Albii Tibulli Carmina quae exstant omnia ex recensione F. Wunderlichii cum notis G. Heynii. Tomus primus secundus

발행: 1821년

분량: 425페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

LIB. II ELEG. assi 87. At m. Regius et Corvin. eum ulli ac. Guel L 3 in marg. El. Nox E l. Rom. alida. Ρaιiliti scripsit Miaret. aute erat in Aldinis, etiam in Venetis, Parilia. Vtraque scriptura occurrit: utraque usu firmata. CL lIeius. ad D v id. Fast. l, , 7at. Νominem in us. minore maluisse miror: a stabulis hinc procul exto, DPi. ΗΕ1Ν. I. H. Vossius hic quoque tum recepit. Nos unice probamus tuuc Procul et C. IV . 89. M ulae sollenuis Cuel st i et 3; sic erit te es acer os iungeudum ; se i sollennis malo esse pro es. I . YΝ. soleremu

duo ap. u. Vossium sin his Coth. . Caeterum punctum re Vocavimus cum Η. Vossio post Muras. Num Palili hus vota in-eiebant pro ovibus, Dori pro matronis eurumque soccunditate. Describitur felix annus. U.

yrensis Gyraldus, Livini ius aliique emendarant: e codd. Sintius praetulerat, quibus accedunt alii apud Broukli., et Gueli. ac et quinque, quibus it. Vossius usus est, apographa. V. Vulgo ubique legitur comyrossis, quam Mnliger antiquam scribendi rationem esse dicit pro com renais. auribus in Regio in litura scriptum erat; nempe legebatur olim absurde. Naribus, ex Aldina pr. uiaribus Goth. qui et cum Aressit. . Celei um pu

debere, quam hiluc illi; ne tamen ali in id noves, cogitandum est de osculi genere, quo alter alterius nures apprehendat. Plu

crisu isti ultima inale accip ebantur; veris: quando Puer ι, prehensis alterius auribus, Osculantur. V. Inipp. M e. L iti ad

Aristaea. I Episti a. a Lucian. D. Meretr. 5, et qui audantur nKemplo de Usculis diis. ab, secl. 33, et a Stat. ltro utili. et Vulpio ad h. l. Nam ipsam rem copiose illustrarunt; quiu clit-seultatis in verbis Rit, Iion Curant. 3. pamo aduigilare nepoti haec perquam dulcia et iucunda. Broukh. e tribus libris malebat Wigilare: sed id verbum cura tertio easu iuuetum paullo ut iter dicitur ἔ nempe , Assiduum operam et curam ulieui rci impendere, ut bimatis , famae , t tiare. Mox pro balba Regius bella. Forte etiam log dueerstverba, v. li, 3, 4. HEYN. Prim. v s. tu acuit: quart. credo. lui, mutat. H. yigebit, in marg. faedebis. Vigιlarc Αsk. in marg.

262쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI'5. ytibes discumbet in herbri, Arboris antistine otia leo stim bra cadi caula e codd. In quibus Custis. I, 3 recte Brou h. post Statium restituit pro endet, quod et in Ed. nom. Vicetit et alii , etiam in Coruin. erat. Sed insignior adhue altera variola et in his verbis est. Pocchi et Perieti ae Coles. Exe. vis. leci. exhibebunt:

- diaetimber in umbra Arboris antiquiae , qua leuis unda ead ι.

ihil in hae leetione reprehendenduin : neque tamen minus vulgata elegans est. Leois umbra perpetuo epitheto dicitur, puto, quia soliis et frondo arborum leviter ab aura motis ipsa umbra micat et eoii tremiscit. Est etiam pro vulgala , praeter virgiL

I Georg. 339:

Sacra reser cereri, laetis operiartis in herbis.

