장음표시 사용
251쪽
Penat bus etἱam xs. Io vidimus. lIgvN. IIamb. et S V s. deos, sed h. in Diarg. H. Lares. erraniis priua. V s. m. 45. Volitans ex uno Statii recepit H. V sius. Non secutus sum. m. r. lueeut nti tilis 3 Reg. ntilialis lueent. Miror vero . a ne mine Interpretum notatum esse, haec ah reliquorum vel P tarum vel Mistorieorum fide paullum discedere. Noti enim Rutulorum ea tra ab Troianis, sed laoruin ab istis oppugnatis iuere; vid. Λen. IX. Nisi Λedeam intelligas. quam ab Aonea tiaceu dio deletam memorat O, id. Met. XIV, 573: cs. Dionys. I p. Si, L vide notam l EvΝ. id. Not. supra. M 9. murtisque Lauini ) Si a Lavinia , et non a Lavἱno aliquo, dicta esse debet ista urbs. Laoini ea iis secundus erit a Laoinium contructus, ut scrit,etidum sit M. MI; nisi etiam La- Diniam dixere veteres. Iuven. Sat. XII, 71, de Alba:
- noo reali se ira praelata Laoino.
Sie Numicus et Numicius. In Exe. Perreii et Poechi duobusque Italieis legitur:
Ante oeulos Latirens eastris nitirisque Latini ese.
Quum v Itiose scriptum esset mitris; etiam eastris interpolasgo videntur, pro castrum murusque L. Ita nati s Latini per appo sitionem esset Liaurens castrum. Similis varietas inter Ltioinus et Latinus ap. Virgil. I Aen. αγo: VI, 84. Alia seu varietas seu corruptela occurrit in permutatis Laolatam et Lanui tui; in doctis quoque scriptoribus. ut in Aeliano II. N. XI, 16.53. Concubiliasqtie itios furtim) h. e. qui furtim sunt, sumi vos; quem usum adverbiorum in ellipsi verbi substantivi. n Lisi qua temporis nut loci notiationem Luberent, negans Vos ius tos pro tuos de coniectura intulit. Moe iuris cur solis ad er-
252쪽
hiis temporis aut loci sit datum , quum una omnium sit natur demonstrare, ei exemplum rationis loquendi dare concubisti afferre, erat viri docti. Stiper quidem adieclive pos tum est apud
o mihi sola mei stiper Assyanaetis imago.
Sed serἰptumae integritatem tuetur satis Livii loeus XXV, 33
vi id quidem cavendum semper romanis ducibus erit, exemplu- quo haec vere pro documentis habenda, De ita externis credant auxiliis, ut non plus sui roboris suarumque proprie .irium in ea tris habeantis. Ex hoc loco apparet, adverbia post pronomina possessiva udiectivorum instar fuisse posita. 'equo vero hoc quisquam , puto, opponet, apud Livium proprie inter suarum
et Pirium Collocatum esse, hie autem substati tivum praecedere. hou uua fuit veterum in talibus rtitio. Caelorum Ald. I, di, ictas vitiose pro olitas. m.
54. tiu abest a Zwie. I , a. II. Vossius coniecit ripis , a Mserens Virg. Aen. X, 8o6; Ovid. Trist. V, i, ii. - 1uem v. 55 ex uno recepit septem de monsi s. m. 56. hic magnae iam locus tirhis eril negius nam, sed itii iura, et Cueis. 3 pro var. luci. Legebat ita Muretus et edi tiones ex eo ductae, ut Planti n. 57. terris i. regis lis Cueis. 3, rebus i. alterum in marg.uEYN. I. II. Vossius rebias recepit e duobus. Retinui terris. V. 58. prospicit Gueis. I, respicit. 6 i. ιtim ae) Nostri, itinc. Sicque ante Scalig. ubique, nisi quod Ald. pr. nune; hoc et Guel L 3, superser. tunc. ΗEYN. Irim quinque apogr. II. Vossit; tunc ZWic. i, I, IIamb.; nunc Goth.
