposita , quae monumentis aliis conis firmata , eandem, qua de agimus, consuetudinem enuclea. tius patefaciet .
II. Dioscori assectae , probe gnari , salva permanente Concilii Chalcedonensis automate , quae Dioscorum , ejusque factionem damnaverat , ejusdem caussam vendicari nullatenus posse , nihilque ad eam instaurandam spei superesse , nervos omnes in id intendendos sibi esse existimarunt , ut ipsius Synodi decreta rescinderentur . Catholici
ex adverso , apud quos nefas erat, quod optime Oecumenica Synodus definierat , ad examen revocare , Operam deinde runt , ut citra omnem examinis dubietatisque aleam Concilii autoritas locaretur . Appellavit iccirco ad omnes Catholici orbis Episcopos Synodus Alexandrina , ut videre est in III. Parte ejusdem Conci l. p. 699. , haec per Syn O dicam Anatolio insinuans . Quatenus Santia ct intemerata fides posset ab omni baeretica sapientia custodiri , nostrosque gemitus Mnodicis literis Sanctissimo Ecclesiae Romanae Pontifici Leoni , nec non S Antioebeno , Hierosolimitano , atque Nef-
salinicensi, θ besino Dei amanti mis Episcopis , aut aliis, quibus fuerit υisum Ecclesiis in i eatis quoniam hoc deli tum
est laesio communis ut omnes totius orbis Episcopi cognoscentes es, quae praesumta sunt a Timotbeo , ct quia noυiIntem exercuit contra Sacras regulas , S religionem orthodoxam Iiteris Mnodicis , Ptissmo , ct Christianissimo Principi nostro , vestraeque
Sanctitati , Sanctorum Venerabiles Patrum regulas rescribentes dignam Formam , quae in He placuerit , praebere non differoni. Ex hac Alexandrinae Synodi epistola constat , secundum regulas Sanctorum Patrum sormam esse stabili tam , ut Romano Pontifici , Patriarchis reliquis , di Episcopis Metropolitanis enatae denuntiarentur controversiae , qui rescribentes, dignam Formam illis constituant. Ut propterea Encycli carum institutio , & scopus eo collinearit , quatenus communi consensu rescribentes Episcopi gravioribus controversis
272쪽
versiis finem facerent , nossentque omnes quid agendum , sentiendumve esset , atque obsequerentur fideles .
III. Ad singulos equidem totius orbis Metropolitas epistolam suisse directam, atque imprimis, ac peculiari quadam ratione Leonis Pontilicis suisse requisitam in mota controversa sententiam , acta ipsa loquuntur. Exstant non aliquot , sed multiplices Leonis Pontificis ad Leonem Imperatorem datae epistolae , in quibus quid agendum , quidve consilii capiendum sit , praescribit , ut videre est in Quem elliana operum S. Leonis editione . Sane id de Metropolitis dissertissime annotavit Epiphanius Scholasticus , qui primus Tomum hunc Encyclicum latio donavit . In nota enim Encyclicae huic praefixa , ubi eam a Leone ad Metropolitas directam ait , sic praefatur pag. 7OI. Quibuscumque scriptum est a Leοηe pii mo Prixcipejsimul exm ejus literis sunt adnexae duae petitiones Episcoporum Aenpii , o
Clerieorum Alaxandrinae Ciυitatis , oe eorum , qui ex personΠTmotbei Aeluri preces similiter obtulerunt , nee non U Iiterae Anatolii Constantinopolitanae Ciυitalis Arabiepiscopi . Et sic utique directae sunt Metropolitanis totius Orbis Episcopis .
Quorum etiam omnium epistolae , sive reIariones per ordi-πζm sunt conscriptae , coxdemnantium quidem Timotheum APIv-rum , tanquam adulterum , S homicidam pariter,inbaereticum s approbantium Nero , es concordiam confitentium Galae
vensis Sancti Concilii cum Trecentorum XVIII. , S Centum quinquaginta Sanctorum judicio Patrum. In Codice Bellovacensi , in quo Encyclicus idem Tomus exstat, & cum quo editi nem sitam contulit Balugius , subjungitur Sacrae Imperatoris . Hoc modo scriptum est oe aliis Metropesitanis Episcopis.