Ovidiua III Fast. 5 α 5 qui totum hune nostri Ioeum illustrat in

festo Antiae Perennae et

Forte illa altera lectio nata cx I, I , a 7 et

aut seripserat aliquis primum bis umbra, et tunc alter, ut nune ast resinxit. lIEYN. Operata Beri . in tex L et in marg. al. verra. Diutimbit Goth. Pro herba IIamb. perperam timbra. As . unda. vvAD 97. Aut e orate sua tendent umbra la seriis Vincta ) Hae eest Maligeri eorrectio ex eius libro r adde Guel s. ti. Sie lamenium exeustim video in Ed. Vicent. ven. pr. sorte et aliis huius seeiae. At in Romana r Atii cum orate sua, quod et est in codd. ut Cuel L i, 4. Iam Cullenius ici suo habuerat: Atit cum oeste saeris tendent timbracula sertis Vinctu , unde iti Edd. Venelas, quae cum eius Coninaeulo excusae sunt, itide tu Ald. e uote

263쪽

aeris venite quae etiam in Guris. 3 marg. Obvia vulmata gratlectio ante Scaligerum; Et videtur lio e verior lectio es dum intelligas saeras h. e. s stas. Itaque et v. seq. placet vulgata, qutio plerorumque librorum est, lectio , laser coronatus stahit in ipse catiae. ultima sunt quo sue in Guelst Brouklius. εquatuor libris reposuit, quod nunc est, Malis et ante. Regius praeterea legite tendes ti Macula , ut ante est, ρtiles discumbet. Mutatum sorte dieas ab iis, qui ea uram non viderant. Sed est alterum poetico sermone dignius. HEYN. E Oeste sua habent oeto, quibus M. Voss. usus est, apOgr. ἔ sacris male Goth. Et Berra. et Ash. in mam. Use Zwic. I. a et novem apogr. H. Vossii ia quib. IIa . Goth. . mites tatueti Ash.

99. exstruet ) M. nom. exstruat , eum aliis . quae ἱnde novere, et codd. pare; ut Cueis. i, a cum altero adscripto ) 4. Mox pro alte in seriptis quibusdam esse nnte Scali ger testatur. H. Aut tibi Goth. et Mamb. Pro alie un. H. Voss.ialter eoa rupi. V. Oi. Ingeres - mnlodicta puellae vulpIus mallet mnia multa, quia Ita Plautus aliquoties dixit. Libri nil mutant, nisi quod in uno eui aeeedit Guels. 3, mnia dicta. Miror virum doetum in hoe haesisse. Catull. io ar Credis me portiisse meae malediaere Ditney h. e. puplicio. Ovid. II Art. s33: Noe ninledicta puta nec Oerbera ferre puellae Turpe, h. E. convicia. Suut haec mala oerha sup. I, io, 57. Horatius quoque ingerere con-olata dixit I, sat. 5, ia. Mox Motis Melie, ut sup. I , 8 extri

1 odi. uelit ) Brou kh. a It vulgatas habere volet: ego nusquam vidi. Mox pro suae Regius seMae. ΗΕvN. Vers. a O3 II. oss. scribit Iam pro Nam . m. Io5. pererantque arcus) particulam inseruit Brou kh. ex uno Ssortiano. Hahebat et negius. BEYN. Pereant f ne que etiam Zwie. I a, Hamh.; at Goth. pereantque. Pro modo Ash. nee

Io7. H. Voss. recepἰt sua teria e duobus. Hoc eum vἱ Aietum putat, pro saeva sua tela. m. io8. ars - illa ista Gueis. I, 3. ΗΕvs. Ista habent sept. apud Brou kh. , et quinq. ap. Ilenr. Vom. qu; recepit. m. I 9. iaceo cum saucius annum ita Scaliger emendavit pro eo quod erat, taceo. Superscriptum tam au in Guels. 3 iaceo.

264쪽

et habent tria apogr. ap. Henr. Vossium; foceo Z Q. I, 2. v. Annum vero intelligo per totum annum, ut Properi. I, a, 7 τm mihi iam toto furor hie non descit anno.

