Fungorum agri Ariminensis historia a J. Antonio Battarra lynceo restituto & in eadem urbe publico philosophiae professore compilata aeneisque tabulis ornata ..

발행: 1755년

분량: 172페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

go . In pratis & apricis Iocis Autumno crescit. EstulentM. Fungus pileolo lato, & rotundo , sit perne laevis N. In omnibus cum Superiori convenit, excepto quod pileolus superne sit

albo laevis, nullis nigricantibus villis a spersus. Superioris varimias non est, ut in adultis, &in nascentibus, cum superiori eo

paratis, certior sum factus. Hunc specie a superiori diversum etiam S. Date Rati Syn. pag. r. aenovit . quem Fungum min rem pileolo lato, superne candido, lamellis subtus ereberrimis , paLIide rubentibus, seu incarnati, ut vocant coloris, appellat. Eh

eulentus.

TAB. VII. B. Calantica albida radice reti formi N. In tophaceis viarum limitibus Covignani hane Ringi speetem semel inveni. EX radice carnosa, furculis rotundis, & reti formibus instructa, albida, surgit pedunculus albidus, plenus, & carninsus, annulo Crasso brevi, oc fimbriato cinetus. Pileolus ad centrum mammosus, ad marginem luxurians. Sulei albidi &spi Lsi. Radix variis bulbulis instrueta. Septembri inveni. TAB X. A. Mastocephalus N. Scitieet Fungus capite mammam reserens. In luco FF. Min. Observ. Covignani hunc fumgum inveni. Pro radice mucor; Pedunculus bulbosus ad basim, dein sursum decrescens ita, ut vix pileolum fulcire queat; albidus, & coriaceus, qui fleeti, non autem frangi facile patitur. Crassis annulo cingitur. Pileolus mammam reseri, inferne sui. cis crebris, & albis munitur. Superne albidus, cutis coriacea, cinereis papillis aspersa. Flacescit, sed nunquam putrescit. Ver

no tempore eXtat.

Mast ephalus alter N. Eodem lueo, sub finem Novembris Fungos superiori similes inveni. Pedunculus ex fila mentis can. didis surgebat, externe candidus stupposus & rigidus, intus medulla veluti ex serieeis, Iongis, & tenuissimis filis conflata re.

pletus. Annulus crassus, pedunculo male adhaerens. Pileolus candidus , dc expansus, superne cuticula ferruginea, laciniata , ad marginem fere protracta, obstus, cutis vero lactea.

TAB. X. B. Fungus albidus sulcis subrufis N. Supra querci. na soli a subputrida in locis humidis, & opaeis, veluti ex mu-core surgit pedunculus rotundus, albidus, exilis, rigidus, ct plenus. Annulus crispatus. Pileolus superne albidus, cuti exi. li, coriacea, obductus. Sulci inferne crebri, & subrufi . Cir. ca Sabinianum Octobri. TAB. X. C. Leucomyees pileolo deorsum luxuriante N. Ex

mucoris acervo surgit pedunculus albus, rotundus, eXilior, plenus, carnosus, & laevis. Annulus circa sulcorum exordium . Pileolus Diqitigod by

42쪽

Pileolus micis albis munitus, superne cuti cor iacea, alba Obductus, qui deorsum ita expanditur, ut cum eodem annulo nun. quam marginem coniunctum habuisse diceres. Autumnali tem. pore in Sepibus circa Ped rotaram. TAB X. F. Hystero sphaerocephalos N. In Aurantiorum vasis, interdum supra fimum ex uvarum expressis racemis, acinis. que paratum solitarios hos fungos legi. Pedunculus ex muco. ris acervo surgit, albidus , plenus, rotundus, carnosus, annulO-que instrue tus. Pileolus serperne atrocinereus, &globosus, qui interdum in varias accidentales plicas convolvitur, picturae persimiles; inferne rarioribus sulcis munitur. Autumno Sabiniani inveni . TAB. VIII. A. Fungus vagus vulgatissimus N. VI. Gea. Funisgorum estut Clusi. Ad arbores nascitur. Pedunculus ex muco. ris acervo fere semper horizontalis surgit, albidus, rotundus, &plenus; annulo cingitur modo crasso, modo tenui; suIci interdum albidi, interdum etiam dilutissime rufi, crebri, & profundi, qui pedunculum non tangunt. Pileolus superne albidus, ut Charta pergamena, laevis. Brevi vermibus scatet,&putrescir. Vagum appellamus, quia nulla alia Fungorum species est, quae ad tot diversas plantas adnascatur, quam haec; nam Sambucis,