sa. sui dicet Vos bens tam longa consuluisse Mia longa υia est ex eniendatione Scaligeri, vulgo longam - ὐiam legitur. Idom hoe distichon. aute us. 43 posuerat. ΗΕvΝ. longa Dia ha het Voss. t , at Coth. longam sic Miam, ut et Zuic. I, a, Ilamh. U. 63. Durtis Broala. e libris; ste et in nostris, et Cuelsa, 3, 4 ; vulgo, latiros, quod Aldinae intulere. Eadem varietas in s. vs. 117: IlI, 4, 23. Mox corrupte noscat pro Mescar Guel ρ. I. 66. Inclai it fusa seu caput ante coma) Ila Sealiger emendaverat, et sic in Exe. Perceii; vulgo, fusas et caput antes
mas; errori locum dedisse , ideri potest ante, quod non vid Diuiti co hy COOule
253쪽
hant hie ariesule poni, ut mos Tibullo; vid. Rup. ad x , t 4.
Enimvero seia pirum opportunum est nil sententiam; tum aut non minus alienum, et molestum. Itaque revo avi communem Iectionem. quae tacitum interpretutione commoda eget: sunt
Comae sume ante caput: qune orationis tenuitas in Elegi et he nonrri potest. ΙIEYN. II. V sius scripsit: Iaciat dissum utim copul ante coma. Equidem nihil mutavi, quum recepta defendi possit. Caeterum lacunae signa cur delevet im post hunc ver-aum, vid. Not. supra. W.67. Quicquid Amalthaea - diarit Non iacile apparet, undo
haec pendeanti Muretus, quem vulpius sequitur, ad ra. t 8 r seri: ipse, precor, quia canat illa, doce, ut nunc addat, non tantum doce eum, quid Cumana dicat. verum etiam, quid Amalthea et reliquae Sibyllae. Sed id elumbe est, et nimis eontorte sit et coacte; nec mitius molestum est, quod olim putabam factu opus esse, iungere proxima: Haec ιates, ore Sibylla , cecinit, quicquid Amalthea et reliquae dixerunt: et distinguere z
Enimvero manifesta res est, excidisse hic nonnulla, quibus aditus parabatur ad ea . quae sequuntur. Quum a versu inde Trrecitet ostenta ae prodigia a Sibullis praedicta, et veru sub poetae aetatem observata, quae deinde v. 79 sublata et eliminata ut sint precatur , meliora lust omina arcessit: suspi P ΡOetam progressum eae e ad eam Sibullinorum librorum partem. qua prodigia eorumque procurationes exponebantur ἔ quae ratande discerentur, quoties prodigia et ostenta nuntiata graui, Plerumque causa erat, cur meemviri iuberentur a Senatu inspicere libros, si quid in iis occurreret, praegentibus casibus simile aut quod iis medendis adhiberἱ posset. Nam deorum pla- Candorum ratἱones et ritus constituebant potiorem disciplinae religionum partem; vid. Plutarch. Fab. Max. p. i76, ll. Sed praeter illos libros erant illo tempora adhuc multa alia ora uia Sibyllina, eaque, ut ex h. l. apparet. ceteris Sibulli attribui solita, quae et ipsa in prodigiis praedicendis versarentur: cuius gen ris etiam multa sunt in supposititiis nostris libris Sibyll. ora c. III et IV et al. lneredibile enim est, qui nisp re hi manum genus per totum terrarum orbem ultonitum fuerit Et
254쪽
eaptum vaticiuiis per haec tempora. Itaque Augustus, quum L pino mortuo Potiti sicatum maxiuium susciperet, supra duo mi lia volumina sali dicorum librorum graeci latinique getieris eo tracta undique cremavit, ac solos retinuit Sibyllinos, ut apud Sueton. c. 5 i uarratur: adde Tacit. VI, ia; cf. ad argumentum
Eel. IV Virgilii. Tibullus igitur et illa prodigia, quae in libria Sibyllinis exposita et sub belli ei vilis initia vulgata suerant,c Lucan. I, 564 et quae a ceteris Sibyllis praedicta serebantur, et sub illa quoque tempora hominuin oculis oblata suerant, deprecatur et averruneat: Haec fuerint olim etc. v. 79. Sunt adeo illa a vs. 7i - 79 in parenthesi accipienda; quam etiam oppinxissem, nisi obscuro in foret, quo ordine superiora eum iis, quae exciderunt, coniuncta suerint. Potuit enim in iis hoo Commemorare, libros illos praeter Cumanam aliarum Sibylla I uua oracula continere: quod Varro olim docuerat; vid. Lactant. I, 6, 7. Ceterum in Amalthea ultima recte produci poterat. Alioqui suspicari liceret, fuisse Amalthee, ex Aμα sit . ionice scripto nomine. Eam ali hi memoratam non memini, Prveterquam