장음표시 사용
311쪽
ara, quae videri nefas erat, irrumpit. Hoinsius coniiciebat Me subire. Sed sacra docere de eo in tolligenduin . qui. quae impie vidit, mox etiam evulgat. uEvΝ. oirorum est in Vindob. Ash. Voss. i. 5 et A in marg. idem in Zwic. a. ac recte hoc uniea probandum dixit II. Vcissius. Mortim Coth. siel et Zisie. rensandia Bamb. Disanda V s. 3, docere Ash. Heri V s. aidem titit. Caeterum ii. Voss. de eoti lectura scripsit cernere pro cree, ut est apud Ovid. Mut. Il, ior
oeulis tuum eernentem saera profanis. W. o. retra υenena vulgo legebatur certa oenena, ut etiam pstin nostris, et Guelff. Maliger in antiquo Culacii libro invenerat trita, prohatum it insior ipse tamen repoquit terra, quod est ei iam in uno Statii, Ssortiano et binis aliis: et pro var. loet. iusiuele α. Eadem varietas videri potest apud Properi. II, 33, 7 o. Porro dedi editum erat in Ald sec. et bino prosectis. IIEx N.
'certa hab. APpt. apogr. II. Voss. namh. Gotii. et Zwic. I, 2; recepit II. Vossius. tetra tria apogr. H. Voss. un. cre a. v. II. Nec nos sacrilogos templis ooimus ignes Hane le-etionem, quae fuit ante Scaligerum, et in quam magna pars lihrorum, etiam Corvin. Guulf α ox emendat. et Ed. vicerat. conspirat, recto reduxit BrouLh. Proximo ab ea abit Ed. Ro in. in qua, Nec nos sacrilegi - ignos. In permultis sacrilegi , t m
plis admouimus aegros, etiam in Cuiaciatio, legebatur: quod Vulpius qualicunque modo ut interpretetur allaborat. At Sea liger inde miram concinnaverat lection m : Nec nos sacrilogi remplis nilnwiamus ergo. In Custis. 4 et Venetis edd. Ueriamos aegros legitur; iti libro Cyllenii vero praeterea erat stierilegie templis, quod e Guarneriano Vulpius, et e duobus notavit Sta- . tius. At sta variatio, ignes et aegros, turbare adeo interpretes
non dehebat; vide Heliis. ad Ovid. II Mel. Asa et VII, 555;
tibi aeutissimus vir pro igni reposuit ni P. Vitἰosa pronuntiatio et seriptio egnes Deilo fraudem Deere potuit. Pro admoὐinitis alii, etiam negius sti Cueis di eum Ed. Lipsistia i , in qua
praeterea agros, quod et Gue. s. i habet, et a , exaratum erat. amnoimus; duo adeo iam rimus. Iulgatum reete se habet.
Persi sua Monio; non templis impius hostia Admosei dextram.
312쪽
Tib. I. s, et Ovid. Trist. IlI, 9, i 6. Non secutus sum. Vid. iv t. stipra. v. i 3. inranno modi tantos iurgia linetiae) IIa o Erat vulgatal-etiri itido ab Λldiu; : ol sis vett. edd. Diriusque sPotae cum codd. parte: nee quidquain in ra est, qu d Aperni nut displicere possit: omnia proprie sie dicuntur; iurgia, lingua in iurgiis, insana iurgia. Properi. III, 6, a:
meis et insonia tot maledieta m ae.