Nomina , eorumdemque Sedes recensentur ibid. , S Tom. II. p. 69O. Edit. Concit. Hard IU. Formam vero eertam praestolabatur Imperator , per quam terminata controversia , suo ipse Edicto executionem,& obsequia debita promoveret . Haec enim erat Imperato
riae epistolae summa , ut Episcopi rescriberent. μι de praedι fio Timotheo , aut de Galaedonensi Concilio quid iacommune sapis is , sine quolibeι bumano terrore , absque gro ria cujuscumque , wI odio , solummodo omnipotentis Dei timorι mvestris ocHis proponentes quoniam. Hut xostis , de raIι caclso Diuitigod by COOste
273쪽
intemeratae Diυinitati rationem eritis sine dubio reddituri cum omni celeritate meam facite cognoscere pietatem e MI ex omissibus vestris literis baec integre eognoscentes , Formam congruam dare possimus , quatenus Aeg)ptiaca Diaecem , ct Alexandrinorum Civitas , pro cujus quiete nos prae omnibus conUenit coisgitare , tranquillitate Santiarum EcclesiarAm , S disciplina , ct inconcussa pace portatur . U. Quod si roges , quo demum jure Imperator Ecclesiasticae huic finiendae controversiae semet ingesserit , id 1 nobis responsum habeto . Eadem scilicet ratione , qua Constantinus se se gessit in ipsa Nicaena Synodo cum Episcopis quibusdam, acriter inter se disceptantibus . De quo Eusebius in Vita Constantini l. 3. c. I 3. -Itis igitur bune
in modum ex utraque parte propositis , magnaque contra Ga in ipso principio excitata , Imperator cuncta parientissime auscultans , intento animo propositas quaestiones excepit , o quae ab utraque parte dicebantur , υicism astruens , atque ad uυans, pertinacius certantes paullatim conciliavit . Cumque omnes placide alloqueretur , ct graeea uteretur Iingua ,' quippe qui ne bu-jus quidem linguae ignarus esset , suaυissimus , ae jucundiffsimus fuit , dum aIios υi rationum adductos, in suam sententiam trabit ; alios orat , o flectis I eosque qui recta dixissent , laudibus affecit , ct inmersos ad concordiam incitat . Donee tandem eos concordes in omnibus , de quibus antea cerIabatur , o consentientes effecit . II. eadem, qua illem et Constantinus, ratione , iudicium in Galliis postulantibus Donatistis, MeIehiadi Romano Pontifici , aliisque Episcopis controversiae judicandae solicitudinem demandavit . III. tandem , ut alia Theodosii, Marciani, ac plurimorum orthodoxorum Principum exempla mittamus, quemadmodum Iustinianus Tractatum Encyclicum , quem adversus Origenem conscripserat , probari primum in Synodo Constantinopolitana voluit , ac per illam subinde ad Vigilium, ad Patriarchas , &reliquos Metropolitas direxit e non secus Leo Imperator Encyclicam Anatolio dedit , qui in Synodo probatam , Provinciis per Asclepiadem Diaconum intimari curavit . Suo quodam videlicet ministerii jure, di protectionis id fuit ab
VI. Sed ad Encyclicas regrediamur , de quibus Evagrius
274쪽
l. 2. cap. 9. Scripsit etiam Circulares literas ad omnes Orbis Romana Episcopos , o ad eos , qui in vita excellebant, interrogans eos tum de GaIcedonense senodo , tum de ordinatione Timoliat Aeluri . Simul etiam m is ad eos exemplaria Iibellorum precum , qui S ipsi oblati fuerant tam ex parte Proterii, quam ex parte Timotbei Aeluri . Quis autem in illis dirigendis servatus fuerit modus , quemadmodum Metropolitani, iisdemque subjecti Episcopi examen instituerint, quam rescribentes Formam ediderint, & quanti ponderis ab universali Ecclesia habita eadem fuerit,dissertissimis hisce verbis prodit Facundus Hermianensis lib. I 2. c. 3. Per MetropoIitanos s o Episcopos Ilieras generales misit , confuIens de , alcedonensi δε- nodo , ut consententibus secum Coepiscopis Dis , S Clericis, sua respoUione signarent , quid eis videretur . His acceptis, ii m Metropolitani eum suis Collegis , sicut erant commoniti , de sua qui1que Proυincia responderunt tam concordi , arque constanti senIenIM , quam solat multos unire Spiritus veritatis . Nam licet ὸ disersis, Iongeque distantibas locis data , nihil tamen habuerunt omnium responga divimum , quibus decreverunt, irrerractabiliter esse custodienda decreta Concilii . VII. Commendatissima sane haec Encyclicarum consuetudo , & ε'ικονομία , quam tot monumentis,& animadversonibus illustravimus hactenus , & operosius deinceps illustrare conabimur , poterat ne aut a nobis evidentius pressiusque proponi , aut ab ipso Facundo , aliove ex priscis