Est tamen in eo aliquid, quod minus iuvat. Forte Ieg. tace cum saucius arcu; nam de telis Cupidinis egerati Ovid. II Am. I, 7:

Atque aliquia iusientim, qΠΟ nunc ego, saucius arcu.

aio. Et Doeo morbo , tam luseat ipse dolor tam est ex emendatione II rou, h. vulgo cum p in uno Statii erat tum. Praestet dum ire, at ime dolor. Guel L a cum iuuet pro var. leci. vel correctione. Guarner. cum diail ψse idolor, sorte ex us. io8. ΗΕYΛ. Tam Monac. et priua . VOM. W. III. Vixque cano Nemesim, sine qua Persus mihi nullas V.) Priora vel ha tum per se languida sunt, tum veritati re- Pugna ut, quum amanti poetae uiuit prius sit vmatae puellae laudibus; tu ui vero etiam cum sequentibus verbis non Satis Con- euiunt. I ο ὐ que an in libris sit, in v euire nequeo: pristium

opparuit iu Ald. sec. tum tu Muret. et Scul. In libris et ant. Edd. etiam Rom. et Lips. legitur Vsque, quod sententiae utique accommodatius est; tamen et ipsum habet, quod minus Placet. Nec magis placet coniectura longius repetita: Vrit Amor Hemesis, in Iliblioth. crit. P. III, p. 86. Omnino totum distichon versificatoris lucernam redolet. Post v. II a Scal. ex soq. Elegia v. i5- i 8 huc migrare iusserat. ΗEYN. Vsque ZWic. I, α , Goth. et hoc cum Η. Vossio nune recepi. v. Ita. iustos Pedes 2 Cothsrt. iunctos. Guel f. a , r erisse. H.

dem in duob. ap. Broukh. et in As h. quod recepit H. Voss.

ii 5. Vt M. celebrem In multis, etiam Ald. pr. Guels 3,Eι m. celebrem. Emendatum iu AH. see. Vt M. celebres Guel LI. Et M. celebres Gueis. 4. II 6. Omida Dicta feret Corvin. Reg. et Ed. Lips. ferent. Bom. cum Gueis. I , έ, ferant in Bl. geret, gerent. Ii 7. Use gerens Munus Pighius ad a. 753 ita laudat: Use Parens lauros. - laurum in Ven. , lauros in aliis, et Guel s. a. mox pro canet Scaliger canam e coniectura reposuerat: in quod et ipse incidi, quodque et nunc verum esse arbitror, si modo illa Ipse gerens aliquam vim hahere debent. Alioqui interpun-σtionein muto a Crem - , icta ferret Use gerena laurus: Dum α. Di by le

265쪽

a. Miles - canet. IIabet tamen privs illud al; quἰd sua.ἰos o Tibulli genio aecommodatum e dummodo animo teneas, Tihullum ipsum militiae comitem esse velle: Use, miles, Dianam. Ita forte conveniat poetae rus amanti laurus agrestis: mius epitheti dilectum alioqui non habeo unde ducam. Poleat vero etiam poeta , etsi is carmine quoque victorem celebrare possit, Io Triumphel clamare: quod docebit uorat. IV, Carm. a. 49, So. Et Tibullus iam interfuerat pompae Messalae triumphantissu P. I, 7. I, 9, At te Mictrices lauros - Nec sine me est tibi Partus honos. Iam merus lusus est, mutare haec velle, ut scribatur Ipse geret laurus , scilicet Messalinus. Possit sane et hostscribi : sed de hoc, quod in animum venire possit, non quaeritur in recensione poetae et tenendum est, quod aut carminis lex aut sententia et orationis genus et proprietas, aut criticum iudicium postulat. II LYN. Mirus est hic II. Uossius, qui laurus ut exquisitius convenire putat duci, laurum militi. Cueterum de interpunctione mutata vid. supr. in diot. m. 119. Pia det spectacula turbae Eleg. ad Liv. 3ir

um Metuet: iam me gratantem turba videbit.

quod mitius bene Vir doctus mutare nuper volebat in gratantum turba: nam ipse poeta explicat gratiantem versu sequenti ἔ

Iam mihi pro Druso dona ferenda meo. H.

Codices nonnulli apud Broukh. et Stat. exhibent tum ut etiam Z ic. i, αὶ quod Statius mollius esse iudicauli, II rou L. et ut pius dederunt. Secutus est Il. V sius. V. IIO. Noluit ergo poeta id , quod alicui in mentem veni uti Et plaudat s. plaudant se. turba c. P. Patri.

