장음표시 사용
141쪽
M. Ex Theologis Polemicis Societatis IE-
sutres dumtaxat proferam, Viris omnibus eruis' ditis n uissimos. Robertum Bellarminum,iacobum Grerstruin, ct Martinim decanum. Primus naiatione Italus, doctrina & pietate toto orbe teis lebris, acta purpura Cardinalitia a Cremente, mPonti fiee Maximo donatus, &Ecclesiae Capuanae Archiepiscopus inauguratus, varia &eruditare liquit Scripta, inter quae sunt istar Tres Contra. versarum T. mi adversus sui temporis Haereti eos,
in quibus de Verbo Dei, de Summo Pontifice , de Conei lii, fusis dissetit: Explanatio in Ps mos :Gηci es liber unus de Scriptoribus E elesiasticis, in quo de 4oo. circiter Authoribus
Ecclesiasticis, suum eruditum & sapiens prctat judicium. Supplanientum huic Beliarmini libro de Se=iptoribus Ecclesiasticis addidit postea C miras
Oudinas, Canonicus Regularis Ordinis Praemonstratentium. Opus Cardinalis Reliarmini ab H teticis, ita ero, iunio, aliisque Sed artis impetitum , egregiὸ defendit iacobus Greserus, Da tione Gei manus, in opere duobus Tomis in Folio comprehenso. quod publicavit Ingol stadii anno MDCVII. Edidit etiam cire erus tres Tomos in quarto de Cruce , in quibus omnia, quae spectant Crucis Christi Domini figuram, apparitiones, in-
strumenta, miracula. culti m dilucide explanat, varia Patrum Graecorum itim edita, thm inedi a monumenta, Hymnos, Prosas,& Epigramma
ta in laudem Crucis Christi collecta inseruit. Aliorum operum, quae seripsit fac Obus Gret β-νus, linguae Graecae peritissimus . Catalogum H,ud Phitinum Alexambe in Bibliotneca Scriptorum Societatis JElu. Becanus , natione Bratiantinus, praeter Scholasticam Theologiam , quam edtuit, brevem, facilem , di expeditam , recipiti insuper varios Trachatus Polemicos , in quibus Cardinalis 'Virmini vestigiis insistendo, conti ersa Fidei Catholicae dogmata solide defendit. Inter Scriptores ejusdem Societatis Iesu, qui in Antiquitate Ecclesiastici . Criti--sae Chlonologiae Disciplinis versatimini suerunt, hi principem' locum obtinere debent. Dio- unius Perarius, cobus Sir-ηdus, PKlippus Lab-- baus, Gabriel Cog ritus. Petrus Pegnus, Antonius P evinus, Fronto Ducaus. Andreas Schoitus ,
O Petrus Franciscus Ufletius , quorum Us erahie indigitate sat superque semeiat. Inprimis , Dionysius Petarius, natione Gallus, patria Aurelianensis, insignis Theologus, Historieus, Orator, Poeta. & fingitarum exoticarum notitia excultus, varia doctissima conscriptit opera, inter quae sunt, 'nesii Ptolemaidis Episcopi opera
Graeco Latinὸ reddita , cum Notis adjunctis: Ereviarium Historuum Nicephori Patriarchaeonsantis ποίitani, cum Notis Chronologicis: Opera S. Epiphanii Graece ct Latine data, notisque iuu- strata : Opus Deoiουι cum de Dogmatibus Jheso - cis, in quinque Tomos distrabuti im : opus de
doctrina temporum: Rationarium tempnum : P
raphrasis Psalmorum omnium o Cantιcorum e nin Orationes, aliaque opuscula Critica , His rica, Chronologica, Polemica, Poetica, Latina .
Graeca. Hebraica, quae apud viros eruditos ma gno in pretio habentur. Iacobus Sirmondas, nati
ne Gallus, complura suae in Antiquitate Eeclesi sti ea & in doctrina SS. Patrum profundae eruditi nis in Iucem dedit opera, inter quae sunt: Ceus
ra de Suburbicariis Regionibus e Anastasii Bibli iberarii Collectanea: De duabus Dionysiis Disserta
tis Sermones M. Augustini: Theodoreti operaωM Latina, Tomis qitatuor con prehensa e --
de At modi Caroli Calvi Capitulae Cerilliorem Gallia cillectis, quae tribus Tomis continetur. Philippus Labbatis, praeter Dissertationem, quam edidit de Scriptoribus Ecclesiasticis, ct noram Riuiothecam MSS. Disorum , duobus Tomis in se lio comprehensam, aggressus est Conciliorum
compilationem, omnium maximim atqiae se
cupletissimam, quam Parisiis anno MDCLXXII. publieare coepit, sed cum immensum illud opus, evivis sublatus. impersectum reliquisset Labia
us , et ultimam manum admovit, corc nidemque
imposuit eruditus Gabriel Gortius, qui in Socii sui Labiai Litterarios labores successit. Pluta Scriptorum Graecorum opera Latine reddidit Petrus Possinus, natione Gallus, scripsitque titi Epistolas Chronologicas ad Papebrachiam Socis talis 1 Esu, quae praefixae sunt Conatui Historis Chronologico, quent edidit Pape brochius is xliis
Romanorum Pontificum. Magna, variaque et ditione,multarumq; rerum exirerientia instructus
fuit Antonius Posserinus , natione Italus, patria Mantuanus , Qui a Gregorio XIII. Pontifice Maximo gravissimis negotiis adllibitus, bis ad Mi istorum Principem abiit, de Inter Moscos de Polonos pacem feliciter composuit. Scripsit Riablischecam selectam, o Anaratum sacrum, tribus
Tomis constantem, &alia opera. Fronto Duceas,
natione Gallus, inter Saeculi sui praestantissi. mos vitos claruit, eum ob ingenii elegantiam . tum ob iudieii soliditatem, insignemqι sapientiam & modestiam. Multa Sanctitrit m ' Patrum
peta recensuit, Notisque doctissimis illustrivit, ut Gregorii et tandent, Ni ni, Ballii , πο mi. Scripsit praeterea Coluctora in C
mentem Alexandrinum: Bibliothecam Graecoram Patri nι edi curavit, aliisque Opetibus Rempublicam Litterariam illustravit, in quibus eximisam Graecae linguae notitiam, amplamqtae in An. liquitate Eeclesiastica artulitionem. prodit. I, tons Duco socium addam Andream Scotum,
natione Belgam, paIria Aniver ensem, qui et quentiam, Historiam& Litteras Graicas mamaeum laude pluribus in locis docuit. Ada a Misera Νονi Telament 3 collegit: Photii Bibliothecam tine transtillii : Observationum humanarum quinque libros edidit, & multa alia opera aut scripsit, aut transtulit, aut eruditis Notis stlaoit. Denique Petrus Francisius o fletius Lia variorum Scriptorum opera, adiectis doctis.
simix Notis publicavit. Aliquot opustula Cri.
