장음표시 사용
301쪽
sq. Di, errasq- tuis agi ne mens impia curas ttiis ex emendatione Lipsit reposuit lιrou kli. V Digo legitur Dio masque suas, ubi suas otiosum est, lieet exponas: agitat curris stias dioersas, nempe a tuis. Mure ius et Dousa Praeci l. c. ii legebant: Dioersasque suis, h. e. propinquis. Deinde Gueli'. i, 4, Ed. Roni. Et hinc aliae, mens anxia. Ayriuan. Vii. Tib. g. 85 legebat:
Diseratisque tuis vigilat minus anaia etiras.
ut sit, promissi mtistii, perpetuique amoris, et iureiurando pa- mi , immemor , minus de seruanda sue solio a o quod parum placere potest. ΠΕYN. Reduxi suas, ut hab. et Zivic. I , a, Hamb. Goth. .s3. mens est niti ahitis illis illis post seciligerum Bro utili. e libris, quibus accedunt Regius, Gucis. I a pr. m. et 3 et
Ed. Rom. ut ad universum sexum rosei litur. Monuerat iam
Ceorg. Fabricius e tribus libris. xulgo illi. HLYN. Etiam in
si . cum mill a hra hia tende prece ) prece Brcii Lia. ex aliquot botiis libris, etiam Cneis. I, reposuit. CL v. 76; vulgo, etiam in nostris, fide legitur, quasi dici posset eum nititin fide, Ia. e. multum inapior inclo eius fidem. Eadem varietas III, 6, 4s. Ctim prece dixit etiam Ovid. Epist. II, 18, et sup III, 3, I ctim multa prγω. MEYN. Prece etiam Monac. fide Zw. 1, a, Coth. alia a p. II. Uoss. m. 65. Stieuus Amor docuis palidos tentare lassiores, Saeuus Amor docuit ore ra saeua pn i) Ita restituit Scaligor ex libro Culacii pervetusto, quod late ineἱpit, cui necedebaut Poechi et Perreii Exe. votusta, et nunc Corvin. suit iam ita in natarg. Cevph. et acredit teri. V s. m.) T inre labores est experiri, tolerare, nam quae subimus, aggredimur, adeoque mox experi mur, dicimur tentare; nee malim iungero tentare Pati tribores. At ontidi lubores sere tit i lidus bidens II, 3, 6conlidae ha-henae IV, I, iis, quae validas viros et robur exigunt. Ver- hera saeua, quamquam beno dicuntur v. I, 6, 3 hie tamen offendunt propter triplicem eius nominis repetitionem. Forte leg. υerbera lenta. Atite Scaligerum legebatur: dominae fera o rba minniatis, Sa ous Amor doctiti Derbera posse Pati. Sic etiam nostri et Cueis. 1 , 3, 4 eum plerisque etiani Zwie. Bamb. - in Goth. deost iἰe veri. W. : duo Statiani et duo Aa-
302쪽
3OR OBSERVAT. IN TIBULI Isticani , fera bella minantis. Eius loco duo Broukhusii, alter quidem pro varia lectione, hunc versum exhibebaut:
Te victum Placidumque tuae monstrato puellae.
mere nec ante pedes pudeat, dominamque Moeare.
