장음표시 사용
271쪽
aerem, malebat, per Veneremque suam. In iisdem Excerptis ita interpolatus pentameter is, I , 8:
quum in vulgatis sit: stare Moes capite. Libro I, eleg. a , so , tibi legitur rQui maris et tristes ferre potest pluMisa. eadem supposuerant: Qui maria ee eoeli nusita ferre potest.
Primus , et in tenero fxus erit latere. interpolarant: Primus. et in duro limine statis eris. Hie editiones omnes a Romana inde et Cyllenianis, quas v eant, ita hune versum struxerunt: Spes foMet, et meliua eras fore. ae re ait.
At in libris, ut etiam in Regio et Exe. Guamerianis, nee non in Corvin. , item in Guel L α adscripto pro var. Ieci. altero ii, quos posuimus, numeri sunt. Duo Statiani propiorem vero ordinem exhibebant:
- et semper eras fore aie melius. H.
I. H. Vossius recepit: Et melius cras fore remper ait p ut et Zmic. t , a. Quod apud nos in textu legitur, habebant decem, quibus D. V s. usus est, apogr. Bern. forte Pro fore a Pr. m. teri. Voss. erit pro ait. Denique quod habent duo Statiani. est etiam in Goth. et probaverat Dousa. m. II. Spes litera maiuscula scribendum esse censet Burmis Anthol. Lat. tom. I, p. 537, quem se utus sum. - Vs. ata pro reddat quint. v s. reddit. V. 24. Quum tenues hamos abdidit ante cibus Mireria Belusium tentasse :cum tenues iam a subdidie ante cibos.
eum Ovid. Remed. aio etiam dixerit r
272쪽
sui mann. ad Properi. II, 25, 5o, et hie ingerit suum arte. H. Idem proba, ii II. Vossius. Jxon secutus sum. U. α6. sed canil Begius et . Pro cruria in Venetis cornua est rin aliis Ormar in Cucis. i, corntia.
ti8. dura putilia Cueis di et tinus Stalii, hella. Laudi liber,
lenta ex v. 36. Fodem modo mox pro piar a unus sancta, exv. 31. II. Lenia recepit Il. Vossius. Non , ineris pura teri. Voss. WvND. I9. sui tenera humo Cueis. 1 stib terra, inscite. In B Uioth. crit. P. III, p. 87 cotii. atii lentii, quod sane et ipsum ferri potest. Sed quorsum per tu iiii, mutumus quod bonum esse ipsi fatemur y Centies tener pro mollis ponitur: sunt teneri capilli , medutiae, ti. -- et quae propiorix sunt ei de quo agitur rovid. II Ain. is, si in fenero fertilis herba solo; III, Io, IOteneri cespitis herba; Art. I, I99, prata tenerrima. In tenem iamine ludunt greges apud novat. et saepe apud alios. Quodsi in his inesse simul notionem dicas recentis herbae ac verni prati, laudatio Amor. III, 5, 16: Cumqtie sua teneram coniti pressiehtimiam. Ferri possunt haec per se nude posita; at in strieturia eritieis invidiosi aliquid habent. M. Sie - qtilescat Reg. qtiiraeit, male. IIEYN. Idem quinti VOss. - mma, L. e. aetate tenera. Supra I, io, αέ; ilia parva. Virg. Aen. XI, 5 5 de Camilla primos annos agenter
3α. feram Ed. Lips. eum Ven. pr. et Reg. Lep. gerat; Vicentina geram. Sed ferre sollenno. IEIN. IIamb. geram, idem
34. Et mea etim nitito fata querar cinere Sic in Epige. Anytae XI Colleel. Wolf. r
quae male de evocatione interpretatur Wolfius. ' . 36. sis mihi lenta Ald. see. et hinc aliae Muret dura, ex interpretatione. Potest vero hic versus dupliciter construi: Illius Merbis Deto, ut sis mihi lenta: quod exemplum esset structurae huius verbi, quale se invenisse ullum negabat Porizon. ad Savetii Minerv. pag. 8i3, vel etiam: Illius ut perbia, h. e. tanquam eiu