tiea. A: Historica conscripsit, sed praesertim ex iis nitum Tractatum de Lintea misitus, qtubus invo Iulum CorpusChristi Domini sepulturae fuit mania datum. Praetermittere non debeo alium Mete-tatis Iesu, qui pene milii e memoria exciderat, Scriptorem, soannem Garnerium, qui vulgavit Liberati Γυνiarium, oe Marii Mercatoris p ra eum tis O Dissertationibus, inter illos Vitos
illustre, Societatis Iosis, qui Antiquitatis Ecet sisti . Critices Disciplii ,&Chronologiae st
diosissimi fuerunt, lubens enumerastem Daarnem Harduinum, natione Gallum, insignem Societatis Iesu scriptolem ; sed cum probe sciam multa in ejus operibus inveniri paradoxa. α ρομ
142쪽
it peregri soniniones, quas ipse, lusia socie- lieo P. qui litterariis Coneertationibus,
lius Iesu, publico initrumento retrin re ae pa- quas eum Dominicarus Narati Aoxan γε , Olmodiam ea uere coactus est,ideb eum hie silenis Hyacisti a Ser . habuit, notissimus est. μη tio praetermittam, non secus ac ejus Discipulum us a creatione Mundi usque ad annum AErae Partis eam Germenιum , quem patum aequum Christianae MDCLXIII. contexuit Phil ui veterum MSS. Codicum aestimatorem elle pa- nus, quos deinde alter Scriptor continuavit ut
hui ostenderunt Cl. Abbas itistus Fontamnus , & que ad annum MDCXCIII . His Saeeuli XVII S doctisimus Petrus Congregationis S cietatis Iesu Scriptoribus Historicis addi iure mecBenedicti'us, in his luelibrationibus, quas rito debent illi ejusdem Societatis Iesu script
adversur praedictum ad vindicandam res,qui incredibili labore, nec medioeri doctrinae veterum m&Codicum fidemconcinnarunt.Con- apparatu, ingens opus in plura Volumina triti sulto etiam titillam prorsus mentionem feci baium de Actis Sanctorum Saeculo pr nevbia Ra audi, Soraetatis IESU Script xime elapso aggressi sunt,&m eo ad umbilicum iis, qui licet librorum, quos edidit, numero suis perducendo etiamnum insudant. Hoc in mei, sumperiorum temporum Polyhistores provocatit, opus Ieribertus . Societatis Ieiu iamae facilὸ vicerit, nihilo secius nec laudandus, nee delineaverat, dum viveret, & prima, ut ita lo. probandus est,qilia ergaReligiosis Ordines.&de quar, illius iandamenta jecerat 3 led. eo inopitalelia benEmetitos, sese parum modestum, ve- nata morte sublato, Opus ab illoinchoatum conis rum, Saequum Censorein, ut istiti iis loquar, in tinuano provinciam susceperunt ejusdem Soci libris, quos in publicam lueem edidit, exhibue- tatis Iet u scriptores, harara Boliandus , Goderit. Iridus in schenius, Daniel Papebrochius, Card D. Texuistine integrumCatalogumSoc.I. su nus. conradus iann , Franciscus Mert, Suoiatis scriptorum, qui Saecilio XVII. magna nominis cm Ra , ct ioannes Baptista Sollerius. Hoc opus, ut Iebmate,&eruditionis famam Reipublica Litia libeth dicam, in maiorem, qiram par esset, in
teraria claruerunti . lem excrevit, totque nunc ingentia comprehenis
M. Infinitus proseistbellem, si omnes Sm dit Volumina, ut iis legendis vix hominis vita tali XVII. Scriptores Soeietatis Iesu Gramm, si Ecete possit ; si quis tamen taedium istud
ticos, Oratores, Poetas, Philologos, Mathesin devorare velit, Mendet in hoc operediit erratio-os, dc caeterprum ii calium Attium acDisciplina- nes, quae Historiae ac DisciplinaeEcclesiastica,Criiarum cultores, qui pene innumeri sunt, vellem tires, ae Chronologiae Studiosis haud parum m- impraesentiarum percensere. Hos igitur mitas servite potetunt, dc ad vindicanda emtra Haere- faciam, scut eximios ei osdem Societatis' Con- ticos Acta Sin horum, praeclara ac certa monuincio atUre & Scriptore. Asteticos, quorum Elo- menta stippeditabunt. Quo fit, ut merito impio
a. oc Itidices operum legere poteri , si tibi per bari debeat praeposterum judicium, quod
otium licear, apud saepe laudatum Philinum AE tamus Cave, Haereticus Anglus, profert in sua Prae strambe in B otheca Scriptorum Grietatis sesu , fatione partis alterius Arptorum Mesem corumhuz tantummodo reseram Seriptores Historieos Historia Literaria , dum infrunito ore ait, omnia
quorum Saeeulo XVII. fetatissima fuit societas hujuste stupendi operis volumina censeri ab G Iesu. Et Primo quidem praeter Om mime naris Viris stultum laborem ineptiarum , mimum- Sachinum, O sesiphum Ioavanc', qui nec non fabularum θ nugarum piauina. Sed lim
Historiam Societatis Iesu culto eligantique ca- chenus de illustiioribus Saeculi XVII. Scriptorulamo stria serunt; praeter Horatium Tursessinum, bus Societatis Iesu, de quibus pluta dicet e non qui Disoemen Historiarum, γ' Domus Lauretana patitur Colloquiorum nostrorum brevitas. Hisoriam puro itidem, terso ae castigato styla D. Superest, ut in hac duodecima , seu ultima litteris mandavit; alii Saeeulo XVII. fuere Socie- Clalle Virorum illustrium,qui Saeculo XUII. fio-tatis Iesu Historici Salpiotes, quus inter iis,quos ruerunt, seriem texas , juxta ordinem l te prae- indigitabo, illustriores este videntur: lacobus 5 seriptum, cutissimorum Congregationis Orasoriitianus Annalea veteris Testamenti ab Orbe eon- iesu Scriptorum, a quibus tamen ut te breviterdito usque ad Christi in coelum Ascensu nem expedias, ne longius nostrum protraltatur Collo- digessit, re in optimo lumine colloeavit 'Cata quium, te etiam lin*etram obieero atq; obtestorida natis Palavicinus ex sinceris Actis ac Moii- M Clarissimorum Cengregationis Oratorii Ie- mentis Historiam Concilii Iridentini conciun vit, su Scriptorum seriem daturiis, incipiam a Petra adeo veritatis amans dc in scribendo mode--natione Gallo, qui Gallieanam Congi'stus, ut nihil per allentationem aiunxerit , nee gationem Oratorri Iesu instituit die lv. mensis unquam pastus sit aliquod verbum asperum Novemb. anno MDCXI. ix ab PVII. Ponis sibi exeidete, etiam contra iuratoSEcclesiae nostra. tifice Maximo Cardinalis eleatus est die II.Oct Fan*ia1-s d rada, patria Romanus, rerum Bel - bris anni MDCXXVII. Testatur Guiluimus Gi-giearum Historiam styli maiestate complexus,tu buas. D ,ctoc Sorbonicus, Ic Gallicani oratorii batae Europae causas, initia, progrellus accurast Iesu Plesbyter, in sua ad Urbanum m. Epita exposuit, eclibera, Plena, P. eleganti narratione stula nuncupatoria praefixa erudito operi de ι posterorum memoriae tradidit. Vir fuit sublimi bertate Dei ct creartirae, quod ipse ex mandato admodum ingenio. iudicio acti x perpolito, d Cardinalis edidi testatur,inquam, Guliactrina varia dc admirabili, ebiquentia rara , im--Gibleus Cardinalem Beralium, Thomita-mb sinpulati, quam si ustra earpere ausus est Ga- tum docti inae deGratia se ipsa esstaei. & de Plae GH alter siti saeculi Aristarchus, in v. destinatione gratuita studiosum suille. Haechro . quem contra ipstim scripturivit, S: cui ti- suiu clarissitim illius Scriptotis verba: Hujus seη- inluse : .i famia Famiani. Gallorum Historiam tentia adeo stadissus fuit, Cardinalis M. ullus . descripseiunt duo Societati Iesu Scriptores, P. M se a contraria alieni am profiteretur. Et si
Busseres Lacine, nuperrime vero idiomate Gal- ευμ cud res quidem ellus admomprobaret, qMd
143쪽
tamen ea illas more in hujusmodi sententiam destem
dise animadνerteret, ut rarioni humana gratist rentur, ct erga natisram Geradjores essent, ne certaginem illam, nec dogminis tiri tum probare quam potuit. Quin magno animi ardore sita enim erga Gratiam ct, eritatem assectussemper Dis Orepudiabat ipsi, ct alis,quoscumque occasio tulerat, abducebat. Hunc singularem ergaScholam S. Thmmae assinum aperte prodit Cardinalis Beralius in Epistola quinquagesima septima, in qua profitetur, se molam S. Moma sequi in his maximὶ,
quae ad Gratiam attinent. variosTractatus Polemi eos, & quaedam opera Ascetiea composuit Cardinalis Berullus, quae simul collecta Parisiis
edi curavit R. P.Murgouis, tertius Congregati
nis Oratorii Iesu Praefectus Genetalis. Post olutum Cardinalis Berusii, Congregationis Orat iii Iesu Pt sectus Generalis electus Gaudius ren, natione Gallus, & Doerar Sorbonicus, diversos Tramius Asceneos, Polemicos & Morales, dum viveret, scripsit, qui tamen post ejus dumtaxat obitum Parisiis publicam lucem adspexerunt. Doctrina de Gratia se ipsa essteaci &de Praedestinacione gratuita, quam Gallitemus Gibleus Congregationis Oratorii Iesu mox a me laudatus Presister, egi egie defenderat, vindicias egit Guillielmus Camerarius, ejusdem Congregationis Oratorii Presbyter, qui Parisiis contra quosdam Moliniani Systematis Asteriores librum luci dedit, cui titulus est: Antiquitatis de novitate victorι contra Pseudo- Eugenium Philadelphum. Alia etiam cum Philosophica , thm Theologica lucubravit opera; & aliquos le- lectos Sanctorum Patrum Tractitus, seu G.puseula publicavit. In Sacrarum Scripturarum de Linguarum peritia excelluerunt Saeculo XVII. quinque insignes Congregationis Orat iii Ieiu Presbyteri. 3oannes Morinus. Berna das Lam'. Ricbardus Sinonias, MichaeI Mauduit, ct Iacobusti LOV.FJoruiri primu , seu Joannes Morinus, patria Blesentis. in Orientalibus linguis versatissimus, Pentateuchi Samaritani editionem una eum sua Latina interpretatione in Bibliis Polyelottis Parisiensibus excudendam suppe ditavit: Biblia Graeea & Latina iuxta duplicem Romanam .editionem vulgavit, de variantes Iectiones ex Pentateucho Samaritano collegit.