a Lactantio I, 6. ior Se timam Cumanam nomine Amaltheam, quae ab aliis Demoρhiae Det Herophiae nominatur; Eamqtte moena libros attulisse ad Tarquinium Priscum etc. Sumilia sunt ap Ioannem Lydum nuper a Ric. Schois editum p.79. At Tibullus diversas facit Amaltheam et Herophilen. Porro Mermessis scriptum est Salmasti auctoritale Exerc. Plin. P. 78. ali. M. tom. 1, p. 55 a Broukhusio ex uis/--s, quaeritephano ΜΕ. Troadis urbs est, et apud Suidam κι η Μαρuis . aevi riv πολίχνηυ rWAros, adeoque sub Ida monte. Tradit de ea uecurate Pausan. X ia, ubi de hac Sibylla agit, sed ille his terve Mar esum seribit vel Marρessum : uti etiam in eodicum parte apud Lactanti I, G, i a. diec aliter h. l. res se habet rubique legitur Marpesia ; in Scal. legitur Mari erata, item in As.. WvND. Necdum adeo exploratum satis, an Salmasti aucto vituli eodendum, et h. l. Memerata re cribendum sit. Etsi enim Proclivo est, potuissu Marpessum, nobilem in Paro insula montem, ohscuriori nomini substitui: potuit tamen nec minus ipso prouuntiandi usu Marmessus in Marpessus deflexa esse. Ait quidem Statius, in quibusdam veteribus libris esse Marinesia , et quum suerit in Marinesso, agri Troiani vico, nata Sibylla, legendum ossa Marinesia vel Marinessia; sed videtur bonus h ino Lactantii codiera respexisse, non suos: nam ibi res ita pro sus se habet; , id. ib. Inipp. II ET N. Zwio. i, AmraFia , ZWi 'Bu tir VCooule
255쪽
a, Marpesia, ut et Goth. IIamb.; Mermenia hab. V s. I. V.
68 mrophiae Phoebo grataque quod monuit J Hesro hae
Primum video expressum iu Plantin. tum in Scalig.; quod ve-Tum est: V. Pausan. X, ta qui omnino de ea videndus.
Antea legebatur a Mureto Errahile , Ald. utraque Her mile; Venetae Her hile, ut quoque Rom. Lips. et ceterae; Vicenti Erpble. Nee minor discrepantia in scriptis. In Rogio G phiae, in Corvin. Heri 'hile. Similia v. in Var. Leci. np. Broii Lli.
in Cusis. et in Var. Lec t. ad Lactaui. l. 1. Porro reduxi veterem ieetionem grataque quod monuit, tanquam suaviorem, quae nota modo in parte scriptorum, etiam Cueis. 1, 3, verum
etiam in plerisque vetti edd. erat, et in ipsa Ald. pr. ἔ nec mutata suit nisi in Ald. sec. Muret. et Silig. Causa varietatis in promtu est ex compendio scripturae qd. et extrito q. II ZYN,I. Hen. V siu scripsit: Herophile Phoebo grata quod admo nuit ; nou serens ille particulam que longiua remotam . quam quam saepius legerat. Idem tamen etiam aliam emendationem Proponit hanc : Herophile, Demo grataque quod monuit. Caeterum admonuit est in pluribus. . . , 69. Quasque Albuna sacras Tiberis per frumina sortes Pomtarit ricco perlueritque sinu Albiana sive Albunea fuit una
Sibullarum. Horum versuum commentarius. ut in nota dixi, est Lactantii Ioeus I, 6, ia: Decimam, Tiburtem, nomine ALMneam , quae Tiburi colitur ut Dea, iuxta ripas amnis Anienis reuius in gurgite ximulacrum eius in nium esse dicitur, tenens in manu librtim, cuius sortes Senatus in in tolium transtulΡ-rit. Convenit sere eum Tibullo ex quo recte sortes defendebat Bunemannus, quum vulgo sacra legatur nisi quod Anienem pro Tiberi ponat, quorum lainen ille in hune se immittit, et de Sibyllae imagine Da commemorat, quae de ipsa Λlbunea per fluvium ingressa Tibullus mominit. Sca Iiger quidem haco refert ad Sibyllam , quae libros satidicos ad Tarquinium detulit: at ista Cumana fuit, quae et Amalthea vocatur, non Λlbunea. Quasque, quod est in multis libris, etiam Guelis, et editionibus non modo vulgatis ab Aldo inde, verum etiam noro. at Lips. ac Venetis , recte revocavit Vulpius : quum Sentiger osuo reposuisset Quodque, quod etsi in binis aliis lihi ἐκ est. et in ed. Vicenti sorte et aliis, nullum sensum hic ossicit . Disic eum Heinsio et uno Florentino in quotque mutes. Albuna est ex emendatione Maligeri, ad quaiu iam devenerint Puutianus
256쪽
et Statius; tibique vulgo, etiam in nostris, Albana. I. Lud. Brassicantis legebat:
utina tio Assavia saeras TZburs Per sumina sortes Portarit.