273쪽
LIB. II ELm. Iverbis : Deto sis, pro ne sis. II PYN. sane alius ut Merbis est tan-quani Eius verbis; tiam cum muto cinere querebatur. W.37. Ne tibi neglecti mittam mala somnia Manes Brouh. Eduobus reposuerat noνα somnia, quia noMum interdum est, quod forma ac modo inusitato metum atque horrorem incutit. Sed sensus virum doctum monere debebat, esse id h. l. insuave, et malacomnia sunt tristia, infausta, ut malum, omen; et mittere Manes dicuntur somnia, ut apud Virgil. Aen. VI, 896, ubi de altera porta falsa ad coelum mittunt insomnia Manes, h. c. dii inseri. Prone Reg. Cum Ed. Lips. non , Rom. nunc. Gueis. I, 4, nam. HE N. Nova somnia recepit II. Vossius, repertum etiam in I, 2, 3 V s. Nec pro ne Zwic. I; ZWic. I non. W.έi. Desino quidam scripti, desine, male. Vid. Hein s. ad Ovid. Ep. XVIII, ao3. 4 a. Non ego sum tanti, laret ut illa semel Hoc vero mollissimum, et animi ad exquisitum humanitatis sensum laeti. Fose mula quidem ipsa etiam alibi obvia. Ovid. II Trist. am :
Nam non sum tanti, ut renoMem tua Mulnera, Caea. .
caussamque ego. Maxime, mortis , Ne fueram tanti, ma reor exEst tuae.
Quae sequuntur 3, 44 sunt negligenter scripta, sed affectui dicentis accommodata. HEYN. Nec alteram causam affert, cur dolo rem praebere Deliae nolit, ut I, 9, a3. - Dignus sum cum iri finitivo dictum, hoc est quippiam feci, propter quod dignus biu, Poena. E Graecis translatum. νέ5. Lena necat miserum Phoene ) uecat Brou h. reposuit ex coniectura Pontani, Fruterii et aliquot libris IIeinsit italicis: nisi in his ipsa Pontani emendatio recepta suerat; vulgo Metat, et luter polatius adhuc Exc. Perreii et Pocchi, Laena Metat miserun3 rec t. Fortasse idem mendum est in Properi. II, i 8, et
Quanta illum toto Marsana suspiria laeto pcum recipi, quem non nooeria itia, Metrat '
nullo vel exiguo sensu. Legebam: Quam rec*i , quem μι u erit ille, necati h. e. Quam necat, urit, recipi sorte a puella, qud Venire negavit, alium non notum sibi; ille etiam in Regio orati Ceterum, ut ad Tibullum revertar, Phryne Muretus de coniectura
274쪽
Iamb. : ZWic. i firme, a P imo: unum hirne. Goth. autem PhyDie. Pro furtimque un. np. II. UOss. miserumque. Vetat novem inpogr. H. Vossii amb. Coth. , quod recepit. - Vers. sequente occultans Vindob. unus vos . portat. Ash. positas. unde coniicit II. ossius, Tibullum scripsime occultaus Positas. W.47. a limine duro hoc Brou kh. st melioribus t et sic veit. edd. at o pnrte codd. in quibus Gueis. α ah Aldo receptum uiro vulgg. obsedit: donec Broukh. alterum reduxit. e duro Guess. i. URYN. diro Goth. ct IIamb. V. 49. Sciere ubi nox promitia mihi est quidam scripti, et cum iis Corvin. hoc ordine: nox milia Promissa est. In Reg. Permis a.
Gausa tibi Derit promissa ianua nocte. H.
Mihi promissa est Goth. et IIamb. II. Vossius scripsit, Promissa
mihi, sino est, unum Apographum secutus. W.5o. extimuisse tres Pertimuisse.