quod tamon iam Perreius a Pontano esse essicium monuerat. Exliis intelligitur, defuisse ei exemplari, unde manu scripti nu-xere, hemistichium hexametri et varie esse suppletum. In minori versu autem nihil mutari debebat: Merbera posse pati prorsus Tibullianum est: itaquo nunc restitui. HEYN. Verbera me, α est in i , 2, 3 VOss. et a Voss. accus pro sca Mus, quod etiam habet Hamb. m. 67. ni Os - it Oencos hos maluit Broukh. ex aliquot libris, quibus Regius, Guel L i , 3, e corr. 4 et Ed. Bom. cum Venetis accedunt, qu m ni eas - tuomcas, quia etiam II , 3, irtauros pavisse Apollo memoratur; quod sane leve est. Paullo pluris refert in Eleg. in Maecen. Obit. 88 emendare:
die Alotilas mstquam dominator olin i, Dieitur in nitidum procubuisse boMe
vulgo, in nitidam - booem: at sic male bono Iovi suisset, Europam oggressum; Procubuisse est mutatum fuisse, et exprimit simul actum. Ita quoque nunc edidit Burman. Sec. Anthol. lom. I, p. 27 r. II EvN. ni eos - iuuencos quatuor cod. H. Voss. et Zivic. a, ni eas - iuuencas ZNic. Golli. Hamb. - Me quoque
iud. pro me quondam. U. 68. i. sicta duo facta ap. BrouLb. 7 i. cantus inulti et Guel L a cantum. Istud amat noster Vid. vers. 4o. ΗΕYN. Cantum Zwic. Ηamb. ni. ap. Il. Voss. Pro Sed quint. Voss. si, at verum in marg. m. 74. Immitem dominum ita Brou L h. ex uno Isodleiano. etiam in duob. Voss. v. ut sit ipse Amor. vulgo legitur dominam , sed sic idem bis eredebat dici; nimis sorte argute. am immitem dominam bene interpretari poterat per abstractum
coniugium ferum, amorem aerumnosum Puellae serae ac super-J,ae. Contra vero qui immit m dominum dixerat, debebat ser-ὐilium Subiungere, non coniugium. Itaque BrouLh. lectionem iterum expuli. Paullo ante pro ferre Εd. BOm. forte cum uus
Palistino, Gucis. I , έ, et nescia vitioso Ald. Diuili od by Cooste
303쪽
78. nostro nomine Regius te ore, Ed. Lips. cum nitia anti Edd. nomina, sollenni lapsu. V. ad II, 3, έa. IIEYN. nomina et tu Mon. - ille Golli. m. 8o. Hoc tibi coniugium Promittit Delius ipse. Felix hoc. alium desine oelle Pirum Felix hoc primus Muretus ex aut libro restituit: et si e liher Culacii cum aliis. Vulgo, etiam in Guelis. ac, tu nonnullis ergo, in Regio ast. Sed diverso mod tuterpungitur. Muretus cui Vossio de construet. libro ulti c. I 4, p. 56, Hoc t. - ψse Felix. hoc aliam d. h. e. alium ab hoc, quam liuno; ut Horati I, Epist. i 6, 2O:
NeMa putes alium sapiente honoqua beatum.
Sealiger vero: - ipse ; Felii hoc. alium d. ut ad sormulam veterem in conditione eonventia nuptiarum alludatur: Feliciter lielii hoc si s BrouLli. et Vulpitis, ut prael; ximus, distinguunt, ut sit : Foliae hoe seil. eoniugio vel viro. ovid. IV ex P. II, acie Coniugio fella iam potes esse noν . Possit et ita explicari: Noe tibi coniugium p. D. ipse, Felix hoc; altam d. o. o. ut sit Feliae hoc. M. coniugiti in , Don aliud itidem a repetitione non ingrata. Properi. II , a, 35 e
Plaeeat licet alii aliud, mihi maxime probatur Mureti ratio, nam nou coniugium simpliciter cum Tibullo , sed cum hoe uno se-lix , cum aliis non item, promittit. PIEYN. Felix ac Zwic. i, α, Goth.; hac Hamb. Sed hoc etiam quint. Voss. U. 8ι. defluxu pectore somnus Aliquot codd. cum Reg. et Corvin. Guel L 2, 3, item veti. edd. Veu. pr. Lips. Vicent. 2taliae comore, perpetua sere varietate. V. ad ovid. Il Met. 36a,
6, 605; III, 178; XIlI, 66. et saepe alibi. Prouet. IV, 7, 64, et sup. III, i, ao. Sed lite pectore, quod ex Ald. pr.
retraxerat Scaliger , quum ita sec. comore correctum esset, quod ceterae edd. sequuti erant, tuetur B Oukli. et Vulp. Virgil. Ac
- - toto proflabat Pectore somnum.
Stratus humi duuem eapiebat Oorde quietem
304쪽
cuius tit inerauit leνior per eo ora somnus, Langui dia riae est aso requierunt membra sopore.
urbi duhites, an pectoria r ponendum sit: altero tamen versu Iasu dubio legendum insum. In Dostro ei iam des is Ed. i Lis s. cum tiliis, vii Ose. IIΕYre. Corpore septi apogr. ll. v s. Coui. ). Eos it tert. Voss. et ZWic. H. Vossius mavult eo
82. Ah, ego non possum γ Regius et Ed. nom. cum non- millis aliis, item Gucis i , A, ne possim, non male. iminove eo haud dubie vere. Est enim Tibullianum hoc: ne possis amiciere, pro ne oldoam. Est et haec lectio iam in Ald. see.
recepta, et a Muret. Stal. Ptis auri. Passerat , et male iterum a Seolisero expulsa. Eandem tuetur e d. pars apud Brou kli. it. Corvin. Iti Vicetit. non possim . ΗEYN. ne ρω,im quatuor apogr. II. Vosq. W.83. Nec tibi eressiderim i oris contraria vota esse scit. exv. seq. De nec tura malis. I oti, vero intellietendum vel meis, de optuto amore, vel istis tuis pristiuis. Forte tamen repetitio haec, parum suavis, a poeta nostro non oci, sed suot olim rnostris contriaria Dotia. Duo Stu livia i , cum uno Λngi. et Thua- Deo, Non ogo crediderim , non male. HEYN. Atque sie etiam in Coth. quod H. VOM. iecepit. U.
84. periore inesse tuo ) Iu Scaligerana et Broukhusiana pectori, quod et Regius eum Guel i hahel. Sed illud et te
ratus, et exquisitiovis structurae; itaque recte revocutum a Vulpio, quum talia ante in Onauibus edd. vulgatum esset Ilgus. Poetori hab. etiam IIamb. et alia duo opogr. II. Voss. qui hoc, Tecte reeepit. meo Ash. at in marg. tuo. W.85. Nam te non recepit II. VOM. e Coth. Et Thuan. - vs,86 IIamb. summas et suo pro fro. Bern. mens. W.87. Nec consanguinea redimittis serga cieroa Captauit hane lectionem tanqualm magis reconditam et exquisitam Brou Lb.
quam offerebatit duo Statiani, duo BrouLh. reeetitiores, Iiber Laudi tres Anglicaui, adde Guels. i , a, et Cylleuius in notis, ne Venetae hine eorrectae tiam Ed. Rom. vulgatam exhibet ). M lii tamen hoc in ea minus placet. quod nullum subiectum
expressum est, sed intelligendus canis vel Cerberias; quam- quum latendum Est, cate iam consanguineam elegatiter dici de sui seu i us caenium, uno satu cum ipso editis, qui eius collo
305쪽
inhaerebant. Potiores editiones et libH 'Iam Guele a, 3 exti; bent : Noe eianis anguinea; et videri debet ex competidio seri pturae Ca natum esse Certe in ea lectione uihil est, quod displieer d beat. Ita anguineas conaias Med Ao dixit Ovid. IV Trist. 7 , ici, et de Cerbero auctor Culic. titio
Anguibus hine atqua hine horrent etii eolla reflexi,. H.
Canis anguinea habet etiam ΑΔ. Mon. quart. V s. ZWic. I ;quod recepit II. Vossius. Sed forma angtiineus suspecta est, ut Catull. 64, 193 non anguineo, sed anguino secundum libros meliores legendum esst prae Apit Vossitis. Add. Brouklius. ad Proper . lv. 8, io, et Forcellitii uni hoe voe. Quare haeo quidem lectio a nobis recipi non potuit. - eathena et trigminum quart. voss. . 89. μνlM- ὐirgineam canibus subcincta iguram ita post Statium e libris reposuit Masgre, quum legoretur vulgo stil- mixta, submista, summista, ut etiam est in Corvi u. Guel ff. omn. , tum in Ed. no in. et Lips. et Vicent. aliisque cuni Vel . pr. In Caeteris magna varietas, quae tamen ex illo orta videtur. Legitur enim submica, submita, subnixa, ut in Begῖo, et si Cyllen. legerat, unde illud in Venetas venit, commota, unde Ile insius saei bat commissa ) comitia, redimila. Sed sti in alam et alii dixere. V. Beoukh. Notum Virgilii Eel. 6, 7s:
Candida sueeinetam tua antilias inguina monstris.
