De institutione oratoria ad codices parisinos recensitus cum integris commentariis Georgii Ludovici Spalding quibus novas lectiones et notas adjecit Joannes Josephus Dussault ... volumen primum septimum et ultimumMarcus Fabius Quintilianus

발행: 1823년

분량: 571페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

29 a M. FABII QUINTILIΛNs

tum eloquendi, qui nominia quam necessitatem habet, quoties dictu deformia operit : ut Sallustius, Ad n 6o quisita' naturam. Interim Ornatum petit solum, qui est apud poetas frequentissi in usa:

Τempus erat , quo prima quies mortalibus a Iris Incipit, et dono divum gratissima serpit. si Et apud oratores non rarus β, Semper tamen astrictior

quidquid enim significari' brevius potest, et cum Ornatulatius ostenditur, περὶ ρασι et est: cui nomen 7 lati hic da-

rxe. Iluso. I: eliqui loquendi. vide Vlli, pro. 28. 1. Operite tit. Flor. Turic. a pr. in anu ) operi tit. No trum τι liqui et scripti et excusi ante Leid., qui

omittit tit, accedoniihus Citis. lsur Inan. Gosia. Bip. 2. Ad requisita. Flor. , a reliqua sita. Turi . , a reliqua sit. Ille a Kec. manu ia requisita, hic at reliqua sunt, oi si e Gueliarb. CAMP. MumGothara. Vos s. a, Vall. : l quidem

pro d in rid vidi in solis T cons.

Cavp. vall. Ε VOss. a citani atii. Αeeodit quod Turio. a see. manu Guelf. CAMP. dant Dat . intima, cum coiti. Voss. 2, vall. unde existit possima sanitatis species. - Ad requisita naturae. . Laudavit. Almo- .. to enici iam Otiso anto, Carrio

cuiusdam commentario M'. ad. Barbarismos Donati, lux paulo a plenius, projectus quidam Lytisa ad requisitra natura . vix milii du- . hium est quiti respiciatur ad his- . toriam, quam narrat Crispus diag.

is ex eohortibus auxiliariis milesyrmu saritis, castris aquatum tarentis,. haud proeul ab latere eastelli, ω etc. Virum igitur Sallustius m a tavit in altera oditi no stylum . an aliquid passus est a mala a manup ara aquatum ount etiam . scilip an viqiantiam ire dicuntur . etiam, qui ad nequisita naturae se-ἀeedum, et aquam dei e suis intitit 7 Quaestiones valde magis- . teriales. Sed nihil contemnendum a neque in bello, neque ubi de ina tegi licito veterum librorum agi- ω tur. . Gesne A. Qui sequuntur Carrionem , haec verba referunt

inter fragmetita , Iib. VI Sallustiitiistoriarum populi romani. Vido simithm in loco apud Plinium Ciceroniano dubitationem ad libr. Vs, eap. 3, 3o7. 3. Frequentissimus: Tempus: si Flor. Turie. a pr. manu ) CAMP. Reliqui inserunt tit. Turio. a see. manu era pro erat.

. Tempus erat. AEneid. II, 268. 5. Non rarus. Guelserti. CAMP.

Jens., sisnari, cum Edd. ante Ald. .exe. CANP. 7. ccii nomen .... eircumloetitia. Flor. a pr. manu ) c. n. I. o. a. v. e. Nostrum recentior manus sup-

302쪽

INSTITUTIONIS ORAT. LIB. VIII, 6. 293lum eSt, non sane orationis aplum virtuti, circumlocutior verum haec ut quum decorem habet, Periphi mis; ita, quum in vitium incidit , περαν misit et dicitur: obstat

enim', quidquid non adjuvat. 'herbulon quoque, id si

est, verbi trian ressionem, quoniami frequenter ratio comparationis et decor poscit, non immerito inter virtutes habemussi: fit enim frequentissiem aspera, et dura, et dissoluta, et hians oratio, si ad necessitatem ordinis sui verba redigantur, et, ut quodque oritur, ita proximis, etiam si vinciri non potest , alligetur. Disse- 6,3Plevit in margine. Turie., e. n. l. o. aee. Obr. Reliqui decorum. Vide ν. , Orcum Ioetitis; a ser. manu, Vtil, pro . I 8. - Nostri recep- pro Dirtuti oreum haec eirruitiori et tam . Ε .sio Guols. Sed Goiti. iae. Costi. I. Ineidit. Flor. , indit. qui et hoc negligit, quod Cod. 3. Enim, qui seia M. Flor. , in

