장음표시 사용
321쪽
sorma angusta poetae. Vid. Virgil. aen. II, 589 modo laudatvm; U. id. III Met. αηέ de Iove:
at a loca vid. apud vulpium. Ante Scaligerum ex Ald. sse. lege-hcitur : Qurales h. p. votis hic quianitimqtic , et sic Corvin. sic quoque V. n. pr. ct caeterae; quales - quaecunque in Guel L I, in aliis, ut in Regio. Cuel s. i. 3, quantasque, Et sic Heinsius emendabat, quod iam Abl. pr. exhibuit, adstipulante scriptorum parte. Ed. Roma a eum Brix. et Cylleuianis, quas vocant. Θviles his poenas quantas detis hisce minetur: hoe est in Guel s. - ΠEYN. Vera Ieetio a Scaligero restituta est etiam in Viud. et Voss. 3 eaeteri
violationes. Statius et Dousa cum Scaligero ad Agaven referebant rufou kli. roete ad Neaeram; sed si qua est videtur aecipere: si modo illa mortalis est, non dea: quibus nihil alienius a Ioeo diei poterat. Omitto alias interpretationes: nulla est, eui non aliquid eoticti ad persulti siti Hoc idem motiorem in alia ratione, si quis eam proponere . ut si qtia est. se. ira Bacchi, suppleretur. Sed simplieissimum est dicere: Si qua est. li. e. si quidem vivit Neaera. si modo superat et voseitur aura: ut contra, nauta est pro periit. Nempe Neaera, Tibullo desorio, eum alio amatore degebat, ut ex Eleg. 4, 57 et in s. hac Eleg. v. so apparet: atque adeo cum eo peregre abierat, ut ex Elog. 3, tis q. potest probari. II ino itis. v. 53, quod nunc rivali licebat, longos dies et longas noctes cum ea consumere optat. Ed. Rom. eum Cylleniauis, ii. in ius. Guels. t, si qua, omisso e t. Muretus in vetti invenerat sic quar et legebat sicca. N. Impia proili ne recepit v. Voss. repertum in marg. Gryph. auu. I 573. v ND. ti5. hie sit hinc Guess. I, 4. 6. sentiat) sentiet Guels. i, I. I7. remeraria Oota Cyllenius in suo videtur habu sqe eontraria Mota, sorte ex Eleg. 4, 83. lipYN. hia pro tisi ilamh. et
aereae, cum Voss. 4. Voss. i certamiae. Cotti . consus. Auriarier nubes mei superest tibi citis a nereia. ID.
322쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI 3o. sint candida fata tua Ed. Rom. eum aliis, perpetuo
errore. Octa. No nullae uota. Cons. Burman. ad Ovid. II ex P. II, 26.3 i. securae reddamus tempora mensae Duo Λnglic. c Pora, quod natum ex compendio ima. Dus Coit,. pocula. 32. Venit post multos una serena dies post multos nempe tristes, nubilos, quod assumendum ex epitheto serena. Porro
eodd. pars , in his Guel L et, a, 3, et in litura έ, et edd. vett. cum a Ven. pr. proiectine tum Lips. Cullen. yost multas, quod et Muretus retraxit. Accedit Cyllen. Sed Grammatici observant, plurale vocis dies esse masculini generis; quamvis contra illud disputet lo. Schultius Florum Sparsio . pag. 35. Similiter, etsi sorte diverso modo, eum absolute pro numine utriusque sexus dici soleat, diversa genera iungebantur sup. II, 4, 24οῦ
. Sed Ventis ante otios est ololandia mihi.
