장음표시 사용
161쪽
Uxorem tuam. nam nunquam ante hanc diem meu oculis eam, quod nossem , videram. Perliberatis vio est.
Ideoque fabulae Terentianae, doctiorem histrionem . quam reliquorum desiderabant. Semper enim quae morata est oratio, τοῦ υ πικρίσει filicienda. Nam quae moribus assectibusque destituitur, teste Philosopho, est ανυἀκροτης. neque ulla fete apud eum syllaba extat, quae non animi aut affectus alicujus sit index. Jam ut ad lepores, sales, gratias, & Veni states veniamus; certum est, sere omnes eos tolli a ridiculo, non secus quam in vita ab excessu morum virtus , ab excessu apparatus, in scena tollitur voluptas. Quare Menandro ac Terentio lepores tribuunt antiqui, sales Plauto Horatius concedit: quos nonnunquam inurbanos esse notat. Audi Paterculum: dulaesique Latini leporis facetia per Caeci lium Terentiumque Ur Afranium , sub pari aetate seruerunt. Graeci vocant. Remissiores sunt enim, quam ut risam violenter moveant : circumspectiores , quam ut frigeant. Abserdum enim sepe causa est risus, aut inusitatum. Contra autem sermo, qui Scustatus & moratus, quique leniter decorum servat , sicut eo ipse fit Venustus & delectat, ita quidam eminere ioci possunt. Qui qui Uem in hoc Afro, nisi Laelio eos potius ac Scipioni tribuendos putes, dc Menandro, si judicium Horatii & antiquorum sequimur, ex eodem sale, C quo nata Venus est, deprompti videntur. Ecce statim Andria.
s. Scena Mitte. - Davo istuc dedam iam negoti. S. non potest.
P. ali ' S. quia habet aliud magis ex sese Ur maius. P. quidnam '
S. Vinctus est. P. Pater , non recte vinctus est. S. haut ita iussi. Jam Gnathonem vide, qui cum putidos Thrasonis mores Phaedriae ae Chaereae exposuisset, contra autem illi perseasisset, & jam gratias in plus homo ac ridiculus haberet. - bene fecisti: gratiam habeo maximam ,
nquam etiam fui usquam , quin me omnes amarent plurimum ;respondet ad utrumque conversus. Dixin ego in hoc messe vobis Atticam elegantiam pCerte tota scena tertia tertii Actus in Adelphis, in qira luditur 1 syro Demea, divina est. Qualia enim illa a
Et clamo saepe. Osamenta haec Stephanio
Plane enim praeter expectationem omnia. Jam cum Vetus Comoedia, nihil aeque ac mu sis amet, quae plerumque Sc acerba est , & extra scenam quaeritur, urbanissimus virorum rationem, qua ex actione ipsa parodiam. lepidam sane & venustam, peteret, invenit. Naun cum D
162쪽
Nihil praetermitto , conserefacio: olinique Inspicere , tanquam in speculum , in vitri omnium Iubeo , atque ex aliis sumere exemplum sibi. Hoc facito.
α quae sequuntur; Respondet Syrus,
Conservis ad eώndem praecipio modum.
Hoc salsism γ, hoc adustum 'st, hoc lautum se parum.
Alud recte : iterum sic mementos u Qveo , qua possum, pro mea sapientia. Postremo tanquam in speculum in patinas Demea spicere iubeo : O moneo , quid farcto usu sit. Ita sane & Plato, & Xenophon, omnesque Socratici jocantur. nun quam frigide, nunquam obicinne , nunquam inepte, nunquam putide. Videamus iam Plautina quaedam. Ac Plutarchus quidem illud tanquam frigidum ex Aristophanis Thesmophoriaetusis de Euripidis matre adducit,
Kτ' A άν et λαχ ις ἀπιτοῦς Cui illud , quamvis non in simili omnino genere, adjungas licet. Nam mulier olitori nunquam suppocat, si qua est mala ;Domi habet hortum ct condimenta ad omnes mores maleficos. Rhetores , sive theatrale, vocarent. Ridiculum enim poti quam festivum est ut sit festivum, nemo , vere in his subactus dixerit venustum esse. Ab usu enim quam longissime remotum est. Jam vero, cum in verbis frigidum aut in rebus ; de verbis Aristoteles, de rebus alii egerunt. Frigidum autem jam vocamus, non magniloquentiae
vicinum illud vitium , quanquam illud quoque habere hic locum potest) quod discedere ab urbanitate dicitur. Quod , ut nonnihil a dicendi hic magistris abeamus , modis fit pluribus. Vel in frigida translatione.