Vnde lilibet auctor Ciris v. 59 ad quae loca vide. Sc laque
sa. duris hoc Sealiger reduxit, quod iam erat in Ala. sec. In pr. et Muret. ac plant. legebatur diris, quod est in Cueis i , 4. llEYN. et culta diris 3 V s. v. 93. ante alius omnos mitissima mater Sic Muret. emendavit, male desertus a Scaligero, quum vulgo legeretur in Aldinis, quod et Vieent. habet, et Lips., sorte et aliae, ante alios. V. su p. II, 4, α : Hias tamen iam Rom. et venetae habuere. IIEYN. Constructionem et posituram verborum egregie
illustrat Virg. Aen. I , 347 :
Pygmiation. scelere anta alios immanior omnis.
306쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI In codd. Coth. IIam l . Vos . S , omnes alias deterius. Sic I , I , 59, cetera omnia. BCrn. longe pro omnes. Pro et in Goth. sed, quod , ut i , T , 44 - repetitum, Vossis vividius visum est. Cneter,add. Virg. Αen. IV , I r . U. 95. crudestia somnia γ Lips. crvd lis et Zivie. α si. Et tali ni tepidos irrita ferre nolos l .dd. vett. I en. pr. icent. et sic lit,ri scripti. CL in L IlI, 6, 33. At Lips.
i. Vos t. Ita demum emendatum a Mureto, ut diserto in Gueis. 4 et in Guel L a a mana doeta eum interpretatione; Dum Mos loca plena μωρtatum frequentatis, ego interim aegroto. olgo edebatur et passim legitur, Nos, quouium male suppletum erat spatium vacuum, ut solet ita libris, in fronte relictum. Mox Ed. Hom. que e fontibus. Vnua Statii et unus Broukh. Pro varia lectione montibus, quod Brou kliusio et Mariano do Etruria metropoli c. X probabatur, qui aquas lias Tibulli in isto tractu a Viterbio ad Faliscos usque, qui thermarum plenus est, ad montem Ciminum, quaerebat. Fuere viri docti, qui Tibullum de ipsis Campaniae Baiis loqui contenderent, et quidem iam Statii tempore nescio quis, nuper autem Marcellus de , euut is Descritione delia prime scῬerte deu' Ercolam p.
I. Ant. Coccuius Bagni cli Pisa et alii, cum ipso Vulpio. fili adeo fomes Etruscos inde dictos poetae arbitrati sunt,
quod Etrusci oli in omnem istam oram Campaniae tenuisse feruntur, ut ex Dionys. Italic. aliisque satis constat. Enimvero vix ea sententia commode defendi potest: nam nimis longe petita ea esset IIaiarum in Campania designatio, eaque obscura et incerta, quum multo magis ad Etruriam animuin revocaret, et
redit infra Tusca laenapha; tandem et illud quis serat, Baias diei
maximam Baiartim. aut maximam undam lymphis Ilaiaruui quum Campaniae illae Baiae uno et proprio Domine Baias sint, non communi et appellativo. Laudarunt pro sua sententia locum
Lucretii VI, 7. 7 ubi de Aucrnis agit :
307쪽
ma qui bonam Luerelli editionem inspexerit, non Iectionem,aed interpolati ONem eam esse, totumque versum gravi suspicione
fraudis laborare videbit. Egeram in priora editione de L. i.
copiosins quam consontaneum erat; rescidi itaque Duuc ea, quaa aliena a loci interpretatione seu erisi erant, adieci alia magis con- allici nostro respondentia, et emendavi eaetera foedis typogra phicis vitiis obseurata. HRYN. Vos etiam AsL. Non llamb. et Zwic. i , gloss. interi. adscri ae me Tibulium aegrotum. ΛZwie. I , hos. Nos teret ' ω pr. Voss. teri. Nos manalia
umbriaque e fortibus una. que e V s. 5 pro quae. u. 1 ossius reeepit montibus pro fontius, aptius esse iudicans, quod eum uuo Statilat uno Broukhus. in . marg. habet uoss. 5. U. 3. Nunc autem sacris Baiartim maxima Omphis) Quid interpretando in h. l. effet possit, in notis expertus sum, d
elaravique, rationem esse ineundam saltem hanc, ut ianua dicator esse maxima IXmphis per lymphas sacris Baiariam; praestantissima in psse eam aut elarissimam propter lymphas naiarum, h. e. sontes salubres. Qui sensum habet morosiorem videbit etiam haec languere, et ieiunam esse undam maximam lymphis ete. In libris nulla est varietas, praeterquam in maioma, quod, ut alibi quoque, munia, moenia, numina, seribitur. Seioppius et Heinsius ad emendationem loci Crati gerunt, I ge-Tuntque: sacris Baiartim proxima b his. Verum est, hoc latinum magis esse; Esse emendationem propterea prohabilem quoniam maximus et proximus saepe permutantur id. Burina n.
