Albii Tibulli Carmina quae exstant omnia ex recensione F. Wunderlichii cum notis G. Heynii. Tomus primus secundus

발행: 1821년

분량: 425페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

231쪽

LIB. II ELEG. III

I 31

ct hine lectionem quorumdam librorum, quae et Regii est, δε- ror reeipiebat. Ed. Lips. eum iis, quae ex Ven. a 475 fluxere, etiam aliquot scripti, amor: sorte depravatum ex cruor: nisi putes fuisse: Hinc amor, heu, caedis. Virgil. Aen. Vll, 461:

Saeoia amor ferri et seelerata insania leui.

caedis timor, feritasque, sitisque immensa retioris Cessunt

Deinde pro mora propiorque oenit Exe. sealig. habebant morsque propinqua Penile male. Sup. I, io, 4:

ne brooior dirae mortis aperta Mia est.

nil, ut Asclepiades in Authol. III, Io, 66 in Erintiam:

4o. Belliea etina dubiis rostra dedit rtiti s) In Exc. Seat. Ille vorsus sie legitur : Cum tribuit dulines bellicia noxtra Pali. Neavid. ad II , 6, ao. At Ed. Lips. eum Vicent. et Guels 4 ttim, quod longe praeserendum arbitror. 4i . Praediator civit immensos obsidere eampos recte revocavit Broukhus. antiquam laetionem, iam Statio probatam, et a Murcto receptam, quum Scaliger ex suo reposuisset obsistere, quod iam in Aldinis fuerat. Nostii vulgalam tuentur. I ii sit. Aen.

II, 333

- neu eonntiliis ambire Latinum Aeneauiae possint. Italosυε obsidere ines.

Statius apte comparavit Virgil. hen. IlI, 4oo:

Et Stilion inos oιsedit milite eampos eritis Idomeneus. xv. Eadem varietas inter consisteres et considere in s. IV, i, i Si. Notabile autem, campos, non saltus, hic memoravi, quum de Iani Jeuis agatur.

232쪽

2o2 OBSERVAT. IN TIBULLI 42. Vt nititio innumeram Agere pascar Οὐ- ) bane scripturam Broukli. ex utiterioribus Edd. et C d. revocavit, et convenit ea elegorum simplicitati. Supplendum vero in iugere, ut pastae monte capellae apud Ovid. iri Met. 4 8 ubi vid. Burman. At Sestiger ex Εxe. suis et libro reposuit: Vt natii a innumeraitigera pascat me. Hanc Meinsius Advers. II, 14 probat, et sero meliorea libri, omnes Statiani, etiam Regius euin Corvin. Guelis 3 apposita altera pro var. lecti tuentur; et videri potest exquisitior ; est enim pascere tum depascere, us in s. 5, Sed diversa est constructio in verbis pascebant Palatia Mae es, ut IV, a. a 8s. Dieitur apud Dem tb. pr. Cor. p. a79 ἰetiri . - ιριο-

tinos vereor ut exemplis possit prohari eonstructio, quam VOssius recepit: Vl mille innumera iugera priscat Osee. Apud Martialem quidem X, 58, 9: iugera pascimtis o i, longe alio sensu. VND. Facile tamen apparet, quum, ut librariorum in his uer-

ptum esset Ageria, exinde reliqua mutata esse. 'ce numeri versus ad nnrem grati sunt. Do casu iugero vid. Cic. Verr. III , 47 siti. HLYN. et Foreeli. sub v. iugem m. IV. 43. Cui lapis exterrens curiae est, tiriaque tumutitis Portatur

malidis mille columna Agis Booti Ih. post Cebhardum intere gutionis signum post curae est et post iugis posuerat, et id ei reti Quid lapis o. reposuerat e libris aliquot; et sic Ed. Lips. Sed