Ut ciuia dentes calceati dicuntur. Capt. Cum calceatis dentibus, veniam tamen.
Et cum victus , senteis Utare, & sc osam viam commeare , dicitur. quae sane frigent. Vel in minimis alvisiunculis & longe petitis. Ut Poenulo: MI. Allum apud te eccum. A G. At ego elixus sis volo.
de quod illi placuit non semel:
-- - magis calleo quam aprugnum casium casiet. Item s---- asium aprugnum aeque castere non sinam.
Et stat anta fumini absumedo , quanta casso calamitas lEt, Cur l. facite ventum, ut gaudeam.
163쪽
equidem mihi Fera vent lum. PH. quid igitur vis i CU. es e , ut ventum gaudeam.
Quas cum Grammatici Latini, qui citius coeluin digito . ut ita loquar, expugna siciat, quam ut minimam Horatii Odςn expressi Tnt, Morol gias in Plauto dixerint. nondum video , quare Horatio, ut summo maximoque Poetae, ita Critico incomparabili, quem acutum doctumque virum ipse D. Hieronymus ad Pammachium vocavit, idem non licu rit. Hus sane generis sunt, quae in Aristophane accusat, quaque tri- Vialia potius, quam ut viris eruditis, etiam iti scena, placere aut debeant aut possint, accuratus censor Plutarchus judicavit. ΚM , s
fere omnia reserri possunt. In quo nihil putidum est aut ineptum. Quanquam multa quae notavit, potius Antiqui Comici virtutes , quam illius de quo ibi judicavit, vitia censenda sunt. Princeps enim inter illos fuit. dc ad leges eas plane se composuit. Quod de Plauto nemo dicer. Est & frigidum , quia longe ab eo abest, quod aut esse aut posse fieri putatur. Quale est, pugno bangere elephanto brachium, horiola in caelum pertient e. Est & frigidum , cum ita a familiari sermone oratio re Cedit, ut ad usum amplius transserti nequeat. Tale est illud ibidem:
Si ante lucem ire occipias a meo primo nomine,
Concubium sit noctis , pri quam ad postremum perveneris. Crescit tamen frigidum, cum addit alter, initi face est Gr viatico ad tuum nomen , ut tu praedicas. Quae si pedem unum extra scenam feras: protinus rutiscent : neque ad usum applicari poterunt. Qualia nec Scipio nec Laelius, flos nobilitatis, vel in secita approbassent. Plutarchus certe, extra liberalium theatra ac doctorum , libere relegat. Ridiculi enim ac inepti sunt, qui plebeis tantum sci ibi Comoediam existimant. ciam non minus eruditis scribatur Quod & Flaccus scivit: qui non sine causa,
Creditur, ex medio quia res arcessiit, habere doris minimum jed habet Comoedia tanto
Plus oneris , quamὸ venta minus.
deinde autem Plauti & Dossent utitur exemplo, quos securos de jud ciis doctorum ait. Et haec ad divinum, ut jam dixi, ac subactum in his Principem , cujus nec judicium nec caeterorum ignorare ea tempestate potuit. &cusus judicium vereri .lcbuisset. nisi idem aliorum fuisset. Jam illa Epicharini imitatio . ut festivissima , ita , si sit Dequens, Digore non caret. quae fit, cum vel salsa opponuntur, aut subjectum idem cst cum praedicato. Ut cum Epicharmus 1xit :
164쪽
Tunc inter itus ego eram , tunc apud illos.
Bis enim idem dicit. quae est Daus in verbis oraeter expectationem. Idem autem est cum praedicato subjectum: ut in illis Curcul. Act. . Scena . moi homini Dii Iotpropitiι , ei non esse iratos puto.