Ulmis, Salicibus, Populis, Μoris, aliisque sexcentis & vivisci mortuis adnascitur , di Solitaria, & cum aliis simul contiguis. Vere & autumno ubique prostat, & minime esculenta . Ad R.

ejusdem varietas.

TAR VI H. C. Fungus vagus alter N. In omnibus cum Su. periori congruit, excepto quod annulum fugacem habeat, dcfulei a pedunculo exordiantur, ita ut pileolum tanquam conum apice inversum constituant. Si ad mortuas aridasque Populos albas pullulet candidissimus est, ut ad D & E. TAB. IX D. Fungus carnosus pileolo elato N. Ex mucorisaeervo supra sectas arbores surgit pedunculus externe sordide ruis sis , rigidus, striatus in longum, intus carnosus, albus, & plenus. Annulus mediocris. Pileolus pedunculo tenacissime adhaeret; sui. et deorsum falcati, subrufi, & crebri; superne rusus, ct cutis ad repurgatum corium in parte tomentosa accedit. Sapor initio nui. Ius, dein a usterus. Autumnalis est,&circa Sabinianum invenitur. TAB. VII. G. Mas oleucomyces N. Fungus est parvus, totus carnosus, plenus, ct candidus. Mucorem pro radice habet; di pileolum superne mammosum . Autumnalis

T AB. XX v II. I. Κ Fungus pedunculo inoculato N. In stipulis circa Pedrolaram autumnali tempore ex radice propria surgit pedun.

43쪽

32 git pedunculus carnosus, rigidus, cavus & albidus. Hie sim. briatum habet annulum, ex eadem materia, ac pedunculus; deinde eiusdem substantiae pedunculus prosequitur, sed exilior,itaut inoculatus appareat. Pileolus forma ludit, plenus, carno sus, superne mellei coloris, sublucidus, & visci do humore perfusus. Sulci crebri, profundi , & albido-sordidi.

CLASSIS VII. DE FUNGIS SOLITARIIS VELUM SULCOS OBTEGENS PRO ANNULO HABENTIBUS.

VE- boe interdum est membrana tentiis, goedi na, candida, a pileoli margine ad pedunculum horieontaliter tensa, ad μι cos tegendos destinara; aut ex flamentis ejusdem substa tiae, impar aranearum texturae, coaleycens, quae semper brevi evanescit, ct ad summum circa marginem reliquiae apparent, eo quod inferne denticularum , seu fimbriatum eum relinquunt. TAB. VII. D. Leucosphaerocephalus N. Ex mucoris acervo surgit pedunculus ventricosus, carnosus, plenus, & laevis. Pi-leolus carnosus, superne laevis. Sulci crebri, nec multum profundi. Pileolus globosus, qui raro, quantum schema refert, extenditur; quare membrana, seu velum, quo sulci clauduntur, est parum extensum; ideoque dum aperitur scinditur, α pars pedunculo, pars vero margini adhaeret. Totus lacteus est. Aurumnalis, non longe a S. Ioannis in Compito Primaria Sabinianensium Ecclesia. Esculentus. TAB. VIII. GG. Leucomyces reniformis N. Figura constanti saepe hic Fungus circa Sabinianum se se offert. Ex muco.

ris acervo circa Ulmos surgit pedunculus brevis, crassus, carnosus, & plenus. Pileolus superne laevis, sulcis munitus. Totus candidus est. vernus, re autumnalis. TAB. VIII. F. Sphaerocephalus rusus N. Ex mucoris acervo in laceros surculos distinctos surgit pedunculus carnosus, plenus, & interne candidus, externe rufus & molli cuticula tectus. Pileolus globosus, qui ad hoc ut ita aperiatur, quantum schema indicat, scindatur necesse est; corpus carnosum

valde compactum habet, quod candidum est, rigidamque habet & non laevem cuti m. Sulei crebri, re candidi. A Mich. pag. 179. Fungus pulvinato pileolo castanei coloris inferne &e. appellatur. Saepe in arido solo naseitur, & Α Tab. XXI. si1-guram aemulatur. Esculentus.