Si . tunc mons mihi ρ. multi cum edd. volt. Vicent. Reg. Lep. et similibus, sed mens , unde Ileins us et faciebat. Rom. M. cum celeris usquc ad Scaligerum , quod et Guel Ir. t, 4 hahent, mens mea, quod ἰam Statius e libb. corrExit. ΗΕYN. sed mens etiam ZMiC. I, a, ortum , ut Heinsius suspicatur, e particula et ad explicati tum locum apposita. Caeterum II. Voss. bis scripsit tum. Tu vide Obss. ad 1, 1, 2I. W.5 a. teneatoeὶ teneatque Reg. cum uno Broukh. tenere quo
sensu accipiendum sit, facile assequare : cc Ι, 5 et ibi Broukh. Nescio an modos necesse sit ad figuras ac referre. V. Ovid. II Art. 68o et Villi'. ad h. l. . ,3. Precor diras Εd. Lipq. ot Reg. Lep. cum Vicent. duo. Gucis. 3, dirae. sed iidscriptum m et mox Heius. coni. fati anxia. ut Silius IX, 35o parum i ,ene. Vid. notam. Vioes malunt Iloeussi Perie. P. aaa, et Wvngardon Act. ME. Trai. pag. t 93. II. Inter punctionem ante hunc versum exegi ad I, 3 9o,9r. I ires mavuItetiam Valken. in Catuli. Calliin. pag. t A, et Uandius pag. S7. Vulgatam cum Hevnio et Vossio retinui. Ad anxia Divas compari Plauti Trinum. II, a. .
275쪽
et Neaeras. Etenim Tibullus amavit solam Deliam et Nemesin quod OVidius ostendit Et hie ipso facit Lygdami mentionem. Do his vid. vitam poetae. a. Exoriens nostris hine fuit anntis aὐis Servavi merito hinc, quod Scaliger, sequente eius nuctoritatem simu husio, ex suo reposuerat, licet Vulpius vulgatam retinuerit hie fuit. Mox Ed. Rom. eum Guel s. i. 4, m ὐπα. IIGN. Hiae duo Vossit.
Ash. Monac. Be . - vers. sequent. Hi pro et recepit II. Vossius. Non secutus sum. m.
s. Neaera Fuisse commune perfidarum puellarum nomen Romae, post alios opinabatur Ayrmann. Vit. Tih., g. 79, quod iam ex parte refellit BrouLh. ad h. l. Potuit Prudentius, ad queu provocat, Dotnine hoc pro quacunque amica vel puella uti; nec tamen propterea communi usu hoc obliti uil. Amicam Neocram etiam uoratius habui L isti folior , si accurate agas, est fallor, pro si Duors est enim: seu mea, seu lamen caria. IIΕ1N. Nonaessentior. Altera pars particul te seu , eoniunctio condi licinal Is si, ad sallor, altera disiunctiva oe ad eara N. t. pertinet, ut apud Ilorat. Sat. II, i, OT:
Seti me tranquilla senectus Eaveetae, seu Mors viris eircumuolat alis ;Dιυes, inops, Romiae, seu Fors ita ιtisserit, ostii; isquis erit Mitiae acri m color.