E malis multu, malum q-d minimum est, id minimum est malum. Captivis: Nos quos videtis stare captivos duos,
Histant, non sedent- . - . . .
quae jam docti collegerunt. Unde & istam lumnii Critici centuram
Plautus ad exemplar Siculi properare Epicharmi Quanquam sane. alibi non invenuste iis usus est. Qirae Menander ta nata, & imago ejus, de quo nunc agitur, Terentius, tanquam clim periculo conjuncta, serio sugerunt. Haec pro viro maximo Horatio ; neque adversus Plautum dicta iunt, quem amamus, suspicimus , diligimuS, ac veneramur. verum . ut judicium sic acuamus. simul ut acuti isti, quod videntur sibi, ita facetissimum scriptorem annent, legant, tractent, atque ediscant quod de recte & ordine ab iis fieri fatemur: neque enim satis commendari potest in ut nec plane de ubique veteribus probasse se meminerint; & , quod hic praecipue spectamus , de Horatio ejus ue crisi , minus libere loquantur: Terentii autem miram , ac prope inestabilem amoenitatem , elegantiam, judicium , ac venustatem, intelligere paulatim discant. Cujus incredibiles lepores , ut Iosephus Scaliger dicebat olim, vix centesiimus eruditorum quisque videt. Ne cum illo simul & Astantum , antiquum Comicum, condemdent, cujus verissimum atque absolutum extat judicium ,
Terentio non similem dices quempiam.
Nobis erilditi ignoscent, quod haec susius: si cogitent praesertim , mi nus veri Critici esse accensoris , non literulam ejicere alibi, aut inia centem syllabam damnare, vocem tollere.alibi aut emendare, sed sincere de autoribus, ac rebus judicare : quod & selidae & abs tutae eruditionis est. Quo, ni fallor, omnes aspiramus. neque ulla in re magis antiquitas praeivit nobis. De autoribus autem Comicis, uter melius judicate potuerit. is ne qui aetate illa vixit, quo ad summum culmen pocsis pervenit, qui Poeta seminus, summus Criticus, Dinitiariis ter ciam Caesare Augusto ac Maecenate vixit, eorumque atque aliorum
quotidie de his iudicia audivit ; an qui hodie harum rerum plane imperiti iudicant; ipsi viderint.
165쪽
PRO LEGO MENA TER .i IANA: Idem lib. De Constitutione Tragoediae , ubi de
morato agitur sermoneor Oete autem omnibm palmam in hac parte Terentiuspraeripuit. Cujur, e summa voluptate , moratum nec legere nec recordari possumm se monem. Sane prae reliquu siriptoribus decorum integerit: ac pene fluν qua . ab Aristotele Rhetoricorum secundo de moribus praeclare observata sunt, divivitus expressis; vera Musarum iliciae , Oscena voluptas. Acujus elegantia , venustate , lepore , venere, quis longius abest, eo minus cum urbanitate commercii habet. Glod ubi P e vir emtintitae naris Horatius inculcat . ct quod optime hac atate Matiger noster, ante hunc Erasmus; ante utrunque Varro inteluxit. qui , In argumentis Caecilius palmam poscit, in ethesin Terentius, in sermonibus Plautus. Argume rum est Fabula. Haclausprima est. Vecundum sunt Mores. Haec secunda s. Postremum est Sermo. Hac pestrema est. talanquam cur sermonem praeferret Plautinum Varro, alibi nobis di m est: cum ut nimius sermonis prisci suo tempore maior, ab antiquis notetur. I vi pro argumentis, pallaesi quia laus hac a Charisio peculiariter Caecilio tribuitur ι neque intestexerunt, quid esset argumentum, neque eundem in utroque simulposse laudari. Ecce mores mitis viri: -- credo, hercule. nam ingenium tuum novi
Liberale ; sed vereor, ne indiligens nimium sies.
Hei mihi, quid fici r quid agam , quid clamem aut querar r
o coelum i 5 terra s o maria Neptuni lAdolescentis , qui in prostera fortuna, Jamne erumpere hoc licet mihi gaudium 3 pro Iupiter lNunc est prosecto , interfici cum perpeti me possum,
Ne hoc gaudium contaminet Vita aegritudine. Senis qui in adversa versatur,
Quid hoc malum in infelicitatis, nequeo satis decernere ἰNisi me credo huic esse natum rei, ferundis miseriis. Primus sentio mala nostra: primus rescisco omnia rPrimus porro obnuntio. aegre solus, si quid siet, fero.
Geminae honestae , qua adulterii maritum convincit .
-- an quidquam hodie est factum indignius 3 Qui mihi ubi ad uxores ventum est, tum fiunt senes. Et qua sequuntur. Vides sermones, qui, quod eleganter sine morati, intimos sensus pertentant. Hoc interest, quod pro perfnarum ratione . quibui gravioribus Tragoedia retitur, si quoque variant.
