장음표시 사용
21쪽
pronomine Ille ' . 338we, non significat semper rem propinquam,neque Ille,longinquam Non rem amouent Ipse, a prima persona 33'Iple non ponitur pro solo 3 o Ipse, non est nomen 36 Cap. Cxx Ix. Et aluordecim. Tuus ab obliquo est, non a Recto Tu . 3Α Α -ν-λας ον de reciproco durior vox 343 Agricola male usus est, sibi 3 Inepti insimulant Vergilium soloe-eismi 3 6 Temerarii de M.Tullio ' 346 Non solum cum Quisque,suus 347 Graecum G ηλους minus felix, quam nostrum Inter se 3 8 Non recte dicit Davus, Mea seruitus 349 Error,Pars mei Non recte reprehendunt Plautu 3si Non est Tis active 3 δMilites, nostrum,recte 3sa Mei Caesaris,recte 3ssFalci caussa, quare differant Deriuata a Primitivis 3Is
Etiam Tuus, haberet vocatiuum 3 7 Si suus habet vocativum non est reciprocum 3;
Non recte. confudere simul tria diuersa genera docendi 3s' Cap. Cxxxv III. UNon rem postponunt Pronomen. participio sco p. Cxxx Ix. Septem. Tibi refert lectorem,aut auditorem: non est vagum 363Τibi reser eccenatem, & Brutum Non est Nostras,nomen Sc
praenua laudi, Possessivum Pronomen est 3 Is,non est talis. sea essentialiter in exemplo Vergil. 36α36 36 Quid maiora sequor ' non est Coniunctio, uid 363
Quod scribis te venturum: relatiuum est, non Coniunctio 36
p. CXLI.22atuor. Non sunt pares orationes, Currens est Cui sor,& coiiuersa Participium non est verbum 366 Participium non est Nomen Parilei pii definitio mala
Discendi apud M. Tullium, non est pro Discere. 373 In capiendum, improbe 37 Gerundium non interpretaturi per Debet, semper 37 Cap. Cx LIIII. matuor. RectῖVenatu venio 37s Verior ea constEuctio , quam haec,
Venatu disicile 37 Non satis constat, quare sint supina dicta 376 Non recte Theodorus τὶ υ διον Arbstotelis 3 6
FOrte,non consilio tria genera in eadem voce Participii 377 Falsam adducunt super ea re causesam 377
Falsum est, Participia per se non componi 3 3
Oriundus, quare diceretur, ignora runt 37'
Discretus pastiue, & Circunspectus.&c. 38o Falsus passiuἡ, etiam cum videtur active 38 sutus passive 3 iCap. CLII. ad inque. Praepositionis definitio confusa Vs
22쪽
a inpositionis desinitio ab acciden-
raepositionis definitio non omnibus competit praedulionis definitio siperfluisn . 383 Praepositionis desinitio salsa 33sNon est motus vltima mobilis perfectio . p. cLIIII. 2 myue. Non recti dixere apponi Pr positionem Non reste negarunt dici Proconsui 3'i
i eq. CLVII Laeuodecim. Adiierbii nomen non bene eommenti sunt qoo Adverbium male definiuere Aoo Adverbium omnium partium inde elinabilium princeps sirere.non est similituainis orrere non dicitur a feris qo: Non omnes ferae celeres OozNon omnes serae,quadrupedes 4o: prorsum,rursum, non sunt Loci ΑΟΣ
utinam,est Interiectio qo30 est Interiectio, non Adverbium optandi o3o est Praepositio, non Adverbium vacandi ηo3 Adverbia Temporis sunt ampliora, quim Loci 4o3
p. CLYI.Tria. Casus non est in Aduerbiis qos Heu,non est nota responsionis adHeus . qO7Pridie non est Adverbium pro Praepositione ε*7Cap. C L x II. Suinque. Malὸ appellarunt InteriectionemAo8Male definiuere Po,i ctionem 408 Reeentiorum falsa desinitio 4os Reeentiorum desinitio alijs communis 4Q9 Iurandi, Interiectio potius, quarii Adverbium qi OCV. C Lx IIII Proh,melius quam Pro quNon recte omisere figuram in Interiectione . Non recte ordinem assignarunt Interiectioni Caret specie Interiectio it
p. CL xv. Tuo. Coniunctio concinnius,quam Conuinctio Notio coniunctionis inconsulto CV. CLXVII. Vnus. Non est suspen fiuis augendus numerus copulatiuarum qie Cop. CI.x VIII. inattior. Continuatiuis non iunguntur sensus imperfecti Aliquando iungunt cum subsiste