quum et Florent. vindicet, verum dem nostri. Maxima vero pars quodrsnsens, sit Ordinem loeum: erat non adjuvat. En. nomen utinae sei ost diphthongus 4. Quoniam: sie Flor. Turieons. expressa in Flor. 3 orationis aptum cum edd. anio Ald. . exe. CAMP. Dirtuti circumloetitio, id ost aeui, sed Guol , quum. Reliqui quam, agi latitia, orationis virtutem. id corrig rato Benio. Nostri habent,4 est digni atom et potontiam ii eri alii qutim , alii quoniam. Εn. a velis, nomen erit r. . Siti abji- s. Comparationis. Mirifico blancias , possit haec ratio . placore t ditur quod Cappo. recepit eonira cui nomen latinae orationis Dirtuti libetis quidom Omnes do eo e c., id est, acui, si tamquam la- tura Dan. vido S. i3o eomposiιω- a tinni orationis lumen designare nis probatum si iam Bollitio; Dea veli ti meti erit o. . obr. noti que enim dieam, qualis liue ina- multum videtur prciscere niag tis gnopere conveniat eomparatio, iis us nostri clausulam i . Virtuti, suctuan nimis vocabulum. . e reuitio, vel eireumloetitio. . 6. mbemus. Flor. omittit. . mec ut, quum decorem. Flor. , 7. Vineiri non potest. Turio Ais hoc ut dicere. Turie., hoe ut decete, Diniari potest. Cuel rhyt., inveniri cum Alm. Sod ille . a spe . manu, potest. - T. non omittunt Vall. lib. nofitrum, et sic Guel L C M p. enm Andr. Pro eis Aneiri habet in senis. Voss. I, et edd. ante Stoer. quo B. II. ED.

303쪽

alii M. FABII QUINTILIANI

renda igitur quaedam, et praesumenda, atque, ut iri structuris lapidum impolitorum , loco, quo convenit, quodque ponendum': non enim recidere ea , nec PO-lire possumus, quo coagmentata in se magis jungant, sed utendum iis 4, qualia sunt, eligendaeque sedes. Nec

aliud potest sermon cui facere numerosum, quam Orportuna ordinis mutatio: Deque alio ceris si Platonis

i. Impolitorum; sic vall. et Bail. Inpolitor, Florent. Turi oris. Seil

noli alii impolitiorum do eo tricetiaranesiana. Vide IV, 2, 37. - Nostri lapidi m , impositior loco , excPpt.

V:ill. li a μθ . manu, qui lapidum impolitorum. En. a. quodque ponendum. Florent. Turie. , quoque p., cum Alin. Sed ruricetis. a see. manu quisque Pinnendus, et sie G eis. CAMP. cum Vall. Voss. I, Gothan. Bad. Donaong. ut refert Gosn. Boli itii quidque Pon. Eliam modo S. 6I, Flor. et Turie. stilo quid in a pr. manu quoque pro quodque. - Nostri, qui habent impolitior, sibi cotistati tos dant quisque ponendus, ED. Quodque ponendum. Quum Dei trum ponendum ad lapidos reserant aliqui, tu iratellige υerhum. 3. Quo eoaym.; sic Flor. Turio. et edd. anto Bad. qui quin c., cum Guelf. Coib. CAMP. Vall. et edd.

5. Alio e. sic Flor. Turie. Guel

nisi quod hie aliis ) eum Goth.

Vosa. a, Alm. Obr. Cod. Mureti. Burmatinus, sequentibus posteri ribus, inseruit in , quod et ipsum quid in rosori Murolus, sed monis profecto attondetis praepositionem , ut piatat Burm ., verum aliam reliquorum libb. varietatem respiciens. Ρmeter Cauri enim, qui pro nostris duobus hoc solum, aliter,

sic reliqui di tori oxeusi sano illi . alio aisn. ., dona.