Alia insuper Ioannes Murrinus doctissima edidit
opera, praesertim librum unum de ordinatioηe librum alterum de Paenitentia, doctissinins Disi sertationes de Hebras, Grecique Textussinceritatecte. Prodiit etiam in lucem post ejus obitum Dactatus de Sacramenta onfirmationis ab ipso elaboratus, in quo multis exemplis ex Hist tia ae Disciplina Ecclesiastica petitis probandum suscipit, Sacramentum Confirmationis administratum ab Episcopo Haeretico, vel Schismatico, excommunicato, aut degradato, non imprimere characterem, ac subinde iterari debere.Idem
in suo libro de Ordinatiora doeet de ordinati. onibus factis ab Episcopo haeretico, vel Schismatico &c. Quae sententia a communi The logorum opinione abhorret quidem . sed nunquam ab Ecclesia suit adhue proscripta. Berna
dux contexuit novam Concordiam E melicam, ct apparatum Chronologicum; sed occasione novi Systematis, quo pertendit, Christum D
minum anno, quo mortuus est , Agnum P
selialem non comedisse, eumque Sacro-Sanctam
Euehati iam instituisse Luna deelma tertia in s eundis Vesperis; multi Viri eruditi ad novum
istud consutandum Systema ealamum in eum strinxerunt, quos inter censentur viri. illustres Pie Nia,O Timmontius, nee non domssimi Reis ligiosi , Horduinus . Societatis Iesu, Maadait, Congregationis Oratorii Sacerdos, Petren, Α, Ci eiensis, Lude Modena , Franciscanus , Bessinus, ordinis S. Benedicti, quibus aecesserunt Viri elatissimi D. Dotior Sol ni eus,Bc D. Anquetis Parochus. Sententiam tamen non immutavit Bernardus , sed eam p
tius novis editi x Optisculis. Ac Epistolis confitia imare,& objecta sibi argumenta diluere nisus est. Extant adhuc quaedam eiusdem Bernaria Lamerudita opuscula Physica, Mathematica, & Moralia, quae apud viros, harumce Disciplinarum
peritos, magnam cultissimae eruditionis famam ei pepererunt. Ricbardus Simonius, Linguarum Orientalium. notitia apprime instructus, praeter Historiam Criticam rituris ac nori Testamenta ,
scripsit Di quisitiones Criticas: Historiam Critia
campraecipuorum eommentariorum is narem Test mentum: Bibliothecam Criticam : novorum R,I
rum Pol lariorum Synopsin edidit, & Gallicam Pentateuchi, o Abνi Testamenti versionem , aliisque id genus docta opera. Michael ΛGuduit texuit Gallicam Anah Scriptura Sacra , sese doctis, &utilissimis Dissertationibus illustratam. Scripsit quoque Gallies contra Atheos, eruditum opusculum. Deobas Letant adornavit Bibli
thecam dacram, quae duobus Tomis in tuo comprehensa omnes ferme scripturae Sacrae versiones, Ss editiones. Bibliorum Concordantias, Concordias Evangelicas, variantium lecti num collectiones, sacros manu seriptos Cossices, omnium Virorum illustrium in Scripturam Saeram aut Commentarios, Scholia, aut quailia ibet alias Lucubrationes complectitur, cum Noris PCritieis de Historicis. passim adjectis, non mia snus eruditis, quam curiosis. Historiae & Disciplia anae Eeelesiasti eae illustranda egregiam nava erunt operam quatuor pietate & distina inli, Ignes Congregationis oratorii Iesu Scriptores , t
videlicet Carolus Coimius. Gerardus da Bois, Lud lvicus Damasuus, ct harines Cubassurius. Primus males Ecclesiasticos Francorum ab anno AErae iChristianae 23 s. usqite annum 8 s. octo inmis in solio complexus est. Alter, seu Gerardas
da Bois, duobus Tomis in folio descripsit fit soriam Ecclesia Parisiensis. Primus Tomus qiu Eeclesiae Parisiensis exhibet Historiam usque ad finem Saeeuli XI. jam in publicam lucem prodiit anno MDCXC. Tomum vero alterum, in
quo ejusdem Ecclesiae Parisiensis Historia us que ad decimum quintum Smulum producitur, morte sublatus, ineditum reliquit Geram. .
dur da Bois, sed ut quam primum puniici iuris
fiat, vehementer optant omnes Viri eruditi Ladoνicus Thomassinus, omnigena doctrina praeditus, Disciplinam Ecclesiasticam , cujus semper studiosi sitimis suit, tribus Tomis in folio illustravit. Edidit etiam tria immensa volumina de D gmatibus Theotiscis: Glossarium Hebraicum e V
rios Tractatus de sejunio: de Festis i de inficis Divinis: de Eleemostna : de Methodo legendi cum fructa Opietare chrii Ga libras Poetarum, Phila- sophorum , ct raram qui de Historia prophara
144쪽
P si grammatisam o singuas ad rectum Ouria eandide fatear, singulati voluptate Melo
iis usium lectionis Sacrarum Scripturarum : De δε- qubd . tam profundo& immenso mari, eui tentata st Modacκ . de juramento Operjuriis, & commiseras, Miciter tandem emerseris. Nunci illi lueuientissima opera. Ioannes cibo istius abjeeta omni cunetitione, domum me confero, eiu/itam Conciliorum Notitiam edidit. Brevem crastina luce, bene fortunante Deo, rediturus. de Usuru Tractatam, ac tandem exactam ut te de Doctrina, de Disciplina tam Eeelefiastitaris Canonici neπ- θ praxim G utrumque ea, quam Monasti , nec non de Morali Christi solum, non solum ad Iuris communis & R na Saeculi XU. disserentem arrectis auribus
inani, sed etiam Iuris Francidi normam, lites ausculiare possim. publicae dedit. Hi, quos hactenus laudavi, ce- M. Siste, quaeso, sepersunt quippe ad lebres Congregationis Oratorii IESU Setiptores, hue illustres Saeculi decimi septimi Seriptotes. natione Galli fuerunt. di Gallicinae Congrega- qui, licet vitam mularem professi sint. ad iuuinis oratorii IESU Sacerdotes, quibus alios las tamen . quas superius instititimus, Seripto. quam plures doctissimos Scriptores Asteticon rum Monachorum , 3e Regularium Mendican- Polemicos, Theologos, & inter illos Gastarem itum classes revocari haud possunt, adeoque ninum, nec non eximios Concionatos . quo- necesse est, eis distinctum Iocum hie assignetum Gallicana Oratorii IEm congregNo ista- mus, eorumque tatem nomina, & opera, quaerissima est, facin bic addere possem ι quos ta- lucubrarunt, indigitemus. In elatissimo ordinemen silentio praetermittere debeo, ni pauca di- de Mercede unum prae eaetetis aliis cele eam de vitis illustribi is, qims eodem Saeculo brem Scriptorem laudabo Imanriscum Zume ejus-XVII. dedit Melesiae Italiea Oratorii JEsu Con- dem ordinia Praepositum Generalem, qui Dos alio, cujus institutor ac cinditor fuit S. MD ctrinae Sanctorum Augusini ct Thoma , de Ut ii via Nersus. Ut autem brevitati eonsulam, tia se ipsa effraci, & de Praedestinatione graues tantum Italicae Congregationis Oratorii tui in tam constanter adhaesit, ut a Molinianae Iesu proferam scriptores, videlicet Odoricum doctrinae defensoribus lacessiius . triplioem Antonium Gallonium , ct iacebum doctrinae suae defensionem adomarit, contra Mot inrchium. Primus, seu OGricus linae doctrinam Censuram seripserit, & Molini Annales Ecclesiasticos, quos Cardinalis Haemonias norum Theses de Divina Gratia: eenseriis Notis a Christo nato ad annum usque M XCvIlI. dispunctas, Romam miserit. Edidit etiam id mpetduxit, indefessis labore continuavit, & plu- Horisius dumet Tractatum de haconcussa Gememta Historiae Monumenta, atque Romanorum tis VIII. P a e lactis , ct certitudine infallitili pontificam Diplomata, quae antehae in Biblio--ληti atus. quem cum legisset Summus thera Vaticana delitescebant, in apertam lucem Pontifex, tanti fecit, ut ipsiim Brevi Apostoli- protraxit. Αlter, seu Antonius Gallonias, ρο- co dato die X. mensis Mattii anni MDCIII. di- tria Romanus, librum primo Italic deinde L gnatus sit, in quo, postquam summam ejus eru-tin. setipsit de suppliciis, Δ variis suppliciorum ditionem, pietatem & erga Sedem Apostolicam instrumentis, quibus torti, cruciati, ac dilani, devotionem commendavit, haee su it Sumisii fuere saneti Martyres. Edidit etiam idem mus Ponti sex: Sed hac omnia manifestivi agnori. s. ias Historiam virginum, vitam S. Philippi mus, ct per ximus ex tuo Cominenturio, quem Neriti Aeri aliquorum Martyrum, & Tractatiam Otuo viis incensus, ct ejusdem Matii nostri ea. de Monachi a S Gregorii M. Ponti liis, in quo hortatione permotus nuper scripsisti, at quorum-
Cisdinalis Bamonii opinionem secutus, probat dum hominum noritates amantium parum consi- sanctum illum Pontificem non fuisse Monachum deratas, ne quid gravius dicamus, opiniones confu- edinis S. Benedicti, dataque opera refellit On- tares, ct veritarem in re pergravi assereres O νοι antimem Beso Monachum Casiinensem, qui ad- borares. -- . Scito igitur hunc laborem tuum, versus Cardinalem Baroniam librum seripserat, eruditam lucubrasionem pergratam nobis fuisse eis. eique hunc titulum praefixerat: Sanctus Grego- Hoc Breve Pontificium Clementis VIII. ad Hanarias M. Pontifex ordini Benedictins restitutus. ciscum rimet, inter Clarissimi Petra, ct Tho Denique, iacobus Lucerchias, qui etiamnum made timor Adversaria invenit doctissimus no Romae vivit, eruditam edidit Dissertationem Hi- ster Hyacinthus SerrDidlludque aerite lae ineditum. stolieam de Basilicis, quae Presbytero, publicavit, ac integrum dedit pag. 287. libri a. et petro Exorcistae, Martyrii palmam sub Ilantim Historia Gngregationum de Auxiliis , Editionis,fieatu Marmini Papae adeptis, Romae sunt con- quam secundis curis adornavit Antverpiae annosteratae. Scripsi etiam idςm Laderchius Vitam MDCCl X. Ex Clatissimo Cleticorum Regula. S. Petri Dami i, & vitam S. Cresciι Martyris. tium ordine , qui vulgδ Bamabita appellitur. ensque sociorum, & aliquas Responsones Α- unum insignem Saeculi XVII. sesigam Setiptolem pologeticas adversus nonnullos severiotis Cri- AQVinum Nynietam, qui Annales Eeclesi tiees viros, qui in ejus stylum, & in quaedam Fa- sticos a creatione Mundi usque ad Christum sty- Historio & Chronologica, quae ipse in Vitis io claro, methodo Acili, ineredibili labore de dili S. Petrimmios, ct Orsu Martyris insemerat, gentia primus digessit, nec solum in sto erudito virgam censoriam exercere, eaque liberiori ea- Opere sacram Veteris Testamenti eontexuit Hi umo propalare, carpere ac perstringere ausi sunt. storiam, sed etiam bene multas sust ealamo dii Alia opera nunc lucubrat idem Scriptor, & Con- cidavit difficultates, quae ad Chronologiam, Ge tinuationem Histotiae Ecelesiasticae, ab Odoris. graphiam, pographiam, nee non Ritus Iudae Ram Ido cruricinnatae, ad haec usque nostra tem. rum attinent. Quo fit, ut istud ingustini Torpora prosequitur. nieci Uus omnibus scripturae sacrae Studiosis D. Λmplum satis pertexuisti catalogum il- amplietnu de locuplentitumi Commentarii loeo lustrium Solptorum Ecclesiasticorum, qui Saec esse possit. Ordinem Clericorum Regularium.