Non plures partes neque pauciores
Asseueratio non est pars distincta δῖAttractio,ineptia est uer
blau figura, dicitur loquendi m
23쪽
quintillanus ubi perplexus A s
Male negant diei debere , Gemini fratres q*7 Vrbs Patauit recte ηra
aeuocatio,tota falia est 4: Cap CLxxx.VnM. . Nase emendarunt , Nihil nisi ea mina desunt Mi
c.mpositio est potius Conceptio, aut Τransatio 433
Non proba causis, quare, Vina in plurali diei negant 4 4
Extremus Plato . & extremus Dr- tuiti Mi Analogia est in vocibus με CV .cxC. Unus. Etymologiae ratio extat 4 sCap. CXCI.Tuo. Malo consilio laeuti sunt literarum ordinem in vocibus interpretandis 7Male Varro auspicatus est a Loco& Tempore 6 7
24쪽
oe Natura mersantur circa certamsubissam mat Ham. Duplex artificium: Area materialia,σxisca immaterialia.' Midi is modus orca eandem materiam. Notiones quid. Vo- cum ast lisnes tres. Finis Diale lici. Finis Grammatici. --ibiuntur a Grammatiso Uycia aliquot falso attributa. Aelia quis a tu inflexiones Di eationes,composiones : ipse causastem rutundas protetur. '
VAM ADMODv Μ Natura non unq modo circa Vnam versatur rem: ita nec Ars
Nam sicuti Soli vis querca educit, atque firmat, aqua putreficit, ignis absumit: sie faber eide quercui formam abaci imponit,statuarius,Iouis: architectus,tigni: Par item ratio in scientiis est. Hominem cotem - fatur Philosophus naturalis, ut m ictur: Geo- metra, quatenus eum metiri debet: Medicus, qud
25쪽
2 IVL. CAE s. sCAL. LIq I ut est artifex quasi quidam eorum, quae molitur: ita artifex tanquam natura quaedam eorum , quae figurat. Hoc igitur quod est materia prima naturae, ut ei formam imponat, id est artifici naturalis res, cui figuram indat. Res autem quum duplices fiat aut materiales, aut immateriales:& immat riales aut extra intellectum, ut Deus, aut in intellectu, ut notiones' notiones appello reru species mente comprehensas quod utique manus agit in materiam, hoc intellectus in notiones.Ergo ut manibus subiectam materiam habe aurum fa-ber: ita intellectu notiones philosophus moderatur.Etenim quo pacto manus instrumentoru in strumentum est : sic ratio scientiarum. Est autem ratio vis animae, qua id, quod ea praeditum est, comprehendit uniuersalia. Coprehendimus autem vel per inuentionem , vel ner disciplinam, Ac per inuentionem quidem paucis datu est, ut diuinitus fierent sapientes: per disciplina autem pluribus. Sane disciplina est scientia acquisita in discete. Discimus vero ab alio per auditu, tinua
per instrumetum, & per voces tanquam per notas: est enim vox nota earu notionii, quae in animma sunt. cis affectiones tres:pormatio, COpositio, Veritas. Veritas est orationis aequatio cuiure, cuius est nota. Compositio est unio partiunt pro earum proportione. Formatio est creatio, de figuratio. Itaque orationem eiusque partes duo artifices diuersis modis conlepiatur. Dialecticus
sub ratione veritatis, taquam sub fine: grammaticus sub figuration is & copositionis modo,qua vocarunt constructi'nem, tanqdam materiam. Nang
26쪽
Nam tametsi grammaticus etiam considerat significatum, qui quasi soraia quaedam est,non tamen propter se id agit, sed ut veritatis indagato ri subministret. Accidit autem ei postea ornatus ab Oratore,& numerus a Poeta.Na historia paruab utroq; differt: sed ex utroque potius misia est. Grammatici igitur unus sinis est, recte loqui. Uare in duo intendit: in partes, ut partes sunt,&in easdem,ut inter se respondent ad compositionem.Na quod addunt, recte scribe li arte esse: bis peccat.Neque enim ars est, sed sci etia, neque necesse habet scribere. accidit . n. scriptura Voci. neq; aliter scribere debemus,quam loquamur. Il-lὸ quoq; tertia parte, qua ascribunt,iudicandi,n5 recte attribuere. neque. n actio distinguitur a potestate per differentias Arma costitutas. Etenim eo de modo, quo scio, iudico.Postremo quod o iascium interpretandorum autoru annumerarunt,