TAB. VII. E. Chamaemyces odoratus N. Ad Aceris minoris exsiccati. Dj0itiam by Comic

44쪽

exserati truncum duos hosce Fungillos albos inveni eontiguos,

carnosos, plenos, sulcatos, superne laeves, gravem funginum odorem emittentes. Alius pro annulo velum, alius velum pro annulo gestabat. Aut unica generis varietas, aut genere dis

serunt.

TAB. VII. F. GaIerieulus Monaehi N. Interdum caespito. sum inveni hunc Fungum, sed quia plerumque solitarium legi, ideo ad hanc Classem retuli. In arvis inter virentes Fabas caesis pitonis, solitarius in agrorum limitibus circa Sabinianum vere prostat. Pedunculus ex radice alba, brevi, surculosa, & te. nui surgie, albus laevis, carnosus, & cavus. Pileolus superne laevis, ct viscidus, albidus ut chartam pergamenam aemule. tur. Sulci crebri & albidi. TAB. XX. C. Fungus margine fimbriato N. Interdum ex

surculosa alba radice, carnosa, interdum ex mucoris membranis, verno praesertim tempore surgit pedunculus, albus, carnosus, tantillum cavus, sublaevis. Pileolus pulvinatus, cu . ti coriacea, albida, & laevi obductus; sulci erebri, profundi,& subrufi . Dum pileoIus expanditur velum sulcos obtegens laceratur, & marCni adhaeret, quem fimbriatum constituit. . TAB XXIII. E. Gomphos atror uius N. Ex mucoris acer. vo surgit pedunculus oblongus rigidus, cavus, externe subrusus tantillum villosus, in fibras longitudinales facile scinditur; pl. leolus superne atrorulas, vix carnosus, pannum aemulatur. Sulci nigricantes, qui pedunculum non tangunt. Pro velo fi-Ia quaedam habet implicata ut aranea. Autumnali tempore eirca Covi manum prostat.

CLASSIS VIII. DE POLYMYCETIBUS, SEU FUNGIS MULTIPLICIBUS ANNULO DONATIS.

ID geηus Fuui caespitose vocaηtur ab aliis, eo quod ex tam muni principio varii pedunculi exurgant. Hi duplins sunt naturae, alii sunt an uis instrum, δε- quibus modo, alii sunt eo destituti, de quibus suo loco dicemus. Hi Fungi famigii uole a

ruriculis nuncupantur.

TAB. X. D. Polymyces pi Ieolo ragadiis vitiato N. Uu Igatissima haec Fungorum species est circa Sabinianum, & ad Flumicini Ripas, tum' Uere, tum Autumno, ad Ulmos, ad PO.pulos, ad Moros , Sambucos, palosque in stagnis infixosdce. Ex mucoris acervo erumpunt pedunculi albidi, crassi, breves, de

E ' pleni.

45쪽

ῖ pleni. Annuli breves, & tenues. Sulei albidi, crebri, & pto. fundi. Pileoli earnosi, & candidi; superior cutis firma , riν.