intempestiva est la. l. interrogatio et sensum abruptum facit, utiatu notavit Mai Lla Dd. ad Stat. Silv. I, 4, 55, pag. ci7. Dicun- tu P haec omnia adline de Praedalore. Paulo duriorem laceret uncturam et. Gi, stitendum est. Puta pro eo mic positum esse. Tum tirliquo tumni tis Broukla. ex uliquot anto lialit., inter quas et Lips. est, reposuit, tanquam exquisitius; epleo tamen earmini accommodatius, quam Elegis. Λnte ex Ald. sec. legebatur, quod et Corvin. ot Cueis I 3, Muret. Seal g. habent: urbisque tu nitititi, Portatur: in Ald pr. et in pluribus veteribus, etiam Ed. novi. Vieetit. Ven. adde Guels. i, , est tirbisque tumultus: in Reg. urbisque tumulti. Porro onlidis mille eolumna iugis est a Sicilio ei S ligero ex ant. libris et edd. emendatum . quum indent, Aldina pri esset editum mutiri colamna, ne scilicet mille co-

233쪽

LIB. II ELEG. III

47. At tibi l. Sealiger ex Εxe. suis, At mihi. Sed vid. Nodi

CL Brou kh. h. l. 53. Illa geras o. Nostri eum alii , geris. Male. Et mox Ed. Bona. sunt. Tum s mea Viceti .f. Ceu Gopli. i534. In Mureticontextu quidem foemnina Cea exstat, at in selioliis p. 53 xerha

femina Coa explicanda ponuntur. Ipse argumentis utrimque scripturae expositis, addit: vi ego nihil temere asseveraverimis

Sed ex Ioeo El. 4, I9 apparet, Muretum ad lectionem Cea pro

niorem ruisse.

simile verbum esse.

55. comites fusci fuscae quas Guelf. I ex emendatione. 59 Bogntim ipse tener luculentius esset ille, iste qtiem an pacoluit Bar pratos ferre catasta pedes quem c quod etiam iii Zwie. α Sicilio e suis monente reposuit Muretus; an1e leg hatur quo inde ab Aldiva pr.; num veteres edd. quem exhibenti Ed. Lips. qtii. Gueis 3 ipsa - quoi. Tom sirpsatos diserte eum ceteris Ed. Itoin. et Lips. sed stegius eum Corvin. Dialos, ut ut i, vitiose. ΗΕvs. Nota loqtior, h. e. quae amantes loqui et optare in vulgus notum est, h. e. vana loquor, es. I, 5, 67; add. Propert. llI, io, si, et Oratores so corriguntes: Juamquam quid loquor Z ut est ap. Cie. Cat. I, 9. - Mox iterum Iae unae signa dolevi. Nam quum se bIs monitis atque votis Di-hil valere intelligeret, ad impreeationem ruris et vitae rusticae eum abripi de spe sua desperantem quis miretur ῖ eum simillimum vid. I, 5, 67 - . m. 6 i. At tibi, duria Ceres, Nemesin otine nbuticis ah urbe JCeres ex emendatione lieitisti certissima recepit Brou h. vulgo tibique legitur dura seges . aberratione sollentii, v. Ovid. I Am. i5, ia et ibi nurni. I Fast. 688 et in e. i. ΗeIns. quae tamen variis virorum doctorum eouieetur s loeum dedit. N eiam sero omnes habent. μmesiti iti tulit Seu liger et tirotikh. Porro qtinediaeis Diraque Aldina. At Muretus iterum inuexit e veti. edd. . ut Vicetit. Lips. qui tib lucis: ortum illud ex quia ducis, quod in Iton . et Veneti t Cuel L i, 4 est. Eadem aborratio in seri piis cipud Siti t. et neotiLh. Porro quae abuticis Maliger e vet. libris recepit: quod firmant Cue I s. a. s. Mox pro terra aliquot certa, et v. 63. Ed. Rom. Cueis. I, 4, Et tibi B. t. perperam.

