Albii Tibulli Carmina quae exstant omnia ex recensione F. Wunderlichii cum notis G. Heynii. Tomus primus secundus

발행: 1821년

분량: 425페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

MB. II ELEG. IV Δέi seditatem puellarum ista luxus instrumenta, ged unica avaritiae causa et origo sunt. Properi. III, ii, 3:

Certa quidem tantis causa et manifesta ruinis rLuxuriae nimium libera saeta Mia est.

Pro Coa ed. Vicentina Cea, sollenni errore, es. Obss. ad II. 3, 53: alii Choa. Sed est Κῶς ex , quae et Κοως est et Κωωι unde Κωνι, etiam Κ-M. At . Κε- et . Κtis, Ceos et Cea, diversa insula est, ut dudum docuere viri docti. Apud Vincent ita Speeulo doctrin. VI, e. 1 3 versus sic excitatur:

Praebet aMaritiae causas proti a potentiam Vestia et

Primum voe. Praebet non male, ad duritiem tollendam. Ilavrc. me dat auaritiae causas hah. sex apogr. Voss. et wPti a primanu. Ash. causam. Pro hic duo hinc apud V s. un. hac. un. nec, un. hic es. Pro et Coa Ha . hinc Coa, quod recepit II. Vossius. Nos retinuimus et, iure, ut videtur. Locis supra ita Notis allatis adde inprimis Ovid. Amor. III, io, 9: Sed glandem quercus , oracula Prima , ferebant, Haec erat et leueri cespitis herba , cibus. So. α rubro lucida concha mari a Broukli. ex eodd. adde Gueis. I anti. Edd. et sic Lips. ac Venetae. At o Romana plane excidit. In principe tamen Ed. i47a , Vicent. et in Aldinis ceterisque vulta. extat altera Iectio e rubro, quam et Regius servat, et Corvin. ΙΙEYN. E habent sept. apogr. Voss. Zwic.

nta a, vid. II, i, 57. Si. hinc clarim ianua sensis clatam Scaliger e Charisistin libris est elaoem. CL Hein s. ad Aen. I, rao. sensit Stati recte tuebatur e libris; in Ald. see. mutatum erat in sentit. Sic Regius. HEYN. Clauim agnoscit hic etiam Forcelliuius, quod reeepi cum Η. Vovsio. .

M. Sed Aretium si g. ad verbum sere reddidit versum Antipater, ut Muretus indicavit, Anthol. VII, 161 in Brancia Analeci. II, p. io9, II γ:

242쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI es. in lianc sententiam Properi. III, ii, i sqq. ci sqq. Ovid. II l Λiti. 8, 63, 64. M N. I incta est in iter . tiam tb. uiti. IV.. 34. crinis ipse Corvin. Usa sollenui pectarum elegotii a , et Voss. 3, Aiatisis pro cunis Vindob. 36. multi, tiddidit ille malis P vulgo legebatur, at viil ipse, Ut etiam Ed: Lips. exhibet; non . cum Guels. i. 2. at titit ille, et Latiniat ilio etiam tilii non titilli. In Exe. Lipsit erat ni diuit, quod et unus urou khusii et Cothei titius habebant : hitie Dousa iaciebat didit . quod integrum in Excerptis Italicis ilein iiinuonorat Ili ou kh. et recepit. Praesert etiam negius, sed supra adseriptum abdidit , quod proharem, nisi de forma j quae Ialere nequit, ageretur. In Custis 3 in marg. abdidit vel n Mil. II. Vers. 35, Heu quietinque defendit liuschv. p. ai. aris emendat Sprengel pro aὐarae, et v. 36, qtiantis pro multis, pag. 338. Abdidit Voss. a, 4 ; hie etiam ipse, et ille in marg. Permulti ap. Voss. habent ni tilia ipse, accedunt Zwic. i. a. Ilamb. Goth. Apertulit sue unus. Ioan . II. Vo sius re opit alia lit, quod expliecit oecultavit vel obseurauit: ut pulchri itidinis splendor auaritia dieatur obseurari. Ivos tamen retinuimus a tale, ut unice verum. Sensu; enim hic est: Posita exsecratus axari

tiae auctores et avaritiam ipsam, nunc queritur pulchritudinem avaritiae additam, quae per se bonum egregium, tamen his malis addita, Dova eausa sat doloris et maloriam. .

37. Minc fetus rixa que sonant ) M. Hom. . cum nitis. Guel f i, hinc ritae ferusque s. Ithus. Atque hoe ree si I. II. ossius. Quod uos retinuimus, agnoscit etiam Forcellinius.