Praeiverat Terentius And. I, a, I9:
Caeterum vers. 7 deest in Goth. W.8. versibus - meis Muretus correxit et edidit tuis. Scilicet commentus ille erat diu logum hune essc poctae elim Mu5 S: Ruderere poetam ex iis, quid mittere pro iuvere Neaerae de-
276쪽
BSERVAT. IN TIBULLI 2-6heat ' respondere illas vis. 7 - a 5. Tum poetam hortari musa ut ipsae librum perserant pro munere missum. Si ne commento elegantia sua non deest. Sed quaeritur: an Tibullus talem dia- Iogum instituere voluerit' an debuerit ' Dicam quid Mure tuas quutus sit. In vs. ia vulgo logitur: Indicet ut nomen littera tela tuum. Explicatu difficile erat, cuius nometi hoc esset. Si puellae, debebat esse eius, saltem suam, ut et unus liber habet; si Tibulli, tum superiora ita erant accommodanda, ut Muretus seeit, ut et alteris loco tuis reponeret. Iam si de tota causa constituendum est, videtur mihi Mureti ratio in Elogiae genium non cadere, saltem a simplicitate et munditie Tibulli esse alie
1 o. Pumeae et e. tondeat Ita hene correxere Muret. Et Sealiger: si emat illud Guel s. a. In libris sere Pumicet Et, ut AId. x, a, ZWic. I, vel Punices et, in Guel L i, pumiceque et, o tum ex scriptura Pumix quam Latinos pro pumex usurpam olitos, quamque Tibullo reddendam esse censet Maliger. Ca terum lectio Pumiceque correctorem prodit. U. . Pumex tamen diserte in multis antiquis visitur. Statius, qui habet Pumicei aerte, ad lectionem pumicet defendendam et explicandam multa comminiscitur. Deinde etiam hic nonnulli arte pro ante cuid. od II, r. a. , quod et Ald. see. intulerat, iterum eiecit Muro-tus ; idquo habet Guel L 3 e correctione. HRYN. I. H. Vossi recepit Ileinsii eoniecturam ζ
Pumire quae canas evndem ante comas,
ondeat pro tondeatur dictum esse statuens. Novimus sane locos iqualis hic apud Virgili uin Ecl. I, as:
Candidior postquam tondenti barba eadebar rsed docendum erat, Etiam memhranam recte dici tondere pro totideri, h. E. non homines tantum, Red etiam res, .ia. radiare ut nomen littera facta metim M. Bas. ei. Edd. quaedam stacta, quod tuetur musa Praecid. c. io; Sch artius, Di iam Livineius, eoniicit Picta; Gueis. 4 sancta. Sed vulgata recte. Vid. Ovid. Epist. V, a : Non est Ista Maecenaea littera farra manu. CL Broukh. Meum, quod pro var. 1 t. Guel L 3 habet, BrouLb. e nonnullis reposuit: vulgo legebatur, id quod Plerique, etiam nostri, eum Guelis habent, tuum; quod si ita intelligitur, ut inscriptus liber sit 'eaerae, ex inchoata structura dubebat assa viis; nam poeta Musas allocutus erat, et de Puella,
277쪽
. LIB. III. FLEG. I 277dinquam tertia persona, agit. Sed vide paullo ante ad τε. 8. Moxus. 13 legerem geminae: nam frontea libri mediae iis ter haeilligornua sunt; vid. not. iunctura tamen admodum ingrata sic exi-atit. Verbo, loeum non expedio. REYN. H. Vos ius liter a pacta Heepit, h. l. tituluq primae paginae adglutinatus. Deinde ititim, ut vers. 8 tuis, probavit, quia Musas loqui statuit eum aliis. Tutim hie etia in Goth. et Hamb. - Pingatur Goth. pro euantUr.
14. Sic etenim Brou Lb. e libris revoea It , quum Iam in Alu.aee. et Mur. ita eorrectum esset; sed retractum erat in Setili-εerana, etiam, quod est in Rom. et sellenianis et Ald. pr. Cuels i, 4. ΗΕvria Sio tenerae scripsit Il. V s. de coniectura pro Sie etenim. - Vindob. pingere, at in marg. mittere. U. 16. Caslesiamqtie umbram ) Cueis. I adscr. ab alia manu dam. ΗEYN. Castalium numen quulet. VOM. in marg. casP-tiamque timueram. Quint. Voss. Pieridosque. .i8. 5 tir erit) ante Stalium et Muretum etiam legebatur. Sicut erat. Habent tamen alterum veti. Edd. ante Aldum. - e- fuit Guel s. i. ΗΕvN. Recepit M. Voss.