Scriptore solidius confirmari R Et tamen eo temeritatis delira hac aetate deventum est, ut quod per multa retro Secuta , & ab ipsis Ecclesiae primordiis ubique receptum sue rat , hisce demum nostris diebus in discrimen veniae , di perinde oppugnetur , ac si nos primi essemus Christiani , omnesque Majores nostri nudum Christi nomen prae se tulissent , S praeterea nihil ; aut saltem in gravissimis perpetuo erroribus suissent versati quotquot fidem defenderunt , propagaruntque Sapientissimi, Sanctissimique religionis Athletae . Ad hoc unum exemplar intendant scioli , planique Homines , ae celebratissimum debellandis haeresi
bus remedium ex omni sua parte expressum hic animadvertant , desinantque desipere , qui , ut ipsi nihil habent novitate antiquius , ita ejus labis incusare haud veriti sunt Diqitigoo by Cooste
275쪽
priscam hane Ecclesiae disciplinam , quam Romae quidem in celebri Conciliorum Academia , quae ex Literatorum Urbis coetu in Collegio de propaganda fide , me diu praeeunte , haberi consuevit , non sine humaniori eorumdem judicio extemporanea Dissertatione olim exposui ; di in hac Taurinensi Academia ,quam incredibilis Magni UICTORII A ME DEI Regis munificentia instauravit , Iectissimis
Candidatis Theologiae secundis curis expolitam edocui , velut medium , quo dogmatum , disciplinaeque traditiones potuerint quam tutissime asservari . En B. Lector quaecumque de illa protulimus , in hac una Encyclica adamussim ostensa , & comprobata : Eneyclicae enucleatio , Asclepiadis Diaconi, Dominici Cursoris, ad eandem perserendam delectus : ad Leonem primo Romanum Pontificem , atque ad reliquos Patriarchas , & Metropolitas delatio I institutum apud singulos examen Synodicum ; relatio per eosdem Dominicos Cursores ad amorem transmissa; decreti Forma, quo sancivere , irretractabiliter custodienda Chalcedonensia decreta ac tandem praestita universitati Catholicorum Episcoporum in decernendo Spiritus Sancti assistentia , qua eo seeuritis & constantius Leo Imperator , omnesque fideles exceperunt judicium , quod is Spiritu veritatis , qui muItos solet unire , prosectum est . Niu , quantum res patitur , demonstrata hinc est , nihil a io prorsus in rebus historicis posse qualicumque criterio demonstrari . VIII Atenim quod alieubi asseruimus , per hasce Encyclicas , citissimo velut expeditissimoque medio , a Iiquotiesimo & plerumque controversias fuisse sopitas , & Epitcopos Ionge plurimos , quam si Generale Concilium fuisset congregatum , in iisdem definiendis consensisse , id in praesenti Encyclica luculentissimε est comprobatum . Uno eodemque anno & Encyclica emissa est , di epistolae omnes
responsi vae Constantinopolim delatae , ac I 6 Oo. Episcopi subscripsisse deprehenduntur . Rei hujus testem adducimus omni exceptione maiorem , Eulogium Patriarcham Alexandrinum , cujus doctrinam praeclare commendavit Gregorius Magnus. Ille autem in eXcerptis Photianis Cod. 23 . pag. 37 . de Eutychianis disserens, qui Aegyptum infecerant , haec habet. Quorum ins num furorem reprimens Leo ,
276쪽
Concilii Chalcedonensis, actaque eum En elisis , seu Cir Iaribus mandatis per totum Orbem misit , finguidque Episcopis praecepiι, ut sementiam suam scripto profiterentur . God Episcopi numero mille sexcenti promtὰ Dia executi sunt, nemine qui
aliter sentiret, depreben se . Enimvero si Concilia omnia orientis , & considentium Episcoporum numerum scrutemur , nu siluam in uno ex iis quopiam tantam Episcoporum mulis titudinem deprehendemus collectam . Ut proinde perspicuum sit , quanta iacilitate potuerint deserri Encyclicae, quam subacto examine discuti controversae I quantoque Ecclesiastico vigore Ecclesiae, tametsi dissitae , pro ejusdem fidei unitate decertaverint.