M. tip infamis hie deus esset Amor ) parum suaviter haec dicta: nani hic deus prorsus otiosum vocat; quamquam similia

sere illa itis. III, 4, sor

I.ectio haec vulgata est ab Aldo; F.dd. ani quae omnos habent hinc , nec hoc salis comist et . serom tamen tanquam elogo a in negligenti orationi consen laticum: ut hine Amor esset insanais, male audiret propterea. procederet lenior oratio . si sic scriptum esset: Fecit, ut sic Amor esset detis infamis. limu h. coniicie lint: ut in famis nune dotis erret Amor. Potest in his detis latere aliquod Λ moris opitheton, quod tamen non inven;o. IEYN. l. H. Vossitis II eins. Mentus sie seripsit pro hic , quod in libris Est. Equidem mutare nihil ausus sum : sententiam

243쪽

un. II ELEG. IV

tamen meam cognosees ex Obs. ad I, 4, 44. Ceterum de eo secutione temporum , ne te ostendat esset, adi Cieer. de ossie.

ditas esset. Ceterum IIamb. esse. .

versus. W.46. Diripiant) reposuit BrouLb. e libris: quihus hddo Corvin. Guel L 3 in marg. v. sui'. I, 6, 54. Vulgo legitur

Eripiant. In Rom. Itrix. ct Venetis, Guel L i pro partas Iegitur positas. CL BrouLh. Mox v. 42, Νοι g. Ed. Brix. cum otiotiq. ΗΕvN. Pleri l. ap. Xoss. cristiant, aut seripiant, aut eripitit. IIamb. deripiant. m. 41. Tiam rocepit II. Voss. ex uno eod. Vnus Voss. postile ii pro inest i Iamb ; opem Colla. pro aquam. m. 43. Sm oeniat tibi mors, nec erit, qui I. oeniet recte revocavit olim vulgatum Vulpius, et sic nostri eum melioribus. pro ueniat, quod notavit Scaliger , e codice puto, Nam sic et est in Guels. di Ceterum parum concinnus hic versus videbatur BrouLh. i itaque res ligebat: Seu tibi mors oeniat. Et gantius erat aurium iudicium Vulpio, qui iure tuetur vulgatam et pinesent enim tales horriduli modi antiquis poetis, os in L ad El. 6, cio, et, in quo rei eardo versatur, volent ii ad variandos numeros, qui alias in elegis sunt uno eodemque tenora molesti. Pro nec erit idem Brou L h. ex Dousne et Scaligori coniectura reposuerat neque sit, quia fuerat diripiant, spectent,ndunt. Sed observandum erat, sequi statim selestir, dabis,

dicet: et neqtie erit esse pro non erit. ΗEx N. De particula seuxid. not. ad I, 6, 33. Nmiae erit scripserat Hesyn. in exemplari suo, et sie Ald. I et Muret. Λt Ald. i eum Scal. Vulp. nec erit, ut habent ZWie. I, I et quinque apograph. Voss. in his Ilamb. Iloe praetuli cum II. Vossio. v. 44. nroratas miantis in eis titas in Exe. Lipsit et Poeehiel in uno Heiusti erat, m. Manibus eloquitis, Non Inale, siquidem, inhumatum iacere , infaustissimum; potest quoque sieerroris ratio facilius perspici, quam ex altero hoc. ΠΕΥN. Spren- gel p. i 37 emendat : moestis nitinus ab exsequiis , h. e. munus exsequiarum. Ita aberrant, qui regulas grammaticas non tenent accurate. Sensum indicavimus supra in Notis. In Coili. est obseqtitas. m.

244쪽

έ5. At bona Uae, noc avara,fit Distinetio est a Doma P. et praetulit eam vulgari Broukh. quae erat: At bona, quae n. II Evn. Sensus: At quae bona, non aspera, nec avara fuit. Flebitur. CL Terent. And. I , I, IOI. m. 47. senior Malea Vindob. in margin . Veteratus perp. Coth.

49. diset disse Guels. a. Vnus Voss. licet. Ash. Maiid que, sed , erum in marg. Si -5a. Tamen pro quidem 3, 5 Vosa. - quid prosunt Ash. , in marg. Prosunt quid. quid Possunt Vind. -DOlen a Cotti . pro colendus. W. 5. Se nota solum, ut bona sua vendat, a se esse impetra turum , sed etiam ad asperrima quaeque subeunda paratissimum fore testatur Tibullus. Ita Heynius sensum et contextum bene constituit. Signa igitur lacunae delevi. Caeterum II. Vossius in erium intelligit dura dominae ius , et ire sub imperium dieit esse subire, ut ire sub iugi , sub furcam. Igitur sic: su bite imperium dominae, Lares, subite titulum. V.