io XVII. doctrina &pietate floruerunt, atque ut qui Gratiri appellantur, Iaculo XVII. maxin,E
145쪽
ii Gemense M. Pontifice Maximo creatus, cui sjam inentionem fecimus in Colloquio Sexto in Hi loci m Saeculi X v I. Hic quippe Seriptor elim
gener s nobilitate, thra Dietate & eruditione
excellentissimus, praeter brevem, quem edidit Indiculum quorumdam opusculorum Sanctorum Patrum, ex quibus praecipua Saerae Doctrinae argumenta sibi detivent Theologiae Ondidati . varios quoque Romae vulgavit Institutionum
nes inicaram Veterum Patrum mos a Codices Sacramentorum non gentis annis vetustiores: Misa. D Gothicum Hancoram ct Gallicanum eius: Amriquos libros Milorum Romana Ecclesia, id est, is tiphonarium Gregorii Papa: Viaterium juxta duplicem Editisnem, Romanam, ct Gastuam. cumcinisticis, Hrmora st Orationali, aliaque doctissima
opera, quibus pius ille Cardinalis, Linguatum
Hebraieae & Graecae peritissimus, nomen sit una reddidit immortale. Ex curissimo Canonicorum Regularium Sancti Augustim Ordine pio- dierunt saeclito XVII. tres perillustres Scriptores Petrus D Allemant, Ioannes Denteau, O Dcobus Marsolier, natione Galli. Primus suit Canonicus Regulitissanct. Gremfe, & Universitatis Pati- sensis Cancellarius, tresque Tractatus Asteticos Gali chi eriplit, nimirum de Morte iustorum de
Testamento spiru .ati: O de piis desideriis Chri Mn ui Oriendi, aliaque id genus opuscula Alcet Ica. Alter, seu fronteau, uidem Congregationis G noresa Canonicus Regularis, de Univerittatis Parisielitis Cancellarius 1 Lingua.
rum peritissimus, praeter aliquot opera The pica. quae de Gratia o Praedestinatione, juxtaSch Iae T se iticae doctrinam, edidit, plures etiam feti piit Epistolas S D:llertationes, in quibus praeelara suae in sacra Antiquitate, & in Historia esim Eecles astita, tuis prophana eruditionis praebuit argumenta. Iacobus Massieri praetera loriam,quam concinnavit, Inquistionis θdescripsit insuper Gallice eleganti stylo vitas Sancti Franciscι esti Cardinastis mi menes, Armamri Τοannis Butillieris Rancat, Α batis Monasterii B. Muria Domus Dei de Trapiapa, Osteretensis Ordinis Restitutoris i de Vitam venerabilis Servae Dei Friscissa Hemiot Decbantat, ordinis Montalium a Vilitatione
Sanctae Maiiae nuneupatatum, una cum sancto Francisio Salem Frin atticis. Adornavit etiam
idem iacobus Marselier, lucullentam proDesiderio Erasma Apologiam. in Sacro Canonicorum Regularium Praemolnstratensium ordine floruit Saeculo XVII. Coimirus Gudinus, qui edidit Supplementum ad librum Cardi Iu Belgarmini de Scriptoribus 1 cclesiasticis , in quo plures Scriptores , a Posse pino, Bellar mino, & aliis omistiis,
accurate recenter, & de eorum ortu, patria, natione, professione, sortiana, ostietis, &Operibus diligenter disserit. In Congregatione Doctrina Christiaha , quae sub Pontificatu Sancti Pii V. instituta' est a venerabili Servo Dei Caesare Dedus, natione Gallo, celebris Scriptor fuit Ariatialdus Milbetus , ejusdem Congregationis Generalis Praepositus, qua post quatuor in i cem datos Philosophiae libros, brevem, sed di.
stinctam texuit unire e Scripturasacra notitiam. Denique , religiosissimas Minimorum Sancti
Francisci de Paula Ordo protulit Saeculo XVII. plures insit siles Scriptores Philosopho , Emm
naeum Magnam, Murinam Mersennum, istam GAlemandet,Ioannem Juuens, O FranciscumPMqui etiam quaedam Opeia Theologica imeubtatunt. Prodiit etiam nuperrimὶ primus To. mus in folio etheologia Parrum Dagmatica, Ab usu.-Postri , Auctore R. P. Antonio Bosuac d ctissimo eius em ordinis Minimotum Prosellare, natione Gallo. Nihil hic impra sentiarum dicam de Seriptoribus Asteticis eiusdem ordinis Sindi Francisii de Paula , qui pene innumeri sunt, &inter quos eminet Francisiciu GI, natione Gai lus, qui Toisiunx insulto de Vitis danctorum Gai lieo idiomate seriosita Plura, si velis, de Scimptoribus Sancti uimi Minimorum ordinis h. gesis apti l Petrum iacia um Tristo, qui anno MDCXVIn contexuit Chronicon ιδ tum Sciptorumcemlinis Minimorum. Totam igitur. illa. stilum saeculi XVIL Sciiptorum classem claudα S. Franciscus Salsus, gererent bilis, de natalibui Allobrox, qui in tertium .L Francisci da nati Ordinem adscriptus, postea Episcopus S Primeeps Gebennentis fuit, pluresque libros in iurem emisit, singularem doctrinam, eximiamque ei talem spirantes; quos inter praecipiti sunt Ἀμ-gues ad Vitam Deroram: Philothea, ima de Am.re Dirino : Plurimi Tractarus Paranetlii: cto Dia Familiares. Circumfertiar quaedam S. D ncι-
sit Glasti Epistola ad Leonardum olfiam, Societatis Iesu, data die a7. Aligusti anni MDCCXVllLiti qua a junt, Sarietum illum Antistitem doctri nam L lii de Praedestinatione ad gloriam meritis praevisis nixa, suo calculo approbaste. V rum eiusmodi Epistolam tanquam spuriam, sancto huic Antistati suppositam, di adulterinae
laeturae partum, jure optimo exsuffiint viri erudiri, eo potissimum nomine, quod si haee tapistola genuina certaque esset, suum omni procul dubio tot inter silias S. D cisii Satisii Epistolai, summo studio & diligentia conquisitas, locum haberet. Dirb, certum est hanc Epist Iam, quae prostat sub nomine. Sancti Fraacisi Musii, nullum inter ejus Epistolas locum ha bete, nee habuiste unquam ἱ quod quidem aris gumento est, eam sancto huic Antistiti asIeri aevindicati non debere, maxime esim hujusce Epistolae hullam prorsus mentionem secerint diu gentissimi Francisci Silesii operum Editores.
quos tamen constat caetera quaeque vel minutis
sima hujus viti Dei sedulo collegisse Epistolarum stagmenta, eaque publica luee digna iudicasse.