IX. Hinc quoque & augustius, & supra reliquas hue
usque evulgatas Encyclicas evidentius splendet cum repraesentatum in iisdem Ecclesiae magisterium , tum requisita ob id Romani Pontificis confirmatio, ut in eodem profitendo, docendoque dogmate, quod ab Imperatore postulabatur, membrorum cum sito Capite unio in aprico sit, atque consensus. Quam quidem conditionem in laudata Encyclicae narrare diligentius, scrutarique juvat, non tam ut quorumdam amoveamus scrupulum , quam ut praejudicatarum . mentium animositatem sugillemus , qui Ecclesiasticae Historiae capita in compendiis aliorumque abbreviationibus peris currere assueti, sontibus valedicunt, atque adeo & ipsi a recta rerum intelligentia Ionge absunt, & alios ad caIumnianis dum pelliciunt, gravate serentes eos , qui in rerum Origines, & doctae vetustatis rudera pro suo more studiorum ,
atque instituto inquirentes , nihil quidem novum , sed siquid
est obsoletum , aliisque non animadversum , in Studiosorum notitiam , Religionisque de sensionem nove proserre elaborant . Tametsi ergo in hujus Dissertationis decursu plurima jam protulerimus documenta , necessariam isti u odi supremi Hierarchae confirmationem demonstrantia, pro coinronide nihilominus totius tractationis parumper & hic liceat, re ipsa exigente, detineri. X. Quum Anatolius Imperatoris Eneyclicam in Synodo Constantinopolitana ob eam rem convocata , probasset, ut Principi morem gereret, ejusque commendatissimo Zelo, Asclepiadem Diaconum elegit ad eam Patriarchis, di Me
277쪽
tropolitis deserendam ; alium vero cum eiusdem exemplari ad Leonem Pontificem direxit. Leo ut epistolam legit, illico respondit epistola II s. Edit. Qite ei. , in qua solius Anatolii relationem se accepisse memorat; de epistolae autem argumento sic alloquitur Imperatorem. Nam talia in Alexandrina Ecclesia perpetrata , Fratris , o Coepiscopi mei relatione cognovi, ut omnis Christiana religio sentiat se impeti , atque υiοIari, nisi in uniυersa fidei vestrae devotione prospiciatur , ct memoratae Ecclesiae, quae antea CathoIieis fuit cIara Recioribus , reddatur Christiana libertas , S cessantibus Haereticorum impugnationibus , mangelica H Dina , quae illic ante Dioscorum viguit , unita cum Iorivs Ecclesiae pace reparetur . Quod opus virauribus vestris, gloriaeque conveniens, celerem is Deo
placitum habebit effectum , si Sandiam Galcedonensem Mnodum, de Domini Chrsi Incarnatione firmatam , nulla permiseritis re tradiatione pulsarie quia in illo Concilio per Spiritum Sanctum congregaIo tam plenis , ac perferitis definitionibus cuncta firmata sunt, ut nibit et Regulae , quae ex divina ' inspiratione prolata est , addi post, aut miηui, gloriosi me Imperator. Postulare pergit, ut electioni alterius, ejusdemque probi viri, in Alexan-Qrinae Ecclesiae Episcopum consulat. Eadem occasione rescribit Anatolio , memorans & susceptam Encyclicam , & oblatas Leoni Imperatori preces, ejusque laudat hac in re propositum ataue consilium. Satis claret Fraternitatis tuae sermoηe, quem sumsimus , quam piam, probabilem curam doIori Ecclesiarum omnium nuper impenderis , manifestando nobis quae apud Zexandriam in Christianae Religionis opprobriνm gesta didicisi , ut Gloriosus, S Gementismus Imperator de prospiciendis remediis etiam meis precibus posceretur . Ex mox . Securus ergo tuae dile tionis hortatum , in qκantum de bis Glorioso Principi suppIieaυi . Reperit argumenti , quod erat illius epistolae , summam , & subdit . In quem autem provectum bujus pietatis cura procedat, frequentibus tuae dilectionis Iiteris me debebis instruere. Quatenus scilicet finem nosse posset transmissarum Encyclicarum,