At IlI, έ, 93 librariorum e rore scriptum et male editum erat
33. Hei mihi d. Vincent. SMeui. doctrin. l. l. Heu quam et mox 3S , 36, Non non. Libri et edd. ante Muretum et Soligerum hic septimae Elegiae initium iaciebant, quum tamen ipso seu leutiarum ordine haea iuncturam mutuo desiderarent. In Corvin. hic est initium Elegiae XXIV. H. mutari pro imitari Voss. 5, sic pro Mi Hamb. - Caete in novum carmen distinguunt etiam ZWic. i, a Ilamb. Goth. - Mox v. 35 Non bene V s. - . '. i. Sic eisinit pro te) Brou, h. malit Mee. Regius Sed, et mox Poriae, vitiose. H. Sed recepit M. V s. hoc sensu: Vir te decepit, sed vir etiam te defendit. Η- tamen alienum est ubhoc IOCO; nam ut quondam Catullus virorum perfidiani Thesei exemplo probaverat , ita ipse a seminarum perfidia sibi nunc vetitit viri, graviter monet Tibullus. Vndis mihi placet sed, hoe sensur Sed pro te dixit iam Catullus. m. 43. Iediae, quicunque) Lips. M. cum M. enet. I. A, quaecumque. Paulo ante pro ni ne Florent. Statii eum Queis. u sie. ι . ter quinque Vora. 3. v. 44. posse carere tuo) Guillelmus malebat moere, ut in nonnullis quoque legitur. Sed vide diot. didicit possa carere duci,
323쪽
sententiae more, extulit Vineent. Specul. doet rin VI, 3 , et da eruditiotie regali l 32. IIEYN. l . recepit: posse cia re tiaram, e nianuscr. Ful Lenburg. Dolorem plures. ut i Iaitib. duo VOss. dolores Bern. Ac scriptum suspicatus est Il. V ossius dolorem ab iis, qui tu secundo versu legissent tuum. IV.
Setiliger excerplia suis nimis iacilem aurem praebebat, tu quil, idem, quod in vineetitii Speculo doctriti. VI, 9a erat: Non ὐ deeipiant - me cupiat hiandia. vide sup. ad II, 6 iis Regiua Neo oos. Cuarner. N Q Moue. Sed expectabam, ut in seripli legeretur Ne tios. Scilicet duruin est nihil subiici illis : Vos egontine monis e quid igitur mones' uuauto melius procedit Oratio sic :
Vos ego nune moneo bellae quιetinque dolo Altει itia disses possa ciarere tuo es Mos aut capiant eis.
Nune videas, quid illud sit . quod monet. H. Ne ὐos V s. 3
Guel L i, et unus Eboraeensis vetustissimus a nauitu sec., muti si-ues Veneri. Cous sui'. I. 4 , ari et inti p. ad Callina. Epigr. asi. it.
324쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI ferit pro inerit seripsit de coniectura lI. Voss. meritis pro ineri Ash. Mox Iuppiter ZWic. U. si. Ergo quila fortes) Sic dudum editum in Ald. sec. et reliquis. Et sic Ed. Rom. eum sequae ibus. Male Scaliger retraxerat ex Ald. pr. qui. REYN. Ergo ego oss. 4. Ergo qui Zwic. ι . I. Ilaiub. plur. apud B. I Oss. at qtilla recte Mon. quotiens Coth. Pro oerba puellae II. 'Oss. oota puellae de coniectura scripsit
. . 52. ite a me, seria oecta, Procul Est et ho x repositum aBroukh. e Poechi Exe. et Italicis Heinsii. Visigo precor. Eadem varietas erat sup. lI, I, 82. Porro liber Ursini sob in oerba, ut v. 36 . Aria. Sed vulgatum recte. Sunt enim seria hie tristia. II. pro I etiam Voss. i. πῶ53. In Guelf. i. α hine in tium sit Elogia VIII longas AEnetos, longos - dies Possis hinc defendere noratium I Epist
