Stephanorum historia, vitas ipsorum ac libros complectens ..

411쪽

melius interpretatus est, quam Vetus Interpres; cui, quamvis rudis & parum fidelis alicubi istit, tamen, si nihil deberi diceremus , nos assta: fore ingratos. ' Notat interim crassam Ddsit dam ignorantiam, qui, ubi legitur Haereticini, minem devita Tit. 3. Io. , significari tolli i viii

putaverunt.

Η3c anno Stephanus edidit suam de Latillitat: salso suspecta expostulationem, & de Plauti tali

nitate dissertationem, & ad lectionem illius ξίφgymnasma ,' Hos tractatus in unum librum reti ctos Hieronymo Castellionaeo Lugdunensi cena praesidi dicavit. Ibi damnat religiosam illam sed si lius superstitiosam, quae Patri nunquam placa: I, Latinitatem eorum, qui NiZoliani verius voces aqvim Ciceroniani. ' Vanos ait de Latinitate injicis scrupulos NiZolium, & Laurentium Vallam vista alioqui de lingua Latina optime meritum, ' τ non magnam Gallis L Italis cum Latino statas amnitatem observat, ac majorem Plauti sesz ni cum Gallico quam cum ullo alio conveniest i am. Hujus opusculi sui meminit in specim. bmend. ad Geli. narratque quosdam, q Glegerent Vocem reformatione in titulo Nost I i . ad illam commoveri & succensere, tanquasi dormitante scriptam. Quum instaret, Gallos sus

412쪽

vecem ex illa sumpsisse; imo vero aiebant, tu ex Gallica Latinam facere voluisti. Et statim exempla non succurrebant, quum alioqui legisse se apud

magni nominis scriptores sciret: adeo ut etiam, donec ' Τhesaurus patris proserretur, nimium pertinax aliquoties audierit. Anno Is 7. excudit Ciceronis Epistolas ad

Familiares, deinde diversorum in easdem Commemtationes, Pauli Manutii, Canteri qui in Epistolam lib. 6 Graece vertit), LambiniIurnebi, ' Hier. Raga Zonii, qui Sigonium Venetiis profitentem audivit ; suum de variis epistolarum generibus Commentarium et His adjecit appendicem ad Manutii Scholia ex editione, ' quam literis Venetias scriptis, duobus post mensibus, acceperat; alias locorum aliquot emendationes pollicitus in suo Dialogo Pseudo- ciceroniano, qui eo ipso quo episto- Iam his Commentationibus praefixam scribebat

tempore excudebatur. Eodem hoc anno Callimachum cum Scholiis, & Nicodemi Frisichlini vermone prosa ac metrica, suaque hymni unius ad-

Ubi nomen rGormatis ex nullo affertur authore, sed ver-hUm reforma ex Plin. Ovid. Quintil. ' Henr. Steph. in suo Pseudo-cie. pag. 223.226. scribit se toti Ciceron. Epistol. editioni non praefuisse,& in aliqua tantum editionis parte correctioni typographicae praefuisse, coaliumque fuisse eas magna ex parte Iegiones recipere, quae in Manutii editione erant,quum eius etiam annotariunculas sive notatiunculas cquod ipsi Manutio videtur

magis placere) margini apponeret, ' Epistol. Ragazon. ' Epi-ROL Steph.

stricta

413쪽

stricta & libera, utriusque notis, Politiani 2 aliorum interpretatione edidit i ' quam editidae: si cutum est breve epistoliorum, dialogorum, diatiuncularum , poematiorum ex variis utri estile linguae scriptoribus Syntagma, in quo habetes fibtyra elegantissima, quae inscribitur Lis, nae pi-

tinam, ' Aldinam i si Frobentanam Is ψ2. h terea incumbebat excudendo Platoni, cujes s Cundus tomus usque ad 3 377 paginam per ta: Tat; si cuius opera tum temporis duobus pnii Crant commissa. Neque tamen adeo uni Aethoi unice manus solebat admovere, ut nullum si Curaret; mentem enim tam capacem opus ta aeXPlere non poterat. Dum itaque Platonen ζPCudebat, Geographos edidit, Dionysium Petilia cum Eustathiis scholiis suaque versione, Medii AEthicum, Solinum cum Olivarii, Simieri, B:la notis & emendationibus. Robertus olim Pital lium ediderat, sed exemplaria jam pridem de iii rari coeperant ; eam ergo editionem Henricus do