Brouutius. lamon sub titu orat emendat;onem Lip Ii insana mense , ex locci su p. II, G i R. insana mente nefanda I qui, captatam; qucindoquidom in m aliis libris insanae mentis legitur . et ita Cor. in . Cuel p. 2, 3 cum uenenne in marg. ) etiam in Ed. l.ἰps. vel ep. sorie et Vera. pr. Sei licet aberratici linoe orni: quam emundatione corrigere, et veram tiberam librcirum locii nemnegligero bonuq criticua non debet. Logitur quoque vulgo inseri pliq et edd. meditaritis; cor exit Ald. sec. II. insanno - lingura tiam Vin l. Monac. et Vosq. 5 qtipem r. mentis; mentia stel) Coth. id. me in se is eum ullis libr. .i4. Impia in rid si s mloimus ora deos) Regius a prima manu. mo. ivitis e sed hoc cilio modo .l citur. Soloere et resolore ora frequens de loquentibus. Ovid. IX Met. :
Cf. Vulp. nd h. l. Porrci aversos. h. e. iratos Bron, bustus axemendati ne temero intulerat. Loquitur poeta de impio su redem eonviciandi: Reiu ut id ira insani: at quando' quamobrem squando ad ei sirin fortunam, adversos casus experti sunt, adeoque deos hiatiuere nduersos, infestos. Qui aversos deos hahuit, ut preces nou exauditas, vota non rata osse sentiat, is contri
i5. Saepe quidem cani Vincent. specul. doetrin. VI, io oot mox a
313쪽
16. saepe oenis tacito -. II. Vem. I 5 nudum pro nondum Voss. i, A. Caeterum comparat I. II. Uossius Lucan. U, rlaesum nube diem. . t 6. tardo - 'ede Vnus Broukh. tacito, quod interpolatum
7. Natalem nostri primum M. γ Ita Brouuli. e librἰs. Vulgo, etiam Guolis. a Rcimana inde. primo nostrum Regius Cum aliis, primo nostri. Ed. Metil. prima - nostrum. IIEYN. Primo nostrum Z ic. et sept. npogr. II Uoss. Goth. Prius nostrum Ηnmti. alii apud H. Voss. nostrum primo et Primo nostri; sed noriri primum est in Voss. 3. Mox quom - Iacto Ia ub. U. id. Cum cecidit fato Contud uterque pari Ex hoc versu olim viri docti docuerant, Tibullum natum esse A. V. C. 7 ii, quo Hirtius et Pausa Com. in proelio ad Mutinam ceciderunt, Bdeoque eodem anno eum Ovidio, qui IV Tristi io, si iisdem verbis de se testatur:
Ediltis hic e a sum; n e non, ut te ora noris. Cum cecidit fato Consul uterque Imri.
Quum tamen hie ipse Tibullum se maiorem appellet alἰo trim. IV Tr. io, Si, Sa , quumquo etiam ex aliis argum striti doceri po sit, nostrum multo anict natum suiss , D usn ot nccinxia id quod etiam subolebat Scaligero, ex ovidici penta metrum iu hunc locum venisqe censuerunt, quum cum aliquis. quod vertis exciderat, in marginem appinxisset. Mihi probabilius sit, totum disti elion a mnia manu venisse, quippe quod importiano syntontiam intorrumpit. In eam sententiam iam cessere Guyetus et Vulpius. Ayrmannus in Vita Tibulli f. 97, 98 penta metrum ex ovidio tantum immutatum csse contendebat, et a Tibullo scri plum I
Cum cessit fato Consul uterque Pari.
ut indicetur annus V. C. 7os, in quem Ipqe nostrI Natales col- Iocat, et in quo Claudiuq Marcellus et Cornelius Lentulus Coss. eum Pompeio ex urbe Italiaque cedere, adventu Caesaris, coacti sunt. Sed cedere nbsolute ita dictum obscoeam saceret orationem, et languent illa: fato - pari. Omnino vir ille doctus parum felix est in emendando potita. II v N. De his versibus viadendus est H. Vossius in praefation. version. quam edidit, ge
314쪽
DMERVAT. IN TIBULLI manie. et in notis critieis ad hune loeum. - Consultἰus duxἔdelero mendi sJetna ab iternio huie disticho apposita. W.19. crescentibus uois Alius sorte doctius epitheton posuisset rc. onriantibias, aut simile. At Tibullus illud maluit; quod ει apud Ovidium occurrit Ioeo hinc, ut videtur, expresso II Ain.
Quid ρlenam haudas Ditem ereseentibus Mois mmaque cruciest Dellis acerba manu '
ai. yallentes undas Ita BrouLb. retraxit, quod iam Mu- retus ediderat, et ex antiquis edd. Veh. pr. Vicent. et al. cum potiori parte librorum, ut sup. Ill, I exu. Pallida Ditis aqua. In vulgg. erat umbras, quod a Romana inde propagatum est, et etiam in Regio, Guels i, 4 visitur; varietate satis frequenti Vid. ius. IV, ι, 68, Ovid. IΙl Met. aTa, 665, 3troas undas, ubi tu aliis umbras. Doetius vero undae ponebantur tu liis, quam umbrae. ΙIEYN. umbras etiam quat . apogr. II, Voss. Ilumb.
