장음표시 사용
281쪽
ssim suspἰeatur tamtum qui pro qui tantum. Nihil tentandum quum Iibri non varient. m. 5. Non ego firmus in hoc Exe. Poeehi antiqua et duo Italici, fortis, quod quidem bene constantiam in quacunque re et proe alto exprimit, et solle ane est Sulpicia Sat. v. 6:
nee qui pede faelus retilem Fortiter irasci didicit duee Cluromenio.
quae non dubito de Iambo Scaronte intelligere; pede fractus est debilitatus, claudus a sed in nostro. ortιs est interpretatio vulgatae. Firmus est sortis, qui discessum puellae aequo animo serre Potest. Ea varietas satis frequens est. Vide Hein s. ad Ovid. III Fast. α79; Burman. ad Met. VII, 457 ; Cronov. ad Liv. XXllI, a 7. Non autem firmus in hoc est, ea in re, sed ad Me. d. non haec Patientia nostro Ingenio haee leetio antiqui simarum editionum a Romana inde est. Est etiam in Regio et Cor- viti. At Pocchus et Perreius in Exc. suis notaverant, deberi eam Iov. Pontano: nam in libris antiquis legi: non hoc patiemur et aequo ingenio. Videtur tamen vulgata vera esse, sive ex libris, sive ex ingeuiosa emendatione prosecta sit. Fuerat enim pallenesia codirupta sorte in hunc modum:
.nde in uno Brouuli. est non haec ρaliemur e nostro ἔ Inde e correetioue invasit libros et Edd. Uen. pr. Eiusque sectam: Patiamur et aequo ingenio. In uno Statii alia ratione mederi voluerant vulnPri, scribendo : non hoc nostro νatiemur L HEYN. Non haec patientia nostro ingenio hab. octo, quibus II. Uossius usus est, apograpi a. Prini. Voss. Non hoc patiemur e nostro. Coth. nostro Patiemur. Viud. Non haec patiemur, et aequo. N. . Nec mihi Mera loqui ρudor est Ita emendatum in Ald. sec. et a Broukh. ex libris repetitum firmatu inque, quum Scaliger ex Ald. pr retraxisset: Haec mihi Oerba loqui. Hoc edd. vetti habebant ex Veu. pr. alterum edd. e Rom. deductae. Haec etiam Reg. et pro Mera habet nunc. Error ortus ex ser plura hec, quae et iunonnullis est. ΗEYN. Pro uera secund. V s. tunc, quiui. Verba ut Goth. - Haec mihi ZWic. I, a. U.
7. vitaeque fateri Tot mala Memessae taedia nata meae Ita Broukli. post Muretum e potioribus restituit, quuin Scaliger e suo. taedia nota posuisset: quod et tu Cueis a est. Iu Εdd. inde ab Aldinia vuIgatum erat ρemessae tot super se meae. Sic in uno
282쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI Stalsi, etiam in Regio. At taedia nata in Corvin. et sic in vel .
edd. ante kldum ubique legebatur. ΙΙEYN. tot su resse monet v. Oss ortum esse oscitantia librariorum ex verbis tot - ρemessac. Taedia nota teri. Voss. W.9. Ergo quum Rom. et inde aliae Edd. cum Guel s. i. a etal. codd. Ergo ego, quod, ne in re tristi tot dactylis decurrat versus, post Statium sustulit Broukb. IIEYN. Ergo sine ego omnia apogr. H. Vossit. Quom IIamb. Tert. Voss. quo , idem et umbram. Sura sex apogr. H. Voss. Hamb. Goth. et ZNic. i; Zwic. di, mPer, sed correct. alia nian. Pro nigra duo Voss. magna. U. Io. SU' - t. t Reg. et Corvin. Guel L 3, eum Ed. Lips. Vicent. et aliis, stura. REYN. αρα - timet, ut apud Catull. 6r,α9r I ρha mecus sui' er inrigat, et in D. IV, i, ao, claudi
I 3. carae matris comitaέα dolore hiue Ovid. in nostri
mno sonor in Partem misera cum matre doloris Venit.
