Io. Dieterici Winckleri ... Hypomnemata philologica et critica in diversa Scripturae sacrae tam Veteris quam Novi Testamenti loca. Accedit mantissa gemina similis argumenti dissertationes exhibens

발행: 1745년

분량: 469페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

, 6 HYPOMNE MATA

cap. XXVIII. sequentem in modum disserit:

Cum aurum Iudaeorum nomine quotannis ex

Italia et ex omnibus vesris prouinciis Hierose-6mam exportari soleret , Flaccus sanxit ediam, ne ex Va exportari liceret. 9uis es, iudices, qui hoc non vere laudare possit ' Ese Fortari aurum non oportere, cum saepe anica natus, tum me consule, grauissime iudicauit. Huic autem Arbarae supersitioni ressere, severitatis: multitudinem Iudaeorum. Magrantem nonnumquam in concionibu3 prorepublica contemnere , grauitatis summae fuit. Colligere ex illis, hic quae C ICERO Commemorat, licet, obseruantissimam suis- ise in mittendo quotannis Hierosolymam di, lmidio siclo moris sui Iudaicam gentem iIpsum vero morem hunc ut iam explicare aggrediar, opus non est, cum ex antiquitatum Iudaicarum scriptoribus aeque ac commentatoribus, qui locum Mosis indicatum illustrarunt, peti illius accuratior delineatio queat. Nominantur praecipui eorum a bea

Iologicis et criticis, vol. I. pag. 269. ImperatoreS Uero Romanos aurum hoc Iudaicum sibi vindicasse postea, graeci docent Iure- Consulti; quorum verba leguntur apud IA 'CoBvΜ Cv IACI v M ad X cod. Iustin. 7s. Cons etiam Ios Eppius lib. VI. halineos, e. XVI. cuius verba adducit PETRUS ZORNI Vs uti bibliotheca antiquario in egetica, rem. I.

262쪽

Fag. 933. ΠeC non SUETONIVS in vis Do- mitrant, cap. XII. ad quem locum plurima Iectu digna annotauit is A A CUS C ASAUBΟ-N v S. Addatur et T A C I T v s B. rebin moriasmque ImDeorum, cap. V. quem ad locum varia itidem obseruarunt commentatores.

LXXm.

AC T. XXIII. 8.

liquoties iam supra ex sALOMONE

G LASSI O monere me memini,

qu)m facile oriri falsae hypotheses ex curiosa et minus necessaria articuli consideratione queant. Quam deprehendimus apud

haereseos, pag. II 8. huius loci interpretatio falsa originem pariter chasmodi articuli explicationi debet. Vult niminim, quando Contra NICOLAUM SERARIUM, Spiritum sanctum minus recte hic intelligentem, ibidem dilputat, s CALIGER, positum Cum articulo το πνευμ α Spiritum indicare se Elium, ine articulo vero obuium uniuerse, hoc est, latissime, indefinite ac indeterminate sumi. Posteriori autem modo hoc loco illud accipit, quoniam et resurrectionem, et angeloS, et in uniuersum omnem Spiritum negauerint Sadducaei, nec Deum esse spiritum, sed ens Corporeum credid

263쪽

rint. Disputat autem contra eum pro moroselito Dio Nus ivs ΡΕΤ Avius in notis ad

Epiphanii librum de haeresibus, pag. 28.

Optime de hominum anima a corpore seo sim existente accipi hic πννυμια, monet bea- tus Io. CII RISTOPHostus xvoLFIVS in leuris philologicis et criticis voLL pag. 13 3 D iCum eam non minus, aC angelos, negasse . lSadducaeos, ex antiquitate constet. Cons. l. ΗVGO GROTIus in notis ad Matth. XXI. Mirum tamen simul esse woLFIVS prinnuntiat , quod errorem hunc fouere aC d fendere non dubitauerit peruersa ista I daeorum secta, cum, si non integrum veteris testamenti codicem, pentateuchum t

men, Contraria omnia confirmantem, receperit. Mirum id utique dixerit quilibet. Ast non inueniunt hic tamen, quod nascisbi inde putant, Iudaei hodierni infidi ac

praefracti argumentum Contra diuum I U-cam causam agendi Sadducaeorum, ac si vel ideo, quoniam pro diuinis habuerint Mosis libros, apparitiones angelorum plus una Vi-Ce Commemorantes, sequeretur,. negare istos non potuisse angelos, 'falsaque a Luca hic ipsis errorem talem tribui. Valeret namque similis conclusio circa sectae huius de mortuorum resurrectione, quam tamenneysse illos, ipsi Iudaei concedunt) errorem, a sanctissimo Scruatore pariter ex diuinis Mosis scriptis refutatum. Nec, quod Penta

264쪽

PHILOL. ET CRITICA. 24

I teuchum solum pro diuino habuerint Sad-- ducaei, Contendunt ΠΟΤΤiNGE Rus aliu-l Me. Nid. HVGO GROTIus in notis suis ad Matra. XXIII. 8. ceterique allegati a be

loco citato, pag. 3I6.