da , & laevis, quae in varias scinditur partes, ut ragadiis tota infesta appareat. In centro pileolorum cutis atronava grave olentem funinum odorem spirant. TAB. X. E. Polymyces tomentosias rufus N. Ex mucoris acerisuo surgunt pedunculi subrufi, breves, crassi, pleni, carnosi , intus albi, annulo cincti. Pileoli latiores, inaequales, silcis crebris, & mbrufis muniti; superne villosa, dc rufa cuti obducti. Cirea Sabinianum autumnali tempore legitur. TAB. XI. A. Polymyces peduneulo spirali N. Dufo maior pictura hic Fungus solet inveniri. Ex mucore furgunt pedunculi, veluti ex funiculis contortis, striati, carnos , rigidi, pleni, flavo rubro setuo tincti, annulo brevi, & crispato cincti. Pileoli eum pedunculis continui. Sulci ex pedunculis em riuntur crebri, dc flameantes; cutis superior pileolorum flavo rubra, multis hirsutis cirris saturatioris coloris asperia. Ad

mortuas arbores circa Sabinianum invenitur

TAB. XI. B. Polymyces apicibus nigris N. Octuplo major, quam schema refert est intercum hie Fungus . Ex mucoris acervo surgunt pedunculi ventricos alboesoedo tincti, & maeu.lis spadiceis perfusi, sublucidis, parum earnosi, si in longum scindantur stupposi, intus tantillum cavi; annulo crasso subnam cincti. Sulci crebri, albo cineret; superne pileoli omnino non laeves, tribus se se invicem diluentibus coloribus tincti, circa apicem nigricant, dein subflauicant, denique albo carneus color marginem ambit. Ad diversas arbores, praesertim ad Ulmos, autumnali tempore circa Sabinianum legitur, & esculentum

praedicant.

TAB. XI. C. Polyinees pedun iis rigidis N. Ex albi m

coris acervo surgunt peduncuIi atroestavi, corticem rigidum ita habentes, ut Deile scindatur, & inferne, & superne complicetur; interne earnosus, & albidus, tantillum ea uus. Annulus cras. sus, qui rotulam resert. Sulei crebri, di subalbidi; pileolus superne villosa atro. Bava emicula obducitur . Hic quoque oetuplo maior schemate est, & ad easdem arbores, quo superior extat. Circa Sabinianum colligitur, &estulentum dicunt . At circa Ariminum multum fornis ludit, ut pileoli ad palmarem munitudinem, & ultra crescant. TAB. XI. D. Polymyees cmereus N. Pedunculi ex inue ris acervo pullulant rotundi, sublueidi, sublaeves; aequatra,

rigidi, carnosi, subalbidi, tantillum cavi, supposi, tam in

longum Diuiliaco by COOsti

46쪽

songum tanduntur. Annulus sngulorum raro pedumulum, de marginem dimittit. Pileoli cineret, superne villosi, α acumine nigrimit; inseme sauci crebri, satalbuli. Aut uim no ad easdem plantas ut superiores colliguntur. TAB. XI. E. Polynnyces proboscidem referens N. Ex muco. ris acervo surgunt pedunculi ventricosi, rotundi, laeves, suta carnei coloris, : plinis 52 eamosi Amulius valde exiguos habent candidos, pileoloram margitabus potius, quam pedunculis adhaerentes. Pileoli inferne albidis sulcis muniti; superne plumbei colaris sunt, mortibus euris sistent, est . minine: nigricane. Anni tempus, locus idem eum superioribus. ' νTAB. XI. F. MIy res eroeeus N. Quintuplo major pictira est Fungus. Peduneuli ex mucoris acervo surgunt crassi, interdum ventricos, rotundi, carnosi, pleni, externe navica tes, quorum cuticula rigidior rimosa evadit. Annuli albidi mxigua ut in superiori. Aleos sulcis brevibus, ec albidis, , minati ; superne eulis in medio atro crocea, dein saturate crocea, di cirris obsita. orea Sabinianum autumnali tempore ad Moros praesertim invenitur. Fungus, qui in hoe schemate ceteris supereminet, est imago aIiorum huiusce speciei Fungorum, quos post annum, ad eandem arborem inveni. In reliquis descripto caespiti respondet. I AB. VI. C Polymyces melleas N. Ex muco is acervo sudigunt pedunculi magnitudine inconstanti, a sesqui polliori usque ad bitu carem diametro extensa, pleni, camosi, rigidi, in longum tantillum striati, flavicantes. Annuli plerumque campa- Informes, pedunculo tenacissime adhaerentes, albidi. Pileoli superne sublucidi, & laeves, melleo colore perfusi, viscidoque humore infecti Sulci subalbidi, dc crebri sunt. Salicibus praesertim adnascitur,dcin viarum limitibus. Ioterdum, sed raro, solitarius Autumno variis in locis prostat. Esculentum dicunt. TAB. VI. D Polymyees melleus alter N. Ad Ulmorum, dc Populorum truncos autumnali tempore circa Sabinianum col. legi. Ex mucoris acervo surgunt pedunculi striati, subfulvi, rigidi, carnosi, pleni. Annuli camiranisormes, ut in superiori, de albidi Pileoli suleis albidis, dc erebris muniti; superne cutis eii mellei coloris, oc circa acumen saturatioris; lota tomen