166쪽
PUBL. TERENT II. OM Ni A non sunt plana atque Iliquid Primam omnium AsnMAM
esse, liquet ex Domito Praefatione in Andriam. Hac pr ma acta est Ludis 31egiae ibus, &c. Suetonius Tramruitas in vita Terentii: Scrusit Cominiat sex, ex quibus primam Andriam , cum e ditibus rei. Qi & testantur hi versus in Favete, adeste, aqua animo, O rem cognsite :Vt pern=scatis , ct quid spei sit reliquum :Posthac quas faciet de integro comoedias , Spectandae, an exigendae sint vobis prius. Editam testantiit cum Didascaliae, tum suetonius. M. Marcello, Cn. Sulpitio Coss. hoc est, Anno ab urbe condita DLxxxvi II. Id sev R A semel atque iterum exacta , tertio stetit ; unde factum, ut quo loco edita primum sit a Terentio , non ex vero proditum sit λDonato Praefatione in hanc Conamdiam: Factaque o edita quinto loco, Cn. Octavio σε T. Manlio C ss. Atqui si facta editaque est Cn. Oct Vio, T. Manlio Cossi non igitur quinto loco '. nam Cn. Octavius &T. Manlius Consules fuerunt Anno ab urbe cond. DLxxxviii I. Ergo facta est post Andriam, quam edidit Terentius anno proximo praec denti; proinde Hecyra secunda est, ordine fabularum, quas fecit Te
Tertia fim HEAu TONTi Mo Ru ME Nos, ut constat ex Didas a bis quae in fronte illius leguntur , in haec verba: Acta tertia, M. ventio, M. Sempronio Cos. Qui consules fuerunt Anno ab urbe cond.
Sequitur quaria P M o R M i o, de qua Didascalia : facta est In C. Faηnio, M. Valerio Cos. Quod etiam testatur Donatus, Praefatione in hanc fabulam: Edita 6s auarto loco M. Valeno, ct C. Fannio Com. Post Phormionem quinta ea edita'E uN u cnu s , iisdem Coss. iisdem AEdilibus, habes id ex D dasalus. & Donati Praelatione in hanc fabulam : Anno nimirum ab V. C. D X c III. Bis eodem die producta in scenam, tertium denique acta: pretium octo millibus sestertiam, numeratum est Poetae. A DEL pu οε sexta est Coinredia a Terentio facta, eaque edita est Lucio Anicio, M. Cornelio Cossi hoc est, Anno ab V. C.Dxciv. Luadis funebribus L. AEmili j Pauli . ut habes in Didascalis . Iisdem Ludis sinebribus relata est Hecyra, sed non placuit, ut ea in Didascaliis. Prius
167쪽
tamen in scenam producta est He ra quam Adelphoe, ut colligo ex Donato , qui dicit: er Fantam est editam quinto loco. Male, ut audivimus: nisi pertude habueris primam illius editionem , Cn Octavio. T. Manlio Coss. quasi omnino edita non esset , cum neque spectata neque acta tunc sit: neque tum male dices quinto loco , cum producta est his Ludis sinebribus bEmylii Pauli ante Adelphoe. re audiendus non est Donatur. qui eam secundo loco acitam dicit, etiam tum rudi nomine Poetae , itaque sic pronuntiatum , ADELPHOSTtRENTII, non TERENTII ADELPHOR. quod adhuc de rabulae magis nomine Poeta s quam de Polla nomine fabula commendaretur. Quae futilis M. sumentatio est : nam nulla fabularum Terentii pronunciata est TEREN-Tii, exempli gratia , PHORMIO, HEAu TONTIMO Ru ME NOS, antequam tertium eaoceretur Eunuchus. Idque observat Donatus P
fatione in Eunuchum, tertium editam fuisse post Adelphorum editio
IN AN DRIAM. NU L L u s est omnino scriptor in Latina lingua , quem tantopere
cognosci, ediscique retulerit, atque Terentium. Nam e im prima virtus in oratione sit proprie loqui, nec proprii sermonis artificem meliorem Terentio habeamus , dignus plane est, in quo perdiscendo plurimum operae ac studii ponamus. Et ab iis qui docent pueros, superstitiosam etiam diligentiam in hoc authore enarrando requiro. Primam prodest monere, quae comoediae natura sit, quidve spectarint comoediarum Authores : nomen unde factum sit. Atque haec quidem Don
ius copiose emosuit. Convenit autem inter omnes, Authores comoediarum voluiste & communium morum de casuum exempla proponere:
quibus velut admoniti, prudentisis judicemus de rebus humanis , Scgenere orationis facundiam locupletare. Quae inculcabunt proses res eo diligentius. ut sciant pueri, quid ex illis petere debeant, quem fructum facturi sint legendis Comoediis. Nam quo propius cognorint de vim literarum , & utilitatem , eo impensius juvat discere. Porro nomen comoedia , factum est, ut plurimi dicunt, uου, id est , a co- mellatione, de bou . - , id est, a carmine: ut sit convivale carmen. Nam in conviviis primdm jocolo quodam carmine, civium vitia juventus liberios laxabat. Postea, ars accessit, & theatrorum consuetudo. Aristψteles me; -hnia: , de nominis origine aliter sentit , nec piget
168쪽
sendis argumentis fabularum, consilium Poetae summa cura exponendum est. rum personarum descriptiones in primis admirationem mereantur, in quibus locis plurimdm commoretur Poeta , ubi plurimum nervorum, plurimum eloquentiae ostentet: quos locos ita commendent pueris, ut & familiariter ament, de tanquam digitos suos no rint. Et ob hane causam Abularum omnium argumenta, veteri more, in κροον, em min . , rartiantur. ut distributa facilitas adsequatur juventus. Fere autem fanulae continent periculum quoddam.
