Io. Nie. Madvigii ... Adversaria critica ad scriptores graecos et latinos ..

발행: 1871년

분량: 984페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

411쪽

Lib. VIII. cap. II.riam quam ni eis ei. Facile hoc in vocalium concursu nasei p0terat ex recto sanare iniuriam quam ulcisci.sU. 30, 2, ubi editur: quod minora nobis praestiterint quam mente concepimus quamque alii tulerint, apparet aut conceperimus aut tulerunt scribendum esse. Hoc saeilius fit, et indicativus defenditur Senecae usu; vid. ad II de clem. 5, 3.3Ibd. 34, I: Cedo nunc . persequere cetera cibos, potiones, horumque causa paratam ambitionem, munditias, verba. contumelias, ceti Ridicule ambitio parata ciborum potionumque causa dicitur, omninoque parata; tum nimis nudo infinitequa in hae enumeratione ponuntur munditiae. Scrib. horumque causa paratas in ambitionem munditias. In

ambitionem iam Rubenius.) Paulo post 2ὶ iure haeretur in his: Anserre hie mihi hereditatem voluit; hic ms diu in spem suprsmam captatus criminatus est. Agitur enim de iniuria non ab ipso captato facta sis enim in ipso vitae exitu spe decipienda laedebat). sed ab aliis, qui captatori obstiterunt et artes eius impediverunt. Et quid aut apud quem criminatus est 3 Una littera mutata rem rostituet: hic me diu in

spem supremam eaptatis eriminatus est, hoc eSt.

apud eos, quos diu in spem supremam captaveram, et siemihi testamenti locum eripuit. Nam criminari aliquem

alicui pro eo, quod est, apud aliquem, Terentii, Plinii minoris. Suetonii auctoritate lexiea eonfirmant: addi potest dial. do orat. 42. Video iam Rubenio in mentem

venisse captato. 3'ὶ Cap. 33. 3 recte dieitur manibus ad eompntandum sierecte Pinci anna aliiqne pro eomparandum non relietis, quia arthritis morem digitorum abstulit. Dissiligod by Cooste

412쪽

L. Seneea de otio.

tinere. quod semel placuit, ubi nemo intervenit. qui iudicium . . . detorqueat, tunc potest vita aequali et uno tenore procedere. Prius potest subiecto caret; sneque enim decretum obtinere intransitive diei potest). Scrib. obtineri.

Ibd. 3 303. 1: sed quia res ipsa patitur me

ire in illorum Stoicorum sententiam; quam si quis semper unius sequitur . non iniuria sed in faetionis. Sio A. Non potest ad illorum sententiam reserri quam et tamen universe accipi, ut adiungatur

semper unius. Scribendum pst: sententiam. Nam

si quis semper unius sequitur, non in euria sic Lipsius et post eum ceteri , sed in sactione at. Paulo post g 3, ubi editur: si res p. corruptior est, quam ut adiuvari possit, si occupata est malis. Si verum est, ut puto, occupata A et alii osculata , scribi debet: a malis de hominibus eam tenentibus; nam neque oecupari malis pro eo, quod est obrui. dicitur, nec obrutae calamitatibus reip. subveniri Zeno nolebat. Sed gravius mendum tollendum e g 4: Potest ergo et ille, cui omnia adhuc in integro sunt, in tuto subsistere et protinus commendare se bonis artibus et in . illis beatum otium exigore, Vir tutum cultor, cet. Nimium in Stoici persona beatum, cum praesertim tantum otium agendi lacultas significetur. eodices Αὶ: et in illum beatum otium. Subest: et illibatum otium exigere nulla parte vitae negotiis impensa). Aliud ex eadem paragrapho mendum sustuli vol.