Pro more grirca omittens in suo exemplo idem se invenisse testatur. Hasce sordes primus, post Mur itim, recte increpantem, et

sione nata. Vide et IX. 3, 57. Nostro loro in praepositio ptiam minus grata, quod eadem ronti Mobis ponitur, quamquam Ohr. , quiabus ilio, possimo. - Nostri otio

ceris. ED. - Nequo ratio. . . . quMitior ilia verba. Jucunda est veterum narratio, Platonem numer rum inseribendo studiosissimum testans,

apud Dionys. Hal. pag. Ios, MI.

304쪽

iNSTITUTIONIS OB ΑΤ. LIB. VIII, 6. 295 inventa sunt quatuor illa verba, quibus in illo pulche

rimo operum in Pirinum se descendisse significat, plurimis modis scripta, quod eum quoque maxime' facere

V, Bsv. Diog. Laert. III, 37. I e eadem juvabit eo Auloro Muretum in Varr. L. L. lib. xvill, 8, recenti

rum quoque exempla reserentem, qui quidem hule viro minus sordebant, quam hodiernis quibusdam Aristarchis intor Graecos sOltis ot Romanos dogentibus. Hunc ego secutus, Non dubitatio narrare in Bihliotheea nostrae urbis regia ser vari chirographum Μartitii Lutheri, herois nostri, in quo exstat initium versionis Psalmorum inirifieo ot ipsum immula tim et subte litum, ad conciliandos Orationi,

quamquam solutar, Dumeros. Rusmodi seriptores pio colunt serm

nem patrium, superstitiosi illi, si audias prudentes quosdam judices. Cappserotinerium autem non

attinebat mirari, quod Demetr. Phal. de elocutione S.II, απλου---αι et ἁνευ Las hane περιMOs d signaret : neque enim artiseium tollitur seriptoris, si maxime μένου est oratio, qualem esso in hoc Ioeci Platonico unusquisque agnoscat. Debohat hoe eastigare Schnoidems noster, neque tanti saper virum , infra se positum, quem, mortuum anno I 744 , eonfudit eum ejusdem D pote ex fratre s eum Galeanam Dometrii oditionem communicante decennio superioris s

euli septimo. Vide Spald. praef.

p. nostris editionis . De neque aliovido II. 4, i 3. Minus ad rom Deit, quam hue trahit Gestierus, dubitatio grammatista Ciceronis de Piraeeo

3. In Pimum . . . . descendisse. Flor. , impireum sedescendisse, cum

Turie. nisi quod hie ri). Utor in

a sec. manu, imperti finias eonuia

dotis. inde ante Obr. , se omittori , quod esso in suo Murotos, in Alm. testatur Burna. Nihil agit Capper. pro se suadens Socratem. - Impe rii sedes eondidisse; sic nostri, nisi quod B. O. eoneidisse. ED. a. Maaime Deere. Flor. Turie. , maa. Dceret; a secunda manu illo nostrum, hic, eum Goth. maarmifacere, et sic Catis. Quin edd. atit Gesti. , Exo. Capper. Solus Guolf., ma9ni cere. Capper. ex Begiana coris tura quam inseruit ante quod et scripsit maxime. Locus minima ex pedalus. Eum quidem certatim

reserunt ad sermonem numerosum; parum attendentes facere numera-xum recte sane diei, sed σο Deere

toti huie a numerosum sermonem .

simul comprehenso, tamquam uni objecto, disseulier applicari, etsi sultis vocatur a dicendi effoetor . et sic fortassε etiam farere potest aliquis ati Musi nam hoc quidem

hie sonat sermo numerosus. Praeterea duritia non caret, quod id, quo

respicit eum, nimis est remotum.