nusquam enim consilio locus est , nisi in dubiis rebus. Neque vero aliud est Comoedia , nisi humanorum consiliorum & eventuum imago quaedam. In Andria periclitatur Pamphilus , ut Glycerio fidem promissam praestet, postquam patri per errorem pollicitus est , futurum se in eius potestate, ac ducturum quam vellet. Estque haec veluti , fabulae.
Consilia omnia, querelae omnes , argumenta omnia huc referenda sunt. Et tota fabula similis est orationi generis suasorii. Nam varie de tota cfusa consultant senes, adolescentes, ac servi. Sed in argumentum propius cernere queant pueri, ordine singulas partes referemus.
Cdin amaret Pamphrius Glycerium, eique fidem dedissset ducturiim se esse uxorem, pater, qui amare filium compererat, consilium capit abstrahendi ejus a Clycerio , simulat se uxorem datarum , poscitque ut ne filius id recuset Is cdm & patrem vereretur ,& Glycerium deserere parum pium judicaret, pendet animi, nec habet quo se vortat. Ibi Da vus intelligens simulari rem a patre , consulit herili filio, ut polliceatur patri. se in ejus potestate futurum, periculi nihil esse, quandoquidem simulentur nuptiae. filius obsequitur , quanquam aegrἡ pollicetur patri ducturum se quam vellet. Epitas. Interea sipargitur de Pamphili nuptiis rumor , resciscunt de mulier- Le , quibus cum Glycerio consuetudo erat. Et pater cum a filio quod voluerat extorsisset, non jam simulat rem ; sed seriam fabulam orditur. Chremetem orat, ut gnatam det uxorem filio suo. facile impetrat. Hie de Pamphilo actum fuit. maturare nuptias pater studet, & filius pollicitus erat se in patris potestate futurum esse. se , quomodo ex his rurbis se explicet λ quid faciat Pamphilus Hic Davus, cujus imprudentia periculum contractum erat, cum dolus non successistet, Chremetem deterreta nuptiis, fidem faciens amari aliam a Pamphilo.
At pater rem urget: & processisset. nisi casus qui saepe plus valerquam ratio , dubiis rebus opem attulisset. Venit quispiam Crito, qui docet Glycerium Chremetis filiam csse, gratum omnibus nuntium. Na ptiae ex sententia Paniplini conficiuntur. Vide ex quanto periculo, casu
169쪽
Est autem in more Terentio, in prima fere scena longa narratione
commemorare occasionem fabulae: atque eas narrationes plurimi feceriant veteres. Sic in Andria exponit Pamphili amores, & patris consilium , quo is filium a Glycerio divulsurus erat In reliquis scenis pergis conssilium exequi. Sunt aspersa narrationi iiii primae multa rhetorica
ornamenta. Est enim mirabiliter aucta . commemoratione morum , st
diorum , sodalitii Pamphili . qua occasione Pamphilus deperite in Gly
cerium coepet it, ubi pater id primum deprehenderit. Haec accurat expendet prosetar, & velim hic immodice etiam anxium esse μνων interpretem. Est enim modis omnibus emciendum, ut mirentur, ut ament hunc authorem pueri. Id ita fiet , si rectissime intellexerint. Exigendum ab ipsis pueris, ut suo marte, argumenta fabularum condant , ut locos aliquos retexant, & pluribus exponant. & tanquam ceram refingant: quae excercitatio, praeterquam quod familiariorem hunc Poetam facit , facundiam etiam alit. Finguntur lila cordati senes , D Vus veterator, honesta ac pia mente praeditus adobiscens Pamphilus.