' Epistolia S c. pag. 6o. me incerti authotis Hemi blephanus, anonymi Franci Box hornius in suis Poet. Satyr πnor ann. t 633 excusis, Barthius Poetae veteris in suorum MVertar. Itb. 7. cap. II. anno 1614. poema fuisse credidit quum authorem habeat Mich. Hospitalium. & legatur in iis 32. lib. iptius Epistolarum Lutetiae apud Mam. Patisson. 1J J excusarum. Id observavit Vir Clariss Alb. Fabricius in ii Biblioth. Lat. Τ Callimach. p. io6. ' p. 92. F Locum enim taa fieri in Callimach. pag. 94. & ex ejusdem tomi pag. 2G, si

414쪽

tantum renovare sed & augere cogitavit. Rhem-nii versionem nimiae libertatis accusabat, doleba que Andreain Papium suae plus non concessime. Αnnotationes addidit non tantum suas, sed quas nomine ubique Autoris praefixo excerpsit ex Iacobo Ceporino cujus Graeca extat Grammatica perbrevis , Gulielmo Morelio, Andrea Papio ;primas Basileae a Bebelio Isaa. Secundas Lutetiae Iss6. tertias Antverpiae I s. editas. ' Desendit etiam quod pii filii erat) memoriam Patris, quem ' Papius varias lectiones ad nauseam usque putide collegisse notat; ' cujus potius nimiam diligentiam mirari debuit Papius, quam hujusmodi ut vocat) quisquilias, quibus tantopere offendebatur, in suis annotationibus tam diligenter recen

seres

Stephanus nescio qua ratione impulsus libris

annum aliquando non praefixit E. G. Buchanani Psalmis a se & Roberto fratre editis; recusae Poematum BeZae editioni, quam tamen ex epistolae ad Duditium appendice prostiisse Is 76. 38. Iul. Conjeci. In hac appendice BeZa monet Duditium, diuturnam illius de verae ecclesiae notis dubitationem non paucos ex iis,ad quas a Papa desciverat,partibus offendisse. At id obiter. Stephanus etiam dubium

fecit, quo anno primam sui Horatii, & Virgilii

415쪽

editionem emiserit: Quod vero de illo edet. iectura licebit assequi, tantundem etiam de hoc innotescet; nam eodem fere tempore, iudem typis, cum ejusdem formae scholiis, ea ea denique accuratione edidit Virgilium & Horatim Latinae Poeseos in diverso genere facile principei; ' inter quos palma esse videtur adeo ambigua, Us eorum altero privari nos oporteret, vix possi mus statuere, utrius jacturam minus impatienter ferremus. Horatius,' cujus plura quam ullies la lini scriptoris reperiuntnr exemplaria, plura tgraviora, quam Virgilius, ab audacibus conjectati accepit vulnera. Horatium suum quinque elati bis quibus quatuor in secunda editione adjecito ornavit, ac indice; ' non vero Lipsiensi, qua, Iicῆt Georgio Fabricio adscriptum, minime pro Phat. Suas in Horatii Poemata curas Ioanni Bellebraeo inscripsit Regi apud Helvetios legato, ciante aliquot menses Colonia redeunti aliquot Ηγratii versus examinandos ostenderat. Haec editi prodiit post annum Is 73, Ω ante Is 76: nam e tantur in ea loci ε ex libro de Virtutnm enconi non ita pridem edito ID; 7 ex Thesauro sisti

co is a ex Querimonia Typographi i& Epistola ad amicos is 69. s Innuit eius Philosophicam Poesin is 3 & ' empori