Quid autem sibi vellet quoque

nemo quaesivit, no Gesnerus quidem, acquiescens in nostra, eamque praeferens, adjuneta intrepro ratione. Deinde qunm, quo indi-g re locum censuerunt Begius et Capper., quum ad unum omnest rellia qui Omitterent, aegre desidero. Poterat satio intelligi alio ad praees-

305쪽

296 M. FABII QUINTILIAM

65 experiretur. Verum id quum duobus verbis fit, dicitur, reversio quaedam; qualia sunt vulgo, Mecum, secum: apud oratores et historicos, Quibus de rebus at, quum decoris gratia contrahitur longius verbum, proprie hyperbati tenet nomen: ut, Animadi erit , judicra, Omnem accusatoris orationem in duas diυisam esse partes: nam, ni duas partes diuisam rase, rectum erat, 66 sed durum et incomptum. Poetae quidem etiam verti rum divisionem faciunt, et tranSgreSSionem,

... ΠΥ perboreo 4 septem subjecta trioni.

quod oratio nequaquam recipiet: at id quidem est.

dentia relatum, sed si nihil insereetur post plurimis modis scripta: nunc quidquam n his objici non spectans ad vilio vix patimor. Et

quare conjunctivus est in experire- ων p Ilisee fere subvenias ex --tere manu ha)c eruendo : a Cum . .eum quo moime Deeret experia in retur. . Neque tamen plane levigata est oratio, et displicet eum ,

pro quo Basil. eum dat, alioqui

vulgatum seripturam tenens, DP

quidquam proiiciens. si quis ne-ressarium censeat quiam, Possit serihi quam quod eum quo maxime

maceret experiretur, conjunctivo tamen ne sic quidem salis apto. Et ducit sane eo concinnitatis ratio, quum Prior sensus habeat, a nee a cillud. . quia m. . Iterationθm v ro horum, non profecto Elegant vi,

assigno Quintiliani vitio salis jam cognito, vide VIII, 3, 47. - Quam

apud nostros non repprimus. Alioqui eadem. ED. i. Contriahitti ν. Flor. Turie., tria-situr, a prima manu raterque. Suspicor misso trajieitiam . necepta qui dem rri nequit, nee militum iuva Si pliani distrahitur, quod ad Gp a-ruiat Bollinus et Capper. Frangitur Burinan ni itianem Apeciem traxit ab exemplo Virgiliatio. - lua Vall. lib. a seo. manu antiqua distr hitur. Boli qui eontrahitur. ED. a. Lonsitis Derbiam. Flor. , i. υ. ἰu see. inania iansis Derbis, et sic Goth. Voss. I. - Eadem nostri, nisi quod tonsus non habent. ED - Longius Beniam. Cavo jungas tamquam nomina, prius est adverbium i ta que tamen inest roprehensio. Lonsitis, quam solet fieri non quam decet. Praestet sane longius poni continuo post fratia. 3. Animaduerti, Itidices. Pro Cluetit. i ; vide IV , I , 36, 69. 4. B, perboreo. Virgil. Georgie. lib. Il , vors. 381. s. At id quidem. . . . intelleelus

Flor. , ad id qui e. p., qui diciι

tropus sit q. e. e. e. d. intellectus; asee. manu quod dieit sei intelleetibus. Turic., vici sui e. p. qui dicit ι.

f. q. c. e. e. d. intellectus; a spe

manu i. quia ni et propter quod et intellae ibus. Guols. Goihan. tae.

306쪽

iNSTITUTIONIS ORAT. LIB. VIII, 6. 297

propter quod, quum dicitur, tropus fit, quia componendus est e duobus intellectus . Alioqui φ, ubi nihil ex εν

significatione mutatum est, et structura i sola variatur,

Aura potius verborum dici potest: sicut multi 4 narrationem 4 longis mutant si hyperbatis: ex confusis Τ quae vitia accidunt', suo loco diximus 9 . hyperbolen audacioris ornatus summo loco posui: est haec decens 'υer

Gesn. quidem propter sine est, ilem sit pro si, utrum que cum Voss. α; item Guelf. Goth. CANν. , quod dieit. Est intellaetibus etiam

in Guoll. Goth. Caup. , sed Dominativus singularis praeterea in Ali et Iens. eum edd. posterioribus ante Ald. quo regressus est Geso. Quod nune legimus quum sola conjeetura immissum est a Badio primo, ut et passivum dieitur. In loco paene conelamato, hare equi

dem tonio i Atqui est propter quod nisi forte malis proprie qui, vel quod ) diei tropus possit, quia... intellesius r id est, illa durior, e

poetia tantum eoneoasa, divisiti et transgressio magis proprie dici potest tropus, quum ne intellectus quidem insit, nisi eo utielis denuo illis septem et trioni : hoe oratorum contra et historieorum h3perba toti sistim rectius vocabitur. I. Intelleetus. Nostri intelloelibus. ED. 2. Alioqui. dens. , aliquando, eum odd. posterioribus ante Ald. Nostri alioqui. ED. 3. Et struet. Malim sed struet.