MAT . XVIII. 6.

id sit μιυλος ινικος , et num se m molare, an vero ipsa machina molitaria, siue totum molae aedificium intelligatur, non aeque clarum visum fuit interpretibus.1 Communiter molam asinariam, id est, e grandiorem talem molam, hominum quaec manibus circumagi haud potest, sed ab asmi nis vel equis Circumagitur, oppositam mo- , lae trusatili, cuius lap1s sola hominis manu: circumagi potest, uti et Germani inter RUI-Mithlen et Hand - Muhim distinguuat interpretes, quo eo grauior indicetur hic a Seruatore esse scandaliganti poena iniposita,

, intelligunt, e. g. DESIDERIUS ERASΜVS, Vulgatus, THEODORUS BEZA, IOANNES PISCATOR, ERAS MUS SCHM ID IVS et

. interpres. Totam etiam fructuram , et machinam molae HILARIus intelligi d Vid. ED VARDI LEIGIIII critica sacra noui

265쪽

HYPOMNEM A ΤΑ

pso quilibet coniiciet, iis 3 qui submergeban- ltur, non structurum molarem ipsam, sed saxum saltem molare magnum dici hic alligandum ; uti expresse Marc. IX. 4 f. pro . l

ιυλος ονικος dicitur λιθος μυλικος. Obser- luandum autem, nostro hoc Matthaei loco lin nonnullis codicibus legi λιθος μυλικος. Cons editio noui Testamenti Gisauloniano, lubi in margine λιθος μυλικος ponitur; item' lque editio noui testamerti Moeno - Fraim lCofurtana, anno MDLXVII. a wechelii haeredibus excusa. Hos secutus est Lu-Υ Π E R v s, eis Mithsein vertens, neC non

Arabs. Mυλος autem non tantum molam

ipsam notat, sed etiam lapidem molarem ac

Gentes molares; quod bene nouerunt DE

nem quidem Vulgati, molam asinariam retinentes , in suis autem annotationibus sapiadem molarem salutantes eam. Nec asinum tantum , animal illud quadrupes, sed et i psdem molarem notat ονος. Sunt quidem, qui hanc vocem et superiorem et inseri rem lapidem significare putant. Sed do cent inlexicis suis HESYCHIus et SVIDAS, superiorem denotari ista, qui mouetur ac per quem molitur, lapidem molarem. Bene igitur periphrastice μυλος eriκος pro a soluto ονος ponitur. Quod licet analogiae linguae graecae aduersari putet GROTIUS,

illi

266쪽

PHILOL. ET CRITICA. as r

illi tamen ut contrarium sit, tantum abest , ut potius loqui ita saepius Graeci ament; . g. quando virginem vel absolute vocant

παρθενος, vel κορην παρθενικον , puellam vi ginalem, nominant. Ons scriptores, quos circa locum huncce explicandum allegauitheatus IOANNES CHRISTO PII ORUSw o L P I v S in curis philologicis et criticis , vol. I. pag. 27 I. Addatur HENRICUS BENEDICTUS STAR CRIV s. in notis se Mycriticis, philologicis et Megeticis in loco dubia ac di ciliora veteris et noui te, lamenti, sari. IV. gog. 37.

LXXV.

I. PARAL. XXIX. 29. Mirum saepius visiam mihi fuit, cur circa

locum huncce illustrandum occupati interpretes non attenderint ad tria ista verba , hic obvia, INV et I ri ac rate determinanda, quae sicco potius, quod aiunt, pede transire video commentatoreS. Summe venerandus magnisque in ecclesiam pariter ac philologiam sacram meritis praeceteris clarus Lubecensum praesul ioAN-IQES GOTTLOB CARPZo v I vs ita aurea sua introductione ad libros veteris testamenti biblicos, pari. III. cap. I. g. II. pag. s. de illis

ita scribit: uuamquam nonnihia discriminis

inter

267쪽

1nter haec tria vocahula intercedere, ex

I. Chron. XXIX. 29. satis appareat, ubi res gestae Dauidis scriptae dicuntur in verbis Saamuelis nNV n Videntis, et in verbis Nathmnis Prophetae, et in verbis Gadii Prin cernentis; praeterea quoque obseruare liceat, quod Samuel frequenter IN UI. Chron. IX. 22. XXVI. 28. et Gad nr ria. Sam. XXIV. II. I. Chron. XXL 9. XXIX. 2 s. uterque porro Propheta dic tur, neque tamen ordine inuerso Samueli om- quam elogium nr ri , aut Gado titulus 'N ' tribuatur, Nathan demum tantum a

diat, quod sane casu aut tomere factum nemo facile dixerit: ipsem tamen discrepantiae m mentum in quo versetur cardine, doctissimi virorum se ignorare fatentur. Paucis inte . lectis eundem in modum pagina sequenti iudicat vir summus: Vnde satis, opinor, constat, esse quidem aliquod inter haec voca- .huia aeque ac munia discrisnen, quod tamen, qualest, hodie ignoretur. Hac de disserentia, quam concedit vene

per serere daretur cum praestantissimo illo philologo ac primario academiae Rintellensis theologo, summe reuerendo I Ο Α N N EENGELI 'ARDO SI EUBERo, specialius paulo utique differre a se inuicein tria ista verba ac determinari etiam disserentiam