tota, ut pannum aemuletur. Esculentum dicunt.

TAB. UI. E. Polymyces vulgatior N. Ad sectos Populo,rum, Quercuum , dc Ulmorum truncos, in diversis Agri nostri loc S, eX mucoris acervo surgunt pedunculi sublucidi, albidi, spadiceis, sed dilutissimis maculis, ut caulis Serpentariae, per

47쪽

fusi, rigidi, qui faene in longum scinduntur, interne, albi , occorpore tenui medullari repleti. Annuli campani mea, dc al. bi, peduaeulo adhaerentes. Pileoli suleis subalbidis muniti; superne villosa, subrufa, cuticula obducuntur. Esculentum

dicunt . . --

CLASSIS IX. DE OMPHALOΜYCETIBUS, SEU DE FUNGIS UΜBILICATIS SINGULARIBUS.

Fingi s Mati finga res illi solitarii nascuntur, quois rum plostar est sinatus, ct superne is centro depressus ut

CFalbum, Tubam, aut Craterem aemuletur.

TAB. XII. A. omphalomyees tubam referens N. Supra P puli putridum corticem ei rea Sabinianum quadruplo pietiam maiorem, hune Fungum inveni. Ex tenuissiniis mucosis, & aD bis filamentis surgebat albus pedunculus, carnosus, ct Plenus. Pileolus continuus, albus, ct carnoso coriaeeus; sulci crebri, re satis profundi. Superius membrana subflava nigris villis aspem sa, rigido coriacea obductus. Alia fungosa coirra circa eum aderant, quae proboscidem aemulabantur. Omphalomyces, idem ac Fungus umbilicatus, significat. TAB. XII. B. Omphalomyces pileolo plerumque truncato N. Fortasse quis suspicari poterit hune esse superioris varietatem, quemadmodum, qui ad C dc D. hujusce esse varietates censeo. verum ille latior in basi est, quam circa sulcorum Oxordium, iste vero pedunculo circa baem valde exili constat; deinde iste vix picturam masnitudine superat, ille vero quadruplo maior icone legitur. Aiu palos itaque in stagnis, re fluminibus infixos inter rimas pullulat. Substantia, re forma eum superiori congruit; quando pileolus luxuriat in parte, qua palum tangit, riwn creicit, dc obtruncatus apparet . Etiam in agrorum limitibus ad Mori radices hos Fungos inveni, B. magnitudinem non excedentes, dc pileolus est semper integer. omphalomyces nigricans N. In omnibus eum superiori con, gruit, excepto quod superiorem pileoli cutim nigricantem habet, & villos saturatioris nigri. Ad eosdem palos legitur. TAB. XII. E. Omphalomyees albidus N. Ia agrorum limitibus ex mucoris acervo surgit pedunculus breris, plenus initio, dein cavus, carnosus. Sulci candidi, di crebri. Pileolus carnosus, mperne culi obductus chartam pergamenam colore aemulans, uti di pedunculus.

TΑB. XII. F. Omphalo ces margine coecimo Ν. Substantia Dissiliaco by Corale

48쪽

stantia convenit cum praecedenti. PitGIum ad marginem pectinatum habet, ac Eona sanguinei coloris insectum. In pratis,

α sylvis nostris vulgaris autumno est . Esculantus. )

TAB. XIII. C. Omphalomyees margine livido N. Radi.

cem membranaceam mucosam habet. Pedunculus albus, ut

cereum, initio plenus, dein cavus, medulla rem tenuem substantiam continet, crassus, & brevis. Pileolus sulcos habet crebros, ct profundos unionum colores imitantes; superne subcinereus, circa marginem lividus apparet. Autumnali tempore in agro rum limitibus, & Sylvis invenitur. TAB. XIII. D. omphalomyees circellatus acris N. Radi. cem, ut superior habet; pedunculum sordide cinereum, carno sum; fulci crebri, re satis profundi unionum colorem aemulantes. Superne pileolus cinereus, di variis concentricis saturatio. ris cinerei zonulis pictus. Totus albo, &acri lacte scatet. Autumno in Sylvula mea Pedrolarae prostat. 'TAB. XIII. E. Omphalomyces cinereus aeris N. Tantum a superiori differt quantum pictura ostendit, in reliquis cum superiori congruit. Illud notatum volo, quod valde imagine,& struistura ludunt hae duae Fungorum species. , T AB. XV. C. Omphalomyces margine pectinato N. Ex

mu ris filamentis surgit pedunculus brevis, crassus, carnosus, albus, ut charta pergamena, intus medulla tenuis adest, &cavus tandem relinquitur. Pileolus in crateris modum; sulci

albi initio, dein flavisantes, profundi, & crebri; superne lae vis, & albidus; ad marginem pectinatus, ct zona coecinei coloris insectus. In Sylvia autumno prostat. Omphalomyces strdidus pectinatus N. Forma cum superiori congruit; pedunculi, & sulcorum color sordidior; superne totus subruso si, Mido tinctus, & pectinatus. In agrorum limiti.

bus autumno prostat.

Omphalomyeea sordidus alter N. Forma eadem est eum superiori. Pileolum superne foedo cinereo insectum gestat, & ad marginem pectinatum. Eodem anni tempore, & loco ubi superior prostat. Hi tres vermibus cito scatent. TAB. XV. E. Omphalomyees coccineus N. Ex mucoris fi . lamentis surgit pedunculus albidus, ut charta pergamena, carnosus, intus tenui medulla repletus, dein fere cavus; sulci a M. dunculo exordiuntur, albi, dein pedunculo concolores, crebri, di satis profundi. Corpus pileoli carnosum candidum; superne leviter umbilicatus, di sublucidus, interdum totus coccineus, interdum in partem tantum. Interdum etiam tantillum pecti.

natus

49쪽

natus ad marginem, interdum non . Hic a Mies . pag. Is s. n. Fungus escubatus pileois supina part saturo purpureo , mori iv νο, of pedieμis dicitur. In Sylvis Autumio prostat. Es

TAB. XVI H. Omphalomyces actis Iateritii coIoris N. Ex mucoris fila mentis pedunculus surgit crassus, in evis , carnosus, plenus, externe diluti lateritii coloris. Sulci rati, & presundi vivacioris coloris lateritii. Superne piIeesus Iaeris & ped cu- Io concolor. Totus Fungus lactςo succo acri scatet. Ira Sylvis

Mabant Autumno.

I AB. X v I. A. Omphalomyces aeris scyphum referens N. Sulcos crebriores habet, & marginem pileoli intro flexum; in reliquis cum superiori congruit, dempta figura. TAB. XUI. F. omphalomyces nanus, albidus N. Ex m coris filamentis surgit totus carnosus, plenus, vi albidus. Superne Iaevis, & albo non lucido infectus. In Sylvis Maiam

Rutumno. A

TAR. XVI. G. omphalamyces fuscus N. Arimini Cardares.la nostrana. Ex mucoris illamentis pedunculus breVis, carno. sus, plenus, laevis, exurgit. SuIci crebri , ct profundi. Cu.tis pileoli crassa, quae facile educitur , atroruis, & sublucida. In reliquis Fungus candidus est. In pascuis ad littus Adriatici autumnali tempore legitur, tam maturus, quam exsiccatus. Ef