D. Qii odistud Colloquium solitis longili,
protraxeras, iure merito tibi succensere postem a
abstitieo tamen, veritus, ne idem in me intor
queas proverbium, quod nuperrimh Iegi apud
S. Deronymum in Praesesime Commetuariorum ,
quos scopsit in Epistolam Sancti Pauli ad Ephe
si os, ubi haec habet: Parum eloquens sum. Vaia ad te disieniorem lege. Non digne Graeca in Latinam transfero, aut Gracra lege, si ejus lingua babeari βιentiam, aut si Latinus tantum es, noli de grais ruita misere judicare, o ut rudare properbiatios, Equi demera inspicere donati. Domum itaque me recipio, ibique incitus aliquas mente agitabo
disti euitates, quas circa doctrinam. Disciplinam Ecclesiae&Moralem Saeculi XvII. ventilari solitas, tibi in proximo nostio Coli
146쪽
De Doctrina, Di ptina eam Eec sa-stica, quam Monastica, nec non de Pali Gristianis Saecuta Decimi sieptimi.
M. Atholici Fides, quae, ut saepe diximus, is nulli temporum vicissitudini obnoxia est. illibata omni aevo mansit. manebitque perpςtuo in Ecclesia Romam, quae est sacra doctrinae Evangelicae Anchora, ad quan in tanta rerum humanarum caligine, qui salvi fieti volunt, confugere debent, ne errorum undis involvantur, vel, ut hi, qui erroribus impliciti a vera salutis via aberrant, reisto cursui restititantur. Nunquam prosecto movebitur haee firma veritatis columna, qua innixi, adversus hujus Mundi vim, semper in deterius &prolabentis S rapientis obsistemus ι aetet numque manebit solidum illud, nullis opinionum flatinus, nullis persecutio num procellis cellatim fundamentum, cui Christus Dominus superstruxit doctrinam suam, quae de omnibus errorum, Haeresumve Monstris ad finem usque Mundi gloriosum reportabit triumphum. Hanc inconcustam fidem, quae inviolatali temporum serie ad nostram usque aetatem pura de integra in Ecclesia Romana fuit propa sata, ut illabatam conservare possis, charissime Discipule, neces le est, ut se steris consilitim Apostoli quo discipultam suum Timotheum a sabulis, iniet minatis Cenealogiis, & sutilibus quaestionibus, ex quibus nihil oritur praeter invidias, contentiones, convitia, suspiciones ma. las , & perpetuas conflictiones , deterret. Quem Apostoli locum interpretans S. ωIso Το mas, haec habet et Vides, inquit, quemaamodum Apostolus Paulus, quaestiones damnat ac resecare conour ' tibi fides est, nasia espis is necessias. Ubi nihil oportet curio e per sua rere, qui opus es quί iisne λ si tradem qiuistis Dern tostri. Memm, qui quisrit, nondum invenit 3 si quarit, dispcile credere potes, adeo monet, M vacemus ejusmodi quastionibus. Num s qua-
mationemque facit conquiescere. Non haec tamen eo impiae lentiarum dico, quod improbaret ve. lim Seholasticas conflictationes, ex quibus is penumeris non liter elicitur veritas, q uim ex
collisione silictim ignis excutitur : Sed modum in his ac delectum requiro, tibique author sum, ut putam Christi do strinam haurias ex Sacris Li tetis, ex definitionibus Ecclesiae, & ex his Seripioribus, qui proxime de istisSactis sontibus bibe
D. Ets a vanis & inutilibus quaestionibus,
quae nee ad fidem illustrandam, nec ad fovei Amalendamve pietatem quidquam juvare posisunt, semper ipse abhorrueram , mihi tamen summoperi semper atri Ierunt quaestiones illae, quas ad uberiorem Fidei, Doctrinae oe Disciplinae Eccletiae explicationem Theologi excitate s i K. Qiapropter, si quae celebris quae itio circa Doctrina in&Disciplinam Ecclesiae inter Theol gos Saeculi XVII. suit ventilata, rem longe gratis simam mihi facies, si ejus oraginem, statum, I ro gressum atque exitum. hae dilucida expositione petite non gravera
M. Inter Theologos deeimi septimi saeuli celebria circa doctrinam Ecclesae de observatione Iejunii Quadragesimalis emersi in Galliis
controversia, cui obsidio Urbis Parisiet, sis animMDCXLIX. oceasonem dedit. . At enim, cum durante illa obsidione, ob extremam Quadragms malium eduliorum penuriam, quae in Civitatem Parisiensem importari omnino non poterant, huius Urbis Arellipraesul carnium esum tempore Q:radragesimae per Dominicos, Lunae, Martis, &Jovis dies, tam gravi urgente necessitate, indulsisseti quaesitum ea a quibusdam Theologis, an Archiepiseopus in Jejunio Quadragesimali , cujus abstinentia a carnibus pars quaedam est, praesumeretur dispensasse, non miniis, quam in abstitientia earnis dispensaverata Varie in utramlibet partem pro vario cujusque gustu ac genio, vel ingenio & ratiocinio disceptatum est. Fuin runt quidam Theologi, qui in molliorem sentemtiam abeuntes, putarunt,eys, cum quibus Archiepiscopus ab abstinentia a carnibus dispensii.erat, a lege Iejunii Qxiadragesimalis elle panur dispensatos; quasi altern trius par eausa viraotur. Alii vero Theologi in contrariam opinionem descenderunt, sicque Arctiiepiseopi Parisense neestim a carnibus abstinentiae dispensationem intelligendam este censuerunt, ut cibos ranis tum in unica ac legitima Quadragesimae res ctione. seu in prandio, suppleret, nec ideo reliquam legis Ieiunii partem solveret, quae seorsim proprio iure suo ad Jejunii Quadragesim
lis observantiam obstringebat, cum nihil tale Λωehiepiseopi Parisiensis dispensatio expressisset. Praeter has duas diversas Theologorum sentemtias, tertiam tum temporis opinionem produeiti n. Liatu ius, Sac. Facultatis Pari sensis Doctor, ediditque librum, cui titulus est: De Nitri eis bisum caelectu in ieiuniis Christianorum, in quo, licet doceut, a lege Ieiunii non dispensari eo quibus ab Eriscopis conceditur facultas tempore Quadrageiimali comedendi carnes, pertendit
attamen, carnes qualescumque, etiam extra udi gentem necessitatem comestra , non ossicere Ita
junio Quadragesimali, suilleqtie libeth olini a Christianis jeh: nantibus 5: in iadtagesima ipsa
pro suo nutu &arbitrio usurpatas.
D. Theologorum decimi septimi saeculicitea Jejunii Quadragesin alis observantiam disecrepantes Opiniones certe video, sed cui semen istiae, eeu probabiliori & legibus Ecclesiae magis
eonsentaneae, adhaerere debeam, dubius ac pendulus adhuc haereo.M. Ut mentem meam clariori, qua fimri potetit, methudo aperiam, nece1le est, ut primo ostendis m contra ioan em Launovam, nun
quam Christianis jejunantibus, & praesertim
tempore Q iadragesimae, licitum suisIe earnea pro suo nutu & arbitrio usurpare, eisque libeiath vesci Deinde evincam contra quosdam recentiores Theologos, eos, qui tempore inadragesimae petunt de obtinent ab Episcopis facultatem comedendi carnes, eo selo moti argumento,quod timeant, ne cibi Quadragesimales eorum Lanutati ossiciant, non dispensati, Ii illius obtenistae facultatis, ab opservatione legis Quadrages- malis Jejunii. Et primo quidem, quam antiis qua, quam sancta, quam sole iis, quam unaninii Patrum & Graecorum, & Latinorum sensu comprobata, & quam ex universali Ecclesiae usu
147쪽
le instituto necessaria sit in Iejunio Q i adtagesi-
mali abstinentia quarumcumque carnium, ex
perpetua, sibique semper constanti traditione ab Apostolis profecta, & ad hanc usque aetatem
in Eccletia Roniana fideliter mi, servata facili ne gotio deinonstrare possem. Sed, ne in reserendispenh innumeris Sanctorum Patrum, cum Graecorum, tum Latinorum testimoniis, atque Historiae Ecclesiasticae Monumentis prolixior sim, pau- ea dumtaxat seligam, quae ad exstimandam n vam, fallam ac periculo iam, ne quid gravius dicam, io nis Lauernui sententiam sat superque
sufficient. SBaptius Hom. i. deIeiunio ait: Caynes non edis, a mino amnes. Vesteram expectas, ut cibumsumas. S. Augultinus Serm. 1. de Dominica prima in adragesimae : Illa es, inquit, in uuadragesima diebus granis utilitas, quod dum
etiam a luitis abstinemus, inagis ac magis admone-'marisiuita vitare: QMenim ab nemus nos a carnibus, quιbus aliis diebus uti licet ρ qui nos abstinemas riηo, quo moderate uti licet ; qui vitamus, qua uando licent , in prim/s fugiamus peccata, quaino nunquam licent. Non minus diserte loquitur Theophilus Alexandrinu, in Epistola 3 .Pasclia .li ad universos AEgypti Episcopos, tibi hale habe .: Aequaquam in diebus subadragesima vini poculum suspiremtur, neque in procim2u praelia. ubi tib r orsudor est nece Fariin, cu=nium edulio defeetemur :Qus autem legum praecepta custodiunt, Ignorant vinum in IV iis, carnium us,m repudiant. His
Sancto Patribus succiniim Cyrillis me osostmia tanus. O S. Chus on , quorum prior in Ca-teehesi q, arta lic scribit: Ab ineinia per jeju-mum a carnibus, non quod eas abominemus, sed quod mercedem expectemus. Alter vero, seu S. Ch 's .mus, Hom. I. super Genesini de Ieitinio Qiiadragςlin te loquens, ait: iam coquorum discursus,
tanto disciplinae rigore abstinentia a carnibus in Jejunio Quadragesim.ili a ii delibus obtervali debebat, ut Patres Concilii Toletani Oct ivi statue rint, ut ille, qui diebus Quadi agesimae carnes edere attentas let, Communione Palctrali priva- revir, & per illius anni curriculum ab omni esu carnium abstineret: S 'quis, definit Conciliit in Toletanum, carnium esu diebus Quadragesima prinsumpserit attenti re, non setam reus δεμεν ectionis Dominica . M alienus erit ab ejusdem diei Communione, ac per ipsius anni reliquum tempus ab omni Via carnium abstinebιt. His omnibus adderem singulari sane observatione dignam, quam Nevh. rui libro XVII Historiae Ecclesiasticae eap. x x. narrat, videlicet quod, imperante i. inniano, cum gravis fames Ucbem Constantinopolim urgeret, ideoque secunda quadragesimae Hebdom da carnes in foro vendi in mavus Impei allet, po pulus tamen, qui Praeceptum de abstitientia a carenibus in Jeiunio Qxiadragesimali observate sta.