9. Illa mihi reseret uiso Scaliger edidit, ot fio libri ple rique, etiam Regius eum Corviti. At alii, in his Cueis i et 4,
cum antiquis Sid. indo a Romana, licet Cylleniu4 aliter in noti habeat, et Aldinae Ald. 1 refert) ceteraeque usque ad Sc digerum, referat, et hoc milii magis placet: adeoque nunc reduxi. DEYN. Besores tria apogr. II. voss. Ilumli. . Probo eum V Ossio et Neepi. U. IO. An minor an toto pretore deciderim Viri doeti ad
emendanda hane certatim Operam suain contulere. Habuere igitur sensum aliquem corruptelae 8 sed qua iti rei' At lieou kh. niuit subodoratur: tres, inquit, in amore gradus egregio videseonstitui. Se lieot puerile hoe est et ab assectus veritate alienum. ludere in gradibus his constituendis r et huius rei sensti maliquo in habuisse videntur viri docti qui emendarunt. Pontanusoli in logubat: An maneam, an : frigida sententia. II insius: a me amer. 43rmann. in Vita Tibulli f. 86: Atit minor, an. Statius . in Vatie. viderat e toto et hine eoniectabat et t. Immo vero ratio ita scribere iubet: An minor, et vel ac) toto pectore ae riu'im y llae totius hene. Verum superest altera quaesitor auTibullus voce ita seripserit ' Quid si ei ludere placuit Z reprehendendus sorte in eo eqt: verum tamen de scripturae veritate nunc quaeritur. Iam autem probabile adeo fit, eum lusisse : nam
278쪽
si scripserat: An minor et, male sequitur toto pectore. Multa putidius est illud in s. IV, i, ao I, 2:
Quia tibi si Oersus noster lotusυe minusDemi bene ait notiis, summo ini inerret in ore.
An vero plaudemus Catullo ici illo
. Virginitas non lota tua est: ea parte parentum est: Tertia pars matri etc.
Post i ta omnia memorabilis se offert lectἰo in Guel . di: An man in . ut sit: An maneam; an toro pectore dociderim. ΗΕvN. Videtur est post cura vers. 19 librario doliori ellipsin male explicanti. II. Vossius de coniectura scripsit;
dii. Sed prinatim n phiam longa donate fatale Mira lite scripturae varietas. 'myiam , praetor nonnullos libros, multae veteres editiones habent, inter has Veneta Brou kh. princeps, et quas hinc prosectas saepe dixi, Reg. Lep. Lips. Vicent. iude Aldinae , Mur. et ceterae vulgg. At Romana , et quae hinc venere , tum magna pars librorum cum Corvin. meritiam: quod Sealiger ex suo primum recepit, et defendit Brou khusius. Di melle est dicere, quomodo alterum ex altero ortum sit. Sed sunt alia monstra lectionis. In libro Laudi, et uno Angl. mariathiam , in Exe. Lipsit moeritim, Thuan. v reum, in Regio moerilum, quae forte ex meritam depravata esse vix suspicer, nisi et sup. I, 6, 8a, pro merito negius haberet tho. Meritam tamen mihi quidem hic sine ulla vi esse videtur; itaque eum Vulpio n=mpham amplector, ut sit pro nupta , sponsa, ex Graecorum more, quamquam Broukh. id aegre pati vi lotur. Sed vid. Burman. ad
Ouid. Epist. I, Ir ; Meririac. in Comiment. gall. ad e. l. p. 59, Spanhem. ad Iuliani Impp. p. 736, et alios, quos laudat vols. ad Praxillae Carm. p. 76:
Cf. spar hem. ad Callim. pag. io , ios, nee adeo improbabilis corruptelae causa ex nu jam, ni tum et sἰc porro. Sollennitia Nomen erat domina. Pro Sed primum Santon. ad Propert. pag. sir, malit Et p. - longa saltite Scaliger restituit e libris: vulgg. alii, ut Ald. t,a eum Muret. , cum D tris larga. ΗΕYN. Merilia n
279쪽
tirga donat sature recepit II. V sius. Meritam est etiam inuami,. et secund. VOM. meritiam in Ash. larga liab. Golla. Moutus sum II. Vossium. Ac meritiam probat etiam Forcellinius . quem vid. voe. ompha. Larga saltis autem dictum videtur ut plurima et plenissima salus, Lucii. up. Non. Cap. 7, n. 34. II. sumisso - so ) est lenui et exili, qualis verecundiauet pudoris, vel etiatu reverentiae signum est: vid. Ovid. vii Net. 9o; IV ex P. 4, neque tamen propterea stihmiastis Latinis idem notat, quod nobis in nostro Galloteutonico sermone, ut eontendit vir doctus in Obss. Mise. tona. II, p. 35. Vetus poeta iti Calaieci. Malig. p. voa et
Delia non aliter feerela silentia noctis Submissa ae tentii rumpere voea solet.