et Anienem intelligebat: at Turnehus ipsam Sibyllam, ut Aua sea esset. Lipsit Exe. habebant:
Quiasotio Aniena saerias Tiburs per fumina sortea Portarit.
quod sunt amplexi Gyriadus tom. II Opp. p. ii 3 et Guillelmius
et hoe ipse verum arbitror maxime Laetatilii verbis, quibus ad Anienem, non ad Tiberim, illa sabula refertur, commotus. Saltem Tiburs . Tiburtina, unice verum esse Cenfim , tanquam Domen Sibyllae gentile, ut modo Mermessia. lloc exhibent praeterea Auo Italici eum Ald. pr. Deile autem i. Tibris, TM-hris, vel Tiberis mutari potuit. Aniena stamina, ut Properti I, Io, 8, undes Aniena: et III, 14, 4. ' ha Anienae hoe depravatum primum in Ariana, quod in tribus est. Aniena , --hiana, quae tib rrationes in variantibus Breukh. videri possunt. In neg. etiam vitio sacris scriptum erat. Ceterum de SA MTiburtiua legi potest Fraue. Martii Historia Tiburtina Lib. V.
p. siti ed. II. vel L. et recusa in Tites. Ital. Graev. tom. VIII P. IV. Sed mirabere viri erodulitatem. Quod Albuneam Gmpham pro cadem cum ea hab ni viri docti. neseio an alia nuctoritate nitatur, praeterquam Laetantii loco laudato, I Inst. ii . ia, et Suidae in Virgilius Fauni oraeulum sub Alti uti ede sontem et lueum in Tiburtino agro memoravit libr. Il Λen. 31 sqq. ubi vide nolam. Sumit hoc vir doctus, Ios. noceus Vulpius in vet. Lat. pros. tom. X, P. I . p. i83 et Pi cici ea comminiscitur, Albuneae Si liae oraeulum illo in luco fuisse, et per sortes proprie dictas iaci solitas eonsulenti-Lus responsa data. Indu miro modo versus hos concinnavit: otque Autina siseras Tiberis per Iliamina soraea
quae ita Interpretatur: Albuneam seu Albunam oracula sortibus iaetis edidi ses iuxtii Anienis ripas, qui in Tiberim decurrit; eo qua i sum; ne Romam devectaq ac deportatas fuisse sortes, hoe ost Romam nuntiatas: prouoloisse eam sortes, quippea sinu suo comprehensas itideque in humum devolutus. Quae omnia
257쪽
LIB. II ELEG. V quam lange a criticis rationibus recedant, facile quIsque videt CL Exe. l ad lib. VII Aen. In minori versu perlucrit orat superiorum edd. lectio; in quibusdam est pertulerit; quod cilii uvetus malebat cum Statio. Docet ipsa res intelligendum esse, librum, in quo sortes sive vaticinia conscripta essenti quemque si uu, ut mos erat, illii portaret, siccum permansisse; sicco sinu igitur, quo sieci libri servarentur, ut El. 6, 46 , occulto sinu, quo tabellaa occultantur. Iam si peritierit legitur, dicendum esset, suisse quidem librum aqua perlutum ,
nec tamen maduisse, sed siccum mansisse: ita ut res in te prodigia et miracula referri posset. Ceterum portarit et Perii re rit pro indicativis modis posita videntur: nam ordo: Haec να- cecinit, quicquid - admonuit, qua que sortes Albuna portarie. Nisi rectius erit legerer mi Iarat sicco perium atque Ainia, vel μortavit sicco perluit atque sinu. Secundum haeo Omnia , qui locus sit jὼ Perluere in re sicea , non satis a Sequor. Naneoque adeo in hoc, ut perlatas sicco sinu sortcs accipiam ;nec idem esse portari Perferrique; nam non omnia quae Portantur, gestauturque, etiam perseruntur: potuit adeo poeta synonyma eum utare. in Lac lautii loco est. sortes eius a benialis in Capitolium translatas fuisse. Ceterum nullus dubito, requiri h. l. portatat et pertulit, uti monuit et dixit antecessci ut: iaciaque versum ita constituendum Puto:
Quasque Aniena sacras Tiburs Per sitimina sortes Portia Mit, sicco Pertulit inque sinu. II.