55. Quicquid habet Circe Videntur haec abrupta et hiulca

esse, neque satis inter se nexa et conivucta cohaerere: itaque tria haec disticha aliquando fragmentum alterius elegiae es e arbitrabar: atque etiamnuin ita arbitror. Non enim nisi siliculis adhibitis extorqueas aliquem sententiarum nexum, ut dicere velle videatur Tlhullus: non modo hocia mea vendero et disperdere puellae causa in animum iudueam, sed etiam ex trema quaeque mala perferre; hoc scilicet proverbialiter ut exprimat; se vel laterrima venena esse epotiarum, si modo die mesis amorem sibi conciliare possit, sere ut Propertius, quum aemulo suo Gallo uItima a puella sua mala minatur, dixit I

Infelix . Proporas uitima nosse malia, Ee miser ignotos sestigia ferre per ignes , Ea hibero a tola toxieia Theas a.

Idem II, i, Me

Seu mihi sint tringenda no recte poetiti Phaedrae, Meuia priυigno non nocitura auor Seu mihi Cir es permn m graminar ais. Colaia Ioletaeis urar ahena feta: Mna meos quoniam Praedata est femina aensua . Ex hae dueentur funera nostra dom..

245쪽

LIB. II ELEG. V

as allum locum II, i9, 9 sqq. 56. Quimi id et horbartim Thessala terra gerit gerere estierre, ut Virgil. Georg. II, idia; adde ovid. l Met. 6 i5. Sca-Ii r lamen malebat genit. In inultis est dedit, et sic utraque editio eum aliis ante Λldum. REYN. Quidque bis Zwic. i. W.5 . tibi indomitis gregibus Venatis stat amores) ne putes, melius es,e indomitos - amores, quamquam et hoc bene

dieitur: equorum illud est perpetuum epithetou. vid. O. id. UTrist. 4 i 6. REYN. Silias Zwic. i, vers. 58. - Π pomonis Coth. W.so. Mitie alias herbas misceat ilia, bibam Ieiunum horisi quid aliud : Milles alias hirebus. Cui inrte putes lacile sue- curri posse, si legas: malus herbas, solle uni epitheto, ut sup . I α. 5 i. Sed mulici magis displicent heriae post v. 56, qti viata et herbarum. Deberent itaque saltem orati succi sequi, qui latius patenti Mille malos si eos misceat illo, hi m. in Lill, 5, 9, Nec mea mortiferis inuecit poeula sticeis D tera. II. Ille Ilain b. pro ilia. Sprengsel p. 138 emendat villis philtris pro alias herbas, perperam. R.

ELEGIA V

. noυtis - sacerdos Colligebat ex novi; no hoe, salis tenuἰ et infirmo argumento, Ayritia . in Vit. Tib. f. 61 , Uti iti-dscimviros quaedum mera Apollini Palatino seeisse. Augures etiam sacerdotes erant, neque tamen peculiaris sacra quaedam solletinia saetendi eura eis ineum hebat. Illud tamen verum, Qui uilecimviros sacrum aliquod Apollinare publice secisse, und

etiam Quinaee uiri sacris faetandis appellati. Vid. Liv. X, 8. 3. impellere pollice chordas) Εd. Lips. eum aliquot anti. Edd. np. Ilrou kh. conchias, male. Ovid. X Met. 145:

In Regio hie eum tribus proximis versibus exulabat, incuria librarii, quem repetitum τὰ ueni deeeperat. ΗΕYN. Ash. Pilatis;

unus Voss. cordas , unde conchas Ortum. m.