quem locum Cyllen. sup. ad I, Elog. 3 sle Iaudst: mixti cum
matre doloris. uEYN. Moereat et genero Monae. W. i5. Praefatae ante meos manes animamque precatae PE -
fusaequo Iam superioribus temporibus de hoc loco discept tum fuit. Libri sere exhibent animamque rogatae vel rogato psic et in veti. edd. et in Ald l. donec Muretus Procatae substituit. Hoc rogatae ἀκχαυῶι pro activo extulisse Tibullum vole-hat l. I s. Pontan. ad Macrob. V Saturn. 7. Cyllenius id inusitalo modo fieri videns inclinat in alteram lectionem Precalati: addit tamen, alios imperandi modo accepisse, animamquct rogate. Statius, qui rogalae in omnibus suis invenerat, hinc sa-Cicbat togatae, perquam infeliciter prostituens amicam Tibullic etsi sic legitur in Guel L a togatae, superscr. rogate )ἰ ut Sca- Iiger et coniecit et recepit rigiae, ut cum sequentibus Con- iuugatur, rigatae Persesaeque - mauus; ita tamen duo enudem Plane rem significantia verba coniunguntur. Recte itaque ab eo discessit Broukli. et recepit animamque Precatae, quod sane inter cetera mini inam reprehensionem habet: ut tamen nec in eo acquiescere liceat: tiam primum post Praefatae mianes, quid. t, et quomodo disicri animam μrecataei an est salvere i
283쪽
here animam 2 et alterum: Manes praesari, h. e. assari, nominoeompellare mortuum Τihullumst ut in illo: ter magna uoce ei nitis. optime sic locum expedias. Sed manet dilli cultas, quo modo notum hoc vocabulum precatae ira rogatae in maiore o di eum numero abire potuerit. Participia Precantes et rogantes eo tisuga in libris notavit Burmann. ad Authol. P. V, p. 15o. WvND. Itaque precatae ex interpretatione vel correctione esso videtur, quamquam et IIeins. ad Ovid. Fast. VI, 3oo:
- inde preerando A amur Volia m.
ita legi debere eontendat. Si illud ab initio fuisset, nemo pr
foeto in id incidisset, ut rogatae Teponeret. Precatae adeo nociminus ab emendatrice manu provenisse videtur ac rogantes, quod in Cothortitio, duobus Palat. et in Ed. Rom. EsL In Begio et Cor in. etiam rogate, unde suspicari possis suisse rinismaque rogata. Haec tamen omnia corrupta esse olim putaham ex
Praefatae ante meos Manes animamque Magantem.
D stingueret ita Manes, qui in inseris sunt, ab anima Dagante Erat enim antiqua superstitio, nou modo, donec Corpus Compositum et sepultum esset iustorumque honorem accepisset, animam ad loea in sera non admitti, nee quieti dari ; quae nota res est; verum etiam, variis de eausis idolum aliquod, ab una bra et Manibus diversum, quod tamen et umbram et animam crassius vocabant vid. Heios. Ad vera I, I aliquantum temporis ei rea tumulum suum vagari vide tamen Bevn. ad Virg. Λen. Vt, i 49, p. 75s. m. ); id esse, quod interdum visum obii elat, I martim et Lemiarum Nomine etiam notatum, quodque in seriis datis laetetur; vid. Fast. II, 565, qui ipse in seriarum serendarum mos eam opinionem aut gignere aut alere debuit : nisi enim adesset anima, quast honore inseriarum gaud ret, quorsum in eo laborandum erat 8 elsi mox ipsa Platonic rum aliorumque philosophorum placita ad eandem superstiti Nem fulciendam arcessita sunt: vid. Macrob. in S. Scip. I, 9; es. Davis. ad Cie. Tusc. I, ia. In primis vero immatura morte raptorum animas circa lanera sua oberrare, neque discidium suum ferre posse opinati sunt. Statius II Silv. i, citi, do pueri Glauciae suu cre:
piorantemque animam supra sua funera Diu
tibi vid. Cevari. et Larib. I agari vero de anima dictum ob lin vitulent, ut Oolare; vid. Ovid. III Trul. 3, 63:
284쪽
Inter Sarmatiavis Romana Magabitur umbram
Qui lacriment . desundit aruieset eque Magantur
tiarum matrumque animae tu numque senumqua.