ELEGIA VI

r. Castra Macer sequitur Coth. et Colot. Venus, depravatio ex corruptela mater, quae in aliis est, nata. Ed. Lips. mr. a. Sit comes et collo fortiter arma gerat ' D - cum telis ad latus ire osset Tutissimum esse putavi, librorum omnium lectionem, suspectam ii et, exhibere, quum in nulla virorum doctorum emendatione aequiescere liceret; tantum interrogati nis notam addidi eo sensu t an comes esse debet y et calo Macri' In hoe uno variant libri, quod pro gerat exhibent ferat, ut in Reg. et Ed. Rom. est. Turbat quidem permutatio modorum, quum Post sit et gerat sequatur ire Molat; cui facite mederi pos-

266쪽

OBAERVAT. IN TIBULLI ais, si Iegas Desu: nec tamen ea aut per se adeo insolens aut in h. l. ita grata ae dura esse videtur. Ceterum duplex huius Ioel emendatio est, alia Maligeri, alia Mureti. Ille ipgii: Si

tinuato sensu usque ad otia liquit, et ad Macrum omnia refert, contorta et impellila ratione. Melius Brou Lb. servavit quidem Scaligeratiam emendationem, de puero tamen Amore intelligit lenero illo et ad viae laborem perserendiim minus idoneo. Met sis permutari, nil novum v. IV, i, i , ) et extat etiam illud in uno nimis h. T. erit lamen in prioribus verbis Nicomos, minus gratum est; sorte leti ius: Si comes e collo fortitis arma geret. V. su p. ad I, 7, 5I. Muretus contra viiiiiii inesse putabal et . ire, et reponebat ad Ditis ille Molet , ut adeo ι olei sit a oolare. Ille in ire degenerare poluit, quum uia

Iam a ire scriberetur ut ex illa, ira effetum est in Properi. III, at , uar

Nam otiantum ferro . tantum pietate, poteηtea iamias. Diatrices e mρerat lilia mantis.

ilia se licet pietas, quod apprtse sensus loci redarguit . Hane emendationem secutae sunt Edd. Passeratii, Traiectitia et vul- pii. Sed primum sententia abrupta et minus commoda est; post interrogatione me quid fiet tenero Amori' parum urbane sub licitur: Sir comes ete. Deinde vocabulum ille plane otiosum est et importune repetitum. Tandem, quod gravissimum est, si collo arma gerit sortiter , parum aecommodatum est alterum , ut ad latus volet. lleinsius coniiciebat: ad latus usque volet. Ili est omnibus ileou khusiana lectio praeserenda osset, Disi vulgalam satis bene expedire liceret. V. DoL BEvn. De feriae et gerat, vid. Obss. ad I , 5, 54. W.3. sm longa υirum terrae Oia - Iii Guel L I, terret. II.

oelii pro Doles. m. 6. AIqtie isertim erronem stib turi signa pro it rum inus Statii oerum, unde Passeratius Mel rem suciebat; pro erronem unus Palat. cum Ed. Rom. torrem vitiose, sed natum ex errorem, quod et Ed. Lim. hahel; trea Cebb. heroem inda

At Dos erronem tetivire remittite nostrum.

267쪽

LIB. II ELEG. VI

sein s. porro et Brouvh. eleganti eoniectura malohant sub stia signa; pro signa Regius iam. Gueis. I. Dalria. DE YN. Il. Vos aium male habuit et sotius itertim erronem et usus adverbii, quum iterum pro retro dictum sit. At enim Maeer Amori operam dederat. sub signa vocutus erat Amoris; iain postquam illa deseruerat, itertim sub ea voeatur. CL locum ap. irg. Ceorg. iv, 495. Iterum igitur est seeunda vice. De sono alibi dixi. - Caetervin uui manu. in Aiath. Lat. tOm. I, p hii a scribit: errones in rebus amatoriis dicuntur transfugae et desulto-