I p. 68. t De c. 5 32 1 dixi vol. I p. 68. Sed eodem capite g 6, ubi editur sie: qualis sit habitus exclusis,

informia et confusa sint an in omnem partem tantundem loci obtinentia. an et illa in aliquo me ultum descripta sint, tollendum prius an, ut haec

413쪽

Lib. VIII. cap. II.

qu0que quaestio, ut ceterae, in duo contraria dividatur: confusa sint, in omnem p. tant. loci obtinentia an et illa cet. Alioquin scriberetur etiam obtineant. Lipsius ac in omnem, vitio animadverso. g b recte uncis notatur sidera in Α omissum, prave attrectatur nisum pondusque, quorum prius ad evolandi altius conatum pertinet. Cum in A scriptum esset visum pondusque, in B et ceteris deletum est que. Melius fuerat egregia Lipsit emendatione uti: scintillas quasdam astrorum. Tum g 7 haec seribuntur: .ssistima quam non multum acceperit temporis, etiamsi

illud totum sibi vindieat, eui licet nihil facilitate eripi, nihil negligentia patiatur excidere, licet horas suas avarissime servet, ...,

tamen homo ad immortalium cognitionem nimis mortalis est. Dativus cui nullo modo instrueturam includi potest. Scribendum est: euius licet nihil faei litate eripi . . . patiatur, cet. Cum non animadverteretur cuius nihil cohaerere, propter licet male intelleetum natum est cui. Ibd. 8, 1 oratio, ut veram sententiam habeat, sic interpungenda est: Quid autem interest, quomodo sapiens ad otium veniat, utrum quia res p. illi deest, an quia ipse rei p. si omnibus defutura codd. futura res p. est 3 Semper autem deerit fastidiose quaerentibus. Interrogo, ad quamr e m p. cet. Sed initium capitis fieri debet a novi argumenti

exordio: Adiice nunc cet.

De brevitate vitae 1, 2: Inde Aristotelis cum

rerum natura exigentis ... lis est; at isti iam

animalibus tantum indulsisse, ut quina aut dena secula educerent. Sic codices Α ceterique). In illis at isti, pro quo substituerunt ait istam Hatisius

414쪽

L. Senem de brev. vitae.

ait iniustam , videtur subesse: oetatis eam anima inlibus tantum cet.

Ita. 2, 2: Multos aut adsectatio alienae fortunae aut suae qua detinuit. Sio A. Subest: aut suae querela detinuit. si 3 codices: Urgentes ei reum stant vitia; significant: Urgent eι circumstant v. Tum in A est: fluctuatur, nec unquam illis a cupiditatibus . vis otium ista. Scribendum otium stat non instat), id est, tranquillum et tutum est, imagine maris continuata; cetera recte Haasius emendavit. g 4 in hae sententia: Quam multorum eloquentia cotidiano ostentandi ingenii spatio

sanguinem educit 3 verum esse nequit spatio, opinorque dubitanter scribendum ess0 servitio. Proximo ante recte Gruterus: bonis suis suffocantur, sublato verbo inusitato; error coepit a sui sus sociantur . )Ibd. T. 6: Neo est, quod putes hinc illos aliquando intelligero damnum suum. Addebant superiores non sententia cogent0 est. 8, 4), non apto loco non intelligere); nam ante aliquando in L poni debebat. Sed vitiose abundat hinc. Fuerat, opinor: Nec est, quod putes non illos, etsi mutationem miror. Extremo capite in Α aliisque scribitur: quemadmodum

saturo iam et pleno adiici potest aliquid cibi,

in Taedium interdum me totius rei capit non solum ob exiguitatem ipsius opρrra, sed utilitatis desperatione, cum videam emendationes partim saeillimas, partim ingeniosissimas, certas utrasque, negligi aut elici, ut hie 4, 6 Gronovit: velut gravo multo sanguine corpus parte semper aliqua rumpebatur vulgo: partes semper aliquae rumpebantur, sed A 1 aliqua; error ex geminato f;ὶ et Rubenit, Paulus que pro plusque restituentis, iubente sententia, oratione, historia. Dissiligod by Cooste