Equidem ut in loco ambigno Nihil mutavi; hoe tamen video,
edd. una cum codd. Haec, vitiose: etiam cometem.
a. Multus ut ita eorrectum in Gueis a sicque cuicndatum
in Muret. , quod Statius e libris adde Cueis. 3, 4 probii verat Pro eo, quod vulgatum erat Mulἰtis et . 1u uu. Statii Pluri-
258쪽
OBSERVAT. IN TIBVITImus. Mox in terris et in terra unus et alter. GρHerae est ex Scaligeri ementatione. et ex correctione in Guel f. i; in libris et Edd. Eo luerit. IIEYN. Quamquam apud Virgil. Aen. X. 8 7, et 1,ucret. VI, 63o legitur Pluis in terris, praeter alia ta- muta vel compositum de tuere lactionem in terris probari vetat. Rec de caeteris quidquain mutuu dum puto. Particula que verbo ita, pluribus vocabulis interpositis, addita est l. 6. 54; I, 3. 58. his. ad l, io, Si plueretque Monac. Vina. et 3 Vossit: do lueritque Goth. IIamb. Zwic. i,a; iidem quatuor
habcut et pro ut . W.73. arma - rmitantia γ Ita reposuit, iam Neinsio emendante, Broukhusius e libris, adde Guel L 3 pro var. Ieci. , veti. edd. a Uen. i. 5 prosectas, etiam Vicent. quia crvare et re Pitare armorum propriuin est. CL Burm. ad Ovid. XV Met. 783: auto erat firmitantia, quod et in Ed. Rom. visitur, et Guel stet Iamb. Idem concinui,4e. 75. Solem desectum lumine lumina, tanquam exquisitius dictum, ex uno libro receperat Brou kh. Ηs v N. Phoebum Hamb. D fessum Ash. at in inarg. . fectum. Quint. voss. Iumina. V. Ita nubilus annus Εd. l.ips. cum aliis apud. BrouLh. etiam Corvin. amnis exhibent. Possis Tiberim intelligere, ut lut IV, 4, 8.
In yelagus rapidis deMehat amnis aquis.
et dicitur ille nubilus etiam Ovidio XIV Met. 447 :
- nubilus umbra In mare eum fusea Proria it Thy bris arena.
Sed equi obstant, et ipsa ratio: annus recte se hahet: nam to- litis Paene anni Mallore continuis iste delectus Solis post mortem Caesciris notabilis erat. Plin. II, 3o. Eadem varietas ins. IV, 8, et Propert. I. i5 , Ao. IEYN. Nubibus sectinii et quint. 'Oss., annis Ash. a mari. prim. lugere Mon. pro iungere. U. 77. lacrimas fudisse te entes unus Ileinsii et Guarneri re-'pentes. Ita Ald. l. Pendent vero haec adhuc a voce ferunt in v. 7o. Nam continuare orationem annus Midia fudisse importunum esset. Itaque incommode distichon interiectum structuram ut sensum dirimit. Enimvero disticha haec duo inter se loco mutata sunt, ut ita collocari debeat:
259쪽
A qua tubas atqua arma ferunt eropstantia Melais ita, ea Leos Praecinuisse fugam: Ea simulacra deum lucr mas i isse timentas , laque moerales praeeinuisse boὐas. Datim etiam Solem deueritim lumina Didie a Iungere patientos nubilas annua equos.