234쪽

OBSERVAT. IN TIBULU

modo rure Praeliae, Glans titit. 6 3. et passim semper amarunt) Εd. Bom. tit P. s. amarent, ut habet quoque Cueis i. 4, ivox unus Stat.: Qtiis doctiit, stil- eos nos hiaItiisse Oalos, mule. I i. Irim q. Reg. Tunc cum aliis. Mox aperta Colheri. staverte, pcllam, iam vidimus v. 29. 7α. valle) Corvin. nocte. 73. nialia exclusti lentes Iamn) volentes explicant amnn- res; sed hi simpliciter ita appellari vix possunt, quamquam velle amatorium vocabulum esse concedo. Meliori iure poni potest apud Properi. III. II I3), i 7 ex limuLh. emetidalione. Ait BrouLb., in nonnullis esse dolentes. I initio vero nullum librum scriptum vel cxeusum ni iam lectionem praebere vidi et audivi; nec in alia, praeterquam in Sealigerana, exaratum Est sol res, quae editio Non satis sedulo exirata est; ut omnino dubitem, in ullo libro ita isegi. At enim dolentes amatores exclusi optime dicuntur, quum omnino amoris vocabulum sit. Properti

Aiae in amore dolere oolo, aul audire dolentem.

Saepe etiam laerimus fertur risissa dolentis.

6. Horrida Dillosa corpora orate regant Valde hie tur-hant libri: hexametrum enim alii alium exhibent. Bamb. et Goth. habent:

Detur ue aeae dam dominae prooelia loquarque.

Plerique, quibus adde Corvin. Guelis. i, 3, ita Iegunt:

Ah pereant artes, et mollia iura colendi.

O utinam Meteri peragrantes more mellae.

235쪽

LIB. II ELEG. III

I 33

Multi eum Cneis. 3 habent uiruntque , unde pularunt Interpretes, penta metrum medium excidisse, atque ita , id as saetum in Ald. sec., et quae hinc ductu e sunt, et hos secutus est Vulpius. Maliger, quem Aldus iam in pr. edit. anteverterat, posteriori sublato, primum retinuit: Ah pereant a. Et mox pro tigant posuit rogam. Nunc sequitur, ut sola per sere, Brou kli. et pro ista sententia stat Ed. notia. et quae itide fluxere. In Ed. Lips. Reg. L p., et in Cod. Guarn. Zwie. a et Exe. Lipsit et Gueli loco utriusque alius hexameter legitur:

Mos, preeor, ille redT; patientur ruratis ut olim.

sultem, ut in Ctiarn. , patientem in Exc. Lips. patientes : in te polatorem prodit harbara dictio; nisi sorte a prima manu suit, spatientur. Vid. Ovid. II Am. 2, 3. Haec diversitas suspicionem iniicere poterat, verum hexametrum excidisse, et eius loco illos tres importune inculcatos esse. Cf. Aia p. ad I, 2, 24. Et sunt sane isti insititii ita eomparati, ut facile se prodant, cui tes sint; peragrare enim, nullo nomine adiecto, harbore pro rusticari, ruri dogere, dictum: mollia rura colondi etiam iti;

lentius dietat liuet accipias pro legibus, li. e. modis in instrue udo Culta et ornatu. Leae enim ita dici solet. Ovid. Epist. XV, 73r

CL Broii Ih. ad h. I. sod quid mollia iura sunt p nn ut oppomantur horrido et asporo cultui y In Ed. nom. et Venetis, adde

Cuels i , mollia rura l0gutitur: et Meius;υs coni. m. rtim colenti; leti ius osset mollis curia colondi: nam cura de ornatu pr

prium. Vid. Cronov. Obs. I, 23. Omnem vero dubitati otiomeximit Regius, qui utrumqne vorsum exhibet, et illum : Ah perenni a. et aliorum: O tirinam υ. , sod priori in margine adscriptum ostr 5enrea suppDosi sie, et posteriori: Hi II iis . reo sic. Reliqui ilaque vacuum loeum hexametro, quippe qui duduinante eos, quos habemus. libros scriptos portit. Ad an in nune porro aliam interpolationem ex Viecutitia editione, ut hahet etiam

m pereant ortos et mollia iura ent nai, A, litur in antia si qua praelia ineis. . O titinnm νeseri peragrantes mtire puellae Horrida Millosa corpora veste tegarat.

236쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI In margine edἰtἰonis Vicent. adscripserat vir doctus aliam coti- cinnationem Pontani:

ο ὐatiane eulltis et tinctae murteo lanael

Asque ea legitur in ipso Carmine in Cueis. I. Coierunt ituo hace disitelia a Scaligero in lib. I, El. 8 post v. sis reiecti suerant. ersus 78 alienos et a me haberi Iam professum sum. Sallem prior: Nune si clausa mea est, si copia ntilla υidendi, a

mala manu venit.

77. si copia ntilla ψidendi) Nostri eum aliis apud ili oti kh. copia rara: et hapc est omnium librorum et edd. loelio: nulla ex Maligeri correctione profectum; quod et ipse in tali sententia requἰro. 78. in laxa quid itioni esse toga) haee sunt ex emendatione Ile tisii reeepta a Broukh. esse in toga, ut esse in Tyriis, in Cois, quae saepe apud poetas oeeurrunt et passim illustrala sunt a viri doetis. v. e. tia Silium II, i 3 i. Vulgo legitur: la.xtim q. i. esse togam p IIENN. Adde ZWie. 1, a, Coth. Ilamb. quod restitui. m.

. me mihi s. Reg. et Corvin. Guel s. 1, α, 3 eum aliis Sie. Ed. Lips. Die, ut solet in voeabulis itiitialibus. In vulta. scriptum ei hi Sic , usque ad Malig. et halici illud subitaneum impetum, qui non ingratus sit, ut dolore tacito victus poeta tandem in ve 'ha erumpat. Tum d. parari unus IleouLh. alius d. pertietam. HRYN. Hic dant quinque apographa H. Voss. et sext. a prim. man. lla iub. sic. Paratam malo Burmannus ad Properi. I, 9, tis intelligit eam, quae non sineret esse moram, si quis adice τε llet. Nam Remesin ad amorem non esse paratam, id ipsum quoi itur Tibullus. Musus loci non obscurus. Sprengel pag. 138 emetitat:

Sed milia noeessἰias loeum mutandi, nee solet Tibullus sententias hoc modo iti terpouere. M .

237쪽

LIB. II ME G. IV

c uincla remittit Amor remittit repositum a Vulpio, ut vulgatum erat usque ad Scaligerunt. Et sie anu. Edd. etiam Rom. et aliquot libri, in his Guels. i. Itecte utique; quia et reliqua verba hoc numero posita. Scaliger remittet invexerat, ut h. ibent libri nonnulli, etiam Corvin. Remittit quatuor apographa H. V s. Zwic. a. Remittet Livio. I, GOlli. et sex apogr. 11. V ora. unum remisit. H. Vossius recepit ut - remittat, ut in et eorruptum dicens, et constructionem putat hanc: sic teneor catenis. ut eis. Nobis haec uota visa sunt apta. m. 5. Et, asu quid merui, seu quid Peccavimus, urit Ita vulgo legitur, neque quidquam in illis Interpretes ossensi sunt, quum tamen neque sensus, neque mos loquendi sibi constet. Ex orationis lege post seu mertii quid esse debet, seu bene, recte fecit sed merere simpliciter positum Potius in peiorem Partem sumitur. Properi. I, r8, 9;

ut tantum merui' quae te mihi erimina mutant '

Non ego, si merui, dubitem re umbere te Iis.

Quequia id est, totum merui.

Voxque fuit. Merui: meritae dem sanguine poena/.