415쪽

Lib. VIII. Cap. II.

quod nec desiderat capit, ex quo faciendum est: quod nec desiderat et capit. Ibd. 8, 2: Annua congiaria homines carissimi accipiunt et his aut operam aut diligentiam suam locant; nemo aestimat tempus. Recte Lipsius carissime scripsit, cum pretii et aestimationis significationem inesse intelligeret. Sed praeterea scribendum videtur Annua ao congiaria, quoniam annua Salaria mercedesque a congiariis extra ordinem datis disserunt. Pro substantivo annua Seneca ipse posuit do benes I, 9, 4. Paulo post, ubi editur: -Αt eosdem aegros vide, si mortis periculum propius est admotum, medicorum genua tangentes, Senecam scripsisse opinor: videas, si cet. Alius est enim imperativi in tali demonstratione usus aegros vide; re Peries eos). Deinde g 4, ubi est: sed hoc ipsum an detrahant, nesciunt, scribendum videtur litteris geminatis: sed hoc ipsum unde detrahant: alioquin enim poni debebat: se detrahere nesciunt. Tum vero exitus huius capitis et proximi initium apud Hinsium tristissimam hanc praesert faciem: Ρoto sine quicquam- p IXὶ Sensus hominum, eorum dies, qui prudentiam iactant, operosius occupati sunt: ut melius possint vivere, impendio vitae vitam instruunt, cet. in qua Seriptura quo pertineant sensus hominum occupati et quo reseratur comparativus io per Osius et quid sibi velit eorum dico aliaque frustra

quaeras. Nec ceteri, qui lacunae signa non posuerunt, te

expediant; expediet emendatio lacilis et certa codicum vestigia persequens: Potestne quicquam esse se saeipso p) hominum eorum oelo 0tiG, qui prudentiam iactant, operosius p Occupati sunt, ut melius possint vivere; impendio vitae vitam instruunt. Putant se in otio esse; nihil est hoc otio

416쪽

L. Seneca de brev. viis.

Ibd. 9, 3: Hoc quoque pulcherrime ad exin probrandam infinitam cogitationem, quod non Optimam quamque aetatem, sed diem dieit. Neque Vergilius nequi Seneca cogitationem hominibus eIprobrandam putavit, sed perpetuam et instabilem occupationem et motum, hoe est, agitationem. Non raro hoc illi cessit, ut apud ipsum Senecam de ira I, 2, 7. Ibd. II, 1: stultos se fuisse, ut non vixerint, clamitant. Iure superiores in ut haeserant; itaque quod substituerunt; facilius videtur q)ιi, quod alibi quoqu6 cum ut permutatum vidi. Ibd. 12, 1: quos officia domibus suis evo- eant, ut alienis soribus illi dant, hasta praetoris infami lucro ... exercet. Sic codices. Addunt quos post illi dant. Facilius excidere poterat aut post ant. Ibd. 13, 8: Hoc scire magis prodest, quam Aventinum montem extra pomoerium esse, ut ille affirmabat, propter alteram ex duabus e ausis, cet. Seneca perspicue haec omnia aeque inutilia scitu iudicat. Itaque, quoniam audax est non addere, ironicae autem Armae nulla est similitudo, videndum est ne hac interrogati0ne usus sit: Hoc scire magis prodest an Aventinum montem extra pomoe

rium esse ... p

Ibd. 14, 2 sententiae sic separandae sunt: ... h0minis naturam cum Stoicis vincere, cum Cynicis excedere. Cum rerum natura in consortium omnis aevi patiatur incedere, quidni ... nos

domu S ... p

Ibd. 15, I: Per illos non stabit, quominus plurimum, quantum ceperis, haurias. Recte Muretus: quominus, quantum plurimum ceperis, haurias. Sed simul necessario reponendum est, quod in

417쪽

Lib. VIII. cap. II.

quibusdam libris Mureti' suisse video annotari, cupieris.

Nam etiamsi eapere enarres χωρεIν, requiratur capias. Ibd. 16, 4 primum, quod priores editores tenuerant haec verba: Omnis illis speratae rei longa dilatio est, sententiam plenam efficiunt, superioribus adie tam et eorum summam colligentem. Tum codices habent ut Reherius et Haasius ediderunt: Ad illud tempus, quod amanti breve est et praeceps brevius quo multo suo vitio. Sed recte diremptis sententiis nulla omnino relinquitur structura orationis, nec ama sive tempus sive aliam quamvis rem significat quicquam loci hic habet. Superiores edebant: tempus, quod amant, breve est, salva grammatica, sententia illi quoque prava. Agitur enim do hominibus tempus non amantibus, Sed interdum) exsecrantibus, quod tarde eat, cum aut ad voluptates sestinent aut taedio sui laborent, perspicueque aliquid poni debet, cui contraria quodammodo sit brevitas temp0ris quodque ob eam eo pravius perversiusque fiati Seribendum: At illud tempus, quod damnant breve est et praeceps breviusque multo Suo vitio. Mendi origo ex d semel scripto: quod am

nant.

Ibd. 18, 1: Maior pars aetatis, certe melior rei p. data sit; aliquid temporis tui sume etiam tibi. Scrib. data si vid. vol. I p. 683. 3 g 4 scribendum :

γ cap. 15, 4 eorruptum est movet prave superpositum longe graviori demolitur; sed emendatio certa non suppetit, ne probabilis quidem; nam mutilat; ita pro movet, at iis longius discedit. ) Quod φ 3 Bentleius, eui assentitur Muptius I p. 4, pro Pu

blieas seribi vult saeras, admodum violenta mutatio est nee, opinor, neeessaria; reip. quoque religio debebatur. Diuitigod by Cooste

418쪽

δL. Senem de brev. vitae. 401

aptiora portandis oneribus tarda iumenta sunt, non exportandis. b vix dubitari potest, quin axeiderit meministi. Exclamandi per infinitam sententiam forma hic inepta est; spoterat ferri paulo p0st: exitio paene constitisse . . . imitationem l) et debebat tum superfuisse dici, non superesse. Contra, quod sie editur: intra paucos illos dies, quibus C. Caesar periit, si quis inferis sensus est, hoc gravissime ferens, quod decedebat populo Romano superstite, pro decedebat in eodicibus est dicebat, quod ego aliena manu additum esse suspicor, eum Seneca scripsisset tantum: quod pop. Romano superstite periret . Decedere non aptum de tali

mortis genere. I bd. 19, 1: quis animum tuum casus exspectet, ubi nos et corporibus dimissos natura componat. Sic A I. id est: nos e cor p. dimissos. Secunda manus fecit et a, secutique eam ceteri eodices. hos Fich. et Ηaasius; nam superiores editores et sustulerant, pravam praepositionem reliquerant. Deindo si 2 sic scribitur: Vis tu, relicto solo, mente ad ista respicere pnunc. dum eat et sanguis, vigentibus ad meliora eundum est. Exspectat te . . . multum bonarum artium cet. Non potest vigentibus ullo modo accommodari ad tu, te. Scripserat Seneea: dum calet sanguis, vigentibus aensibus; id nomen

post entibus excidit. Ηaasius praef. III p. XXIV: viget animus, multo improbabilius; sed senserat vitium.

'i Cap. 20, 1 laudandus Fleverius ob repertum antequam. modo simul, Pincianum ceterosque sequens, homines per indignitates

in consummationem ererere sivisset, non erumpere.