Diuisi i

416쪽

Francosordiense ID J: Αc in Nigoliodidascalo is 8. harum diatribarum sit mentio: Denique in Pseudocic. Is pag. Is 7. leguntur haec.- Editio Horatii, quae ex Henr. Stephani officina ante biennium prodiit. In illis diatribis memoratur Horatii editio ' Lipsiensis anno Is 7 I. ' Veneta IsssM Ludgunensis iss 9. Parisiensis, & cum Glareani annotationibus Friburgensis Is 33, & Badiana, &Colinaea Is 39 aliis, quae postea prodierunt, multis accuratior. Notat Lambini commentarios esse doctissimos quidem & varia eruditione refertissimos ; sed in locis plerisque loquacissimos, ubi pauciloqui esse poterant; contra , ubi loquaces saltem esse debuerant, mutos. Quo certe in plerisque nil fere occurrit frequentius. Secunda editio Horatii quam anno i6oo recudit Paulus Stephanus prodiit anno Is 88; in qua notatur Dialogus de bene instituendis Graecae linguae studiis cis 8 9 ac. posterior Thucydidis editio Is 88. M ' describitur integrum unum Schediasma ex nondum editis, quae lucem anno Is 89 Viderunta Porphyrionis commentarios '' quos dedit Badias Henricus laudat, , & in eos emendationes nec non quasdam accessiones ex veteri libro adjicit , Lectorem resert ad sua Schediasmata, in quibus Porphyrionis fit mentio, & aliorum, quae his dia-

tribu

417쪽

tribis adjici cupiebat, defectus suppletur. Miror Henricum nullibi in suis diatribis Horatianis me minisse Michaelis Bruti, qui anno Is 66 in Odas& Epodos scholia brevia quidem dedit at erudita ;ea enim quantumvis rarissima vix tamen Henrico fuisse ignota putaverim. Transeo jam ad Virgilium, cujus prior uti modo annotavi) editio priori Horatianae fuit contemporanea ; posterior ver0 posteriori alteri quinquennio antecessit. Maronem Stephanus, uti Horatium , notis marginalibus, illustravit, Indice & Schediasmate de delectu iadiversis apud Virgilium lectionibus adhibendo secundae editioni adjectis. In praefixa ad Thomam Redingerum epistola scribit se in editione Maall-tiana errata haud levia deprehendisse ; in Erythraana stultam curiositatem reperit potius quam ei, ficilioris loci sensum aut vocabuli expositionem ;Pontani malaeotechniam & alliterationum enumerationes non probat; Lugdunensem Antonii G, veant vocat foedissimorum mendorum sentinami

Acri aliorum censurae saepius indulgebat; & quo non est dissimulandum) in semet & suis efferendis

minime erat parcus. In sua ad lectorem praefatione expositores Virgilii quosdam carpit, Venetum alterurn,alterum Bononiensem,tertium Belgam scholimrum in editioneVeneti collectorem; queritur etiam nonnullos Lexicographos quasdam voces ex errore

natas ideoque suo Thesauro pulsas in suas sedes reposuisse. In suis ad Virgilium scholiis fatetur st

418쪽

et Caesari Scaligero & Adriano Turnebo potius uam Servio ubique fere subscripsisse.