3. Haec tibi uir quondam, nune frater, casta Neaera δVox quondam de suturo tempore recte aeeip unt Lipsius Ilvar. leel. i. Stat iis ad h. l. et Vulpius; exigunt id etiam sequetitia. SperAbat ei aliquando matrimonio iungi et maritumiare, quum nunc amator eius et concubitius esset, qui honesto vocabulo fratres dicet antur, ut constat e Martiale v. c. II, 4 X, 64 et Petronio. Cf. Inlpp. ad Minue. Felic. e. 9; CODta- reuus var. leci. c. a 3, qtiondam eontra de practerito explicabat, et fratrem de pudico amore, alias castrina dici non posse. Piget
argutiarum , quasi non amiea amatoris saltem respectu casta esse
nequeat et casta diei. CL su p. I. 6, 67. Videtur tamen in eam sententiam discedere Brouuli. qui operose probat fratrem proclinico diei; sed ex exemplis apparet quidem, illud vocabulum suisse in compellationibus blandietiliuiti et in allectus testificatione, cs. Pricaemu ad Apulei. I, p. 44, non vero simpliciteeponi pro amico, ut possim dicere: Misi hoe fratri meo pro amiaeo meo. II LYN. Pro haec hab. Cotta. nec. Pro casta Monae. cara. Pro Neaera ran. Voss. Neriere. Nunc de constructione verborum
monendum est. Plena oratio fuisset: vaee tibi mittit Tibullus, vir quondum, tinne frater. Sie apud Tacitum Anu. I, Io: seippe Rufus, diu manipularis, dein conturio , mox castris praesectus, liquam militiam reoo Mi. Atque amat Tacitus livue usum adverbiorum. Iam vides, quid notandum insit huic loeo. in quo
versamur. Nempe omissum est substantivum regens. quale nu
ius, Tibullus, servata appos; tione eum adverbiis. Atque tu hanc rem comparabis Properi. II ,28, si :
280쪽
. 25. earnm magis esse ) Reg. magis caram, deheret saltommage caram. MEYN. Mon. Aeque. Vn. V s. causam pro caram.
i. 0tii primus ita Breukh. eum potioribus, etiam vel . edd. Volgo itide tib Ald. lectum prinitim; inox pro carumque nonnulli cartimo , ut et Cuel L i, e correct. 3, alii cum edd. Van. pr. Beg. Lep. Vicerit. cara que puellae. IIEYN. Cartim e qunes. Voss. I lonac. Granioe Manili. quod reposuit II. Vossius. Quis pro Qtii Ash. Primus o muta apogr. H. vossit. Cariaequo Zwic. I, 2.
3. Diariis et ille fuis) honi alἰquot libri repstunt, Ferretisitio fuit. Nee lamen hoe poetae tibique sequuntur; Dee bene care Liuius voeula ei. mrior ille fuit coni. Iloeu in Perie. pag. adia
Crit. pag. 73. Sed primum quae ille apposuit exempla. diversissima sunt tuler se, neque ullum huic loco simile; desinde h. l. repetitioni Don est locus, quum poeta ad alterum . iactum durum Procedat. m. 4. erepta coniuge Regius exempta, quod ex compendio 2 seripturae natum. Sic apud Cie. Verri ll. 55, pro empta libros invaserat remta, quum esset scriptum epta. CL Gronov. Ohis. I, in. Erepta recte se habet, sive a rivali, eui se dederat, praerepta, sic enim sere dicitur. Properi. II, αS, aria Cur quisquam sciem dominae iam eredat Amori 'Me erepta mihi prae media fuit. II, 7,I:
Eripitur nolis iam pridem erara puella.
sive quoeunque at o discidio: putem tamen peregre ab; Isse, nam proxima Elegia v. dici, as, di reu itis mentionem sucit. Nolim enim haue eum Vulpio de reditu iis gratiam accipere. HEva. I. u. Vo