tueiat, neque illas emebat nec edebat, mortem
quam ex fame paliurus erat θ sibi potius talarandam ae obeundam existimans, quum ut quidpiam de patriis moribus ac traditiovibus immat res. Ex his, &aliis id genus momentis l1quido patet, semper ει ubique apud omnes Christianos carnium esum in I unio Quadrages ae prohiabitum mille, eisque Diaculum visum esse, li in praedicto Jejunio carnibus vescerentur. 4'lura in hanc rem contra roannem Gunosum legesis apud
nostium iouum m Ivicolai tum iu secundo Tomo Pantheologia nostri Ragrarii, titu Io de Ieiunis.
Editionis accuratioris. quam ipse, multis Unde euhque aὸjectis auctam ae allustratam, Lugduni in Galliis anno MDCLXX. adoinavit, tum etiam
in ea, quam idem doctissim iis Dannes Ricola, contra Dannem Laxnuum edidit Dissertatione
ac legit mo ritu, juxta veterem Ecclesia aniversatis asum, ubi doctissimus P. hones δι colui lucti lenia ter ostendit, illusorias, ac ineptas este objectiones. quas istannes Launo jus Amicriticus proponit ad praedictum de abstinentia a carnibus in
Jeiunio chiad Agesim ab univei salem antiquita.
tis usum, unanimem consensum Patrum, MEGelesiae sensum, vel etiam Historicorum testimo. nium eludendum. - D. Insidet adhuc animo circa sententiam'. annis Latinos strii pii liis, quem mihi evellas. ve. lim. Enimvero Sancti Patres, quorum testimo.
nia lat. dasti, fidem faelum, Christianos in jejiiniuQiuadragesimali abstinuisse non solum a carnibus
sed etiam a vino. Porro veri sinaile non est, Ec clesiam imi versalem antiquitus imposia iste omnibus Cluistianis praceptum de abstinentia a v:no in jejunio Qtiadragesimali, ergo nec quoque,
praecepto eos obstringere voluisse ad abstinentiam a carnibus in jejunio iniadragesimali.
Utraque igitur abstinentia, videlicet a carnibus de vino, in antiqua Ecclesia non erat in praecepto, sed dumtaxat in Consilio, ita ut Fideles, si vel lent. pollent pro suo nutu & arbitrio in Jejunio. Qiiadragesimali comedere quascumque carue & bibere vinum, licet vi praecepti Eeclesiastici obstringerentur ad servandam Jejunii Quadi, gesimalis legem, quae in unica per diem refectione consistit, sicut petrendit Ioannes Launovus.
M. Ad eliquandam propositam dissicultatem ttia in Jejunio Quadragesimali aceurate discern
dubent, quae perperam nun nulli promiseυδ comfundete Alent. Primb in ieiunio Quadrages. mali attendi debet hora, seu tempus, quod pio
jejunii termino institutum ae praefixum est. Secundo, notandus est modus aut rigidior, aut
magis temperatus. quo obscrvari Di est jejunium
Quadra si male. Postren O, praecipua ratio
in jejunio Quadragesimali haberi debet tum a
stinentiae a carnibus, tum unicae refectioni
quae in jejunio sumenda est. Quod speistat horam' seu tempus, quod pro jejimii Quadragesimali
termino institutum ae laxatum est, res est pure
DisciplinA, quae vicissitudini temporum fuit obnoxia. Antiquitus enim pro solvendo ieiunio Q iadragesimali juxta strictiorem regulam expectari debebat hora Vespertina, ita ut resectio non nisi si, b noctem, hoc est, post occasum Solis sumi pollet. Deinde tamen, prolabente paulatim, vel 1bpito primitivortim Ecclesiae M. culorum fervore, ieiunium inadragesimale ad horam nonam quae nostrae hurae tertiae postmoridiem eortespondet revocatum est, juxta illa,
quae Secundae Secundae q. s. art. T. notat mas, Doctor Angelicus. Ac quae hunc morem ad . hue ejus tempore usitatum ac obsei vatum indicant. Nunc vero tandem ad horam sextam seu
meridianam jejunium Quadragesimale, ne qua
nimiae debilitatis excusatio praetexi possit, reduxit pia mater Ecclesia, hoc interim servato usus antiqui monumento, ut quemadmodum in alta
148쪽
uiu jejunii diebus Eeclesia officium horae Cano- mos, & Passioni Christi, veri Pasehatis nostri,
liter , quae Aona dicitur, praemittit ante refectio- commemo sandae consecratos tra figere πινν -
m. lic in ieiunio Quadragesimali horam Vel pe- - , ides , arido νictu, populus mnis censuexit ;iarum cantet ante refectionem, quamvis nec id spe panem duintaxat sub x 2speram cum aqua potuid essentiam iejunii Quadragesimilis requiratur, ad corporis refectionem adhibere. Quin , addit& aliter fieti , saltem privatim, possit , sie ut Ca- quoque, quod de nWulti ad biduum , vel triis suum Conscientiae titiptores passim notant. duurr vel quatriduam, jejunia prorogant; cr alii Posset tamen etiamnam, ii quis vellet, ieiunium etiam hebdomadam integram usque ad sequentis
Quadragesimale protrahere usque ad horam n Dominica galliciniumstne cibo transmittunt. Hienam, juxta veterem usum, modo id faceret abs- autem rigidior in ultima Quadragesimae hebdoisque serupido di superstitioiae, vel affectatione mada ieiunandi modus, pecullatis tantism devo- ungularitatis . vel alitEt facientium contemptu de tionis fuit . ex nulla universilis Ecelesiae praee condemnatione, ut docent periti Casu istae. Quod pto, sed solum ex usu, seu pia quadam consue- attinet ad modum rigidiorem , vel magis tempe- tudine . quae praesettim in taclesia orientali in ratum, quo jejunium Quadrageii male observari leverat, observata solitus. Cum igitur ad illum potest, eertum est, longe rigidiorem Olim Ie- rigidiorem tempore Quadragesimae jejunandi iunii Q iadtagesimalis observantiam extitille , modum Christianos non obligaret universalis Ee- qitim nunc iri, aut ab aliquot Ecclesiae Saeculis etesia, nune brevitEr ostendere debemus, Ecia 1 extitetit, non tanim quoad horam Vespetit - clesiam una versalem Clitistianis omnibus duo nam, qua, ut mox diximus, jejunium Q adra tantum praecepta olim imposuisse, di etiamnum i .gesimale solveb. tur, aut resecto tumebatur ve- imponere, in jejunio Qyadragesimali observa tiam etiam quoad ciborum usum , quo Christia- da. Primum Ecclesiasticum praeceptum imperatri non tantumaearnibus. ovis, & lacticiniis ab- abstinentiam a carnibus , ovis di labiciniis. At stinere solebant, de ex lege debebant, sed etiam telum praeceptum indicit, unicam videlicὸt reis quibusdam fructibus, &vino. De fructuum sectionem ita die. Haec autem duo praeeepta quippe abstinentia sic S. Augustinus expressis. omnino inter se distincta ad observationem 1
Verbis dicit: christiani non haeretici βd Catholici, junii Quadragesimalis ab Ecclesia univei sali ne
eramandi corporis causa propter animam ab irra- tunt quidem statuta, eum eo tamen diserimine, erisnatibus motibus amplius humiliandam , non so- quod ii quis praeteptum Beelesiasticum de unicatum a camibus , verum etiam a quibusdam terra resectione in die tempore Quadragesimae non obis
frinibus , Nisemper , sicut pauci , vel certis die- servatet , sed bis in die reficeretur , jejunium s atque temporibus, Aut per u ragesimam frangeret; at si quis, vel ob extremam urgen- feria omnes, quans, magis quisque rei minus seu ro- tem necessitatem, vel quia timet, ne cibi viae . aeris, seu potuerit, abstinent. Vini verta absti- dragesimales notabile damnum eius sanitati in . Miuiam in sejunio Quadragesimali antiquitus suin istant. Superioribus Ecclesiasticis obtineat fa-
se communitet observatam, patet ex testimoniis cultatem comedendi carne , vel ova tempore Qit sanctorum Patrum , quae supra adduximus. Cae. dragesimae, & semel tam lim in die reseriat ut, tertim , ad illum rigidiorem modum servandi je- atque in unica illa resectione moderatὲ eatnes,
iuniit m QEadragelimale non omnes ec ubique vel ova comedat, jejunium non solvere, set Christiani ex praecepto universalis Eccletiae te- observare censetur, quia Ieiunium , ut docent nebantur , ted tantam multi ex devotione, de Theologi , & petiti Casuum Conscientiae Settia non ex praecepto , vinum in jejunio Quadrage- mores , principaliter in unita resectione eonsi.