XI. Scripsit quoque ad Iulianum Coensem Episcopum ,
atque ad Aetium Presbyterum. Ille quidem Apostolicae Sedis vices in oriente cum ante Chalcedonensis Concilii celebra
278쪽
lebrationem gesserat, tum hoc tempore idem vicarium munus obibat. De quo haec, ad eundem data epist. 98., scribit: Cum enim in te quandam mei Constantinopolitani habeant portionem, dignum est pro totius Gelasiae dilactione incessabili re υigore prospicere, nequid post de flatu fidei latere .
Aetius autem tunc inter Presbyteros Ecclesiae Constantinopolitanae Doctores adlectus, ille est , qui Archidiaconus in Chalcedonensi Concilio sese adeo strenue adversus Dioscorum , & Eutychia nos gesserat. Hos itaque adhortatur Ponti sex , ut apud Imperatorem fidei caussam promoveant, novique Alexandrini Episcopi clectionem , quatenus illico Haereticorum machinae abrumpantur jubet insuper, ut secutam ejusdem Alexandrini orthodoxi Antistitis electionem sibi denuncient, eui eum securitate concordiae communio Sedis ApostοIicae praebeatur. Neque vero praetereunda hic sunt ulteriora , eaque amisplissima solicitudinis Ecclesia ruin omnium ab Apostolica Se de susceptae specimina. Tametsi enim nosset Leo , Encyclicam per Asclepiadem ad Patriarchas, & ad Metropolitas fuisse directam , se nihilominus socium praestare voluit in communi promovendo decreto. Quamobrem scripsit primum epist. II 8. ad Basilium Antiochenum Episcopum ,
eumque imprimis redarguit , quod ordinationis suae nuntium ad Apostolicam Sedem transmittere neglexisset; commonet deinde , ut zelo , & Literis armetur adversus nova Haereticorum molimina ; tum subjungit: Ut autem haec adhortatio ad omnium Fratrum, S Coepiscoporum ηοstrorum possit notitiam perisnire , diligentiae vestrae cura prospiciat. Aliam, quae est n II9. , ad Euxit heum Thessalonicensem dedit , di ad Iuvenalem Hierosolymitanum Episcopum , man. dans s militer, ut eadem monita subjacentibus Episcopis
Quin etiam, ut ad Patriarchas ,&ad Primates directae epistolae securius pervenirent , unde universi ad Encyclicam subscribendam impellerentur Episcopi, certiorem hac de resecit laudatum Iulianum Co insem epist. Iaeo. his verbis. Sciat autem dilectio tua , ad aliquantos Fratres , Coepiscopos nostros Metropolitanos Iiteras nos dedisse, quae ut confestim
279쪽
tus sum, qi a Clementissimus , Ο xlianismus L epotor Iibenter tuebitur senteatiam suam , ci quod sponte jam praestitit,
mult. magis rogarus esciet , ne benς definita , atque composita aliqua po lint noυitate violari. Leo itaque Pontifex suscipiendae Encyclicae non sociiis tantum , sed oc promotor accessit, judiciumque universalis Ecclesiae, cui suomet ipse praei. verat , per Episcopos in Cathedris proprii x sedentes , evulgandum certo sperat, sibique spondet optatissimum apud
Imperatorem finem, atque e X itum controversiae .