Hactenus igitur correctio animamque Dagantem arridere poterat: sateor tamen milii nunc eam minus probari; quum versus numeri et oratiouis structura vix eo ducant, et ipsa notio illa vagantia animae longius petita esse videatur. Manendum itaque in lectione seu emendatione: animamque Precatae; ut in nota expli- euimus, et dicendum rogatae l. rogate ortum esse ex compendio scripturae animamq. mecate. I uitio versus Praefatae supe scriptum est retae in Guel L i. REYN. Pro Precalae Zwic. mrogaldi, ZWic. I idem supersc. at rogantes. Iogate etiam Goth. et plura apogr. H. Voss. ulla mogatae apud eundem, ut Hamh. aenus V s. Precate in marg. Praefactae pro μraefatae hab Gotti Hamb. H. Vossius malit animamque rogando, ut Ovid. Fasti I, 3OS: Precando assamur Veolam. Burm. iun. eo inelin hat, ut animam precari explicandum censeret ut Meritos petere
rogo ap. Properti IV, 7, 31. V V.
t 7. Pars. quae sola mei Superabit comoris, ossa Be artiad Stal. II Silv. 6, 9o. suPerabunt. Epit. Ilom. Pars quoque. ΗΕYN. Pars quoque sex apogr. II. Voss. Goth. Hamb. et Zwie. I, 2. Qiure incinctae Goth. iniuactae quart. Voss. legent octoapo . H. V s. Goth. et Zwie. i, a. Iu ZWic. I correct. tamen logant. MIη. r9. legant - vargant Nostri cum Guel s. aliis, legent, Fament male, nam sequitur Parent. Procedit autem iunctura verborum: Praefatae, Precatas et Perfusae legant, Et vargant, mox etiam Parent fundere, Posthaec tollere. HRYN. vargent Sept. apogr. H. Voss. Iamb. Goth. Zwic. i; bargant Zwic. a. tem. sine variet. vs. ao parent. P fusa pro Collecta duo opogr. II. Voss. W.ai. Post haec carbaseis humorem foliore Delis Est hoc tantum in Edd. aliquot ex emendatione Murcti: libri et Edd. ant. sere carbaseis - oentis. II i tamen qui sint, difficile dictu est. Scaliger post Cγllenium intelligit ventos carbaseae vestis agitatione excitatos. Broukh. potius Montos vela tenuissima explicari debere contendit. Sed quum hoc in tenui carmine fieri nequeu recte cum uetusto retinuit Melis, quod et in uno Italico est, .l Pro quo saepe alteram libros invasit; vid. Burmau. ad Ovid.
285쪽
Vli Mot. 49i i Epἰst. X, 349. In uno Cesb. est Attis, quomodo
et Sicilius ab aliis lectum fuisse notat, ut sorte hinc istitis o tum suerit. In Vieent. video esse Dinclis. ne ius etiam, Post-hnc. IIEYN. Zwic. i, Minclis al. oentis superier. et glossa: M v lamentis Et pannis albis. Venti non sunt carbasei, sed vela mih . ea impellunt venti. n Zwic. I Uemis, Superser. ω tilias inuetis: hoe velantibus et eandidis pannis; nam carbasus speetes ost velamenti in citeriore Hispania, unde vela carbasia dicuntur ti. Goth. et Banah. Oentis. carbasas limab. - Il. vossius eo leuiaarbaseis ι illis pro carbasis villosis dictum, et recepit. v. α3. Illiae) Brou kh. recte reposuit post Passeratium prci vulgato illis. Tum Corvin. mistri. DEYN. Illio Zwie. 1,a: ille adser. gloss. marg. 4 Panchaia teste Servio Sabirorum rogio est, abi thus nascitur. . illic etiam Ilum b. et Coth. et recepit II. Vos sitis. Illic refert hic vir ad domum marmoream, eodem ad
cod. diues Panchaia - pinguis et Assy riar Ante BrouLb. utroque loeo legphatur dioes; dioes Panchaia et dioes et Asa ria, ingrata repetitione. Sic vett. etiam . edd. et cos l. pars. Libri aliquot, duo Statiani , tres Italici, cum tino miti alio, quihus ne dit negius, Guels. 3, pro vari te t. exhibent pinguis et Aradi riar quod iuua Muretus ediderat. Brciti Ll, lamedi epitheton hoe Panchaino potius eonvenire iudieabat, propter myrrham et alia unguenta, quae hine mittuntur, et quia etiam Virgil. Ceorg. II, 139, pinguem Panchaiam dixit: ideireo, commutatis epithetis, pinguis Panchaia et diam Asoria reposuit. In quo eum temere a libris discessisse arbitror. Quidni enim et Assy ria, li. e. Syria, aeque pinguis dici possit, quum
amomum , balsamum et mille uirguontorum senera inde mitterentur, partim in ea nata, parti in ira mercatum eo adducta, et Panchaia dioes, ob eopiosum proventum tali uiti rerum 8 Ipse noster stip. I, 3. Asso riss - odores memoraverat, et ex altera parte Panehnia diues amomo ap. Ovid. X Mel. 3o7. Ip e n ater insta IV, α, a8, diues Arabs. ot uorat. II, Od. ia, a , plenas Arahum domos. ΗΕvN. Diuos et pro pinguis et Goth. 2wic. 3, ut in un. Voss.; pinguis teri. Voss. et Zwic. I. Bis diam Vind. prini. et quart. V s. et Ash. mittet Bern. fundiam tur vg. 25, quart. VOM. W.n6. componi Mersus in ossa) in duobnn Statii componi eammen . quum ridiculo errore Morsus necepisset librari uet pro I lxv N. Mon. hic pro sic. Vind. hos: sc. versus. m. σὲ sero. in Traucia N .