Perperam. Voss. I Supers P. undas. - Vers. anteced. manu - mala
I, έ, terreat sollenni lapsu in his passivis. Vnus stat. cum Gustis. 3, torrear, quod arridere possit, quum de febri proprie dicatur. Ovid. Ep. XX, i 69:
Sed noster terretur aestu, quod is ipsi nigram denuntiat Imram. Itaque vult aestum vanum esse, hoc est eius minas vanas, imi tas. CL EI. 4, 13. 28. ter quinos sed - dies Regius bis quinos. pro sed aliquiset Guel f. 3 cum altero in inarg. iam. IIEYN. iam citatu Mouac. on tamen dubitandum est se is esse verum, quamquam tu me dio demum versu positum. Ovid. Amor. I, 5, 1έ:
Pugnabat tuniea sed tamen illa tegi.
CL ad I, 9, 4O. V. . 29. At uobis I scae celebrantur numina Irn hae Revocavi antiquam lectionem, quam et Cueis. a habet, veriorem Pu , qus mstupposuerant. Numinta est in omnibus sero Codd. et Edd. prae--rquam quod in Regio munera, lapsu sollenni t vid. Heius. ad
315쪽
B Id. I Met. 4t a: elsi per se non male dieta essent m tinera I -- phae. In Colhertino erat carmine, et in Thuaneo carmina; in quo lata os veram lectione ut putavit Brou,h. et reposuit grami-nne et sane carmina et gramina haud raro permutantur Vid. II altis. ad Claudian. I in Busii. i5 i. Sed primum vulgata non habebat, cur immutaretur uuius vel alterius libri vitiosa seri plura; deinde, si de exercitiis ante lavationem iniet preteris citi quam rem male Brou L h. loea assert, quae de campo Martio, non de balneis valetudinis tuendae causa frequentatis agunt) in eara poetae libentius singulari numero gramen utuntur. Norat. III, 7, as, gramine Martio. Ovid. VI Met. a37, ludos in gramina Campi. Tandem insolens et ingratum est, ubi de aquarum Hr-ttite quaeritur, ut fit in sontibus salubribus, graminia memorari. nde tamen carmine in illuni librum venisse dieemus' neci poest illud interpolatoris, cui in animum illud veniebat propter ea
celebrantiar. Similem errorem notavimus su p. ad III, I, ns. Sed et permittantur interdum numen, nomen et carmen. CL in s. ITI, II. IIein sitis pro numina eoniiciebat lamiata. Porro pro θ-phiae . quod est in nristris et in plerisque aliorum, Broti L h. ex uno suo, uno Anglicano et aliquot Edd. mphae reeeporat. Pro AI oobis, quod Muretus eorrexit, et libri habent, vulgatae ante eum edd. inde a vett. Edd. Rom. et Ven. pr. legebant atque mihi, interpolatum, ut vitiosae scripturas Nos tenet conve uiret. In Reg. erat is nobis: idem in Guele i in litura. Et nobis in Guel p. I. NEvN. A qtie mihi etiam in Zwie. 1, I. Plur. apud II. VOss. et, nobis, mPhae. U. 32. seu nos L i ostent Tacito hoc reposuit Bronkh. ex uno Statii; vulgo oelint. CFIlenius in suo legerat non - ὐelint. IIEYN.ὐelini sex apogr. II. VOM. et Zwic. hoe reeepit li. Uoss. idem suspicatur: memores o vivite nostri, quia in Colbertin. et Voss.l est quoque. v.
34. miaeta a Broah. vulgo mitia, praeter Aad. pr.