Si placet hoe . meruique , quid o tua fulmina oessant f merui quid et quid yeccauimus erunt itaque idem: quod non viderat Douga Praecid. cap. 7, sed videbat ueingius, qui emendabat , seu nil peccaseimus. Melius tamen priori loeo poveretur rseia nil merui, seu quid Peccauimus; ut I, io. Sr At nihil ilia miser meruit; Non et c. Ossendit tamen adhuc subita ista numeri mutatio: seu merui, seu Peccauimus, quamvis eius exempla fortae eperiri possint. Dubito itaque, an legi debeat:

Et seu quid metuit, astu quid peccaMimus, urit. maereis in Tinu . G r

238쪽

h. e. Amor ἰri me saevii, tanquam nexum seu qi Id vere eo m- misi, deliqui, seu quid suspicatur tantum, et metuit de me, ne sorio vinculis ruptis nil gere et me ipsius imperio subdueeretontam. Vides. ita nihil purius esse illo versu. Sed in Ed. Bom. plane tilia lectio conspicitur; pro misita enim exhibet Veneri. Ilti vero multa sunt mutanda, ut sententia eliciatur. An sorte scriptum erat:

ira saeuis, ut Ovid. XIV Met. 193οῦ

- O si quia reserat mihi eastis Vridion ,

me ciliquem a sociis, in qtiem mea saeMiar ira.

R. seu qtita peccauimus, urit ultima vox, iam Statio ascriptis probata, a Scaligero reposita fuit, quum in vulgg. esset tiror, quod etiam Edit. Rom. praesert. At Vicstit. et n. g. Lep. cum Ven. i 475 et aliis . urtio hoe et in Corviti. H. Vin a ,hon. Heu , heu quid merui. Vnus Voss. saevi pro altero inti, elurris. Pecarimus namb. - Caelerum Ilernii de hoc loco iudieium prohatis Siothouuer in Act. Soe. Trai. tom. 3. pag. i 48 eorrigit mortiit hoc sensu: siae mea domina qtitu mertiit, sise ego Poectioi, tiror. Quod serri nequit. Ad tiris, quod etiam ii. Voss.nptigri habent, suppleri l. Amor. - ersu sequent. Vrorios iun- fetidum esse, monet Il. Voss., Ni apud Ovid. Art. IlI, 7aή. Sprevget pag. 38 emendat: sacrem pitolior nam Amori tribui saces, Non puellae. Ac stram sententiam vide supra in Not. ad h. l 'V ND. dolores Corvin. labores. IIEYN. Fossem. Crammatica ratio postulabat hoc, ut olim molaui; utide nitue recepi praeeurate Il. Vossio, quem vido. Idem mallem gelidis scripsit vers. seqq. omisso in sine eodicum auctoritate. v. s. In A L. est cautere. . o. Naufraga quam orasti itinderet tin δε miaris) Thebcitur hane loetionem Hlpius propter sonu in maris mugitum expri- montem, quod admodum leve argu montum esse urbitror, quum

BrouIhusius ex aliquot libris posuisset ira maris, quod elegantius dici , et saepe ab altero pulsum esse loco, vel ex O, id beonstat, Epist. XVIII, di, ubi v. Burna. et Met. XI, 729. ulti v. II eins. CL etiam ad I Met. 33o et Mise. Obss. Vol. li, μ

239쪽

46 ext is Iortia Traeis Vol. II, p. 456 3. Servavi tamen

unda, tvita ea mihi melius catilem tundere diei videbatur, quam ira, et tu primis quia pro elegorum humilitate nimis grauis et epira vox: iram maris naia fragam Itindere catites. Porro prooasti maris Exe. Lipsit et C ex Guartier. Oitrei exhibent, male, io primis quum de irato et turbato niliri sermo sit. BEYN. Ira maris recepit H. Voss. m. i. et noctis amarior timbria est es. Properi. IV, 3, α9. Doete imitatus est M. Anton. Flaminius ad Ilieron. Fraeastorium:

Dan sed mihi uae amara, et atrae Noetis ae ora sunt amariora Folle, et Thessialiae malis Menenis.

Haec sorte viro doeto in Aetis Soc. Trai. p. t qa obiecerunt eoniecturam parum probam: Lux et amara die ; sed noetis nmarior timira est. IIEYN. Ora pro umbra perperam unus Voss. Esemoti legitur in I enet. m. ia. Omnia iam t. iam BrouYh. ex libro Italico et Exe. ipsi te adde Guel L 3 a iii. sec.; vulgo nam, de itide Ed. Lips. tempore sollenni lapsu librariorum in his casibus: exemplum v. ad II, 3, 4α. Iam habent quatuor opogr. Voss. et serti. Nam Zisic. i, a, Goth. Hamb. Tempore in Ash. a pr. m.