Henricus stephanus olim Viennae Lustria

Cum Ioanne Sambuco sermonem habuerat, nul-hi Ium esse scriptorem de Lingua Latina & de Humanitatis studiis melius meritum .Cicerone; &vita tamen ullius scripta pejore loco partim fuisse, partim esse; quod multa ex vulneribus, quae ignorantia ei intulisset, quorundam sive Medicorum sive Chirurgorum audacia mas ora reddia disset. Anno is 7 suum ei dicavit Pseud Ci- ronem, in quo Lector de multis ad Ciceronem pertinentibus, & quem editionum ejus delectum habere, quamque cautionem in eo legendo adhibete debeat, monetur. Memorat ceronianas editiones, Badianam ante plurimos annos datam, ' cujus non magna est authoritas; ν NiZolianam, cujus maxima & ma- 'sor fortasse, quam alius cujusquam esse debeat Zia thoritas, quae ex Italia anno I s3s prodiit; Roberti Stephani, anno II 3, ' ejusdemquo I ceram, quae aliquot ante illam annis prodiit; candi sorma , ' Caroli Stephani longo post C pore ; ' Lambini, in qua nil magis displi-

cicci omnibus Henricus existimabat, quam quod ais quoque conjecturis in ipso textu locum dare

419쪽

ausus fuerit. ' Lambinus praefationi subiunxit nomina eorum, qui ante ipsam in emendando Cicerone aliquid operae posuerant, I 8 ex Italia, o ex Gallia , ' Inter illos coryphaeus fuit Pe- trus Victorius, qui ante menses aliquot aegrotus V convaluerat; Inter hos se non sine sui vana quadam venditatione) nomine appellat et gloribturque sibi Lambinum esse assensorem de ple- risque locis, quos ille ex ingenio sive ex com jecturi emendavit Queritur ' eum conjecturis

suis nimium indulsisse, neminemque squod sciat

aeque vel tot in locis audacem fuisse ; paucosque. esse adeo sive temerarios sue audaces, ut suam in conjecturis solertiam veterum exemplarium vicariam constituant; quod ab illo factum fuit. 7 Henr. Steph. mentionem facit Leon. Malanspin. emendat. ac suspicion. in Epistol. ad Attic. Brut.& Q. Fratr. edit. Ven. ann. Is 6 . ' Laudat Turnebum doctissimum certe virum, at singulari

& ingenio & judicio praeditum, ' ejusque editionem Quaest. Academic. anno IIs 3. Deprehendit in Manutio non tantam quantam in Lambi- no audaciam, sed valde tamen periculosam L istam notat vero illum in posteriori episto-

P. I 3. P. I 6. 3P 8. ' Imo etiam in Pseudoc pag. i , de se se scribit.-Epistol. Planc. I 7 Lib. ro.---- de illivi, Lambinus ait, fidei legebain, aliquot post annis fide legendum cognovi Errico Stephano viro doctissimo idem videri. Quamvis ea sint Lambini verba, Steplianum tamen in sui gloriam tran

420쪽

lac Ciceron. editione, sive postrema quae Ve- netiis ex filii ejus ossicina prodiit Isra) se osten-

dita, quam antea, verecundiorem. Ex epi stolis affert lectiones quasdam variantes in editionibus Manutiana Is a. Aldina Isaa. Lambini 1s66. ' Miratur in ossic. Ciceron. quaedam abesse

ab edition. Colinaei & Rob. Stephani, quae leguntur in Carol. Stephani. y Gerard. Joh. Vossius Henrici Stephani judicium in quibusdam Pseudo- ciceronis locis minimε probat, ubi domi per syncopen pro domui positum, putat, & in his P Omnia o si s mihi suee4DJ esse sermonem non Latinum credit; a Lambino itaque haec mihi suerasa rejiciuntur ; sed Vossius fi Plauti authoritate retinenda

contendit.

di Anno is 8 Henricus Stephanus, cui dubi- um est, an ars Typographica, an vero res li- teria magis debeat, Langueto inscripsit Nizo- liodidascalum, adversus quosdam velut mino- rum gentium Ciceronianos, qui Latine lo- quendi normam non ex ipsius Ciceronis, sed ex Nizolii duntaxat & aliorum quorundam ' observationibus hauriebant plerisque nuga- rum plenis & Ciceronis verba perperam inter- pretantibus. Hic vero dicere attinet, non se- mel antea monitum fuisse a Langueto Syd-