IIae Elogia agitatio ista et aestns animi amore snucit, 'tiasseelu taedioque in diversas partes distracti, et inter eonsilium
suroremque fluctuatitis mira arte expressa est. Et hiuc est, quod saepe se utentia abrupta esse et purum cum mei uis cohaerere
videtur. Imitatus est Santiarar. II Eleg. 5. Recte autem Mure us
316쪽
OBSERVAT. IN TIBULLII, ne elegiam continuavit cum altera, quae in veti. edd. ct ira libe s a v. 3 , orditur: idem p ol, ivit Scaliger, qui ta uen miro iudicio S auram qua clam- στιασμα ου in Loe carini uct
i. myclica duo scripti apud Bonuvli. rustica, ut Rup. xi itum vidimus I. io, ali. ln ed. vicent. est candida Mitis. II. Catiuida etiam ZW. I, sed superscr. al. mistica. N. u. Semmr; sic hemera tempora Mincta geras Ante Sealige Tmn vulgo lectum, quod pauetores tamen libri habent: Sio h dona semρμα G'ras Broukh. resto uit e tribus libris: his addo Guols. a in caeteris feras, quod vulgo ubique editum erat. Deinde Mitius in suis habuisse vid tur cornua, quod Brou kl . pro plerea improbat, quia coruua nacchi fere uvis, iit crines hedera revincti suerint: do quo tauieti dubito. Certe Ovid. Ili Mel. 666:
Ipsa se miseris frontem elotimdatus uris.
tibi meliores dis rinxerat. Sed tempora servabimus propter librorum oose Rum. II EvΝ. Me hi uera a Per perperam et ita inb. Zvio. I, 2, gortia quatuor api Ar u Vυss. feras Goth. Zwie. i . I. C. et 'ratia cornua recepit H. Vossius. . 3. Pari re medierinde dolorem ) Modicandes Broti vh. ex emendatione Aeli. Sicilii recepit: ubique vulgo rarato olim eredebant seruti dia in o eorripi posse: colatra quem ori O rem disputat hi ou kh. h. l. Pectro . ad Satici. II 'ins .id Ouid. Ep. lx, icio, et Duper noxis exemplis declara, it nurniann . Sec. Λnllacii tona. l. p. v i8; i. m. li, pag. 722. Caeteria in in hoe versu iae illialam Tthulli desidoro, quin De sensuin quidem idoneum vortiis inses video: et quois de Aricidiae huc advocant, Dimis longe petitum e t. Corruptum t male ex litura restitutum versum esse mavisestum sit. Ad sensuiti debet hoc r
aut simile quid legi. Sin propius insistendum est verborum actiterarum vestigiis, legere praestat:. Aufer et ipse meum, miter, et med ara dolorem.
317쪽
acher. Me debach. in Amoen. pag. 72, nuper emendare vidi
mus :Alfer et ipse merum, pater, et med ara dolorem. H.
Medieande est in prim. Vosru medicando in Hanab. Goth. gw. i, I. Pro et ψse prim. Noss. nuncque. Laborem itero. pro dolorem. Caeterum emendationibus in hoc versu opus non esse, vidit etiam H. Vossius. m. 4. Itio cecidit munere uia tis amor) numine Cuel L 3 . eum altero in marg. Cadere dicutitur Divit. lir utilius ius tamen malebat cessit, la. e. victus tibiit. ut saepe poestae de amore. Hein sius cedit. ΗΕYΝ. Helus arai Ash. ex Eleg. I, 8, 4, at in marg. amor. Caeterum cecidie satis denuditur loco Catulli in otis allato. Ac saepe iunxerunt veteres verba οὐ tis crauit, ut aler. Flacc. I, 3oo: ψieta cloi ceciderunt lumina somnυ. U.
librorum caro, corrigit: Liarga, Puer, madeant ete. , ad liorat. Od. tom. I pag. 457. Rou secutus sum. Puer, quem alloquitur
Tibullus, ei in delieiis fuit. . .
6. I nobis prona funde GD a nInnu) Ι est ex emendatione Aealigeri, quam Exe. Perreii confirmant. ulgo ei. prona manus exprimit eta Demere. Malo Statius prohahat unius sui ρ na. HRYN. I est etiam in Vindobon. et Zmic. i , ei, Ilamb. Goth. qui etiam generosa habet vers. vii teced. W.