Verum ut Pamphili ingenium rectios perspici posset , & ut aliquanto plus in fabula turbae esset, confertur cum eo Charinus Pamphili dissimillimus . nihil moderatum in hoc, nihil consilii: contra in illo moderatiora omnia pene , quam vel aetas poscit, vel sinit amor. In primis mirentur eloquentiam Poetae in Pamphili querelis , in senis narrationibus, consultationibus, & objurgationibus. Ab his Memplis& verba. & figuras Latini sermonis , & dicendi rationem assuescant petere adolescentes: felicius haud dubie collocaturi operam, quam si interea , velut sormicae Indicae, aurum conveherent.
COMOE ni e ut hominum vitam, cassis , consilia imitentur, pericula continent, quod & consiliis, & fortunae, in periculis maxime locus est. Itaque cum discutere periculum ratione contendant personae , finguntur varia consilia, in quibus alia fallunt , alia selicia sunt. Saepe plus casus potest, quam ratio. Dominatur serE in rebus fortuna. Superiori fabula proponiit modesti adolescentis exemplum : is de ossicio suo noneste consultat. Hla nulla sunt honesta exempla, nullum hon stum consilium. Nam meretricii amores describuntur: ut hoc exemplo cernant juvenes, tanquam in speculo, amentiam hujusmodi amatorum. Est autem duplex propemodum sabula. Propterea geminum argumen
Primas Thraso in hac fabula tenet. Et cum pollicita esset Thais, sa-cturam se sui copiam dies aliquot, fallitur is tamen. eaque prorasis fabulae est. Cum Thrasone confertur Phaedria: nisi enim rivalem haberet Thraso, nihil periclitaretur in amore.
Epitasis sabulae est,cum minatur ille se oppugnaturum vi aedeis Thaidis ,
170쪽
Catastrophe ridicula est. Nam Thraso jam fractus, precibus imp
erat, ut aliqua saltem in parte apud Thaidem haereat. Porro quia haec fabula varia est , multilliaque habet turbarum, casu exoritur alius tumultus : vitiatur virgo quam Thaidi miles donarat. Sed est laeta ejus quoque periculi catastrophe. Nam uxor datur haec adolescenti qui eam
Ut Thrasenem ridiculum amatorem fingeret , addit Gnatonem qui ejus mores mirifice depingit, ut ardetionem agnoscas. In superiori fabula plurimae sunt consultationes, 3c tota serE consistit in genere deliberativo. Ularius est expostulationum, & accusatorio seu judiciali generi similior ere. Nullum autem vitae genus est, ubi non plurimum Thrasonum repertas: neque ulli sere rebus humanis perniciossiores sunt, quam id genus, si contin*at imperare. In templis, in aulis, in robus puolicis omnibus omnia miscent. ut emereantur vulgi plausum. Quare diligenter est intuenda , eontemplandaque Thrasonis imago in hac fabula, ut discas , quam sint inepti, quam nihili ardeliones isti. Somnia verius hominum . qu- homines dicas. Refert autem conferre cum hac similes alicubi descriptiones : qualis est apud Martialem Attali, apud Catullum Sustent. nec piget adscribere , ut ediscant pueri. AD VARu M. Si genus se Vare , quem prebὶ nosti, Homo est venustiιs, ct dicax , O urbanus. Irimque longὸ plurimos facit versus Puto ese ego isti milia , aut decem , aut plura
Persiripta , neesic , ut fit in pabnusto,
Relata e charta regia , novi libri , Novi umbilici, lora rubra , membrana Directa plumbo , or pumice omnia aequata. Haec cum legas, tum bellus ille, urbanus genus , unus caprimulgus, aut fossor Rursus videtur : tantum abhoret ac nutat.
H.cquid putemus esse ' qui modo scurra , Aut si quid hae re tristius videbatur,
Idem infaceto est infacetior fure. Simul poemata attigit, neque idem unquam AEque est beatus , ac poema cum siribit:
Tam gaudet in se, tamque se ipse miratur.
mirum νdem omnes fallimur: neque est quisquam, di em non in aliqua re videre Sufenum Posis: suus cusque attributus est error, Sed non videmus mantica quod in tergo est.