id sane grammatici non est, sed sapietis procuiusque rei captu. Est . n. Oratorii Poetarumque, atque Historicorii lectio differta varii artibus, ' scientiis: quae no ad ipsos literatores potius, qua ad veros artifices pertinet.Nam quod a i in
terpretatione ipsam attinet: eade ratio est,& c5- ponendi,&composita cognoscendi. Quippe orationem qui intarpretatur, eodem modo eam resoluit in partes,quo modo eam qui construxit, ex iisdem partibus coparauit. Tres igitur cum sint rationes literaturae, prima figurandi, secunda si gnificandi,tertia compone di: prima quidem di ligentissimi viri receti' res exactissime tracta rutrsecundam non ita planc: tertiam ex autorum Ob-
27쪽
seruationibus satis admodum sunt assecuti. Verum quum non solum Vsu, atque autoritate par- 'tes costent, sed etiam ratio ipsa naturalis magna multaque loca sibi vendicet: Quae illi ipsi diligenter sunt executi, nullius nostrum opera in digere arbitrabamur. Q hae vero rationes ab his sunt omim vel quasi ignoratae, vel quasi relictae nobis,necessarib,hoc opere erunt perscrutandae.
Zine atque inarumentis. Ordinem duplicom esse e inum ab e&nieulis ad composua, alterum huic contrarium. Instrumenta item duplicia: altera naturae notiora, vobis vero minus nota: altera his contraria.
SVmptam materiam, certisque limitibus circunscriptam, Videamus quemadmodum per secte nosse possimus. Duo sunt doce di,totidemque iidem discendi modi. Alter,quo quid suas in partes resoluimus: ut si nauim ignorati cuipiam, primum nome edam: deinde quid sit edisseram: postremὁ cuius rei caussa structa sit,ostenda, par tibus enumeratis .Hqc via, resolutoria ab Aristo tele dicta est. Is modus nobis notior em quippe totum ipsum repraesentatum specie primum innotescit, a quo ad partes indagandas ipsas postea ducimur. Alter modus huic cotrarius est, naturae ille quidem notus atque certus, que componen tem dicimus: propterea quod acceptis partibus tum ipsum exaedificamus. Galenus frustra ad didit tertium qucm definitivum vocat: cum tamen resolutorio nihil differat. resoluimus enim
28쪽
DE CAYsis LING. I. AT , stolum:at totum res est ipsa definita, te sinitio autem notio speciei. Praestantior autem via utique ea est, quae componere docet: tum quia naturam imitatur, tum quod excellentiam tradetis ost en ' dii ingenii,quod necesse est omnia habeat in numerato atque ordine disposita ante, quam animum ad dicendii appellat. Ad hoc, nisi a primoribus elementis ordiare, necessario cogeris id crus epius repetere. Vniuersus igitur docendi ordo is quia sit, singulae partes quo consilio quam persectissime recenseri tractarique possint, videamus. Discere dicimur, cum ignotum per indicia quaedam percipimus animo. Hoc bifaria esse potest. Nanque indicium illud interdum est poste rius eo, quod discimus , veluti cum significatio vocis huius, Glori s , intelligitur poste accipi in bonam partem per exepta sumpta de Cicero. ne.At sane id prius significauit, quam sic Cicero utendum sumeret: & tamen per Ciceronem ita mihi notum fit. Est alterum indiciorum genus natura prius,&caussa quasi quaedam eiusce rei, quam discimus. ut clim per Gloriae significat uni ac per flexum illius vocis descendo ab origine ad sum eum,quem in Cicerotiis libris deprehendi. ac prior quidem notior ac sicilior est: alter vepaulbobscitribr, ac minus saepe notus nobis, ita
excellentior tanto, quanto certius scimus, quum per caussam,quam per accidentia cognoscimus.