286쪽
BSERVAT. IN TIBULLI α . Sed tr. M. Basit. Sic. Mox Rom. Ed. cum Brix. ae Venetis et Guels. i , a, . . ot uno Statii casum. lIRYN. De sthoc distichon in tert. Voss. - pro haec Gotta. hic. .ab. dolor huic et cura Neaerae h. e. amor, desiderium Neaerae. Hoc iam Muretus reposuerat. Vulgo legebatur: dolor huic et caussa Neaera. Scaliger male captato archaismo resingebat caussa Neaerae, ut esset pro ipsa Neaera dictum: sectiam a Gronov. Ohss. II. 9 reprehensus. Natu est haec lectio exscripturae compendio ca, ut videas in Edd. Lips. et Rom. Sio etiam tactvm in s. IV, io, 6; cf. Lips. ad Senec. Ill de Ira . c. io. Exstat quoque cura diserte in aliquot Italicis apud Brou kli est in prim. et quart. Voss. et tu Ash. - ZWiC. I, ca necierast ZWic. a, cu neera. . Regius etiam hunc vitiose; in Guel na cam neaena supersc. cura. Sunt similia verba illis matria iussis apud Homer. Odyss. γ, aOi:
I. caelum votis implesse) Regius flammis, sicque ed. Virent. Ceterum in his eontinuauda erat sententia a vs. I adus. io. Itaque sie interpunxi. II EvN. Votis caelum Bern. Volis Zwie. a: mmmis teri. Voss. et Zwio. I, e. o. sacrificiis. Itim Itilis,e Statius, non apparet unde. m. 3. marmorei proinrem e limine Deli Do a Praecid. c. it, ex uno libro et an L Edd. , quae quales fuerint reperii onequeo, templi; sed recte rei it Broukla. Ita Burina n. sprevit Iesmpla in Ovid. I MeL 1 o; Regius a limine; a Corvin. praepositio abest, me volente. II LYN. Recepit II. Vossius, eo parans Ovid. Am. III, O, i 3. .
7. Seu loeum ut longas sociarem gaiatia vitae h. e. eommunibus vitae gaudiis tecum friserer. Maliger e suo ni in is a gute reposuerat saliarem; quod etiam erat in Thuan. et vetia edi. Brix. ae Venetis, Guel l. i, 4, etiam ed. Commi lin. Ald. Pr. cum aliis vitiose, sociarent: quod Et iti Regio erat. ΗΕvN. Sociarent sec. O . et Golli. Meiarem et Ash. I. Schrader.eoiecerit: Si tecum hiauiu longae. Non probanda haec. W.
287쪽
9. praemensae defunctus tempora lucis 3 Ita in Aldinis et
hinc expressis editum erat: idque reete retraxit BrouLh. secuistus libros et Edd. velt. quarum tamen inultae, etiam Romana , permensae, ex scripturae compendio sciliceti Per et prae permutata in compos. I, io, 68. U. In seriptis quoque tempore , quasi defunctus cum quarto casu iungi non posset. Scaliger vero post Mure tu in pt Planti . id, quod in aliis, v. e. Regio, Corvin. , ut permenae - tempore est in Guel L 3 et 4, sed in istis superseriptum o est. tuebatur: permenso defunctus sempore lucis. permensiam esse Milae tem ora, spatia, per se elegati terdici non neges. emesia n. Ecl. I, I9:
Quem ntine. emeritae Permensum tempora vitae. Mereii pasta orbis haber mundusque piorum.