Tes. an recte. Nam Macer Doti uitum secutus est amorem,

sed amori valedixit. - De voeabulo ferus vid. Not. supra. Pro hoc est puer in Ask.; linqtiit un. V s. m. 7. parces unus Florent. Sintii, parcis, sorte ver us. malo hine Passerat. secerat Parsis, h. e. pepereeris. Guels. 3, mr- cras cum altero es superseripto; mox M. R m. cum Venetis eris. ΗΕΨN. Parcas recepit v. Voss. In Goth. par a. MOD. Parcas. v v ΛD. '

xere , quae et versum eoucinniorem reddit. Aquae epitheton leois convenire h. l. negat BrouLb. quia i es aquae sint celeres. At debebat vir doetus reputave, saepe addi nominibus epitheia, quae eis propria et perpetua sint, quamquam uoti adeo anagri In vim tu eo positu, quem oecupant, habeatit. Etiam Ovid. Iart. 76 a celeritalem aquarum non praecipue exprimere voluit, quuvi ait:

mque lesees Protetis modo se tenuatae in undas.

Statius Loem aquam interpretatur vilem: et sic propertio con-xeniret III, is, Ir:

Vilem ieiunae saepe negaria aquam.

Vnus Statii eum Gudis. α habebat linu galea: hoc receperat troti vhusius, et explicat,at gregariam, ntilla eris a insignem, quae tamen non satis bene ita diei videtur. Porro potet, quod in Guel s. i. 4 est, Cyllenius in libro suo habuerat . quod inde Edd. Venetas eum Cyllenii eommento et reliquas ante Scalige rum obsedit, quumque illud a Scaligero eleelum esset, iterum Brou ktius. reduxerat. Laudabant Properi. HI, ia, io det Dia galea sesatis Araxis aquam.

268쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI et itorum potet defendebat Burnaan n. ad Properti Burmann. ad Pi operi. p. 6o5 verum dixit esse: Ipse Dot galea qui sibi

polol aquam. dio tamen permoveat te credita elegantia verbipo me eum ablativo iuncti, ut eam emendando inferre e neris.

v. oti alii madvertebant viri docti, qui sibi potet esse ieiuniani et barbarum. Propertium imitatus Esse videtur Auctor Elegias in Maecenatis obitum, editae vulgo sub nomine Albinov. II, 58 ubi Bacchom alloquitur e

quid leuanto hie sit, non habeo dicere: Aoante arguit poetam sollieitum de versu Qxpleudo. Legebam te te, h. e. reereate, h. e. recreate, resecte , vel leuande. Praestat tamen nutgersiiemeti latio galeα - tabante, quam vid. apud. Durmann. Sec. iti Antholog. Lal. min. I , p. 2D5. quia loco vir doetis,imus tu vendes meos Couatus inagna cum humanitate excepit: et ad Properi. pag. ω5. Ceterum Portet eum adscripto portat est in siluet s. a. ΗΕvN. Leoena tiquam uorati epod. 16, 47. Be

Ei mihi Delia via est, ae me evia ultima latius.

In nonnullis est grata tia , a Murelo receptum, quod lamen uitiatis commodum videtur. Sed volebat ae debebat dicere, otiam exti misi titio idoneus sum: etiam mihi castra, et inhores castrenses accommodati sunt. Posuit pro his signum vigiliarum pugnao, prosectionis. ΗΕΣN. iterum abiecti est H. Vossius contra librorum auctoritatem. Tu vide Obss. I,4 4. Non spei et V sius , si antithetorum rationem animadvertisset. Cf. III, K. 3o. W. i. magna loetito ) in nonnullis erat loquenti. BEYN. Versu Leuso Ilamb. loquialo Monae. loquisti Ash. W.iti. fortia Perba in lialleis ut iusti grandia ex interpretatione. ΗΕYN. Beeepit M. Vossius. Membra Ile . a m. prima.

i. pes trimen ipse re it Post hune versum Scaliger ex Elog Ill liuiti, libri XlV disti etia. a v. 33 ad v. 6o retraxerat: satis pro lubitu t imperio. Nihil enim est, quod eorum vitieulum aliquod efficiat, quam quod Macer castra sequitur, Pt nune in his insertis emιra sint in poetae domo. De avaritia puellae tu superiorihus De Vestigium quidem erat. II LYN. Inde

269쪽

LIB. II ELEG. VI pro Φse Ash. quom pro cum IIamb. - De vers. I 3, v. Uilf

temeraria tela, sagittas. II.