4. Nunc precor ad laudes feetere uerba mens IIahent haec disse uuatem, quam non aui inciduerterunt Interpretes.Liatiis sintelligendae haud dlabie Messalini, non Apollinis: meas, quia a Tibullo celebrantur. Frectere νerta recte de eantu exposuit Statiust ut Ovidius dixit rectere uocem II Λita. 4, Seneca

246쪽

OBSERVAT. IN TIBULLI

In loco, quem Brouhh. ex nostro expressum putat, Agamemn.3M , L,iore dira sectere carmen simplex. est supra i , 7, 37, Moces insectere cantia, ubi v. limuLli. et si e Graeci κωμωmo, di- euut. V. Salitias. Exerc. Plin. p. 85. sed quid erit fractore υθια nu Inuti s m sp ad verbum debet esse, canere ad earmen Ti-hulli quod in laudes Messalae ser bit. Sed in hoc commodus sensus non est: non enim dignum deo, ut ipse carmitie celebret Mos linum: si dicas esse pro eanere laudes Messalae, quas et ipse paro , simul me canente; ut Ovid. V Trist. 3, 4 r

Statius ita exposuit: orat Phoebum, tit ad laudes stiris, quas Messalino dicet, cantum sectat, tu est, ni eius carmen sis hoc tempore: quod non satis intelligo. vulpius aliam viam ingressus est, et ita interpretatur: nempe mihi te laudaturo ὐerha qtine poetam deceant, suppeditare ; υerha in exilia ei metro accommodata , ut adeo verba sectere sit ea temperare, redigere ad nomeros: et ad laudes meas, ut liine illud carmen existat, quod animo agito. Sed etiam in his aliquid impediti et iniu- eundi est: ei si illud melius se habet, quod deus adiuvat poestam laudes Messiaini parantem; non ipse eas ea nit. In multis libris pro uerba legitur plectra; sed plectra mooori, diaci, non flecti dieutitur: et serrem utique, si libri haberent: Nunc preeor autititios plectra moυere mens. tum iam dixerat impellere pollice chordas . et in hoe versu de cantu et voce diei aliquid debet;

num Phoebum cum cithara et earminibus venire rogaverat: et decorum erat deo , regere poesta cantum modis citharae suae s. aeeitiendo fidibus. Duo Italici, ad laudes - uvis; accommodatiu- soret stias h. o. quae ex istis verbis compositis existunt,

et debitas. V. Ileins. ad Ovid. Epist. VII, 152. Sic etiam pec- tum videtur in Eleg. in Maeceo. Obit. vulgo Albinov. Eleg.

- - retitis Ieὐis ossa teneto. Pondula librato pondus ot ipsa suum.

h. e. sustineat suspensum, Ne te premat; vulgo tuum. In libro Martii et Cueis. 3, sed eum var. lecta lati s - Itias. nu Iatidis ineo ore recta modos erat, et modos etiam exhibebant Exc. Lipsit. Ad modos oerba Metere, h. e. canere, Optime dictum

247쪽

LIB. II ELEG. V

ram dederat Sullis

Armaque et ad certos Merba erinenda modos.

Sed tum pro latides reponendum foret epitheton Latios vel in ros aut aliud simile. Quomodo vulgata expedienda sit, vide nunc in 'Ola. HEYN. Ash. ptire pro precor. Notiac. laticiis modos. Vn. Voss ad mesas annotat in marg. al. modos. I. Η . VOM. scripsit: Nunc optis ad laudes seelere Derta modis. Ti-hullum dicturum fuisse, tu, precor, impellas: itaque quod V sitius viderit in uno, opus, recipiendum suisse. Denique, ad laudes sectere Derba meas , et ad laudis flectere verba modos, Corruptas esse Ieetiones pro eo quod ipso reposuerit. Interpretatur autem sie: nun eros et verba metiri lyrae modis, accommodare lyrae modis. U. 6. iad sobra oeni) Ed. ven. 1475, Reg. Lep. Vicetit. Lips. Cum aliquot codd. templa, sorte ex v. a. ti Ex N. Vs. 6. δευμ crus tria apogr. Voss. Goth. J. un. cumulat ciaras, duo itimia Iul , lumtilant, un. luras, un. mea sacra Ilaitib. , tria apogr. tempti, et ita setiam Zwic. a 4 2. v. 8. Mestem 5e suam Ita legitur itide ab Ald. g .: Edd. Lips. Et Rom. Reg. Lep. Vieent. cum Ald. pr. et eodd. aliquot D Postiam, mais; vid. ii OL Eadem varietas ap. Ovid. ii Mel. 4i: tu Met. 3io. Tum et longas Corviii. cum aliquot upud

11. libi debitus augur delitus Scaliger e suo libro reposuerat: in reteris omitibus legitur dodilus, quod Vulpius rex eavit, me quidem invito. Est enim hoe podestri orationi eoo-

sentaneum et alterum vero elegans, quia ars auguralis atquo adeo

augures Apollini delentur. Si Ditis varietas est sup. I, a, 97, ubi vid. Stat. es ad Ovid. Ibin 184. ΠκYΝ. Eoentum liamb. Dedistis Zmie. i, di, Hamb. Coth.; Debilias I, 4 V s. Vitid.