eL Broti L. Sed et permensum passive dici, et defunctum Insuper addi, iuxta durum est. Tale autem erat doctiΑsimi viri ingenium , ut v l silices concoqueret, modo recondita aliqua doctrina ad persi essent. ΠEYN. Praemensae quinque apogr. II. V M. un. Praemenso. permensae un. H. V s. et ZWic. I, I, permenso tria apogr. H. Voss. Ilamb.) temPora sepi. apogr. u. Oss., temPore quatuor Hamb. destinctis Hamb. II. Vos aius recepit tempore. Sane defuncta eorpora Nilia dixit Virg. Ceorg. IV, 475 Et suis temporibus d incla II Orat. Ep. II, i, αι, ae videtur Tibullus etiam ita seripsisse. Λgnoscit tamen nocusativum Forcellinius. - Ttim, eum Statius vidit in duobus, quod recepi; vid. Ohm. ad l, I, II. m. o. cogerer ire rate) Ed. Lips. eum aliis cogeret. Brou khusius literae eaninae frequentia offendebatur. Ceterum ex h. l. eonfirmari potessi Scaligeri emendatio in Sever. Aetna vs. 79:
Mentirique rates Mugias, unaasque canesque.
288쪽
Templa manent hodie, vastia innixa eoumnis
Quod etia mille domus solidas hisbet alta eolam m. Quod tua marmoreo ianua poste niter; Aurea quia summo splendent laquearia resto, Inatim erusta legit quod pretiosa Metim.
ubi legendum so iam pro locum; quod etiam repositum est a Buciti. See. in Anthol. Lat. lib. IlI, ep. 7o, tom. I, p. 5i t. i . t 8. Eri hi eo et rei hiis duo Voss. un. pro Sidonio hali. sie Minio. l. V ossius suspicatur, Tibullum scripsisse: seM DAG thram elo. atque adeo recopit, cODtra omnium librorum auctor tirenti π.19. Et quae p. S liger in prima editione leg. putabat,
Est quae eod. in illis diuidia est: falso ρ. Ita Seni ger restituit ex Exe. suis, quibus alii libri Italiet, cum his Guel f. di secedunt m αἱ hi ex Potit, ni eorreetione ita habent; nam eum a te emen classe, in margine vet. ed. manu notatum video. Idem Vind. et tori. Vos . m. Plei ique, ut estiam Regiuq pt Corvin. Guel Li, 3, 4. in illis Inotan quae, sicque Edd. veteres et Aldinae et hine vulgatae: in ed. Lips. que. Potest adeo hactenus vulgala orta videri ex omisso est: et legitur quoque in iliis In Ddia: Diso, in uno Cebhardi, et Ed. Rona. unde olim putarum , eam veram esse lectionem; productionem syllabae aulem insolent in omni di pravationi locum dedisse. Solent eniim qtie inserere librarii, quum Ullaba vacat; vid. mox El. 4, io. Neo tamen satis plaeest, invidiam esse aliqua in re. Etsi alioqui lapsus proclivis. Itaque ad id redeo, quod olim proposui: Et quae ρ. ρνtiltis miratur, et illis Inoidet: heu latio plurima oti tis amnis It EvN. itia seeund. Voss. inuidiaque Bern. inuidia quae Coih. id. uolnus. In Ilam b. deest distichon. m. Ia. Non opibus mentes homiritim cura qtie leυamur quatuor Getili. duo Brou kh. homini. IIRYN. homini Ald. a. I, cum Mureio: prim. Voss. iii nern . hominis Ash. Non hominum mentus opibus quint. Voss. W.