simae non bibebant , vel a 'nibusdam terrae fru- stit, quippe quae a principio jejunii institiita est
albus abstinebant, ut magis corpus macerarent, in Veteri Testamento , in quo judaeis jejunanti- persectius se lunarem, cum dubium non sit , bus unicam tantum resectionem ad Vesperam .bstinentiam a vino ad perfectionem jejunii per- sumere licitum erat, nullus tam eo cibus in illatinete . etsi vini potus moderate sumpti ei len- Vespertina refectione eis prohibitus erat. Hine tuli jejunii eonditioni non adversetur. Hinc S. Tironias principalem Ecclesiae in institutione j S. Hieronymus in Epistola a. de Qua ciericorum iunii Quadrageii malis finem, seu primatiam in-ktibens ad Heliodorum ait: Si absque vino ardeo tentionem , constituit in unita refectione . quae
a iustoria o inflammor calore sanguinis, ct in jejunio iniadragesimali fieti debet, ita docet
surariento validoque sum corpore , tibenter caria. S. Thomas 2. 2. quaest. I T. ait. s. ubi haec
oculo . in qua suspicio es renexi, quod videlicet habet: Dicendum quod ie junium ab Ecelesia inst
animam perimit per peccatum, iton secus ac tuitur ad concuscentiam refranandam , ita tamen venenum propria dictum corpori mortem inserti quod naturasaDetur. Ad hoc autem sisere νid
Vides itaque ad hunc si rictiorem modum Qua- ιαν unica comesis, per quam homo preest o natura dragesimale ieiunium observandi per abstinem satisfacere, O tamen aliquid concupiscentia detra- 'tiam 1 stueti s & a vino . quem ad perfectio- hit, diminaendo es inestionum vices. Et ide. Eonem jejunii eommendani sancti Patres supra a clesiam eratione flaturum est, ae semel a jejunam
me laudati . non omnes fideles ex praecepto uni- tibus comedatur.
.etalis Eeelesiae obstrictos Hiise , sed praedictam D. Cum perpetuqm in Ecclesia viguerit pim abstinentiam ex devotione, de maiori quorum- eeptum, sicut luculentὶe mox demonstrasti. dedam Christianorum fervore otiginem hibuisse. αbstinentiai carnibus, ovis & lacticiniis in jejunio quod quidem confirmari etiam potest ex his, Quadragesimali. ab omnibus Christianis iugites quae S. Epiphanias ad calcem sui operis contra observatum, facile percipio, errasse se. Iasinuam, mresis refert de Christia cuin rigidiori modo dum petiendit , Christianis olim in jejunio Qu jejunandi in ultima inradragesimae hebdomada, dragesimili quascumq; carnes pro suo nutu dcaris
his verbis r Praeterea. Ire illas Dominico ex- bittio usurpare integrum fuisse. Sed nune scire ν
149쪽
dum asserit, eos, quibustum Superiores Eeclesia iei dispensint a praeeepto de abstinentia acatuibus . ovis de lictiemus tempore Quadragesinae, teneti tamen ad observationem allecti spraeeepti de uniea reiectione in die sumenda, iulcisque non eximi i lege i uuii t Haee si quidem
D inis Launose sententia paulo mihi durior vid tur, praesertim clim plures moderni Casuistae sicut nuperrimὸ audivi intrepid. doceant. eos, qui,
ob periculum, ne cibi Quadragesimales eorum valetudini detrimentum asserant, petunt re obtinent 1 Supeliotibus Ecclesiastieis licentiam edendi carnes tempore Quadragefimae , non amplius ob
stringi ad legem sejunii, sed bis in die, circ1 ullam vel minimum serupulum, posse earnibus se se
M. Non sollimi mus Latino jus, sed plures gravissimi, j-1 ac doctissimi Theologi beListae. quorum his Catalogum texere longum
φlset, psim docent ae tuentur, eos, qui nulla aegritudine laborantes, di ob perieulum daataxat , ne cibi Quadragesimales eorum saluti noceant, petunt re obtinent a Superiotibus Ecclesiastieis Ileentiam comedendi carnes tempore
iadragesimae, nullo pacto dispensari, vi obten.
illius saevitatis. 1 lege jejunii, sed semel in
die se te fierie debete , &in illa uni ea refectione carnes salutares moderat E sumere. Huie doctissi- motum Theologorum sententiae utroque pollio subseribo. ductus vatus momentis . quibus
tu ipse, elim sis veritatis amans. dc animae potii squam Otpotis salutis percupidus, asscitiam, ut isto, praebete non detrectabis. Et primo quidem,
si ex praeseripto prudentiae praecepto tenemur meliores commodioresque emere vestes, salubrius sumere medicamentum, tutiorem viam eligere; mulio potiori ratione prudentia luadere debet , in materia morum & salutis animae, eas a nobis
eligendas esse opiniones, quae magis legi Dei dericlesiae savent, relictis ac penitus repudiatis ilis lis opinionibus, quae ad nutriendam ct fovemdam eupiditatem conducere possunt. Porro, tenti eorum, qui a lege jejunii illos eximunt.
quibus tempore radragesimae concedit ut saeuiuos comedendi carnes, ne cibi Quadragesimales eorum salutino ant, haec , inquam, sententia
favet cupiditati. clim semel exempti a lege jejunii possint non solum bis, sed ter. quaterve earnibus refici in die. Non stat etiam haec leniatentia pro lege Ecclesiae . quia Melesia, praeterit lud praeceptum, quod Christianis tempore Quadragesimae imponit de abstinentia a carnibus, ovis re lactieinio. alio praecepto illos adstringit ad jejunium, quod quidem Ecclesiastieum prae .eeptum eonvellit, ac peniti is Emedio tollit praedicta sententia. Est quoque miniis probabilis
haee opinio tam probabilitate extrinseca, ut poteqiam paucos habet patronos ae defensores, prae mero doctissimorum Theologorum di Casili statum, qui alteri oppositae sententiae patrocinaniatum, thm probabilitate intrinseca. quia nullis se, Iidis innititur rationibus, sed puris putisque a guttis, excogitatis ad excusandas excusationes in peccatis. Praetere . hi, quia praeeepto de abstuarentia a ramilaui Superiori bax Eeelesiastieis disipensantur , Q quod eibi uti adragesima seotiam valetudini oruere possent, nihilosecilis alterum praeceptum Melesiasticum tempore intadragesimae Christianis impolitum de unica resectione
sumenda in die possunt absque ullo suae salutis
detrimento obtervare, ergo, stante etiam dis Pentatione a praecepto de abstinentia a earnibus, Lenentur alterum adimplere Eeelesiae praeceptum
de unica tempore Quadragesimae sumenda reiectione in die . hoc est , lemel tantum in die carnibus te reficere , sicque saltem facete quod posiliant, licut intimili morum materia dehnivit Dis necemius XL l onti sex Maximus in suo Decreto die ε. mensis Martii Anni MDCLXXIX. dato,
in quo tutet varias Propositiones, morum doctris
nam spectantes, hanc. ordine quinquagesimam qu tam . hra vel bis conceptam proscripsit: Γηι
non potest recitare Malatinum is Laudes,
tamen ahq s horas , ad nibit tenetur , quia mager pars trabit adse minorem. Denique, eos, quos Superiores Ecclesiastici a praecepto de abstinetitia acarnibus dii peniant, ne ei bi Quadraget males
eorum saluti noceant, ab obligatione tamen al-cerius praecepti de sumenda unica resectione in die, in qua conlis tit ratio formalis jejuni 1, non elle exemptos , manifesto patet ex Bullis N Constitutionibus editis a Summis Pontificibus, qui diserte declararunt, eos, cum quibu1 dilPe satum a praeceptode ab itinentia a carnibus, quod cibi Quadragelimales eorum saluti noxii elle pocistit, non exc pi 1 lege jeiunii, sed teneti tempore Quadragelia ae unicam in die sumere resectio. nem. Orezorius a II. in Bulla Cruciata pro Regno Lusita iliae siestatuit: 'aterea insistemus, ut dιcto triennio durante, carnibus de consito atriasqαι AEtiam . tempstribιυ jejunioram tam ua-rages
mutium , qua in quarumcumque dierum to Iias o
ni vesci possint, ac pro eorum libito oris, Olisseriniis, itaqhod, qui carnes comederint, servata iaceterisjejunii Lecies triforma, dictost uniosaΠι- fecisse ι enseantur. Ais AEder VII. Pontifex Ma mus Anno MDCLvII. Romae promulgavit tabctum, quo, propter pestem, quae anno praec denti m nae Vibe saevietat, dispensavit tempor