Rectius eomparaveris Virgil. Eclog. III, 3:

et Georg. Iv, a sit Aut dirum, tineae, Vnus. - Addo Pr perlium IV, i , ii, et Mart. XI, 6 , i ; TibuII. inis. III, 6, 7. W ND.i6. Licet Brovkh. ex emendatione ueitigii et Sehesserilibro reposuiti Vulgo, Si licet, vel Scilices. IIEYN. Scilice Ald. i, a et Muretus, qui si licet legendum putat, quod tacito

recepit Scaliger. Ilicet quint. Voss. et Vind. Scilicet tert. Vo s. scilicet octo, quibus II. Vossius usus est, apogr. IIamb. Goth. idem ZWic. i,a; Goeren E. adscripstirat liaec: α Vera lectio videtur. Nam additur in explicatioue apud poetas saepissime. Ovid. Amor. III, ii, tr. ΡOuitur etiam cum reticentia mimice dictum P, h. e. quas meo cum dolore expertus sum. D V . 17. dira Precari Reg et Comin. cum aliis, dura, sollesiani permutatione. Vulgata recte se habet. V. ins. v. 53. ΗΕYN. Dura Ber . W. 9. Iam mala sinissem Dior sed J Scaliger in Exeorpiis suis invenerat: Finirout multi leto mala : quod ille cupide amplexus est . atque adeo novae inde elegiae initium fecit. Sed Excerpta ista, ut sunt alias egregia, imponere ei non debebant in hac parte, quum non uno loco vulgatae lectioni gnomen substituant, ut solemus facere in iis, quao vel memoriae vcl usus causa ex libris excerpimus et in sententiis absolutas convertcra malumus. Sic III, 3, it ubi vulgo: Nam graMe quid modest pondus mihi a teis auri '

in illis e

xuid Prodesse mirat 'ondus mihi disitis auri 'Supra I, 9, Si in vulgatis erat:

270쪽

OBSERVAT. IN TIBVILISealiger ex iisdem Eelogis reposuerat :

Me proeul a nobis . formam cui vendere eum est.

Similia v. I, io, 5; II, 3. M; 6, 45, 46. Hoc autem Deo,

etia uisi omnes ad unum codd. praeserretit illam unius libri Iectionem, praeferrem vulgatam , quippe poeta digniorem , cui sui animi sensus exponendi erat, non vulgaris sententia protru denda. Vitae sic taedium etiam infra profitetur El. a, lib. ΗΙ, v. 7, 8. Pro sinissem in uno Heiasii Bassem , et in Guartae-xiatio lectum data fuissem; quae aberrationes sunt manus li-hrarii. - Olim nou leto h. l. lectum fuisse, levis est Burm. opiuio, Authol. Lat. tOm. I, p. 53a. IO. et fore cras se re ait melius γ Fortasse non omnium cum pace ita reposui, quum nunc quidem pueris regula illa inculcetur, pentametrum dissyllaba voce claudi debere. Esse tamen hos numeros, hunc verborum ordinem ab ipso Tibullo , quovis pignore ausim contendere, si vel nulli libri exhibeant. Sunt enim hi modi, qui, praesertim si ad Nasonianos exigas, horridiores videntur, ipsi in deliciis; idque merito, ut varientur modi pentametri, qui taedium iacit et aures male habet, quum semper eodem casu souoque redeat. Statim hac ipsa elaingia v. 3ar

Et mici aeta meis aeria feram lacrimis.

III, 6, lo:

NeMe neget quisquam me diaca se comite

Iunonemque auams Perque auam Veneremi

Atqui componi poterat : Per Veneremque suram; me duce ne neget. Coniunctio noe iacit, ut versum ita componi possct negem: Quisquam se comitem me duce neoe neget. m. Alia

exempla eongessit Broukla. ad II, 3, 4o apud ipsum II, 6 , na, P. a ubi recte vulgatam defendit:

Beuisa eum dubiis rostra dedit rata .

quum Scaliger e suis Excerptis haudaret:

Et tamen idem Brotata III, 6, 48 ubi est, yerque Fuam V

SEARCH

MENU NAVIGATION