289쪽
aa. Nam fortuna sua tem ora lege gerit gerit Beoukh. olibris, h. e. ministrat. In aliis, etiam in Regio, Guel L I, r git; quod inibi magis placet: ut etiam hoc in illud mutarem, ubi libri alterum solum haberent. Vulgatum etiam illud iludum est in edd. Mureti et Malig. itaque reduxi. Salliast. lug. ios
iam a Vulpἰo laudatus, Humanarum rerum Fortuna Ploraque regis. Bes humanae in poeta sunt lo ora, casus. eterum soblennis est variatio; vid. sui'. ad 1, 9, 8o, et Mein . in Claudiam II, in Eutrop. L62. ΗΕYN. regit ΑΔ. gerit Z ic. I, 2, IIum b. - suas - gerit Goth. in tert. voss. deest hic versus. ν.aέ. is sine te plures Et. Ηein ius e Si sine te, regum m. ligus. oelim Golli. et libr. Broux h. quod recepit ll. V sius Et bine L ic. i , α, Ilain h. Gotii. et plur. apud II. Vossium. Equidem hoo recepi; vid. similem iuneturam I, 8, 3έ. N. ab. quae te poterit mihi reddere R gius, Poterit quae nunc mihi r. ΗΕYN. te deest in Gotii. potuit Ilamb. II. V s. scripsit tmihi te poterit quac. v. 28. a resa - re male utraque Ed. eum codd. parte,
sed inducta a liuea, laudatque glossator ad marg. Virg. arem
deae mens. W. 29. Nec me regna iuvent, nec Regius, Non - non L.
iurent, quod exquisitius dudum dederat Ald. sec., Mureti Statius, Passerat. Cantabrig. Antea legebatur tuseant, quod Scaliger iteravit ex Ald. pr. In libb. scriptis utrumque, legitur. ΗΚΥΝ. Moant Zwic. i,a, Goth. Hamb. Nec prim. Ioeo IIam, et duo Voss. annis Hamb. V. 3 i. Haec alii e tant) libri nonnulli cuni Regio eviant,
34. Copria Regius C rida. 35. Aut si fata negans reditum nonnulli, in his Guel La, e Correet. At, et hoc praeseram. At si illa non redierit, mori praestat. Deinde Regius cum Ed. nom. et iii ix. reditus; quo numero amatit efferre Latini; vid. ad I, 3, ib. IIET N. Ad
290쪽
οι ter . Voss. Deta Bamb. reducem quart. Voss. pro rediatim.
eod. - tristesque sorores Neinsitis coni ieiebal SFgi neque aes Burinan. ad Grati Cyneg. 4 7, vel trinae, quod etiam in
montem venerat Ayrmanno, vel etiam ὐilaeque s. Flamina;
vid. in Viti Tib. f. 8.. At vid. noti
M. quaeque fusura cantini) vid. stip. I, 7, x. In omni hua libeis et Edd. est neunt, quod Scaliger pro nent antique dictum esse eontendit: neent Guel p. 3. Canum emendavit nullas. ad Ovid. Epist. XVil tu . opinans. errorem ex similitudinctinter nitimam praecedentis et pi imam proxime sequentis vocis syllabam ortum, et primum seriptum fuisse, futura nunt. ΠΕΨN. Cantini recte Monae. neunt Zwic. t, a, Hamh. Cotti . munequari. Voss. Editi Lips. nean . selamina pro stamina Hanah. m. 38. moest in ignaoa luridus Oreus a a) pro Diora in nonnullis Ditis, Dius, Dioti. Ayrman. viti Tib. g. 84, legebat:
Me Docet in D. - paludem Dis et in ignaoam l. o. aquam ἔqnod nervo earet. In M. Venet. i. 5, ignarum. Deinde Ed. Bom. Orius et Regius Orchus; seri hebant enim olim seriores hoc et similia. ut piacher, eum ad ψpiratione; sono gutturali aharbaris populis adseito: vid. Brou kh. h. l. et Sisimas. in notis ad Euseh. Chron. ediiis ab Hene. Leonti. Sehurasset h. in Biblioth. Vinar. p. i.o. ΗΕvN. Vs. 37 ad Dastos serips. H. VOM. Pro me pri in . Voss. ni. - et Q υα Vind. ignara Ash. ii Mus terra Orchus quart. Voss. m.
Multa sunt in hoe earm Ine, quae severior; iud;e; d;splieere possint. In exordio nonnulla sunt perplexe dieta et iterumitorumque retraetata. Si sorte haec librariorum fraudi debeo. tur, in Apollinis tamen deseriptione copiam earum rerum, quas brevius narratas malis, poetae vix pro egregio invento annumeres: uti nee illud ipsum, quod Apolline res digna est v ἱ- a . n quo poetae nuntiaretur puellae perfidia, et quidelia tam operose ae copiose. Quod sub M. dicere poetico more volebat, Neaeram non esse puellam sine humanitatis sensu natam, vide, quo euin D tidio legentis, et in ipso ornatu ieiune, ex tulit vss. 85-93, quum va. 85, 86, satis superque essent. Vesebo, otiosa rerum ae verborum copia laborare videtur totum