TAB. XVII. A. Ompha Iomyces crassus M Totus intus existeriusque lacteus est Fungus. Radicem candidam fimbriatam veluti ex mucore habet. Pedunculus carnosus, & plenus initio , dein medullare corpus tenue, navicans, & fugax ostendit,& cavus tandem remanet. Sulci profundi & rari; superne lamvis, & sublucidus; quadruplo maior pictura . Autumnali tempore in Sylvis Maiani. Esculentum dicunt. TAB. XVIII. G Omphalomyces utrimque sulcatus N. Ex mucoris flamentis albis pedunculus surrit, longus, plenus, dein tantillum cavus, carnosus, rigidus, cu)us fibrae longitudinales, dum in longum scinduntur, in fila quaedam, instar cannabis di. viduntur. Sulci rari; in pileolo corpus carnosum valde modi. cum est, quare superior membrana pileoli, cum inter sulcos in. flectatur, utrimque sulcatus Fungus apparet. Interne albidus est, externe lateritii, seu carnei coloris. Autumno prostat in Foveis, humidisque pascuis . Monstruosus Fungus ad H, & qui ad I eonspicitur ead. Tab. sunt ejusdem varietates. TAB. IX. E. Omphalomyces mutilatus N. Arimini Chiam rella Diuiti eo by Coral

50쪽

reta mucoris acervo surgit pedunculus albus, plenus, di laevis. Sulci profundi, di albidi; Pueolus in limbo,

non in centro, cum peduoaulo comungitur. Revera umbilica.tus modo non videtur; sed si integer a natura produceretur vere sun a vera esset. Superior pileoli cutis tota smi de alba est. In arvis eirca st Ariminum hutumno legitur. Escalentur. TAB XIX. Μ. omphalonu res parvus Iacteus N. Ex mucoris filamentis surgit pedunculus laevis, mrnosus, plenus, dein vivus. Pileolus su rne laevis; sulci crebri, profundi, di h rizonti paralleli. Totus candidus est. In Sylvis Μ ani octo. bri prostatis

Filamenta albida veluti ex mucore sunt ei pro radice. tus Fungus carnosus, plenus, interne albidus externe dilute savicans; superne pedunculus varias costulas habet ut scrobiculatus appareat. Reliqua ex schemate collige. Autumnali tempore in Sylvosis locis reperitur. Esculentus. TAB. XIV. B. Alinorosophoides sulcis crispis N. Substantia, α color cum superiori congruit, reliqua ex icone Paxent. Fungu= esculentus , aeris, ea e visetano, pikoti tui nato , oris expanss, Andalatis, ac pulchre Iaciniatis, Iamrilis, seu maris costis crispis, ct veluti ramoses Micis. N P. G. I 4. Estulentin . TAB. XIV. C. Alectorolophoides costulis rectis N . Substan. tia , & colore cum superioribus congruit. Sulcos habet rectos, re parum profundos, superne laevis. Hic est, qui a I. B. III. 832. Furius luteus, seu palitatis, Chantaret te Paetas, se contamqtiens , dicitur. Autumnali tempore colligitur. Sunt, qui hunc pernicissum scripsere. Verum etiam latrante stomacho eum comedi, atque ea eo pulmenta parantur, quae si aridis mor. tuorum oribus admoveantur, Peream, ni reviviscerent. Eh

CLASSIS X. DE POLYMYCETIBUS, SIUE FUNGIs MULTIPLICIBUS PILEOLO UΜBILICATO.

ID geηur Funi , ex uno communi principis, plures pedunculoremittunt. Sulci a pedunculo exordiuntur, oe per pileolum, is formam Inverse ori, expanduntur , pilecius superne in messio est depressus, ut Gmbilicum aemuletur. Is deiffae Funi Annulo sunt destituti. TAB. XIV. E. Polymyces phosphoras N. Ex albo lutescente laciniato mucore surgunt pedunculi varii, tubistimes , fibrosi,

SEARCH

MENU NAVIGATION