78. Docales - ωὐ Vnus Statii, deos. Sed frequentes sunt boves voeales, ut in re literaria, sic inter prodigia veterum. facta Cueis. 4. ΗEYN. Patentes t Voss., 4udasse in marg. Ber n. Et 4. Voss. - Caeterum etiam per hoc distichon regnata stantivam annus, monente Vossio. U. 79. Hacte fuering olim est ex emendatione Brou kli. quum Esset in Scalig. ed. fuerunt, tu eeteris autem edd. et in scriptis erant. ΗEYN. Fuerint est etiam in Mon. et un. V ossit. su ram ZWic. I , a, Goth. IIamb. - Mitis Zmie. i, millis Livie.a, iam tu IIamb. U. 8 I. Et succensa sacris cres uel bene Iaurea fammis γ et reposuit e libris, post Muretum et Statium , neo utiliusius vulgo ut, quod et M. Rom. exhibet: et adscriptum in marg. Guel c3. Tum Edd. Venetae et Gueis. I, al. Romana etiam trmides,
male. Ovid. IV Fast. 7 arti crepet in mediis laurus adusta focis.
In Cue s. a superscriptum est En - crePilat; Elcganter. ΠEYN. Et novem apogr. H. Vossit. m. 8a. Omine quo felix et sacer annus erit erit roposuit Broukh. e libris et edd. Vicent. et ceteris huius sectac, pro eat. quod vulgo legitur, et tu Regio, Corvin. et Guel T. cxttit, idem sine dubio mutaturus illud in hoc, si alterum rcperisset vulgatum; nam est eat poetis sollenne et exquisitius: ut statim initio
Atis eo te feriae totus ut annus eat.
Consula Pom eis . quo non ι ita carior alte ', Candidus et felix proximtia annus erit.
Porro pro omine M. Lips. Nomine, at Regius: omnis quo si
lis et sacer omnis ent: serrem, si esset annus erit. ΗΣΥΝ.
260쪽
83. Laurus, io, bona signa dedit Io ex Heἰnsii emendatioue recepit Brou kli., quum in vulgg. inde nis Aldina se . et in anti. Edd. e Uen. i 475 prii sectis, i t. in codd. parte, ut Corvin ., osset Latinus ubi. In Ed. no n. et quae hinc fluxere, M lau- , t in Ed. Λldi pr. At laurus erat: quod Se digerana repetiit, Nec adeo verum, Colinae; nam solam sto Exhibere; expressit ea solummodo Ald. pr. ut et Scaligeranae Λ ld. prima substrata suit pro exemplo. loe ferri poterat; nil enim obest . at mox iterum sequi. V. su p. I, 9. 53, 65, 8 i. Est tamen is haud dubie venustius: Et si verius esse statuere licet Vt laurus, quod i habent Guel L i et 4. IIEYN. Laurus uti recepit II. Vossius, quum tibi sit in plerisque. etiam Zπie. 1, a , Bamb. Goth. W.84. Distendet vicis horrea plena Ceres Sie e codd. , in quibus Gueliff. omnes, recte legitur inde ab Ald. sec. Regius Doscendet ψ Ed. Lips. Disce ei; liber Guarner. Dissentet, quasi velit distentes; quod lihri quidam exhibent cum FG. Rom. Lips. Venetis et Ald. pr. Eaedetu cum aliis et Guel s. I in sequ. verSu, feriat. Sed vulgata recte. Aotum ex Aen. I, 433 de opibus:
- - durei distendunt neelare Celtas.
Manil. I, 84o. dolia Procero distenta utero dixit. Sever. Aetn.α66 cum nostro comparandus et
Horrea uti satiarent. tumeant et dolia musto. Plenaque desecto stimant foenilia campo.
Inde etiam tumere , largere dicuntur res, quae multa intra se eontinent; denique etiam rumpi; ut Geom. 1, 49:
Ilios immensae ruperunt horreri messes.
Confirmat voc. distendere etiam Ueins. ad tal. IX, 31 Virgilii: