Phoenix redivivus, id est Corpus sancti patris nostri Joannis de Matha, fundatoris ordinis sss. Trinitatis de redemprione captivorum novo cultu reviviscens, seu Historia hujus sacri corporis Roma in Hispaniam translati, ... Authore p.f. Luca a Purifi

발행: 1737년

분량: 433페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

211쪽

rga PARS SECUNDA

cultores erogare consuevit aut certe, quia in eo venerantur e

cellentissimum Consiliarium Summorum Pontificum Regum,' principum Christianorum , cui jure illud Sapientiae oraculum tributio.

- tuisset Meum est Consilium, b aequita mea est prudentia e

per me legum eonditores justa deeernunt. . . ., potentes de eernunt justitiam. Nullam denique querelam mihi extorquet mea

nativa ignorantia, quae tanto muneri impar audet ad instar aquil xum in sublime evolare erigit namque animum meum, dum considero, alios omnes Oratores, quotquot ad hanc festivitatem de praeis

dicandam in suggestu comparent, esse totidem aquilas in sapientia,& eloquentia quamvis igitur volatus meus sit valde exiguus futurus, magni tamen solatii mihi est materia, quod ob hoc ipsum reliquis eminentem triumphum relinquam, qui pernicibus suorum imgeniorum alis super me sunt evolaturi Magis in hoc proposito

Confirmor, dum mecum reputo, ipsium etiam regem Saulem, quamvis hic propheta non esset, prophetico tamen spiritu illico imbutum fuisse, quamprimum se agmini Prophetarum conjunxit fieri proin . de etiam potest, utin ego aliqualiter volare incipiam, qui tot aqui- Iis, adeo alte evolantibus, aggregatus fui. Quod si autem in his omnibus nulla subest querimonia ansa, de quo itaque conquerord aut quae est causa mei dolorisa Dicam, quod senti, Hujus doloris mei scatebra est doctissimum, aevem rendissimum Capitulum Vaticanum, quod tam generosa munifice tia, irofusa liberalitate in nos transtulit possessionem Corporis nostri gloriosissimi Patriarchae. Quis credat possibile, ut tanta largutas queresis locum aliquem relinquere aleat Nihilominus tota doloris mei seges in hoc Venerabili campo enata fuit, quin tamen dissimulem, immortali nos beneficio a Reverendissim illo Capitulo obstrictos fuisse, cui sempiternam deberi gratitudinem omnes ingenue profitemur cinerum, licet AEgo idipsum prolixe agnoscam, ringitur tamen animus, & effervescit nonnihil contra illud. Vultis. Causiam meae querimonia, En illam. Illustrissimum Capitulum S. Petri gratuita donatione nobis comtulit Corpus S. P. N. JOANNIS de Matha. Sed adjecit conditi nem, quae in superficie inspecta multum ejus munificentiae ac liberalitati derogat postulavit enim unam insignem Reliquiam de emdem S.Corpore, cujus possessionem nobis attribuit, quod idem erat donum dividere. Hoc autem in personis aded magnis, & generosis Dissilia i Corale

212쪽

FESTA COLLOCATIONIS. ess

etosis non videtur esse argumentum amoris, 2 avaritiae. tenacitatis Hateri namque oportet , donum rei cujusdam integrae, ex quacunque demum materia illa constet, utputa vestem, aut quid sumile esse partum singularis amoris,in benevolentiae hinc namque cognitum est Iosephum patri suo prae caeteris filiis in deliciis tuisse, oenas quia ab eo tunicam talarem accepit. Eadem ratione amo JOnathae . . is. erga Davide eluxit, quando detractant corpori suo integram vestem amico suo donavit unde & dicitur, quod illum tanquam propriam animam suam dilexerit. Elias, ut diicipulo suo peculiarem, a Rem a quo in ipsium serebatur, amorem testatum faceret, ei pallium reli quies imo , ut doctissimus Erasmus scribit gentilis quidam impe rara .rω, rator, ut Ostenderet, quanto amore Iovem prosequeretur, ejus ten,plo pallium coccineum obtuli inde , quia venerabile Capit tum Vaticanum nobis hunc pretiosum thesaurum integre non don verit, signum esse videtur parvae liberalitatis is exigui amoris.

Haec est causa mei doloris. Caeterum re pensiculatius discussa, a. cile agnosco me supervacaneo luctu Confici . cum Reverenni limum

illud Capitulum vix aliter melius suum erga nos amorem declarare potuisset, quam hoc ipso donandi modo. Ratio hujus satis est obvia ; nam qui alteri rem integre donat, aperte ostendit, eam sibi non admodum cordi esses multas

quidem passim donantur idque non alia de causa, nisi quia nouaestimantur. Sed divisio doni duo in se complectitur amoris arguis mentari pars enim , quam donans sibi reservat, abunde ostendit, quanti rem donatam faciat, dumque alteri residuam partem largitur. iterum demonstrat, quam ardente amore illum prosequatur, cui pomtionem rei tam pretiosiae confert. Luculentius itaque amoris si cumen Venerabile Capitulum praebuit, quando sibi partem ex hoe Mero dono reservavit, quam si illud totum, integre meae S. Reli. gioni dedisset; nam in parte, quam retinuit, declaravit, quanti

hunc S. thesaurum faceret, in parte verb, quam nobis resignavit, ostendit, quanto amore nos complectatur risti, ut scribit Lyra Lyeamatanus, matrimonium inituri, pacta, quibus in hoc foedere stabiliendo convenerant, chartae inscribebant, quam mox in duas partes discedipetant, earumque alteram sponsio, alteram vero sponsae consignabant r&indehatur ebaria illa , t dabatur uria pars vir , Ur aliora mulieri. Cum enim finis matrimonii in quo fit mutua tr ditio, acceptatio corporum sit voluntates aureo amoris cesto

colligare, hoc melius practari nequit, quia si tabula matrimoni

213쪽

r 84 PARS SECUNDA

les inter duos dividantur e Scindeba tur charta ilia , is dabaiώνωna pars viso c. Non ego quidem perfracte abnuo, singularis amoris indicium esse, rem aliquam interdum integre amico, nare arbitror tamen amoris magnitudinem melius exprimi, si mnum inter utrumque , nempe inter dantem accipientem , diavidatur.

Maximum amoris pignus , quod Incarnatus DEUS suis fideli. hus reliquit, est illud, quod in hoc Augustissimo Altaris Sacrame to adoramus In hoc enim, ut Concilium Tridentinum diserte te. του statur , Disitias sui amoris es diti viae veritas apud omnes Catholicos est receptissima, extra controVersiam posita. Quarurunt tamen Doctores, utrum CHRISTUS in ultima coena, quando hoc venerabile Sacramentum instituit, non solum discipulos, sed etiam semetipsum communicaverit Z Doctor Angelicus animative respondet, rationemque adducit se tanto authore dignam ait enim di

Quidquid Divinissimus Salvator noster verbis unquam docuit, clipse prius opere complevit, ut testimonio S. Lucae Evangelistaeci Cupletissime comprobari potest, cujus haec sunt verba rivi IGSUS Beere , is acere. Unde etiam voluit prius ipse baptizari , quam alios ad hoc sacrum regenerationi lavacrum admitteret. Ex quinus S. Doctor hanc conclusionem deducit Unde or primδ

di sumendum tradidit Voluit enim propria observatione id prius sancires, quod deinde in Ecclesii sua vim praecepti haberet

crevit.

Ratio ista, utpote a tam perspicaci ingenio, allustrato calarum prosecta est valde insignis et Ego tamen si bona venia Doctoris Angelici fieri posset, aliam adderem decebat siquidem, ut CHRISTUS fragmentum aliquod de pane illo consecrato pro se reservaretc quod in corpore, sub panis illius specie latente, locum habere non poterat ac postmodum residuum panem inter discipulos viritim distria huere Cum enim hoc Sacramentum sit perenne memoriale ut illud D Thomas appellitat 9 ejus amoris, in quo Divina Majestas nimiam suam, qua erga nos flagrat, charitatem manitestare voluit , non potuisset nobis clarius suae dilectionis signum ostendere, quam pre

tiosissimum hoc amoris pignus dividendo. Non prodiit haec divisio i affectu, sed ex immodica vi intensissimiam ex sordido illiberali affectu, sed exiric multo namque majoris dilectionis iudicium est panem porrige.

214쪽

FESTAE COLLOCATIONIS se

re, qui a tam mellitis labris jam praemorsus praegustatus fuit. Eadem prorsus ratione Reverendissimum Capitulum Vaticanum, his divisum , non autem integrum amoris sui thesaurum donavit . nam cum ex ipsa divisione maxima amoris flamma reluceat, voluit hunc nobilem thesaurum nobiscum partiri, ut magnitudinem suae charitatis faceret testatissimam , eiusque munificentiae maior inde gloria accresceret. Et in hoc consistit magnitudo Donationis. In illis aeternis donationibus communicationes dicere vole-

hamo Divinarum Personarum, in quibus ΑΤΕRI FILIO communicat,in uterque SPIRITUI S. facili negotio lucem inveniemus,

qua praesens assertio mea magis elucidabitur , confirmabiturque. Largissima Communicatio, quae mente, ac intellectu etiam Divino concipi valet, est illa, quam in Divinis Personis veneramur, Ἀαmiramur. Expendamus nonnihil communicationem PATRIS, qui se tanta affluentia, copia FILIO communicat, ut tota sua Divina Omnipotentia se largius aut effusius communicare non posset, cum nullum sit attributum, perfectio nulla, nulla denique praerogatiVR, quaecunque demum in immensio illo infinitae perfectionis pelago i venitur, quam per identitatem non transferret in illud purisIimum Peculum suae Divinae Essentiae, adeo, ut virtute hujus inlinitae comis

municationis FILIUS sit aequalis cum PATRE DEUS. Libet nune interrogare, an PATER aeternus suo Urigenito FILIO communicet totum id, quod habet megative resolvunt Theologi, quia Ei non 'communicat Paternitatem qua sola a FILIO distinguitur. Verum

haec non videtur esse maxima communicatio quae intellectu aliquo concipi potest, ceu muli major bret, si etiam Paternitas coma municaretur Sed perperam etenim Paternitas, quam prima Per sona sibi reservat, hunc solum usiam habet, ut ejus opera dilaem tu a FILIO, ut Majestas primae Personae hoc vocabulo sarta, tectaque perseveret, quando autem id unice reservatur, quod perosonae danti competit, non minuitur, sed augetur donum. Quaminobrem licet Venerabile Capitulum S. Petri partem aliquam Reliquiarum mei gloriosissimi Patriarchae sibi retinuerit, suum tamen beneficium minime corrupit, sed dignitati duntaxat suae,in existimationi consuluit, suumque donum illustrius effecit, cum hoc modo dona di Communicaticnem Divinam certa ratione imitatum fuerit. Perenne igitur per indesinentia aeternitatis Laecula gloria diu

strissimi, Fenerabilis Capituli Vaticanici Nostra certe gratitudo profundius insculpetur aereis famae laminis , uuam pario itu lapidi,

215쪽

186 PARS SECUNDA

cujus erectio nobis injuncta fuit, quae nostris votis in perpetuum holocaustum tanti amoris melius dedicabunturi, quam lapis ille, quem Jacob atriarcha, ab entheo suo somno expergefactus, in signum gratitudinis erexit, desuper infuso oleo pro empiternat Senἀas sterorum memoria consecravit Erexi Deo lapidem in uulum , fundens oleum de per batiam υσυi Domino. Sola proinde victima nunc deesse videtur, sed hu)us partes ego suppleo, qui sicut victima ad sacrificium piogredior, quia superiori ductus impulsu memetipsum sacrificavi, ut, quod non assequitur mei intellectus imbecillitas , suppeditet auxilium Divinae gratia : AVEM ARIA.

INTRODUCTIO.

hynosura hodierni Evangelii repraesentat regiam quandam missionem mei praecelsi Patriarchae pro doctrina is universali bono totius mundi , in quem finem a DEO electus fuit Ecce et mise

ro M. Inter haec quatuor verbula totam meam intentionem abri

pit persona mittentis. Quis enim est ille , qui hanc missionem inisg.da tis stituiti Ipse DEUS, respondet U. Beda' Ece ego; Aurbari-

quae meum S. P. JOANNEM de Matha eligit pro Patre, ac Patriarcha suae propriae Religionis, pro Doctore , ac Magistro sapientissimo, denique pro Redemptore captivorum Zelotissimo, eum etiam tot gratiis, & dotibus ornatum in mundum misit. In altissimo mysterio DEI Trini, maius, in quo potentia attribuitur PATRI, Mpientia FILIO, amor SPIRITUI SANCTO, mittere , sive misso activa competit ΡΑTRI, mitti vero, sive missio passiva FILIO, QSPIRITUI SANCTO, ut S. Thomas cum tota Theologorum schola docet. Utraque Persona venit in mundum pro maximo hono totius niversi; FILIUS quidem tamquam Redemptor Divinus, QSPIMTUS SANCTUS tamquam benignissimus Magister Collegii Apostolici r ue vos iacebis omma. Cum itaque PATER, FILIUS, SPIRITUS SANCTUS meum gloriosium Patriarcham in hune mundum miserit Ecce ego, die Evadit consectaneum, ejus missionem potentia, sapientia,' amore a ciatam fuisse, quae

216쪽

sane dotes mirifice refulserunt in officiis Patriarchae, Magistri &R demptoris, quibus in sua vita mortali perfunctus est. Scopus h diernae festivitatis reducitur ad regiam quandam missibnem, & proprietatem Sancti Corporis hujus illustris Patriarchae pro mea Discalisceata Familia Trinitaria, atque adeo etiam pro hac urbe regia, &pro totamisipania, quae nobis felicitas obtigit per gratiosam donaticionem, ab Illustrissimo Capitulo Vaticano factam, d S. Congrega . tione Eminentissimorum Cardinalium, Concilii Gidentini Interpretum , confirmatam. In hac itaque tam insigni milsione inveniori tam animam hodierni Evangelii : Ecce ego mitto vos hac enim datus fuit in proprietatem Hispaniae, huic urbi regiae, meae Discalisceatae Familiae Hispaniae, ut ejus potentiam augeret huic urbi, ut eam sua defensione muniret mea denique Excalceatae Religioni, ut ejus favore latius,' gloriosius filoresceret. His verbis detextideam hodierno Concionis meae , in qua Hi sipania, adritum , de me Discalceata Familia pacifico certamine inter se contendent, cui nam illorum possessio tanti thesauri potissimum debeatur. Erit autem haec velitatio prorsus incruenta, in qua, licet nulla ex histribus partibus victura sit, omnes tamen palmam reportabunt, Nunc

a rema

Argumenta, favorem Hissaria.

Primus, qui in arenam descendit pro evincenda, sibique asserenis da possessione Corporis mei praecelsi Patriarchae , tamquam n vi sui protectoris est Hispania. Hoc gloriosum Regnum a meo S. N. R. Patre, cum etiamnum in vivis superesset plurimis auctum uiti utituet .

ne fietis ille enim, inter quatuor Reges, Castellae nimirum , Legio vitas. p. κnis, Navarrae. Arragoniae, qui pertinaci animorum dissensione, JOANNiso controversias de Regnorum confiniis exortas inter se dissidebant, angelum pacis egit, eosque in Civitate Altarensi stabili amicitiae cedere univit. Vates quoque fuit ingentis illius selicitatis, quae fili. maniae accrevit per faustam nativitatem Sancti, & Catholici Regis

Ferdinanili III. , qui hoc Regnum pluribos trophaeis se triumphis spiritualibus coronavit, quam temporalibus victoriis, quas invicta sua manu a Saracenis reportavit, cujus ille ortum prophetico spiruria tu

217쪽

188 PARS SECUNDA

tu longe antea praedixi Preterea per totum Regnum passim diversa excitavit coenobia se hospitalia pro maximo Ecclesia bono & fidelium levamineci Redemit innumerabiles propemodsim captivos Christianos ex tristissima servitutes, uua inter Mauros oppressi detinebantur, tot denique magnaliis in Hispania inclaruit, ut iaci Ecelesia in i eum est elogio honoraveriti In Hispaniam profectus . . .: - monasteria aedificavit, ossisalia erexit, magnque animai. h rum lucr rure captivos redemi . . . Regumque, Princiapum, aliarumque folium animos ad captivorum, di paupertim commiserationem ommovit. Cum itaque Hispania totar tias, 'favores a meo S. Patriarcha , vivente perceperit, posses sionem quoque eius exanimi Corporis sibi vendicat, ut eius patrocinio largius, iberius perstuatur, eiusque potentia contra omnes noVercantis sortunae assultus protegatur. Nec dubitat sibi mi hunc pretiosum thesiaurum peculiariter deberi, cui a SSS. TRINITATE peculiariter missus fuisse videtur. Rationes humanae S. Scripturae Textibus optime fulciuntur. Diximus superius, meum S. Patriarcham a DEO Trino, 6 uno in hunc mundum missum fuisse tamquam Redemptorem potentem, utpote quem DEUS ATER ad hoc munus sua potentia auctoravita Superest, ut investigemus, in quonam haec superna potentia constistat, ut cognostamus, quomodo Hisipania ex possessione hujus S.Corporis suam potentiam, felicitatem eruere possiti Prima Perusona SSS TRINITATIS est DEUS PATER , cui attribuitur potentia, non quod maiorem, aut ab aliis Persionis distinctam potentiam obtineat, sed quod ejus potentia tunc potissimum elucescat, pleiamque fulgore niteat, quando eam totam communiCat. Hanc verita.

tem ipse quoque Pharao agnovit in mediis tenebris caecitatis gentu lis. Concesserat ille Iosepho, primario suo Ministro, decretoriam facultatem omnia Regni negotia pro arbitratu suo disponendi, - 43. quibus praemisisis haec verba subiunxit et Ego sum Phara , absque tuo imperio non movebi quisquam manum, aut pedem. Ego sum Pharao supremus Rex, Dominus Egypti, qui liceti

iis sim, totam tamen meam potentiam tibi consero. Norunt a

te omnes literati, hoc nomen Pharao in AEgypto institutum suis se ad lupremam dignitatem exprimendam, sicut nomen Coaris in imperio Romano. Ut proinde verba haeci Ego sum bara

218쪽

FESTA COLLOCATIONIS. ago

'idem sonuerint, ac Ego sum supremus, absollitus, independens Rex. Rem miram Pharao tunc gloriatus est se regem esse, quando totam potentiam suam in alterum transtulit I Ego autem pu-tissem, eum tunc desiisse regem esse , quandoquidem sibi ex toto

regno suo nihil aliud, quam solium reservaviti no tantism G. ρη folia te praecedam. Quibus rite perpensis conficitur, Pha raonem post traditam Iosepho potestatem suam , magis scessicum,

personatum Regem uisse, quam verum. Cur itaque se tunc regem esse iactavies Forsitan imitatus est vanissimam multorum regum consuetudinem,qui jure nullo umbraticos variorum regnorum titulis conglobant, in quibus illi tamen ne lapillum quidem possidenta ut quia putavit , ut alii faciunt, ceptrum sibi impositum fuisse, ut tanto securius otio indulgere, deliinciisque vacare queat Multi sane hanc insaniam insaniunt. st in Pharaone haec potestatis traditio non fuit insania, sed mysterium e prim6, quia dum potentia committitur viro aded sapienti, ierito, quali Joseph cluebat, ea non minuitur, sed augetur potentia siquidem, quam sapientia non gubernat, non est potentia , sedis bies , non est magnificentia , sed crudelitas. Jure itaque Pharao tunc gloriatus est , se esse potentem , quia regni gubernacula tam sapienti viro commisit. Aptiorem tamen is meo prodisito magis confbrmem responsionem in ipso dubio deteri. Ideo Pharao se reis

Epra dic vix, qui Ioseph totam suam potentiam tradidite fiam bara , haec enim potentia Iosepho commissa fuit pro

co totius Regni hono a nunquam autem potentia clarius rei utet, quam si tota in alteram personam transfertur , quae illam pro publico totius Regni bono impendere novit inando itaque aete nus PQΕ suam potentiam meo S. Patriarchae communicavit pro bono totius mundi, eam multo illustriorem reddidit, idque sine praejudicio suae Divinae magnificentiae quia illam contulit personae sapientissimae, cujus intellectum superni luminis splendore illustraverat Quando autem potentia communicatur personae adeo sapienti, despublicae utilitati semper intentae, ea non amittitur, sed multis etiam incrementis augetur. Nunc ad rem nostram. Si meus gloriosus Patriarcha, dum