7. durum, curae, genus Regius, ctirae , durum genus male. vid. ad H, 6, i5. m. ), et tin. Statii cum Guel L a, dirum. ILHoe recepit Il. Vossius; graviorem esse vocem, auribusque uingis placere quam durum, curiae. Sed nihil mutandum est. N. 8. Miserit hie nisuis Regius c. Guels. a 3, 6 erit, unus Statii ita risit, quod ille mille eum liorat. IV Od. r, io comparat. Pro hie Regius M. Porro Exe. Lipsit uitidis. Vid. sit p. ad I, 7, 8. ΗΕvN. miserat 4Αk. at in marg. iti serit. et pro hic Oss. 4, fia erit Mon. nioris ni ilibuκ VOss. 5. - Caelarum fl- serit est pro surrexerit, sed notiouo selicitatis adiecta. Caltili.
318쪽
Ae fulgere in primis de sole et die usurpatum est. Adde praeterea Sopli. Ai. v. 699 :
Ac saepius occurrit γωρον ut Aesch. Pers. am alibi . cui respondet latinum candidus. - Verba alitibus niseis intelligit II. ossius perperam cle venis niveis ad currum dei iunctis. U. io. Neoe neget quisquam me auce se comitem Ilinc tuearis
IIoingius malelint nimiumqtie negarat. ii. Aut si quis ὐini certamen mile rectisat nectistit tacite,
reaieto Scaligero, qui ex Ald. pr. rectiset, quod et notiti ulli seripli et edd. velt. Ven. pr. Vicenti Beg. Lep. hahebant, repeii rat . reeepit Bi oukh. quum tum in Ald. sec. et inde ductis itu e et emendatum. Etiam libri firmant id, et inter hos negius ae Corvio. Gneis. I, I, 4, et veti. edd. ex nomann diaria . Nonnulli etiam seripti eum edd. Ald. sed et quae hinc fluxere, At si quis . quod ipse praesero; et pro mire duo dulce, minus hone: nam mitis appellat illud certamen, ut ab illo feroci eum scyphis quod Thraeum rat, distinguat. IIEYN. recuset eἰiam ZMic. i. I tria Apogr. l I. AOss. tu anth. perperam. At quiaquam. pro Atit si quis Goth. - e plo modo pro recto dolo voss. 3. v. . 13 Ille Dei lites animos detis γ Nihil est in antee enlibus tande appareat. quem deum hie signi seel. Intolligunt sere in erpretes nacchum. Enimvstro, it hvie egropie eoti venit illud fac re tim dites animos, V. Horat. I Epist. a S. iu, Ill Od. xi, 48; I Dd. 18, 5, atque etiam sie satis illud, domn re pum Iigres et leones; ita reliqua vix in Bacchum. vel eius munus, virium, eadunt; ut sub dominae arbitrium miliat, ut mollia corda dei:
et sithi ieitur v. 17: Haec Amor et nititora Malet, quae quorstim reseras, non est; nec illud durius .isa;,s res interpretatione sua
lenire potuit Vulpi iis . Commoditis haec dieta aecipies de Amore : Is se iacem contudit et dominiae mi urbiIrium misit et is etiam indomitas feras, leones et tigres, mansuetas reddidit. Auctor Ciris i Asr .
319쪽
Idem iis mollia corda dedit: hoc enim proprium de amore. Vid. Burmann. ad Sulpic. Sat v. 7 ubi in verbis :
ciae terris quin elaiam, quot denique miltia lusi
emendat molliri. Sed legendum praeterea videtur, quondam quae mollia lusi. Scriptum erat que et pro quot in Aldina est quo, ex litsrurum compendiis. At Amor diles ianimos non facit. Forte itaque legendum miles animos, quod reliquorum versuum sententia postulare videtur, et Lipsit Exe. oliin exhibebant. Aisi , haec admittas. et amantis aestum, quo nihil satis diserte eloquitur, cogites, dicendum. aliquot disticha in medio exeidisse. ΗΕYN. De Amore hie agi non dubium . mites recepit II. Vossius et id in probaverut Milacheri. ad Ilorat. tana. I, pag. 388. Me retinuit repetitum pronomen ille - ille, quo res diversae signi-seatitur, vid. Obss. ad 1, 3, ii, pag. 6i, et cf. 1, a, i 9, uo. - Caeterutti cs. de potentia Amoris egregium locum Soph. Anti g. v. 7 i. - Vers. i. contulit Voss. 3, contundit Μon. mis it Goth. Wis. Armeniae tigres et filoas ille leaenas meu) Armoniae est cx emendatione Broukh. pro Armenias, ne sola, inquit. tigrium feritas a patria notetur. Et sie notavi ex Ed. Lips. Sed mihi nulla ex parte plaeet ista lectio, nam et sic alterum voca bulum sine epitheto relinquitur, et istam aequalitatem, quam vir doctissimus exigit, nemo in Poeta desiderat. Nam et Ovid.
in eundem modum dixit X v Met. 86 i
Armeniaeque tigres irae tinuiqua tiones.