419쪽

Lib. VIII. Cap. II.

cons. ad Polybium hi 2, 3: Nunc quoque, quaB- tum potest, illam specuniam a se abiicit. Et quantum potest et additum a se ostendit seribendum esse abigit. Praesens tempus superi0res tenuerant. Ibd. 6. 2: Olim te in altiorem ordinem et amor Caesaris extulit et tua studia deduxerunt. Scrib. e duae erunt, ut dixi ad Caes. B. G. VII. M. Ibd. 10, 4: Rerum natura illum tibi sie ut ceteris fratribus suis non manet pio dedit. ged commodavit. Mire fratribus suis, quoniam iidem Polybii erant. Codices suos. Scripserat igitur Seneca: sicut ceteris fratres auos, communis omnium 80rtis Ρ0l3bium admonens; traxit ceteris dativus proximum

I bd. II, 6: Ne commiseris, ut, quisquis exemplo ac modo scripta tua mirabitur . quaerat . quomodo tam grandia . . . tam fragilis animus conceperit. Quid sit exemplo. quid modo mirari, nesci0. Ρuto scriptum fuisse: eae empto mod0, hoc est . sine mod0, de quo dixi ad cons. ad Marc.l0. 3. I bd. tb in Claudii imperatoris oratione): ea ius Caesar, divi Augusti, avunculi mei, filius aene p0s. Inepte filius ac nepos coniunguntur, naturali et adoptivo gradu distineto. Nec Augustus Claudii

in Hie libellus non est in eod. A. Itaque utimur maxime Bero linensi sB , multo minoris auctoritatis et fidei, ut quem saepe ab secunda manu eodicis A aut margine pendere viderimus. ὶ Quam in proximis si 5ὶ Uauplius I p. 15 tueri conatur brevitatem dicendi, ea vix ferri potest, ut ex eo, quod sequitur siccandae, praecipiatur siceari apud possint. Et ipsum hoc possint tantum in tribus imae dignitatis eodicibus reperitur. Sed cor reetio incerta est. Duili od by Cooste

420쪽

L. Senem ad Polyb.

avunculus fuit. Codices: avunculi mei ac nepos. Seribendum: avunculi mei magni nepos. Cum ni ante ne excidisset, ex mag remansit a c. uox, ubi aditur: Caesar, patruus meus, necessario scribendum

post tulit): Ti. Caesar; senserat id Lipsius. Ibd. 16, 5: Faciamus licet illi fortunae) con-

letum . . ., non tamen mutabitur; adversus

omnes as preces omnesque querimonias sic Neu Uncianus et Muretus pro cerimonias, qu0d ortum est altero que extrito eriget. Hoc verum esset, si de evertenda et obruenda fortuna ageretur; nunc agitur doneetenda precibus et querimoniis et avertenda. Restituendum igitur Ex B et tribus aliis eodicibus exiget, hoc ret, penetrabit et, quo ire intenderat, perget. Ut hioe Iigere se, sic per dolores exigenda dicuntur dovit. beat. 7, 1. Ibd. 18, 2: Hoc enim unum est rebus humanis opus, cui nulla tempestas noceat. Scrib. est eae rebus humanis opus. Consol. ad Helviam 7, 7: Ad hane commutationem to eorum libentes nomina dabant strelictis aris suis trans maria sequebatur colo-d0s senex. Sic Α Β ceteri colonos sequebatur en ex . Quis sunus senex, relictis aris suis, colonos iuvenes omnes nec aras relinquentes sequebatur 3 Qui duper haec probarunt, videntur sic accepisse, quasi seriptum esset: ἡ et colonos relictis aris suis proficiscentes se-Febantur exacta aetate parentes . Nam senes multi col dorum ipsi erant; quamquam nemo pater filium colonum equebatur nisi ipss colonus. Haec eum praVR 6886 Superiores editores sentirent, seripserant: colonus seque - ,δtur senex, in qua seriptura manifesto vitiose obieetum deest et omnes coloni senes fiunt. Expellenda om-hi ad Senectutis mentio quaerendumque, quid coloni Romani

SEARCH

MENU NAVIGATION