od Lucan. X, ad Ovid. II Met. 323, ad Palere. Il, 36, ia7; Iustin. XIV, 4 et al.)r unda proxima dimphis Baiartim
hene diceretur proxima dignitate, conditione et praestantia: ut in s. IV, i, 8o: propior non alter Homero: Ovid. Met. XII, 398: Pectoraque artifctim lati tis yroxima signis; Properi. I, IO,s: proximus ardor mlae, pro puero, qui forma non inferior
esset Η3Ia: Virgil. Ecl. VII, dia: proxima Phoeli Vorsibus ilia Deit. Eliam Cie. ad Λttie. II, 6: proxima est illi municipio
hare Antiatium elotias. Hactenus hone. Nec comparatio aqua
Tum salubrium eum Baiis Campanis infrequens. V l. Freber. ad Ausonii Mosollam alti. At illud si subiunxero, iacere sententiam, et orationem esse pedestri propiorem, habe bone et sic, qui meeum sapiant 7 Ita tamen res se habet; ad meum saltem sensum. Ferrem, si Baiarum illa aemula esset. Aliam emendationem Franc. Marianus de Etruria metro
308쪽
OBAERVAT. IN TIBILLI poli Bom. i α8. 4, eap. X proposuerat, ut non Baiarum, sed
mi artim legendum esse contenderet; eas esse aquas ealidas in agro viterbiensi. Non procul a celebribus thermis, Atillienno dietis, nunc deue Donne oppellari, adiacere vallem dolia Caiedietam. Affirmare hoe idem vidi alios Italos scriptores, Caias veterum thermas in iis i is suisse. Q oae res primum miratio mem fecit; quum similem in vetere seriptore memorationem . non meminissem; tandi m intellexi, ex Annianis fraudibus sol. 81ed. Ascens. 5 5) tolum hoc commentum et hane totam de Caiis thermis doetrinam manasse. Marianus quidem ad Strabonis veterem edition om i 47a provocat, in qua Ciaias aquas diserte legorii expressas, ubi nunc Baiae legantur locus est lib. V. p. 347 supra laudatus . Est ea versio vetus latina saepius recusa, in qua vitio typothetae iactum videtur, ut G Iaa excuderentur. Sunt pori o tot alia perperam a Mariano, parum accurate doctolaomino, iti hae disputatione tradita, ut ea sigillatim persequi pigeat. Verbo: abi ieienda tota est Caiarum aquarum memoratio. une si secundum haec dispulata adite tetidum aliquid de
meo est, primum totum locum interpolatum et duo versus a mala manu inseIlos esse censeo. Nam et per se inepta et absurda ost illa iniserposita sententia: Unda sub aestiotim non odetintin canem, ot a loco aliena, et multo magis a potitae tisiacturilla porro: Nunc autem au ris Baiarum maxima tu phis indoctum interpolatorem ex sorior nevo manifeste proclutil. I. eum interpolcitioni Leit procul dubio interpretameiatum, versui ritim se Ptivureo Mere remulis humus nil seriplum: Unda stilo stiotim non adeunda Canem. Reliqua ollona perata ex vss. 29 ,3o. Iani duobus his versibus eleetis nihil amplius est, quod idi
loco nos teneat: Vos tener, Etruseis manat quae fontibus unda, Dum se purmreo Dere remittit hiems. At mihi et .
Quae quum ita se habeant, nolo otium consumere in arἰotali nihils, quae in v. 3 emaculando afferri pos ent. Celerum respexisse Tibullum uidetur ei vis noster G. Fabricius in Itin. Patav.