ontra Benileii emendationem, qu; reposuit: diesquρ Lenta λδε- ιιιr, ne bis longa esset. Caetorum v leoni. sorte eum nitis : Quam mailom; luat Corvio. risum longas. II. tecum longas plurim codd. et Ald. I, Sealig. Cantabr. Brou, litis. Vulp. Sic etiam ZWic. I. I, IIamb. atque hoe recepit Il. vossius. longns tecum Ald. I, at Muret. Voss. 5. Λsh. Bern. In pentametro H. Voss. inniit longos tectam, sed hio eodiens et editiones non variant. Quodsi ita pentametro tecum longos propter librorum consensum retinendum est, in hexametro tecum lorens ferri non possa videtur et nimia fieret, si quid sentici, vis vocabuli lectim , eaque huic Ioeo non flatis apta. Caeterum mallem est in Zwic. i, at oellem iti Wie. I. m. 55. Huida nee merito nobis, nee amica merenti Ila resti- tu; nune locum. Vulgata, quam vocabant, codicum lectio erat: Porsida nec merito nobis inimica: m renti Per a. Ita praeiverant Alcl. pr. tum Muret Plant in. Quum sensit idoneo hau ea- Terent, mox: Persua, nec meitio notis inimica merenti, Seu l ger, et post Scaligerum distinxit Broti h. . et hune Amtiuitis Vulpius, ut sit per arehai sinum nobis inserenti pro merentibus ede quo cf. IIuinx. ad Aeti. VI, Io I. Sed pri inutia hue pro Tibulli
325쪽
elegantia nimis horridum; deinde non viderunt viri doctἰ, v
eem merito sie non habere, quo reseratur; nisi sit merenti merito, quod putidum est. Ald. pr. et Statius distiuguebant post inimica, Persua, nec merito nobis inimica, merenti Peruidartit et ex Corvin. expressum et ut illam merenti atqtie immerito aeque perfidam signifieet; quod Don minus durum. In Edd. Venet. i. 5 Reg. Lep. Vicent. et nostra Lips. legitur, nec ami- ea , ut etiam notatum fuerat in Exe. Poechi; unde longe meliorem lectionem enicies, si ita distinguas:
Persada . nee merito , nolis; nee amicia merenti
h. e. mihi, haud ex merito, perfida, alteri viro, non merenti, amica ; nam deserto Tibullo alii se iunxit. Notio nec amica ia initi Ald. sec. expressum videor etsi iterum Muretus ab ea disce sit. Cur non inspiciebant eam viri doetiy II. Vera lectio est etiam in Vind. Caeterum iunge non amica, L. e. abalienata a poeta. Fortius hoQ est quam vox perfida. merenti, h. e. digno Qui amiea sis, quem ames. Igitur his dixit poeta haec sibi immerenti evenire, sed verbis apte variatis. W.57. o lente minister Venetae et Ald. pr. laese, lapsu sol lentii. Potest autem hoe et cum et sine tuterrogatione, saltetueum indignatione efferri. 58. Marcia Omphn) Seripturn, quam ratio et usus postu- abant. est ex Codd. vittianis tiro DL h. vulgo Martia. Vide eund. ad Properi. III, i, sti. II. Temperat Bern. m. 59. Non ego, si fugiat nostrae conoloia mensae) Begius Num. sorte Numne ego. M. Boni. Nonne ego; ut eum interrogatione efferas. Deinde BrotiLh. vult, puellam se e convivio fuga proripere, quasi itura sit ad potiorem. Sed ex tota Elegia et ex superioribus apparet, iras et discidium inter Diruisa que amantem, aliquo iam inde tempore, intercessisse, et Aeaeram p regre abiisse, et est adeo accipiendum, εἰ non vult in teresse meo convivio, sed cum alio potius vivere. Porro unus Ilrou kh. eum Corvin. fugiete duci nostrae fugiat, unus Aristic. nostrae fugit, et sie noster negius; nec male, puto. mn, Diramenaiae, ut Ovid. I Met. i65 1
ido ibi Heinsium; nam in aliis est coanae. Il. nostrae fragiat Voss. 5, Golli. quod recepit v. V sius. fugit , s. I, 4. - αι apro vana vers. sequent. est in Coth. M . Obsere. in TiavLL. S a
326쪽
Helora sollieito repetens suspiria.