Ash. suprascr. d. m.

i s. frustrata Siblia est est etiam a nostrἰs Aeqt, et ab Ald. I. 16. senis ρedibus eseio, in quas editiones Fabrieitia Bibl

248쪽

OBSERVAT. IN TIBULLICE. tom. I, p. 393, inciderii, quum vulgo saevis perperam legi diecit, ipse sacris corrigens, et senis pro emendatione Scaligeri Labeat, quae tamen vulgata icetio est. Abdita sacris pedibus reserebat ad Apollinis statuam. d. ipse , precor, quiu canni illa, doce quid est ex emendatio De II eiusti receptu in a Brou Lliusio; quid iam apud Nimium exstat. m. vulgo quod. Cucis di, quos canit. Cor-Tuptio Ovia ex compendio scripturae qd Malim lamen vel Atelegi: qtine cani illa. In Regio a prima manu illa erat, et insequenti pro hneo, Me, in Ed. Lipia vero Nee. Oblitus eram in Aoia ad vs. 19 expungore viti uin . quod reliqueram e prima editio uer a ab Er thris Aeolidis. . Iuratio Ionia scribendum est. Copiose actum ost de his a Salmasio in s. iam ad us. 67 Iaudato. Omnino tota nota erat retractanda: quod nunc Dei in tertia line editione . IIEYN. . Il. Voss. scripsit quoi canal, h. E. eui canat, perperam. Quod hab. Z vic. i , a, slamb. ct plures Voss. Contra sex apogr. ap. Voss. quid, quod retinui. Verg. 7 , pro tangere, AsL. dicere , pro chartas, Vind. comas, at in

tio. rvtos - Lares ita emendavit, ex historiae ratione Scaliger, uno et altero libro succinente. Secundum illud Vir

Sum pitis Aeneas, raptos qui ea hoste Penates

classe Meho mecum.

Vulgo culos. Erant tamen culi tum Penates, quam Aeneas eos deportandos capiebati Veruui et apud Virgil. sunt rapti ex hoste. IIEYN. pro ille, Goth. ime. Raptos Viud. Et a, a, 3 oss. caeteri raptos , ut et ZNic. i , a; culos deos Hamb.; deos etiam Uiud. , campos Gotii. IV. i. Noe fore re. Ita Ilroukli. e libris, iam Statio monen te , reposuit, et sie nostri cum Guels. 4, et tota vett. edd. secta a ven. i.75 ducta exhibenti In paucis codd. et in editi nibus vulgatis inde a Venetis et Aldinis erat Haec, ortum exscriptura Nest. Ceterum nutanda est structura verborum , POSMquam dicitur sustinuisse pro sustinuerat nec credebat, h. e. Et quum non credereti HGN. Nec fore habent apogr. H. Voss. et ZWι . 1 ; Z Nic. I, haec, sed correctum in nec . Ma3 seqq. Iam ab hoc inde loco episodium sequitur As..ti a nobis nunc it elusum: quo multum lucis huic loeo nia .

fundi putamus : ut subsequatur us. 39 Sibrilae vaticinium, eui

249쪽

LIB. II ELEG. V 3. nondum forma. erat tir Μ Moenia) formai erat reune . t se diger, ut plerique libri habent. utque setiam ante eum in Ald na see. et duetis hine editionibus legebatur. Sic quoque Vicenti et num . et Lips. Mure ius pro hoc reposuerat id, quod alii legunt, etiam Regius eum Corvin. et Guel s. 3, pro var. lecti fiandauerat, quod quidem et ipsum bonum. Virg. Aen.

- - quam dieittir urbem Aerisionaeis Danae fundasse antinis.

Virumque heno se habet. Ergo retinere praestat, quod semei tenemus. In Venetis et Ald. pr. erat 'ma erat. IIRYN. IT, vitioserat Voss. I , furi oerat Vind.; forma. erat caeteri ap. u. Voss. H. Vossius recepit si noe l. v. di . suberat Pan uiris timhrae) Guel s. t Ed. Rom. eum ciliis ante Muretum, umbram, quod exquis tius; quidam umbra, nec id malo: timirne praeter eodd. tuentur prosectast edd. ex ven. 1475. uEYN. Vmbrae sex apogr. H. V s. U. M. filo stri sistula saera deso quidam facta, quod Pass Tatius tuebitur, et depravatius in Florentino, farta. 32. Nam calamus cera iungitur usque minor Iline retia

Statius ad I, 1, 64, p. adi, a 3; apud Virg. Ecl. III, dis vulgatam defendit, tibi videndus Heliasius, eoll. II, 3a. Sed Nam

parum opportuniim est h. l. Heinsius malebat Diana. Mollius est ne melius, Et enltimus. Sic quoque correxisse video virum doctum in vet. Ed. Vieent.: siequ lego in Guel s. a. ligus. Noe eum Vossio re epi. m.