Quadi agesimae cum Civibus Romanis a praecepto
de abstinentia earnis in diebus Dominicae, Lunae, Martis, & Iovis, explesie tamen Securans, eo jejunium servate debere . excepta die Domini ca, in aliis diebus, in quibus libere possent carnibusve siet. Similem dilpentationem a prae cepto de abstinentia carnis tempore Quadrag famae anno MDCLVIII. totius Dueatus Medio lanehlis Fidelibus indullit idem Ponti sex. ea δ' posita Clausuli: Citra tamen exemptionem a Iese nio. Denique. in Edicto. quod Romae pro obse vatione Quadiagesimae sub Ponti fieatu Clementis
M. Anno MDCClII. publicatum est, haec Clausula inserta fuit: Ed 4ser re u disiuno, asseri triiugi serio tenati ancha queri, che pergia a Cose si ι ibano di carni salubri. Qitae verba sie Latin redduntur: Et debent observare jejunii nem, iaquam obfringuntur isti, quibas iusta de eos mmittitur , ut tempore Quadragesima carne his tivescantur. Sed, elim haee inserta Clausula quibus. dam displieuis et . diligentius hujusce rei ex ea selectis Viris eruditis commissi Gemens XL Pomet sex Maximus, atque post pellecta & ad Sanctuarii pondus librata hine inde illorum Censeriasu fragia, tandem ad marginem Edicti, quod Roma pro Quadragesimae observatione anno MDCCIV. typis edendum ae vulgandum erat. sieue singulis annis fieri solenne est, hane Clausulam, propria manuicriptam, Edictoque inserendam , i premet
150쪽
redduntur: Et tenentar obserpar ejunium, acu
astetem dispensantur illi. qui salubri carae re- stan ur, rasis ducti motivo, quὸdeorumsiluti Mineω- Ω-agesimatis cibi. Cum praedicta Pontificis Gavisa Edictum pro Observatione Qua dragesi e Romae Anno MDCCIV. sait publica, sum. Erat etiam Edictum Pauli Mansteri, Urbis Rome, totiusque Status Melesiastici Prot medici Generalis, datum Romae pio observati ne QMdragesimae Anno MDCCIII. in quo e prese astitit, eos, quibus ex speciali Eeclesiae indulgentia sicet tempore Quadragesimali vesci earnibus, quod cibi inadragesimiles eorum sanitati haud modicum damnum afferre possent, nO dispensati, iuxta mentem Summi Pontificis cleis mentis M. At Melarationem Goaris Carpegna, cardinalis vicarii ejusdem Summi Pontificis, ab
olivatione ieiunii: Ne per tanto, Ii dissens
Eminentis, seu Cardinalis Gasar Carperna Sum mi Pontificis Clementis XI. vleatius, in siIO Edi-
quod iiiiiii ejusdem summi Pontificis pro observatione Qtiadragesimae Romae Α. MDCCIII.
Ex his itaque Rullia de Edictis Romanorum Pontificum aliisque Doeumentis ad jejunii in
dragesimalis obletvationem spectantibus, quα clatissimus Canonicus Astolaus Antonius Cuggas, Cardinali vicario Summi Pontificis Secreris . Vir doctiina de pietate conspicuus. de adhuc L
mae v Ivens, mecum summa humanitate coli,
nicavit. saei colligere potes, primis, non polletum usu de conlpetudine Eeeleliae, atque Edictis Summorum Pontificum, pici observatione ieiunii Quadragesim .lis Romae promulgatis . couci. liati opinionem illorum, qui dictitant, non pollestate obligationem servandi legem ieiunii, quando Superiotibus Eeclesiastieis conceditur dalpensano ii praecepto abstinentiae a carnibus . Cum tamen, sicut mox ostendimus, Summi pontifices. avitam secuti Ecclesiae eonsuetudinem , conceptis verbis assecant, his, quibus ex indulgentia Ecclesar fas ac licitum est tempore Quadragesi et medete carnes, neeessitatem incumbere jej nandi singulis diebus Quadragesiinae, exceptis tamen diebus Dominicis . nisi aliqua aegritudine laborent , quae eos eximat a lege jejunii. Seeundo , colligere debes, laticinem formalem jejunii s- tam esse in uni ea resectione, quae in die sumi debet. de non in abstinentiat carnibus, elim cerintum sit, iuxta doctrinim Ecclesiae expressam in
Ballis, de Edictis Romanorum Pontificum , quae saperius laudavi, solvi iejunium, si bina in die fiat resectio; de velsa vice , non solvi jejunium, si 'ais, post Iegitimam a Superioribus Eeelesiasticis
obtentam dispensationem, semel in die tempore Quadragesimae earnibus vescatur. Q aandb autem dico, rationem sormalem ieiunii sitam esse in diatea resectione in die . non id eo in tensii intelligas velim, quasi uniea illa resectio ita neeessatio
R. P. Hiac ibitis. cci nom. iu die semenda sit, ut ille, qui ab ea abstinete
non sejimare , cum potius persectilis jejuniam servatet, si, ad exemplum Christi Domini, nurulam in die sumeret reseruonem; sed hoe in se sua te intelligendum velim. quod ualea re mosta constituat ieiunium , ut ii quis in die bis ce-fietatur, ieiunium lolvere senseatur. Ut autem
compertum habeas, quam diligemissimὶ providetini summi Pontifices, ne haee lex jejunii inuniea resectione posita. impunὸ frangerem e , eonsulto hic inseram quinque proposition , quas,
cum caeteris aliis, numero quadraginta quinque, ex de VII. Pontifex Maximus pro seripsit dum bus Decretis, quorum primum dattim est die
XXIV. mensis Septemb. an. MDCLXV. Alteis tum vero fuit publicatum die XvIII. Martii anni MDCLXVI. Prima Propositio, quae inter alias ab hoe Summo Pontifice jure optimo confixas est. ordine vigesima tertia, sic ha te Frangens jejanium Ecclesia, ad quas tenetur , non peccat w-raliter, x ex contemptu, vel inobedientia hoc faciat. Λlteia Propositio , quae est ordine vigefima nona. haec est: In die ejunii, qui saepsius modicum quis coraedit, eis notabilem quantitatem msine comederit, non stangit jejunium. Tertia Pt positio, quae est ordine trigesima, his .et bis concepta est : Omnes Osscirier, qui in Repota cavaraliter laso rami, sunt excusari ab Obligatione jejunii, nec debent sie certimare, an iabor sit comis patibilis eum jejunis. Quar in Propositio, quae est
ordine trigesima prima, asta est: Excusantur a Flate praceptostisnuom siri. qui iter agunt . equitando, utcumque iteν Vot, etiamsi iter necessarium non sit, ct etiamsit unias diei conficiant inima Propositio est huius tenoris r Non est eum. dent, quod cometudo non comedendi ora cy iactiacia a in Quadragesima obliget. Has quinque Propositiones ab Alexodro Uu damnatas detestati debes; iisque adhaerere Sanctionibus, qua sumiami Pontifices de Concilia circa i*unii Melesiastici
oeservantiam praesetipserunt. D. Clim. occasione celebris istius Contio. versiae, quae circa observationem ieiunii, potissimam Quadragesimalis, a Theologis Saeculi XVII.
ventilari coepit , est entiam, conditionem, neeessitatem de obligationem jejunii Ecclesia iei hacte
nos enucleate exposueris, Optatem tandem, ut
hie, iuxta doctrinam S.Iboma, praecipuas assigna res causas, seu legitima impedιmenta , quae ali.
quos ab Ecclesiastico jejunio, sive per Ecelesiam
instituto, dispensare, vel eximete possunt M. Duae potissim om cause, iuxta Do rem Angelieum , ab obligatione jejunii Erete fiastici aliquos eximere possunt, aetas videlieet desecestas. Et primo quidem pueli ob aetatem a lege te junii Melesiastici dispensantur, tum quia
propter naturae debilitatem frequenti cibo , de non multo simul utuntur ἔ thm quia etiam usquaad finem tertii septennii, hoc est, usque ad amnum eompletum vigesimum primum, sempeeliint in statu augmenti, propter quod multo. seu stequenti indigent alimento Secundo . senes, non quidem omnes, ita qui ad annum septuniagesimum. vel octogesimum pervenerunt, a in nio Ecelesiastieo immunes de excusati sippo- mantve, quia aetas effoeta δc ad ultimam vitae periodum iam declinans, pravem debilitatem s cum trahit. Hinc appositὶ S. Hieronymus in