t. XIII Met. 139.6α. Iri puer i) i SeaI. ex Exe. suis, etiam Sicilius ex conisiectura; vulgo ei. Vide sui'. v. 6. Livineius et Muretiis emendarant: Tu puer hiae. IIuitis. Huc, ptier, huc.. alius mullei: Iptier i. II. Tu puer, i est eliam in Vind. Mon. et Voss. 5 et pro i Zwie. i, di, Coili. Statius ad I, α, i, pag. a 7, liunc locum ita citavit: I puer, et seq. v. 63. Θ - - nn o) Ita ui ou kh. ex nonnullis Stationis, Exe. Lipsit et Meingit: vulgo Vrio. Sed Θritim nar itim est a sy-xiis mercatoribus ad ectum. Plin. XII, s. A: In nostro orbe Proxime intilantiar briactim. An eum soliis et spicis ipse seu tex allatus fuerit, dubito. Vnguentu in ex eo eonfectum cuius rationem vide apud Plinium Alli, s. di dictum Et ipsum dum. 1lorat. II Od. ii , 16, Asuritim naiatim dixiL II. Sisio nardo etiam Λsh. Vitid. et v s. s. -ZWic. a, a, Tyrio, utua in b. Tyria Goth. u. Vossius recepit Soeria - nardo. m. 64. implietiisse comas Ad finem huius Elegitio libri multi, in his Gueis i . 4. et aiat. Edd. attexunt distichon: Ne tibi siminea tui ete. quod infra legitur IV, 1 I, 1. Primus eiecit Mu-xetus. Statius etiam allerum distichon, v. 63, 64, pro alieno habebat. Sed ut illud potimation sub sinem libri attexi potuerit, Necesse est Olim eodices suisse, qui quartum librum non habe ient i cuiusmodi libri memorantur quoque, v. e. in bihliotheca Nodicea. Eadem res fidem facit, Omnes, quos habemus, libros fieri plos ex uno apographo fluxisse; Nam omnes, quos vidimus vel audivimus, illud exemplum sequuntur. II. De errat Voss. 5. Caeterum po sination illud hoc loco legitur vitam in ZMie. I, I, Coth. non legitur hic in Voss. 4 et Monac., uolaute Il. Vossio Mu5D.
327쪽
Ilaee inseriptio In libris et Eda. ant. quotquot vidimus, non
est: sed statim superioribus Carmen sequens attexitur. Paneg
risus M ssalae inscribitur in Cuiae. et aliis: de laudistis Me initio in Coel f. a. At in Ar Albia Tutilli, poetae excollontris. Iiber quartus incipit; Gudes Messalae: et in . Anii Tistitii
liter qtini rus. In Corviniano continuatur Elegiarum numerus, et sequitur nunc Elegia XXV inscite admodum. Titulis his nul- Iam auctoritatem esse posse satis eonstaL H. Nec in Hamb. libri ineipientis vestigium. m.
I eiun tos et exilitas huius Panegyriei in Messalam dubita
Deit viros doctos, ait Tibulli esset poetae tam elegantis et ingeniosi. A lihris eoiislanter ipsi tribuitur; aecusanda itaque angusta sors naturae humanae, qMod homo in elegia princeps, ad carmen heroicum non aequo idoneus suit. IIoc est, quod vetcres tam diligenter monebant, id sibi quemque scriptionis genus, eam maturinna, sumere debere, quam suo ingenio convenien-lam, suis viribus aequam, maxime iudicaret. Duic praecepto quum non obtemperarent, multi viri, caeteroquin summi, turpi ter se dederunt. Cicero, oratorum princeps, infimum intur poetas locum vix tuetur; et quot vidimus ex nostris poetis, qui, quam certo aliquo carminum genere comparassent famam, de
struetum iverunt ipsi, quod se intempestive immiscebant aliis. quibus minus pares essent 7 Si haee attendas, non plane est incredibile, ab ipso Tibullo hoe earmen prosectum eme; iti primis, si adolescens illud seripsit, ut post scidigerum vulpius recte existimat; nam ex v. tui sqq. apparet, in ipso consulatu Mes scitae, qui incidit in annum v. c. 7I3, hoc carmen scriptum esse, et quidem in ipso anni initio, si qi idem in media anni parte ad hellum Actiacum eum Caesare Messala prosectus est.