4. Multi. Huic voci ex his sui jiciunt Flor. Turie. Guelf. CAMν eum Alin. Goth. Voss. I, et edd. ante Ald. ab letis. quidem itido iis Expunxit Bosius. - Nostri multi ex his. Fos. Narrationem. Flor. Turie. a Pr. m. Uterque martur, eum Alm. 6. Mutunt. Flor. Turie. a pr. manu uterque mutem. Non sane vetus illa scriptura, quae latet, hiseo meis tota eruitur; appotiam amotir multi ex historicis narrarunt iansissimis hyp. saltem hist

ricoriam mentici non hic solum est

S 65 : sed ei VIII, 2, 35.

7. Ex eonfusis. Flor. a prima mann et eoQ. Turicens. a prima manu) et confusi, cum Almel.

Praestat sortasse ei.

8. Meidunt. Nihil agit Betiua

suadens viceirint, quem aliquot sequuntur ediit. Debebat esse aeciderent Nostri aeeidunt. Ei .

perbata, i. e. unum hyperbaton alteri superadditum. O. Meens veri. Flor. , deseensuris. Turio. , de erensuris. Guel serti. Goth. tae. Cesti.) CAMP., de eaestiris, cum Voss. I, Vall. De menis suris, detis. rum pdd. ante Ald.

hoe ipsum tribuitur Almel. Vides . si i. qui ex BQtii mutiatione

dementiens, eum Bad. Basil. D cens sermonis, Obr. Beliqui ementiens. Nostrum ectura. - Demensuris; sic P. 7, Jen . De est.

307쪽

298 M. FABII QUINTILIANI

superjectio : virtus ejus ex diverso par augendi atque mi. 68 nuendi. Fit pluribus modis: aut enitii plus facto dicimus, Vomens frustis esculentis stremium suum et totum tribunal implevit.

Geminique 3 minantur In caelum scopuli.

Aut res per similitudinem attollimus :

Credas innare revulsas Cycladas. Aut per comparationem ut, Fulminis ocior alis.

Aut signis quasi quibusdam :

Illa vel intactae segetis per summa volaret Gramina, nec teneras cursu laesis et aristas.

70 Vel translatione, ut ipsum illud Dolanet: crescit interim hyperbole, alia insuper addita; ut Cicero in Antonium dicit, Quin Charγbdis tam uorax 8 Charybdin dico Z quae, si fuit , fuit animal unum=: Oceanus, medius

fdius, υix Didetur tot res, tam dissipatas, tam distantibus i in locis positas, tam cito absorbere potuisse. Exquisitam

i. Fulminis, aeti. V, 3 s. Illis Del, An id. Ith. VII, v. 8o8. quae Chri M. Cie. Philipp. II, 27. . Interim. Vall. lih. ΗΒ. 8 9.

Livio. qui fidem stime, eere dixit X, 3o, 5; et fortasse pat mas laudes superjaeere, XXXV lil , 58, ;quibus t eis vide Draventi. Nimi latom vocavi Maerobici; Saturnal. IV, 6, p. Zounii 466 animadvortit

Almel venitis. - perieetis. Hieitorum ordiuntur Avio. Pu . POul. BR. ,3, 5, Prat. ED. u. Vomens. Turic., suomens; a secunda manu stetit vomens, et sic Flor. unde hune illo recentior meonjicias CAMp. cum Goth. Voss.a, et edd. an o Gryph. Ati fuit ox Cicerotie is uomens 3 - Vomeris:

308쪽

iNSTITUTIONIS ORAT. LIB. VIII. 6. 299 vero figuram hujus rei deprehendisse ' apud principem ivricorum Pindarum' videor in libro, quem J inscripsitis namque Herculis impetum adversus β Meropas, qui in insula Cosi dicuntur habitasse, non igni, nec Ventis, nec mari, sed 7 fulmini' dicit similem fuisse: ut illa minora, hoc par esset'. Quod imitatus Cicero ', illa composuit in Verrem, Versabatur in Sicilia longo inter alio non Dina sius ille, nec Phalaris stulit enimi. D prehendi/se. Flor. Guel , ne rendisse, cum Voss. I, Bem. Sed Turie. reprehendisse. Ex Alm.

etiam reprehend. vide s. 68, item

mox). - Εadem nostri. Praeterea Potii. dat prehendisse. Eo.

totis Ohreehius, fortasse tamen Persphalma . cci stilit sane elegantia , sed librum auetorem habet nullum. Libram Pitidarieum iratercidisse vix attinet mora re. . Me ni

. nit Meropum ab Ilereulo dehola latorum Pindarus in Nem. IV, . 4r , et Isihin. VI, 46. . Burman. Fateor displieere milii illud, hujus rei. An fuit huj. yeneris, vel hujus specieip3. Quem inseripsit. Flor. Turic.,

manu Fnanos, et sic CAMP. v ntis, Guels. 'mnos, Golli. stac. Cesia. cum Voss. a, Iens. et edd citito Ald. qui ncistram rationem habet, redeunte ad lati. litt. Bad. Mox Leid. praepostere ae, quem adhue sunt secuti. prs ter noli. - dem nostri. nisi quod apud

adseritis europas. Turi ens. non Tinponit mervias.

eum Alm lov. Malo. Sed mari et f. Voss. 3, 3, nihil tale dante Guols. Vido IV , a, i 7.

8. Fulmini. Avio. Putoan. B. 3, fumini. Male. ΕD. s. me par esset. Flor. Turirens. priora duo voeabula omittunt tum Alm. qui tamen essent dare tia

Tirons. a see. manu hie r nut illia minora esse.

O. carere. In Vere. V, 56. t. ratervallo non . Flor. Turie.

ronis edd. alter. Neti rum placet. - omnes nostri reeeptam lem.

habent, Praeter B. 7, qui inserit tit

309쪽

3oo M. FABII QUINTILIANI

illa quondam insula inultos et crudeles ixi annos , sed quoddam novum ' monstrum ex Delere illa immunitate,

quae in iisdem uersutia locis dicitur: non enim Charybdin tam infestam neque Scyllam in navibus, quam istum 4 inra eodem freto fuisse arbitror. Nec pauciora sunt genera minuendi, Vix ossibus si ha rent: et i luod Cicero si iii

quodam joculari libello,

Fundum Varro 7 vocat, quem possim mittere funda:

I. crudeles.... immanitnt . Flor. Turic., c. nostrum ills p r eompendium. hie nostram a sec. manu M utero illa immanitate; a se . manu accusativum in postremo

Turicens. solus reponit illo. ras. Gebh. Deit eum hae sp unda pius manu, unde effingit Gel haedos ira titora illo immanitatis. vido VI. I, 6 ). Ex Alm. hape t e. nostrum ex Detere vide modo, item mox . Omissio haec nonnisi lisrarii est oscitantis. a. quoddam novum. Hoe ordine Guel s. Gothan. ac. Cean. cum Cieerotie. Reliqui non. quodd. 3. Neque Se ruam. Flor. Turic. omittunt; sed illo a prima tantum

bus vido modo, item ). Pro

Alama

itis rurit est . cum Voss. ; ne luctsaria recepta. SuApleor fuisse Ciceronis est. Longius pnim a nostro, Deque tam aptum Cicero est in

bello. Hoc mirutti, quod Guel serti. dat. i. q. jo rari libro, Mol libello.

Turie. pro libello a pr. manu ha-hot bello. Λti Diinium suorit ita mutare: q. clario est in quodam Detilatus Vetto p vol transpcin Dd Vetto jocul , vel denique q. Cis ronis est in v. Vetto ioeulati. Ν men quidem Vetti Doquo in libro, nequo iii lapide demonstrare possum, nam quod S litori index nominum propriorum in corpore Gruteriano reeenset Vettiam pag. 338, 7 , error est, quum tahula ipsa exhil, at Vettonem, qui et p. 357, 8, comparet. Iam duriussu et it ex bello em ere Vettone, quamquam conducibile vPrAtii protinus sequenti. Sed Vettius notissimum Do men illius Vetti quoque aliquam fidem Deit. peti quo saetio et V tum agnoscas. De verbo vide Dra enti. ad Li*ium XLli,54, 3 ; VI l. io, i 3: item NostrumlX, 2, 79. - Nostri re optam lori. habent. Solus Prat. inserit ait post Iibollo. ED.