34. pulsa - aqva Ita emendavit, post alios, seal gor,

idque libri quidam eum Corvin. tuentur: eorum lamen maior pars pulla. Et sex, quibu' Vossius usus est, apogra plia, et ZWic. I , I; quod verum iudicat esse Goerent, Nola ad seripta hae: vi pullus color est niger ex luto sordibusque natus. Sic nigricans aqua paludosa velabri. - π.) Pulsam, intellige, remis; vid. Properi. IV, I, 8; ovi I. IV ex P. io, 33; esltrou kh. li. l. 35. gregis ditis piacitura mugistro) Vulpius, offenquq gn-NO, revocaverat diti, ut otiam uelia ius maluerat, et ost in Ed. Planti et Dausae: a Mureto repositum: id quod primo Joeo mo- morandum erati nec aliter Corvin. elsi in nullo alio seripio eam occurrere Beouhh. viderat. Sed vulgalam lectionem relἰ-ueo, quae et elegantior est. Pro placitura Ed. Bom. pharitura ;

250쪽

et probararat Passerati ex libris pariturae addρ edd. Ven. et Cueis. i , male: nam ad eelebranda sollennia, non ad partum edendum, venerat; vid. vs. 36. Begius tamen in eandem sententiam mox v. 37, cum qua fecunda. Idem h. l. eum uno sint ii, magistris. Poterat contetita esse tino. ΗΕΥΝ. Vind. mi-nAtris . noti minus salsum quam magistris. M. Vossius reeepit

diti et pro pineitum emendavit pia ora, quemadmodum in D. IV, ii, i vulgatur Pliaciliare pro pia cura, quod ibi ex Vrsiuilibeo roposuit ureu, iusius. Elegans est haec emendatio, sed nullo libro suffragante in textum inferri non poterat. Mora antiquo puella pastorem suum adit, vid. I evn. ad Virg. Eel. Ill , 66 67. ae quam de honestae pupilae honesto amore sermo sit, non video, cur placitura aliter interpretemur qua in caelera verba Ilibent, vocabulum per se miti in E inhonesium. m. 36. festa M. p. die ost) est tae ite in sanem reieeit Brou, h. Vulgo ubique ponitur post festa a vid. II, 3, 46. MEIN. Est in sine versus habent l. I. 3 Vo s. Hoc recepi, secutus G yelum, Broux husium, Vulpium. m. 37. fretinui r. mtinera ruris Lud Ierum est, quod Vieent. exhibet: iariandi miinerti iuris Castus. Caseis pasei ICtis nostris vix sollenne est: sorte nec alterum illud , ut facundi homines sint.

3, i. Ab hoc versu libri et editiones veteres eum Ald. pr. nam seeunda asteriscuiti tantum et spatium vacuum interposuit) et Planliti. Douae elegiae initium faciunt, et in Guel L aest El. .a svrima Sib)llae vaticinium; vid. su p. ad lib. I, I pr. Fae tuiti improbavit Seciliger est latu ante Cyllenius; primus autem iunxit superioribus Muretus. Ignoscendum vero erat veteri errori. quum non siniim in oeulos incurreret, redire orationem ad us. II. HEvn. Novae elegiae in ilium est etiam in ZWic. i , a, Humb. Coth. et pler sque, quibus u. Vossius usus esti m. o. Troia - sacra) ita reposuit, tanquam Emendatius et doctius quia graeculia est, BrouLh. ex uno nodleiano pro Troica;

vid. llein s. ad Ovid. Epist. I, ti8; Dentlei. ad Ilorat. III, Od. 3, 32. Add. Burmatin. ad ADthol. P. I et. tom. I, p. 35 , et liab. hie om. Bern. AsL. m. 4 i. Iviter Seri hastio Iuppiter, an non, nil reserL Ipsolono duplicanda est litera. a. Lares) Exe. Lipsit deos. Malim hoc e sed Lares pro

SEARCH

MENU NAVIGATION