Hoc igitur duce ab ipsa philosophia, in Latina
rum Vocum naturam, ad rationes inuestigando deducamur.
29쪽
91vL. CAEs. SCAL. LI s. I. C A P V T I I I. lDuplicespartes: aliae ex quibus mox connituitur,ut ex materia: aliae tanquamspecies subgenereperfectam scientiam, non ex ista desinitione acquiri,sed etiam ex Uectuum cognitione.
SI igitur est a partibus incipiendum, propterea quod caiiitae sint ipsius totius, quod nunc traci amus: nosse interest, earum rationem duplicem esse. Etenim cum dicimus,lia, Dintione, partes esse alias simplices, cuiusmodi literae sunt, alias compositas, quales videmus syllabas: ex his iudico elementis integram vocem fieri, atque Malcscere. Cum vero dicimus: Dietiones aliae sunt nomina, aliae verba: non has ostendo partes eius esse modi, ut per eas concrescat nomen: sed quae ipso genere tanquam re uniuersali quadam
comprehendantur. Vnde recte pronunciamus, ta nomen, quam Verbum dictionem esse. Cum autepossim genus ipsum intelligere etiam seclusis partib'his, quas speci cs appellauimus: necessario fatebimur, suapte natura species esse illas post genus. Siquidem genus materia quasi qusdam specierum est. Contra,quoniam genus ipsum animo perfecte capere nequeamus, nisi partes, quibus constat, perspexerimus: necesse erit, ut primum de his partibus, deinde de genere, hoc est de dictione, qu* est materia nostrae operae subiecta, tum de speciebus sermo noster instituatur. Videndum igitur,quid litera: mox quid ullaba: tertiis quid dictio: postrem b quae species dicitionis. Quoniam ver b persecta scientia non ex sola ha 'betur definitione, sed omnes quoque rei assectus cosnoscere oportet: de ipsis affectibus cuiusque ξρrtis
30쪽
partis quid veteres prodiderint, quid nos semia-mu ,perspiciendum erit.
Nieveci quam literam definimus, scuti fit in omni definitione, nomen ipsum est explicandv. Quippe ex cuius interpretatione fa- cilius rei ratio nota fit. Toga enim definiturus, ea ii norim a tegendo dicta,sane vestigando cius
geo sic inveniemus:esse lana texta ad tegendii. . ita de litera acturi, vera eiusce nominis rationem ex sgura emergere coperiemus, tuu eas ccrtis lineis contineri videbimus.exeptis nanq; ex prisca nominis origine aliquot clementis,quu primum dictae essent libeaturae, literae poste a factae sunt: sicut apud Graecos γζαι Hra .. Euenit deinde, ut quoniam album nigredine aspergeretur , atque ei quasi ossiceretur, ut ea si nificatio latius fusa sit, & litura inde etia macula diceretur. Obliterare aute verbum no a literis,ut dixere,sed a lituris deductu est, versa scilicet vocali. Qii admodum a scenus sceneror,& a pignus pigner' & a lepus tepero: sic a lineando, linere, unde lineaturae ,& literae, &liturae,ex eo de sonteaeque omnia. Neque .n. a lituris literae, quia de terentus:prius enim factae, quam deletae runt. Aeformae potius atque ου ας rationem, quam in te ritus sabeamus. Ex his constat eosdem vcteres,o recte quas legiteram commentos esse :.ut e