309쪽
Est etiam aliquid simile in Propertii lib. III eleg. 18 Sealig.
isi pr. o. REYN. Miaxima, ut in textu legitur dicendum est pro maior esse positum. Egit de hoc li,c VAchori in praelation ad Melam p. xl l et coiitra Die pag. 14O, et litii mauu ad Greg COritilli. pag. ii 4 1 maxima dici pria mnior. eoll. Davis ad Max. Tyr. IA, B L. ad Alistoph. Λ v. pig. 5oa, toni. V; Selim eigli. ad Polγh. loni: vis, p. ia ; Dei inania. ad , iger. pag. Ti8, ed. a. . Ad Tabulli u iam ii Iustrati dum coti sint Mel. III, c. 7, 3. a. Ipse molim proxima. I. u. Vossius scripsit:
Somnia, quae Meras aequent imitianine Iormias. H.
4. Ctim se piaviareo Oere remittit hiems ostri eum maiori parte librorum hianiti. . et haec set e remisti, laxari, vere dicitur. Vid. quos Broti Lli. lau Lit. Adde Ovid. I 'asL 1:6: '
Vera nitent terriae, υere remissus ager.
tibi vid uel tis. et Burm. Sed ut noster, etiam Lucanus I, i 7, iam Statio laudatus :
Sicque χυμμαι apud Theocr. XVIII, s 7 ox illustratione Elelisi adtii iti ULaestio . plii Iol. Spec. p. cisi. Ausus quoque lo.
310쪽
OBSERVAT. IN TIBULLIS lat. Pulman n. et octo apogr. II. V s. , recepit idem vir doctus, comparatis Ovid. Fast. IV, iasi:
Vera nitent terrae, Nere remissua ager.
hiems e prim. Ald. recepit Maliger, sequuti sunt BrouLh. VH- pius, Nonius. v. 5. At in scriptis et veli. edd. Ah. ΗΕvN. Tis hone est in Ash. iram pro horam in t Iamb. m.
7. titilli remerarida Mirortina Audax intidan e scera docere Mae) Proserpinae sacra, quae ei cum matre Cerere commu-Dia erant, intelligit ut Moretus, Sentiger et Vulpius. Eam laudiandam appeti iri epitheto, quod Graecorum Αα sis exprimat; titi etiam veteres grammatici ex parte vocem hanc exponunt; perperam, quum ab duelum, adeoque dea tem ibilis, Oti . , sit. Enimvero h nee mysteria Cea eris non Lim maribus, quam Omnino non initiatis inspicere interdictum erat. Broux Ilusius ex eo,
quod temerare sacra potissimum ii, qui irriampunt, quo iis iren fias, in . ident, qtiae non licet, dicuntur de quo cons. Me in ad Ovid. II ex P. I, ci7): hinc, inquam, colligit, sacra potius alia quaedum Cereris, viris penitus interdicta, doliore itiiselligi. Eiusmodi tamen, praeterquam apud Catanenses, in Cic. Vere. V, 45, invenire nulla potuit. Λt debetit hic sacra, quae apud
Ilomanos in usu fuere, et omnino aliquid notae religionis notari et itaque de sacris sive Vestae, non ti Diandis Aro, ut Ovid. VI Fast. 45o ait, sive Ilonae Deae, quae maribus non ala unda su p. I, 6, adi vo labat, accipienda haec sunt, quae qui violasset, nocimodo oculis orbabatur, sed ollam , ut Ouinino sacrilegi, aliis Corporis ani inique poenis assciebatur. id. Cic. de Ila Pusp. Resp. c. I i. I ntidiandam vocat deam, quia bona; ut contra sititida Ma Atistris, quia erudelis et saevus. I ii Exe. Perreii et uno Vatie. legitur e Inndae - de , quod probabat Broukh. Descio an iure. prendum enim, ne a docta interpolatione illud si L Porro uiro rum a Acaligero ex unius libri litura emendatum est: vulgo ubique legitur deorum, varietate eadem, quae ap. Ovid. XV Metiao4 rc peritur, quod vitium noti nuper demum Tibullum obse
dit, quum iam sit in Coiae iano; in Exe. Colotii piorum legebatur, quod a manu non indocta esse potest praesert nurm. ad Antilol. Lat. tom. II, png. a3. WvΝD. . Porro Begius sacra no-eore, vitio etiam alibi obvior nisi sorte Olim fuit, noscere sacra: certe hoc, vel discere sacra, magis videtur convenire ei,
qui εacria pertimet, ut Severus Aetu. a26 loquitur, sive ad sa-