XII. Hinc ultro sese altera offert animadversio circa vehementem illam solicitudinem, qua Pontifices in id incubuerunt, ut susceptas Encyclicas occidentalibus Episcopis subscribendas proponerent, quatenus universalis Ecclesia..rum consensus eluceret . Unde Eulogii roboratur dictum, asserentis , in hujusmodi Encyclicarum subscriptione concordes 36 . Episcopos fuisse deprchensos. Enimvero Leo Pontis , ut evulgatae per orientem Encyclicae nuncia accepit , occidentalibus & ipse Episcopis generalia , & Encyclica scripta direxit , ut universi testatum in epistolis iacearent proprium circa Chalcedonensis Concilii decreta , eorumdemque irretractabilem firmitatem iudicium. Illi vero morem Pontificiis jussibus gerentes, illico scripta dederunt
consonantia , quorum exemplaria ad Aetium Constantinopolitanum Presbyterum Leo direxit . Sed ipsum audiamus Pontificem in epist. I 2I. Placuit eIiam nobis , ut ad Metropolitanos Episeopos generales literss mitteramus , quae animum eo. rum firment, atque corroborent 2 ut scιant ad defendendam GH
eedonensem sexodum aequali stadio , o concordi unitate nitendum . Mox addit . Nos autem ad Abrios Episcopos similia jam scripta transmisimus . Et paullo post . Exemplaria quoque literarum, qκas Galli ad nos, atqMe Lali Episcopi concordi eredulitate miserum , 'pariter direximus , ut quam etiam illoram biseum fit fides una, non Iaseat . Equidem ut hinc universalis Ecclesiarum solicitudo , quae caput decet , augustissit me splendet, ita quoque apparet, quemadmodum tum hae , tum aliae in primitiva Ecclesia evulgatae Encyclicae confirmatione Apostolicae Sedis fuerint roboratae: Siquidem &
280쪽
universalem occidentalium partium consensum promovebat Pontifex , & subscriptarum concorditer epistolarum exemplaria ipse Orientalibus dirigebat, in hoc pacto unanimitas fidei pro dignitate emineret, & concorde in dogmatis, atque universale Ecclesiae judicium certius deprehenderetur . Hac porro occasone iterum Imperatorem ad fidei excitat de sensionem, Anatolium ut bene coeptis insistat, ac denique sequentibus tribus epistolis Aegyptios Episcopos ob fidei caussam eX torres, ad patientiam , atque ad constantiam impellit . XIII. Leo tandem, acceptis ab Imperatore Aegyptiorum utriusque partis precibus, omniumque ab eodem certior factus per epistolam ab Olympio delatam , rescribit, nihil esse de Chalcedonensis Synodi decretis retractandum , decretorum . eorumdem osores Antichristo accenset , Eutychian Ortim Aegyptiorum in precibus fraudes detegit, promittitque , se ampliorem fidei expositionem pro eisdem confirmandis decretis editurum, epist. ix s. Ae ne hujus epistolae pagina in nimiam longitudinem tenderetur , aliis literis, quae assertioni Carbolicae fidei congruunt,comprehendi. Quaenam autem illae sint,
XIV. Quum ergo hisce epistolis , periclitanti orientali
Ecclesiae consulturus, ea omnia ostendisset Leo, quae ad patefaciendum universalis Eceles ae consensum exigebantur, ut novis armis subsidiisque omnium Episcoporum manus roboraret , novam destinavit legationem , de qua Imperatorem in epist. I 32. commonuit, sic tamen excipiens. Praenoscat
igitur Pietas tua , hos , quos spondeo Airigendos , non ad constigendum eum bostibus fidei , nec ad certandum contra ullos ri Sede Apostolica profecturos Instructioni autem parvulorum nostrorum, qui post Iactis alimoniam eibo desiderant solidiori satiari , ministerii nostri praesidium non negamus . Domitianum itaque, & Geminianum Episcopos delegit, de quibus scribit epist. I 33 ad Imperatorem data. Hos una cum ea, quam promiserat, quaeque legitur n. II . epistola misit in Orientem, & ut spoponderat se solidiorem fidelibus cibum alis laturum , mirabili plane secundia graphice Mediatoris describit omelum , necessitatemque Hypostaticae duas inter naturas Unionis tuetur, ut plena perseetaque esset Christi sa