328쪽
I ine, quum eius res gestas iusta memorat, non ultra haec tempora descendere potuit. Si tamen altera ex parte hoc perpen dus , ea aetate et iis temporibus scriptum putari carmen illud, quibus, propter exquisitam hominum in literis et gantiam, nihil nisi quod cultissimum et ingeniosissimum esset. Placere posset, inscriptum esse porro homini eloquentissimo et doctissimo, qualis Messala fuit, cuius benevolentiam tali carmine sibἱ quemqua in conciliare potuisse, vix probabile fit, fieri non potest, quin vehementer addubites de auctorρ eius; in primis quum novum non sit, tribui alicui ea, quae Lautum aliquam cum ipsius oratione et scriptionis genere similitudinem habent, ut in Lu-eiano saepe tactum esse, aliquando, si meliori otio reddemur, docebimus; saepe etiam ea assingi, quae plane nihil eum ipso commune habent. Id quod sere ea ex causa factum est, quod, quum librarius aliquis libri exarati paginas aliquot adhuc vacuas haheret, particulam aliquam ex alio poeta vel scriptore deseri-Ptam, ne spatium vacaret, appingeret. Iam vero, qui ex eo exemplari illa describebant, ut sere Erant homines indocti, ea
Taro, tanquam aliena, secernebant, aut saltem vaeuum tituli spatium minio explendum relinquebant; quo factum est, ut sensim eiusdem auctoris ista assuta haberentur. Hoc idem contigit
irgilio Vide tom. IV, pag. 17i nostrae edit. , et contigisSepotuit Tibullo; in primis quum in fine libri alii codices plura,
olli pauciora adiecta habea ut earmina, ut deinde videbimus. Accedit aliud, quod plura habemus eiusmodi carmina , serioris aetatis fetus, quibus poetica ars ad relli oricas praeceptiunculas revocari coepit, ita ut carmina ad locos rhetoricos descripta conderentur. Quod autem in declamation thias lacere solebant, ut nobile ex vetere historia nomen et iactum proponerent, in quo iuvenile ingenium controversiis forensibus praeluderet, quum vel accusaret, vel defenderet, suaderet, vel dissuaderet, idem instituisse videntur magistri poetices, ut ex vetere, Auguste inprimis, saeculo, materiem exercitatiouis peterent, suaeque
Praeceptionis exempla ipsi proponerenti In Anthologia Latinalturmanni Secundi carmina occurrunt plura , quae tu hunc censum reserenda sunt, ut iam ad Catalecta Virgilii monuimus. Sunt nonnulla ex iis, in quibus ingenii vena est non obscura; culta orationis ornatu ac dignitate, inprimisque latinitate, eminerit: in omni hus sere lectionis bonorum poetarum, ct imitati nis, etsi plerumque permolestae et ieiunae, vestigia extant plu-vivia. Ita tu Maeceuatis obitum habemus elegiam, male olim
329쪽
Albinovano adscriptam. Neo elegiam ad Valerium Messalam, quae Virgilio iterperam tribuitur, nisi inter Seholaesticorum sui seli i a natam esse arbitror Hanc rem diligentius excussam vide apud Heynium ad Virgil. tom. IV, pag. i 89. W. . Iu laudatione auteta et commendatione magnorum virorum inprimis se iactata debuerunt illorum hominum ingenia; et ex hoc genere habendum esse arbitror Tibullo perperam tributum hoc carmen panegyrieum in Messalam. Est aliud in Pisonem, Lucano vulgo adscriptum, nuper Saleio Basso a Wernsdors P. L. M. in m. IV, pag. α36, quod si quis lecto illo altero perlegat, et, ut peri gat ac comparet, quisquis in his studiis otium collocat, auctor sum, adeo simile istius et sententiis et orationis colore deprehendet, ut ab eodem auctore utrumque pro elum esse sibi sa- tale persuadeat. Quidquid est, illud certe negari nequit, nimis tenue et ieiunum, sterile et parum ingeniosum, magis rhetori- Cum, quum poeticum, saepe puerile esse hoe Carmen. Auctor, quum illud rhetorices praeceptum teneret, laudationem comparatione institui debere, iuvenili more, ea praeceptione usus, digressionem taedii plenam de Vlyssis itineribus instituit . quasi ea quidquam laudi Messalae amplificandae inservirent. Latinitas sane satis pura: et hac una laus carminis huius continetur: sed poetam facit ingenium. Versus vero plures asperi et duri intexti sunt. Conser Malig. Ηypererit. pag. 79 o. inarthius ad Statii Theb. II, 8 7 haec habet: - Panegyricua, quem MUCans, quum, tamen humilitatem a re et id carmen, et sit Onido iam simile Maniliano characteri, unde stimiciones nostras alibi proPOnimus'. quod utrum, et ubi praestiterit, ignoro. Caeterum lectio librorum est corruptissima ; et constituta sunt pleraque e Maligeri
aliorumve correctione, morosa saepe et aspera.