Aviant vero doctiores postae adieetive efferre Armeniam tigrini. id. Met. Ili, tui: Propert. I, 9, 39. Itaque etiam h. l. Armenias tigres resiliui; in veti. edd. Ven. pr. Vicent. Et al. Armeniasque erat. Diarro nonnulli stiloos leones. HEYN. Armμ-niasque tigres Vind. Osq. 3, 5, et Zwie. quod recepit II. Voss. nee improbo. Comparat ille ι orat. A. P. 333, Ovid. inet. vili, itii, et XV, 86. Armeniae VosΝ. a, fuloos - leones et Iam Colli. ei reeepit H. Voss. m. q. Haec Amor et mniora ualet) Tacite hoe Brou, h. ex uno Staliam, reposuit pro oolet, quod nullum sensum habet. In Ssoetiae libro dedit. u. Vialet est in Ash. et Voss. i,a, Molet Liuie. uamb Goth. idum Lah. Bacchi m. Mox quem nostram redepit II. Voss. e libro Vrs; n. et V sq. 3. m. s. nec torotis Liber in iliis) In illis rucepit BrouLh. quia
320쪽
OBSERVAT. IN TIBULLIsIe maxἰma pars librorum. Aecedunt negἰus et M. Iiom. Vulso in illos ubique editum: sic quoquρ Coru In. ζneis. i, 4. Sed nota est ista ea uum eum hae praepositἱone i unctorum variolas et in constantia. Porro Ed. hom. non tomus eum duobus Italicis Distichon hoo 19. dio ab interpolatore prosectum, qui quae senti 'hat, rite vel his reddere haud pollebat. Dieere voluit: Λ mori et Libero bene inter se eonvenire; qui se . dehet amorem sp cscire. Vt Dunc legitur, sententia est: Liber propitius est illis qui qe si vina colunt; hin qu sententia tu istis: Conoenit eitiequor inter utrumque deum. II. non pro nec Voss. 5, in illas Zwic. i, a, at in illis omnia apogr. apud li. Voss. m. cio. quiqtie una Regius quisque cum aliis apud Stal. at F.d.
nom. qtii se cunque una. II. quisque Voss. 3, 4, ctinqtie Vom. r. H. Voss. sti pientur: Qui Atia securi Dina iocosa coiant. m. a . Inm venit iratus nimitim nimiumque si eris) tillimam vocem ex elegantissima emendatione Livineti et Cti illelmἱ reeepit Bro DLli. Vulgo smerus. Iungenda vero, ira tis nimitim nimitimisque. Ad sententiam iaciunt ista uoratii I Od. 18, 3
Siseis omnia nnm dura Deus proposuit.
αα. Qui Ismet irati numina magna, hiant ntimina magna porpetuo deorum epitheto, v. I, I, 79; Ili, 4, 16. Brou kh. Dimis
doelo eci resert, quod deos iratos maiores solito apparere erodiderunt voleres. D cirum species se uaper erat magna, augusta et veneranda, qua que metum horroremquc luetitere mort cilibus posset. tam deponebant, si inter homines deg re: resumehant, si maiestate in suam qualicunque ex causa . non modo ad terrorem
iniiciendum, ostendere volebant. Ita apud UirgiL Aen. II, 589. Venus se Aeneae ea specie ossert, quatis Pideri Caelicolis et qtiari a solol: an ut terrorely ni irnm minis ostenderet y non, sed ut tum nitimum eius ecinfirmaret, tum iis . quae ei praeceptura erat, dignitatem eoneilia reti CL ad Virg. Aen. I Exe. XII l. II. bibas Ziv e. s. his in Zwic. i. IV.ao an os his poenas Vtialis quniri ι'ties mi restir J Ita egre-cio e Ciliae ii libro optimo restituit Setiliger ; sie enitis de deorum