Nox pro usque quart. ap. V s. atquc. .

i 7. es, qualis, ubi orbem Complet it, oreris Liana recurrit equis Ed. Rom. vitiose, muniis, ut erat in Statii liheis. να enetis et Guel L i, nec .7.-. Reg. cum aliis quihusdam codd. etiam Guel s. i, ue orbem C. ; sic etiam , enetae et Alditiae.

Primus Maliger e libris edidit tibi. vid. iii ou kli. Idem Regius

mox elegantius recurrat eum quatuor aliis apud Ilrou khusium , et Corvin. Sicque lain editum fuerat in Ald. see. et itido ex pressis, add. Muret. , malo a Scaligero desertum; itaque revo cavi pro altero recurrit. Ed. Bas. recurret, vitici h pogr. HEX'. R 'ia Zwic. i , nretirrat Zwic. I, Ash. et imus DAq. Amuralis Coth. perperam et quatuor apogr. oss. - Pro tibi Il. oss. reduxit ut. U.

dii. At mihi a aut Cuel p. 3, Monae. a me iam Goth. I3. Aut rutam suspensa sacris insignia Ilanis S ligur

240쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI

e suis Exc. reposuerat, sus ensa focis insignis saeris, et si a etiam alii libri apud Brou khusiuui. Sed insignia. h. e. donaria, reponebantur in sanis, non in laeis privatis. Cf. I, 2, 8a.

Heinsius pro focis coniiciebat tholis, ut Virgil. Aen. IX, έo6

Si qua luis tinquum Isto me pater Wrtaeus iaria Dona tulit . si quis ipsa meis Menalibus auxi, Stiventii, a tholo, aut saera ad fastigia saei.

Nostri vulgatam servant, quam recte revoeavit Brou kh. quem vide. 1lEYN. Sacris fanis plerique ap. H. Voss. Dcis sacris AsL. donis Bamb. .a . Sed Venus ante alios est riolanda mihi ante alios se. deos. Sic codd. et Guel L a, iam editum erat in Aldina utraque, sicque e libro suo emendabat Muretus pro eo, quod in enetis

erat, etiam in Ed. Basil. et in libris Guarner. et Regio, Guel LI, ante alias. Cf. III, 4, 93, et 6, 3a. Sic ap. Terent. illarum quisquam. Vid. Ciosan. ad Ovid. I Met. 5o7. Mox v. a7 do scriptura zmaragdos vide su p. ad I, 1, 5 I. I lLYN. Et proati Coth. V. . Tinguit Vosa. t , a, 3 , 5. m. α9. Hic dar auaritiae caussas et Coa yuellis Vestis Valde turbaverat hunc Ioeum Et interpunctione, et mutato et Coα in hine Coa quod duo Anglic. habebant: adde nunc Corvin.

Broukhusius; quamquam fatendum est, neque vulgatam lectionem esse satis expeditam. Dousa Praecid. c. 7 legebat: hinc dat a. causas et C. P. V. et a. hocque habet Guel L 3. Heinsius vero, Sic dat. Possis ei: Nunc dat. Pro causas vero, quod et in nostris est, Brou kb. e Statianis, Coibertino, uno Palatino et uno suo receperat stimulos. At id ab interpulatore est profectum; et recte Vulpius vulgalam revocavit; causas intelligebat μά-σ. excusationes. Mihi etiam haec vera lectio videtur, ed causas accipio semina, sive eas res, unde aliquid suboritur; ut sit, hinc oritur, movetur, alitur, avaritia. Ovid. II Αω. 17

extri

Ingenio causas tu diabis una moO.

IV Fast. 96 de Venere;

Illa ratis eausas arboribusque dedit.

Huius interpretamentum est stimulos, quod tamen omnem vim vocabuli non exbaurit: nou enim modo lucendunt et acuunt cu-

SEARCH

MENU NAVIGATION