in sua vita mortali a MS TRINITATE in Hispaniam missus fuit,

huic regno tantos favores praestitit, ut superius breviter perstrinxi

mus, quid eum oum secturum putamus, qui ab eodem DEO Tru

219쪽

ivo PARS SECUNDA

-no nobis nune in proprietatem missus fuit, corpore quidem mo tuus, vivus tamen in patrocinio r Ecce ego miιra vos Quis dubitet, Hispaniae potentiam, ejus intercensione suffultam non maiora quotidie augmenta sensuram 8 Sed urgeamus hoc argumen. tum, utpote rei propositae valde idoneum. Corpus mei Patriarchae Hispaniae in proprietatem dare , ut ejus patrocinio perfruatur, est totam plenitudinem ejus potentiae ' excellentiae ei tradere. Hoc itaque Regnum gaudet nunc possessione tam illustris Patroni, qui in Hispaniam venit, ut eam sua praesentia conlacraret, eique assisteret tamquam princeps suae provinciae, α tamquam sol suae sphaerae, ut ejus selicitati novas semper prosperitates innecteret. Atque in hunc finem meus S. Pater Hispaniam , ceu thronum suum occupaVit, ut ex eo sua beneficia Iarge diffunderet. Vidit Joannes in sua Apocalypsi mysticum Iibrum, qui dexteram partem Divini throni occupavit In dextera sedentis. Cum autem impendio doleret, neminem esse, qui hunc librum reserare posset perat enim multis sigillis munitus o venerandus quidam mnecio eum est consolatus, pondens, futurum esse, ut Leo de Tribu res, Iuda hoc clausum volumen aperiat Ecce vicis LM . . . v rire librum. Verum instante tempore, quo liber reserandus erat, vidit perspicacissimus Evangelista suis aquilmis oculis, eum, qui iam M. v. a. brum aperuit, non fuisse leonem, sed agnum E vidit, quὸdaperuiise agnus. Quodsi autem apertur hujus libri CFIRISTO tanquam generosio leoni competebat , cur hoc Dcit agnus adeo imbecillis , ut mortuus videretur Ide nimirum quia liber ille versabatur in dextera parte throni Divinici ad hanc ver apertionem nemo pervenire poterat, nisi qui ad denteram illius majestuosi throni eluctatus fuisset, qud ille solus pentingere potest , qui pro bono mundi in spiritu mori novit Leo non solum vivus erat , sed etiam victoriosusci Vicit Leo Agnus amtem mortui schema praeseserebat Agnus , qui cessus est. Esse. cit autem ut mortuus, quod non est consecutus, ut vivus sivactitas enim, & generosus animus vires quidem suggerunt ad aliquid tentandum, sed mors sola ad bravium pervenit, 'entatum nego. tium absolvit Plus In illo libro continebantur mysteria Redemptionis nostrae beneficia , quae mundo universo post gloriosam mortem illius Divini Agni collata fuerant , ut ex ipso Textu persipia

220쪽

aperire erat beneficia, in illo libro promissa, mundo largiri Necessa. rium proinde erat, ut Agnus prius moreretur , quam sigilla reser retri mundi namque felicitas aliter stabiliri non poterat, quam Mussanguine, ac morte pretiosia. Notandum est autem, quod S. Ioannes Diviniuimum Redemptorem nostrum duabus, diversisque faciebus in coelo personatum viderit, prima referebat formam leonis , qui symbolum est sortitudinis, iotentiam Altera exhibebat figuram Agni, Quod animal est hieroglyphicum mansuetudinis. Tanquam leoni ei usta paeana de releusmata acclamata suerunt Vicitae , tanquam gno pla sus cantatus fuit Dignus es Agnus Sed si Leo sua generositate triumphavit, cur Agni mansuetudo celebratur Hic certe sibi psenicium vendicare videtur, qui in ancipitem certaminis arenam non descendit memo id sibi persuadeat grande quidem erat mysterium, quod prima fronte inspectum incuria esse videtur unus, idemque erat, tam qui vicerat, quam qui Tumphali cantico non rabatur e tota verti discriminis ratio consistebat non in diversitate personarum, sed repraesentationum cille enim, qui ut Leo vi vus μctoriam reportavi r Vicit, ut agnus mortuus mundu men felicitatibus cumulavit Agnus, qui occisus est.... nos: Cum autem hoc secundum sit multo gloriosius primo, Agno plausus concinuerunt , leoni Victori triumphum et Delirit ritenim quamvis si utroque schemate idem esset ι plus - ou - ei deberi, qui moriendo vicit, quam qui pugnando

: -- . Ο ruina Maiestas meum S. Patria

Vim e de Massim Hispaniam , cum vitalem adhuc spiritum

rati prima missione licet victrice manu liciter triumpha- ἡ ἱ die sendum tamen throni fastigium non pervenerat, quia via etiamnum erat, ast postquam ceu Agnus quidam testis τε morte ad superos transivisset, tunc demum placuit Divinae civi eum ad dexteram partem thronimispanici eVehere, ut . hi: lidum qui inter reliqua beneficia mundi prolixa serie conis rar male Restu Hispanici , quatenus obtenta possessione In

ν laret eique propterea laetissis paeana accinerentur.

SEARCH

MENU NAVIGATION