310쪽

INSTITUTIONIS ORAT. LIB. VIII, 6.

Ni tamen exciderit, qua cava funda patet.

uo nomen Acita cciiij eetura videtur ropositum ali Aldo, cui non tam dicto audientes osse debebant tot editores et Nostri, et fragmentOrum Cicoronianorum, atqυ v te xum epigra inmatum, quum marii

festa sit eontradictiti ipsius Vare nis L. L. IV, p. xo. Bip. Lopidus enim e t Popina Badio tamon Praeeunte , et are detit se Vossi in Εt1mOl. , idemque exprimente Gedo3tio in nostri loci versio iactet Tollici, ad Λusonium p. 48 , au-

tein locum Varronis , inaneum scilicet, explento tradens, sed non probans, prie ter duo fundi et 1 maeo loco posita a Varrono, tertium

aliquod ot quidem hoe quod joco

p rstrinx rit Cie orta, alibi ab e

dona prolatum. Burin annus se uti

dua in senitidom pedibus it seritontiam Antho l. v Ol. I, p. 493. Quis unquam sanior de irriso hie etymos omniet 3 Iactavit aliquiΑ Thraqci suas possessiones , sua praedia , quem Cicero ait tantillum soli habero, quod vel sutida excidat. Sishol hat vera ioci interpretatio Laurentio Vallie, ot si oecupato salsa

illa, quae tune obtinebat, Elog. VI, 4 i , pag. 548. Debebat ipsa quantitas vo alis o avertare ab haeseriptura, quae priore quidem aetato

correpta vix sui qua de ro eo su-londi grammatici Pulselliani, indicis ope); quamquam Catullo est tro-etimus Virro, ot homo pyrrhichius,

ut fortasse dicas nonnisi stultiorum antes Ovidium poetarum eas litatem abhorruisse ab hac vocali promi eue usurpanda, quod Nec vestutiores rosormidarim , nec recentiores, inter quos etiam sola eorripiendi via

detur ratio fuisse. Vide VII, 9, I 3. Varro eorto hujus loel plano non est, et si quid hariolari lieet, haeetioni eo tilat lector r Fundum , Vel te soti V te, seu Vetto Doctit, si minias e res O hreve Docias Pte. Cur hoe opigramma liberio Ciceronis Laurore Tullio potius eum G. I. Vossio quam ipsi eum Quintiliano tribuamus idoneam Pausam video nullam; quamquam Tolliustio dubitantis quidem speciem habet, et Burmati iis Ascundus in titulo hoc quoque D Omen P uit. Quando autem huius disti hi meti tio incidit. etia in L Oe cotiquori subit, quod ei ali rum iungere sus-iitiuerunt primum Pittimus, mox Tollitis et Burmantius sec. Inveniuntur apud Charisium p. 246,ot Diomedem 45 hi vorsu Ar Ε tractam puteo situlam quum ponit ii horto , UIt ritis standi non habet ipse locum, habentes satio et ipsi irrisionem minutissimi h rii, sed nulla vest Cleoronis, uol nostri distichi saeta menticine. Pithoeus quidem , unde sua habeat, quove in codies logorii, juncta invenerit, an ipse conglutinarat. Don solet pro

rum ipsorum ne minima quidem ita constituendi opigrammatis auctoritas apparet. Est autem por se alionissima coagmentatio, in qual vius et mitius succedit sortiori et lusus intenti qui solus poterat Placere, vim omnem amittit partim, ut dixi, comparatione, partim ipsa geminatione. Hoe illud est, quod impseriti solent committere itis ulptorum veterum fragmentis, ut repertum caput Veneris imponant humeris Minervae. Tollius iuncturam artiorom efficere lal,

SEARCH

MENU NAVIGATION