I. quamquam me cognita Mirtus Terret Tres Anglicani o rida Mirtus, ut de Messala accipiendum sit; quae lectio ex libra Hi errore nasci non potuiti Sio Virg. V Aen. 75έ, bollo viri. Virtus. II orat. IV Od. 4, io , oisidus impetus. Me Scaliger ex Culso. reposuit; vulgo ubique, mea; alii ex interpolatione, tuo. IIEYN. me est etiam in Mon. Vind. et Voss. 5, mea Misi. I lamb. Vade II. V s. probat: me Pisida uirtus. Sic Virg. Aeu.
Equidem nihil mutavi. Ac ne quis ambiguum putet quod legitur in textu, uoles velim hoc: homo Artiate cognitus, alia lum
330쪽
OBSERVAT. IN TIBULLI hi sIm Ilia non nisi in bonam partem dierantur, ut cognita vi
lus hiae loco sine controversia sit Messalae. Ducit eodetix vox meritas Atalim sequens. m. I. Dirius Terre , ιιι i. nequeant subsistere inres Rom. Ed.
H. N queant det tur Culaeiano; sed ot ὰxhibent libri Sealigeri et Collisertinus : vulgo ubique onteram, quod videtur latini se
monis naturae convonientius esse. Horati l Od. I:
Davi ins ad Cie. Tusc. II. 19, hoe exemplo probabat, posse Iuli ne diei, uereor, ut id iam non ferat quisquam , pro eo, quod dicimu reor, ut id ferat. Sed Per iron. nd Sanct. Min. p.
8ici id neςtibat . et nostri locum ita explicandum esse censebat ruΓ mr tideo, eo usque, tit. Mihi valde probabile sit, in hoo cormine, cuius D ulla sitis antiqua habemus exemplaria, nequeantharbaro librario deberi. In Guel s. 4, et is oram etiam testatur librariorum stuporem in Assoquendci sensu. II LYN. Vt Maleant prael, ut Onatii. apogr. II. V s. Hamia.) et Zwic. quod recepi, ut iam Oliiii secoram in odit. min. Secutus est II. Voss. Corruptelae foras in librariorum stupore quaerendus videtur, qui Di scire it, Constructionem verbi terrere similem esse verbis nam tuere , limere. llo, at . Od. I, a, vs. 5:
Terruit gentes. Quoe ne rediret seq. D versum est 1 rrere adeo, eo usque, ne. V.
3. is meritas si earmina Dudes defieiani Al Sealiger posuit: quum a Mureto vulgatum esset, Ac meritas si, quod et duo italiet eum Poechi Exe. exhibe ut et in marg. Guelis a. ut o legitur: Incipiam trimen a moritis: si carmina laudes Diseiunt humiles, t. vel Dosi inni , humilis t. IIEYN. a meri tis Zwic. et ducem apogr. II. Voss. ilam L. Coth. . Ac verior mihi vidutur esse loelio : eerie aptior in illo sentetitiarum D -xu , qu.im sitam AI habet quo defendi possit. At est etiam in Vind. - Tuuli,que humilis post tiro vh litigium probavit II. Vossius; non recte. im quanda in in voce hi mitis esse sententia docet, nexus autem hie est: Mi meritas earmina laudes deficiant, sim humili; conditor tantis actis, ae quidni si in , quuna digne praeter te ipsum omnino nemo ros luas describere possit p Pro sim nurn. si. artis Voss. 3 pro actis. Pro chartis IIamb. Metis. W.