268쪽

PHILOL. ET CRITICA. 233

tiam illam posse, autumabat vir hic doctis li--IS. Roganti mihi, ut, quae essent ipsius circa id discrimen cogitata, mecum bene-Uole communicaret, facilem se praebuit, sequentemque in modum datis ad me superiori anno die XI. Decembris literis scripsit: Cum mihi consitutum estet, bono cum Deo

hoe semestri aestiuo in prophetin, quos Iudaei

tores vocant, praelestionibus commentari publicis : e re commilitonum mereum satis industriorum jore ratus sum, huic theologico oriticae commentationi introductionem generealem in lectionem eorumdem praemittere. Iu hoc dum versor instituto, atque quae olim is aduersariis notaueram relego ac perpolire al- Iaboro, primo inquirendum loco duxi in nomina vatibus scris ab Hebraeis imposita. Sunt autem itura, quibus recensendis et euoluendis nunc supersedeo. Eminent hare inter tria praesertim notatu dignissima, H da, et rinn, atque iunctim leguntur I. Chron. XXIX. 29. Num autem inter se,

et quomodo disserant Z quaeritur, et posterior quaesis satis ardua ac omnium dispicillima es. Enimueros viris doctissimis HERMAN- No wITs Io in miseri neis sacris, lib. I.

cap. I. g. XIX. et Uenerando IOANNI GOTT-LOBCARPZOVIO ' credimus, discrimen

qu idem aliquod inter haec intercedit vocabu-

Deo a me iam indicato.

269쪽

HYPOMNEM A TA

la, quod tamen quale sit, hodie ignoratur. lHaesitavi sauhsper, fateor, cum haec Ita rem, et jere animum despondi, quem tamen breui colligens ita rationes subduxi: Adeone pater luminum obseure locutus es noluitque a

nobis intestigi Z MY mihi hoc quidem simile l

videbatur vero. De certitudine et perspicuia ltate tabularum sacrarum, de demon ratione veri eorundem sensus actum erils fit cui tan- dem tinguarum originalium et artis criticae peritia scriptisrarum interpreti usui erit PConquiebam itaque interpretes, commentat res antiquos pariter ac recentiores, quotquot ad manus habebam. ς vero plures euota bam, eo eram in Ertior. uuae IOA NNES C o C C EIU S in commentur. linguae hebraeae, sub radice nyn , SCIPIO SGAMBATVS Iib. II. archivorum veteris testamenti,tit. XXII. et CAMPEGIUS UITRI NGA rut o doctrinae propheticae dediscrimine trium

horum vocabulorum commentati fuerunt, me non fugiebant. Attamen cum nesque exemplis luculentis, neque rationibus coniecturas tua;

confirmassent, parum ego quidem ex his fluentis hausi solatii. Alia igitur Deo duce et auspice incedendum via esse facile praeuidens, ad duo praesertim attendendum esse momenta arbitratus sum, scilicet ad veram vocabulo

rum. Verba eius leguntur apud venerandum GAR - 2 o v I v M loco cusso, poll. 1. IN.

270쪽

PHILOL. ET CR C A. ass

3 fmum. Ad pr- quod attinet, deriuatur: a radice NPa coniugat Niphes, ade que passiuae signi utionis es. Cons. 2. Irisi moth. IIL I6. a. Petri L ao. seq. uuae a ud EDv ARDv Μ LEI GH is critica Iocra: veteris resamenti ad hanc radicem de diseriamine significationum του NIa et e traduntur, facile concordantiarum ope refeLi: tantur. Conuenit significatu cum siri Protulit, metaphorice, elocutus filii, Arabumque ae , annuntiauit alteri, o emicuit, notatque generatim Deo familiaru, ter uti, Gens. XX. 7. Cons. Laeob. II. 23. i speciatim sutura praedicere, Deuter. XIII. 2.u sacra carmina instrumento musico vel cantu modulari, I. Samuel X. s. interpretem Oraculorum coelestium agere. Hos XII. II. Vnde vocis derivatae, significationem sa- ris generalem et latiorem esse, nemo non via t. det. Vox altera es nNVr , tertia ni ri, o quas inter me quidem iudice hoc intercedit . discrimen: notat, acute et intente vi- , dere, unde N l, speculum, et nM, CO nix, a visus acumine, et plus polist, quam

i nrn Prouerb. XXIV. 32. Iesu. XXXIII. sto. quod ex longinquo vel po fenestras aliquid odere innuit. I. Reg. VII. 4. s. Unde contiacio, tribas his nominibus, quae plures prof- , non mis habent, alludi ad diuersos modos re velationis diuinae Num. XV 6. 7. 8. olim

SEARCH

MENU NAVIGATION